Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 08/23/2019 in all areas

  1. 5 points
    Εγώ πάλι λέω πως αν αναρωτιέσαι αν αξίζει να το γράψεις, πριν ακόμα το γράψεις, άσ' το να πάει. Διότι αν στόχος σου είναι η έκδοση, η στατιστική λέει πως έχεις να φας τόσο σκατό ώσπου να φτάσεις εκεί (αν μιλάμε για αγγλικά, βάλ' τα ίδια κιλά επί δέκα), που θα τα παρατήσεις. Επίσης η στατιστική λέει πως η πρώτη απόπειρα της πενταλογίας θα είναι για πέταμα. Γενικά δεν υπάρχει κανένα νόημα στη συγγραφή, εκτός από ένα είδος διεστραμμένης αυτοϊκανοποίησης. ΥΓ. Υπάρχει πάντα η επιλογή αυτοέκδοσης, που είναι κάτι σαν αλληλοαυνανισμός μεταξύ μικρών ομάδων.
  2. 1 point
    Από Amazon με 17 ευρώ: - Maurice Lever: Sade- A biography (Farrar, Straus & Giroux) Από Amazon uk με 7,50 ευρώ: - Neil Schaeffer: The Marquis de Sade- A life (Alfred a Knopf Inc) Από βιβλιοπωλείο Εκλογή με 18 ευρώ: - Πιερ Λουίς: Θυγατέρες από σπίτι (Αφροδίτη) - Ζωρζ Μπατάιγ: Ηλιακός πρωκτός (Νεφέλη) Πολύ καλή τιμή πραγματικά. Συμπεριλαμβανομένων των ταχυδρομικών και της σπανιότητας τους. Και με απόδειξη, πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να ρίξει κανείς μία ματιά Και από Πρωτοπορία με 45,50 ευρώ: - Βίλχελμ Ράιχ: Άκου ανθρωπάκο (Ιάμβλιχος) - Αναστασία Μανώλη: Μετάβαση (Συμπαντικές διαδρομές) - Ηλίας Ιορδανίδης: Η περιπολία (Συμπαντικές διαδρομές) - Ντέιβιντ Γκραν: Οι δολοφόνοι του ανθισμένου φεγγαριού (Λαβύρινθος) - Ντάγκλας Πρέστον: Η χαμένη πόλη του θεού πιθήκου (Λαβύρινθος)
  3. 1 point
    Η γυναίκα και το νευρόσπαστο. Πρώτη επαφή με το έργο του Πιερ Λουίς και δηλώνω αρκετά ικανοποιημένος. Είναι ένα βιβλίο που δείχνει σε μεγάλο βαθμό τα εκατόν είκοσι χρόνια του, όμως χάρη στις ωραίες περιγραφές, τους σπιρτόζικους διαλόγους, την υποδόρια ειρωνεία και τον έντονο σαρκασμό, διαβάζεται πολύ ευχάριστα, ενώ προσφέρει και κάποιες συγκινήσεις. Αν μη τι άλλο, έως έναν βαθμό, δεν μπορεί παρά να κατανοήσει κανείς, τόσο το πάθος του Αντρέ για τη μικρή Κοντσίτα, όσο και το δράμα του Ματέο για την ίδια αυτή θηλυκή ύπαρξη, που με τα καμώματά της αναστατώνει δυο ώριμους άντρες, που υποτίθεται ότι έχουν πολλές εμπειρίες με το άλλο φύλο. Ωραία πέρασα, χαίρομαι πολύ που το διάβασα. Και πλέον είμαι πανέτοιμος να δω την ταινία "Το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου", του Λουίς Μπουνιουέλ. -Αύγουστος 115. Έιντριαν ΜακΚίντι - "Η Αλυσίδα" (Ελληνικά Γράμματα, 2019, σελ. 455). 8/10 116. Τζον Γκρίσαμ - "Το νησί Καμίνο" (Ελληνικά Γράμματα, 2019, σελ. 377). 8/10 117. Αντουάν Μπελό - "Άντα" (Πόλις, 2019, σελ. 386). 8/10 118. Πατρίκ Μοντιανό - "Οδός Σκοτεινών Μαγαζιών" (Κέδρος, 1988, σελ. 213). 8.5/10 119. Μαζάκο Τογκάουα - "Κυνηγός γυναικών" (Δελφίνι, 1993, σελ. 237). 8.5/10 120. Χένρι Μίλερ - "Ήρεμες μέρες στο Κλισί" (Μπουκουμάνης, 1986, σελ. 123). 8/10 121. Χρήστος Βακαλόπουλος - "Νέες Αθηναϊκές ιστορίες" (Εστία, 2018, σελ. 110). 7.5/10 122. Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν - "Η έκτρωση" (Γράμματα, 1982, σελ. 175). 7.5/10 123. Ρέι Μπράντμπερι - "Ο εικονογραφημένος άνθρωπος" (ΒΙΠΕΡ, 1971, σελ. 383). 9/10 124. Πολ Μπόουλς - "Τσάι στη Σαχάρα" (Απόπειρα, 1991, σελ. 331). 9/10 125. Ερνέστο Σάμπατο - "Περί ηρώων και τάφων" (Μεταίχμιο, 2018, σελ. 683). 9.5/10 126. Τζορτζ Όργουελ - "Μέρες της Μπούρμα" (Ελεύθερος Τύπος, 1980, σελ. 230). 9.5/10 127. Κ. Χ. Θέλα - "Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε" (Καστανιώτης, 1989, σελ. 169). 8/10 128. Πιερ Λουίς - "Η γυναίκα και το νευρόσπαστο" (Πλέθρον, 1979, σελ. 159). 8/10
  4. 1 point
    Όπως ανέφερε η @Ιρμάντα και ο @WILLIAM , θα ήταν ενδεχομένως καλή κίνηση να κυνηγήσεις πρώτα διαγωνισμούς, ώστε να σε γνωρίσει το κοινό, αλλά και οι ίδιοι οι εκδοτικοί οίκοι και μετά να στραφείς σε κάποιον μεγάλο εκδοτικό οίκο.
  5. 1 point
    Τελικά ο ήρωας έζησε ή πέθανε; Θα ταν καλό να είχε ένα τέλος η ιστορία. Κ θα ταν μια καλή ευκαιρία να ξαναδούμε τον αρχιεπίσκοπο. Ήταν ο πιο ενδιαφέρον χαρακτήρας κ φάνηκε ελάχιστα.
  6. 1 point
    Κυριακή βράδυ παίδες, μην μπερδεύετε τον κόσμο.
  7. 1 point
    Αταλάντη. Η γνωστή άγνωστη. Που πάντα δυσκολεύεται και γκρινιάζει που δεν προλαβαίνει και στο τέλος μας κάνει να μένουμε μαλάκες γιατί της βγήκε τόσο φυσικά. Έχω σχολιάσει κι αναλύσει τόσες ιστορίες σου που σε κάποια πράγματα νομίζω επαναλαμβάνομαι. Κοσμοπλασία, γραφή, περιγραφές, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο από τους άλλους. Είναι όλα ιδανικά. Λεπτομέρειες που είδε η Άννα ίσως σε βοηθήσουν περισσότερο. Η πλοκή είναι απλή χωρίς να είναι απλοϊκή. Όλα γίνονται μέσα λίγες στιγμές, εκεί που ονειρεύεται ο Σβαπνίλ (τι φοβερά ονόματα, όλοι τους) και μετά που ξυπνάει. Δεν με χάλασε αυτό, πετάς πολλές πινελιές κοσμοπλασίας που δεν χρειαζόμουν να δω κάτι περισσότερο. Επίσης, προφανώς, ΚΑΙ ΑΥΤΟ αξίζει να γίνει νουβέλα (πλέον δεν στο λέω μόνο εγώ, είδες; ) Μου άρεσε πολύ, μου άρεσε η ανατροπή με τη μητέρα του Σβαπνίλ, μου άρεσε το τέλος αν και νομίζω χάνεται η οπτική γωνία χάριν της αφήγησης. Ίσως θα μπορούσες να την κρατήσεις αν τον είχες να είναι σε φάση μισοπεθαμένος και τα έβλεπε/άκουγε όλα αυτά. Καλή επιτυχία!
  8. 1 point
    Οι παρομοιώσεις σου είναι αμίμητες φίλε μου!
  9. 1 point
    @Keravnoulhs Αλέξανδρε γεια και από εμένα. Εγώ θα σου πρότεινα να θέσεις τους στόχους σου και να σκεφτείς τι ζητάς. Θέλεις να εκδόσεις μία ιστορία - βιβλίο επειδή θέλεις να να την μοιραστείς; Μπορείς να την βάλεις εδώ ή στο wattpad ή να πάρεις ένα isbn και να βγάλεις το βιβλίο σου ψηφιακά και να το διανέμεις. Αν σε ενδιαφέρει να ασχοληθείς επαγγελματικά ή να κερδίσεις ένα Χ ποσό που εσύ θα θεωρήσεις επιτυχία, η προσέγγιση θα είναι αντίστοιχα διαφορετική. Θα το στείλεις σε παραδοσιακό εκδοτικό οίκο ή να κάνεις αυτοέκδοση; Το καθένα έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. Θα γράφεις λιγότερο "ποιοτικά κείμενα", προκειμένου να ικανοποιήσεις το κοινό σου; Ιδιαίτερα αν σκέφτεσαι να κάνεις αυτοέκδοση στο amazon, εκτός από επιμέλεια κειμένου θα χρειαστείς και ένα πολύ καλό εξώφυλλο. Η διαδικασία θα σου κοστίσει μεταξύ 1500-2000€ αν σκέφτεσαι να φτιάξεις κάτι σοβαρό (επιμέλεια + εξώφυλλο), ώστε να μπει κάποιος στον κόπο να το αγοράσει.
  10. 1 point
    Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας! Μου αρέσει η διαδικασία της συγγραφής. Δεν ξέρω αν έχει την παραμικρή σχέση, αλλά επειδή δουλεύω σε μια ερευνητική ομάδα που βγάζουμε δημοσιεύσεις (βέβαια επιστημονικές καμία σχέση) κατά μια έννοια νιώθω ότι σχετίζονται. Γιατί η όλη διαδικασία της έρευνας θέλει φαντασία. Να φανταστείς πως ο τάδε μηχανισμός ή η τάδε ουσία μπορεί αν χρησιμοποιηθεί για κάποιον σκοπό και ακόμα περισσότερο αν τα αποτελέσματα είναι τελείως αντίθετα από αυτά που θα "έπρεπε" να φανταστείς τον λόγο να βάλεις πείραμα και αν δεις αν η φαντασία σου είχε δίκιο. Τώρα στο κομμάτι της συγγραφής το απολαμβάνω γιατί πέρανν του ότι φτιάχνεις έναν κόσμο όπως τον θες έχεις και απόλυτη ελευθερία μέσα σε αυτόν. Ο τρόπος που προσεγγίζω την ιστορία είναι σαν να την έχω ζήσει και να προσπαθήσω να ανακαλέσω στο μυαλό μου κάθε λεπτομέρεια που φαινομενικά έχω ξεχάσει. Μου δημιουργούνται συνεχώς απορίες που προσπαθώ να λύσω μόνος μου και γενικά η διαδικασία έχει πολύ ενδιαφέρον. Και μπορώ να πω ότι έχω φτάσει σε ένα σημείο οι χαρακτήρες μου να χουν φωνή, έγραφα οτι ο ταδε έκανε το τάδε και μετά λέω όχι αποκλείεται αυτός να έκανε αυτό δεν είναι στον χαρακτήρα του. Βγήκα λίγο οφφ τοπικ αλλα είχα μια ανάγκη να το μοιραστώ και αυτό
  11. 1 point
    Ο εικονογραφημένος άνθρωπος Τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του Ρέι Μπράντμπερι ήταν τον μακρινό Μάιο του 2015 και ειλικρινά σας λέω ότι δεν ξέρω για ποιο λόγο τον έχω αμελήσει τόσο, μα τόσο πολύ, ενώ μου αρέσει σαν συγγραφέας. Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο του που διαβάζω, ενώ επίσης είναι η δεύτερη συλλογή διηγημάτων, μετά το "Χρονικά του Άρη". Λοιπόν, ποιοτικά μου φάνηκε ένα πολύ μικρό σκαλοπατάκι πιο κάτω από την άλλη του συλλογή που έχω διαβάσει, αλλά γενικά πρόκειται για ένα καταπληκτικό έργο επιστημονικής φαντασίας, γεμάτο ενδιαφέρουσες ιδέες, ωραίες εικόνες και δυνατά συναισθήματα, που πανάξια θα τσιμπήσει πέντε αστεράκια από μένα. Ο συγγραφέας θίγει για άλλη μια φορά διάφορα σημαντικά θέματα που αφορούν την ανθρώπινη κοινωνία και τις σύγχρονες τεχνολογίες, χωρίς ιδιαίτερες επιστημονικές ορολογίες, μιας και δίνει έμφαση στον άνθρωπο και όχι τις μηχανές ή τα διαπλανητικά ταξίδια. Η γραφή του είναι πολύ όμορφη και οξυδερκής, χωρίς περιττές και κουραστικές λεπτομέρειες. Με τις ιστορίες του ο Μπράντμπερι λέει κάποια πολύ σημαντικά πράγματα, όμως με τρόπο απλό και άμεσο, δίνοντας μπόλικη τροφή για σκέψη στους αναγνώστες. Όλες οι ιστορίες της συλλογής μου άρεσαν... πολύ έως πάρα πολύ, αλλά έστω και με δυσκολία θα ξεχώριζα αυτές τις έξι, νιώθοντας όμως ότι αδικώ τις υπόλοιπες: "Ο άνθρωπος", "Η ατέλειωτη βροχή", "Η αλεπού και το δάσος", "Ο επισκέπτης", "Μαριονέτες Α.Ε." και "Ο πύραυλος". 9/10
  12. 1 point
  13. 1 point
    Διάβασα, σχολίασα, ψήφισα. Ευχαριστώ, κορίτσια, για τις ιστορίες και για το παιχνίδι - ήταν, τελικά, γυναικεία υπόθεση. @Elli Sketo εξακολουθώ να θέλω να παίξουμε παρέα, να ξέρεις, και πολύ στεναχωρέθηκα που δεν τα κατάφερες με την εισαγωγή, αν και μπράβο που προσπάθησες ❤️ Αύριο τελειώνει η διορία για σχολιασμούς και ψήφους, οπότε όσοι πιστοί προσέλθετε.
  14. 1 point
    Καλησπέρα, Χρύσα! Μπράβο σου που έκανες το βήμα και πήρες μέρος στο παιχνίδι μας! Έχω αρκετό καιρό να διαβάσω κείμενό σου εδώ και η συμμετοχή σου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Από τις εξηγήσεις που έχεις δώσει παραπάνω, διαβλέπω ότι η ιστορία του Ποντρ είναι μάλλον πολύ μεγαλύτερη και πιο πλήρης στο μυαλό σου από ό,τι διαβάσαμε εδώ. Θες ο χρόνος που δεν σου έφτασε, θες η δυσκολία του να ταιριάξεις τα πολλά στοιχεία της εισαγωγής - πάντως το διήγημά σου μου έδωσε την εντύπωση ότι αγχώθηκες να χωρέσεις όση περισσότερη πλοκή γινόταν, με αποτέλεσμα να ξεχάσεις να μας πεις ουσιαστικά πράγματα για τους χαρακτήρες και τον κόσμο σου. Τα θέματα στη στίξη και στη σύνταξη υπάρχουν, να ξέρεις ότι βοηθάει πάντα πολύ να διαβάζεις το κείμενό σου δυνατά και να ακολουθείς τη ροή του λόγου. Αν το κάνεις αρκετές φορές, μετά δεν θα χρειάζεται πια. Έχεις καλές ιδέες (αυτό με το πώς ταξιδεύει ο Ποντρ από το δέντρο και βρίσκεται στον Κήπο ή η ιδέα του κατασκόπου), όμως έχεις ένα βασικό πρόβλημα: ότι ο ήρωάς σου δεν παίρνει πρωτοβουλίες, ουσιαστικά άγεται και φέρεται από άλλους και τίποτα σε αυτό δεν αλλάζει μέχρι το τέλος του διηγήματος, απλώς υπακούει σε διαφορετικό αφέντη πια. Όταν γράφεις μια ιστορία, καλό είναι να στοχεύεις προς κάπου. Δεν εννοώ προς κάποιο συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό, αλλά περισσότερο προς μία κατεύθυνση, προς κάτι που θες να έχεις πει ή δείξει μέχρι το τέλος του διηγήματος. Εδώ, δυσκολεύομαι να καταλάβω ποιος είναι ο στόχος πέρα από το να γλιτώσει προσωρινά τη ζωή του ο Ποντρ, αλλάζοντας αφεντικό. Θα έλεγα, γενικά, να το δουλέψεις και να το παιδέψεις, γιατί δεν σου λείπουν η φαντασία ή οι ιδέες, όμως χρειάζεται να του αφιερώσεις περισσότερο χρόνο απ' ό,τι είχες τώρα και να δεις επίσης τι θέλεις να πεις μέσα από αυτό το διήγημα. Καλή επιτυχία!
  15. 1 point
    Καλησπέρα, Άννα! Χάρηκα που διάβασα διήγημά σου μετά από τόσον καιρό - νομίζω το τελευταίο σου που είχα διαβάσει ήταν το "Δόντι", που είχε επίσης σχέση με όνειρα, κατά σύμπτωση. Μου άρεσε πάρα πολύ η γλώσσα σου, αλλά και η διαχείριση του ονειρικού κόσμου. Μου φάνηκε συνεπής και αρκετά δύσκολος για τον ονειρευτή σου. Είχα, δηλαδή, διαρκώς την αίσθηση ότι υπήρχαν εμπόδια που έπρεπε να ξεπεράσει κι ότι κόπιαζε για να τα καταφέρει, τίποτα δεν του ήρθε εύκολα. Μου άρεσε επίσης πάρα πολύ το τέλος, δεν το περίμενα. Έχτισες πολύ καλά την κορύφωση, αλλά και την ανατροπή. Από την άλλη, μου έλειψε λίγη παραπάνω πλοκή. Ουσιαστικά, το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου είναι τα όνειρα που εναλλάσσονται, χωρίς όμως κάποιο απ' αυτά να διαδραματίζει πραγματικό ρόλο στην κατάληξη της ιστορίας. Και μου έλειψαν λίγο κι οι χαρακτήρες.Μου άρεσε η μάγισσα, θα ήθελα να τη δω παραπάνω ή να την ξαναδώ. Σε γενικές γραμμές, ήταν η αγαπημένη μου και νομίζω πως χρησιμοποίησες πολύ καλά όλα τα στοιχεία που έδωσε η εισαγωγή. Καλή επιτυχία!
  16. 1 point
    Καλησπέρα και από εμένα Αλέξανδρε, αφού συμφωνήσω με τις πολύ καλές συμβουλές της Ειρήνης, επίτρεψέ μου να σου πω και εγώ τη γνώμη μου για το δίλλημα που θέτεις στο ποστ σου, που αν κατάλαβα σωστά είναι αν αξίζει να αφιερώσεις το χρόνο σου και την ενέργειά σου συγγράφοντας κάτι που πιθανώς να μην εκδοθεί ποτέ. Ας υποθέσουμε πως ένας πιτσιρικάς σου έλεγε πως του αρέσει πολύ το ποδόσφαιρο (ή η κιθάρα κ.τ.λ) αλλά το σκέφτεται να αρχίσει γιατί έχει διαβάσει πως δύσκολα θα του προσφέρει επαγγελματικό συμβόλαιο κάποιος στο μέλλον και δεν ξέρει αν αξίζει η προσπάθεια. Τι θα τον συμβούλευες; Θαρρώ πως η απάντηση κρύβεται πίσω από το κίνητρο που ωθεί κάποιον σε μία απόφαση και εξηγώ. Αν η συγγραφή / μουσική/ άθληση είναι κάτι που πραγματικά σου προσφέρει ευχαρίστηση το δίλλημα είναι ξεκάθαρο. Συνεχίζεις το ταξίδι. Αν φτάσεις στην Ιθάκη (έκδοση) θα είναι φανταστικό αλλά το σημαντικότερο όπως είπε και ο Καβάφης θα είναι οι εμπειρίες και τα συναισθήματα που θα βιώσεις κατά τη διάρκεια του ίδιου του ταξιδιού. Αν ο αποκλειστικός σκοπός σου είναι το να βγάλεις το δημιούργημά σου έξω στον κόσμο ( το οποίο είναι επίσης απολύτως φυσιολογικό να επιδιώκει ένας φιλόδοξος συγγραφέας), τότε πάλι στην εποχή μας έχεις πολλές επιλογές που δεν απαιτούν κόστος, ιδιαίτερα από τη στιγμή που όπως λες χειρίζεσαι πολύ καλά την αγγλική γλώσσα ( βλέπε amazon, print on demand κ.α). Οπότε ούτε εδώ υπάρχει δίλημμα. Συνεχίζεις με τα μπούνια. Αν ο στόχος είναι μόνο η παραδοσιακή έκδοση μέσω κάποιου οίκου, η απάντηση δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρη καθώς πρέπει να λάβεις πολλούς παράγοντες υπ' όψιν σου όπως ενδεικτικά την αγορά, το κοινο-στόχο, την εμπορικότητα του θέματος του βιβλίου σου, το προσωπικό σου ταλέντο στη γραφή και πολλά πολλά άλλα. Αφού ερευνήσεις όλα τα παραπάνω μετά θα κρίνεις το κόστος ευκαιρίας του χρόνου σου και αν αυτός μπορούσε να επενδυθεί κάπου που ο λόγος προσπάθεια/ πιθανή απόλαυση δείχνει ελκυστικότερος. Σε κάθε περίπτωση είναι πάντα ευγενές και όμορφο το να κυνηγάει κάποιος το όνειρό του οπότε αν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου για το τί ζητάς θα οδηγηθείς στη σωστή απόφαση. Ελπίζω να σε βοήθησα λίγο και καλή επιτυχία από καρδιάς σε ό,τι αποφασίσεις.
  17. 1 point
    Καλησπέρα Αλέξανδρε. Λοιπόν έχεις δίκιο και άδικο σε όσα λες. Ή σε όσα σε προβληματίζουν. Από τη στιγμή που το γράψιμο σε ηρεμεί, ή σωστότερα, η κατασκευή του κόσμου σου σε συναρπάζει, πρέπει να συνεχίσεις να το κάνεις. Να συνεχίσεις να γράφεις εφόσον σε ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Υπάρχει μία θεωρία σε σχέση με αυτό, το γράψε σαν να μην υπάρχει αύριο. Δεν είναι πάντα σωστό, αλλά στην πορκειμένη περίπτωση νομίζω πως αυτό πρέπει να κάνεις. Γράψε χωρίς να σκέφτεσαι ούτε εκδότες ούτε διανομείς. Αυτές οι έννοιες θα σε απασχολήσουν μετά. Μην περιορίζεις τον εαυτό σου, εφόσον αυτό που κάνεις, από όσο κατάλαβα, είναι κάτι που απολαμβάνεις -και είναι και παιδικό όνειρο στην τελική. Είναι θετικό ότι γράφεις αγγλικά. Υπάρχουν πλατφόρμες, ιντερνετικά περιοδικά, συμβατικά περιοδικά, που θα αγόραζαν μία νουβέλα ή ένα διήγημα. Αυτό θελει μεν ψάξιμο αλλά δεν κοστίζει τόσο. Μιλάω για να αρχίσεις από κάτι μικρό στην ξενόγλωσση αγορά. Αν κάνεις την αρχή μετά κανείς δεν ξέρει τί πόρτες μπορεί να σου ανοίξουν. Ένα έργο πέντε τόμων έχει σίγουρα μικρές προοπτικές επιτυχίας στην Ελλάδα. Ωστόσο όταν θα το έχεις ολοκληρώσει, ξανακοιτάξει, διορθώσει, κουρέψει, ξαναγράψει και ξαναδιαβάσει, όταν θα έχει περάσει από το κόσκινο του beta reading και όταν θα έχεις ακούσει και πέντε γνώμες από ανθρώπους που είχαν την τύχη (ή την ατυχία) να έχουν μπει κάπως νωρίτερα στο χώρο, θα δεις τότε ποιες πόρτες μπορείς να χτυπήσεις. Υπάρχουν εκδότες που στάνταρ θα ζητήσουν χρήματα και αν δεν σε ενδιαφέρει αυτό απλώς δεν θα ασχοληθείς. Υπάρχουν εκδότες που δεν ζητάνε, και είναι πολλοί, και όταν το έργο σου θα είναι όσο καλύτερο μπορείς να το κάνεις, θα στοχεύσεις εκεί. Από τη στιγμή που θα έχεις μία θετική απάντηση τα πράγματα θα είναι ευκολότερα για το δεύτερο βιβλίο σου, ακόμη πιο εύκολα για το τρίτο και ούτω καθ' εξής. Επίσης μία έκδοση στο εξωτερικό σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο στο βιογραφικό σου. Κυνήγησε διαγωνισμούς εκδοτικών οίκων, είναι και αυτό ένα κάποιο ξεκίνημα. Βάλε στην αναζήτηση λογοτεχνικοί διαγωνισμοί, να δεις πόσα θα σου βγάλει. Γενικώς, να φαίνεσαι. Σε παρουσιάσεις, σε events, να ακούγεσαι. Το πράγμα δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Αλλά σίγουρα μην ξανασκεφτείς ότι δεν έχει νόημα να γράψεις. Είναι σαν να παρατάει κάποιος τη ζωγραφική, που τον γεμίζει, τον εμπνέει, τον κάνει να νιώθει όμορφα με τον εαυτό του, μόνο και μόνο επειδή διαπιστώνει ότι δεν θα γίνει ποτέ ο νέος Νταλί. Ελπίζω να κατάλαβες τι θέλω να πω. Στο κάτω -κάτω το όνομα, όπως και τα βιβλία, χτίζονται λίγο -λίγο.
  18. 1 point
    Παιδιά, εγώ διάβασα, σχολίασα, ψήφισα. Πέρασα πολύ ωραία, και στη συγγραφή και στο διάβασμα. Η κάθε ιστορία είχε κάτι να πει, να δώσει. Η εισαγωγή ήταν πολύ ωραία, αλλά στενοχωρήθηκα που δυσκόλεψε, η αυστηρά fantasy θεματολογία της, την Έλλη, που ήταν αυτή που ζήτησε το παιχνίδι (μαζί με την Αταλάντη). Στατιστικά, έτσι, για τη φάση: Σε τρία από τα τέσσερα διηγήματα, ο ονειρευτής ήταν ορφανός και φτωχός και τον μάζεψε ο Άρχοντας στο παλάτι. Σε δύο διηγήματα ο Κήπος έχει τριανταφυλλιές. Επίσης σε δύο, ο ονειρευτής παίρνει ένα επικίνδυνο, εθιστικό ναρκωτικό (για την ακρίβεια, του το δίνει ο βασιλιάς). Ουάου! Σε (άλλα) δύο, η λύση είναι Ου-Α-ου.
  19. 1 point
    Καλησπερίζω την παρέα σας. Μόλις τελείωσα και εγώ το "Φαρενάϊτ 451". Ήταν πολύ όμορφο βιβλίο. Μετά απο αυτό είδα και την ταινία και διάβασα και το graphic novel. H ταινία διέφερε σε αρκετούτσικα σημεία απο το βιβλίο. Αυτό που δεν μου άρεσε είναι ότι δεν απεικόνιζε κάποια φουτουριστική και τεχνοκρατική πόλη. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το εξής: Διαβάζοντας την γραφική νουβέλα, την στιγμή που διαβάζει η Μίλντρεντ το σενάριο, δείχνει σελίδα με γράμματα! Μα αυτό δεν απαγορευόταν; Στην ταινία δεν δείχνει τίποτα τέτοιο. Νόμιζα ότι η πολιτεία απαγόρευε τελείως τα γράμματα (εκτός απο τους αριθμούς). Το καρέ απο το graphin novel είναι το εξής:
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..