Jump to content

mman's Abyss

Sign in to follow this  
  • entries
    7
  • comments
    145
  • views
    1,707

Η Κρητιδική περίοδος του SFF.gr;

mman

1,573 views

blogentry-1396-0-82247800-1440588506_thumb.jpg

 

Πού πήγαν οι δεινόσαυροι του φόρουμ;
Τη σαιζόν που μας πέρασε (θα έλεγα περίπου από τον προηγούμενο Οκτώβριο) παρατήρησα μια σημαντική δημογραφική αλλαγή στο φόρουμ. Το μωσαϊκό των πιο ενεργών μελών έχει αλλάξει άρδην, κι αυτό οφείλεται όχι μόνο στα καινούρια ενεργά μέλη (κάτι πολύ θετικό) αλλά και στην πολύ περιορισμένη συμμέτοχή στο φόρουμ από παλιά μέλη τα οποία στο παρελθόν είχαν συχνή και σημαντική (όχι απαραίτητα συγγραφικά) συνεισφορά. Αποφάσισα, λοιπόν, να δω την κίνηση των μελών με τα περισσότερα posts (πάνω από 1000) για να ελέγξω αν η εντύπωσή μου ήταν σωστή.
Παρατηρώ (συνημμένο αρχείο) ότι μόλις 40% των πρώτων 49 σε posts μελών εξακολουθεί να είναι πραγματικά ενεργό. Αυτό από μόνο του δεν θα σήμαινε τίποτα (στην πραγματικότητα θα ήταν πολύ φυσιολογικό μετά από δώδεκα χρόνια φόρουμ) αλλά πολλά από τα μέλη που απομακρύνονται έχουν μπει σ’ αυτή τη διαδικασία τον τελευταίο χρόνο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: DinoHajiyorgi, aScannerDarkly, Sonya, northerain, DinMcXanthi, Drake Ramore, trillian, Παρατηρητής, Lady Nina, kitsos, Adicto, Electroscribe, αλλά και Tiessa, mman και melkiades.
Πώς εξηγείται αυτή η «Κρητιδική» περίοδος που σιωπά τους δεινόσαυρους του SFF.gr; Κατά τη γνώμη μου, εκτός από τον προφανή λόγο της κούρασης, του κορεσμού και ίσως και εξωγενών παραγόντων (π.χ. κρίση), νομίζω ότι οφείλεται σε τέσσερεις άλλες αιτίες:

  1. Η ομαδική αύξηση των ηλικιών. Πολλά μέλη αναλαμβάνουν αναγκαστικά νέες και μεγαλύτερες ευθύνες (μετανάστευση, δουλειές, παιδιά κλπ.) που τους κλέβουν ελεύθερο χρόνο.
  2. Το Facebook. Πολλή από τη μη εξειδικευμένη και κάποια από την εξειδικευμένη κίνηση του φόρουμ έχει μεταφερθεί εκεί. (Χωρίς να εξετάζεται η συχνότητα χρήσης του, τουλάχιστον 30 από τα 49 πιο ενεργά μέλη του φόρουμ έχουν λογαριασμό στο Facebook.)
  3. Το Goodreads. Πολλή από τη βιβλιοκίνηση και τις κριτικές γίνεται πλέον και εκεί ή αποκλειστικά εκεί. (Χωρίς να εξετάζεται η συχνότητα χρήσης του, τουλάχιστον 15 από τα 49 πιο ενεργά μέλη του φόρουμ έχουν λογαριασμό στο Goodreads.)
  4. Αρκετά από τα παραπάνω μέλη είναι πλέον φίλοι μεταξύ τους (μία από καλύτερες λειτουργίες του φόρουμ) οπότε η δια ζώσης επικοινωνία τους περιορίζει τη διαδικτυακή.

 


Δείτε τον πίνακα στο αρχείο μετά το κείμενο και, αν θέλετε, δώστε τη δική σας εξήγηση.

 

SFF-Cretacean.doc



51 Comments


Recommended Comments



Αυτό που λέει ο Χείρων πάντως, για το ύφος των post στην ανάγνωση, το καταλαβαίνω. Ότι δεν συζητάμε, γράφουμε κυρίως λίστες και ξερά reviews. Το τελευταίο το κάνω κι εγώ, και θα προσπαθήσω να το αλλάξω.

Ο λόγος που το κάνω, πάντως, είναι η άμυνα: έχω δει αρκετό σπαμ κατά καιρούς, κι έτσι έχω αναπτύξει μία συμπεριφορά πιο στεγνή από ό,τι παλιά. Εκεί που λύνομαι κάπως περισσότερο είναι το υποφόρουμ της συγγραφής, και συγκεκριμένα το NaNoWriMo.

 

Η συγγραφή με κρατάει κυρίως εδώ. Μπορεί να μην είμαι τόσο παραγωγική, αλλά δεν σταματάω ποτέ να γράφω. Θέλω να συνεχίσουμε την αλληλοβοήθεια. Έμαθα πάρα πολλά πράγματα εδώ, τώρα προσπαθώ να κάνω κάτι και για τους άλλους, να δω κανένα λάθος που ξέφυγε από το μάτι του συγγραφέα, να εκφράσω μια άλλη οπτική... Μερικές φορές δεν έχω τη δύναμη, θέλω διάλλειμμα, αλλά πάντα ξαναγυρνώ.

 

Πάντως, για να ξέρετε, το σφφ είναι το μόνο φόρουμ που είμαι ενεργή πια. Ούτε φατσόβιβλος ούτε τίποτα.

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

Σας διάβαζα όλο αυτό το διάστημα, απλώς η κούραση από τη δουλειά δεν μου επέτρεπε να αρθρώσω λόγο που να έχει επαρκή συγκρότηση.

 

Αυτό που λέει ο Μανωλιός έχει βάση (σε μεγάλο ποσοστό) και μακάρι να βρούμε δημιουργικές αφορμές για να το αλλάξουμε.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Τελικά έπρεπε κάποιος να μας ( θα έβαζα 'σας', αλλά έβλεπα το κράξιμο και τις κλωτσοπατινάδες να με περιμένουν στο αεροδρόμιο την επόμενα φορά που θα περνούσα από Ελλάδα) αποκαλέσει δεινόσαυρους για να αξιωθούμε να γράψουμε λίγα σεντονάκια ακόμα και να θυμίσουμε στο φόρουμ πώς ήταν παλιότερα.

Μάλλον ανήκω στην Πέρμια γεωλογική περίοδο του sff, μιας και είμαι από τα νεώτερα-παλαιότερα μέλη.

 

Από την ανταπόκριση σε αυτό το blog-post φαίνεται ότι η εξαφάνιση κάθε άλλο παρά σε κάποιο mass-extinction event οφείλεται. Εκτός κι αν ο Μιχάλης ακολούθησε τη συμβουλή του Στέφανου και σκούντησε τους περισσότερους για να ξυπνήσουν, να ξεστραβωθούν και να ανταποκριθούν.

 

Η κρίση έκανε πολλά και διάφορα. Θα κάνει και άλλα που δεν μπορούμε να δούμε να έρχονται. Θετικά και αρνητικά. Ένα από αυτά ήταν ότι καθήλωσε πολύ κόσμο σπίτι του. Και αυτός ο κόσμος άρχισε την ενδοσκόπηση και την αναζήτηση κοινωνικής επαφής στο διαδίκτυο. Ήταν λογικό αυτό να επηρεάσει και το sff.

 

Πολλά από τα νέα μέλη έχουν (όπως είναι λογικό) γιγαντιαία όρεξη να συμμετάσχουν στη νέα παρέα τους. Κάποιων τα χνώτα μας μυρίζουν φράουλες, κάποιων μας μυρίζουν κρεμμυδίλα :p. Λίγο ο δικός μας κορεσμός, λίγο η δική τους διάθεση χιονοστιβάδας, ήταν αρκετά για να κάνουμε κι άλλο πίσω και να εγκαταλείψουμε τα κατακτημένα εδάφη μας.

 

Αλλά κοιτάξτε τις απαντήσεις σε αυτό το 'κάλεσμα' του Μιχάλη.

Δεν έχουμε εξαφανιστεί, απλώς πέσαμε σε νάρκη και μας τη βγαίνουν τα θηλαστικά.

 

Καταλήγοντας, θα έλεγα ότι το μόνο ατυχές στις παρατηρήσεις του Μιχάλη είναι ο χαρακτηρισμός που μας προσάπτει (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του, φυσικά).

 

Κυρίες και κύριοι, δεν είμαστε δεινόσαυροι προς εξαφάνιση.

 

Χα!Χα!Χα! (φανταστείτε αυτό το γέλιο στ' αυτιά σας όσο πιο μοχθηρό γίνεται)

 

Είμαστε τα Νάζγκουλ, οι Μεγάλοι Παλαιοί και οι Μητέρες Άλιεν που θαμμένοι στα έγκατα του φόρουμ, περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή για να αναδυθούμε και να ποστάρουμε σπέρνοντας τον πανικό και τον τρόμο!

 

Κι όποιο θηλαστικό αντέξει...

  • Like 3

Share this comment


Link to comment

Χα! Πολύ καλές οι "απειλές" σου Σταμάτη! Πάντως δεν σκούντηξα κανέναν, πέρα από ένα status που έκανα. Η προσέλευση ήταν αθρόα ίσως λόγω του προβοκατόρικου τίτλου. Είναι όμως πολύ ευχάριστο να βλέπω παλιούς φίλους που κοντεύουν να μετατραπούν / καταντήσουν απλοί επισκέπτες του φόρουμ, να ποστάρουν ξανά, έστω και μόνο για να φωνάξουν πως είναι εδώ. Ελπίζω να συνεχίσουν να το κάνουν.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Ψιλοάσχετο: χάρη σε αυτό το ποστ, ανακάλυψα ότι στο φόρουμ υπάρχουν μπλογκ! Ναι, πιστέψτε το. Από τη δε χαρά μου πάτησα και το follow this entry. Έκτοτε, ούτε ένα entry...

 

Πάντως στο θέμα μου: έχω βρεθεί σε άλλα φόρουμ, ιδιαίτερα μάλιστα σε ένα όπου ήμουν έντονα αναμειγμένος. Και μοδεράτωρ κιόλας. Κάποια στιγμή το πράγμα όχι απλώς φυλλορόισε, αλλά έγινε και χαμός, βρισιές, χαλάσαν φιλίες, μέχρι που έγινε φορουμικό σχίσμα [αυτό το είδα και σε άλλο φόρουμ, άσχετου περιεχομένου]. Οπότε, μια μικρή φορουμική κόπωση εδώ, με παράλληλη εισροή νέων μελών και αποστασιοποίηση παλιών δεν νομίζω ότι θα πρέπει να ανησυχεί κανέναν, όσο οι σχέσεις παραμένουν καλές.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Κοίτα, απ' όσο γνωρίζω το παρόν φόρουμ προέκυψε από κάποιο φορουμικό σχίσμα, το οποίο εκ των πραγμάτων βρίσκεται στην προϊστορία του. Δεν έχω ιδέα πόσο σοβαρό ήταν και αν χάλασαν φιλίες, και δεν μας ενδιαφέρει κιόλας, εμάς που "γεννηθήκαμε" στην ιστορική του περίοδο. Πάντως, ναι, το "πρόβλημα" που παρατηρώ στο sff.gr σαφώς και είναι ήπιο και οι σχέσεις (οι δικές μου και απ' όσο αντιλαμβάνομαι και των υπολοίπων) παραμένουν καλές, οπότε μένει να δούμε αν θα το ξεπεράσουμε ή θα φυλλοροΐσουμε κι εμείς -τουλάχιστον οι δεινόσαυροι.

Share this comment


Link to comment

Το φόρουμ δεν προέκυψε από σχίσμα, αλλά έχει επιβιώσει απο 2-3 σχίσματα διαφόρων μεγεθών.

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

Ok, ευχαριστώ για τη διόρθωση από τον αργεντινόσαυρο του φόρουμ. Όπως τα λέει ο Μιχάλης.

Share this comment


Link to comment

Νέο πεδίο δόξης λαμπρόν ανοίγεται εμπρός μας: ιστορικός των φόρουμ!

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Το φόρουμ δεν προέκυψε από σχίσμα, αλλά έχει επιβιώσει απο 2-3 σχίσματα διαφόρων μεγεθών.

Κι εγώ είχα ακούσει ότι προέκυψε από διάλυση ενός άλλου φόρουμ με θέμα τα rpg (δεν ανοίγετε κανένα τόπικ τύπου "Ιστορία του φόρουμ"; :-) ).

Share this comment


Link to comment

Άντε κι εγώ. ( Όχι τίποτ' άλλο αλλά για να έχει ο κόμης νέα entries ).

 

Σε γενικές γραμμές ο Σταμάτης με καλύπτει περισσότερο.

 

Έχω γύρω στα 500-600 posts. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών νομίζω ότι ανήκει σε σχολιασμό διηγημάτων και ειδικά από διαγωνισμούς (που δεν έχω πάρει και σε πολλούς μέρος). Άρα σε ό,τι αφορά εμένα η πτώση των posts οφείλεται κυρίως στην απουσία μου από τους διαγωνισμούς (= γράφω λιγότερο).

 

Σχολιάζω πάνω στη βάση (και πεποίθηση) ότι το forum λειτουργεί σαν μια μεγάλη (έστω και χαλαρή) παρέα.

 

Για μένα, το facebook δεν είναι ικανό να αντικαταστήσει σε τίποτα την λειτουργία του forum. Εχει εφήμερο χαρακτήρα, δεν διευκολύνει τις συζητήσεις και δεν έχει θεματική εστίαση* (posts για μια ταινία ή ένα βιβλίο ανακατεύονται με χιλιάδες φωτογραφίες γατιών, του Bob από τον Α-Κενταύρου που παίζει λύρα με τα ματόκλαδα, και της Αλίκης που χτυπάει φραπέ με τα κωλομέρια -- δε λέω αξιοθαύμαστα όλ' αυτά αλλά αν θελήσω να μάθω γνώμες για ένα βιβλίο, μια ταινία, μια σειρά ή μια εκδήλωση του είδους, πρώτα στο forum θα ψάξω -- και ίσως εκεί να πω και το κατιτίς μου).

 

*Εκτός των άλλων, η θεματική εστίαση, αλλά και το ότι για να κουβεντιάσει κανείς στο forum πρέπει να εγγραφεί, λειτουργεί σαν ένα πολύ καλό πρώτο φίλτρο κατά των απανταχού trolls.

 

Το Goodreads, ναι ΟΚ, μπορεί να κλέψει μερίδα των posts, αλλά είναι λίγο καθώς-πρέπει, μας βλέπουν ξένοι, δεν είναι μόνο η παρέα σου και δεν μπορείς να το καφρίσεις (αν η κουβέντα το σηκώνει).

Για την δια ζώσης προσωπική επαφή δεν ξέρω να πω. Πάντως από τη λίστα των δεινόσαυρων κάμποσοι δεν ζουν καν στην Αθήνα (αν δεχτούμε ότι η Αθήνα είναι ο κύριος τόπος συνάντησης).

  • Like 4

Share this comment


Link to comment

Αυτό είναι και το θέμα. Η ρουφιάνα η απόσταση σε εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα. Δεν έχετε ιδέα πόσο θα ήθελα να είμαι στα εργαστήρια της ΑΛΕΦ, αλλά τι να γίνει που δεν είναι ποτέ σε περίοδο διακοπών, και δεν μπορώ να κατέβω απο την άλλη πλευρά της Ελλάδος μέχρι πέρσι και τώρα απο την άλλη πλευρά της Ευρώπης; (αν είχα την οικονομική ευχέρεια και τον χρόνο θα το έκανα). Αν ζούσα Αθήνα δεν υπήρχε περίπτωση να χάσω ούτε ένα. Το ίδιο ισχύει και για τα μυτίνγκια και για τη ΛΑΦ πχ αλλά και το φαντάστιcon. Και όταν είσαι σε τέτοια μαζώματα και μέσω αυτών γνωρίζεις και νέα μέλη, είναι όλο και πιο εύκολο να μιλήσεις και να απαντήσεις σε ποστς. Καταλήγεις lurker στο τέλος (lurker: αυτός που μπαίνει και διαβάζει χωρίς να ποστάρει).

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

(Αυτός που μπαίνει και ποστάρει χωρίς να διαβάζει, πώς λέγεται; Γιατί σαν να τους βλέπω να αυξάνονται τους συγκεκριμένους)

Προτείνω να κάνουμε καμιά φορά το εργαστήριο σε κανένα τριήμερο Καθαρής Δευτέρας, αν είναι πολλές οι συμμετοχές και χρειάζονται τρεις μέρες. Τουλάχιστον σε χρονιά που να πέσει νωρίς η Κ.Δ., να μη σκάσουμε από τη ζέστη.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Κέλλυ μου, εκτός από σένα κι εμένα και μερικούς ακόμα που είμαστε ρεμάλια της κενωνίας, πολλοί συμμετέχοντες θέλουν να περνούν την Καθαρά Δευτέρα με τις οικογένειές τους, κυρίως όταν αυτές συμπεριλαμβάνουν παιδιά.

Share this comment


Link to comment

(Αυτός που μπαίνει και ποστάρει χωρίς να διαβάζει, πώς λέγεται;)

Συγγραφέας

  • Like 3

Share this comment


Link to comment

Ντίνο, κι εγώ στου Διαόλου την κάλτσα μένω πλέον, αλλά δεν είναι τόσο δύσκολο όσο το περιγράφεις. Καταλαβαίνω ότι η δουλειά σου δεν δίνει το περιθώριο διακοπών στο μέσο της περιόδου, αλλά αν κλείσεις νωρίς τα εισιτήρια, μπορείς να κατέβεις Αθήνα μονάχα για το τριήμερο. Είναι κάτι που προς το παρόν δεν το έχω κάνει, αλλά το έχω κοιτάξει και είναι εφικτό.

Πτήση απόγευμα Παρασκευής προς Αθήνα και επιστροφή απόγευμα Κυριακής.

Θα σου πρότεινα να το σκεφτείς.

Share this comment


Link to comment

Επειδή δουλεύω έως απόγευμα Παρασκευής και δεν έχει πτήσεις τις κυριακές μετά τις 6 το απόγευμα, μια τέτοια κίνηση επιτάσσει άδεια δύο ημερών (Παρασκευή-Δευτέρα)

Το θέμα είναι οτι τώρα το σκέφτομαι σοβαρά. Θα ρωτήσω στη δουλειά αυτή τη βδομάδα αν μπορώ να πάρω τότε κι εφόσον υπάρχει η δυνατότητα, θα το κάνουμε.

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

 

(Αυτός που μπαίνει και ποστάρει χωρίς να διαβάζει, πώς λέγεται;)

Συγγραφέας

 

...και χωρίς να έχει συμμετάσχει ο ίδιος σε κανένα τόπικ, μας ελεεί απλώς με δικά του κείμενα, εξαφανίζεται και ξαναμπαίνει μόνο για να τσεκάρει αν μαζεύτηκαν αρκετοί διθύραμβοι κάτω από τα δικά του; Αυτός πώς λέγεται; (Κύριε, κύριε! Να πω; Να πω; )

Share this comment


Link to comment

Κέλλυ μου, εκτός από σένα κι εμένα και μερικούς ακόμα που είμαστε ρεμάλια της κενωνίας, πολλοί συμμετέχοντες θέλουν να περνούν την Καθαρά Δευτέρα με τις οικογένειές τους, κυρίως όταν αυτές συμπεριλαμβάνουν παιδιά.

Μα εννοείται ότι σε ρεμάλια τση κενωνίας απευθύνεται το εργαστήριο.

Share this comment


Link to comment

 

 

(Αυτός που μπαίνει και ποστάρει χωρίς να διαβάζει, πώς λέγεται;)

Συγγραφέας

 

...και χωρίς να έχει συμμετάσχει ο ίδιος σε κανένα τόπικ, μας ελεεί απλώς με δικά του κείμενα, εξαφανίζεται και ξαναμπαίνει μόνο για να τσεκάρει αν μαζεύτηκαν αρκετοί διθύραμβοι κάτω από τα δικά του; Αυτός πώς λέγεται; (Κύριε, κύριε! Να πω; Να πω; )

 

Συγγραφέας

  • Like 4

Share this comment


Link to comment

Αργοπορημένος, να πω ότι δεν πολυμπαίνω απ' όταν σταμάτησα να παίρνω μέρος σε διαγωνισμούς, εφόσον απαγορεύτηκαν τ' αγγλικά.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Life happens. Και όταν life happens, κάποιοι δεινόσαυροι απλά εξαφανίζονται ή μεταλλάσσονται σε κάτι άλλο. Κάποια στιγμή απλά συνέβη να φύγω, μετά να ξαναέρθω για λίγο, μετά απλά να μη συμμετέχω πια.

Το FB ήταν όντως μια εναλλακτική λύση για μένα, όπου μπορώ και να έχω επαφή με αρκετά άτομα που γνώρισα εδώ στο σφφ στα χρόνια της εντατικής παρουσίας μου, αλλά και να ΜΗΝ έχω με όποιον, θεωρητικά, δεν ήθελα να έχω.

Δεν έφυγα ακριβώς συνειδητά, απλά όπως και άλλοι έχω ευρεία γκάμα ενδιαφερόντων πολλά από τα οποία απλά δεν είχαν θέση, και πολύ σωστά, στο σφφ. Στο FB όμως έχουν, γιατί καθορίζω εγώ τι θα πω και πού θα συμμετέχω, και πώς και με ποιους θα το πω.

 

Το 1/3 των φίλων μου στο FB είναι από το σφφ ωστόσο, και μάλιστα το ποσοστό αυτό αφορά ενεργούς ως επί το πλείστον φίλους, δηλαδή άτομα με τα οποία μιλάω συχνά ή ξέρω πως διαβάζουν ό,τι γράφω και διαβάζω και γω τα δικά τους updates.

 

Δεν είναι το ίδιο βέβαια γιατί άλλο φατσοβιβλίο και άλλο ένα φόρουμ-κοινότητα. Απλά, και για να μην κάνω το ποστ αυτό "πρωινάδικο", δεν θέλω να επεκταθώ στη σωρεία λόγων που τελικά με χάλασαν και σταμάτησε η έντονη συμμετοχή μου εδώ αρχικά. Μετά, όπως διαπίστωσε και ο Μιχάλης, συμμετείχα πάλι για λίγο και μετά σταμάτησα. Τη δεύτερη φορά απλά ήταν ζητήματα της πραγματικής ζωής, πολύ σοβαρά, που δεν μου άφηναν ενέργεια να συμμετέχω σε ένα φόρουμ, εκτός του FB δηλαδή που επίσης χρησιμοποιούσα και χρησιμοποιώ για εκτόνωση.

 

Το σφφ δεν το είδα ποτέ σαν "εκτόνωση" (παρόλο που υπήρχε κι αυτή βέβαια) αλλά σαν ένα σημαντικότατο και πολύτιμο χώρο, ούτε "εκκλησία" φυσικά, ούτε όμως και "χάβρα"-καφενείο. Ευτυχώς, ποτέ δεν έγινε ούτε το ένα ούτε το άλλο από όσο γνωρίζω, παρά τα διάφορα συμβάντα.

Τούτων ειπωθέντων, κάποια στιγμή αισθάνθηκα και κάπως ανεπιθύμητος εδώ, μπορεί να είναι λάθος εντύπωση βέβαια, κάτι που ενέτεινε την απροθυμία μου να συμμετέχω ενεργά.

Νερό στ'αυλάκι. Τέλος πάντων.

 

Αυτή τη στιγμή, δεν συμμετέχω γιατί, υποθέτω, δεν έχω να πω κάτι ή να μοιραστώ κάτι που να πιστεύω πως ταιριάζει στο συγκεκριμένο χώρο.

Συνεχίζω να γράφω, συνεχίζω να ζωγραφίζω, συνεχίζω να δημιουργώ κόσμους και σύμπαντα και χαρακτήρες και καταστάσεις και ιστορίες.

Δεν νομίζω ωστόσο να ταιριάζουν (δεν θα πω "συνάδουν") με το χώρο αυτό πια και το "vibe" που έχω αυτή τη στιγμή γι'αυτόν. 

 

Το σφφ, και γενικά η science fiction και η fantasy, είναι χώρος όπου και η "παιδικότητα" και η "φαντασία" και το "whimsy" μπορούν να βρουν πρόσφορο έδαφος να καλλιεργηθούν και να αναπτυχθούν, σε αντίθεση ας πούμε με την "πολιτική". Φοβάμαι πως ακριβώς αυτά τα στοιχεία τείνουν να εξαφανιστούν από το σφφ, κρίνοντας κιόλας από διάφορες τελευταίες καταστάσεις που, ειλικρινά, εντελώς τυχαία, έτυχε να δω. Μπαίνω πού και πού εδώ, χωρίς log in, και διαβάζω διάφορα τόπικς.

 

Το ιδιαίτερα λυπηρό είναι πως θα περίμενε κανείς η αντιμετώπιση προς παλαιότερa και ιδιαίτερα ενεργά μέλη να ήταν διαφορετική. Βλέπω πως αυτό δεν έχει αλλάξει από την εποχή που έτυχα παρόμοιας αντιμετώπισης.

Αυτό με λυπεί μεν, αλλά σίγουρα δεν βοηθάει στο να θέλω να συμμετέχω ξανά εδώ, πέρα από τυχαία συμμετοχή στη "χάση και στη φέξη".

 

Αυτό μπορεί να αλλάξει, φυσικά, στο μέλλον, κανείς δεν ξέρει. Όσο υπάρχει σφφ θα το επισκέπτομαι, είτε ορατά είτε αόρατα, να δω τι κάνει και η νέα και η παλαιότερη γενιά.

 

Αυτά.

 

Εdit: Ωστόσο, το πιο ευτράπελο ας πούμε είναι πως η ίδια συζήτηση περί "χαβαλέ" και "σοβαρότητας" ξεκίνησε σχεδόν από τη day 1 εδώ, και νεκρανασταίνεται κάθε τρις και λίγο χωρίς ποτέ να υπάρξει κανένα consensus. Και λογικό δηλαδή γιατί πάντα όταν μπαίνουν καινούργια άτομα, που ανανεώνουν ένα χωρο φυσικά, τόσο μερικά μοτίβα συζητήσεων θα επαναλαμβάνονται. Just enjoy them. Μόνο όταν σταματήσει να υπάρχει το σφφ θα σταματήσει και αυτή η συζήτηση. ;)

  • Like 3

Share this comment


Link to comment

Γεια σας κι από εμένα.

Το γεγονός ότι πήρα μυρωδιά τούτο 'δω το νταβαντούρι, αλλά και το άλλο, το σχετικό με τα εργαστήρια της ΑΛΕΦ, μολις σήμερα, λέει κάτι από μόνο του: βρισκόμαστε σε διάσταση.

(Παρένθεση: δεν είμαι ούτε κατά διάνοια δεινόσαυρος. Η τελευταία φορά που υπήρξα αληθινά ενεργός εδώ μέσα ήταν στα 16-17 μου, και όπου να' ναι κλείνω τα 21. Οι περισσότεροι μάλλον δεν με ξέρετε καν, κι αν μέσα στο επόμενο 10λεπτο δεν έχω σταματήσει να γράφω και προκύψει σεντόνι, οι πιθανότητες να "ακουστώ" θα εκμηδενιστούν. Δεν πειράζει, γιατί, απ' οτιδήποτε άλλο, πρόκειται περισσότερο για απόπειρα εξιλέωσης).

Τώρα, θα σας πω τι παίχτηκε. Ήμουν ένας πιτσιρικάς που κάνα δυο του είπαν ότι έγραφε καλά, και μια και στο χορευτικό δεν με βάζανε ποτέ να χορέψω πρώτο, και στο μπάσκετ είχα γίνει ένα με τον πάγκο, ο σπόρος του ψώνιου δε χρειάστηκε πολύ νερό για να ξεπεταχτεί, και τσουπ το γκουγκλάρισμα, και τσουπ το sff. Αν μαντέψατε πως έψαχνα για κάποιου είδους επιβεβαίωση, μαντέψατε σωστά.

Και η επιβεβαίωση ήρθε. Δεν έγινα ποτέ σταρ των ΔΣΣΙ, δεν είδα κάποια ιστορία μου να γίνεται φαβορί, όχι. Συνέβη κάτι καλύτερο. Βρέθηκαν άτομα που, στ' αλήθεια, ενδιαφέρθηκαν για εμένα. Το τονίζω αυτό. Πλέον δεν έχω το δικαίωμα να ισχυριστώ πως γράφω, αλλά αν το είχα, θα έλεγα πως χωρίς τα άτομα εκείνα δεν θα έγραφα έτσι. Καταλάβατε;

 

Τέλος πάντων, το θέμα είναι πως αυτό το ενδιαφέρον, δεν το εκτίμησα όσο θα έπρεπε. Άκουγα και εφήρμοζα όσες διορθώσεις και συμβουλές έρχονταν κατά 'δω, δε λέω, όμως από την όλη συμπεριφορά μου έλειπε το σημαντικότερο όλων: το να νιώσω κι εγώ την ίδια ανιδιοτέλεια απέναντι σ' εσάς. Να πω "Χρηστάρα, όπου κι αν ανήκεις ως κοινωνικό ον, ανήκεις και ΕΔΩ". Να γράψω κριτικές για κείμενα πέραν όσων έπρεπε να σχολιάσω για τους διαγωνισμούς όπου συμμετείχε και η αφεντομουτσουνάρα μου. Να έρθω σε φορουμοσυναντήσεις. Να κάνω χαβαλέ στον Τρεκικό Καναπέ, κι ας μην έβλεπα Star Trek. Να πω 1-2 "Χρόνια πολλά", βρε αδερφέ. Να φερθώ σαν κάτι παραπάνω από καβαλημένος.

 

Ε, δεν το έκανα. Και, εσείς που ενδιαφερθήκατε για τον Χάουι (κάποιοι ξέρετε ποιοι είστε, άλλοι ίσως όχι), πρώτον σας ευχαριστώ, και δεύτερον συγνώμη. Και να ξέρετε πως δεν περίμενα να το φτάσω σε τόσο προσωπικό επίπεδο, όμως τι να κάνουμε, αυτό το ρημάδι πάσχει, δεν θυμάμαι να έχω θελήσει ποτέ να παραπονεθώ για κάτι εδώ μέσα.

 

Θα μπορούσα να μιλήσω για άλλο ένα σωρό πράγματα. Να γκρινιάξω για την κούραση των Πανελληνίων, και τη φρενίτιδα του πρώτου έτους, και πώς μπορεί να αποπροσανατολίσει ένα χωριατόπαιδο η ζωή στην πρωτεύουσα, και για την απαλεψιμότητα των εξεταστικών και τη δυσκολία, σνιφ, της σχολής μου, και για έρωτες που παρέσυραν και για καράβια που βούλιαξαν. Όμως ξέρω πως δεν έχει νόημα. Ξέρω πως μπροστά στις υποχρεώσεις και τις έγνοιες ενός ενήλικα, όπως πολλοί από εσάς, όλα αυτά αποτελούν έναν ακόμα λόγο να με κράξετε.

Άρα τι συνέβη; Θα μου επιτρέψετε να ημιβρίσω. Μάλλον είμαι μ0#^νόπανο. Θα με συνέφερε να χρησιμοποιήσω παρελθοντικό χρόνο εδώ, και να πω πως ήμουν τέτοιος, όμως πίσω από αυτό θα υπέβοσκε μια όρεξη να "επανορθώσω", ας πούμε, να γίνει μια επιστροφή του Howard Crease μεγάλη και τρανή. Όμως όπως είπα, δεν γράφω πλέον, και όπως είπα, το φόρουμ ήταν εξ αρχής συνυφασμένο με το feedback στο γράψιμό μου. Και δυστυχώς, δεν έχω την όρεξη να σχολιάσω ιστορίες άλλων, ή βιβλία, ή σειρές. Από όποια πλευρά κι αν εξετάσω το ζήτημα, δεν μου βγαίνει. Το μόνο που υπάρχει, όσο μελό και safe κι αν σας ακουστεί, είναι ένα αίσθημα ντροπής που δεν ανταπέδωσα, κι αυτή η ντροπή με κάνει ακόμα πιο ανόρεχτο να κάνω αισθητή την παρουσία μου.

Ρε γαμώτο, έχω άλλα τόσα να γράψω. Γιατί υπάρχει και η ΑΛΕΦ, της οποίας ευτυχώς για εμένα κατάφερα στ' αλήθεια να νιώσω κομμάτι, ας είναι καλά τα εργαστήρια. Αυτό ακριβώς το ρήμα στα bold όμως είναι που με κάνει και θέλω απέναντι στην ΑΛΕΦ (μην ντρέπεστε, πολλοί από εσάς που γενικώς προανέφερα απαρτίζετε σχεδόν το 100% αυτού που ονομάζω ΑΛΕΦ) να βρω τα κότσια να εξιλεωθώ αλλιώς. Με κάτι πιο ουσιώδες από ένα σεντόνι.

Δεν σας κρύβω, πάλι, πως δεν έχω ιδέα αν θα έρθει ποτέ αυτό το κάτι. Κι επίσης κάθε σεντόνι που έχει αρχή, έχει και τέλος. Το ευχαριστώ και τη συγνώμη κρατήστε τα, όσοι μπήκατε στον κόπο.

 

Να 'στε καλά, δημιουργικοί και ενθουσιώδεις. Παιδιά στην ψυχή με τον σωστό τρόπο, όχι με τον αρρωστιάρικα αφελή δικό μου. Εύχομαι τα καλύτερα και για το φόρουμ το ίδιο.

Καλό βράδυ,

Χ.

 

  • Like 3

Share this comment


Link to comment

Πω, πω, κοίτα τι βρήκα εδώ. Λοιπόν, εμένα δεν με ανέφερε κανείς οπότε μάλλον δεν είμαι δεινόσαυρος (κι ας είμαι εδώ από το 2004) αλλά είδος εξαφανισμένο. Με βρήκαν σε παγόβουνο διατηρημένη χιλιετίες αργότερα - όπως αυτά τα ζωύφια που βλέπεις στο κεχριμπάρι - και με επανέφεραν για ένα μόλις ποστ.

 

Εγώ, προσωπικά, σταματούσα και ξανάμπαινα αρκετά συχνά αυτή τη δεκαετία αλλά τώρα έχω εξαφανιστεί εδώ και πέντε χρόνια (ίσως; μάλλον; δεν θυμάμαι); Βαριόμουν, κουραζόμουν, εκνευριζόμουν και συναντούσα και πάρα πολλά άτομα με τα οποία όχι απλώς δεν συμφωνούσαν τα χνώτα μας αλλά τους απεχθανόμουν κιόλας. Τότε θυμάμαι υπήρχαν κατηγορίες για ελιτισμό και τα σχετικά, ακόμα και στους διαγωνισμούς. Συμφωνώ απολύτως. Ήθελα να διαβάζω συγκεκριμένα άτομα, να συναντάω συγκεκριμένα άτομα και - ει δυνατόν - να αγνοώ όλο το υπόλοιπο κομμάτι του φόρουμ που δεν με ενδιέφερε. Ε, δεν γινόταν αυτό, υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι στον κόσμο όπως έμαθα!

 

Στο Goodreads είμαι για βιβλιογραφικούς σκοπούς κατά κύριο λόγο. Εκεί να δείτε πόσο βαριέμαι να κάνω κριτικές. Ξεκινάω με ενθουσιασμό κι έπειτα σταματάω γιατί, τι σκατά να πεις πια για το βιβλίο; Ωραίο ήταν, με άρεσε, αυτά. Προχθές που είδα τα παιδιά στο Φαντάστικον θυμήθηκα πόσο απολαυστικό είναι να μιλάω για βιβλία με κόσμο που ενθουσιάζεται εξίσου με μένα. Α, ρε Χρύσα, πόσο απολαμβάνω να μιλάμε για Χομπ!

 

Η ανεργία, πάντως, βοηθάει τα φόρουμ. Έχεις με κάτι να ασχοληθείς και να ξεχαστείς. Όταν δουλεύεις, πού χρόνος για τέτοια. Μπορώ να πω, ότι από τότε που μπήκα στον εργασιακό βίο σταμάτησα να πολυασχολούμαι εδώ. Δεν είχα κουράγιο για πολλές διαδικτυακές κουβέντες. Κάποτε έμπαινα και σε IRC (βασικά, ζούσα εκεί μέσα), τώρα FB και πάλι το χρησιμοποιώ κυρίως για επαγγελματικούς λόγους.

 

Κι ένα τελευταίο. Σταμάτησα να γράφω διηγήματα, και το συγγραφικό κομμάτι ήταν το πιο ενεργό μου εδώ μέσα. Από όταν την είδα πιο "συγγραφέας" (δεν έχω τελειώσει ακόμα τίποτα, να ξέρετε) δεν ξανάγραψα διήγημα οπότε κόπηκε κι αυτό το μέρος της ενεργής μου συμμετοχής. Εγώ πάντα έχω "προθέσεις", και για το φόρουμ και εκδηλώσεις και για άλλα πολλά, αλλά δεν κάνω τίποτα. Επομένως, θα συνεχίσω να σκάω μύτη έτσι σε απρόσμενες στιγμές - και κυρίως για μπύρες.

 

Φιλιά σε όλους!

  • Like 4

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..