Το Κλάριτι Χολ είναι φαινομενικά μια ήσυχη Αμερικανική επαρχία όπου η ζωή κυλά χωρίς απρόσμενα γεγονότα. Μέχρι που τους επισκέπτεται η Μόρα και τότε όλα ανατρέπονται.
Πως μπλέκουν ένας πανεπιστημιακός καθηγητής θεολογίας, μια πράκτορας του Εφ Μπι Αϊ, μια Αγγλίδα ρεπόρτερ και ένας Γάλλος φωτογράφος; Γιατί πρέπει να ταξιδέψουν από την Κορνουάλη μέχρι το Εδιμβούργο για να βρουν τη λύση της υπόθεσης; Ποιός είναι ο Τζόναθαν και τι αποκαλύπτει στο βιβλίο του;

To βιβλίο είναι γραμμένο από την Άννα Ραζή, εκδότρια στην Anima εκδοτική. Το βιβλίο έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο ΦantastiCon 2016.

Αυτό είναι το πρώτο μου βιβλίο. Πρόκειται για μια ανθολογία με ιστορίες τρόμου, που έγραψα με πολύ μεράκι και αγάπη για το συγκεκριμένο είδος. 
Κυκλοφορεί σύντομα από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.
Παρακάτω θα βρείτε την περίληψη, καθώς και δυο λινκ για όσους ενδιαφέρονται για online παραγγελία. 
Ευχαριστώ.

Το βασιλειο των σκιων, απο εκδοσεις Υδροπλανο.

"Ο Μπιλ Μίλερ τα έχει όλα: μια όμορφη οικογένεια, ένα καινούργιο σπίτι, μια επιτυχημένη συγγραφική καριέρα – ίσως γι’ αυτό αρνείται να δεχτεί πως ο κόσμος του καταρρέει. Τερατώδη πλάσματα παραμονεύουν στις σκοτεινές γωνίες του σπιτιού του κι απόκοσμες παρουσίες τον ακολουθούν, στοιχειώνοντας τα βήματά του. Καθώς η υφή της πραγματικότητας αρχίζει να φθείρεται και όλο και περισσότερα αποτρόπαια όντα κάνουν την εμφάνισή τους, ο Μπιλ θα πρέπει να αμφισβητήσει όσα είχε ως δεδομένα, να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να ατενίσει ό,τι κρύβεται στο σκοτάδι – στο αιώνιο έρεβος του Βασιλείου των Σκιών."

Τιμη: 15,90-10%= 14,31€

Σελιδες: 538

Ξεκινώντας το βιβλίο σκεφτόμουν ότι θα ήθελα επιτέλους αυτό το κάτι παραπάνω από τον Γιώργο Γιώτσα. Να τελειώσω το βιβλίο και να μην σκέφτομαι απλά «πέρασα ωραία διαβάζοντάς το», αλλά να είναι ένα βιβλίο σαν εκείνα που σου μένουν χαραγμένα και που δύσκολα ξεχνάς. Ε, λοιπόν, Το Κουτί did the trick.

Διαβάζοντας το βιβλίο αισθάνθηκα κάποια στιγμή μία απέχθεια και αηδία που μόνο στο girl next door του Ketchum έχω αισθανθεί. Την ιστορία βέβαια την έχουμε ξαναδεί. Προσωπικά, σκέφτηκα ότι ο Γιώργος πρέπει να ήταν επηρεασμένος από το Carrie. Το θέμα όμως εδώ είναι η γλαφυρότητα της αφήγησης και η ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων. Το θέμα είναι το πώς η ιστορία καταλήγει στην κορύφωση των τελευταίων σελίδων και το γεγονός ότι ο Γιώργος με ένα μυθιστόρημα θίγει διάφορα κοινωνικά θέματα: φυλετικός ρατσισμός, ενδοοικογενειακή βία, sextortion (έστω και υπαινικτικά, τη στιγμή που (view spoiler)), κοινωνικός αποκλεισμός, bullying, αλκοολισμός, κατάθλιψη.

ΥΓ: Ίσως να μην είναι αμιγώς τρόμου το βιβλίο, αλλά σίγουρα έχει στοιχεία του.

Λοιπόν, άκουγα τις προάλλες το podcast των Αλλόκοτων ιστοριών και προβληματίστηκα: υπάρχουν βιβλία, που να κυκλοφορούν, να μπορούν να βρεθούν στο βιβλιοπωλείο, που να χρησιμοποιούν το ελληνικό φοκλόρ; Έχω ένα τέτοιο βιβλίο και έχω υπόψη μου δύο άλλα. Έχω τις Παγανιστικές Δοξασίες της Θεσσαλικής Επαρχίας, του Χρυσόστομου Τσαπραιλή, το οποίο είναι ένα ωραιότατο βιβλίο με διηγήματα που αναμειγνύονται επιδράσεις του Λάβκραφτ με λαογραφικά στοιχεία (και στοιχειά) της σύγχρονης (ξωθιές, προσωποποιήσεις του χειμώνα και των ασθενειών, μάγισσες, μανδραγόρες, το αθάνατο νερό) και της Αρχαίας (οι μάγισσες  της Θεσσαλίας που κατέβαζαν το φεγγάρι στη γη, τα σκυλιά της Εκάτης) Ελλάδας. Μερικές ιστορίες μοιάζουν με παλαιές παραδόσεις, άλλες πάλι με αστικούς θρύλους. Κάποια στιγμή θα κάνω και παρουσίαση (αργότερα, καθώς τώρα ασχολούμαι με την εργασία του μεταπτυχιακού).

Η νύχτα της λευκής παπαρούνας του Μίσσιου επίσης ξέρω είναι φοκλορικός τρόμος, μα είναι οριστικά εξαντλημένο.

Τέλος, γνωρίζω από το podcast των Αλλόκοτων ιστοριών κυρίως και έχω στα επιθυμητά το βιβλίο οι Μακάριοι του Μάριου Δημητριάδη, το οποίο εμπνέεται από την ελληνική μυθολογία και από την περιγραφή μου μπήκε η ιδέα ότι 

 Αυτά όλα κι όλα...

Κι αναρωτιέμαι, εσείς που γνωρίζετε περισσότερα από το χώρο, έχετε να προτείνετε τίποτε βιβλία, μυθιστορήματα ή διηγήματα, που να εμπνέονται από την ελληνική λαϊκή παράδοση ή την μυθολογία;

Σας ευχαριστώ!

Βασίλειος Γιαννάκης - Αφώτιστες Περιοχές (24 Γράμματα, 2020)

Σύμφωνα με τη Βρετανίδα συγγραφέα Freya Stark, το να ξυπνάς εντελώς μόνος σε μια ξένη πόλη είναι ένα από τα πιο ωραία συναισθήματα.
Υπάρχουν ωστόσο σοκάκια, δρόμοι, συνοικίες ολόκληρες, που κανείς δε τολμά να διαβεί μόνος κατά τη διάρκεια της νύχτας. Εγκαταλελειμμένες βιομηχανίες, που όποιος άστεγος τολμά να διαμείνει εντός τους, ρισκάρει την εγκεφαλική τους συγκρότηση.
Εξαθλιωμένοι καταυλισμοί, των οποίων οι κάτοικοι εξαφανίζονται μυστηριωδώς κάθε τόσο.
Βραχέα και ραδιοκύματα που συνδέουν τη ρουτίνα της καθημερινότητας με τις πιο εφιαλτικές γωνιές του Σύμπαντος.
Τσιμεντένια κανάλια γεμάτα από λύματα ακαθόριστης φύσεως που διασχίζουν κακόφημες πλατείες. Εναλλακτικές πόλεις, αόρατες για τα μάτια των αμύητων, που συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο με τις δικές μας και στις οποίες η πρόσβαση εξασφαλίζεται μονάχα με μυστικές επικλήσεις που περιέχονται κρυμμένες σε δημοφιλή τραγούδια.
Οι πρωταγωνιστές των πέντε ιστοριών της παρούσας συλλογής, έρχονται αντιμέτωποι με αυτά και άλλα τόσο ανομολόγητα μυστικά.
Κυριευμένοι από ανείπωτο δέος, ξεναγούνται μαζί με τον αναγνώστη στις πιο αφώτιστες περιοχές του συλλογικού ασυνείδητου.
Μόνο οι γενναίοι θα επιβιώσουν.

Η συλλογή περιέχει τις εξής ιστορίες:

1. Οι κάτοικοι των τοίχων
2. Εργατικό κόστος
3. 666 kHz
4. Το κανάλι
5. Η μελωδία των ζωυφίων

Αυτήν τη φράση ακούει στα όνειρά της η Άμπιγκεϊλ, μια νεαρή φοιτήτρια αρχιτεκτονικής, ενώ ο Κρίστοφερ με τον οποίο είχε σχέση εξαφανίζεται χωρίς ίχνη... Στο μυαλό της αναδύονται αναμνήσεις που δεν είναι δικές της και γνώσεις που δεν απέκτησε ποτέ. Κι ενώ φοβάται πως οδεύει προς την παράνοια, κάτι πολύ χειρότερο την πλησιάζει... Σύντομα θα ανακαλύψει πως η νύχτα κρύβει πλάσματα δαιμονικά που απομυζούν τις ζωές των θνητών... Πλάσματα που στη λαϊκή παράδοση ονομάστηκαν βρικόλακες. Ένα παρελθόν, από αιώνες ξεχασμένο, επιστρέφει για να καθορίσει το μέλλον.

Αν κάποιο μέλος του forum έχει διαβάσει το βιβλίο, ας μας γράψει την άποψή του. 

Γιώργος Μεσολογγίτης - Όταν κλείνω τα μάτια (Οξύ, 2021)

Μετριέται το σκοτάδι που κρύβεται μέσα μας;

Οι εκδόσεις Οξύ με χαρά παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του ανερχόμενου Έλληνα συγγραφέα τρόμου Γιώργου Μεσολογγίτη «Όταν Κλείνω τα Μάτια».

Το πρώτο βιβλίο τρόμου Έλληνα συγγραφέα που εκδίδουν οι εκδόσεις Οξύ είναι πλέον πραγματικότητα και είχαν έναν καλό λόγο για να το κάνουν, τη συγγραφική πένα και τη φαντασία του Γιώργου Μεσολογγίτη.

Επτά ιστορίες, επτά όνειρα, επτά εφιαλτικές πραγματικότητες. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θα συναντήσετε σαν παλιόφιλους, αυτά που σας έκαναν (και ακόμα το κάνουν) να μην κοιμάστε τα βράδια. Γιατί όταν το κάνετε, βρίσκεστε εκεί: στην κόλαση.

Όταν Κλείνω τα Μάτια, μια νεαρή ξεσκεπάζει το έρεβος της Αθήνας· μια γυναίκα τρέχει μακριά από την απώλεια· μια παρέα ανακαλύπτει την κόλαση που ξερνάει η μισαλλοδοξία· ένας άνδρας έρμαιο του φόβου του, αντιμετωπίζει την άβυσσο· ένας κώδικας επικοινωνίας γίνεται το όπλο ενός άνδρα κόντρα στην μαφία· μια ακατανόητη ανάσταση εκ νεκρών πραγματοποιείται· ένα ασανσέρ-καθαρτήριο στο κέντρο της Αθήνας τρέφεται με μίσος.

Η συλλογή περιέχει τα εξής διηγήματα:

1. Το φρέαρ της Χάλι
2. Οδός Ευτυχίας
3. Διαγραφή 17
4. Το ρέκβιεμ της Ανδρομάχης
5. Το τέλειο άγαλμα
6. Είμαι
7. Τα κελιά

«Τώρα είστε ελεύθεροι», είπε ο Ζήνωνας, «όσο ελεύθερος είναι κανείς στα δεσμά της νύχτας.»

«Η θάλασσα είναι μεγάλη», σφύριξε ο Σελίμ Μπέης μέσα από τους κυνόδοντές του. Άστραφταν τρομεροί ενάντια στο σκούρο του δέρμα.

Ο Ζήνωνας πρόσεξε πόσο είχε χαθεί η δουλικότητα από το βλέμμα τους. Ένα καράβι από τρόμους ήταν τώρα και αλίμονο στους πρώτους που θα έπεφταν στα δόντια τους.

(Απόσπασμα από το “Στάχτη στα Μάρμαρα”.)

1827. Η Πελοπόννησος φλέγεται. Ο Ιμπραήμ Πασάς έχει βαλθεί να ισοπεδώσει εκδικητικά τον Μοριά. Η επανάσταση των Ελλήνων σβήνει και η μοίρα αναμένει τον ρόλο της στο Ναυαρίνο. Στα παρασκήνια του αγώνα παραμονεύει ο Λύκος της Θάλασσας, μια τούρκικη κορβέτα, που το καταραμένο της πλήρωμα δεν ενδιαφέρεται για στρατόπεδα και μπαϊράκια, παρά μόνο η δίψα για αίμα. Στην μανία τους, Έλληνες και Τούρκοι είναι θήραμα. Ο Μουχράμ Μπέης έχει ορκιστεί να εξοντώσει τα βαμπίρ και έχει το κατάλληλο δόλωμα. Την Λένη, την Ελληνίδα σκλάβα που ο βρικόλακας καπετάνιος ποθεί για σύντροφο.

Τον Μάρτιο...

Τίτλος: Νεκρονομικόν: Το χειρόγραφο των νεκρών
Συγγραφέας: Αντώνης Αντωνιάδης
Εκδόσεις: Οξύ
Σελίδες: 432
Έτος έκδοσης: 2018*

*Το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το 2015.

Quote

Το βιβλίο Νεκρονομικόν, Το Χειρόγραφο των Νεκρών, πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2015 από τις εκδόσεις Hippocampus Press.

Μεσαίωνας. Στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης καταφτάνει ένας παράξενος μοναχός που ζητάει ακρόαση από τον πατριάρχη Θεοφύλακτο Λεκαπηνό. Πρέπει να αφηγηθεί μια απίθανη, αλλά αληθινή, ιστορία και να φανερώσει όλα εκείνα τα στοιχεία για τις κακόβουλες δυνάμεις που θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Ο πατριάρχης μαζί με άλλους επισκόπους δέχονται να ακούσουν τον μοναχό και...

Όταν ο αμερικανός συγγραφέας Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ εμπνεύστηκε και έγραψε για το Νεκρονομικόν, το καταραμένο και απαγορευμένο βιβλίο «μαγείας», θεώρησε ότι μ’ αυτό θα άνοιγε τις πύλες για άλλους κόσμους και διαστάσεις μέσα στις λογοτεχνικές του ιστορίες. Εκείνο που δεν περίμενε ήταν ότι θα άνοιγε τις πύλες του χρόνου και της φαντασίας, με αποτέλεσμα χιλιάδες άλλοι συγγραφείς, ζωγράφοι, γλύπτες, ποιητές, μουσικοί και σκηνοθέτες σ’ όλον τον κόσμο επηρεασμένοι από το δημιούργημά του να συνεχίσουν την ανάπτυξη των ονείρων-εφιαλτών του. 

Ποια είναι όμως η ιστορία του Νεκρονομικού; Σύμφωνα με τον Χ. Φ. Λάβκραφτ, ο συγγραφέας του διαβολικότερου βιβλίου που υπήρξε ποτέ είναι ο Άραβας Αμπντούλ Αλχαζρέντ και ο αρχικός τίτλος του βιβλίου είναι Αλ Αζίφ. Νεκρονομικόν το ονόμασε ο Έλληνας που το μετέφρασε από τα αραβικά στα ελληνικά, ο Θεόδωρος Φιλήτας. Στο βιβλίο που κρατάτε θα διαβάσετε τα γεγονότα και τις περιπέτειες της ζωής του Θεόδωρου Φιλήτα, πριν και μετά την ανακάλυψη του καταραμένου βιβλίου που έμεινε γνωστό στην Ιστορία με το όνομα που του έδωσε.

Κριτική:

Μόλις έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε το βιβλίο, το έβαλα αμέσως στη λίστα αγοράς. Η θεματολογία του, καθώς φυσικά και η περίληψη κατάφεραν να με ιντριγκάρουν για τα καλά. Επίσης, έχοντας μείνει ευχαριστημένος από το αστυνομικό θρίλερ με στοιχεία τρόμου "Δαιμόνιος Βάκχος" που διάβασα και απόλαυσα το καλοκαίρι του 2015, δεν υπήρχε περίπτωση να μην αγοράσω το καινούργιο βιβλίο του Αντωνιάδη (βέβαια στο μεταξύ είχα τσιμπήσει από παλαιοβιβλιοπωλείο ένα παλαιότερο βιβλίο, το "Ο λύκος της Σπάρτης", το οποίο παραμένει ακόμα αδιάβαστο!). Με το που έσκασε μύτη στα βιβλιοπωλεία, λοιπόν, το αγόρασα και σχεδόν δεν άργησα ούτε στιγμή να το πιάσω στα χέρια μου. 

Μιλάμε για ένα πραγματικά πολύ δυνατό, ενδιαφέρον και καλογραμμένο μυθιστόρημα, που είμαι σίγουρος ότι θα αφήσει ικανοποιημένους τόσο τους λάτρεις της Λαβκραφτικής μυθολογίας και γενικά τους λάτρεις των βιβλίων τρόμου, όσο ακόμα και αυτούς που αρέσκονται να διαβάζουν ιστορικά μυθιστορήματα. Το βιβλίο περιέχει πολλά και ωραία καλούδια: Από τη μια έχουμε διάφορες ιστορικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές αναφορές, που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και δένουν τέλεια με την όλη ιστορία και δίνουν βάθος στην κοσμοπλασία, ενώ από την άλλη το υπερφυσικό στοιχείο, η δράση, η ένταση και η αγωνία είναι στοιχεία που υπάρχουν σε χορταστικές ποσότητες, και είναι δοσμένα με γλαφυρότητα και δυναμισμό. Η πλοκή είναι προσεγμένη και καλογραμμένη, συνδυάζει ικανοποιητικά τη δράση, το μυστήριο και το δράμα, ενώ καταφέρνει με άνεση να κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή μέχρι το δυνατό φινάλε. Οι χαρακτήρες είναι αρκετά καλά σκιαγραφημένοι και ανθρώπινοι, με τα θετικά και τα αρνητικά τους. Τέλος, η γραφή είναι πραγματικά πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με δυνατές και γλαφυρές περιγραφές τοπίων και καταστάσεων, ενώ η ατμόσφαιρα κάπως μουντή και σε σημεία υποβλητική. 

Θα μπορούσα να γράψω και άλλα πράγματα, αλλά τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Είναι ένα βιβλίο που με ξετρέλανε και μου χάρισε κάμποσες ώρες ψυχαγωγίας και αναγνωστικής απόλαυσης, χωρίς μάλιστα να το περιμένω σε τόσο μεγάλο βαθμό! Ο συγγραφέας κατάφερε με περισσή ευκολία να με μεταφέρει στη δύσκολη αλλά συνάμα συναρπαστική εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται η όλη ιστορία, να με κάνει ένα με τους πρωταγωνιστές και να μου μεταδώσει τα αισθήματα φόβου και τρόμου που έζησαν. Εδώ που τα λέμε, ουσιαστικά δεν έχω κάποιο σημαντικό αρνητικό να αναφέρω για το βιβλίο, το οποίο με κράτησε στην τσίτα από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Γι'αυτό το λόγο λοιπόν, του βάζω πέντε αστεράκια, και ας μην είναι εξίσου καλό με άλλα βιβλία που πήραν επίσης πέντε αστεράκια. Απλώς νιώθω ότι τα αξίζει.

9/10 

http://www.biblionet.gr/book/183198/Γιώτσας,_Γιώργος/Εκείνος_που_ψιθυρίζει_πάνω_από_τα_βουνά

Συγγραφείς: Γιώργος Δάμτσιος, Μάριος Δημητριάδης

Εκδόσεις: Λυκόφως

Σελίδες: 308

Τιμή: 13 €

Πέντε άνθρωποι βασανίζονται κάθε νύχτα για έναν χρόνο από τον ίδιο εφιάλτη.

Ανακαλύπτοντας ότι είναι υπαρκτά τα πρόσωπα που βλέπουν στον ύπνο τους, ως συνεπιβάτες ενός λεωφορείου που ταξιδεύει νύχτα με έναν μυστηριώδη οδηγό στο τιμόνι, συγκλονίζονται και αρχίζουν την προσπάθεια να συνθέσουν το παζλ, για να ανακαλύψουν τι κρύβεται πίσω από τον κοινό εφιάλτη.
Ξετυλίγοντας το κουβάρι, θα βρεθούν αντιμέτωποι με το παράλογο, το αλλόκοτο και το απόκοσμο.

Σχόλια

Έχοντας διαβάσει όλα τα έργα και των δύο συγγραφέων εντυπωσιάζομαι από το γεγονός ότι κατάφεραν να δώσουν κάτι εξίσου αξιόλογο με τη μορφή συνεργατικής δουλειάς.

Γνωρίζοντας από την παρουσίαση του ότι τα κεφάλαια έχουν γραφτεί εναλλάξ από τον καθένα τους, θα περίμενα κάτι πιο χαλαρό σε δομή και με διακριτή τη γραφή του ενός και του άλλου. Τον τρόπο γραφής του κάθε συγγραφέα, ξέρω να τον ξεχωρίζω καλά. Ο Μάριος εστιάζει πιο πολύ στις καταιγιστικές εξελίξεις και στις ανατροπές, ενώ ο Γιώργος παίρνει τον χρόνο του κάπως περισσότερο για να δώσει έμφαση στους διαλόγους και στους χαρακτήρες.

Κι όμως, στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα, τα δύο αυτά στυλ έχουν ομογενοποιηθεί τόσο, που δεν καταλάβαινα ποιανού κεφάλαια διαβάζω κάθε φορά. Το ύφος που έχει προκύψει είναι κάτι το ενδιάμεσο και αντλεί τα θετικά στοιχεία από το ύφος του καθενός εξ’ αυτών.

Ειδικά οι 100 τελευταίες σελίδες, από τη στιγμή δηλαδή που εμφανίζεται μια ηλικιωμένη γυναίκα και δίνει τη λύση στο μυστήριο μέχρι το τέλος, η δράση, οι εξελίξεις και οι ανατροπές κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Προσφέρουν ένταση και σασπένς.

Επειδή έχω κι εγώ εμπειρία από συνεργατική συγγραφή, γνωρίζω από πρώτο χέρι πως κάθε άλλο παρά εύκολο εγχείρημα μπορεί να χαρακτηριστεί. Πολλές φορές χρειάζεται αυτοί που συνεργάζονται να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις ακόμη κι όταν δεν υπεισέρχεται ο εγωισμός. Διότι όσοι ασχολούμαστε με το γράψιμο, ουσιαστικά μας αρέσει να γράφουμε αυτό που θα θέλαμε να διαβάσουμε σαν αναγνώστες. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος που οι γνώμες στη συνεργατική συγγραφή, δεν συμπίπτουν πάντα.

Ωστόσο η «γέφυρα των χαμένων ψυχών» είναι η απόδειξη ότι αυτό το είδος συνεργασίας, όταν εφαρμόζεται με σύστημα και με κανόνες, μπορεί να δώσει κάτι πολύ δυνατό.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρώ ότι αξίζει να διαβαστεί από όλους τους φαν των μεταφυσικών θρίλερ.

Μάριος Δημητριάδης - Οι Μακάριοι (Εκδόσεις Bell, 2018)

Quote

 

Σεπτέμβριος του 1992.

Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός δάσκαλος και η καινούργια σχολική χρονιά τον βρίσκει με μετάθεση σε ένα άγνωστο, απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου. Από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στη Μακάρια αντιλαμβάνεται ότι οι λιγοστοί κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι απέναντί του. Και καθώς οι μέρες περνούν, ο Αλέξανδρος συνειδητοποιεί ότι πίσω από τις φαινομενικά ήσυχες ζωές τους οι ντόπιοι κρύβουν πολλά και επικίνδυνα μυστικά. 

Η περιέργειά του θα τον οδηγήσει στην αναζήτηση της αλήθειας και όταν τα θαμμένα στα βάθη του χρόνου σκοτεινά μυστικά της Μακάριας αρχίσουν να αποκαλύπτονται, όχι μονάχα θα κλονίσουν όλα τα πιστεύω του, αλλά και θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του.

Οι "Μακάριοι" είναι μια συναρπαστική μεταφυσική ιστορία, ένα ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα τρόμου, όπου το πιο σκοτεινό κακό έρχεται από το παρελθόν για να μας θυμίσει ότι οι αρχαίοι θεοί βρίσκονταν πάντα ανάμεσά μας...

 

Τρίτο βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη που διαβάζω, μετά το πολύ καλό και κλειστοφοβικό μυθιστόρημα "Σκοτεινές μέρες" που διάβασα τον Σεπτέμβριο του 2015 και την ωραία και χορταστική συλλογή διηγημάτων "Αγκαλιάζοντας το Έρεβος" που διάβασα τον Ιούνιο του 2017, και δηλώνω για μια ακόμα φορά ιδιαίτερα ικανοποιημένος, τόσο από την ιστορία, όσο και από τη γραφή. Μάλιστα, οφείλω να πω ότι ο Μάριος έχει σίγουρα προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με το πρώτο του μυθιστόρημα, είναι πιο σίγουρος και πιο άνετος με την πλοκή και τους χαρακτήρες του, ενώ επίσης η γραφή του είναι πιο δυναμική, πιο ζωντανή και γλαφυρή.

Η κεντρική ιστορία είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα και ιντριγκαδόρικη, με την πλοκή να προσφέρει μυστήριο, αγωνία και ένταση σε χορταστικές ποσότητες, όπως φυσικά και κάμποσες πινελιές τρόμου και υπερφυσικού/μεταφυσικού. Το όλο σέτινγκ του απομονωμένου νησιού είναι πραγματικά εξαιρετικό, με τον Μάριο να καταφέρνει να μεταφέρει στον αναγνώστη το μυστήριο και την μουντάδα που περιβάλλει το νησί και τους κατοίκους του. Η όλη ατμόσφαιρα είναι μουντή και αρκετά σκοτεινή, σε πολλά σημεία της ιστορίας θα πρόσθετα ότι είναι και ιδιαίτερα ανατριχιαστική. Επίσης, μπορώ να πω ότι έγινα ένα με τον βασικό πρωταγωνιστή, προσωπικά ένιωσα σε πολλές στιγμές το άγχος και τον φόβο που ένιωσε και ο καημένος Αλέξανδρος, τρόμαξα και εγώ με όλα αυτά που είδε και έζησε. Όσον αφορά τη γραφή, είναι πάρα πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με ατμοσφαιρικές, ρεαλιστικές και ολοζώντανες περιγραφές τοπίων και καταστάσεων, αλλά και με αρκετά φυσικούς διαλόγους.

Γενικά, πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο και άκρως ψυχαγωγικό μυθιστόρημα, το οποίο θα κρατήσει στην τσίτα τους αναγνώστες από την αρχή μέχρι το τέλος. Στο σημείο αυτό, οφείλω να πω ότι τέλος είναι αρκετά απρόβλεπτο και πάρα πολύ δυνατό, σίγουρα πέρα από τα συνηθισμένα για τα ελληνικά δεδομένα. Μπορεί να πείθει, μπορεί και όχι, όμως εμένα με ιντρίγκαρε αφάνταστα. Και το βιβλίο μπορεί να μην είναι αμιγώς τρόμου, όμως τρομάζει και ανατριχιάζει τον αναγνώστη, οπότε οι ταμπέλες δεν έχουν και τόση σημασία. Πάντως είναι αμιγώς ελληνικό, μιας και βασίζεται εν πολλοίς στην πλούσια μυθολογία μας. Ασυζητητί, είναι ένα βιβλίο απολαυστικό και συναρπαστικό, το οποίο προτείνω με κλειστά μάτια. Ουσιαστικά για λεπτομέρειες δεν του βάζω πέντε αστεράκια (ίσως έχω γίνει λίγο πιο... εκλεκτικός με αυτόν τον βαθμό). Το μόνο σίγουρο είναι ότι ανυπομονώ να διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα!

8.5/10

«Είχε τα χείλη του πάνω στην παλλόμενη φλέβα του λαιμού του, ένιωθε το κάθε του χτυποκάρδι. Ο ιδρώτας του είχε ξινή γεύση, λίγο το ένοιαζε το βαμπίρ. Αν μπορούσε θα τον ρουφούσε ολόκληρο. Και ο πειρασμός ήταν τεράστιος καθώς η επιλογή ήταν εκεί, έτοιμη, δελεαστική. Ένα παραπέτασμα ισχνής πέτσας χώριζε τους κυνόδοντες του Ζήνωνα από το αίμα του αγαπημένου του. Σε λίγα λεπτά μέσα μπορούσε να τον σώσει, να τον κάνει αληθινά αθάνατο, να ζήσουν ο ένας δίπλα στον άλλον μέσα στους αιώνες».

Ο Λόρδος Βύρωνας ψυχορραγεί στο Μεσολόγγι. Λίγο πριν κερδίσει τη δοξασμένη αθανασία, τον ταλανίζει ο πειρασμός μιας απόδρασης σε μιαν άλλη, καταραμένη αιωνιότητα. Αυτή είναι η ιστορία του έρωτα δύο δαιμόνων, του ποιητή που αγάπησε ένα τυραννισμένο έθνος και του τέρατος που καταργήθηκε στο πάθος του για τον ποιητή. Από την αρχαία ως την τουρκοκρατούμενη Αθήνα, τα σκοτεινά δάση των Κελτών, τα αιματηρά πεδία των μαχών της Ευρώπης και την πανουκλιασμένη Βενετία, το αέναο ταξίδι του βρικόλακα Ζήνωνα κλείνει στα χώματα που διεκδικούν την καρδιά του δαίμονα, δίνοντας άνθιση στο όνειρο της λύτρωσης.

Τίτλος: Οι Γιατροί της Πανούκλας
Συγγραφέας: Γιώργος Κωστόπουλος
Εκδόσεις: Nyctophilia.gr
Σελίδες: 72
Έτος έκδοσης: 2020

Quote

"Η καρδιά του σταμάτησε, καθώς ο χειρότερος φόβος του επιβεβαιωνόταν - το πλάσμα βρισκόταν όντως εκεί, όπως γνώριζε μέσα του πως θα ήταν. Ήταν ψηλόλιγνο και στεκόταν ακίνητο, με τα χέρια του τεντωμένα κατά μήκος του σώματός του. Φορούσε έναν μακρύ, μαύρο μανδύα με δεκάδες ραφές στην επιφάνειά του, δερμάτινα γάντια και μια σκούρα ζώνη με ασημένια πόρπη. Η καλύπτρα του μανδύα του ήταν ανεβασμένη, ώστε το πρόσωπό του να παραμένει κρυμμένο. Όταν είδε πως ο Φίλιπ τον κοιτούσε, σήκωσε τα χέρια του αργά και κατέβασε την κουκούλα του, αποκαλύπτοντας ένα τεράστιο ράμφος με δύο ολοστρόγγυλους, γυαλιστερούς φακούς στην κορυφή του."

Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε εντελώς δωρεάν, στο Nyctophilia.gr.

Τίτλος: Κάπου αλλού
Συγγραφέας: Νατάσα Παυλίτσεβιτς
Εκδόσεις: Bell
Σελίδες: 304
Έτος έκδοσης: 2020 

Quote

 

Ο κόσμος όλος απομακρύνεται. Κι εσύ μένεις… Κάπου Aλλού
Το τοπίο τριγύρω απομακρύνεται. Η πινακίδα που μέχρι χτες φαινόταν ξεκάθαρα τώρα έχει γίνει μια ασαφής, γαλάζια κουκίδα σ’ έναν άδειο ορίζοντα.

Δυο γυναίκες σ’ ένα απομονωμένο σπίτι βρίσκονται αντιμέτωπες με μια αλλόκοτη πραγματικότητα. Την ώρα που τα προβλήματα μεταξύ τους πληθαίνουν και η σχέση τους δείχνει να αποσυντίθεται, τα δέντρα, τα χωράφια, τα σπίτια του διπλανού χωριού όλο και αποτραβιούνται. Ο κόσμος μοιάζει να συνεχίζει δίχως εκείνες, αφήνοντάς την Εύα και τη Δάφνη παγιδευμένες… κάπου αλλού.

Το μυθιστορηματικό ντεμπούτο της Νατάσας Παυλίτσεβιτς θολώνει τα όρια μεταξύ αλήθειας και ονείρου. Η καταιγιστική γραφή της μας ρίχνει στα πιο σκοτεινά νερά της λογοτεχνίας του φανταστικού και μας συμπαρασύρει με μια πλοκή χτισμένη επάνω σε ερωτικές σχέσεις, το πιο εύθραυστο υλικό στον κόσμο.

 

Τίτλος: Φωνές από την άβυσσο
Συγγραφέας: Μάριος Δημητριάδης
Εκδόσεις: Bell
Σελίδες: 344
Έτος έκδοσης: 2020 

Quote

Πόσο σκοτάδι μπορεί να χωρέσει η ψυχή ενός ανθρώπου;
Ο Ανδρέας θα αναγκαστεί να το ανακαλύψει όταν ο εφιάλτης με τον οποίο είχε συμφιλιωθεί τα τελευταία τριάντα χρόνια θα εισβάλει στην πραγματικότητά του. Η ίδια γυναίκα μπροστά σε ένα σπίτι στοίχειωνε χωρίς νόημα τα όνειρά του. Τα λόγια της επαναλαμβάνονταν. Ξανά και ξανά.
Γύρνα, εξιλέωση, το σπίτι μας, εκδίκηση…
Παράνοια και φόβος τον κατακλύζουν όταν νιώθει την παρουσία της στον κόσμο του. Η ζωή του χειροτερεύει μέρα με τη μέρα και ο ίδιος οδηγείται σε αδιέξοδο. Ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρει μια απάντηση για τα ολοζώντανα όνειρα που τον βασανίζουν, ο Ανδρέας θα φτάσει σε ένα απομακρυσμένο χωριό.
Ένας τόπος άγνωστος.
Ένας τόπος που θα φέρει στην επιφάνεια όσα ήταν καλά κρυμμένα μέσα του. Ένας τόπος τον οποίο εκείνη εξουσιάζει. Η αλήθεια θα αναδυθεί μέσα από τον τρόμο του απόκοσμου… Μέσα από τις φωνές της αβύσσου…

Τίτλος: Άγιοι Τίποτα
Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Κέλλης
Εκδόσεις: Bell
Σελίδες: 440
Έτος έκδοσης: 2019

Quote

 

«Ονειρεύεσαι τους νεκρούς, αγάπη μου;»
«Τους βλέπω μπροστά μου, μαμά».

Σ' ένα παλιό αρχοντικό της Ξάνθης, η Ηλιάνα Αχτάρη φροντίζει την ετοιμοθάνατη μάνα της. Σε μια καφετέρια της Κομοτηνής, ο Στέφανος Αργυρίου νιώθει την ένταση ενός ανεκπλήρωτου έρωτα.

Δύο άνθρωποι διαφορετικοί που θα συναντηθούν στο βαγόνι ενός άδειου τραίνου και θα βυθιστούν σ' έναν εφιάλτη που μυρίζει λιβάνι, χιόνι και αίμα.

Ένα αλλόκοσμο μέρος τους καλεί, ψηλά στα βουνά της Βόρειας Ελλάδας. Ένα μέρος αρχαίο, όπου τα κεριά καίνε μπροστά από Αγίους δίχως ονόματα και πρόσωπα. Ένα μέρος όπου ο Θάνατος περιδιαβαίνει με ανοιχτά σαγόνια.

Η ελληνική επαρχία γίνεται ο καμβάς για ένα μυθιστόρημα λαογραφικού τρόμου και φαντασίας που θα σας συναρπάσει. Μια ιστορία απώλειας και αγάπης, ένα βιβλίο για το θάνατο και τη ζωή μαζί, από τον συγγραφέα των μπεστ σέλερ «Η σκιά στο σπίτι» και «Νεκρή γραμμή».

 

 

 

Ο Ιάσονας Λεμονιάτης ήθελε να επιστρέψει. Να επιστρέψει στην ελίτ όπου άνηκε και να αποδείξει πως δεν ήταν ένας λογοκλόπος. Ένας απατεωνίσκος. Τι και αν είχαν περάσει σχεδόν 50 χρόνια από την… παρεξήγηση; Θα έκανε τα πάντα για να πετύχει, όπως το είχε κάνει και τότε. «Η εκδίκηση» ήταν το μεγαλειώδες έργο του. Οι πράξεις του παρελθόντος όμως, χάραξαν το μέλλον.

Ένα μέλλον ζοφερό που ο αλτρουισμός έγινε μονόδρομος και η επιβίωση υποχρέωση. Δεν υπήρχε πια χώρος και χρόνος για να κλαψουρίζει η Κατερίνα τη ζωή που δεν είχε ζήσει. Έπρεπε να βγει μπροστά.

Ένας φρικιαστικός πόλεμος μόλις είχε ξεκινήσει.

Άνθρωποι μολυσμένοι με μίσος, έπνιγαν στο αίμα κάθε τι διαφορετικό από τη διεστραμμένη μετάλλαξη τους. Μανιακοί βιτζιλάντιδες, οριοθετούσαν αδιαπέραστα σύνορα για την πόλη-κράτος του Πειραιά. Του Πειραιά του Άλκη.

Ένα καυτό Αυγουστιάτικο πρωινό του 2010, οι ζωές όλων άλλαξαν μια για πάντα. 

Και η σελίδα του βιβλίου στο Goodreads:

https://www.goodreads.com/book/show/27255729

Ο Αντώνης Ζιώγας είναι συγγραφέας και ηθοποιός. Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή "Ίασμος" του Βασίλη Διαμαντόπουλου το 2001. Έχει ασχοληθεί με τη συγγραφή θεατρικών έργων όπως, "Πανσέληνος", "Σας πήραμε τη Λίζα κύριε Νταβίντσι", "Όταν ο Θεός σερφάρει", "Αφιερωμένο σε σένα σχιζοφρένειά μου", "Η περιπέτεια του μικρού Οδυσσέα", "Η Χιονάτη και οι εφτά μικροί θεατές", "Μαθητευόμενοι μάγοι", "Στη μαγευτική κοραλλοχώρα", "Το μαγικό κουτί". "Το ουαί των Αγγέλλων" είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Επίσης έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός σε τριανταπέντε θεατρικές παραστάσεις και εφτά τηλεοπτικές σειρές.

Για το βιβλίο από το οπισθόφυλλο διαβάζουμε:  Ένα ανοιξιάτικο, μουντό πρωινό, η πυρκαγιά, που ξεσπά από εμπρησμό σε ένα ορφανοτροφείο, στέλνει στο θάνατο την έγκυο διευθύντριά του, μαζί με δεκάδες ορφανά. Ταυτόχρονα σε ένα άλλο σημείο της πόλης αυτοκτονεί από την ταράτσα της εταιρείας του, ένας χρεωκοπημένος μεγαλομηχανικός. Τη διευθύντρια και το μεγαλομηχανικό, εκτός από το θάνατο, τους συνδέει και μια μυστική κι απάνθρωπη "συμφωνία", η οποία θα μολύνει το μέλλον των παιδιών τους. 
Δεκατρία χρόνια αργότερα, τα παιδιά αυτά θα ενηλικιωθούν σε έναν κόσμο, όπου βασιλεύει η βία και η εξαθλίωση. Η κρίση, που έχει ξεσπάσει στο Νότο θα κορυφωθεί εφιαλτικά. Οι Βόρειοι θα επιβάλλουν ένα είδος ψυχρού πολέμου. Παράλληλα το μυστηριακό παρελθόν, ενσαρκώνει ένα δαίμονα, που σπέρνει το θάνατο και στοιχειώνει τις ψυχές τους. Και ένας μεγάλος έρωτας, θα δοκιμάσει μια δυνατή φιλία.

Αν έχει διαβάσει κάποιο μέλος του φόρουμ το βιβλίο ας μας πει την άποψή του!

You who enter, beware...

Η νέα συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα Ευάγγελου Ζώτου, ένα βιβλίο με οκτώ χορταστικά διηγήματα που καλύπτουν ένα εύρος κατηγοριών, τρόμου, ΕΦ - space opera.

Το βιβλίο ακολουθεί το γνώριμο ύφος του συγγραφέα: γραφή που παραπέμπει σε χολλυγουντιανές ταινίες τις οποίες όλοι αγαπήσαμε, με γρήγορη και απρόσκοπτη ροή, δράση, πλούσια φαντασία, τρόμο, ατμόσφαιρα, δύσκολες καταστάσεις, σκηνές βίας και σε ορισμένες περιπτώσεις 80s αισθητική. Όσοι αναγνώστες αγαπούν τα συγκεκριμένα στοιχεία θα εκτιμήσουν τις ώρες ψυχαγωγίας και χαλάρωσης (αυτό βέβαια είναι σχετικό, καθώς έχουμε να κάνουμε με τρόμο!) που το συγκεκριμένο έργο προσφέρει.

Σίγουρα θα το διασκεδάσουν, θεωρώ, αν αποζητούν ένα βιβλίο που μένει πιστό στο περιεχόμενο της ποπ κουλτούρας. Θα συναντήσουν μια συλλογή διηγημάτων που πρωταγωνιστής είναι η φαντασία. Αξίζει να σημειώσω την πεποίθησή μου πως αν ένας ανυποψίαστος αναγνώστης διάβαζε κάποια από τα διηγήματα δίχως να γνωρίζει την καταγωγή του συγγραφέα, άνετα θα μπορούσε να πιστέψει πως είχε να κάνει με αμερικανό πολίτη, ή έστω, με Έλληνα ομογενή που ζει στην αντίπερα όχθη του ωκεανού. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που πλασάρει το υπόβαθρο των ιστοριών του. Πραγματικά, είναι σαν να μεγάλωσε εκεί, σε κάποια άγνωστη επαρχιακή πόλη της Αμερικής. Το στήσιμο των ιστοριών, το όλο feeling, το μεγαλεπήβολο των πραγμάτων σε κάνει να πιστεύεις πως έχεις να κάνεις με Αμερικανο συγγραφέα και όχι με Έλληνα.  

Όλες οι ιστορίες μου άρεσαν, μα οι αγαπημένες μου ήταν ''Ο δαίμονας της ασφάλτου'', η ''Αίθουσα 302'' και το ''Starhammer''.

Εύχομαι το βιβλίο να είναι καλοτάξιδο και ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα για την τιμή που μου έκανε να παρουσιάσω το έργο του.

Links για το βιβλίο:     «Σελίδα βιβλίου από τις Συμπαντικές Διαδρομές»

                                   «Σελίδα βιβλίου στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας»

Από το οπισθόφυλλο:

«Αγαπητέ αναγνώστη,

Το βιβλίο που κρατάς αυτή τη στιγμή στα χέρια σου είναι η πύλη που οδηγεί σε έναν καινούριο και μυστηριώδη κόσμο. Τον κόσμο της φαντασίας μου. Οι ιστορίες που κρύβονται στις σελίδες του βιβλίου οδηγούν σε μέρη πολύ μακρινά και ταυτόχρονα πολύ επικίνδυνα. Αν το θελήσεις, μπορώ να σε ξεναγήσω σε όλα αυτά τα περίεργα μέρη. Μαζί θα περπατήσουμε τα σκοτεινά μονοπάτια και θα ανακαλύψουμε, ένα προς ένα, όλα τα μυστικά που κρύβουν. Θα ταξιδέψουμε σε μέρη επικίνδυνα, εκεί που κατοικούν μερικά από τα πιο θανατηφόρα πλάσματα. Θα είμαι μαζί σου σε όλη τη διαδρομή, κρατώντας σου σφιχτά το χέρι. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να σε προστατέψω από τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε αυτά τα μέρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φοβηθείς. Πολύ, θέλω να πιστεύω. Άλλωστε, δε θα είχες τώρα αυτό το βιβλίο στα χέρια σου αν δεν επιζητούσες τον τρόμο. Δυστυχώς όμως, δεν είμαι σε θέση να σου εγγυηθώ πως θα ολοκληρώσεις με ασφάλεια το ταξίδι αυτό. Ακόμα κι αν καταφέρεις να φτάσεις στο τέρμα της διαδρομής ίσως να μην είσαι ο ίδιος άνθρωπος που ξεκίνησε το ταξίδι. Ίσως να έχεις αλλάξει για πάντα. Η ευθύνη της επιλογής είναι μόνο δική σου. Πίστεψέ με όμως, το ταξίδι μας αξίζει το ρίσκο. Τι λες λοιπόν, ξεκινάμε;»

Στοιχεία Βιβλίου:

Η συλλογή περιέχει οκτώ διηγήματα με τους εξής τίτλους:

- Starhammer
- Αίθουσα 302
- Ένοχο παρελθόν
- Ζολτάν Βόρος
- Η κόκκινη λίμνη
- Η μάχη των κόσμων
- Το σημάδι
- Ο δαίμονας της ασφάλτου

Σελίδες: 402
Διαστάσεις: 21x14
Δέσιμο: μαλακό εξώφυλλο
Λιανική Τιμή: 13 ευρώ
Κατηγορία: Λογοτεχνία του φανταστικού, υπερφυσικός τρόμος
ISBN: 978-960-607-146-1

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
Καραγάτση 27, 41221, Λάρισα, 2410-236110,
universe-pathways.blogspot.com
universe-pathways.gr
universepaths@yahoo.com

Εκδόσεις Λυκόφως, 2019.

Διαβάστε κριτικές για το βιβλίο στο Goodreads.

Η συλλογή περιλαμβάνει επτά διηγήματα που έχουν γράψει επτά γυναίκες και επτά άντρες συγγραφείς ανά ζευγάρια. Αναλυτικά, συνεργάστηκαν ο Graham Masterton με την Dawn Gohram Harris (που συστήνεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό), ο Γιώργος Δάμτσιος με τη Γεωργία Καλαμαρά, ο Δημήτρης Δελαρούδης με την Αγνή Σιούλα, ο Μάριος Δημητριάδης με την Κατερίνα Θεοδώρου, ο Γιώργος Γιαλούρης με τη Francine Queen (Φράνση Παπουτσάκη), ο Γιώργος Γιώτσας με τη Melissa Harlloween (Μαρία Ροδοπούλου), ο Βασίλης Κρουστάλης με τη Μαρία Α. Γεωργοπούλου.

Αποτέλεσμα, επτά διηγήματα πιο σκοτεινά και από το σκοτάδι:

Όταν ζωντανεύει η ζώνη ενός νεκρού
Ποιος μιλάει σε τηλεφωνική συσκευή εκτός σύνδεσης
Τι συμβαίνει στα τέλη του Νοέμβρη
Τι κρύβεται στις υπόγειες στοές της Φλάνδρας
Πόσα απόκοσμα μυστικά κρύβουν τα Κύθηρα
Πού οδηγούν έναν συγγραφέα οι διαστροφές του
Τι συμβαίνει όταν ευθυγραμμίζονται οι τρεις δορυφόροι του Αρκάν

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

1. Στραγγαλιστική λαβή (Graham Masterton & Dawn G. Harris)
2. Κωδικός 5410 (Γεωργία Καλαμαρά & Γιώργος Δάμτσιος)
3. Στα τέλη του Νοέμβρη (Αγνή Σιούλα & Δημήτρης Δελαρούδης)
4. ΤΕΝΕΒΡΑΕ (Κατερίνα Θεοδώρου & Μάριος Δημητριάδης)
5. Universalles - Ο δρόμος προς τα Κύθηρα (Francine Queen & Γιώργος Γιαλούρης)
6. Το αχλάδι της οδύνης (Melissa Harloween & Γιώργος Γιώτσας)
7. Το τελευταίο συστατικό (Μαρία Α. Γεωργοπούλου & Βασίλης Κρουστάλης)

Η Μεταμόρφωση έχει ήδη γίνει. Η ζωή όπως την ήξερε έχει αλλάξει. Οι Στόχοι του είναι πλέον η επιβίωση και η σωτηρία των δύο αγαπημένων του γυναικών από τα νύχια της αδίστακτης Γοργώς. 
 
Η Γοργώ όμως έχει έναν διαφορετικό Στόχο, που τον προετοίμαζε εδώ και πολύ καιρό, χωρίς κανένας να υποψιάζεται το παραμικρό. Τα πιόνια είναι ήδη στη σκακιέρα και λίγες μόνο στρατηγικές κινήσεις απομένουν για να επιτευχθεί αυτό που πραγματικά επιζητούσε. 
 
Μια σκοτεινή περιπέτεια στα παρασκήνια της πολιτισμένης Ευρώπης. Μια ζοφερή ιστορία στο παρόν, που έχει τις ρίζες της στην εποχή του Σοφοκλή και ακόμα πιο πίσω. 
 
Η δυστοπία της Δευτέρας Παρουσίας είναι κοντά. Θα επιβιώσετε; 
 
Άρχισε να σκέφτεται πάλι τη Γοργώ, αλλά όχι με μίσος, όπως τις άλλες φορές. Τι ήθελε από αυτόν; Γιατί τον βασάνιζε; Τι πλάσμα ήταν και είχε καταφέρει να ζήσει τόσα χρόνια; Άραγε, οι δεισιδαιμονίες, που επικρατούσαν πριν από αιώνες, ήταν η αλήθεια και ο ορθολογιστής άνθρωπος του εικοστού αιώνα, που ήθελε να αποδεικνύει τα πάντα με την επιστήμη, ήταν το ψέμα;

Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη 

Σελίδες 336

Από 10/5/2019 σε όλα τα βιβλιοπωλεία 

Η κριτική μου, όπως την έγραψα στο goodreads:

Λοιπόν, το βιβλίο έτρεξα να το αγοράσω όταν κυκλοφόρησε. Μου άρεσε θεωρητικά η συνεργασία του Γιώργου με την Αγνή. Τον Γιώργο τον έχω ξαναδιαβάσει (τις δύο πολύ ωραίες συλλογές ιστοριών του). Για την Αγνή ξέρω μόνο ότι κάποτε μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον το "Έρχονται με την ομίχλη". 

Για να πω την αλήθεια, με το βιβλίο δεν ξετρελάθηκα. Πρόκειται για μια συλλογή ιστοριών με θέμα τους βρικόλακες στην Ελλάδα. Οι δύο συγγραφείς γνωρίζουν πολλά για τους μύθους που περιβάλλουν τα βαμπίρ στη χώρα μας. Το θέμα μου είναι ότι η εκτέλεση δεν με άφησε σε όλες τις περιπτώσεις ικανοποιημένο. Αναλυτικότερα:

Κάθε ένας πετάει κι από ένα ασημένιο φεγγάρι: Αυτή η ιστορία είναι μία από τις δύο αγαπημένες μου της συλλογής. Εξεπλάγην με το πόσο εξελίσσεται ο Γιώργος από βιβλίο σε βιβλίο. Το γράψιμό του έχει συνοχή, ο λόγος ρέει, οι σελίδες γυρνούν αυτόματα. Ο Γιώργος στα καλύτερά του. 

Το δώρο και η Καταδίκη: Αυτή η ιστορία μαζί με την πρώτη είναι οι δύο αγαπημένες μου της συλλογής. Πολύ ωραία προσέγγιση του βαμπιρικού φαινομένου, τρομακτικές εικόνες, ωραίο χτίσιμο χαρακτήρων. Έμεινα αρκετά ικανοποιημένος με την πρώτη μου επαφή με την Αγνή. 

Ομίχλη στη Νιβέστα: Πολύ ωραία ιδέα και ιστορία, κατά τη γνώμη μου, όμως, όχι τόσο καλά εκτελεσμένη. Λέξεις όπως "φλοκάτη", "αχλή", αποτυπωμένες σε ένα e-mail από μία κοπέλα που στέλνει ερωτικό μήνυμα στον εραστή της με "ξίνισαν" λίγο. Επίσης, υπήρχαν κάποια χαρακτηριστικά στους χαρακτήρες που, εν τέλει, δεν έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στο διήγημα π.χ. (view spoiler) . Κατά τα άλλα ήταν μια ευχάριστη και ωραία ιστορία. 

Άνω Τελώνια: Άλλη μια συμπαθητική ιστορία με ωραίες περιγραφές και ωραία ατμόσφαιρα. Πέρασα ευχάριστα. 

Μια Παλιά Ιστορία: Πολύ ωραία ιδέα από το Γιώργο, αλλά θα πω αυτό που είπα και πριν. Δεν εντυπωσιάστηκα από την εκτέλεση. (view spoiler)Πέρα από αυτά πέρασα κι εδώ ευχάριστα, τη διάβασα εύκολα και γρήγορα. 

Ονειροτόκος: Για άλλη μια φορά έμεινα ικανοποιημένος από την ιστορία της Αγνής. Ωραίο χτίσιμο χαρακτήρων, ωραίες εικόνες και μια ιστορία δυνατή που προκαλεί ποικίλα συναισθήματα κατά την ανάγνωση. 

Ο γυρισμός του Ορέστη: Κι έρχεται αυτή η ιστορία να με προσγειώσει δυσάρεστα. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι κουράστηκα κάπως από τις αλλεπάλληλες ιστορίες για βαμπίρ. Ίσως, επίσης, οι προηγούμενες ιστορίες να με είχαν προϊδεάσει για το πώς θα εξελισσόταν η ιστορία. Έτσι, ήδη από τις πρώτες σελίδες είχα χάσει το ενδιαφέρον μου. Η ιστορία μέχρι τη μέση μού θύμησε αρκετά την ιστορία της Αγνής "Ονειροτόκος". Αυτά που διάβαζα ένιωσα ότι τα είχα ξαναδιαβάσει. Δεν με χάλασε καθόλου ότι αυτή η ιστορία γράφτηκε σε συνεργασία των δύο. Αντιθέτως, αρκετές φορές ένιωσα πως η συνεργασία τους θα μπορούσε να είχε βγάλει κάτι πολύ καλύτερο. Είναι πολύ ωραία γραμμένη η ιστορία. Αλλά μέχρι εκεί. 

Γενικά, ένιωσα ότι χρησιμοποιήθηκαν μόνο ορισμένες γνώσεις των συγγραφέων για τους ελληνικούς μύθους για τα βαμπίρ. Κάποιες φορές ένιωσα, επίσης, πως συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των βαμπίρ (που παρεμπιπτόντως, πρώτη φορά συνάντησα εδώ, κι αυτό ήταν πολύ ευχάριστο) επαναλαμβάνονταν, σαν να είχαν στερέψει οι ιδέες. Είμαι σίγουρος ότι αν άφηναν τη φαντασία τους εντελώς ελεύθερη και δεν επρόκειτο για ιστορίες αποκλειστικά αφιερωμένες σε βαμπίρ, θα είχε προκύψει κάτι που προσωπικά θα με άφηνε περισσότερο ικανοποιημένο και ψυχαγωγημένο. Γενικά, είναι ένα ωραίο βιβλίο, που θα χαρίσει όμορφες στιγμές σε όλους του λάτρεις του φανταστικού. Τα σημειώματα αμφότερων στο τέλος του βιβλίου με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Συγχαρητήρια και στους δύο!