Jump to content

Sonya's Neverland

  • entries
    8
  • comments
    77
  • views
    5,709

Ένα καλό βιβλίο

Sonya

979 views

blogentry-374-0-03973000-1348767759.jpgΤι ορίζει ένα καλό βιβλίο; Μια όμορφη ιστορία; Ενδιαφέροντες χαρακτήρες; Σαγηνευτικές περιγραφές; Αληθοφανείς διάλογοι; Οι ειδικοί αδυνατούν να συμφωνήσουν κι οι επίδοξοι συγγραφείς (εμείς), βάζουμε λίγο απ' αυτό και λίγο από 'κείνο στο ταψί, με την ελπίδα ότι αυτό που θα βγει (το σταυρώνουμε και όσο είναι στο φούρνο, γιατί έτσι είπε η γιαγιά), θα τρώγεται. Τώρα, αν περιμένει κανείς ψήγματα σοφίας από έναν ερασιτέχνη, ανέκδοτο (pun intended) συγγραφέα, αμφισβητήσιμου φύλου, ακόμα πιο αμφισβητήσιμου ταλέντου και αδιαμφισβήτητου μαζοχισμού, θα περιμένει εις μάτην. Δεν έχω ιδέα πώς να γράψω μια καλή ιστορία κι όσες φορές τα έχω καταφέρει, πάντα νομίζω ότι ήταν τυχαίο. Αρνούμαι σθεναρά να αποτανθώ στους ειδικούς, δεν μπορώ να διαβάσω για τεχνικές συγγραφής ή οτιδήποτε παρόμοιο κι οι μόνοι που έχουν πραγματική επιρροή πάνω στη γραφή μου, είναι πέντε-δέκα (και πολλούς λέω) άνθρωποι που μ' έχουν πείσει και ότι θέλουν και ότι μπορούν να μου δείξουν μονοπάτια. Εντάξει, καλή μου Μούσα (σκατοζηλιάρα γκόμενα), κι εσύ, οκέι; Κι εσύ. Τράβα στο τσαρδί σου τώρα κι άσε με να μπλογκάρω με την ησυχία μου. Τι έλεγα; Α, ναι. Αυτά.

 

Τεσπά, η σημερινή ανάρτηση αφορά όχι το πώς γράφω, αλλά το πώς διαβάζω. Αφορά τα βιβλία που μ' έχουν μαγέψει, μ' έχουν εμπνεύσει, μ' έχουν παρασύρει στις σελίδες τους και μ' έχουν ρουφήξει στις ιστορίες τους. Αφορά τα βιβλία που δεν χορταίνω να διαβάζω ξανά και ξανά (και δεν πα να διαμαρτύρονται όλα τ' αδιάβαστα), που ξέρω σχεδόν απ' έξω κάθε τους γραμμή, που με κάνουν και κλαίω, και γελάω και νιώθω πως ζω δέκα ζωές μαζί. Αφορά αυτά τα βιβλία που μ' έκαναν να θέλω να γράψω, αυτά τα βιβλία που με δίδαξαν πώς να το κάνω, πώς να το αγαπώ, πιο ουσιαστικά από οποιοδήποτε εγχειρίδιο. Δεν είναι πολλά. Είναι μόλις τέσσερα κι απ' αυτά μόνο το ένα ανήκει καθαρά στον χώρο της φαντασίας (σκανδαλώδες!).

 

Κάτω κάτω, θα βάλω το Jitterbug Perfume του Tom Robins. Μέχρι να διαβάσω αυτό το βιβλίο, δεν είχα ιδέα ότι ένας άνθρωπος μπορεί να γράψει έτσι! Τα γράμματα χόρευαν σ' αυτόν τον τρελό χορό της αθανασίας κι αυτό το άρωμα από γιασεμί (το οποίο ήδη αγαπούσα, αλλά έκτοτε εκτοξεύτηκε σε άλλα επίπεδα λατρείας) με μέθυσε, με ζάλισε κι ένιωθα σε κάθε σελίδα ότι χώνομαι μέσα σε χρώματα, σε τραγούδια, σ' αισθήσεις κι αισθήματα. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά από εκείνη την πρώτη ανάγνωση, θυμάμαι να βγαίνω απ' το δωμάτιό μου, ασθμαίνοντας σχεδόν απ' την ένταση της ανάγνωσης κι από μια λάγνα επιθυμία να ρίξω βιαίως μερικά αχλάδια απ' το δέντρο. Ο κόσμος μου ολόκληρος άλλαξε απ' αυτό το βιβλίο. Άλλαξε ο τρόπος που τον έβλεπα. Δε νομίζω ότι έχω διαβάσει κάποιον άλλο συγγραφέα ο οποίος να έχει την ικανότητα να περιγράφει με τόση σουρρεαλιστική γλαφυρότητα τα πιο καθημερινά πράγματα και να κάνει το κεφάλι μου να γυρίζει από απανωτές κρίσης συναισθησίας. Κάθε φορά που διαβάζω μια περιγραφή για ένα "ονειρικό άρωμα", δεν μπορώ παρά να αναστενάξω, ακούγοντας, μυρίζοντας τον Πάνα να γελάει κάτω απ' τα κέρατά του. Αυτό το βιβλίο με δίδαξε πώς να περιγράφω τον κόσμο μέσα απ' όλες τις αισθήσεις και την φαντασία μαζί.

 

Το τρίτο βιβλίο είναι το Wuthering Heights της Emily Bronte. Η κακή μου τύχη ήθελε να το διαβάσω από κακή μετάφραση του 197κάτι στα μικράτα μου, αλλά είχα-δεν είχα πάρει το proficiency όταν έπεσε στα χέρια μου ένα πρωτότυπο. Η δεσποινίς Bronte μου 'ριξε μια σφαλιάρα που μ' έστειλε να μαζεύω τα δόντια μου στους βάλτους. Αν τα Βικτωριανά συγγράμματα φημίζονται για υψηλά ιδεώδη, ρομαντισμό και ονειρομπουρμπουλήθρες, τα Ανεμοδαρμένα Ύψη εξυμνούν το πάθος και φιλοξενούν έναν απ' τους πρώτους, ίσως, αντιήρωες και σίγουρα μια απ' τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της κλασικής λογοτεχνίας, τον Χήθκλιφ. Η συγγραφέας δε μασάει τα λόγια της. Οι χαρακτήρες είναι αποχρώσεις του γκρι, με μίση, πάθη κι έρωτες κατακόκκινους. Στο προσκήνιο ο έρωτας ανάμεσα σε Κάθριν και Χήθκλιφ, στο παρασκήνιο αδέρφια, σύζυγοι, παιδιά κι αφηγητής η οικονόμος που τα είδε όλα να συμβαίνουν. Αυτό το βιβλίο θα με συγκλονίζει για την εξομολόγηση της Κάθριν, "Nelly, I am Heathcliff" και τον σπαραγμό του Χήθκλιφ "I can't live without my life, I can't live without my soul". Αυτό το βιβλίο ξέρει πού και πώς να με χτυπήσει, ώστε να ματώσω κάθε φορά. Αυτό το βιβλίο με δίδαξε πως το καλύτερο, το πιο ζωντανό χρώμα, είναι το γκρίζο.

 

Δεύτερο βιβλίο είναι το Tigana του Guy Gavriel Kay. Αυτό το βιβλίο έπεσε στα χέρια μου λίγο μετά την ενηλικίωση και με άφησε να χάσκω. Ο Κέι δεν έγραψε αυτό το βιβλίο, το κέντησε, βελονιά βελονιά και μέσα απ' το υφαντό αυτό ξεπήδησε ένας κόσμος ολοζώντανος, χαρακτήρες καλοδουλεμένοι και προσεγμένοι, ο Μπράντιν (ο κακός που αγάπησα) και μια ιστορία που κλείνει με τη βροντερή δύναμη ενός Fus Ro Dah

. Είναι, και με διαφορά απ' το δεύτερο, το καλύτερο βιβλίο φάνταζι που έχω διαβάσει ποτέ κι έχω διαβάσει κάμποσα. Με δίδαξε πολλά πράγματα, αλλά είναι δύο αυτά που κρατάω: το ένα είναι πώς να δείχνεις έναν λεπτομερέστατο κόσμο όχι με (βαρετές) περιγραφές, αλλά με φυσικότητα και οικειότητα μέσα απ' τα μάτια των χαρακτήρων και το άλλο είναι πόσο, πόσο, πόσο, ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ να δουλεύεις μια ιστορία, ώστε όταν ο κύκλος κλείνει, να σημαδεύει την ψυχή του αναγνώστη για πάντα.

 

Το χρυσό μετάλλιο θα πάει στο Pride and Prejudice της Jane Austen. α) Είμαι υποκειμενική και δε σηκώνω κουβέντα, γιατί είναι το δικό μου μπλογκ κι ό,τι θέλω γράφω. β) Ναι, είμαι επίσης λάτρης της Βικτωριανής εποχής, της Βικτωριανής λογοτεχνίας, με ανάβουν οι ατάκες του Γουάιλντ, κυλιέμαι μέσα στις εκφραστικές φιοριτούρες του βρεττανικού 19ου αιώνα σα γουρούνι στη λάσπη και γουστάρω. Κι αφού το ξεπεράσουμε αυτό, πάμε στο διά ταύτα. Όποιος θέλει να πει μια κλισέ ιστορία αγάπης και πάλι να είναι ενδιαφέρουσα, ας διδαχτεί κάτι απ' αυτό το βιβλίο σχετικά με το πώς γίνεται. Όποιος θέλει να δημιουργήσει χαρακτήρες απόλυτα διακριτούς, με ξεχωριστές εκφράσεις, κινήσεις, λεξιλόγιο, ας διδαχτεί κάτι απ' αυτό το βιβλίο. Όποιος θέλει να γράψει σπιρτόζους διαλόγους, εγκεφαλικές, λεκτικές μονομαχίες και μπηχτές με το νταντελένιο γάντι, ας διδαχτεί κάτι απ' αυτό το βιβλίο. Κι όποιος θέλει να γράψει ένα ευτυχισμένο τέλος που να μελώνει χωρίς να λιγώνει, ας διδαχτεί κάτι απ' αυτό το βιβλίο. Εμένα μου τα δίδαξε. Και μαζί τους με δίδαξε ότι μπορεί κάποιος ν' αγαπάει ένα κομμάτι χαρτί σαν να ήταν άνθρωπος. Πολλοί άνθρωποι. Ξεχωριστοί άνθρωποι. Όλοι μαζί στο μυαλό μιας γυναίκας-σταθμού στην ιστορία της λογοτεχνίας: της Jane Austen.



13 Comments


Recommended Comments

"Αυτό το βιβλίο με δίδαξε πως το καλύτερο, το πιο ζωντανό χρώμα, είναι το γκρίζο."

Εξαιρετικό αυτό. Κράτα το γιατί είναι πολύ χρήσιμο για όλους όσους γράφουν.

Και ο Kay (το μόνο που έχω διαβάσει από τα τέσσερα) ναι, ο Kay έχει γράψει ιστορία εκεί. Το "Tigana" θα άξιζε πάρα πολλά μόνο και μόνο για το υπέροχο κεφάλαιο "Διανώρα", το οποίο, εγώ που δεν πιάνω δεύτερη φορά στα χέρια μου βιβλίο, διαβάζω ξανά και ξανά, για το υποδειγματικό στήσιμο και τους διαλόγους για σεμινάριο. Αλλά -ευτυχώς!- δεν έχει μόνο αυτό.

Share this comment


Link to comment

Κι εγώ μόνο την Tigana έχω διαβάσει από αυτά και σίγουρα σε κάνει να νοιάζεσαι για τους χαρακτήρες, να παθαίνεις σοκ όταν νομίζεις ότι κάποια (ξέρετε εσείς) σκοτώνεται, να θέλεις να γίνεις μέλος αυτής της παρέας που ονειρεύεται και προσπαθεί να πραγματοποιήσει το όνειρό της, έστω και αν αυτό είναι η απελευθέρωση μιας καταπιεσμένης χώρας, κάτι με το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να ταυτιστώ ποτέ ή να το βρω ενδιαφέρον, γιατί μου θυμίζει ούμπερ βαρετά μαθήματα ιστορίας στο σχολείο.

Από Τομ Ρόμπινς έχω διαβάσει μόνο τον Τρυποκάρυδο και ναι, είναι από τους συγγραφείς με τους οποίους κάποιος θα κολλούσε, θα έτρεχε με τη γλώσσα έξω να αγοράσει το πρώτο αντίτυπο κάθε καινούριου βιβλίου του, να γελάσει με τις ατάκες και τις περιγραφές και τις ιδέες. Απλώς ο δικός μου τέτοιος συγγραφέας είναι ο Stefano Benni. Τον συνιστώ στους φαν του Τ.Ρ. - τον θεωρώ βελτιωμένη του εκδοχή. Ευρωπαίος vs Αμερικάνος όταν πρόκειται για σάτιρα, ποιος περιμένετε να κερδίζει;

Της Jane Austen έχω διαβάσει στη σχολή το Mansfield Park και... δε θέλεις να μάθεις τη γνώμη μου.

Share this comment


Link to comment

Βασικά δεν έχει μεγάλη σημασία ποιο θεωρεί ο καθένας ότι είναι το αγαπημένο του βιβλίο.

Η ζεστή αγκαλιά είναι που μετράει.

Καταπληκτική η εικόνα, έτσι;

Share this comment


Link to comment

Νομίζω ότι περιγράφει απόλυτα το συναίσθημα του λατρεμένου βιβλίου, ίντερνετ σ' αγαπώ που μού την έδειξες. :)

Share this comment


Link to comment

ωραίες επιλογές! Το wuthering heights είναι ένα από τα βιβλία που έχω διαβάσει στα αγγλικά και πραγματικά σε εντυπωσιάζει ο τρόπος που περιγράφει τα πάθη των ανθρώπων.

 

Sonya σου κλέβω την εικόνα! Πολύ μου αρέσει!

Share this comment


Link to comment

Χρήστο, είμαι ανάπηρο αυτές τις μέρες, ρε. Οι δρατηριότητές μου έχουν μειωθεί στις εξής: διάβασμα, γράψιμο, Dragon Age, μαγείρεμα. Μάντεψε ΠΟΣΟ ελεύθερο χρόνο έχω. :Ρ

Share this comment


Link to comment

Η λίστα είναι σίγουρα διαφορετική για τον καθένα αλλά το κειμενάκι είναι πολύ αγαπησιάρικο αν και μόλις το παραγλύκαινες πετούσες κάτι γουρούνια και κάτι βούρκους για να μην λιγώσουμε. :)

Share this comment


Link to comment

Jitterbug Perfume, το βιβλίο που με έκανε να λατρέψω τα παντζάρια.

Share this comment


Link to comment

Με τόσο ελεύθερο χρόνο, ευκαιρία να ψάξεις και να ανακαλύψεις το επόμενο ούμπερ αγαπημένο σου βιβλίο. Διότι αυτή η λίστα/τοπ 5 ή περίπου βιβλίων αλλάζει για τον καθένα με τα χρόνια.

Share this comment


Link to comment

Δεν μπορώ να διαβάσω κάτι καινούργιο, στην παρούσα φάση, έρχεται νανό κι ετοιμάζω ιστορία. Δε θέλω να βγω από κει.

Share this comment


Link to comment

Έχω διαβάσει τα 2.5/4. Το W.H, ένα μέρος από το Tigana και το P & P. Το W.H δεν μου άρεσε καθόλου. Συγνώμη. Το Tigana όσο έχω διαβάσει μου άρεσε. Μόλις μπορέσω θα το συνεχίσω. Ο τρόπος που είναι γραμμένο με μαγεύει. Για το P & P τι να πω, νομίζω ότι είναι το αγαπημένο μου βιβλίο. Αυτοί οι διάλογοι - ξιφασκίες ανάμεσα στην Ελίζαμπεθ και τον Ντάρσυ είναι καταπληκτικοί! Σαν να διαβάζεις φιλοσοφία είναι! Λένε κάτι και μέσα σε αυτό μπορείς να ανακαλύψεις διαφορετικές ερμηνείες! Το λατρεύω!

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..