Jump to content
Sign in to follow this  
  • entries
    63
  • comments
    32
  • views
    545

Αναδρομές (flashbacks)

hidedora

35 views

Σκοπός μιας αναδρομής, είναι να παρουσιαστεί στο σωστό σημείο μιας σκηνής που χρειαζόμαστε και να μεταφέρει την πληροφορία στον αναγνώστη. Όταν λοιπόν η αναδρομή τελειώνει και ξαναμπαίνουμε στην ιστορία έχουμε νέα πληροφορία για το τι γίνεται και τι διακυβέβευται.

Ας δούμε το παρακάτω παράδειγμα. Η Mary Sue είναι κιθαρίστρια και ετοιμάζεται να δώσει την πρώτη της συναυλία.

Μόλις ανακοίνωσαν το όνομα μου, μπήκα γρήγορα μέσα στη σκηνή. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη. Δεν μπορούσα να δω ξεκάθαρα πέρα από τα σημεία που υπήρχε φωτισμός, αλλά ήμουν σίγουρη ότι υπήρχαν εκατοντάδες φανς μου, που με περίμεναν να παίξω. Σήμερα ήταν η ημέρα των γενεθλίων μου και καθώς κάθισα στη σκηνή, μια εικόνα των παιδικών μου χρόνων πέρασε από το μυαλό μου.

Θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ήμουν εννέα χρονών και είχα ξεκινήσει να μαθαίνω κιθάρα. Ήμουν στο σχολείο και εκείνη την ημέρα είχα γενέθλια. Ήλπιζα η δασκάλα να μην το πει στα υπόλοιπα παιδιά, γιατί όλες οι άλλες μανάδες έφτιαχναν γλυκά και τα έφερναν. Η δικιά μου δεν μπορούσε να φτιάξει. Το χειρότερο έγινε. Η δασκάλα ανακοίνωσε ότι είχα γενέθλια... Ευτυχώς, η καλύτερη φίλη της μητέρας μου ήρθε και έφερε γλυκά. 

Είπε στην δασκάλα και στα υπόλοιπα παιδιά πως επειδή η μητέρα μου δούλευε, τα είχε ετοιμάσει από την προηγούμενη ημέρα και είχε πει σε αυτή να τα φέρει. Ήξερα πως δεν ήταν αλήθεια, αλλά ήθελα να την αγγαλιάσω. Η μάνα μου δεν ήξερε ούτε αυγό να βράσει...

Έδιωξα αυτή την επώδυνη μνήμη από πάνω μου, κοίταξα το κοινό, εκεί που ήταν η μητέρα μου και ξεκίνησα να παίζω.

Σε αυτό το σημείο γίνεται κάτι σημαντικό στην πρωταγωνίστρια μας, αλλά ο/η συγγραφέας, αποφάσισε να βάλει μία αναδρομή που προφανώς δεν βοηθούν την ιστορία μας να εξελιχθεί. Το πιο πιθανό είναι ότι το έκανε για να γεμίσει το κεφάλαιο. Συχνά σε τέτοια σημεία κάνουμε το λάθος να κόψουμε στη μέση την αγωνία που έχουμε δώσει στον αναγνώστη μας, μόνο και μονο για να παρατείνουμε την σκηνή. Θυμάμαι σε ένα post apocalyptic βιβλίο που διάβαζα, πως ο συγγραφέας είχε κεφάλαια με flashbacks. Το βιβλίο μου άρεσε, αλλά μόλις έβλεπα κεφάλαιο με flashback, το προσπερνούσα απευθείας. Δεν έδινε βάθος στην πλοκή και διέκοπτε στη μέση την ιστορία. 

Το δεύτερο λάθος είναι ότι αφού παρουσιάσουμε ένα flashback, δεν υποστηρίζουμε τι γίνεται αμέσως μετά την αναδρομή. Που κολούσε στην πλοκή το παραπάνω παράδειγμα; Πουθενά 😛

Όταν κάνουμε ένα flashback, αλλά και προπομπό (foreshadowing), πρέπει να έχουμε υπόψη τα εξής:

1. Πως επηρεάζει την κύρια ιστορία / πλοκή;

2. Τι συγκεκριμένη πληροφορία δίνει στον αναγνώστη, που πρέπει να το ξέρει;

3. Χρειάζεται ο αναγνώστης να ξέρει αυτή την πληροφορία σε αυτό το στάδιο;

4. Όταν επιστρέφει η ιστορία πίσω στο κύριο μέρος της πλοκής, ο αναγνώστης σου θα δει τα πράγματα διαφορετικά;

5. Τι άλλαξε αυτή η αναδρομή στον αναγνώστη και τι έμαθε από αυτήν;

Τώρα που έχουμε μάθει τι πρέπει να έχει μία αναδρομή ας ξαναφτιάξουμε την ιστορία της Mary Sue.

Μόλις ανακοίνωσαν το όνομα μου, μπήκα γρήγορα μέσα στη σκηνή. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη. Δεν μπορούσα να δω ξεκάθαρα πέρα από τα σημεία που υπήρχε φωτισμός, αλλά ήμουν σίγουρη ότι υπήρχαν εκατοντάδες φανς μου, που με περίμεναν να παίξω. Σήμερα ήταν η ημέρα των γενεθλίων μου και καθώς κάθισα στη σκηνή, μια εικόνα των παιδικών μου χρόνων πέρασε από το μυαλό μου.

Ήμουν εννέα χρονών όταν οι γονείς μου με είχαν φέρει εδώ για να παρακολουθήσω την πρώτη μου συναυλία. Ήταν σαν όλοι να είχαν ανοίξει ένα μικρό παραθυράκι στην καρδιά τους για την κιθαρίστρια που έπαιζε, ακόμη και οι γονείς μου. Όταν η κλασσική κιθάρα έβγαλε την πρώτη νότα, είδα την μητέρα μου που χαμογελούσε. Ποτέ δεν την είχα δει να είναι τόσο χαρούμενη, με τόσο ζωντάνια και χαρά. Ήθελα τόσο πολύ να την κάνω εγώ να χαμογελάει έτσι. Ίσως αν μπορούσα να παίξω και εγώ έτσι, θα άνοιγε την καρδιά της σε εμένα.

Τώρα, μετά από χρόνια ήμουν εγώ η κιθαρίστρια που θα μάγευε το κοινό πάνω σε αυτή τη σκηνή. Το κοινό θα άνοιγε τις καρδιές του σε εμένα. Παρόλα αυτά, δεν τόλμησα να κοιτάξω την μητέρα μου που ήταν στην μπροστινή καρέκλα. Υποκλίθηκα στο κοινό, έβαλα την κιθάρα μου κάτω από το μπράτσο και ξεκίνησα να παίζω.

Σε αυτή την περίπτωση, η αναδρομή μας πληροφορεί με έξυπνο τρόπο πως αποφάσισε η Mary Sue να ξεκινήσει να παίζει κιθάρα, τι της δημιούργησε αυτή την επιθυμία και αυξήσαμε την αγωνία του αναγνώστη. 

 



0 Comments


Recommended Comments

There are no comments to display.

Guest
Add a comment...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..