Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 05/25/2019 in Blog Entries

  1. 1 point
    Μπορεί να νομίζεις ότι τελείωσες το βιβλίο σου και αφού πέρασες από την απαραίτητη λογοκρισία του editor, είσαι τώρα έτοιμος/η να στείλεις το βιβλίο σου σε κάποιον παραδοσιακό εκδοτικό οίκο. Όχι, δεν είσαι ... Σιγά μην ήταν τόσο απλά τα πράγματα άλλωστε... Αυτό το κεφάλαιο θα μπορούσε να μπει πολύ νωρίτερα, μετά το κεφάλαιο για την Παραδοσιακή Έκδοση, αλλά επίτηδες το έβαλα εδώ. Οι λόγοι είναι δύο και ο πρώτος και βασικότερος είναι επειδή θέλω να φάτε τα μούτρα σας, όσοι σταματήσατε να διαβάζετε τις πολύτιμες συμβουλές μου 😛 Όσοι είστε αρκετά γενναίοι για να φτάσετε μέχρι εδώ και με αντέξατε, σας αξίζει μια επιβράβευση, οπότε συνεχίστε να διαβάζετε. Μετά από δύο κουραστικές, εισαγωγικές παραγράφους με έναν προπομπό (foreshadowing) και μία αναδρομή (flashback), θα ήθελα να δηλώσω πως για να φτιάξεις με πετυχημένη συνοδευτική επιστολή, πρέπει να έχεις κατανοήσει το κεφάλαιο "Πλοκή και γιατί δεν παίζει μεγάλο ρόλο". Όταν στέλνεις μια συνοδευτική επιστολή, κάτι πρέπει να γράφει. Αυτό είναι το λογοτεχνικό θέμα, η εσωτερική σύγκρουση του χαρακτήρα και τέλος η πλοκή. Ας δούμε ένα πρότυπο, που έφτιαξα στο πόδι πάλι. Η ανατομία μιας συνοδευτικής επιστολής Παρακάτω έχω χωρίσει την επιστολή σε διάφορα μέρη. Ξεκινάμε λοιπόν. Σε ποιον απευθύνεται; Έχει σημασία αυτό. Καλύτερα να κάνεις έρευνα και να ξέρεις ποιος είναι ο υπεύθυνος που θα διαβάσει το έργο σου, μιας και θα πάει απευθείας σε αυτόν, παρά να το στείλεις κάπου κουτουρού. Συνήθως μπορείτε να το βρείτε το όνομα στην σελίδα του εκδοτικού οίκου ή σε κάποια συνέντευξη. π.χ. Αγαπητέ κ. Παπαλάμπρο Για ποιο λόγο στέλνεις αυτή την ιστορία; Ο χρόνος του εκδότη είναι πολύτιμος. Εξήγησε του για ποιο λόγο προτίμησες να στείλεις σε αυτόν το έργο σου και όχι κάπου αλλού. π.χ. προτιμουν νέους συγγραφείς ή ειδικεύονται στο θέμα που γράφεις; π.χ. Σας στέλνω το χειρόγραφό μου, εξαιτίας της σταθερής στήριξης που δείχνουν οι εκδόσεις σας σε πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς πάνω στην επιστημονική φαντασία. Σημείωση: Το παραπάνω το είχα βρει αν θυμάμαι καλά κάπου στο sff, αλλά δεν θυμάμαι από ποιον. Γιατί να επιλέξουν εσένα (optional) Αν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος που θα έπρεπε να επενδύσουν σε εσένα, καλό θα ήταν να το ξέρουν. Πούλα τον εαυτό σου... π.χ. Νουβέλες μου έχουν εκδοθεί στους εκδοτικούς οίκους Πιπίνι και Πατίνι, ενώ η ιστορία μου "Ιλιάδα στο Wattpad" έγινε best seller. Ξεκίνα να αναπτύσεις το Λογοτεχνικό Θέμα, την εσωτερική διαμάχη του χαρακτήρα και την πλοκή Προσοχή εδώ! Δεν βάζεις το blurb που έχεις στο οπισθόφυλλο. Αναλύεις την ιστορία σου σαν περίληψη, αλλά με την λογική που είπαμε στο κεφάλαιο "Πλοκή και γιατί δεν παίζει μεγάλο ρόλο". Φρόντισε να μην είναι πάνω από 200 λέξεις αυτό το μέρος. π.χ. Η ιστορία μου δείχνει πως η εκδίκηση ξεπερνά την ικανότητα του ατόμου να κατανοήσει την αποδοχή, την εμπιστοσύνη και τη συντροφικότητα. Το υποβόσκων θέμα είναι ότι το μίσος θα καταστρέψει τη ζωή κάποιου και θα τον αλλάξει προς το χειρότερο. Ο πρωταγωνιστής αγωνίζεται εσωτερικά με την προδοσία του αδερφού του, ο οποίος του έκλεψε την γυναίκα του. Αν και νοιάζεται για τον αδερφό του, οι πράξεις του τον καταδικάζουν και τον καταστρέφουν στα μάτια του και για αυτό πέφτει σε τρομερές καταστάσεις εχθρότητες και δυσπιστίας. Κλείνεις με τα στοιχεία επικοινωνίας σου. Τα στοιχεία επικοινωνίας μου είναι: email: gata_niar@gsnail.com Τηλέφωνο επικοινωνίας: 69x-xxx-xxxx Διεύθυνση: Αναστασοπουλου 69, Κωνσταντινούπολη, ΤΚ 62 ΧΧΧ Σε περίπτωση απόρριψης, θα το εκτιμούσα πραγματικά αν με ενημερώνατε για τους λόγους απόρριψης. Με εκτίμηση, Μάκης Νιάου
  2. 1 point
    Ξαφνικά, ο Χαασίμ αισθάνθηκε ένα ρίγος. Κάτι στον άνεμο δεν του φαινόταν σωστά. Ένα μυστήριο συναίσθημα που δεν μπορούσε να το εξηγήσει του έφερε άγχος και δυσφορία. Τι ήταν αυτό άραγε; Θυμήθηκε τότε, πριν από αιώνες που είχε συναντήσει ένα πλάσμα χαμένο στους μύθους. Μήπως ήταν αυτό; Δεν μπορούσε να καταλάβει με σιγουριά. Συχνά συναντάμε προπομπούς (foreshadowing) και αναδρομές (flashbacks) στα βιβλία. Τα Flashbacks θα τα αναλύσω σε άλλο κεφάλαιο. Ο εγκέφαλος μας όμως κατανοεί συγκεκριμένα πράγματα. Επειδή γράφεις κάτι και σκέφτεσαι πόσο τρομερό θα είναι για τον πρωταγωνιστή μετά από μερικές σελίδες, δεν σημαίνει πως ο ίδιος ο αναγνώστης μπορεί να καταλάβει τι τρομερό θα γίνει. Χωρίς πλάκα, αποκάλυψε από την αρχή τι θα γίνει... Για παράδειγμα: Σήμερα ήταν η μέρα που θα με απέλυαν από την δουλειά μου! Ορίστε, αποκάλυψα τι θα γίνει! Σημαίνει ότι ξενέρωσες; Μάλλον όχι, μιας και έχω κεντρίσει το ενδιαφέρον σου από την αρχή του κεφαλαίου. Τώρα το μόνο που μένει είναι να ξεδιπλώσω την πλοκή. Από αυτό πάσχει και το παράδειγμα που παρουσίασα στην αρχή αυτού του κεφαλαίου. Είναι η αρχή ενός σημαντικού κεφαλαίου που έγραψα στο μυθιστόρημα μου. Αυτό που ήθελα να δώσω στον αναγνώστη να καταλάβει, είναι ότι θα πεθάνει προς το τέλος του κεφαλαίου. Προφανώς το έκανα αποτυχημένα, για αυτό το ξανάγραψα. Ας δούμε πως είναι τώρα λοιπόν. Ο Χαασίμ ξεκουράζεται ήσυχα, ειρηνικά στην Στενή Κοιλάδα. Ανόητος και αγνώμων για το μέλλον του, ένας άγγελος του θανάτου έρχεται για αυτόν, με χέρια από λεπίδες για να τον δολοφονήσει με ψυχρή αδιαφορία. Ο άγγελος θα σταθεί μπροστά του και θα του πει να μην ζητήσει οίκτο, γιατί το έλεος σημαίνει θάνατο, για αυτούς που είναι τόσο φρικτοί και άθλιοι. Το όνομά του είναι Αλάστωρ και θα του δώσει αυτό που αξίζει: Ένα εισιτήριο απευθείας για την κόλαση! Κατά την άποψη μου και με βάση την ανατροφοδότηση που πήρα από τον editor μου (σημείωση: το βιβλίο είναι στα αγγλικά), η αλλαγή είναι προς την κατεύθυνση που θα ήθελα. Ο αναγνώστης καταλαβαίνει ξεκάθαρα πως κάτι τρομερό θα γίνει στον συγκεκριμένο χαρακτήρα (θα πεθάνει) και αυτό μένει να ξεδιπλώσω μέσα στο υπόλοιπο κεφάλαιο. Όταν λοιπόν αποφασίσεις να κάνεις foreshadowing, να είσαι συγκεκριμένος και αποκάλυψε τις απαραίτητες πληροφορίες για το τι θα γίνει, κάνοντας τον αναγνώστη σου να θέλει να διαβάσει περισσότερο.
  3. 1 point
    Αχ, εισαγωγές βιβλίων και πρώτα κεφάλαια. Σκέψου ότι αφού έχεις δει ένα εκπληκτικό εξώφυλλο, μία πολύ καλή περιγραφή, ανοίγεις το βιβλίο και το πρώτο πράγμα που διαβάζεις είναι αυτό. Ο Παύλος ξύπνησε για να πάει στο σχολείο, όπως συνήθιζε κάθε ημέρα. Κάθισε λίγο στο παράθυρο και αφουγκράστηκε τους ήχους κάτω από τον δρόμο. Είδε τα αμάξια που πήγαιναν και έρχοταν, τους δραστήριους ποδηλάτες να κάνουν γυμναστική και κάποιους συμμαθητές του να φοράνε τα μοδάτα ρούχα τους και της τσάντες τους, να πάνε στο λύκειο. Κατέβηκε κάτω στην κουζίνα ετοίμασε τον καφέ του και αφού πήρε την τσάντα του, έφυγε για το σχολείο. Πράγμα που με αφήνει με την απορία: Ε και; Η ιστορία μας πάσχει προφανώς από τα τρία βασικά στοιχεία: 1. Ποιανού είναι η ιστορία; Του Παύλου 2. Τι γίνεται; Ο Παύλος ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο του. 3. Τι διακυβέβευται; Τίποτα απολύτως... Είναι απαραίτητο λοιπόν, οι πρώτες γραμμές της ιστορίας μας να μας αυξάνουν την τεστοστερόνη και την αγωνία. Πάλι θα μου πεις, στο λύκειο πήγαινε, τι άλλο να έγραφα... Ας δούμε το παρακάτω παράδειγμα. Ο Παύλος ξύπνησε για να πάει στο σχολείο του, ξέροντας πως μέχρι το μεσημέρι η ζωή του θα άλλαζε. Ή θα κατάφερνε να γράψει καλά στο τελευταίο μάθημα των πανελληνίων και να περάσει στη σχολή που ονειρευόταν, ή θα ήταν ένας ακόμη αποτυχημένος που θα συνέχιζε να μένει με τους γονείς του. Καθως έβλεπε την παλιά του κιθάρα και τα βιβλία του σχολείου, θυμήθηκε τον πατέρα του που χτες του είχε πει ότι είναι ένας αποτυχημένος και δεν θα καταφέρει να κάνει τίποτα στην ζωή του. Εάν δεν έγραφε καλά στις πανελλήνιες και αναγκαζόταν να μείνει εδώ, πως θα κατάφερνε να ξεφύγει; Σίγουρα η βελτίωση είναι αισθητή και αυτό είναι μία αρχή ιστορίας που θα ήθελα να διαβάσω. Ας δούμε όμως τους λόγους... 1. Ποιανού είναι η ιστορία; Του Παύλου 2. Τι γίνεται; Ο Παύλος ετοιμάζεται για το τελευταίο μάθημα των πανελληνίων 3. Τι διακυβεύεται; Η ζωή του και το μέλλον της νεαρής ζωής του. Αν καταφέρεις και απαντήσεις από την πρώτη παράγραφο αυτά τα ερωτήματα, θα έχεις σίγουρα περισσότερες πιθανότητες να κερδίσεις τον αναγνώστη και να αγοράσει το βιβλίο σου.
  4. 1 point
    Ένα από τα πράγματα που μετανιώνω φέτος, είναι που ξεκίνησα να γράφω ένα μεγάλο μυθιστόρημα. Αν και έχω μια σχετική εμπειρία, το να γράψεις ένα μεγάλο μυθιστόρημα, έχει πολλές δυσκολίες. Για την ακρίβεια, όσο μεγαλύτερο είναι το βιβλίο, τόσο αυξάνεται εκθετικά η δυσκολία του να τελειώσει και δεν μπορεί να πουληθεί σε πιο υψηλή τιμή. Το να τελειώσεις το πρώτο draft μπορεί να φαίνεται εύκολο και μάλλον είναι αν έχεις φτιάξει ένα βασικό outline, αλλά οι διορθώσεις... OMG! Δεν ξέρω από που να το πιάσω και πως να το τελειώσω. Ιδιαίτερα αν έχεις προσθέσει και καναδυο POV μέσα, η δυσκολία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Το κόστος διορθώσεων είναι ακόμη πιο τσουχτερό σε σχέση με μία νουβέλα. Εδώ να κάνω έναν διαχωρισμό για όσους δεν ξέρουν τι είναι η νουβέλα και το μυθιστόρημα. Η νουβέλα είναι συνήθως 15-25 χιλιάδες λέξεις (οι αριθμοί αυτοί παίζουν ανάλογα με την βιβλιογραφία. Ένα μυθιστόρημα από την άλλη, ξεκινάει από τις 55.000 λέξεις και ανάλογα με το είδος, μπορεί να φτάσει έως και 180.000 λέξεις. Εντάξει δεν έχω διαβάσει κάτι με 180.000 λέξεις, αλλά το να φτάσεις τις 100.000 λέξεις σε ένα μυθιστόρημα στον κόσμο της αυτοέκδοσης στην κατηγορία φαντασίας ή επιστημονικής φαντασίας, είναι κάτι το συνηθισμένο. Σκέψου λοιπόν τώρα πως έχεις από τη μία κάτι που θεωρητικά μπορεί να κερδίσει πολλά χρήματα, αλλά έχει μεγαλύτερο ρίσκο και από την άλλη κάτι που μπορείς να κερδίσεις λιγότερα, αλλά το ρίσκο σου είναι μικρότερο. Αυτό είναι το δίλημμα μεταξύ μυθιστορήματος και νουβέλας στον κόσμο της αυτοέκδοσης. Μία νουβέλα 15-20 χιλιάδες λέξεις χρειάζομαι συνήθως 15 ημέρες για να την τελειώσω και να την στείλω για διόρθωση. Ένα μυθιστόρημα 100.000 λέξεων χρειάζεται συνολικά 6 μήνες. Βέβαια, έχω δει να τελειώνουν μυθιστορήματα σε λιγότερο από τρεις μήνες και κατανοώ πως είναι θέμα εμπειρίας, αλλά και οι νουβέλες ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Μεγαλύτερη εμπειρία, θα οδηγήσει σε μικρότερο χρόνο, για αυτό και κάποιοι βγάζουν κάθε εβδομάδα από μία νουβέλα. Φαντάσου τώρα να μπεις στο Goodreads και να δεις κάποιον να έχει αυτοεκδόσει πολλά βιβλία. Υποσυνείδητα σκέφτεσαι ότι είναι μάλλον πετυχημένος και αφού έχει αρκετά βιβλία σε μια σειρά, θα έχω να διαβάσω. Η αξιολόγηση σου γίνεται με βάση τα πόσα εξώφυλλα βλέπεις και όχι με βάση τις λέξεις που έχει η κάθε ιστορία. Αναπόφευκτα, οι αναγνώστες αποφασίζουν να επενδύσουν περισσότερο σε αυτόν που έχει εκδόσει περισσότερα βιβλία και ιδιαίτερα αν όλα αυτά είναι σε μία συγκεκριμένη σειρά βιβλίων. Αν το μυθιστόρημα μου το είχα σπάσει σε 6-7 μέρη, τώρα θα είχα 6-7 νουβέλες και θα είχα αρχίσει να κερδίζω από το την πρώτη εβδομάδα. Βέβαια, οι σύντομες ιστορίες δεν έχουν τα ίδια έσοδα και είναι ελάχιστοι αυτοί που κερδίζουν χρήματα από νουβέλες, αλλά αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει. Υπάρχει τάση κάποιοι αναγνώστες να προτιμούν τις νουβέλες, για τον ίδιο λόγο που ανέφερα στο άρθρο μου "Σύντομα Κεφάλαια, τραγανά σαν πατατάκια". Αυτή η τάση δεν είναι κάτι που την ονειρεύομαι ή την ψυχανεμίζομαι. Μεγάλοι παίχτες, όπως amazon ήδη έχει κατηγορία Amazon Singles, που βάζει διακεκριμένους συγγραφείς με σύντομες ιστορίες και το Kindle Short Reads, το οποίο έχει indie authors που δημοσιεύουν σύντομες ιστορίες. Ο ανταγωνισμός στα short reads είναι εμφανώς πολύ μικρότερος και έχω εντοπίσει δύο - τρεις Έλληνες, οι οποίοι γράφουν σύντομες ιστορίες και ούτε λίγο, ούτε πολύ, γύρω στο διχίλιαρο το μήνα το κερδίζουν μόνο από σύντομες ιστορίες. Αυτό φαίνεται από τον όγκο και από το sales rank που έχουν. Αν επίσης αποφάσιζα να κάνω αυτοέκδοση στην Ελλάδα, σίγουρα θα ξεκινούσα με νουβέλες. Το επόμενο διάστημα που θα δημοσιεύσω τις νουβέλες μου και το μυθιστόρημα και θα γράψω εδώ τις εμπειρίες μου. Ελπίζω μέσα στον Νοέμβριο να έχει βγει η πρώτη νουβέλα (hopefully).
  5. 1 point
    Αν μου έμαθε κάτι το WattPad, είναι πως το μέγεθος του κεφαλαίου μιας ιστορίας μετράει πολύ περισσότερο από όσο πίστευα. Υπάρχει μία τάση, τα κεφάλαια να είναι σχετικά μικρά, περίπου 1.000 - 2.500 λέξεις. Κάποιοι χρησιμοποιούν και τον όρο "Potato Chip Chapters", για να δείξουν πως τα μικρά κεφάλαια είναι πιο εύκολα "καταναλώσιμα" σε αυτό το μέγεθος. Ζούμε στην εποχή που όλα και όλοι θέλουν την προσοχή μας. Το κινητό μας στέλνει συνέχεια notifications, οι εφαρμογές και τα προγράμματα που έχουν αυτές οι συσκευές απαιτούν συνέχεια την προσοχή μας και ο browser μας είναι γεμάτος διαφημίσεις (και notifications), κάνοντας την επαγγελματική και προσωπική ζωή μας ανισόρροπη. Όλοι ζητούν την προσοχή μας, περιορίζοντας τον χρόνο του αναγνώστη, ο οποίος έχει εξαιρετικές και πολύ περισσότερες επιλογές σε σχέση με το παρελθόν. Υπάρχουν αμέτρητα εξαιρετικά βιβλία που μπορούμε να βρούμε να διαβάσουμε πλέον. Τα βιβλία σε γενικές γραμμές είναι πιο οικονομικά και απαιτούν από τους αναγνώστες χρόνο (κυρίως), εκτός από χρήματα. Δεν μπορείς να πάρεις τον χρόνο σου πίσω, αφού διαβάσεις ένα βαρετό βιβλίο, για αυτό πρέπει αυτό που γράφεις να είναι έτσι δομημένο, ώστε ο αναγνώστης σου να μην το μετανιώσει. Τα σύντομα κεφάλαια είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να ξέρει ο αναγνώστης που να σταματήσει. Μπορεί ο αναγνώστης σου να έχει δέκα ή είκοσι λεπτά διαθέσιμα στο τρένο ή στον καφέ του. Όταν του δίνεις την δυνατότητα να διαβάσει κεφάλαια που είναι μικρότερα, σαν τραγανά πατατάκια, του δίνεις την δυνατότητα να καταλάβει που να σταματήσει. Το πιο τρελό όμως, είναι ότι έχει παρατηρηθεί ότι οι ιστορίες με μικρά κεφάλαια, κάνουν τους αναγνώστες να θέλουν να διαβάσουν περισσότερο. Όταν τελειώνεις ένα μικρό κεφάλαιο και τον αφήνεις με κάποιες απορίες, θέλει να διαβάσει ακόμη περισσότερο και συνεχίζει να διαβάσει. Με λίγα λόγια τα σύντομα κεφάλαια δίνουν την δυνατότητα στον αναγνώστη να διαβάσει ένα κεφάλαιο μέσα σε δέκα λεπτά και να ξέρει που να σταματήσει ή να συνεχίσει να το διαβάζει γιατί έχει απορίες τι θα γίνει στο επόμενο, μικρό κεφάλαιο. Το μυθιστόρημα που γράφω, το κάθε κεφάλαιο είναι 9.000 - 15.000 λέξεις, οδηγώντας τον αναγνώστη σε σίγουρη εξάντληση, για αυτό και σκοπός μου είναι πριν το εκδόσω, να το σπάσω σε μικρότερα κομμάτια και να διευκολύνω την ανάγνωση.
  6. 1 point
    Χμμ περιγραφές βιβλίων. Το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα μετά το εξώφυλλο. Και όμως συνήθως οι ιστορίες στα οπισθόφυλλα είναι κάπως έτσι: Ο χειμώνας έρχεται. Αυτό είναι το στερνό ρητό του οίκου των Σταρκ, το βορειότερο από τα φέουδα που οφείλει την υπακοή στον βασιλιά Ρόμπερτ Μπαράθεον. Εκεί ο Ένταρντ Στάρκ κυβερνάει στο Γουίντερφελ στο όνομα του Μπαράθεον. Ξ οικογένειά του κατοικεί με ειρινικά και άνετα: η υπερήφανη σύζυγός του, η Κατελίν, τους γιους του Ρομπ, Μπράντον και Ρίκον, τις κόρες του Σάνσα και Αρύα και τον μπάσταρδο γιο του Τζον Σνόου. Λίγο βόρεια, πίσω από το Τείχος, βρίσκονται τα άγρια Γουαίλντλινκς και ακόμη χειρότερα—αφύσικα πλάσματα ξεχασμένα στους μύθους των αιώνιων καλοκαιριών, αλλά είναι πάρα πολύ αληθινά και πάρα πολύ θανατηφόρα στην αλλαγή της εποχής. Ακόμα μια πιο άμεση απειλή παραμονεύει στο νότο, όπου ο Τζον Άρρυν, το χέρι του βασιλιά, πέθανε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Τώρα ο Ρόμπερτ βαδίζει βόρεια στο Γουίντερφελ, φέρνοντας τη βασίλισσα του, τον πανέμορφη αλλά ψυχρή Σέρσεϊ, τον γιο του, τον σκληρό, αδυσώπητο πρίγκηπα Τζόφρευ και τους αδελφούς της βασίλισσας Τζέιμι και Τύριον του ισχυρού και πλούσιου Οίκου των Λάνιστερ - ο δεύτερος ένας νάνος, του οποίου το κομψό ανάστημα υποσκάπτει ένα λαμπρό μυαλό. Όλοι κατευθύνονται προς το Γουίντερφελ και μια μοιραία συνάντηση που θα αλλάξει την πορεία των βασιλείων. Σοβαρά τώρα Γιώργη Ρ. Ρ. Μάρτιν, είναι αυτό περιγραφή οπισθόφυλλου; Αφού το διαβάζω όλο αυτό, το μόνο που έχω να πω στο τέλος είναι: Ε και; Στα αρχίδια μου! Ποιος είναι ο πρωταγωνιστής; Ποιο είναι το θέμα και τι διακυβέβευται; Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που θα έπρεπε να έχει ένα οπισθόφυλλο. Φυσικά και το Game of Thrones έγινε επιτυχία, η οποία φυσικά οφείλεται στην διαφήμιση (no brainer). Ως indie authors / αυτοεκδότες όμως, με ένα τέτοιο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο θα τρώγαμε τα μούτρα μας. Είναι ενδεικτικό παράδειγμα ότι τα καλύτερα best seller έχουν τα χειρότερα οπισθόφυλλα. Ας δούμε μία διαφορετική έκδοση του παραπάνω: Ο Άρχοντας Ένταρντ Σταρκ εγκαταλείπει την αρχαία έδρα του οίκου του και ταξιδεύει στο Νότο για να αναλάβει το αξίωμα που θα τον αναδείξει στον δεύτερο ισχυρότερο άνθρωπο του βασιλείου. Σκοπός του είναι να εξιχνιάσει το μυστηριώδη θάνατο του φίλου και προκατόχου του και να αποκαλύψει τη συνωμοσία εναντίον του θρόνου. Σε έναν κόσμο όπου οι χειμώνες διαρκούν δεκαετίες ολόκληρες,βασιλείς και βασίλισσες,ιππότες και μάγοι,ευγενείς και δολοφόνοι,βρίσκονται αντιμέτωποι σ' ένα θανατερό παιχνίδι...Το Παιχνίδι του Στέμματος... Αυτό φίλοι μου είναι μία περιγραφή εξωφύλλου απλή, κατανοητή και με τραβάει να την διαβάσω. Ποιανού είναι η ιστορία; Του Ένταρντ Στάρκ. Τι συμβαίνει; Ο καλύτερος φίλος του πέθανε μυστηριωδώς και αυτός πρέπει να πάει στον Νότο για να εξιχνιάσει τον θάνατο του. Τι διακυβέβευται; Το μέλλον του Ένταρντ Στάρκ. Συγχαρητήρια στον Εκδοτικό Οίκο Anubis που άλλαξαν την περιγραφή του οπισθόφυλλου και την έκαναν της προκοπής. Ας δούμε λοιπόν τι πρέπει να κάνουμε για να γράψουμε ένα οπισθόφυλλο της προκοπής. Εδώ να αναφέρω πως αυτό λέγεται blurb στα αγγλικά και θα χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο, μιας και δεν υπάρχει κάποιος αντίστοιχος όρος στα Ελληνικά :sad: Το blurb λοιπόν είναι ένα σύντομο κείμενο που χρησιμοποιείται για προωθητικές ενέργειες στα βιβλία. Από το οπισθόφυλλο έως το site που θα το αγοράσει κάποιος, χρειάζεται μία περιγραφήπου θα τραβήξει την προσοχή για το αγοράσει. Φυσικά το πρώτο είναι το εξώφυλλο, αλλά όπως είπαμε, αφού κάποιος δει το εξώφυλλο και του τραβήξει την προσοχή, το επόμενο που θα κάνει είναι να διαβάσει το blurb. Το blurb λοιπόν είναι ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους επιτυχίας / αποτυχίας του βιβλίου σου, για αυτό και θα έπρεπε να δώσεις ιδιαίτερη σημασία. Συνήθως αυτό δεν το γράφει ο συγγραφέας, αλλά κάποιος με γνώσεις πάνω στο marketing ή ο εκδοτικός οίκος που θα το βγάλει. σ.σ. Γιώργη Ρ. Ρ. Μάρτιν σόρυ λοιπόν που είπα τι σκέφτηκες. Πιο σωστά θα έπρεπε να πω, τι σκεφτόταν ο εκδοτικός σου οίκος όταν το δημοσίευε; Η φόρμουλα για την επιτυχία: Πες μας τον κύριο ή τους κύριους πρωταγωνιστές σου Δώσε μας μια σαφή ιδέα για το πρόβλημα με το οποίο θα έρθει αντιμέτωπος ο πρωταγωνιστής Βάλε τα κύρια προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν Τι διακυβέβευται; Τέλος, πάρε το χρόνο σου για να σκεφτείς ένα σωστό blurb. Συνήθως χρειάζομαι μία εβδομάδα για να φτιάξω / τελειοποιήσω ένα blurb 150-200 λέξεων. Το εξώφυλλο, το blurb και η πρώτη σελίδα του βιβλίου σου είναι αυτή που θα καθορίσει αν κάποιος θα αγοράσει το βιβλίο σου ή όχι. Δώσε την απαραίτητη προσοχή λοιπόν!
  7. 1 point
    Σίγουρα έχεις ακούσει το ιδίωμα "Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του" και άλλες τέτοιες μπούρδες. Εάν θέλεις πραγματικά να διαβάσει κάποιος το βιβλίο σου, είναι απαραίτητο να έχεις ένα καλό εξώφυλλο. Για ποιο λόγο; 1. Κεντρίζει το ενδιαφέρον του πιθανού αναγνώστη 2. Κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα 3. Κάνει το βιβλίο να φαίνεται προσεγμένο Ένα κακό εξώφυλλο από την άλλη, μπορεί να κάνει ζημιά με διάφορους τρόπους, οι βασικότεροι όμως είναι: 1. Δεν θα μπει καν στον κόπο κάποιος να το ρίξει μια ματιά. 2. Δεν φαίνεται επαγγελματικό, οπότε ο αναγνώστης μπορεί να θεωρήσει ότι έχεις αγνοήσει και άλλα πράγματα (π.χ. επιμέλεια κειμένου). Με λίγα λόγια, μέσα από τα εκατομμύρια βιβλία που υπάρχουν για αγγλόφωνο κοινό, αλλά και τα χιλιάδες που υπάρχουν στα ελληνικά, το εξώφυλλο αποτελεί την πιο ουσιώδη ενέργεια για να τραβήξεις την προσοχή. Η σημαντικότητα ενός καλού εξωφύλλου έχει τονιστεί άλλωστε και από μεγάλους εκδοτικούς οίκους, για αυτό και βλέπουμε άλλωστε να κυκλοφορούν το ίδιο βιβλίο με διαφορετικά εξώφυλλα, ανάλογα με την αγορά που απευθύνονται.
  8. 1 point
    Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που συμμετείχα ενεργά σε αυτό το φόρουμ. Δεν το κρύβω ότι ήταν πολύ δύσκολη η απόφαση να απέχω μακριά. Εντελώς απροειδοποίητα σταμάτησα να συμμετέχω. Δυστυχώς, η ζωή γράφει τα πιο απρόσμενα σενάρια και εμείς τότε συμμετέχουμε είτε μας αρέσει, είτε όχι. Θυμάμαι ήταν η εποχή που έγραφα μια ιστορία με τον φίλο Drake για το Ατάκα/εικόνα... την ιστορία δεν την τελείωσα, απομένει ένα μικρό μέρος της. Η αιτία ήταν ότι ο μικρός μου αδερφός (25ετών) εντελώς ξαφνικά και απρόσμενα παρουσίασε καρκίνο. Για την εμπειρία αυτή θα γράψω όταν πρέπει. Το σημαντικότερο είναι ότι τα πράγματα εξελλίσονται καλά και ο αδερφός μου νιώθει και είναι καλά...χωρίς να παρουσιάζει κανένα θέμα εδώ και περίπου ένα χρόνο. Σίγουρα τον ήθελε...και ελπίζω να συνεχίσει να τον θέλει. Έτσι λοιπόν...είχα αποφασίσει ότι όλο μου το βάρος και την προσοχή θα έπρεπε να το αφιερώσω σε αυτόν. Όπως και έγινε. Όφειλα να εξηγήσω για ποιόν λόγο σταμάτησα να συμμετέχω σε μια παρέα που ένιωθα σαν φίλος ανάμεσα σε φίλους. Σιγά σιγά...και εφόσον τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα, θέλω να μπω σταδιακά σε ρυθμούς φόρουμ. Ελπίζω να τα καταφέρω μιας και ανάμεσα σε όλα αυτά που έγιναν σε έναν χρόνο είναι και ο άμεσος σχεδόν...(θέμα ημερών πιστεύω) ερχομός ενός νέου παιδιού...Αυτό λοιπόν για εμένα σημαίνει ανανέωση (όσο και περισσότερες υποχρεώσεις...χεχε..) Σας χαιρετώ λοιπόν...και ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά...επειδή σίγουρα μου λείψατε... Ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Χρήστος
  9. 1 point
    Ας μιλήσουμε για βρικόλακες. Σου προτείνω να κάτσεις αναπαυτικά˙ αυτό θα πάρει λίγη ώρα. Καταρχήν, να σου πω ότι δεν πρόκειται να ασχοληθώ καθόλου με το κομμάτι που αφορά το βρικόλακα ως λαϊκή παράδοση, αλλά μόνο με το βρικόλακα στη λογοτεχνία. Θα το κάνω αυτό για δύο λόγους: πρώτον, δεν έχω την απαραίτητη γνώση για να το κάνω και, δεύτερον, η εικόνα που έχουν στο μυαλό τους οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα για το βρικόλακα πηγάζει πρωτίστως από την ποπ κουλτούρα και δευτερευόντως από όποια έρευνα μπορεί να έχουν κάνει πάνω στους ανά περιοχή θρύλους. Ούτε με ταινίες και σειρές θα ασχοληθώ, όμως. Ο λόγος είναι πολύ απλός˙ ό,τι κι αν πιστεύεις για οποιαδήποτε ταινία ή σειρά με βρικόλακες εκεί έξω…η λογοτεχνία το έκανε πρώτη. Θα ξεκινήσω, φυσικά, από το Dracula. Κακά τα ψέματα, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις ένα κείμενο όπως αυτό. Αυτή τη στιγμή, αν είσαι πολύ σκληροπηρυνικός, θα ετοιμάζεσαι να μου πεις για το Mysterious Stranger, αυτό το ανώνυμο διήγημα του 1860 που υποθετικά «ενέπνευσε» τον Stoker. Εντάξει, τι «ενέπνευσε», ο άνθρωπος αντέγραψε όλη τη βασική πλοκή. Έχεις διαβάσει το Mysterious Stranger, όμως; Έλα, παραδέξου του, δεν είναι καλό διήγημα. Και μιας που έχουμε πιάσει τις αλήθειες, πες μου με το χέρι στην καρδιά αν έχεις όντως διαβάσει το Dracula ή αν έχεις δει απλά την ταινία του Coppola. Αν το έχεις διαβάσει σε συγχαίρω για την υπομονή σου, ειλικρινά˙ το βιβλίο είναι τρομερά βαρετό. Ατμοσφαιρικό, ναι, και καλογραμμένο, αλλά βαρετό. Έστω, λοιπόν, πως έχεις διαβάσει το Dracula. Αν σου αρέσει το είδος και είσαι λίγο πιο πωρωμένος με τους βρικόλακες, θα έχεις διαβάσει και ένα-δυο άλλα κλασσικά, όπως το The Vampyre του Polidori και το Carmilla του Le Fanu. Δεν σου λέω τώρα για τίποτα σκοτεινό και ψαγμένο, αλλά για πράγματα που δεν νοείται να μην έχεις διαβάσει όταν υποστηρίζεις ότι σου αρέσουν τα «βιβλία με βρικόλακες». Βρικόλακες υπήρχαν πριν το Dracula, ταυτόχρονα με το Dracula, μετά τo Dracula. Κι αν πραγματικά γουστάρεις το είδος και θες να ψαχτείς, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να επενδύσεις στο The Vampire Archives του Otto Penzler, τη μεγαλύτερη και καλύτερη ανθολογία διηγημάτων πάνω στο θέμα. Μπορεί να λείπουν κάποια εξαιρετικά διηγήματα, όμως είναι η καλύτερη δυνατή αρχή, πίστεψέ με. Ας ονομάσουμε αυτόν το βρικόλακα της εποχής του Stoker «Ρομαντικό Βρικόλακα», για ευκολία. Ο Ρομαντικός Βρικόλακας είναι ένα πλάσμα που οι πρωταγωνιστές της ιστορίας φοβούνται και προσπαθούν να καταστρέψουν. Συμβολίζει μια παλιά αριστοκρατία που ολοένα και φθίνει, αλλά ταυτόχρονα συμβολίζει και το σεξουαλικά και πολιτισμικά Αλλότριο. Είναι μια απειλή που έρχεται από αλλού, εξωτική και τρομακτική όσο είναι θελκτική. Σε μια εποχή βαθιά πουριτανική, όπου εκατοντάδες γυναίκες παρουσιάζουν συμπτώματα υστερίας εξαιτίας μιας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας, ο βρικόλακας αντιπροσωπεύει τη σεξουαλική ελευθερία και το πρωτόγονο ένστικτο. Κι αν ετοιμάζεσαι τώρα να μου πεις ότι ο βρικόλακας δεν θα έπρεπε να σχετίζεται με το σεξ και πως αυτό είναι πρόσφατη μόδα, θα σε παραπέμψω στην προηγούμενη παράγραφο και θα σε ρωτήσω για μια ακόμη φορά: έχεις διαβάσει το Dracula; Τα πάντα σε σχέση με το Ρομαντικό Βρικόλακα έχουν να κάνουν με το σεξ. Ξεκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο τρέφεται (διείσδυση δοντιών, ανταλλαγή σωματικών υγρών, ηδονή και για τον θύτη και για το θύμα) και φτάνοντας μέχρι τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει και φέρεται στα θύματά του (υπάρχει πολύ έντονα το στοιχείο του εμμονικού πάθους και της ανάγκης για κυριαρχία). Κι επειδή είμαι βέβαιη ότι η απάντησή σου στην ερώτησή μου ήταν θετική, θα σου θυμίσω τη σταδιακή μεταμόρφωση της Lucy Westenra στο Dracula και θα σε παραπέμψω σε περιγραφές όπου βογκάει, αναστενάζει και προσδιορίζεται από το συγγραφέα με επίθετα ξεκάθαρα σεξουαλικού χαρακτήρα, όπως «voluptuous». Θες να συνεχίσω; Να σου πω, δηλαδή, και για τον ομοφυλοφιλικό έρωτα που θίγει ο Le Fanu στην Carmilla; Μήπως για το παράνομο πάθος ενός ιερέα για μία βρικόλακα στο La Morte Amoureuse του Theophile Gautier; Ο κατάλογος, πραγματικά, δεν τελειώνει. Υπάρχει ένας και μόνο λόγος για τον οποίο στα έργα αυτά δεν υπάρχουν ξεκάθαρες αναφορές στην ερωτική πράξη: στην εποχή τους θα ήταν σκανδαλώδες. Αν θες να είμαστε τυπικοί, λοιπόν, ο αρχετυπικός βρικόλακας, ο Ρομαντικός Βρικόλακας, όπως τον βαφτίσαμε, είναι ένα πλάσμα βαθιά σεξουαλικό. Ξέρεις ποιος πρώτος βγήκε και έγραψε ξεκάθαρα ότι οι βρικόλακες είναι άφυλοι και δεν αισθάνονται σεξουαλική επιθυμία; Η Anne Rice, το 1976, πάνω από έναν ολόκληρο αιώνα μετά το Dracula, δηλαδή. Πρέπει, όμως, να καταλάβεις ότι, όπως και ο προσφιλής Κόμης, έτσι και ο βρικόλακας της Rice αντιπροσωπεύει το πνεύμα της εποχή του (ειρωνικό να το λέω αυτό τη στιγμή που ο ίδιος ο Louis γυρνάει και λέει «I’m not the spirit of any age; I am at odds with everything and always have been») και την αντιμετώπισή των συγχρόνων του σε σχέση με το σεξ. Η Rice, λοιπόν, γράφει σε μια εποχή μετά τη σεξουαλική επανάσταση, όπου το σεξ δεν είναι πια κοινωνικά κατακριτέο. Θα ονομάσουμε το βρικόλακα αυτόν «Πυρηνικό Βρικόλακα», κατά τον «πυρηνικό άνθρωπο», επειδή ακολούθησε το Β’ Παγκόσμιο. Θα κάνω μια μικρή παρένθεση, στο σημείο αυτό, για να εξηγήσω για ποιο λόγο δίνω αυτήν την ονομασία. Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, παρατηρείται μια τάση αναζήτησης της προέλευσης του «κακού», τόσο στις κοινωνικές επιστήμες, όσο και στη λογοτεχνία. Κατάλοιπα αυτής της τάσης βλέπουμε μέχρι και την εποχή της Rice. Πράγματι, όλη η υπαρξιακή αναζήτηση που βρίσκεται στο επίκεντρο του Interview With The Vampire περιστρέφεται γύρω από την ύπαρξη και τη φύση του κακού. Βλέπεις, ο Πυρηνικός Βρικόλακας δεν είναι πλέον ο κακός της ιστορίας, αλλά ένα μάλλον συμπαθητικό και καταραμένο τέρας, που με σπαραγμό αναρωτιέται ποιος είναι, από πού προήλθε και ποιος είναι ο σκοπός του στον κόσμο αυτό. Και μπορεί να μη βιώνει σεξουαλική διέγερση, έχει, όμως, αισθήματα και, σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, νιώθει ρομαντική αγάπη (Louis-Armand, Armand-Marius κ.ό.κ.). Η κατανάλωση αίματος αντικαθιστά την ερωτική πράξη σε μεγάλο βαθμό στα Vampire Chronicles, αλλά ακόμη κι αυτό δεν είναι απόλυτο, μιας και υπάρχει σκηνή στο The Vampire Armand όπου ο Armand και ο Marius κάνουν σεξ, με το δεύτερο να είναι ήδη βρικόλακας μερικές εκατοντάδες χρόνια. Και θα έρθω πάλι να σου πω ότι η Rice δεν είναι παρά μόνο μία συγγραφέας από πολλούς και η οπτική της δεν είναι παρά μία οπτική ανάμεσα σε δεκάδες. Στο Fevre Dream του George R. R. Martin (ναι, του κυρίου με τις τιράντες που έχει γράψει το Game of Thrones…εεεε, το A Song of Ice and Fire, θέλω να πω), οι βρικόλακες είναι ένα τελείως ξεχωριστό είδος που ζευγαρώνει και κάνει παιδιά, όπως και οι άνθρωποι. Στο Sunglasses After Dark της Nancy A. Collins (στο οποίο, παρεμπιπτόντως, βασίστηκε όλο το World of Darkness της White Wolf αλλά και η μυθολογία της Buffy), η Sonja Blue γίνεται βρικόλακας όχι από το αίμα του δημιουργού της αλλά από το σπέρμα του. Στο Lost Souls της Poppy Z. Brite, οι βρικόλακες επίσης κάνουν σεξ και τεκνοποιούν κανονικά. Στο Anno Dracula του Kim Newman, το ίδιο. Στο Live Girls του Ray Garton, μία ομάδα από βρικόλακες διατηρούν peep show στη Νέα Υόρκη. Αυτά είναι μερικά, μόνο, από τα παραδείγματα που μπορώ να σου δώσω. Και δεν σου μιλάω, τώρα, για συγγραφείς της σειράς, έτσι; Σου μιλάω για βραβευμένους και καταξιωμένους δημιουργούς και για βιβλία που διαμόρφωσαν το είδος. Όπως και ο Ρομαντικός Βρικόλακας, έτσι και ο Πυρηνικός Βρικόλακας, λοιπόν, συμβολίζει τις τάσεις της εποχής του σε σχέση με το σεξ – απλά είναι διαφορετικές τάσεις γιατί οι εποχές έχουν αλλάξει και, απλά, το σεξ περιγράφεται γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι πλέον μεμπτό. Την ίδια, πάνω-κάτω, εποχή, είναι που εμφανίζεται κι αρχίζει να αναπτύσσεται το είδος του urban fantasy, με βιβλία όπως το War for the Oaks, της Emma Bull και το Guilty Pleasures της Laurell K. Hamilton. Το urban fantasy, ακολουθώντας την παράδοση του κλασσικού, γοτθικού διηγήματος που θέλει το βρικόλακα απομακρυσμένο από τον αναγνώστη (κοινώς, όχι αφηγητή), όμως επηρεάζεται ταυτόχρονα από το πρότυπο του Πυρηνικού Βρικόλακα και τον παρουσιάζει ως αντικείμενο ερωτικού πόθου για την πρωταγωνίστρια (λέω πρωταγωνίστρια διότι το urban fantasy με άντρες πρωταγωνιστές χειρίζεται διαφορετικά το θέμα, συνήθως). Αυτόν τον βρικόλακα θα τον ονομάσω «Σκοτεινό Αντικείμενο» (του Πόθου) και, στην πραγματικότητα, δεν αποτελεί ξεχωριστή λογοτεχνική τάση, όσο ένα συνοθύλευμα των προηγούμενων δύο. Η μεγάλη διαφορά του Σκοτεινού Αντικειμένου από το Ρομαντικό Βρικόλακα και τον Πυρηνικό Βρικόλακα, όμως, είναι η απώλεια της συμβολικής διάστασης. Το Σκοτεινό Αντικείμενο, βλέπεις, δεν συμβολίζει κάτι βαθύτερο (καταπιεσμένη σεξουαλικότητα ή υπαρξιακή αγωνία ή σεξουαλική απελευθέρωση, όπως είδαμε στις προηγούμενες περιπτώσεις). Είναι απλά το αντικείμενο του πόθου της πρωταγωνίστριας, είναι συνήθως πανέμορφος, πάμπλουτος και φοβερός εραστής – μόνο που τυχαίνει να κοιμάται τη μέρα και να πίνει αίμα αντί να τρώει μπριζόλες. Θα με ρωτήσεις, πιθανόν, τι φταίει γι’ αυτό και, ίσως, να υποστηρίξεις ότι σχετίζεται με την εισαγωγή του σεξ και του ρομαντικού στοιχείου στο είδος. Μάλλον δεν διάβαζες αρκετά προσεκτικά, διότι σου έδειξα ήδη με επιχειρήματα και συγκεκριμένα παραδείγματα ότι και το σεξ και ο ρομαντικός έρωτας υπάρχουν στο είδος από το 19ο αιώνα ήδη. Αυτό που φταίει, λοιπόν, είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης λογοτεχνίας του φανταστικού: η απομυθοποίηση του μυθικού. Μιλάμε για συγγραφείς που γράφουν «φαντασία» χωρίς φανταστικά στοιχεία, που παίρνουν το μυθικό και το κάνουν καθημερινό. Το Σκοτεινό Αντικείμενο δεν είναι ένα πλάσμα που συμβολίζει τη σύγκλιση του θανάτου και του έρωτα˙ είναι απλά ένας πολύ ωραίος γκόμενος που κάνει καλό κρεβάτι και τυχαίνει να έχει κυνόδοντες. Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Και φτάνουμε στο «Χορτοφάγο Βρικόλακα» ή, αλλιώς, βρικόλακα της Stephanie Meyer ή, αλλιώς, σύγχρονο βρικόλακα. Θα σε ανατινάξω, τώρα, γιατί θα σου πω κάτι που δεν έχεις σκεφτεί ποτέ. Ο Χορτοφάγος Βρικόλακας εξέλιξε το είδος τη στιγμή που το Σκοτεινό Αντικείμενο το είχε σκοτώσει και θάψει. Πριν διαμαρτυρηθείς, συνέχισε να διαβάζεις, υπόσχομαι ότι θα εξηγήσω. Όπως είπα και πιο πάνω, το Σκοτεινό Αντικείμενο στέρησε από το βρικόλακα τη συμβολική του διάσταση και τον έφερε στην πεζότητα της καθημερινότητας. Έπαψε να είναι πλάσμα μυθικό και έγινε πλάσμα κοινότυπο. Τι συμβολίζει, θα μου πεις, ο Χορτοφάγος Βρικόλακας; Μα τη σύγχρονη Αμερική των όρκων αγνότητας, της δαιμονοποίησης του σεξ και των celibacy clubs, φυσικά. Την Αμερική (και όχι μόνο, δεν είναι ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν αυτά) με τις εφηβικές εγκυμοσύνες και τους σεξουαλικά αδαείς εφήβους. Ε, ναι, λοιπόν, το Twilight εξέλιξε το είδος περισσότερο από το True Blood (που ποτέ δεν θυμάμαι πώς λένε τη σειρά βιβλίων, γι’ αυτό και γράφω τον τίτλο της σειράς, για ευκολία). Δεν λέω πως ήταν καλή εξέλιξη, λέω, όμως, πως ήταν εξέλιξη και πως το είδος πρέπει να εξελίσσεται. Κι αν πέντε, δέκα κοριτσάκια από τα χιλιάδες εκεί έξω που διάβασαν το Twilight (που, ναι, είναι απαίσιο) μπήκαν στη διαδικασία να ψαχτούν λίγο παραπάνω λογοτεχνικά, εγώ χαίρομαι. Εσύ; Ο βρικόλακας, λοιπόν, συμβολίζει την εποχή του, όσον αφορά τη στάση της απέναντι στην ανθρώπινη (και, κακά τα ψέματα, κυρίως τη γυναικεία) σεξουαλικότητα. Οι στάσεις αυτές αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και το σύμβολο τροποποείται και μεταλλάσσεται προκειμένου να ταιριάξει σ’ αυτές. Η ικανότητα του βρικόλακα να προσαρμόζεται είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει παραμείνει ανθεκτικότατο λογοτεχνικό σύμβολο για πάνω από δύο αιώνες. Επίσης, επειδή το σεξ πουλάει, είτε περιγράφεται είτε υπονοείται. Θα σου πω, όμως, κάτι. Το ουσιαστικό πρόβλημα του είδους, όπως και κάθε είδους, δεν είναι το είδος καθεαυτό, αλλά το κοινό του. Έχω γνωρίσει και μιλήσει με πάρα πολλούς ανθρώπους που δηλώνουν πωρωμένοι με τους βρικόλακες και την εν λόγω λογοτεχνία. Πολλοί απ’ αυτούς μου έχουν επιτεθεί δημόσια επειδή τόλμησα να πω πως το Twilight είναι κακογραμμένο βιβλίο. Χωρίζονται, χοντρικά, σε τρεις κατηγορίες: α) στις νεαρές σε ηλικία κοπέλες που ανακάλυψαν τους βρικόλακες μέσα από το Twilight, το Vampire Academy, το House of Night, το Vampire Diaries, το Blue Bloods, το Morganville Vampires και άλλα εφηβικά ρομάντζα με επικάλυψη βρικόλακα, β) σε αυτούς που δηλώνουν σκληροπυρηνικοί του είδους κι έχουν διαβάσει, με μαθηματική ακρίβεια, ακριβώς πέντε πράγματα: Dracula, Carmilla, Interview With the Vampire, Salem’s Lot και κάτι από τα clan novels του Vampire: the Masquerade (άντε, μπορεί να έχουν διαβάσει κι ένα-δύο ακόμη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο ψαγμένοι όσο νομίζουν ή ισχυρίζονται) και, γ) σε ανθρώπους που διαβάζουν λογοτεχνία για βρικόλακες από κάθε εποχή και κάθε γωνιά του κόσμου κι έχουν αρκετά ανοιχτό μυαλό ώστε να αναγνωρίζουν πως το να έρχεται νέο αίμα στο είδος δεν είναι κακό πράγμα. Μην είσαι, λοιπόν, δογματικός γιατί, πίστεψέ με, στο 99% των περιπτώσεων δεν σε παίρνει. Δεν έχεις διαβάσει αρκετά και εκτίθεσαι. Μην κρίνεις βιβλία που δεν έχεις διαβάσει. Το να έχεις δει τις ταινίες ή να έχεις ακούσει από άλλους δεν πιάνεται. Μην αποπαίρνεις όποιον έμαθε το είδος από βιβλία όπως το Twilight. Αντ’ αυτού, πρότεινέ του καλύτερα βιβλία. Μη μιλάς για βιβλία που δεν έχεις διαβάσει σαν να τα έχεις διαβάσει. Εκτίθεσαι, λέμε. Μην κρίνεις σε προσωπικό επίπεδο και μην ψυχολογείς ανθρώπους που δεν ξέρεις επειδή τους αρέσουν διαφορετικά βιβλία απ’ ότι σε σένα. Και, γενικά, ρε παιδί μου, ξεκόλλα. Δεν υπάρχει ένας μόνος μύθος για τους βρικόλακες, απόλυτα σωστός, με τον οποίο όλοι οι συγγραφείς να συμφωνούν και τον οποίο όλοι να ασπάζονται. Αν σου αρέσει το είδος, ψάξου λίγο. Ξέφυγε απ’ αυτά που διαβάζεις συνήθως και δοκίμασε κι άλλα πράγματα. Πίστεψέ με, θα εκπλαγείς. Υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία εκεί έξω και χάνεις ένα τεράστιο κομμάτι του είδους αγνοώντας τα.
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..