Jump to content

51ος Διαγωνισμός Διηγήματος

    

Calendar
Dreamer

Event details


Ο @DinoHajiyorgi καθόταν στο γραφείο του με το κεφάλι σκυμένο πάνω από έναν σωρό χαρτιά. Πότε πότε έξυνε την μικρή φαλάκρα του με το ένα χέρι, πότε σάλιωνε το πίσω μέρος του μολυβιού που κρατούσε στο άλλο. Κοιτούσε τα χαρτιά με βλοσυρό βλέμμα κι ήταν σίγουρος ότι τον κοιτούσαν κι αυτά. Έμπνευση; Μηδενική. Ο πισινός του είχε αφήσει το σημάδι του στην καρέκλα αλλά το κείμενο μπροστά του περίμενε, εδώ και ώρες, απελπιστικά άδειο.
Ξάφνου, κάποιος χτύπησε την πόρτα. Ο Ντίνος πετάχτηκε πάνω, ρίχνοντας όλα τα χαρτιά στο έδαφος.
«Πανάθεμά σε, όποιος κι αν είναι. Δεν μπορώ, λείπω! Εργάζομαι! Αγοράσαμε ήδη!»
«Χατζηγιώργη, άσε τις μπαλαματιές κι άσε με να μπω. Ο Mesmer είμαι. Έχεις έναν διαγωνισμό να οργανώσεις».
Ο Ντίνος χτύπησε το κούτελό του με την παλάμη του. Το είχε ξεχάσει τελείως.
«Ποιος τους χεζ...εεε.. ναι, αγαπητέ μου Το ξέρω. Έχω πολλή δουλειά όμως, δεν προλαβαίνω. Δεν μπορεί κανείς άλλος;»
Για λίγα δευτερόλεπτα απάντηση από τον Mesmer δεν ακούστηκε. Ο Ντίνος θεώρησε ότι είχε απογοητευτεί και τον είχε αφήσει στην ησυχία του. Ένα απότομο χτύπημα στο τζάμι του παραθύρου τον έκανε να τιναχτεί.

«Άει στον κόρακα, βλάκα, με κοψοχόλιασες. Τι θες;»

«Αλήθεια; Θα αφήσεις ΑΥΤΟΝ να τον διοργανώσει; Δεν μας λυπάσαι καθόλου;»
«Δεν με απασχολεί, Mesmer. Πρέπει να τελειώσω το λυκανθρωπικό μου έπος με τίτλο "Η Λαίδη Τσάτερλι κι ο λυκάνθρωπος της Καρδίτσας". Δεν έχω χρόνο για χάσιμο για διαγωνισμούς όπου λαμβάνουν μέρος 50 άτομα και πάντα κερδίζει η elgalla».
Ο Mesmer έσκυψε το κεφάλι με απογοήτευση. Μέσα του, βαθειά, ήξερε ότι δεν υπήρχε άλλη λύση.
Τον διαγωνισμό έπρεπε να τον διοργανώσει ΕΚΕΙΝΟΣ."

___________________________________________________________________________________________

*Διαβάστε προσεκτικά τους νέους κανονισμούς.
___________________________________________________________________________________________

Περίοδος Συγγραφής: 16 Σεπτεμβρίου έως 15 Οκτωβρίου (1 μήνας χωρίς παράταση)

Περίοδος Σχολιασμού και Ψηφοφορίας: 16 Οκτωβρίου έως ? Οκτωβρίου (έως 4 εβδομάδες, ανάλογα το πλήθος των διηγημάτων)

*Τις ψήφους σας τις στέλνεται στον Ballerond και στον ?

 

Θέμα: Αναμείνατε για την ανακοίνωση του θέματος.

 

Τα διηγήματα του 51ου διαγωνισμού είναι ?, και είναι τα εξής:

  1.  
  2.  
  3.  
  4.  

Recommended Comments



Τι θέμα διαγωνισμού θα μπορούσε να σκεφτεί ΕΚΕΙΝΟΣ; Τρομάζω και μόνο στη σκέψη. 

  • Like 1
  • Haha 2

Share this comment


Link to comment
3 hours ago, Roubiliana said:

Τι θέμα διαγωνισμού θα μπορούσε να σκεφτεί ΕΚΕΙΝΟΣ; Τρομάζω και μόνο στη σκέψη. 

Αθώο μου παιδί... Δεν ξέρεις τι παει να πει ΘΕΜΑ στο sff. 

  • Haha 2

Share this comment


Link to comment

Να σας βάλω εγώ ένα θέμα, να βάλει λουκέτο το site;

  • Haha 6

Share this comment


Link to comment

Το ΘΕΜΑ θα το βάλω εγώ κι αφήστε τα σάπια. Εσείς θα γράψετε αλλιώς θα σας βάλω για τιμωρία να διαβάσετε τα απαντά της Δημουλιδου 

  • Like 1
  • Haha 1

Share this comment


Link to comment

Το ξέρεις ότι η Δημουλιδου έχει γράψει κ εφ, έτσι; Κ δεδομένου ότι το βιβλίο έκανε τρελές πωλήσεις, παίζει να είναι κ η πιο ευπωλητη συγγραφέας εφ στην Ελλάδα. 

Share this comment


Link to comment

Πάντως ανυπομονώ για το θέμα σου. Είναι πρώτη φορά που βάζεις;

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

Θα προσπαθήσω να γράψω. 

Το καλύτερο για εμένα θα ήταν να ξεκινούσε αύριο κιόλας γιατί τον Οκτώβρη προβλέπεται κάψιμο στη δουλειά (ξανά), αλλά θα δούμε. Θα προσπαθήσω να τελειώσω τα πάντα (γραφή/κριτικές) μέσα σε Σεπτέμβριο...

  • Like 2

Share this comment


Link to comment

Πρώτη φορά βάζω σε διαγωνισμό, ναι. Ή θα με βρίσετε ή θα γουστάρετε 😉

Share this comment


Link to comment

Μην ανησυχείς, ότι και να βάλεις, το χουμε. 

Share this comment


Link to comment

Μιας κι έχω όρεξη και για να γίνει και λίγο τζέρτζελο πριν την έναρξη του διαγωνισμού, ας δώσω το πρώτο hint για το θέμα σήμερα:

 

"Ο άντρας την κοίταξε στα μάτια. Εκείνη τον κοιταξε στα χείλη. Στη συνέχεια αυτός την κοίταξε στο στήθος. Αυτή κοίταξε τις βρώμικες κάλτσες του.
«Καλά, ρε ανεπρόκοπε, ούτε κάλτσες δεν άλλαξες; Με πηδάς που με πηδάς στα βρωμο-ξενοδοχεία, δεν μπορείς να κρατάς τα προσχήματα;»
 Εκείνος συνέχισε να την κοιτάει στα στήθη τα οποία ταλαντεύονταν με τους ρυθμούς που οι λέξεις ξεχύνονταν από το στόμα της. Δεν άκουσε σχεδόν τίποτα απ' όσα ειπώθηκαν. Πιθανότατα να ήθελε να του πλύνει τις κάλτσες.
«Ναι μωρό μου, σε θέλω, φτιάξε με», της είπε για να φτιάξει ατμόσφαιρα. Το χαστούκι που έφαγε στην συνέχεια τον έκανε να αναθεωρήσει για το πόσο επιθυμητός άντρας ήταν. Την είδε που έβαλε την μπλούζα της, άρπαξε την τσάντα της κι έφυγε από το δωμάτιο στον ίδιο χρόνο που αυτός έτριβε το πονεμένο του μάγουλο.

«Σκατά, πάλι με μαλακία θα την βγάλω και σήμερα», μονολόγησε ξαπλώνοντας στο κρεβάτι. Έβαλε κρέμα στο δεξί του χέρι κι άρχισε να πειράζει το όργανό του. Κι όσο το ασανσέρ μ' εκείνη μέσα κατέβαινε, τόσο ο ίδιος έφτανε στην ολοκλήρωση. Κανείς δεν τους ήξερε ότι στο τέλος, κατάφεραν να φτάσουν στον προορισμό τους ταυτόχρονα."

 

broken-elevator.jpg

Share this comment


Link to comment

Μήπως το θέμα είναι ασανσέρ; Ή δεν επιτρέπεται να μαντεύουμε; Ελπίζω το θέμα να μην είναι κάλτσες. 

  • Haha 2

Share this comment


Link to comment

Μαντεύετε, κι αν το βρείτε γράψ...εεε... δεν θα σας πω τίποτα.

  • Like 1

Share this comment


Link to comment
Roubiliana

Posted (edited)

Καλά, δε μπορώ να μην το πω. Η φωτογραφία του διαγωνισμού είναι φανταστική. Την έψαξα, την βρήκα και την έβαλα επιφάνεια εργασίας. Αυτή με το τζάκι εννοώ, όχι το ασανσέρ.

Edited by Roubiliana
  • Like 1

Share this comment


Link to comment
Cassandra Gotha

Posted (edited)

Αν το θέμα είναι αυνανισμός... ξεπερνάει και τον βόθρο του Χατζηγιώργη! (Καλά, αποχέτευση ήταν, αλλά τέλος πάντων). :shrug:

Καλά, σοβαρεύομαι:

1. Κατήφορος, κατάβαση, κατηφόρα, κατρακύλα...

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Η εικόνα μου έφερε στο νου υπόγειες φρικαλέες εγκαταστάσεις χτισμένες για φρικαλέο σκοπό. Γενικώς underground. Με όποια έννοια. 

Share this comment


Link to comment
1 hour ago, Cassandra Gotha said:

Αν το θέμα είναι αυνανισμός... ξεπερνάει και τον βόθρο του Χατζηγιώργη! (Καλά, αποχέτευση ήταν, αλλά τέλος πάντων). :shrug:

Καλά, σοβαρεύομαι:

1. Κατήφορος, κατάβαση, κατηφόρα, κατρακύλα...

Πάτος. 😗

  • Haha 1
  • Sad 1

Share this comment


Link to comment

Θα μπορούσε να ήταν και εντελέχεια, αλλά έχει ήδη μπει (ουπς), οπότε το επόμενο λογικό είναι να είναι... Παρεξήγηση; 

  • Haha 1

Share this comment


Link to comment

Μετά από ένα πολύπαθο Σαββατοκύριακο, επιστρέφουμε με το 2ο hint:

 

Ο Γιώργος δεν γούσταρε καθόλου το εξοχικό του στην Λούτσα. Οι μοναδικές αναμνήσεις που είχε από το μέρος, παιδί τότε, με κατουρημένο σώβρακο και παχουλά μάγουλα, ήταν με τον πατέρα του να τον κυνηγάει με το μαδέρι και την μάνα του να τον στέλνει κάθε 5 λεπτά να πλένει τα χέρια του. Το βράδυ δεν μπορούσε να κοιμηθεί γιατί τα κουνούπια έκαναν πάρτυ στο σώμα του. Ο σκύλος γάβγιζε, ο πατέρας του μεθούσε, η μάνα του έβλεπε βραζιλιάνικα.
Το χειρότερο απ' όλα, όμως, δεν ήταν τίποτα από τα παραπάνω. Αλλά εκείνο το καταραμένο, μισοδιαλυμένο κι απύθμενο πηγάδι που είχαν στην αυλή τους. Εγκαταλελειμμένο από χρόνια, με έναν σπασμένο κουβά να παραπαίει δίπλα του και χόρτα να έχουν καλύψει τις μαυρισμένες πέτρες του. Ένας σκουριασμένος δίσκος κάλυπτε την είσοδό του κι όσες φορές ο Γιώργος το πλησίαζε, ορκιζόταν ότι άκουγε φωνές που τον παρακαλούσαν να παραμερίσει τον δίσκο και να τους ανοίξει να βγουν. 

Οι γονείς του είχαν φύγει για τόπο χλοερό, το σπίτι ήταν κλειστό εδώ και χρόνια και το μόνο που κρατούσε τον Γιώργο από το να το γκρεμίσει ήταν εκείνο το πηγάδι. Φοβόταν ότι, αν κατεδάφιζε το σπίτι και γκρέμιζε το πηγάδι, όλοι αυτοί που τον παρακαλούσαν εδώ και χρόνια θα έβγαιναν έξω και θα ξέσκιζαν την ψυχή του.

Μέσα του ήξερε, βέβαια, ότι όλα αυτά μάλλον ήταν η φαντασία του που οργίαζε, όταν έψαχνε διέξοδο από εκείνα τα παιδικά καλοκαίρια. Κανείς δεν ζούσε μέσα στο πηγάδι, κι αν κάποτε υπήρχε ζωή εκεί μέσα, θα είχε πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια. Το μόνο που έλειπε να κάνει ήταν να σπρώξει εκείνο τον δίσκο, να κοιτάξει κάτω και να βεβαιωθεί ότι τίποτα σατανικό δεν θα έβγαινε έξω, διψασμένο για αίμα κι ανθρώπινη σάρκα.
Αυτό που τον τρόμαζε και δεν έπαιρνε την τελική απόφαση ήταν ότι ποτέ δεν έμαθε πόσο βαθύ ήταν αυτό το πηγάδι...


 

4444_2014_3_19_13_43_38_b.jpg

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Μάλλον κατάβαση ή πάτος ή βάθος. Κόλαση; Τρύπα; 

  • Like 1

Share this comment


Link to comment

Το πηγάδι  δεν είναι. Πολύ εύκολο. Σαντάκο, η ταινία τρόμου. Γιατί εγώ στη αρχή βρήκα στο ίντερνετ μια άλλη Σαντάκο, που πέθανε από λευχαιμία, θύμα της βόμβας της Χιροσίμα. 

Edited by Roubiliana

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..