Jump to content

All Activity

This stream auto-updates     

  1. Yesterday
  2. @Keravnoulhs Πέρνα μια βόλτα από τις βιβλιοθήκες και θα πάρεις μια ιδέα. 😁
  3. Το πενταλογία μου ακούγεται λίγο βαρύ.. απλά είναι 5 ιστορίες.. δεν σημαίνει (ή δεν ξέρω ακόμα) αν θα ναι 400 σελίδες η κάθε μια. Θα μπορούσαν ίσως να έμπαιναν και σε ένα βιβλίο σαν 5 ενότητες ας πουμε. Ούτως ή άλλως αν ασχολιόμουν να το στείλω σε εκδότη το 1ο θα στελνα. Θα μπορούσα αν γράψω ένα short story για τα μάτια σας μόνο αν θέλετε και ξεσκίστε το δεν πειράζει (εμάς στις κλινικές μόνο που δεν μας βάραγαν έχω περάσει χειρότερα). Πόσο short είναι ένα short story? Λίγο άσχετο, αλλά στα αγγλικά δεν είχα καλύτερο από τις εκθέσεις τύπου story που σου έλεγε ξεκίνα με αυτή τη φράση και γράψε ένα κείμενο 300 λέξεων.
  4. @Keravnoulhs , όπως είπε κι ο πάνσοφος και πανάγαθος (τώρα κλαίμε) @Solonor , ξέχνα οτιδήποτε αφορά εκδόσεις, πενταλογίες κτλ. Γράφε αυτό που γουστάρεις, γράψε μερικά short stories κι ανέβασέ τα εδώ να τα ξεσκίσ...εεε... να τα σχολιάσουμε να δεις την γλύκα, πάρε κριτικές, πάρε γνώμες, γράφε, σβήνε, ξαναγράφε, βρίσε, σκίσε σελίδες. Γενικά έχει πολύ πράμα η υπόθεση. Κι όταν αποκτήσεις μία εμπειρία κι έχεις και κάτι δεκάδες χιλιάδες λέξεις στην πλάτη, τότε μπορείς να σκεφτείς όλα τα υπόλοιπα.
  5. Διάβασα, σχολίασα, ψήφισα. Good luck, everyone!
  6. Καλησπέρα κι από μένα, Βιβή. Όπως ανέφερε κι η προλαλήσασα, η γραφή σου βελτιώνεται συνεχώς και νομίζω ότι σιγά σιγά βρίσκεις την φωνή σου. Έφτιαξες έναν ωραίο, πλούσιο και γεμάτο μυρωδιές κόσμο, σοκαριστική η σκηνή με τα νεκρά έμβρυα στην ακτή, πειστικός ο χαρακτήρας. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι είσαι εκτός θέματος και δεν έχει η ιστορία καμία σχέση με την εισαγωγή σου. Σαν να συμμετείχε σε άλλο διαγωνισμό/παιχνίδι. Αυτό δεν είναι κακό αλλά στα πλαίσια του παιχνιδιού, για μένα, δεν μπορείς να ανταγωνιστείς τις υπόλοιπες ιστορίες γιατί έγραψες κάτι που σε περιορίζει ελάχιστα συγκριτικά με τους υπόλοιπους. Καλή επιτυχία
  7. Ballerond

    Η Τελευταία Έξοδος

    Καλησπέρα, Άννα. Πάνω κάτω συμφωνώ με όσα ανέφερε η Αταλάντη. Πολύ καλογραμμένο, αν εξαιρέσεις αρκετά σημεία που ένιωθα ότι με τα κόμματα καπου το παράκανες και σκάλωνε η ροή της ανάγνωσης. Πολύ δουλεμένος ο ονειρόκοσμος, φαίνεται ότι τον πρόσεξες, υπήρχαν κομμάτια που ένιωθα όντως ότι είναι από όνειρα που λίγο-πολύ έχουμε δει όλοι (βράχοι που δεν μπορούμε να ανέβουμε, νερό που πνιγόμαστε, πτώση κτλ.) Κι εμένα μου έλειψε λίγο η πλοκή όπως κι οι χαρακτήρες. Πέρα από την ονειρική μετάβαση, θα ήθελα μία περισσότερη αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Το τέλος χρειάστηκε να το διαβάσω δύο φορές για να καταλάβω απόλυτα τι έγινε, νομίζω μου ήρθε λίγο απότομα. Πολύ καλή προσπάθεια πάντως και να σε βλέπουμε πιο συχνά
  8. Έχω παρατήσει το Ο Κατασκευαστής των Άστρων, του Όλαφ Στάπλεντον, από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Δεν με τράβηξε καθόλου μα καθόλου. Ίσως στο μέλλον ξαναδοκιμάσω.
  9. Η στατιστική των 14 παρατημένων μου: τα 7 είναι Ελλήνων, κυρίως του χώρου μας. Είναι περισσότερα απ' όσων έχω ολοκληρώσει φέτος. Οι υπόλοιποι είναι νομπελίστες και σία.
  10. John Ernst

    Ζητάω beta-reader

    Ζητάω b reader στο ιδιο βιβλιο. Ολοκληρωνεται σε λιγες μερες. Εχω κλεισει ηδη φίλο και θείο φιλολογο (αρα δε ζηταω γλωσσα), αλλα με ενδιαφερει και η ματιά ενος συγγραφεα για γενικη αποψη- λαθη συνοχης
  11. Last week
  12. Δημήτρης

    Τα παρατημένα του 2019

    Δύο έχω παρατήσει μέχρι τώρα. Τσακ Παλάνιουκ και ''Ο Πνιγμός''. Δεν θα έλεγα ότι είχα να κάνω τόσο με κακό βιβλίο όσο με συγγραφέα που μάλλον δεν είναι του γούστου μου. Το ''Fight club'' ήταν καλό αλλά το συγκεκριμένο δεν. Τρεις φορές το πήγα μέχρι την 40 σελίδα περίπου και ισάριθμες το παράτησα. Πρέπει να έχω και άλλο ένα κάπου καταχωνιασμένο. Θα κάνω ακόμη μία προσπάθεια και αν αποδειχθεί μία από τα ίδια θα τον παρατήσω οριστικά. Και το δεύτερο ήταν ''Το Τοτέμ του Λύκου'' του Ζιανγκ Ρονγκ. Φόντο τα ζόρικα προς επιβίωση βοσκοτόπια της Μογγολίας και η αέναη μάχη λύκων και ανθρώπων. Με τους δεύτερους να προσπαθούν να διδαχθούν συνάμα από την σοφία και τις πολεμικές τους τακτικές. Καλούτσικο ήταν με μία- δύο δυνατές σκηνές. Αλλά σερνόταν πολύ και η σκέψη ακόμη 300+ σελίδων με αποθάρρυνε να συνεχίσω. Το προτείνω πάντως για όποιον έχει την υπομονή και θέλει να γευθεί κάτι το διαφορετικό.
  13. Δημήτρης

    Τι βιβλία αγοράσατε;

    Από Amazon με 17 ευρώ: - Maurice Lever: Sade- A biography (Farrar, Straus & Giroux) Από Amazon uk με 7,50 ευρώ: - Neil Schaeffer: The Marquis de Sade- A life (Alfred a Knopf Inc) Από βιβλιοπωλείο Εκλογή με 18 ευρώ: - Πιερ Λουίς: Θυγατέρες από σπίτι (Αφροδίτη) - Ζωρζ Μπατάιγ: Ηλιακός πρωκτός (Νεφέλη) Πολύ καλή τιμή πραγματικά. Συμπεριλαμβανομένων των ταχυδρομικών και της σπανιότητας τους. Και με απόδειξη, πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να ρίξει κανείς μία ματιά Και από Πρωτοπορία με 45,50 ευρώ: - Βίλχελμ Ράιχ: Άκου ανθρωπάκο (Ιάμβλιχος) - Αναστασία Μανώλη: Μετάβαση (Συμπαντικές διαδρομές) - Ηλίας Ιορδανίδης: Η περιπολία (Συμπαντικές διαδρομές) - Ντέιβιντ Γκραν: Οι δολοφόνοι του ανθισμένου φεγγαριού (Λαβύρινθος) - Ντάγκλας Πρέστον: Η χαμένη πόλη του θεού πιθήκου (Λαβύρινθος)
  14. Επειδή έχω διαβάσει αρκετά ασιατικά μυθιστορήματα, εμένα δεν με ενοχλεί. Σε κάποια μυθιστορήματα δε, που κάποιος από τους πρωταγωνιστές είναι από άλλη χώρα, ο συγγραφέας έχω δει ότι εξηγεί ότι έτσι πρέπει να συστήνονται. Μάλλον έχεις την μύγα και μυγιάζεσαι 🧒
  15. Δημήτρης

    50 Βιβλία για το 2019

    Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει και δεν μπορώ να έχω άποψη. Για την ταινία όμως ναι και ήταν πολύ καλή. Του έβγαλε πραγματικά την πίστη ανάποδα. Ωραίο το σκηνικό με τον κουβά στο τρένο, δεν λέω περισσότερα για να μην στο χαλάσω
  16. BladeRunner

    50 Βιβλία για το 2019

    Η γυναίκα και το νευρόσπαστο. Πρώτη επαφή με το έργο του Πιερ Λουίς και δηλώνω αρκετά ικανοποιημένος. Είναι ένα βιβλίο που δείχνει σε μεγάλο βαθμό τα εκατόν είκοσι χρόνια του, όμως χάρη στις ωραίες περιγραφές, τους σπιρτόζικους διαλόγους, την υποδόρια ειρωνεία και τον έντονο σαρκασμό, διαβάζεται πολύ ευχάριστα, ενώ προσφέρει και κάποιες συγκινήσεις. Αν μη τι άλλο, έως έναν βαθμό, δεν μπορεί παρά να κατανοήσει κανείς, τόσο το πάθος του Αντρέ για τη μικρή Κοντσίτα, όσο και το δράμα του Ματέο για την ίδια αυτή θηλυκή ύπαρξη, που με τα καμώματά της αναστατώνει δυο ώριμους άντρες, που υποτίθεται ότι έχουν πολλές εμπειρίες με το άλλο φύλο. Ωραία πέρασα, χαίρομαι πολύ που το διάβασα. Και πλέον είμαι πανέτοιμος να δω την ταινία "Το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου", του Λουίς Μπουνιουέλ. -Αύγουστος 115. Έιντριαν ΜακΚίντι - "Η Αλυσίδα" (Ελληνικά Γράμματα, 2019, σελ. 455). 8/10 116. Τζον Γκρίσαμ - "Το νησί Καμίνο" (Ελληνικά Γράμματα, 2019, σελ. 377). 8/10 117. Αντουάν Μπελό - "Άντα" (Πόλις, 2019, σελ. 386). 8/10 118. Πατρίκ Μοντιανό - "Οδός Σκοτεινών Μαγαζιών" (Κέδρος, 1988, σελ. 213). 8.5/10 119. Μαζάκο Τογκάουα - "Κυνηγός γυναικών" (Δελφίνι, 1993, σελ. 237). 8.5/10 120. Χένρι Μίλερ - "Ήρεμες μέρες στο Κλισί" (Μπουκουμάνης, 1986, σελ. 123). 8/10 121. Χρήστος Βακαλόπουλος - "Νέες Αθηναϊκές ιστορίες" (Εστία, 2018, σελ. 110). 7.5/10 122. Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν - "Η έκτρωση" (Γράμματα, 1982, σελ. 175). 7.5/10 123. Ρέι Μπράντμπερι - "Ο εικονογραφημένος άνθρωπος" (ΒΙΠΕΡ, 1971, σελ. 383). 9/10 124. Πολ Μπόουλς - "Τσάι στη Σαχάρα" (Απόπειρα, 1991, σελ. 331). 9/10 125. Ερνέστο Σάμπατο - "Περί ηρώων και τάφων" (Μεταίχμιο, 2018, σελ. 683). 9.5/10 126. Τζορτζ Όργουελ - "Μέρες της Μπούρμα" (Ελεύθερος Τύπος, 1980, σελ. 230). 9.5/10 127. Κ. Χ. Θέλα - "Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε" (Καστανιώτης, 1989, σελ. 169). 8/10 128. Πιερ Λουίς - "Η γυναίκα και το νευρόσπαστο" (Πλέθρον, 1979, σελ. 159). 8/10
  17. Καλησπέρα παιδιά και ελπίζω να γράφω στη σωστή γωνιά του φόρουμ. Αντιμετωπίζω το εξής πρόβλημα και θα ήθελα την βοήθειά σας διότι είμαι άπειρος και δεν είμαι σίγουρος με την προσέγγιση που πρέπει να έχω. Γράφω μια ιστορία που το μεγαλύτερο μέρος της διαδραματίζεται στο Πεκίνο, το οποίο σημαίνει πως οι βασικοί της χαρακτήρες είναι κινέζοι. Αυτονόητα λοιπόν, αποφεύγω να χρησιμοποιώ εκφράσεις οι οποίες θα ήταν απίθανο να ακουστούν από τα χείλη κινέζου. (π.χ "Ω! Παναγία μου και Χριστέ μου" σταυροκοπήθηκε ο Μπρους Λη 😛) Μέχρι εδώ καλά, δεν χρειάζεται να είσαι και ο Στίβεν Κινγκ για να το καταλάβεις. Τι γίνεται όμως όταν τα παραδείγματα δεν είναι τόσο τρανταχτά και αν ακολουθήσεις έναν σκληρό ρεαλισμό το αποτέλεσμα για τον Έλληνα αναγνώστη θα είναι αμήχανο. Παραδειγμα: Οι Κινέζοι όταν προσφωνούν κάποιον στον εργασιακό χώρο, σε αντίθεση με εμάς και όλους τους δυτικούς που χρησιμοποιούμε μόνο το επώνυμο ( καλημέρα κύριε Παπαδόπουλε ), χρησιμοποιούν και το όνομα (δηλαδή θα λέγανε καλημέρα κύριε Κωνσταντίνε Παπαδόπουλε). Με γεια τους και χαρά τους αλλά αν το ακολουθήσω αυτό στο κείμενο με πετάει εκτός. Έχω ας πούμε τις παρακάτω τρεις γραμμές που πάω να φτιάξω μια άλφα ατμόσφαιρα Τώρα πείτε με περίεργο αλλά προσωπικά αν μπει αυτό το Κάι μπροστά από το επώνυμο μου χαλάει τη ροή και επειδή σκέφτομαι ελληνικά/ αγγλικά είναι σαν να ακούω στο κεφάλι μου Καλημέρα Ζωή και τη γραμματέα του Γιάγκου Δράκου. Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα που έχουν να κάνουν με τον τρόπο που χαιρετάνε, καλημερίζουν, καλωσορίζουν κ.α που αν αποτυπωθούν με ακρίβεια για λόγους αληθοφάνειας των χαρακτήρων έχω την αίσθηση πως ο μέσος έλληνας αναγνώστης μάλλον θα παραξενευτεί παρά θα εκτιμήσει την προσπάθεια απόδοσης ρεαλισμού. Θα με ενδιέφερε πολύ η γνώμη σας ως αναγνώστες/ συγγραφείς για το τι θεωρείτε μια καλή ισορροπία σε τέτοιες περιπτώσεις. edit: typos
  18. vaggelis

    Τι διαβάζετε;

    Έχω αρχίσει το "Ο Τελευταίος Πειρασμός", του Νίκου Καζαντζάκη.
  19. Όπως ανέφερε η @Ιρμάντα και ο @WILLIAM , θα ήταν ενδεχομένως καλή κίνηση να κυνηγήσεις πρώτα διαγωνισμούς, ώστε να σε γνωρίσει το κοινό, αλλά και οι ίδιοι οι εκδοτικοί οίκοι και μετά να στραφείς σε κάποιον μεγάλο εκδοτικό οίκο.
  20. Ελααααα, πες μας μόνο αν έζησε ή πέθανε. 😀
  21. Hey, Βιβή. Η αλήθεια είναι πως, όπως είπα, πιέστηκα πολύ με τη συγκεκριμένη ιστορία, δεν πρόλαβα να γράψω όλα όσα είχα στο μυαλό μου και θα ήθελα κάποια στιγμή να το κάνω, αλλά - θα είμαι ειλικρινής - δεν είναι μέσα στις προτεραιότητές μου. Έχω τόσα πολλά πράγματα που τρέχουν παράλληλα, που δυστυχώς αυτό πάει πολύυυυυ στον πάτο.
  22. Τελικά ο ήρωας έζησε ή πέθανε; Θα ταν καλό να είχε ένα τέλος η ιστορία. Κ θα ταν μια καλή ευκαιρία να ξαναδούμε τον αρχιεπίσκοπο. Ήταν ο πιο ενδιαφέρον χαρακτήρας κ φάνηκε ελάχιστα.
  23. Θα ήθελα ιδανικά να εκδοθεί σε έναν εκδοτικό οίκο και να μπορεί κάποιος να το βρει σε ένα βιβλιοπωλείο. Το κέρδος δεν με ενδιαφέρει τόσο, δεν τρέφω αυταπάτες ότι θα γράψω το χαρυ ποτερ και θα γινω πλούσιος. Τώρα και 10 ευρώ να έβγαζα θα ένιωθα μια ηθική ικανοποίηση 😛 Δε θα ήθελα αυτοέκδοση, ούτε να δώσω χρήματα γιατί 1000-2000 ευρώ δε μου περισσεύουν. γενικά πριν κάνω κάτι το επεξεργάζομαι αρκετά. Ότι και να κάνω πάντα σκέφτομαι αν αξίζει να το κάνω. Στόχος μου είναι η έκδοση, να γράψω κάτι και να μείνει σε ένα μπαούλο (βασικά σε έναν SSD θα μείνει αλλά τέλος πάντων) δεν έχει νόημα για μένα. Τώρα αν θα ναι μάπα το καρούζι δεν ξέρω, εμένα μου αρέσει αυτό που γράφω, σίγουρα βέβαια θέλει πολλή δουλειά αφότου τελειώσει το αρχικό γράψιμο διορθώσεις επί διορθώσεων. Δεν το είχα σκεφτεί σαν αυνανισμό και αλληλοαυνανισμό για να είμαι ειλικρινής αλλά ωραία παρομοίωση 😛
  24. BladeRunner

    Τι διαβάζετε;

    Χθες το βράδυ ξεκίνησα το Η γυναίκα και το νευρόσπαστο, του Πιερ Λουίς.
  25. Ιρμάντα

    Write off #92 (Roubiliana vs elgalla vs Cassandra Gotha vs xrusaki)

    Κυριακή βράδυ παίδες, μην μπερδεύετε τον κόσμο.
  26. E5. Σιγά μην ακολουθήσουμε την ονοματοδοσία των Άγγλων... 😛
  27. Αταλάντη. Η γνωστή άγνωστη. Που πάντα δυσκολεύεται και γκρινιάζει που δεν προλαβαίνει και στο τέλος μας κάνει να μένουμε μαλάκες γιατί της βγήκε τόσο φυσικά. Έχω σχολιάσει κι αναλύσει τόσες ιστορίες σου που σε κάποια πράγματα νομίζω επαναλαμβάνομαι. Κοσμοπλασία, γραφή, περιγραφές, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο από τους άλλους. Είναι όλα ιδανικά. Λεπτομέρειες που είδε η Άννα ίσως σε βοηθήσουν περισσότερο. Η πλοκή είναι απλή χωρίς να είναι απλοϊκή. Όλα γίνονται μέσα λίγες στιγμές, εκεί που ονειρεύεται ο Σβαπνίλ (τι φοβερά ονόματα, όλοι τους) και μετά που ξυπνάει. Δεν με χάλασε αυτό, πετάς πολλές πινελιές κοσμοπλασίας που δεν χρειαζόμουν να δω κάτι περισσότερο. Επίσης, προφανώς, ΚΑΙ ΑΥΤΟ αξίζει να γίνει νουβέλα (πλέον δεν στο λέω μόνο εγώ, είδες; ) Μου άρεσε πολύ, μου άρεσε η ανατροπή με τη μητέρα του Σβαπνίλ, μου άρεσε το τέλος αν και νομίζω χάνεται η οπτική γωνία χάριν της αφήγησης. Ίσως θα μπορούσες να την κρατήσεις αν τον είχες να είναι σε φάση μισοπεθαμένος και τα έβλεπε/άκουγε όλα αυτά. Καλή επιτυχία!
  1. Load more activity
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..