Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 08/12/2019 in Blog Entries

  1. 3 points
    Το συγκεκριμένο κεφάλαιο τα προειδοποιήσω πώς θα είναι αρκετά αμφιλεγόμενο. Ήδη ο τίτλος θα προκαλεί ενδεχομένως αρκετούς/ές να ακονίζουν τα μαχαίρια τους. Τελείωσες λοιπόν το πρώτο σου βιβλίο και παίρνεις την απόφαση να το στείλεις σε κάποιον εκδοτικό οίκο. Για να μη χάσεις χρόνο λοιπόν αρχίζεις και στέλνεις σε όποιον εκδοτικό οίκο βρεις ηλεκτρονική αλληλογραφία με το χειρόγραφο σου. Μόλις μετά από 2 εβδομάδες λαμβάνεις την απάντηση πως το χειρόγραφο σου έγινε δεκτό από τον εκδοτικό οίκο, αλλά επειδή είσαι πρωτοεμφανιζόμενος θα πρέπει να δώσεις ένα ποσό για την έκδοση του βιβλίου σου το οποίο ανέρχεται από 40% έως 50% του συνολικού κόστους έκδοσης. Εδώ που τα λέμε δεν περιμένεις από τη συγγραφή να βγάλεις χρήματα και το κάνεις για το χαβαλέ σου. Αυτό που σε απασχολεί βασικά είναι το γεγονός ότι θα δεις το βιβλίο σου στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Επίσης καυλώνεις με το γεγονός ότι θα σε καλέσουν σε παρουσιάσεις βιβλίων για να μιλήσεις και θα δεις και το όνομά σου σε καμιά δεκαπενταριά ιστολόγια με κριτικές. Από κει και πέρα το γεγονός αν θα πουληθεί το βιβλίο σου δεν σε απασχολεί καθόλου. Ας δούμε λοιπόν τώρα τι κατάφερες… Αντί να πας να κάνεις μία αυτοέκδοση μόνος σου, που θα σου έχει βγει και πολύ φθηνότερα και θα έχεις τον απόλυτο έλεγχο, έχεις πληρώσει τα διπλάσια ή τριπλάσια για να κάνεις συνέκδοση με κάποιον εκδοτικό οίκο. Αν και προφανώς δεν ισχύει για όλους μάθε το εξής: υπάρχουν ουκ ολίγοι εκδοτικοί οίκοι στην αγορά που με τα χρήματα που δίνεις για συνέκδοση έχουν βγάλει και κέρδος από εσένα. Όχι μόνο λοιπόν θα δώσεις 1.000 με 1.500 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση για συνέκδοση, αλλά θα έχεις και το προνόμιο να παίρνεις 25% ποσοστά… Βέβαια θα σου πετάξουν και την παπάτζα πως σε περίπτωση που το βιβλίο σου πουλήσει αρκετά στην πρώτη έκδοση, τις επόμενες εκδόσεις θα τις εκτυπώσουν αυτοί. Βέβαια θα μου πεις πως και οι εκδοτικοί οίκοι επιχειρήσεις είναι και θέλουν να ζήσουν από αυτό. Με αυτή τη λογική όμως θα έπρεπε να σκέφτεσαι και εσύ. Και αυτό είναι πώς ακριβώς θα πάρεις πίσω την επένδυση σου πολλαπλάσια. Βέβαια όλοι οι ερασιτέχνες / επίδοξοι συγγραφείς που ακολουθούν το δρόμο της συνέκδοσης, ξεχνούν πως αν το βιβλίο τους θα έβγαζε πραγματικά αρκετά χρήματα ή θα πουλούσε αρκετά τεμάχια, τότε ο εκδοτικός οίκος θα σου έλεγε πως δεν θέλει τα χρήματα σου, αλλά θα καλύψει αυτός όλο το κόστος και εσύ θα πάρεις ένα 7 - 10% ως πρωτοεμφανιζόμενος. Πραγματικά πίστεψέ με αν το χειρόγραφο σου αξίζει εμπορικά, δεν τον απασχολεί τον εκδοτικό οίκο αν είσαι πρωτοεμφανιζόμενος. Ίσα-ίσα παίζεις και με μεγαλύτερες περιπτώσεις να κερδίσεις βραβεία πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα... Δεν είναι λογικό λοιπόν όλοι να πληρώνονται και ο καψερός ο συγγραφέας να πρέπει να βάζει και χρήματα από πάνω και έχει φάει τόσο χρόνο να το γράψει. Όχι μόνο είναι ανήθικο -κατά την άποψή μου-, αλλά ως εκδοτικός οίκος δημιουργείς ψευδείς προσδοκίες μιας και το δίκτυο πωλήσεων σου, αλλά και η αγορά που υποστηρίζεις δεν έχει τις δυνατότητες για να ανταπεξέλθει. Γιατί αν είχε, πολύ απλά δεν θα ζητούσες χρήματα από το συγγραφέα. Ήδη τα πράγματα ήταν χάλια, μιας και αρκετοί εκδοτικοί οίκοι αυτοέκδοσης υπέρ χρεώνουν για ανύπαρκτες υπηρεσίες, αλλά το πράγμα με την συνέκδοση έχει ξεφύγει και όχι μόνο πληρώνεις περισσότερα, αλλά παίρνεις μόνο και 25%. Ο εκδοτικός οίκος από την άλλη έχει βρει πελάτη πλέον και τον μαλάκα τον συγγραφέα, κι αν πουλήσει και κάποιο αντίτυπο σε αναγνώστες πάλι καλά. Παρόλα αυτά, η λογική της συνέκδοσης συγκεκριμένα κάνει κακό και στους υπόλοιπους συγγραφείς μιας και έτσι καλλιεργεί ένα περιβάλλον στο οποίο ο συγγραφέας πάντα θα είναι ο μαλάκας και θα πρέπει να πληρώσει. Έτσι λοιπόν οι επόμενοι συγγραφείς αναγκάζονται και αυτοί να πληρώσουν, γιατί είναι και αυτοί πρωτοεμφανιζόμενοι. Αλλά γίνεται και κάτι ακόμη. Τα έργα που βγαίνουν με αυτό τον τρόπο αντικειμενικά θα είχαν φάει πόρτα σε έναν εκδοτικό οίκο που κάνει αποκλειστική, παραδοσιακή έκδοση. Αν το έργο σου αξίζει εμπορικά (γιατί αυτό νοιάζει πραγματικά έναν εκδοτικό οίκο), τότε θα στο εκδώσει χωρίς κόστος για εσένα. Αν από την άλλη ξέρει ότι θα μπει μέσα, τότε θα σου προτείνει για συνέκδοση. Βέβαια θα μου πεις πως αν ασχοληθώ και κάνω εγώ ο ίδιος αυτοέκδοση δεν θα έχω το δίκτυο πωλήσεων που έχει ένας εκδοτικός οίκος. Η ερώτηση μου εδώ είναι για ποιο εμπορικό δίκτυο μιλάμε…; οι περισσότεροι από αυτούς τους εκδοτικούς οίκους μετά βίας μπορούν να πουλήσουν 50 με 100 τεμάχια. Πιο πολλά θα πουλήσεις αν βγεις μία βόλτα στην επαρχιακή σου πόλη και μιλήσεις με βιβλιοπώλες. Αν μένεις δε σε κάποια από τις δύο μεγάλες πόλεις της ελλάδας, τότε μπορείς να επισκεφθείς βιβλιοπωλεία με τον ίδιο τρόπο και να προωθήσεις το έργο σου. Το πιο πιθανό είναι ότι θα κάνεις πολύ περισσότερες πωλήσεις, θα κόψεις τον μεσάζοντα, θα έχεις περισσότερο κέρδος και φθηνότερα θα βγει στον αναγνώστη. Το γεγονός ότι είμαι τόσο θετικός με την παραδοσιακή έκδοση ή την αυτοέκδοση είναι επειδή η πρώτη περίπτωση σου προσφέρει την σχετική ησυχία ότι δεν θα χρειαστεί να ασχοληθείς τόσο πολύ με τη διαφήμιση του βιβλίου σου, ενώ στη δεύτερη περίπτωση έχεις τον απόλυτο έλεγχο και αν ασχοληθείς, τότε θα πάρεις πολλαπλάσια την επένδυση σου. Και θα εξηγήσω τι εννοώ με αυτό… Πηγαίνεις λοιπόν σε έναν φθηνό εκδοτικό οίκο που κάνει αυτοέκδοση ή σε κάποιο τυπογραφείο και πληρώνεις 250 ευρώ για την εκτύπωση 100 τεμαχίων του βιβλίου σου, περίπου 200 σελίδες συνολικά μαζί με το εξώφυλλο. Το κάθε τεμάχιο λοιπόν σου έχει κοστίσει 2,5 ευρώ και εσύ αποφασίζεις να το πουλήσεις περίπου 9 με 10 ευρώ, μία τιμή που είναι πραγματικά πολύ καλή για τα ελληνικά δεδομένα, μιας και σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση το βιβλίο αυτό θα κόστιζε τουλάχιστον 13 ευρώ. Πουλώντας λοιπόν 100 τεμάχια έχεις καταφέρει να εισπράξεις 900 με 1.000 ευρώ. Όχι μόνο πήρες πίσω την επένδυση σου αλλά και την τετραπλασίασες… βέβαια αυτό έχει κόπο και πρέπει να σταθείς να κάνεις πωλήσεις. Εδώ να αναφέρω πως τα χρήματα τα παίρνεις άμεσα εάν τα πουλήσεις απευθείας στους αναγνώστες και δεν χρειάζεται να περιμένεις μήνες ή και έτος για την εκκαθάριση. Πάμε τώρα στην εναλλακτική της συνέκδοσης… Δίνεις γύρω στα 1.000 ευρώ για την εκτύπωση 500 τεμαχίων. Ο εκδοτικός οίκος έχει αναλάβει τα πάντα σε αυτή την περίπτωση, συμπεριλαμβανομένου και την επιμέλεια του εξωφύλλου καθώς και την διανομή του βιβλίου. Τελειώνει λοιπόν το έτος και προς έκπληξή σου διαπιστώνεις πως έχεις πουλήσει μόνο 100 τεμάχια και το ποσό που σου αντιστοιχεί μείον του εκδοτικού οίκου και του βιβλιοπωλείου είναι περίπου 2,5 ευρώ. Τα χρήματα αυτά επίσης θα τα πάρεις στο τέλος του έτους που γίνεται η εκκαθάριση. Μπήκες λοιπόν 750 ευρώ μέσα και αυτά τα 250 ευρώ θα πρέπει να περιμένεις ένα έτος για να τα πάρεις. Δεν χρειάζεται ειδικές γνώσεις λοιπόν για να καταλάβεις πώς η συνέκδοση όπως είναι αυτή τη στιγμή στην ελλάδα δεν σε συμφέρει και κάνει και ζημιά στον κλάδο. Αν θέλεις να δεις το βιβλίο σου σε έντυπη μορφή, βγάλε μερικά τεμάχια ως print on demand ή πήγαινε και κάνε μία αυτοέκδοση μόνος σου. Το αποτέλεσμα και θα σε ανταμείψει και θα σε ικανοποιήσει πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε εκδοτικό οίκο αυτού του τύπου...
  2. 2 points
    Το τιμώμενο πρόσωπο στην σημερινή μας συνέντευξη είναι ο Ντίνος Χατζηγιώργης, συγγραφέας των βιβλίων «Στάχτη στα Μάρμαρα» και «Νυχτερινή Παράδοση». Συγγραφικά γνώρισα τον Ντίνο μέσα από το βιβλίο του Στάχτη στα Μάρμαρα, το οποίο διάβασα μέσα στο 2019 και έκανα και σχετική κριτική. Μπορώ να πω πως εντυπωσιάστηκα από την ανάπτυξη των χαρακτήρων και την κοσμοπλασία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τον Ντίνο και τα έργα του... Ντίνο θα ήθελα να σε καλωσορίσω στην παρέα μας. Θα ήθελες να μας πεις μερικά πράγματα για εσένα; Χαρά μου που με φιλοξενείτε στην παρέα σας. Κατάγομαι από την Κωνσταντινούπολη και από το 1973 ζω στη Χαλκίδα. Σπούδασα κινηματογράφο στην Αμερική και η πρώτη μου επαγγελματική ενασχόληση στην Ελλάδα ήταν το σενάριο. Από εκεί μεταπήδησα στην πεζογραφία. Ο κόσμος του φανταστικού, που για μένα περιλαμβάνει και τις ιστορίες που σκαρφιζόμαστε στο mainstream, ήταν από παιδί το πάθος μου. Και αυτό το παιδί δεν το ξεφορτώθηκα ποτέ. Θεωρώ τον εαυτό μου μέχρι σήμερα παραμυθά. Από που αντλείς έμπνευση για να γράφεις τις ιστορίες που γράφεις; Από παντού. Το ζητούμενο είναι να φορτίζω τις μπαταρίες μου διαβάζοντας βιβλία ή κόμικ, ή βλέποντας ταινίες και να μου ανοίγει η όρεξη να δημιουργήσω δικές μου ιστορίες. Δεν βάζω ποτέ στόχο να γράψω κάτι του φανταστικού. Πρωτίστως θέλω να πω μια καλή ιστορία, ακόμα κι αν δεν περιέχει εξωγήινους ή ζόμπι. Ποια βιβλία έχεις γράψει και τι πραγματεύονται; Έχω συμμετάσχει σε ανθολογίες με άλλους συγγραφείς, με διηγήματα επιστημονικής φαντασίας και φάνταζυ. Στο «Ονείρων Σκιές» (Συμπαντικές Διαδρομές – 2008), στο «Εφαρμοσμένη Μυθομηχανική» (sff.gr/press – 2014), και «Αλλόκοσμοι» (Ρενιέρη – 2017). Το 2011 κυκλοφόρησα προσωπική συλλογή από διηγήματα τρόμου, μέσω lulu. Το «Στάχτη στα Μάρμαρα», που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πηγή το 2019, είναι ένα γοτθικό ρομάντζο. Από τις ιστορίες που έχεις γράψει, ποια είναι η αγαπημένη σου; Αγαπώ εξίσου όλα μου τα «παιδιά.» Αυτό που εμπεριέχει τις πιο γλυκές μου αναμνήσεις από την συγγραφή του, είναι το πρώτο μου πεζογράφημα. Δεν έχει νόημα να αναφέρω τον τίτλο του τώρα. Δεν το έχω εγκαταλείψει, πασχίζω ακόμα να του βρω σπίτι. Ποια ήταν η ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού μέχρι τώρα; Θεωρώ τον εαυτό μου καινούργιο στο παιχνίδι. Άσχετα από τα χρόνια που κρύβονται από πίσω. Είτε το έργο μου αρέσει είτε όχι, στον στενό μου κύκλο, όλοι μου οι φίλοι υπήρξαν ευγενικοί. Η «Στάχτη», που αυτή έχω σαν μπούσουλα, ξεμύτισε εφτά μόλις μήνες πριν. Και εφόσον δεν πρόκειται για το επόμενο Χάρι Πότερ, θα περάσει καιρός πριν έχω ετυμηγορία. Πάντως, έχουν γράψει καλά λόγια άτομα που μου είναι άγνωστα και αυτό το βρίσκω ευχάριστα συγκλονιστικό. Έχεις στα σκαριά κάποια άλλη ιστορία; Τρία τελειωμένα βιβλία πασχίζουν τα τελευταία δέκα χρόνια να βρουν εκδοτικό. Έχω και αρκετά διηγήματα επιστημονικής φαντασίας, τρόμου και φάνταζυ που γεμίζουν άλλα τόσα βιβλία. Αν είχα την δυνατότητα αυτοέκδοσης, πιθανόν να έκανα μερικά βηματάκια προς τα εκεί. Καθώς λοιπόν αδυνατώ, δεν εξαρτάται από μένα. Το «Στάχτη» πάλεψε 13 χρόνια να βρει σπίτι. Αυτές τις μέρες κοντεύω να τελειώσω ένα βιβλίο που είναι μια άτυπη συνέχεια του. Ποια εμπόδια συνάντησες μέχρι τώρα στην έκδοση των βιβλίων σου και πως τα ξεπέρασες; Πιο δύσκολη πορεία από την δική μου δεν μπορώ να φανταστώ, και πιστέψτε με, δεν το λέω με υπερηφάνεια. Σε αντίθεση με τους πιο προσγειωμένους και λογικούς συναδέλφους μου, η συγγραφή μου δεν υπήρξε ποτέ χόμπι, αλλά κύριο επάγγελμα το οποίο μου χάρισε άπλετα τις στερήσεις που αυτό συνεπάγεται. Επιλογή μου, δεν μετανιώνω. Το άντεξα και το αντέχω με υπομονή και επιμονή. Και μια και μιλάμε για εμπόδια: Το 2007 το Στάχτη στα Μάρμαρα συμμετείχε και ήρθε πρώτο σε λογοτεχνικό διαγωνισμό μεγάλου εκδοτικού οίκου του φανταστικού. Το έπαθλο ήταν η έκδοση του βιβλίου και υπογράφηκε συμφωνητικό. Μετά όμως οι υπεύθυνοι του εκδοτικού άλλαξαν γνώμη και άρχισαν να κρύβονται μέχρι να λήξη η αποκλειστικότητα συνεργασίας, που οι ίδιοι είχαν ορίσει, εφτά δηλαδή χρόνια. Πόσο χρόνο χρειάζεσαι για ολοκληρώσεις μία ιστορία; Εξαρτάται. Δεν ξεκινώ να γράφω πριν αποφασίσω τι θέλω από την ιστορία. Με τον «χάρτη» έτοιμο στο κεφάλι μου, γράφω σερί. Η πρώτη γραφή μπορεί να πάρει δύο μήνες. Μετά ακολουθεί το χτένισμα, άλλο τόσο. Τι ορίζεις συγγραφική επιτυχία; Την εμπορικότητα. Λυπάμαι αν στεναχωρώ κάποιους, γιατί έχω ακούσει πολλές άλλες απόψεις από συγγραφείς στην Ελλάδα. Προέρχομαι από τον χώρο του σινεμά και από τότε που ονειρευόμουν να γίνω ο επόμενος Τζορτζ Λούκας, το όνειρο μου ήταν οι ουρές στα ταμεία έξω από αίθουσα που έπαιζε έργο μου. Αν αρέσει θα πουλήσει και θέλω να ξέρω ότι άρεσε σε πολλούς. Πιστεύεις πως υπάρχει φόρμουλα για να γίνει κάποιος επιτυχημένος συγγραφέας, που θα ζει αποκλειστικά από τη συγγραφή στην Ελλάδα; Δεν ξέρω τη φόρμουλα για «επιτυχημένος» συγγραφέας στην Ελλάδα. Για συγγραφέας σκέτο... ένα αληθινό επάγγελμα, όχι συγγραφέας, για να πληρώνει τους λογαριασμούς και να συντηρεί οικογένεια. Οπότε το «αποκλειστικά» είναι απίθανο. Ποια πιστεύεις είναι τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του να είσαι συγγραφέας στην Ελλάδα; Πλεονεκτήματα: Στην Ελλάδα ο συγγραφέας είναι καλλιτέχνης και ο εκδοτικός που θέλει να τον εκδώσει, δεν θα τολμήσει να του κάνει το σύγγραμμα με τα κρεμμυδάκια, όπως ένας εκδοτικός στη Νέα Υόρκη. Μειονεκτήματα: Ακόμα κι αν προκύψει best seller και πάει για απανωτές εκδόσεις, η αγορά της Ελλάδας είναι μικρή, κρατάμε τη δουλειά στο σουβλατζίδικο. Πως διαφήμισες/διαφημίζεις τα βιβλία σου; Επιθυμητό θα ήταν να γίνουν κάποιες παρουσιάσεις, δύσκολο όμως να τις οργανώσω μόνος μου. Για παράδειγμα, το θέμα του τελευταίου βιβλίου μου δεν έχει ακριβώς αναγνωστικό κοινό στη Χαλκίδα, οπότε μη εφικτό. Και η Αθήνα πέφτει μακριά. Έχω σελίδα «Στάχτη στα Μάρμαρα» στο facebook, το βλέπουν όμως μόνο οι φίλοι μου και δεν διαθέτω τα μέσα περαιτέρω προώθησης. Η έκδοση των βιβλίων σου ήταν συνέκδοση, παραδοσιακή έκδοση, αυτοέκδοση; Ποια τα βήματα που ακολούθησες για να εκδοθείς; Έστειλα το σύγγραμμα μου στις εκδόσεις Πηγή χωρίς να ξέρω αν ασχολούνται μόνο με αυτοεκδόσεις ή όχι. Αν ναι, δεν θα είχα την δυνατότητα να προχωρήσω. Είχα την τύχη να τους αρέσει αυτό που διάβασαν και την τιμή να με κατατάξουν σε εκείνο το ποσοστό, όπου κάθε χρόνο, εκδίδουν κάποια βιβλία με δικά τους έξοδα. Κάτι τέτοιο ήταν διπλή χαρά για μένα και τους είμαι ευγνώμον. Τι συμβουλές έχεις να δώσεις προς τους επίδοξους συγγραφείς που θα ήθελαν να εκδώσουν το βιβλίο τους και να δουν τα βιβλία τους στα ράφια των βιβλιοπωλείων; Μια και ο «φυσιολογικός» δρόμος είναι στρωμένος με πολλαπλές απορρίψεις, θα τους έλεγα αν αγαπούν αυτό που κάνουν, να μην αποκαρδιώνονται. Αν υπάρχει η δυνατότητα αυτοέκδοσης και ασχολούνται με το φανταστικό, θα τους έλεγα να προχωρήσουν και να δέχονται τις επαγγελματικές συμβουλές που θα λάβουν. Για χρόνια άκουγα ιστορίες τρόμου για το πώς αντιμετωπίζουν οι εκδοτικοί το φανταστικό. Τώρα με την αυτοέκδοση, το φανταστικό επιτέλους εκπροσωπείται. Δεν ξέρω αν αξίζουν όλα, νομίζω όμως η παρουσία τους θα αλλάξει το κλίμα, κερδίζοντας περισσότερους αναγνώστες. Ποιες οι αγαπημένες σου κατηγορίες βιβλίων / ιστοριών; Διαβάζω οτιδήποτε. Την επιστημονική φαντασία την εκτίμησα δυστυχώς περισσότερο στον κινηματογράφο, παρά στη λογοτεχνία. Από φανταστικό, πάντα επέλεγα τα βιβλία τρόμου. Ποια βιβλία ή συγγραφείς σε έχουν εμπνεύσει; Έχω κλάψει με "Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι", ονειροπόλησα με Το "Εργοστάσιο Μολυβιών" της Σώτης Τριανταφύλου, τρόμαξα με τα "Βιβλία του Αίματος" του Κλάιβ Μπάρκερ, συγκινήθηκα με το "Ο Άνθρωπος που Έγινε Θεός" του Τζεράλντ Μεσαντιέ. Οι κλασσικοί (Ντίκενς, Βερν) είχαν πάντα τον θαυμασμό μου και φυσικά ο Στήβεν Κινγκ, κυρίως τα πρώτα του. Μπορώ να αναφέρω εδώ και τον Καρλ Μπαρκς; Μεγάλη πηγή έμπνευσης. Υπάρχει κάποιος Έλληνας του φανταστικού που σε επηρέασε συγγραφικά; Πολύ εσωστρεφής για να επηρεαστώ. Είμαι όμως θαυμαστής πολλών συναδέλφων μου, κάποιοι οι οποίοι με αφήνουν σύξυλο με την τέχνη τους. Και γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να αντιγράψω την καταπληκτική πένα τους. Ευθυμία Ε. Δεσποτάκη και Γιώργος Χατζηκυριάκος, δύο ονόματα που μού'ρχονται τώρα. Τι σου δίνει κίνητρο για να γίνεις καλύτερος συγγραφέας; Όταν κάτι που έγραψα γίνει αγαπητό από το κοινό και ακούω καλά λόγια, νιώθω διπλά υποχρεωμένος να μην τους απογοητεύσω στο μέλλον. Και οι κοντινοί φίλοι μου, ταλαντούχοι ένας κι ένας, πάντα μου ψιθυρίζουν την κριτική τους και κρατώ νοερά σημειώσεις. Πως σκέφτεσαι συγγραφικά τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια από τώρα; Να έχω την υγεία μου να συνεχίσω, εδώ στα ίδια θα είμαι, στον αγώνα. Να πάνε όλα καλά και να βρω σπίτι για όλα μου τα παιδιά. Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελες να προσθέσεις για εσένα; Δεν θεωρώ τον εαυτό μου λογοτέχνη. Δεν γράφω μεγάλα έργα. Η εκπλήρωση των ονείρων μου είναι να ανακαλύπτετε τα βιβλία μου σε αυτά τα περιστρεφόμενα σταντ, σε αεροδρόμια, λιμάνια και σταθμούς τρένων, για να σας κρατώ παρέα για όσο διαρκεί το ταξίδι σας. Για να περνάει ευχάριστα η ώρα. Αν το καταφέρω αυτό, θα φύγω ευτυχισμένος. Η σελίδα μου στο facebook: https://www.facebook.com/Στάχτη-στα-Μάρμαρα-114357126696933/ Στάχτη στα Μάρμαρα:https://www.pigi.gr/?product=staxth-sta-marmara Νυχτερινή Παράδοση:https://www.protoporia.gr/xatzhgiwrghs-ntinos-nyxterinh-paradosh-9781446797099.html
  3. 1 point
    Αν και δεν είμαι λάτρης των βιβλίων τρόμου και μυστηρίου, κάνω πάντα μία εξαίρεση σε βιβλία που έχουν το φανταστικό στοιχείο παρών. Για να πω την αλήθεια είχα πάρα πολλά χρόνια να διαβάσω ιστορία τρόμου και μυστηρίου. Δεν θα το κρύψω, θα είμαι ξεκάθαρος, πως ένας από τους κύριους λόγους που αποφάσισα να διαβάσω και να αξιολογήσω πρώτος αυτό το βιβλίο είναι επειδή εμπλέχθηκα στην διαδικασία έκδοσης του, κατευθύνοντας τον συγγραφέα ως ένα μικρό βαθμό. Παρόλα αυτά, το αποτέλεσμα με ικανοποίησε και από δω και στο εξής σκοπεύω να διαβάζω περισσότερα βιβλία από 'Ελληνες συγγραφείς που γράφουν ιστορίες τρόμου. Στην κυριολεξία δεν είχα ιδέα ότι το ελληνικό φανταστικό σε αυτό τον τομέα έχει βελτιωθεί τόσο πολύ. Γυρίζοντας πίσω στην αξιολόγηση μου τώρα για το συγκεκριμένο "πόνημα" μπορώ να πω ότι έμεινα πολύ ικανοποιημένος στο σύνολο των ιστοριών. Η πρώτη ιστορία μου δίνει την αίσθηση πως δεν θα αρέσει σε κάποιους, ενώ κάποιοι άλλοι θα την αγαπήσουν για την cult-ίλα που βγάζει. Σε γενικές γραμμές όμως πρόκειται για ένα πολύ ικανοποιητικό σύνολο ξεχωριστών ιστοριών τρόμου, με φανταστικά στοιχεία. Μου άρεσαν σε γενικές γραμμές οι περιγραφές, καθώς και τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών, ενώ η ροή κυλούσε άψογα σε όλες. Ως spoiler να αναφέρω πώς όλες οι ιστορίες συνδέονται ελαφρά με το άλλο βιβλίο του συγγραφέα, "Η Τελευταία Νύχτα της Αδέρας" το οποίο κυκλοφορεί ήδη από τις εκδόσεις Υδροπλάνο και λειτουργούν ως easter eggs. Κάποια ουδέτερα σχόλια που έχω να αναφέρω είναι πως θα μπορούσε να έχει γίνει λίγο καλύτερη επιμέλεια στο ίδιο το βιβλίο μιας και λείπουν κάποια πράγματα, όπως για παράδειγμα τα περιεχόμενα, ενώ υπάρχουν κάποια ορθογραφικά και συντακτικά λάθη τα οποία δεν μπορώ να πω ότι μου χάλασαν την ροή. Σε γενικές γραμμές, για αυτοέκδοση, είχε πολύ λιγότερα λάθη σε σχέση με άλλα που γίνονται από εκδοτικούς οίκους και υποτίθεται πως έχει γίνει έλεγχος… Στα μειονεκτήματα να αναφέρω πως παρότι υπήρχαν κάποια easter eggs που συνδέουν πολύ ελαφρά τις ιστορίες αναμεταξύ τους, δεν μπορώ να πω ότι με χάλασε κάτι άλλο. Ας δούμε όμως τώρα -μία προς μία- όλες τις ιστορίες μιας και σε κάθε συλλογή που διαβάζω, συνηθίζω να τις αξιολογώ ξεχωριστά σαν να ήταν βιβλίο από μόνες τους. "Νυχτερέμι" - Η πρώτη ιστορία μου έκανε για κλασικό pulp fiction της παλιάς καλής εποχής με στοιχεία σπλάτερ και σενάριο b-movie. Παρά το τρελό και σε κάποια σημεία άκυρο σενάριο της, η ροή κυλά όμορφα καθώς και οι χαρακτήρες. Ο ένας από τους πρωταγωνιστές παρουσιάζεται και ως comfort character και βελτιώνει ή για την ακρίβεια δίνει αστείες νότες σε όλη την ιστορία. Με τους χαρακτήρες δεν μπορώ να πω πως δέθηκα ιδιαίτερα και για αυτό το λόγο δεν μου δημιούργησε κάποια ιδιαίτερα συναισθήματα το τέλος. Αν λοιπόν είσαι fan των παλιών cult ταινιών, θα την βρεις αρκετά διασκεδαστική. Από την άλλη, είναι μια ιστορία που δεν θα είναι είναι για όλους. "Εφτάψυχη" - Αυτή η ιστορία με συγκλόνισε περισσότερο από τις άλλες και είναι αρκετά μεγάλη, σε μέγεθος νουβέλας. Αν και δεν συνηθίζω spoiler σε βιβλία, η ιστορία αφορά μια γάτα και τα μικρά της, από την δική της οπτική. Η ιστορία έχει από την αρχή την αίσθηση του μυστηρίου, που σταδιακά διαδέχεται η ένταση και η αγωνία. Οι σκηνές μου έκοβαν την ανάσα και "ίδρωσα" αρκετά για να την τελειώσω. Είχα καιρό να διαβάσω τόσο δυνατή ιστορία. Περιέχονται αρκετές δόσεις γραφικής βίας, οπότε απευθύνεται για άτομα 18+ αυστηρά! Σε συζήτηση που είχα με τον συγγραφέα του βιβλίου, μου ανέφερε πως όταν το έστειλε σε εκδοτικό οίκο για αξιολόγηση/έκδοση, του το απέρριψαν λόγω υπερβολικής βίας και αυτή που το αξιολόγησε έβαλε τα κλάματα. Εγώ αυτό θα το έβαζα στο οπισθόφυλλο... για διαφήμιση, μιας και τέτοια βιβλία πρέπει να διαβάζονται. Πέρα από την πλάκα, μιλάμε για δυνατή ιστορία που θα σας συγ(κλονίσει). "Μαντρακούκος" - Η τρίτη και τελευταία ιστορία είναι πιο ήπια σε σχέση με την προηγούμενη, αλλά δεν αποτυγχάνει να σε "τρομάξει". Έχει ένα ύφος χαρούμενης Χριστουγεννιάτικης ιστορίας πού καταλήγει στον απόλυτο όλεθρο. Περιέχει αρκετά κλασικά τρόπαια τα οποία μου αρέσει να βλέπω σε ιστορίες και τα περιμένω. Για αυτό το λόγο κιόλας δεν μπορώ να πω ότι συνέβη κάτι το οποίο δεν το περίμενα από πλευράς πλοκής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε αρκετά σημεία δεν κράτησα την αναπνοή μου μέχρι να τελειώσει η σελίδα, περιμένοντας με αγωνία να δω τι θα γίνει στους πρωταγωνιστές. Το μόνο αρνητικό της συγκεκριμένης ιστορίας είναι πως ήθελε παραπάνω επιμέλεια από τον συγγραφέα μιας και κάποια λάθη με ανάγκασαν διαβάσω κάποια στιγμή από την αρχή για να καταλάβω τι εννοούσε ή ότι εννοούσε ακριβώς το αντίθετο, έτσι έχασα λίγο τον μπούσουλα και την ροή κάποιες φορές. Κλείνοντας, θέλω να αναφέρω πως η συγκεκριμένη συλλογή περιέχει κάποιες πολύ δυνατές ιστορίες που θα σας συγκινήσουν και θα σας κάνουν να ριγήσετε. Εμένα πάντως το συγκεκριμένο βιβλίο ξύπνησε το "ζωώδες ένστικτο" μου και θα ήθελα να διαβάσω περισσότερες ιστορίες τρόμου με φανταστικά στοιχεία όπως αυτό. Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στη lefalok.gr
  4. 1 point
    Βιβλιοκριτική: Η εποχή των θρύλων Ο Γρηγόρης Δημακόπουλος κάνει το ντεμπούτο του με την Εποχή των Θρύλων, ένα sword & sorcery μυθιστόρημα που δεν θα έπρεπε να λείπει από τα ράφια κανενός έλληνα οπαδού του φανταστικού. είναι η δεύτερη αναγνωστική επαφή με τον συγκεκριμένο συγγραφέα. Την πρώτη του ιστορία την διάβασα στην συλλογή διηγημάτων Πολεμικές Ιαχές. Τα δυνατά κι αγαπημένα μου σημεία του συγκεκριμένου βιβλίου είναι η κοσμοπλασία, καθώς και η ξεχωριστή φωνή του κάθε χαρακτήρα. Φαίνεται πώς ο συγγραφέας ασχολήθηκε αρκετά την αρχή ως το τέλος. Δεν βαρέθηκα ούτε μία φορά στις αναφορές αυτών των μύθων καθώς και πώς εμπλέκονται στην κεντρική ιστορία. Σε αρκετά σημεία μου έδωσε αυτό το αίσθημα ότι διαβάζω το Game of Thrones, αλλά καλύτερο ο τρόπος που παρουσιάζεται η κόσμοπλασιά είναι ένα από τα δυνατά ατού και ελπίζω στο δεύτερο βιβλίο να έχουμε την ίδια “ποσότητα.” όσον αφορά τώρα τους χαρακτήρες όλοι παίζουν τον ρόλο τους στην εξέλιξη της ιστορίας. Σε άλλα βιβλία μπορεί να βρω κάποιον χαρακτήρα που με ενοχλεί ή που να είναι περιττός, αλλά εδώ φαίνεται πως έχει πέσει η δουλειά και όλα έρχονται και δένουν όπως θα έπρεπε σε μία ιστορία τέτοιου τύπου. Στα ουδέτερα σχόλια να πω πως όσοι έχουν διαβάσει Έλρικ του Μελνιμπονέ και γενικότερα τα βιβλία του Μουρκοκ, θα βρουν πολλά γνώριμα στοιχεία. Αυτά εντάσσονται με έναν μοναδικό τρόπο στη συγκεκριμένη ιστορία και δένουν τέλεια. Κάποιοι επίσης που έχουμε διαβάσει dune ίσως να δούμε γνώριμα στοιχεία για το πώς αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες τον φόβο. Βέβαια σε συζήτηση που είχα με τον συγγραφέα μου είπε ότι έχει διαβάσει dune, αλλά αφότου έγραψε το βιβλίο. Συνεχίζοντας τα ουδέτερα σχόλια να πω πως είναι ένα από τα ελάχιστα βιβλία που διάβασα τα οποία δεν έχουν συντακτικά ή γραμματικά λάθη και η επιμέλεια τους είναι άψογη. Το μέγεθος του βιβλίου είναι πάνω από 600 σελίδες και δεν είναι το κλασσικό paperback. Άνετα σε μέγεθος είναι όσο δύο ξεχωριστά μυθιστορήματα. Αν σκεφτούμε ότι το μέγεθος ενός μεγάλου μυθιστορήματος είναι γύρω στις 100.000 λέξεις, εδώ είναι κοντά στις 200.000… με λίγα λόγια θα αφιερώσετε κάμποσο χρόνο για να το τελειώσετε. επειδή Γενικά είμαι οπαδός των βιβλίων που είναι γύρω στις 200 σελίδες paperback, Αυτός ήταν και ένας λόγος που παρότι το είχα καιρό στη βιβλιοθήκη μου, το διάβασα αργότερα. Αυτό που θα ήθελα να βελτιωθεί στο επόμενο βιβλίο είναι ο τρόπος των περιγραφών. Θεωρώ πως είναι πολύ λεπτομερής σε σημείο που κάποιες φορές να παρέκαμψα κάποιες περιγραφές, μιας και ήδη οι άλλοι χαρακτήρες είχαν αναφερθεί σε αυτό. Αυτό είναι επίσης υποκειμενικό μιας και πολλές φορές, έχω πιάσει τον εαυτό μου να παρακάμπτω κάποια κομμάτια μιας και βαριέμαι να διαβάζω περιγραφές, το συγκεκριμένο με σχετική επιφύλαξη. Κλείνοντας θα ήθελα να πω πως είναι ένα βιβλίο σε αρκετά σημεία με συγκίνησαν και με έκαναν να ριγήσω. Ομολογώ να πω πως είναι ένα βιβλίο που μου “έλειψε” επειδή το τελείωσα και περιμένω πώς και πώς για το επόμενο της σειράς!
  5. 1 point
    Έχω αρκετό καιρό να γράψω και σήμερα αποφάσισα να την καθιερωμένη εξομολόγηση μου. Σχετικά με πωλήσεις τα πράγματα είναι ακόμη πιο πεσμένη και μετά βίας έβγαλα 200 δολάρια. Είναι λογικό αν σκεφτεί κάποιος ότι έχω πάνω από τρεις μήνες να βγάλω κάποια νέα ιστορία. Όπως έχω αναφέρει και άλλες φορές, η ταχύτητα είναι ζωτικής σημασίας στο indie publishing. Αυτό το μήνα έφτασαν να έχω γράψει πέντε ιστορίες και να μην έχω δημοσιεύσει κάτι… Ο θάνατος του συνεργάτη μου στοίχισε ως ένα βαθμό, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι βαριέμαι να καθίσω να κάνω διορθώσεις και να δημοσιεύσω τα γραπτά μου. Ιδιαίτερα η μία ιστορία είναι 98% έτοιμη. Ελπίζω να την δημοσιεύσω αυτό τον μήνα (ιούλιο 2020). Από κει και πέρα οι νέες συνεργασίες που έκανα για την νέα σειρά βιβλίων, φαίνεται πως αποδίδει καρπούς. Συγκεκριμένα μόλις τέσσερις μέρες μετά την έκδοση του βιβλίου που γράψαμε συνεργατικά ήδη έχουμε βγάλει περίπου $400, και σχεδόν πήραμε πίσω το κεφάλαιο που είχαμε επενδύσει. Κατά μέσο όρο το συγκεκριμένο βιβλίο δίνει 100 δολάρια την ημέρα. Αυτό δεν θα συνεχίσει για πολύ, αλλά αν καταφέρουμε και έχουμε κάποιες καλές βαθμολογίες, πιστεύω μέχρι και τις πρώτες 30 μέρες θα βγάλουμε περίπου 3.000 ευρώ. Μέχρι στιγμής η ανατροφοδότηση που έχω λάβει είναι θετική και το βιβλίο έφτασε στα 1.500 best sellers του amazon, ενώ είμαι πρώτος σε πάρα πολλές κατηγορίες. Το προηγούμενο μυθιστόρημα είχε φτάσει στη θέση 2.500, αλλά είχα αρκετές αστοχίες και αυτό μου στοίχισε με αποτέλεσμα να πάρω κακές βαθμολογίες και έτσι να χάσω αρκετά χρήματα. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι δεν έχουν γίνει κρίσιμα λάθη στο συγκεκριμένο “πόνημα.” Η συνεργασία δεν πήγε τόσο άψογα όσο θα ήθελα. Πήγε όμως όπως τα περίμενα… με λίγα λόγια αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι οι νέες συνεργασίες πάντα έχουν πρόβλημα συντονισμού στην αρχή. Παρόλα αυτά κάνουμε καλό ντουέτο με το νέο συνεργάτη. Πιστεύω ότι το επόμενο βιβλίο θα βγει μέσα στον επόμενο μήνα. Εγώ γράφω το πρώτο προσχέδιο και αυτός ακολουθεί από πίσω κάνοντας διορθώσεις και επεκτάσεις. Με αυτό τον τρόπο έχουμε στόχο να βγάζουμε ένα βιβλίο κάθε μήνα. Το καλύτερο και σημαντικότερο όμως είναι πως έστειλα το βιβλίο μου για αξιολόγηση σε έναν από τους μεγαλύτερους παραδοσιακούς εκδοτικούς οίκους ηχοβιβλίων και έχουμε κλείσει ραντεβού για τη δευτέρα στις 20 ιουλίου. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό μιας και υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να κλείσουμε τη συμφωνία. Με αυτό τον τρόπο θα ανοίξω ένα τεράστιο κύκλο νέων πωλήσεων σε μία άλλη αγορά, την οποία δεν τη γνωρίζω και θα ήταν δύσκολο να μπω. Θα σας ενημερώσω σχετικά τις επόμενες ημέρες πάνω στο αν με δέχτηκε ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος ή όχι. Το θετικό εδώ είναι πως τα ποσοστά που θα παίρνω θα είναι ήδη από το πρώτο ηχοβιβλίο που θα ξεκινήσει να πωλείται. Επίσης μαζί με τα βιβλία υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να αυξηθεί και η πώληση των ψηφιακών βιβλίων τουλάχιστον κατά 20%. Κάτι νέο που δοκίμασα σε αυτό το βιβλίο είναι να το κάνω εικονογραφημένο, ώστε να χτυπήσω και άλλες αγορές όπως αναγνώστες light novels. Θα δείξει αν αξίζει η συγκεκριμένη επένδυση αλλά πιστεύω ότι είμαι σε καλό δρόμο. Κλείνοντας το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισα αυτό το μήνα ήταν να καθίσω να στρωθώ να γράψω μιας και δεν έχω γράψει μέχρι στιγμής ούτε 10.000 λέξεις. Στόχος μου είναι κάθε μήνα να γράφω 50 με 60 χιλιάδες λέξεις και αυτό τον μήνα βγήκα τελείως εκτός. Ελπίζω να συμπληρώσω κάποιες λέξεις μέχρι τέλος του μήνα μιας και ο χρόνος είναι χρήμα. Αυτά μέχρι στιγμής, οτιδήποτε απορία έχετε, παρακαλώ σχολιάστε! Θα ήθελα να μάθω τι πιστεύετε!
  6. 1 point
    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΔΟΣΗΣ Τίτλος: Πολεμικές Ιαχές (Σειρά "Στα Όνειρα της Φαντασίας") Συγγραφείς: Συλλογικό εργο Εκδόσεις: Allbooks Ημ. έκδοσης: 28/5/2020 ISBN: 9786188373310 Σελίδες: 240 ♦ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ Πολεμικές Ιαχές. Κραυγές και αλαλαγμοί πολεμιστών που σκοπό έχουν να τρομάξουν τους εχθρούς τους και να εμψυχώσουν ή να καλέσουν τους συντρόφους τους στη μάχη. Κι εμείς ακούσαμε το κάλεσμα των Ελλήνων συγγραφέων. Δε θέλαμε να τους απογοητεύσουμε. Δέκα διαφορετικοί συγγραφείς, δέκα διαφορετικοί πολεμιστές. Όλοι έτοιμοι να υπερασπιστούν αυτά που πιστεύουν. Ή να πεθάνουν προσπαθώντας… ♦ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ Ανήκω ενδεχομένως στην μειοψηφία των αναγνωστών που προτιμώ σύντομες ιστορίες. Παρόλα αυτά πάντα βλέπω με επιφύλαξη τις ανθολογίες διηγημάτων και αυτό γιατί συνήθως υπάρχουν ένα, βαριά δύο διηγήματα της προκοπής. Από κει και πέρα τα υπόλοιπα είναι κάτω του μετρίου. Για αυτό το λόγο σπάνια αποφασίζω να αγοράσω ανθολογίες διηγημάτων. Μετά χαράς όμως, διαβάζω για πρώτη φορά μία ανθολογία διηγημάτων, που η κάθε ιστορία είναι πραγματικά εξαιρετική. Οι λόγοι για αυτή την επιτυχία μπορεί να είναι πολλοί: ίσως οι συγγραφείς που συμμετέχουν, ίσως η κριτική επιτροπή που τα επέλεξε, ίσως η θεματική που είναι συγκεκριμένη και όλα τα διηγήματά δένουν, ίσως όλα τα παραπάνω. Το θέμα είναι πως το αποτέλεσμα σε αποζημιώνει και όλα τα διηγήματά ήταν από ικανοποιητικά έως εξαιρετικά, γεγονός το οποίο με έκανε να "ρουφήξω" όλο το βιβλίο γρήγορα. Στα ουδέτερα σχόλια θα αναφέρω πως: Υπάρχουν κάποια μικρά λάθη στην επιμέλεια τα οποία έχω συνηθίσει να τα βλέπω σε ελληνικούς εκδοτικούς οίκους, αλλά δεν χαλάνε την εμπειρία διαβάσματος στο ελάχιστο. Μου άρεσε που πριν από το κάθε διήγημα ο Χρήστος Κεσκίνης προλόγιζε και έλεγε δυο λόγια για το κάθε διήγημα και τον συγγραφέα. Κατά κάποιο τρόπο αυτό ήταν και σαν μια μίνι κριτική με το τι να περιμένω να διαβάσω, καθώς και ο λόγος που επιλέχθηκε από την επιτροπή. Πραγματικά δεν μπορώ να βρω κάτι το αξιόμεμπτο που θα μπορούσα να αναφέρω στα αρνητικά σχόλια. Στο σύνολο πρόκειται για μια φιλότιμη προσπάθεια και πραγματικά εύχομαι να βγουν περισσότερες ανθολογίες φαντασίας αυτής της ποιότητας. Ας μπούμε λοιπόν τώρα το ζουμί της υπόθεσης βλέποντας το κάθε διήγημα ξεχωριστά! Δάμτσιος Γιώργος - "Ντάλγκραθ (Περιπέτειες του Τάλικ #1)" Αρκετά δυναμική εισαγωγή, αλλά το μέσα-έξω με μπέρδεψε μέχρι να καταλάβω τι γίνεται. Μόλις κατάλαβα όμως την λογική της αφήγησης, το απόλαυσα πραγματικά. Καλή πλοκή και ανάπτυξη του χαρακτήρα καθώς και τι ήθελε να πετύχει. Δεσποτάκη Ε. Ευθυμία - "Λόγχη από Κόκαλο, Λόγχη από Κεντρί" Πρώτη φορά διαβάζω ιστορία φαντασίας με tribal στοιχεία και με πρωταγωνιστές ινδιάνους. Είναι αρκετά πρωτότυπη και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται η αφήγηση είναι καθηλωτικός. Πιστεύω πως αν το έγραφε οποιοσδήποτε άλλος, δύσκολα θα μπορούσε να φέρει αυτό το αποτέλεσμα. Η Eυθυμία με κάποιον τρόπο το κατάφερε όμως! Δημακόπουλος Γρηγόρης - "Ερήμωση" Δεν ξέρω αν έχει σχέση με το κεντρικό του βιβλίο μιας και δεν έχω προλάβει να το διαβάσω ακόμη, αλλά είναι από τις λίγες φορές που παρουσιάζεται η σχέση μεταξύ πατέρα γιου. Λίγο μπερδεύτηκα στην αρχή με το τότε, το τώρα και το ύστερα, αλλά μετά από λίγο είναι αυτές οι αναδρομές που απογειώνουν το διήγημα και σε κάνουν να ριγήσεις. Προβάλλεται η ανδρεία, το κουράγιο και ο πόνος. Μου άρεσε το στοιχείο του προσωπικού άθλου του πρωταγωνιστή. Δημητριάδης Μάριος - "Οι Στοές του Τέλμορ" Όταν άρχισα να το διαβάζω, μου θύμισε κλασικό D'n'D σενάριο. Αρκετά καλές και επικές μάχες, αλλά δεν μου λειτούργησε τόσο καλά η σύνδεσή των χαρακτήρων, ούτε και ο λόγος που ο κακός της υπόθεσης τους έφερε εκεί. Τουλάχιστον το τέλος έσωσε τα πράγματα. Ζαμποπούλου Χριστίνα (Christina Lucas) - "Σε Μαρμαρένια Αλώνια" Μου αρέσει πάρα πολύ όταν Έλληνες συγγραφείς χρησιμοποιούν με τέτοιο τρόπο στοιχεία της ελληνικής μυθοπλασίας. Δυστυχώς δεν συναντούμε και τόσα πολλά, ούτε στον ελληνικό χώρο, ούτε και έξω. Σε αυτό το διήγημα η Χριστίνα έδεσε με μοναδικό τρόπο την ελληνική μυθοπλασία με αυτό το ψευδοβυζαντινό στοιχείο. Ήταν η ιστορία που με συγκλόνισε και με συγκίνησε περισσότερο από όλες. Με μία πρόταση: θα ήθελα να ξαναδιαβάσω περισσότερες τέτοιες ιστορίες στα ελληνικά. Ζαφείρκος Κωνσταντίνος - "Ιστορίες της Φωτιάς" Όταν ξεκίνησα να διαβάζω την ιστορία, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα στο μυαλό μου είναι: μια από τα ίδια θα ξαναδιαβάσω πάλι, μέχρι τη στιγμή που το twist ξεδιπλώνεται, καταλαβαίνεις τι γίνεται και μένεις με το στόμα ανοιχτό! Δεν θα πω περισσότερα, αλλά το τέλος σε αφήνει άναυδο. Δεν ξέρω αν θα έβαζα αυτό το διήγημα ή της Χριστίνας, πρώτο στα αγαπημένα μου. Κεραμίδας Ελευθέριος - "Εστεμμένος" Πλούσιο λεξιλόγιο, ψευδο-βυζαντινό στοιχείο όπως και τα περισσότερα βιβλία του Eλευθέριου, ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα μόλις το διάβασα. Ευχάριστη ιστορία με κύριους άξονες την πίστη και την ανδρεία. Ο ανταγωνιστής της ιστορίας μας έρχεται λίγο βεβιασμένα και σαν από μηχανής θεός για να προχωρήσει την υπόθεση. Δεν με χάλασε το τέλος, αλλά θα περίμενα κάποια καλύτερη σύνδεση της μαγείας με την κοσμοπλασία και τον σφετεριστή. Μπελαούρης Γιώργος - "Για την Λώρελαϊ" Δεν έχω ξαναδιαβάσει άλλη φορά ιστορία του Γιώργου Μπελαούρη και είναι η πρώτη μου επαφή. Μου άρεσε πώς παρουσιάζεται η φρικαλεότητα του πολέμου και επικεντρώνεται περισσότερο εκεί. Πρόκειται για μία συγκινητική ιστορία που σε κρατάει και σε κάνει να γυρνάς την μία σελίδα μετά την άλλη για να δεις τι θα γίνει. Μου έκατσε βέβαια κάπως περίεργα η κοσμοπλασία. Ίσως ένα διαφορετικό setting να λειτουργούσε καλύτερα (τουλάχιστον, για εμένα!) Τσιάρας Ηλίας - "Οπτίωνας" Ωραίες εικόνες, καλή αφήγηση και μία διαφορετική προσέγγιση της φρικαλεότητας που φέρνει ο πόλεμος. Θυμίζει περισσότερο ιστορικό διήγημα. Χατζιγιώργης Ντίνος - "Κόκκινο Αίμα" Όλο το διήγημα επικεντρώνεται στην τελική μάχη του πρωταγωνιστή, ο οποίος δοκιμάζεται σε όλα τα επίπεδα. Λίγο το όλο ύφος μου θύμισε Dark Souls. Αρκετά καλό κλείσιμο το τέλος της ιστορίας. Το αδύναμο κομμάτι για εμένα είναι πως δεν αναπτύσσεται σχεδόν καθόλου η κοσμοπλασία, μιας και όλο το διήγημα είναι μία σκηνή. Κλείνοντας με όλα τα παραπάνω, θα χαρακτήριζα αυτή την ανθολογία “η ελληνική φαντασία στα καλύτερά της” και ελπίζω το δεύτερο βιβλίο της σειράς να είναι επάξιο με το πρώτο. Προσωπικά το περιμένω πώς και πώς και μακάρι να παραμείνει ο θεματικός χαρακτήρας και σε όλες τις επόμενες. Η κριτική μου δημοσιεύτηκε αρχικά στην LEFALOK.GR
  7. 1 point
    Για να πω την αλήθεια ήμουν και είμαι λίγο ανενεργός αυτό το διάστημα και ο λόγος είναι ότι γράφω ένα νέο βιβλίο μαζί με έναν ακόμη συνεργάτη. Το κακό είναι πως δύσκολα θα γράψω πάνω από 1.500 με 2.000 λέξεις την ημέρα στα αγγλικά και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορώ να δημοσιεύω μυθιστορήματα τόσο γρήγορα όσο θα ήθελα. Για την ακρίβεια χρειάζομαι περίπου δύο με τρεις μήνες για να εκδώσω ένα βιβλίο. Με τον νέο συνεργάτη λοιπόν ευελπιστώ να καταφέρω να εκδίδω κάθε μήνα ένα νέο μυθιστόρημα περίπου 100.000 με 120.000 λέξεις. Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρω έχοντας καλώς των πραγμάτων να φτάσω τον στόχο μου και να βγάζω 2.000 ευρώ το μήνα από την συγγραφή. Από εκεί και πέρα δεν θα το κρύψω πως οι συνεργασίες πάντα είναι δύσκολες. Δυστυχώς όμως είναι και απαραίτητες. Με όσους μιλάω αυτή τη στιγμή και συντηρούνται αποκλειστικά από τη συγγραφή, βγάζω συνήθως ένα μυθιστόρημα κάθε μήνα. Και δεν είναι το γεγονός ότι δεν μπορώ να γράψω 5.000 λέξεις την ημέρα όπως κάνουν οι υπόλοιποι συγγραφείς, αλλά δεν έχω το χρόνο για να γράψω τόσες πολλές λέξεις με παιδί, υποχρεώσεις και οικογένεια. Αν βέβαια έγραφα στα ελληνικά ο στόχος αυτός θα ήταν πολύ εφικτός, αλλά τα αγγλικά με δυσκολεύουν και χρειάζομαι πολύ περισσότερο χρόνο. Το θετικό με τον συγκεκριμένο συνεργάτη είναι πως είναι καλύτερος από μένα μιας και εκτός του ότι τα αγγλικά είναι η μητρική του γλώσσα, έχει ήδη εκδώσει αρκετά βιβλία και κάποια από αυτά έχουν γίνει δεκτά από εκδοτικούς οίκους. Μία συμβουλή που θα ήθελα να δώσω εδώ είναι πως πάντα θα έπρεπε να συνεργάζεστε (εάν είναι δυνατόν) με κάποιον που είναι πιο έμπειρος από εσάς. Αυτό σίγουρα θα βελτιώσει την συγγραφική και επαγγελματική σας πορεία. Το καλύτερο όμως μέσα από αυτή τη συνεργασία είναι το γεγονός πως ο συγκεκριμένος συγγραφέας είναι φαν της σειράς μου και έχει ήδη διαβάσει αρκετά από τα βιβλία μου. Με λίγα λόγια γνωρίζει την κοσμοπλασία αρκετά καλά. Να αναφέρω επίσης πως το στυλ γραψίματος είναι το ίδιο με το δικό μου και έχουμε τις ίδιες επιρροές. Μέχρι στιγμής η συνεργασία φαίνεται πως πάει εξαιρετικά και ήδη έχουμε γράψει τις πρώτες είκοσι χιλιάδες λέξεις. Πραγματικά μην το ματιάσω φαίνεται πως πέτυχα το τζακ-ποτ. Από εκεί και πέρα αποφάσισα να αλλάξω και το στιλ από τα εξώφυλλα μου σε κάτι πιο anime style. Για του λόγου το αληθές αυτά θα είναι τα νέα μου εξώφυλλα για τις επόμενες ιστορίες μου. Πείτε μου αν σας αρέσουν! Ήθελα να θυμίζουν λίγο castlevania. Σε αντίθεση με τα 200αρια που συνήθως πληρώνω για εξώφυλλα, αυτή τη φορά μου κόστισε $40 το πρώτο και $30 τα άλλα δύο.
  8. 1 point
    Τέλος του 2019 αποφάσισα να ξεκινήσω να μαθαίνω φωνητική πληκτρολόγηση. για όσους δεν έχουν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο σπορ, μπορεί να νομίζετε πως η φωνητική πληκτρολόγηση δεν είναι αρκετά ακριβής αυτή τη στιγμή ή ότι χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο λογισμικό ή ότι χρειάζεται κάποιο συγκεκριμένο εξοπλισμό. Το μόνο δύσκολο στην φωνητική πληκτρολόγηση είναι η απόφαση που πρέπει να πάρεις για να το χρησιμοποιήσεις. Το θετικό στην όλη υπόθεση είναι πως υπάρχουν και εργαλεία φωνητικής πληκτρολόγησης για την Ελληνική γλώσσα,όπως αυτό που χρησιμοποιώ αυτή τη στιγμή και γράφω αυτό το άρθρο από το κινητό μου. Ας δούμε λοιπόν κάποιες από τις βασικές διαφορές που έχει φωνητική πληκτρολόγηση σε σχέση με την κλασική πληκτρολόγηση. Πρώτα από όλα πρέπει να τονιστεί, πώς ο τρόπος αφήγησης ιστοριών είναι πιο παλιός σε σχέση με την γραφή και έχει διαφορετική λογική. Η βασική λογική στην φωνητική πληκτρολόγηση αλλά και στην αφήγηση γενικότερα, είναι πως πρέπει να έχεις ήδη σκεφτεί τι θέλεις να γράψεις. Αντίθετα, η κλασική πληκτρολόγηση μπορείς να προχωράς και να γράφεις σταδιακά και παράλληλα να κάνεις όποιες διορθώσεις χρειάζεσαι. Στη φωνητική πληκτρολόγηση συνήθως γράφει στο κείμενό σου, αφήνεις τα λάθη να υπάρχουν και στο τέλος κάνεις μία συνολική διόρθωση ή όταν τελειώσει η πρόταση τότε πραγματοποιείς τις αλλαγές. Μιας και πολλοί χρησιμοποιούμε το κινητό μας για να γράφουμε ιστορίες στο wattpad ή σε κάποια άλλη πλατφόρμα ή ακόμη και σε κάποιο πρόγραμμα word, θα δούμε αυτόν τον απλό τρόπο με τον οποίο μπορούμε να κάνουμε φωνητική πληκτρολόγηση στο κινητό μας απευθείας. Με αυτό τον τρόπο έγραψα και το συγκεκριμένο άρθρο όπως επίσης και τα τελευταία άρθρα μου εδώ πέρα. Θα δούμε λοιπόν την παρακάτω εικόνα του πληκτρολογίου μας στο κινητό. όπως καταλαβαίνουμε το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι απλά να πατήσουμε το μικρόφωνο και να αρχίσουμε να μιλάμε. Αυτόματα το google voice θα αρχίσει να καταγράφει τη φωνή μας και θα κάνει μεταγραφή σε κείμενο. Είναι τόσο απλό. Φυσικά η φωνητική πληκτρολόγηση δεν έχει μόνο θετικά. Το βασικότερο πρόβλημα γλώσσα είναι πως δεν καταλαβαίνει πότε πρέπει να πας στην επόμενη παράγραφο και πότε θα χρησιμοποιήσεις σημεία στίξης. Αυτά τα χαρακτηριστικά υποστηρίζονται αποκλειστικά για την αγγλική γλώσσα καθώς επίσης και μερικές ακόμη άλλες. Δυστυχώς η ελληνική δεν είναι μέσα σε αυτές. Αυτό δημιουργεί σχετικό πρόβλημα, μιας και όταν θέλεις να βάζεις σημεία στίξης ή να πας στην επόμενη παράγραφο πρέπει να το κάνεις χειροκίνητα και έπειτα να ξανά πατάς το μικρόφωνο. Το άλλο μειονέκτημα είναι πως ονόματα οι περίεργες λέξεις το πιο πιθανό είναι να μην τα αντιληφθεί και να κάνει λάθος. Συνήθως όμως αν πρόκειται για την δημιουργία ενός άρθρου όπως αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή, το πιο πιθανό είναι ότι η φωνητική πληκτρολόγηση θα σας λύσει τα χέρια. Όταν χρησιμοποιώ βέβαια το laptop ή τον υπολογιστή μου, πραγματοποιώ φωνητική πληκτρολόγηση και όπου χρειάζεται βάζω απευθείας στα σημεία στίξης η φτιάχνει μία παράγραφο με το πληκτρολόγιο και έπειτα συνεχίζω την φωνητική πληκτρολόγηση. Για όσους γράφεται στα Αγγλικά τα βιβλία σας όπως εγώ τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα μιας και όλα τα σημεία στίξης, δημιουργία παραγράφου και ακόμη και το άνοιγμα των εισαγωγικών γίνονται με φωνητικές εντολές οπότε μπορείς να δημιουργήσεις στην ιστορία σου hands-free. Το μόνο που θέλω να τονίσω αν και δεν είναι αρνητικό αλλά διαφορετικός τρόπος λογικής είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η σύνταξη μιας πρότασης. Ας δούμε το παρακάτω παράδειγμα. Άνοιγμα εισαγωγικών Γιάννη στάσου μύγδαλα κόμμα κλείσιμο εισαγωγικών είπε η μητέρα του Γιάννη κόμμα καθώς του έδωσε ένα σακούλι γεμάτο με αμύγδαλα τέλεια Έτσι πρέπει να κάνουμε την φωνητική πληκτρολόγηση στα αγγλικά όταν το δούμε μία πρόταση. ακούγεται λίγο περίεργο όταν το κάνεις τις πρώτες φορές αλλά σταδιακά συνηθίζεις. Το άλλο πράγμα που πρέπει να μάθεις με τη φωνητική πληκτρολόγηση είναι πως ανάλογα με το πρόγραμμα που χρησιμοποιείς, είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα όσον αφορά τις φωνητικές εντολές. σε περίπτωση που αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε κάποιο πρόγραμμα φωνητικής πληκτρολόγησης λοιπόν πρέπει να δείτε το σχετικό φυλλάδιο πληροφοριών. Ο βασικότερος λόγος όμως για τον οποίο ξεκίνησα να μαθαίνω φωνητική πληκτρολόγηση, είναι επειδή πριν μερικούς μήνες απέκτησα μωρό και είναι ιδιαίτερα βολικό καθώς το προσέχεις παράλληλα να γράφεις κιόλας. όχι μόνο αυτό αλλά καταφέρνεις να το βάζεις και για ύπνο πιο εύκολα όταν το έχεις στην αγκαλιά και ακούει τη φωνή σου. Εσείς χρησιμοποιείτε φωνητική πληκτρολόγηση αυτοκίνητό σας με τη voice; Ποια ήταν η μέχρι τώρα εμπειρία σας; σας έλυσε τα χέρια;
  9. 1 point
    Παρότι όλα τα βιβλία μου με κάποιες πολύ μικρές εξαιρέσεις πρόκειται για σύντομες ιστορίες, όλα τα άλλα τα έχω γράψει στα αγγλικά. για ποιο λόγο Λοιπόν αποφάσισα να γράψω τη συγκεκριμένη στήλη στα ελληνικά; Τις προάλλες μιλούσα με μία συγγραφέα από την Σουηδία και μου έλεγε πως παρότι γνωρίζει πολύ καλά Αγγλικά, ο λόγος για τον οποίο γράφει στην μητρική της γλώσσα είναι επειδή υπάρχουν κάποιες λέξεις και εκφράσεις που δεν θα μπορούσαν να εκφραστούν διαφορετικά. Επίσης, είναι σχετικά εύκολη η έκδοση Και η διάθεση βιβλίων στη Σουηδία. Να τονίσω πως η συγκεκριμένη κοπέλα γράφει βιβλία φαντασίας. αυτός Λοιπόν είναι και ο λόγος που αποφάσισα να κάνω τη συγκεκριμένη στήλη στα ελληνικά. Θα ήθελα να γράψω ιστορίες φαντασίας στα ελληνικά αλλά γνωρίζω πως το συγκεκριμένο είδος το οποίο γράφω είναι εξαιρετικά περιορισμένο και δεν θα είχε νόημα να γράψω κάτι τέτοιο στα ελληνικά. το είδος που γράφω Δεν το νομίζω να το γνωρίζουν πάνω από 10 με 20 άτομα σε όλη την Ελλάδα. από την άλλη αρκετές φορές αισθάνομαι μπλοκαρισμένος και δεν μπορώ να γράψω στα αγγλικά. η συγκεκριμένη στήλη στο Wattpad με βοήθησε και συνεχίζει να με βοηθάει όταν είμαι μπλοκαρισμένος και δεν μπορώ να γράψω στα αγγλικά. όπως και να το κάνεις σαν τη μητρική σου γλώσσα δεν έχει μιας και την γνωρίζεις πολύ καλύτερα. έτσι Λοιπόν Όταν αισθάνομαι μπλοκαρισμένος και δεν μπορώ να γράψω στα αγγλικά, αποφασίζω να γράψω στη συγκεκριμένη στήλη. Δεν θα κρύψω πως η συγκεκριμένη στήλη είναι και μία μορφή εξομολόγησης για μένα και οι συζητήσεις μαζί σας με βοηθάνε, όπως επίσης και υποστήριξη σας. στόχος μου το επόμενο διάστημα είναι να καταφέρω να προφέρω και τις λέξεις καλύτερα στα αγγλικά Μιας και η προφορά μου είναι άθλια! Σε αυτό με έχει η φωνητική πληκτρολόγηση Μιας και προκειμένου το πρόγραμμα να πιάσει τη λέξη που λες πρέπει να την προφέρει σωστά και με προφορά Οπότε σταδιακά βελτιώνεται και αυτό. Εσείς γράφετε σε άλλες γλώσσες; σε ποιες και πώς σας φαίνεται;
  10. 1 point
    Μέσα σε αυτούς τους τέσσερις μήνες που ξεκίνησα να δημοσιεύω τις ιστορίες μου σε πλατφόρμες όπως το Amazon και το Wattpad, με έκαναν να καταλάβω πως η συγγραφή ως επάγγελμα δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε τόσο διασκεδαστική όσο νομίζουμε. Πρέπει να είσαι σκληρός καριόλης για να ανταπεξέλθεις και σε αυτό το κεφάλαιο θα μοιραστώ μαζί σας την μέχρι τώρα σύντομη εμπειρία μου. Η συγγραφή είναι διασκεδαστική μέχρι το σημείο που έχει να κάνει με την δημιουργία του βιβλίου και αυτό με επιφύλαξη. Και όταν αναφέρομαι σε "δημιουργία" εννοώ από το στάδιο της συγγραφής έως και την δημιουργία του εικαστικού κομματιού, όπως οι χάρτες τα εξώφυλλα και τα οπισθόφυλλα. Η διασκέδαση συνήθως σταμάτα όταν ξεκίνα το μάρκετινγκ και η διαφήμιση. Γιατί πώς θα το κάνουμε αν θέλεις να ζήσεις από αυτό είτε part-time είτε ως πλήρη εργασία, είναι σαν να έχεις επιχείρηση. Φυσικά, οι περισσότεροι συγγραφείς σκεφτόμαστε πως θα γράψω το βιβλίο μου και έπειτα αφού το στείλω στον εκδοτικό οίκο θα κάνει τα υπόλοιπα. Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική, είτε επιλέξεις να γίνεις συγγραφέας με τη βοήθεια κάποιου εκδοτικού οίκου, είτε επιλέξεις να κάνεις αυτοέκδοση. Το μάρκετινγκ όπως και να έχει δεν το γλιτώνεις, θα το φας στη μάπα και στις δύο περιπτώσεις. Ως παραδοσιακός συγγραφέας θα πρέπει να πηγαίνεις σε συναντήσεις και να κάνεις παρουσιάσεις των βιβλίων σου. Αυτό είναι το ελάχιστο που θα σου ζητήσει ένας εκδοτικός οίκος και λογικό είναι. Αυτό το μήνα, τα πράγματα πήγαν καλά από οικονομικής άποψης και πωλήσεων των βιβλίων μου. Στο progress Report αυτού του μήνα θα δείτε αναλυτικά και τα νούμερα ( Βλέπε μεθεπόμενο κεφάλαιο). Αυτό που δεν πήγε όμως καλά είναι τα αρνητικά και μέτρια reviews που έλαβα σχετικά με τα βιβλία μου και αυτό είχε ως αντίκτυπο στην πτώση των πωλήσεων προς το τέλος του μήνα. Βέβαια δεν έχω μεγάλη συγγραφική πορεία και αυτό είναι αναμενόμενο, αλλά σε επηρεάζει όπως και να έχει. Έχοντας δαπανήσει σχεδόν ένα χρόνο στην δημιουργία του πρώτου μυθιστορήματος, δεν υπάρχει περίπτωση να στεναχωρηθείς και να μην επηρεαστείς όταν βλέπεις αρνητικά η μέτρια σχόλια. Είναι μέσα στο παιχνίδι και αναγκαστικά πρέπει να το αντιμετωπίσεις, αλλά δεν είναι ευχάριστο. Εκεί που θέλω να καταλήξω, κλείνοντας αυτό το σύντομο κεφάλαιο είναι πως όταν το χόμπι σου γίνεται επάγγελμα τα πράγματα αλλάζουν και δεν είναι τόσο διασκεδαστικά όσο νόμιζες. Η επιτυχία είναι στιγμές... όπως έχω γράψει και σε μία νουβέλα μου. Σημείωση: Αυτό το άρθρο δημιουργήθηκε με φωνητική πληκτρολόγηση. 😉
  11. 1 point
    Τελείωσε και αυτός ο μήνας, ο οποίος όπως φαίνεται ήταν αρκετά επεισοδιακός. Ο κορωνοϊός από ότι φαίνεται έχει επηρεάσει αρκετά όλους τους κλάδους και ο χώρος της συγγραφής δεν έμεινε ανεπηρέαστος ούτε και αυτός όπως φαίνεται. παρότι αυτό το μήνα τα πήγα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, δημοσίευσα μία σύντομη ιστορία πέντε χιλιάδων λέξεων, μία νουβέλα 20 χιλιάδων λέξεων και το πρώτο μου μυθιστόρημα, το όποιο είναι η ναυαρχίδα μου. Ας δούμε αναλυτικά τα νούμερα λοιπόν στην παρακάτω εικόνα. Εδώ μπορούμε να δούμε και τον αριθμό του τεμαχίων που πουλήθηκαν μέσα στον Μάρτιο. Για να πω την αλήθεια Ούτε εγώ περίμενα ότι θα καταφέρω να πουλήσω πάνω από 300 τεμάχια μέσα σε ένα μήνα μόνο. Αν και έβγαλα πάνω από 800 δολάρια, στόχος μου αυτό το μήνα ήταν να χτυπήσω περίπου τα 1400 με 1600 δολάρια. Δυστυχώς με τον κορωνοϊό και όλα αυτά που συνέβησαν, δεν κατάφερα να πετύχω τον στόχο μου αλλά προχωράμε δυνατά. Σε γενικές γραμμές αυτός ο μήνας ήταν αρκετά εκπαιδευτικός και θα χρησιμοποιήσω αυτή την εμπειρία για τα επόμενα projects. Όπως είχα ορίσει και το Δεκέμβριο του 2019, στόχος μου είναι να βγάλω 5.000 ευρώ δολάρια μέσα στο 2020 από την συγγραφή. με τα χρήματα που κέρδισα αυτό το μήνα έχω πετύχει περίπου το 23% του στόχου μου στο πρώτο τρίμηνο του 2020 Οπότε αν καταφέρω και βγάλω και τα ηχοβιβλία μου έγκαιρα, θα καταφέρω να πετύχω αυτό το στόχο. Σχετικά με τα βιβλία μου, το μυθιστόρημα μου προχωρά κανονικά και γίνεται η παραγωγή του και ελπίζω σε ένα μήνα περίπου να είναι έτοιμο για υποβολή, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά σχετικά με την ηχογράφηση των σύντομων ιστοριών Μιας και ο αφηγητής - ηθοποιός που έχω προσλάβει για τα συγκεκριμένα δεν έχει πρόσβαση στο στούντιο του, λόγω του κορωναίου. ψάχνω αυτή τη στιγμή να βρω κάποιον άλλον ο οποίος θα είναι στα ίδια επίπεδα, Αλλά μέχρι στιγμής μπορώ να πω ότι τα πράγματα βρίσκονται σε μία στάσιμη κατάσταση Όσον αφορά τις σύντομες ιστορίες και τις νουβέλες. Ελπίζω να βρω κάποιον άλλον ηθοποιό ο οποίος να είναι στα ίδια επίπεδα και να καταφέρω να βγάλω όλα τα ηχοβιβλία μου μέχρι τέλος Ιουλίου. Τελευταία ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο αυτού του μήνα, είναι ότι έχω μάθει φωνητική πληκτρολόγηση και γράφω πολύ πιο γρήγορα από πότε. χρειάστηκε αρκετή εξάσκηση μπορώ να πω, μιας και είναι σαν να ξεκινάς να μαθαίνεις πληκτρολόγηση από την αρχή. αυτό το κείμενο που έχω γράψει αυτή τη στιγμή έγινε με φωνητική πληκτρολόγηση και μου πήρε ο ελάχιστο χρόνο για να το γράψω. για την ακρίβεια δεν μου πήρε πάνω από 10 λεπτά. Εάν έχετε κάποιο σχόλιο η απορία θα χαρώ να κάνουμε συζήτηση. Stay home Stay Safe!
  12. 1 point
    Πολλοί συγγραφείς, αφού ολοκληρώσουν το έργο τους στην Ελληνική γλώσσα και το στείλουν στον εκδοτικό οίκο και φάνε τα μούτρα τους, σκέφτονται πως η ελληνική αγορά δεν έχει αντίκρισμα και θα έπρεπε να πληρώσουν κάποιον για να τους το μεταφράσει στα αγγλικά, μιας και έτσι θα βρουν κάποιον αγγλόφωνο εκδοτικό οίκο, ο οποίος μετά χαράς θα το εκδώσει και θα το διαθέσει στην αγορά (βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες και λοιπά ). Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. κανένας αγγλόφωνος εκδοτικός οίκος δεν θα αποφασίσει να εκδώσει το βιβλίο σου για πολλούς και διάφορους λόγους αλλά οι κυριότεροι συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το άρθρο. Έχοντας γράψει αυτή τη στιγμή αρκετά βιβλία σας απευθείας στα αγγλικά, απέκτησα μία σχετική εμπειρία την οποία και μοιράζομαι μαζί σας. Ας δούμε λοιπόν γιατί είναι πραγματικά πέταμα χρημάτων να πληρώσεις για τη μετάφραση του βιβλίου σου. Ξεκινάμε λοιπόν με το κόστος μετάφρασης ενός βιβλίου το οποίο είναι 8 cent / λέξη. Με γρήγορους υπολογισμούς μπορούμε να δούμε πώς ένα βιβλίο φαντασίας 100.000 λέξεων θα χρειαστεί περίπου 8.000 ευρώ για να γίνει μία σωστή μετάφραση. Από κει και πέρα ας υπολογίσουμε ένα πεντακοσάρικο με χιλιάρικο για proofreading. παρότι ο μεταφραστής θα το μεταφράσει δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν λάθη για αυτό χρειάζεται και κάποιος άλλος να ασχοληθεί με την επιμέλεια. Αφού λοιπόν ξοδέψαμε κοντά στα 9.000 ευρώ είμαστε έτοιμοι για να στείλουμε το πόνημα μας σε κάποιον αγγλόφωνο εκδοτικό οίκο και να γίνουμε πλούσιοι. Ο εκδοτικός οίκος και για να είμαστε πιο ακριβείς ο πράκτορας που θα σε αναλάβει θα ζητήσει να γίνουν κάποιες αλλαγές στο γραπτό σου οι οποίες μπορεί να είναι μέτριες έως πάρα πολλές. Σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί να ζητήσει μικρές αλλαγές ή και καθόλου αλλά αυτό αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα. Ας υποθέσουμε όμως ότι θα ζητήσει μετρίου επιπέδου αλλαγές θα πρέπει να ξαναγράψουμε μεγάλο μέρος του συγγραφικού μας έργου. Οπότε αφού καθίσουμε και γράψουμε και κάνουμε τις αλλαγές στην Ελληνική γλώσσα θα χρειαστεί να το ξανά στείλουμε σε κάποιον λογοτεχνικό μεταφραστή και θα χρειαστεί να πληρώσουμε πάλι άλλα 2.000 με 4.000 ευρώ. Δεν ξεμπερδέψαμε όμως μιας και το γεγονός ότι κάνουμε αυτές τις αλλαγές, δεν σημαίνει πως ο πράκτορας μας θα μείνει ικανοποιημένος οπότε μπορεί να μας ξαναζητήσει αλλαγές. Ας πάρουμε το σενάριο ότι δεν θα χρειαστεί ο πράκτορας μας κάποια άλλη αλλαγή (απίθανο). Αφού κάνουμε λοιπόν το συμβόλαιο με τον πράκτορα αυτός θα το στείλει σε κάποιους εκδοτικούς οίκους με τους οποίους συνεργάζεται. Ας υποθέσουμε ότι είμαστε τυχεροί και ο εκδοτικός οίκος δέχεται το βιβλίο μας, θα μας ζητήσει με τη σειρά του αλλαγές προκειμένου να το δημοσιεύσει. Οι εκδοτικοί οίκοι θα ζητήσουν αρκετές αλλαγές αλλά ας υποθέσουμε ότι θα ζητήσουν μία μετρίου επιπέδου. Θα πρέπει λοιπόν να δαπανήσουμε άλλα 2.000 με 4.000 ευρώ προκειμένου να κάνουμε τις αλλαγές. Υποθέτοντας πάντα ότι δεν θα δεχτούν καμία άλλη αλλαγή, έχουμε ήδη ξοδέψει 13.000 έως 17.000 ευρώ. Βέβαια, εδώ έρχεται το εύλογο ερώτημα αν θα κάνεις απόσβεση αυτά τα χρήματα ακόμη και αν εκδοθείς. Αυτή τη στιγμή οι αγγλόφωνοι εκδοτικοί οίκοι δίνουν με το κλείσιμο του συμβολαίου έως 30.000 Ευρώ σε κάποιον πρωτοεμφανιζόμενο, αν και αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο πλέον. Η αγορά είναι στραγγαλισμένη και συνήθως θα πάρεις 5 έως 15.000 ευρώ. Από εκεί και πέρα επειδή το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα κάνεις ιδιαίτερες πωλήσεις μιας και είσαι πρωτοεμφανιζόμενος και μάλλον δεν θα σε προωθήσουν όσο άλλους συγγραφείς, δεν θα πάρεις άλλα χρήματα. Με λίγα λόγια το πιο πιθανό δεν είναι ότι απλά θα ξοδέψεις άσκοπα τα χρήματά σου. Ξοδεύοντας βέβαια όλα αυτά τα χρήματα θα μπορούσες να γράψεις καμιά 10αρια ελληνικά βιβλία και να χρησιμοποιήσεις αυτά τα χρήματα για προώθηση. Θα έπαιζες με πολύ περισσότερες πιθανότητες να τα πάρεις πίσω πολλαπλάσια ακόμη και στην σχετικά περιορισμένη ελληνική αγορά. Αν από την άλλη δεν έχεις εκδοθεί σε κάποιον εκδοτικό οίκο της χώρας σου, στην προκειμένη περίπτωση την Ελλάδα, εύλογα ο πράκτορας και ο εκδοτικός οίκος θα σε ρωτήσουν για ποιο λόγο δεν έχει εκδοθεί το έργο σου από κάποιον τοπικό εκδοτικό. Εδώ πρέπει να τονιστεί πως δεν θα καταλάβουν ότι η ελληνική αγορά είναι εξαιρετικά μικρή και για αυτό το λόγο δεν υπάρχει κανένας εκδοτικός οίκος του φανταστικού που θα έκανε τοπικά την έκδοση και έπειτα θα την μετέφραζε για το εξωτερικό. Εδώ δεν ανέφερα και τον κύριο λόγο μέχρι στιγμής που ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να εκδοθείς σε αγγλόφωνο εκδοτικό οίκο. Ο απλούστατος λόγος είναι πως οι περισσότεροι συγγραφείς δεν έχουν ιδέα τι πουλάει αυτή τη στιγμή στο αγγλόφωνο κοινό. Αν δεν διαβάζεις απευθείας στα αγγλικά για να ξέρεις τι βγαίνει αυτή τη στιγμή και διαβάζεις ότι μεταφράσεις βιβλίων έρχονται από το εξωτερικό, τα οποία να σημειώσω μπορεί να έχουν εκδοθεί 10 χρόνια πριν (στην καλύτερη περίπτωση), τότε καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε καμία επαφή με το τι πουλάει στο αγγλόφωνο κοινό αυτή τη στιγμή και για αυτό τον λόγο είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αποτύχεις. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως αν θέλεις πραγματικά να εκδοθείς σε αγγλόφωνο εκδοτικό οίκο, το καλύτερο που θα μπορούσες να κάνεις είναι να δώσεις χρήματα σε έναν καλό δάσκαλο αγγλικών ο οποίος (καλύτερα θα ήταν) να είναι native speaker και έτσι να μάθεις καλύτερα το χειρισμό της Αγγλικής γλώσσας και να γράψεις κάποιο βιβλίο απευθείας στα Αγγλικά. Θα ήταν ακόμα πιο συνετό δε, αντί για κάποιο μεγάλο βιβλίο να γράφεις μικρές, σύντομες ιστορίες και να τις στείλεις σε γνωστά περιοδικά στο εξωτερικό τα οποία και σε πληρώνουν και με αυτό τον τρόπο σου δίνεται η ευκαιρία εξελίξεις στο συγγραφικό του ταλέντο και να γίνεις γνωστός. Συγνώμη για τον τόνο αυτό του κειμένου, στόχος μου δεν είναι να προσβάλω κάποιον. Οι απόψεις μου είναι καθαρά προσωπικές. Ενδεχομένως να υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά μέχρι στιγμής δεν ξέρω κάποιον που να πέτυχε με τον παραπάνω τρόπο. Τα παραδείγματα καλοδεχούμενο. p.s. Αυτό το κείμενο γράφτηκε με φωνητική πληκτρολόγηση χρησιμοποιώντας Google Voice και έπειτα διορθώθηκε στο χέρι.
  13. 1 point
    Σήμερα έχουμε στην παρέα μας τον Θανάση Παπαγεωργίου, ραδιοφωνικό παραγωγό της εκπομπής Αλλόκοσμες Ιστορίες. Ανακάλυψα την εκπομπή του Θανάση μέσα από το sff.gr και είπα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Μια εκπομπή για το Ελληνικό φανταστικό. Ως φαν της εκπομπής, ήταν αναμενόμενο να τον καλέσω και να του πάρω συνεντευξη για δύο λόγους: α. Ήταν κρυφός μου πόθος, μια επιθυμία που έπρεπε να γίνει όνειρο: Ο Θανάσης να μπει αυτός στη θέση του συνεντευξιαζόμενου. β. Να τον κάνω να νιώσει αυτός μια φορά άβολα, γιατί έχει τεντώσει τη γούνα στους περισσότερους καλεσμένους τους. Έτσι λοιπόν, οι συγγραφείς θα πάρουμε πίσω το αίμα μας με αυτή τη συνέντευξη. Χωρίς άλλη καθυστέρηση, ακολουθεί η συνέντευξη και εύχομαι να την απολαύσετε όσο και εγώ. 1. Θανάση θα ήθελα να σε καλωσορίσω στην παρέα μας. Πως αισθάνεσαι που εσύ είσαι ο συνεντευξιαζόμενος αυτή τη φορά; Πολύ περίεργα και άβολα. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα θέλει κάποιος να μου πάρει συνέντευξη. Γιατί να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου; Έχεις μαζοχιστικές τάσεις; 2. Πες μας μερικά πράγματα για εσένα. Από μουσική, είμαι πωρωμένος μεταλάς, αλλά αν κάτι μου αρέσει, μου είναι αδιάφορο σε ποιο είδος μουσικής ανήκει. Δεν έχω τέτοια κολλήματα. Μου αρέσουν επίσης πολύ τα soundtracks, όπως και μουσικές των 80΄s και 90's. Πριν 12 περίπου χρόνια, διοργανώναμε και retro πάρτυ με κάτι φίλους. Before it was cool. Λατρεύω τις συναυλίες. Αν είχε κάθε μέρα κάτι που μου αρέσει, θα ήμουν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Το μόνο πρόβλημα σε αυτό, θα ήταν το οικονομικό. Είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία για μένα. Μπορεί να πάω και να είμαι πεσμένος και να στο τέλος να φύγω με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Από ασχολίες, δεν έχω κάτι ασυνήθιστο. Μπύρες με φίλους, ταινίες, δολοφονίες, κυνήγι σαλαμάνδρας και βόλτες για βιβλία. 3. Τι είναι οι Αλλόκοσμες Ιστορίες, από που προέκυψε η ιδέα και γιατί ονόμασες την εκπομπή έτσι; Οι Αλλόκοσμες ιστορίες είναι η νο1 εκπομπή στον γαλαξία για το ελληνικό Φανταστικό. Οι κακές γλώσσες που λένε ότι είναι νο1 επειδή δεν υπάρχει άλλη, να πάνε να πνιγούν. Η εκπομπή είναι ένα έμψυχο ον, το οποίο αγκαλιάζει και στηρίζει όλους τους συγγραφείς, τις εκδόσεις, τις σελίδες/ομάδες που προωθούν το Φανταστικό στην Ελλλάδα. Και όποτε μου την βαρέσει, , διευρύνω τον κύκλο και φέρνω και άλλους συγγραφείς. Όπως έκανα με τον Μπούρο που γράφει ιστορίες μυστηρίου. Και με τον Χάρη Νικολακάκη που είναι ο εκδότης των Bell. Γενικά η εκπομπή μπορεί να έχει μία συγκεκριμένη θεματική, αλλά ταυτόχρονα δεν έχει κιόλας. Δεν μου αρέσουν τα «πρέπει», οπότε αν μου έρθει μία ιδέα που μου αρέσει, θα προσπαθήσω να την υλοποιήσω, κι ας μήν ανήκει στο Φανταστικό. Ακόμα πλάθεται η εκπομπή. Περισσότερα στην ερώτηση 9 😛 Η ιδέα αυτή στριφογύριζε στο κεφάλι μου γύρω στα 2+ χρόνια. Απλά ερχόταν κι εφευγε, δεν είχα κάτσει σοβαρά να το αναλύσω και να δω πως μπορώ να το κάνω. Έκανα ραδιοφωνική εκπομπή πολύ παλιότερα στο sky rock το 1998 και μου άρεσε πολύ η εμπειρία.Τον Φεβρουάριο που έφυγα από την δουλειά που ήμουν και είχα ελεύθερο χρόνο, είπα ή τώρα ή ποτέ. Παρόλο που οικονομικά δεν ήμουν σε καλή φάση, πήρα μηχανήματα(μείκτη, μικρόφωνα, ακουστικά κλπ) και άρχισα να την στήνω. Μέσω ενός πολύ καλού φίλου, επικοινώνησα με τον Γεράσιμο Δούρο που κάνει εκπομπή στο metalzone.gr, ο οποίος με την σειρά του με έφερε σε επαφή με τον Κώστα Κυριακάκη που έχει το metalzone, και ξεκίνησα εκπομπές μέσω του ιστότοπου του. Και τους ευχαριστώ πολύ γι'αυτό. Για πρακτικούς λόγους και μόνο, μετά το καλοκαίρι μετακόμισα στο όπου έχω μία μεγαλύτερη άνεση και ευελιξία. Το όνομα της εκπομπής έχει μία πολύ μικρή αλλά διασκεδαστική(για μένα) ιστορία. Έσπαγα το κεφάλι μου να βρω όνομα και δεν τα κατάφερνα. Είχα στείλει σε όσους συγγραφείς έχω θάρρος μπας και σκεφτούν αυτοί κάτι. Αλλά τζίφος. Πάω λοιπόν τέλος Απριλίου(αν θυμάμαι καλά) σε ένα signing session που είχε διοργανώσει ο σύλλογος ΦantastiCon και αρχίζω και τους πρήζω όλους. Χαχαχαχα Τσουρέκια πρέπει να τους τα είχα κάνει. Και σε κάποια φάση μου λέει κάποιος να την ονομάσω «Ιστορίες από άλλους κόσμους». Και κατευθείαν μου έκανε το κλικ. Του λέω όχι. Θα την ονομάσω «Αλλόκοσμες ιστορίες». Δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιος είχε κάνει αυτή την πρόταση για να του δώσω τα εύσημα. Έχω κάποιον στο μυαλό μου, αλλά δεν είμαι σίγουρος και δεν θέλω να πω λάθος όνομα. 4. Πότε ξεκίνησαν οι Αλλόκοσμες Ιστορίες, πότε έχεις νέα εκπομπή και ποιες ώρες; Η εκπομπή 0 όπως την λέω, έγινε 5 Μαϊου 2019. Ουσιαστικά ήταν μία δοκιμαστική εκπομπή όπου είχε έρθει ο Γεράσιμος Δούρος και βγήκαμε στον αέρα απλά για να δοκιμάσουμε αν είναι όλα καλά(τεχνικά μιλώντας), και μου έκανε ερωτήσεις για το τι θα είναι αυτή η εκπομπή κλπ. Η πρώτη «κανονική» εκπομπή έγινε Πέμπτη 9 Μαϊου, με καλεσμένο τον Γιώργο Κωστόπουλο. Εκπομπές πλέον, κάνω κάθε Τρίτη 21:00-23:00(και αν πηγαίνει καλά, τραβάει και παραπάνω) στο ραδιόφωνο του www.schoolofrock.gr. 5. Ποια ήταν η κινητήρια δύναμη για να ξεκινήσεις την συγκεκριμένη διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή; πάρντον μαη φρεντς, αλλά κινητήρια δύναμη ήταν η Γκαύλα(και με γάμμα και με κεφαλαίο) και μόνο. Το ότι γούσταρα πολύ(και πολύ καιρό) να το κάνω και το έκανα. Η αγάπη για το ελληνικό Φανταστικό. 6. Ποιος είναι ο σκοπός της συγκεκριμένης εκπομπής; Ο σκοπός της εκπομπής είναι ένας. Η προβολή των Ελλήνων συγγραφέων και των «παιδιών» τους. Έστω και μέσω αυτού του πολύ μικρού βήματος(από άποψη απήχησης, σε σύγκριση με το youtube π.χ.) που έχω. Όπως και στην ομάδα «Λογοτεχνία τρόμου», προσπαθώ να αλλάξω γνώμη σε κάποιους που είτε σνομπάρουν, είτε έχουν κόμπλεξ, είτε απλά δεν γνωρίζουν την εγχώρια παραγωγή. Αν καταφέρω έστω και έναν να αλλάξει γνώμη, θα είμαι χαρούμενος. Και βέβαια, να περνάμε καλά στις εκπομπές! 7. Είναι η ανταπόκριση του κοινού μεγαλύτερη ή μικρότερη από όσο περίμενες; Είσαι ικανοποιημένος; Κοίτα, όταν ξεκίνησα, έλεγα πως αν με ακούν 20 άτομα θα είμαι χαρούμενος. Με μεγάλη χαρά, διαπίστωσα ότι αυτοί που ενδιαφέρονται, ήταν πολλοί περισσότεροι. Και με περίμενε κι άλλη μία έκπληξη όταν «μετακόμισα» στο school of rock, γιατί οι ακροατές διπλασιάστηκαν! Δεν το περίμενα αυτό να σου πω την αλήθεια, γιατί ο σταθμός μόλις είχε ανοίξει. Ουσιαστικά πρότεινα στον Γιώργο Μεσολογγίτη που δημιούργησε το site, αν τον ψήνει να βάλει ραδιόφωνο. Και ψήθηκε αμέσως. Οπότε είμαι (προς το παρόν) η μοναδική εκπομπή του σταθμού. Γι'αυτό και η έκπληξη. Έχουμε σταθεροποιηθεί σε ένα αρκετά ικανοποιητικό αριθμό και είμαι χαρούμενος γι'αυτό. Προσθέτοντας και το πολύ ιδιαίτερο και αντιεμπορικό θέμα της εκπομπής, ναι, είμαι ικανοποιημένος. Βέβαια ο στόχος μου είναι να κατακτήσω τον γαλαξία, οπότε πάντα στοχεύω ψηλότερα. 8. Γιατί να ακούσει κάποιος την εκπομπή σου (εκτός από το γεγονός ότι είναι η μοναδική στον γαλαξία, που ασχολείται με το Ελληνικό Φανταστικό); Γιατί έχει τάσεις αυτοκτονίας και κακό χιούμορ. Άντε, ας απαντήσω σοβαρά. Αν θέλει να γνωρίσει κάποιος καλύτερα τους συγγραφείς που του αρέσουν, να την ακούσει. Αν θέλει να ανακαλύψει Έλληνες συγγραφείς του Φανταστικού και θέλει να ασχοληθεί με το είδος, να την ακούσει. Αν θέλει μία εκπομπή που δεν είναι «αποστειρωμένη» και γεμάτη «σοβαροφάνεια» να την ακούσει. Αν θέλει μία εκπομπή, η οποία ουσιαστικά είναι η συζήτηση μεταξύ δύο φίλων που έχουν βγει για μπύρες να την ακούσει. Είναι μία εκπομπη χωρίς κανόνες. Ο καλεσμένος είναι ελεύθερος να πει ότι θέλει. Θέλει να βρίσει; Θα το κάνει. Θέλει να «διαφημίσει» άλλες ομάδες/σελίδες/ιστότοπους που ασχολούνται με το Φανταστικό; Θα το κάνει. Είναι κυριολεκτικά ελεύθεροι να πουν ότι θελουν αυτοί που έρχονται στην εκπομπή. Είτε θετικό είτε αρνητικό. Είναι μία παρεϊστικη εκπομπη, για κάτι που αγαπάω. Δεν το παίζω ειδήμονας. Ούτε τα ξέρω όλα. Δεν την κάνω για να «διδάξω». Άλλωστε κι εγώ έχω μάθει πολλά από τους καλεσμένους μου, αλλά και από τους συμμετέχοντες στο τσατ. 9. Τι άλλο να περιμένουμε από την εκπομπή σου; Θα προσθέσεις epic book battles; Όπως σου είπα και σε προηγούμενη απάντηση, η εκπομπη πλάθεται ακόμα. Μου έρχονται ιδέες, τις ζυγίζω, και αν θεωρήσω ότι αξίζουν, θα τις εφαρμόσω. Άρα λοιπόν όλο και κάτι καινούριο θα υπάρξει στο μέλλον. Ένα από αυτά, θα είναι και book battles/author battles. Για παράδειγμα θα φέρνω έναν καλεσμένο που έιναι πωρωμένος με Κινγκ και δεν γουστάρει Μπάρκερ, και έναν που λατρεύει Μπάρκερ και δεν γουστάρει Κινγκ και θα τους βάζω να «πλακώνονται». Βέβαια όλα αυτά εν είδει χαβαλέ. Θα πέφτει ξεμάλλιασμα. Και ελπίζω για την διασκέδαση μου, να πέσει και καμμια «ψιλή». Χαχαχα Επίσης σκέφτομαι να ανοιχτώ και στον χώρο των κόμικ. Βέβαια δεν είμαι και κανας γνώστης του αντικειμένου, αλλά π.χ. θα ήθελα να φέρω στην εκπομπή τον Άρη Λάμπο που έχει δημιουργήσει το κόμικ «Μεταλάδες». Ταυτίζομαι με αυτό το κόμικ, οπότε πιστεύω θα γινόταν μία καλή εκπομπή. Επίσης θα συνεχίσουν τα αφιερώματα. Έχω κάνει ήδη στις σειρές «Ιστορίες με...» από Ωρόρα και «Βιβλιοθήκη του τρόμου» από εκδόσεις Σιμωσι. Θα ακολουθήσουν κι άλλα. Σίγουρα άλλο ένα(μπορεί και δύο) στα... Ωροράκια, στην σειρά Κόλαση/Σκοτάδι των εκδόσεων ΟΞΥ, αφιερώματα σε συγγραφείς κλπ. Ίσως κάποια στιγμή κάνω και σε σκηνοθέτες/ταινίες τρόμου. Θα δείξει. Ανάλογα τα κέφια. 10. Αν σου χάριζαν ένα box set με όλα τα διηγήματα / μυθιστορήματα του lovecraft, τι θα έκανες και πως θα αισθανόσουν; ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ θέλεις να με λιντσάρουν ε; Να σου πω την αλήθεια, θα ήμουν πολύ χαρούμενος. Σοβαρά. Γιατί ένα τέτοιο box set θα ήταν ακριβό. Άρα θα μπορούσα να το πουλήσω και να πάρω κάτι που με ενδιαφέρει περισσότερο. Για παράδειγμα βιβλία. Ή 500 τσίχλες ας πούμε. 11. Ποια είναι η αγαπημένη σου μπύρα; Γιατί πιστεύεις πως δεν έχεις βρει χορηγό ακόμη; Οι αγαπημένες μου μπύρες είναι οι Ζέος, Pilsner Urquell και Kaiser. Δεν έχω βρει χορηγό ακόμα, γιατί με πολεμάνε τα μεγάλα συμφέροντα. Τα χερουβίμ, οι μασώνοι, τα γέτι και ο Σώρρος. Και πάνω απ'όλα η άτιμη κενωνία(μουσική από ταινία Ξανθόπουλου να παίζει στο background). Αν διαβάζει κανένας που έχει κάβα/σουβλατζίδικο/πιτσαρία, να ξέρετε είμαι ανοιχτός σε προτάσεις! 12. Πόσα βιβλία έχεις στην συλλογή σου; Έχω χρόνια να τα μετρήσω, αλλά είναι σίγουρα πάνω από χίλια. Και κάτω από 1500 13. Πόσα βιβλία διαβάζεις συνήθως όταν δεν έχεις reader's block? Παλιότερα δεν τα μέτραγα, οπότε θα σου πω ένα μέσο όρο από τότε που ανακάλυψα το goodreads και μπορώ και τα τσεκάρω. Πρέπει να είναι γύρω στα 70-80. Το ρεκόρ μου νομίζω είναι 155, αλλά αυτό έγινε μία χρονιά μόνο. 14. Τι είδους βιβλία διαβάζεις συνήθως; Μακράν το αγαπημένο μου είδος είναι ο τρόμος. Αλλά διαβάζω και πολλά αστυνομικά τα τελευταία 5 χρόνια. Μετά έρχεται το Φάνταζι. Λιγότερο αγαπημένο μου είδος στην λογοτεχνία του Φανταστικού, είναι η Επιστημονική Φαντασία όταν έχει πολύ τεχνολογία και πίου πίου. Αλλά και σε αυτό το είδος, έχω διαβάσει αριστουργήματα. 15. Ποιος είναι ο αγαπημένους σου Έλληνας συγγραφέας και γιατί. Τώρα με πέθανες. Θα πω τον Ανεμοδουρά, για να στρίψω δια του αρραβώνος. Διάβαζα πάρα πολύ Μικρό ήρωα μικρός και κάποια στιγμή θέλω να τα ξαναπιάσω. 16. Ποια η άποψη σου για το ελληνικό οικοσύστημα πάνω στην λογοτεχνία του φανταστικού; Θα αρχίσω από τις εκδόσεις. Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή. Έχει αρχίσει και παίρνει τα πάνω της όμως η ελληνική λογοτεχνία του Φανταστικού. Βλέπουμε συγγραφείς να υπογράφουν σε μεγάλους εκδοτικούς οίκους της χώρας μας(και οι περισσότεροι, χωρίς να πληρώνουν για να το βγάλουν). Υπάρχουν ακόμα βέβαια μεγάλοι εκδοτικοί που σνομπάρουν το είδος γενικότερα και κατ' επέκταση την ελληνική παραγωγή του Φανταστικού. Αλλά αν συνεχίσουν να βγαίνουν ποιοτικές δουλειές, θα αλλάξουν γνώμη και αυτοί. Παλιότερα σνόμπαραν και την αστυνομική λογοτεχνία(δεν μιλάω μόνο για εκδοτικούς τώρα) και βλέπεις τι γίνεται σήμερα. Δεν περιμένω να γίνει ο ίδιος χαμός βέβαια και με την Φανταστική λογοτεχνία, αλλά πιστεύω θα έρθει και η σειρά της. Να πω πως υπάρχουν πολλοί μικροί εκδοτικοί οίκοι που ασχολούνται με τους Έλληνες και έχουν μεράκι για αυτό που κάνουν. Και κάποιοι που δυστυχώς βλέπουν τους υποψήφιους συγγραφείς ως ευρώ και μόνο. Μετά βλέπουμε ότι διοργανώνονται με επιτυχία αρκετά φεστιβάλ(ΦantastiCon, Fantasmagoria, Ο μαγεμένος κήπος του Will o wisps). Εκδηλώσεις όπως τα Reflections at Death disco και πολλές άλλες. Υπάρχουν sites που ασχολούνται αποκλειστικά με το Φανταστικό για να ενημερώνεται ο κόσμος(willowisps, nyctophilia κ.α.), πολλές σελίδες και ομάδες στο facebook. Λέσχες όπως η Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ, (Φοιτητική λέσχη φανταστικής λογοτεχνίας), ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ(Λέσχη φανταστικής λογοτεχνίας Καρδίτσας), Α.Λ.Ε.Φ.(Αθηναϊκή λέσχη επιστημονικής φαντασίας). Γενικά γίνεται ένας χαμούλης. Ζητάω συγγνώμη για όποια ξέχασα να αναφέρω, είναι πραγματικά πάρα πολλά. Βέβαια αυτό που με ενοχλεί, είναι ότι κάποιοι άνθρωποι(λίγοι ευτυχώς), την βλέπουν ανταγωνιστικά την φάση και βάζουν το «εγώ» πάνω από το «εμείς», χωρίς να καταλαβαίνουν ότι το «εμείς» περιλαμβάνει και τους ίδιους. Αλλά να μου πεις πάντα και παντού θα υπάρχουν τέτοιοι δυστυχώς. Πιστεύω όμως ότι είναι ένας παράγοντας που βάζει φρένο σε κάποια πράγματα. Από την άλλη βέβαια υπάρχουν και άνθρωποι που ασχολούνται μόνο και μόνο επειδή το αγαπάνε και το κάνουν με την καρδιά τους, χωρίς να περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα. Άρα για να συνοψίσουμε. Συγγραφείς έχουμε πολλούς και καλους. Φεστιβάλ έχουμε λίγα και πολύ καλά. Σελίδες/ομάδες/εκδηλώσεις μπόλικες. Λίγη δουλειά σε κάποια «εγώ» θέλουμε και κατεβαίνουμε για πρωτάθλημα. Α, και αναγνώστες λείπουν, αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια. 17. Ποιες θεωρείς πως είναι οι αδυναμίες και τα προβλήματα του εγχειρήματος σου και πως σκέφτεσαι να τα ξεπεράσεις; Το μεγαλύτερο πρόβλημα του εγχειρήματός μου, είναι το ότι η εκπομπή γίνεται στο σπίτι μου. Κι αυτό γιατί μου περιορίζει πολύ, την λίστα των καλεσμένων μου. Αν δεν τον ξέρω τον άλλον, ή αν δεν τον έχω γνωρίσει έστω και λίγο, δύσκολα θα τον βάλω σπίτι μου. Από την άλλη, αυτό βγήκε σε καλό. Γιατί σκέφτηκα ότι είναι αδύνατον να βγάλω... 30-40 εκπομπές τον χρόνο και να έχω κάθε φορά καινούριο καλεσμένο. Οπότε με έβαλε σε σκέψεις για το τι άλλο μπορώ να κάνω, και έτσι ήρθαν οι ιδέες που σου ανέφερα πριν για αφιερώματα κλπ. Βέβαια έχω βάλει σε λειτουργία ένα σατανικό σχέδιο για να λύσω κι αυτό το πρόβλημα. Παίζω συστηματικά Τζόκερ και Κίνο και με το που κερδίσω, θα φτιάξω ένα στούντιο εκτός σπιτιού, οπότε θα είμαστε κομπλέ. Τι μπορεί να πάει λάθος σε αυτό το σχέδιο; Μιλάμε για σιγουράκι. Άλλο ένα πρόβλημα της εκπομπής, είναι η οργάνωση. Είμαι κλασσικός Έλληνας, που σημαίνει ότι αφήνω πράγματα για τελευταία στιγμή. Και πες, πάει στο διάολο το να κάτσω να βγάλω τις ερωτήσεις λίγες ώρες πριν την εκπομπή. Αλλά να αφήνω και το ποιον θα φέρω για την ίδια μέρα; Συνδύασέ το και με το ότι δεν έχω τεράστια λίστα καλεσμένων όπως είπα πριν, και καταλαβαίνεις τα εγκεφαλικά που παθαίνω. Γιατί όπως είναι λογικό, δεν με περιμένουν όλοι στο ακουστικό για να έρθουν. Έχουν και δουλειές οι άνθρωποι. Οπότε παίρνω τον έναν, δεν μπορεί, δεν μπορεί ο άλλος, έ κάποια στιγμή θα την πατήσω. Ευτυχώς αυτό έχει γίνει μία φορά μόνο, αλλά 1-2 ακόμα, έκλεισα καλεσμένο, την προηγούμενη μέρα της εκπομπής. Καλά ρε Θανάση, είσαι μαλάκας αγόρι μου; Μην μου δίνετε σημασία, μιλάω μόνος μου. Έχω πει στην εκπομπή για πλάκα ότι λείπει αρχισυντάκτης, αλλά πραγματικά θα βοηθούσε. Δεν μιλάω βέβαια για «επαγγελματική»» συνεργασία (εδώ γελάμε). Αλλά ένας συνεργάτης θα μου έκανε καλό, για να μου σκάει κάμμια φάπα και να με κινητοποιει. Αδυναμία της εκπομπής, είναι οι μπύρες. Πρέπει να αρχίζω να πίνω μετά την πρώτη ώρα, γιατί ξεκινάω από την αρχή, και κανα μισάωρο πριν το τέλος ή θα με πιάσει λογοδιάρροια, ή θα τρώω κολλήματα και θα κομπιάζω. 18. Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο Έλληνα συγγραφέα; Τώρα μας πέθανες(στο τετράγωνο). Θα πω το «Φαρμακομούνα». Δεν το έχω διαβάσει, αλλά με τέτοιο τίτλο το αγαπάω ήδη(στρίβην δια του αρραβώνος στο τετράγωνο. Δεν σε χάλασε). Αρχίζω και καταλαβαίνω πλέον, γιατί αισθάνονται άβολα οι καλεσμένοι μου όταν τους κάνω τέτοιες ερωτήσεις. Δεν τους χάλασε! 19. Ποια είναι η αγαπημένη σου ελληνική ανθολογία; Τώρα κανονικά θα έγραφα «τώρα μας ξαναμαναπέθανες», αλλά θα απαντήσω για την πρώτη συλλογή(όχι ανθολογία) που μου έρχεται στο μυαλό. Ερεβώδης λειμώνας του Γιώργου Μπελαούρη. Κι αυτό γιατί δεν ήξερα τι να περιμένω, κάτι άλλο είχα στο μυαλό μου και τελικά το αγάπησα το βιβλίο. Υπάρχουν αρκετές ακόμα βέβαια, όπως «Η νύχτα της λευκής παπαρούνας» του Κωνσταντίνου Μίσσιου, που επίσης λάτρεψα. Και κάποιες άλλες ακόμα σίγουρα. Έκλεψα λίγο, αλλά δεν πειράζει. Αν μιλήσουμε για συλλογικό και όχι ατομικό έργο, τότε αυτό είναι το «Οι ιστορίες της γιαγιάς ιτιάς» που βγήκε από την ομάδα του Will o wisps. Καταπληκτικό και πάντα το συστήνω ανεπιφύλακτα όποιο είδος και να διαβάζει ο άλλος. 20. Ποιο είναι το αγαπημένου σου ελληνικό διήγημα. Θα πω το «Ισίδωρος και Αναξίμανδρος» από τον Ερεβώδη λειμώνα του Μπελαούρη. Ο λόγος παραμένει ο ίδιος. Μου ήρθε από το πουθενά. Να ξέρεις βέβαια ότι σε αυτή και την προηγούμενη ερώτηση, αν με ρωτήσεις σε μία μέρα, ή... μία ώρα, εννοείται θα πάρεις διαφορετική απάντηση κάθε φορά. Είναι τόσα πολλά τα καλά, που πραγματικά δυσκολεύομαι. 21. Τι ορίζεις συγγραφική επιτυχία στην Ελλάδα; Κοίτα, στις ερωτήσεις που αφορούν συγγραφή, μπορώ να απαντήσω μόνο υποθετικά. Δεν είμαι συγγραφέας και δεν το κόβω να γίνομαι. Έχοντας ξεκαθαρίσει την θέση μου θα απαντήσω. Για μένα συγγραφική επιτυχία, θα ήταν αν βρισκόταν έστω ΕΝΑΣ άνθρωπος, ο οποίος θα διάβαζε το βιβλίο μου, θα έμπαινε στον κόπο να με βρει στο facebook και να μου στείλει ένα μήνυμα «Καλησπέρα Θανάση, διάβασα το βιβλίο σου και μου άρεσε πάρα πολύ». Αυτό. 22. Ποια πιστεύεις είναι τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του να είσαι συγγραφέας στην Ελλάδα; Φαντάζομαι εννοείς συγγραφέας του Φανταστικού, σωστά; Τα μειονεκτήματα είναι άπειρα και θα μπορούσα να γράψω ένα βιβλίο για αυτά(πλοτ τουιστ) και ας είμαι έξω από τον χώρο(και τον χορό). Το μεγαλύτερο μειονέκτημα πιστεύω είναι η γλώσσα. Μπορεί να έχεις γράψει το καλύτερο βιβλίο, αλλά δύσκολα θα μεταφραστείς στην Αμερική και σε άλλες χώρες. Και πίστεψέ με, υπάρχουν βιβλία που το αξίζουν και με το παραπάνω. Το πλεονέκτημα νομίζω είναι καθαρά προσωπικό. Θεωρώ ότι για τους συγγραφείς το να κάθονται να γράφουν, είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία. Όπως και κάτι σαν κάθαρση. Είναι ένας τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα, αλλά και μία ευκαιρία να δημιουργήσουν νέους κόσμους. Αν κάνω λάθος, σας παρακαλώ στείλτε μήνυμα να με βρίσετε. 23. Πιστεύεις ότι πράγματι το ελληνικό κοινό δεν διαβάζει ιστορίες του φανταστικού ή απλά οι Έλληνες δεν διαβάζουν Έλληνες συγγραφείς; Ποιοι οι λόγοι. Μεγάλη κουβέντα που η περισσότερη θα βασιστεί σε υποθέσεις. Γενικά το Φανταστικό δεν έχει πέραση στην Ελλάδα. Είμαστε και πάρα πολύ μικρή αγορά. Με εξαίρεση ονόματα όπως Ρόουλινγκ, Τόλκιν, Κινγκ, Μάρτιν και λίγοι ακόμα, δεν κινείται ιδιαίτερα. Οπότε κράτα αυτό και ας συνεχίσουμε για το τι διαβάζουν οι Έλληνες. Οι Έλληνες πιστεύω σνόμπαραν Έλληνες συγγραφείς σε «περίεργα» είδη όπως το αστυνομικό και το Φανταστικό. Εξαιρέσεις όπως ο Μαρής, επιβεβαιώνουν τον κανόνα βέβαια. Ο πανικός όμως που γίνεται με τα Αστυνομικά εδώ και κάποια χρόνια, ευτυχώς έχει στρέψει την προσοχή των αναγνωστών και σε Έλληνες συγγραφείς. Βοήθησε βέβαια το ότι αρκετοί βγαίνουν από μεγάλους εκδοτικούς. Αλλά «ανακάλυψαν» και τους παλιούς εκτός από τους καινούριους. Για το Φανταστικό τώρα, πιστεύω ότι πολλοί απλά αγνοούν την ύπαρξη Ελλήνικής «σκηνής» (όπως λέμε οι μεταλάδες για τα εγχώρια συγκροτήματα). Μου έχει τύχει να πιάσω κουβέντα 2-3 φορές με άτομα που διαβάζουν Φαντασία και όταν τους λέω ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες που γράφουν και αξίζουν, με κοιτάνε με απορία. Άρα έχουμε περιορισμένο αγοραστικό κοινό για το Φανταστικό γενικότερα, και ένα μεγάλο μέρος αυτού, δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν Έλληνες που γράφουν. Το πως μπορεί να αλλάξει αυτό δεν το γνωρίζω. Σίγουρα θα βοηθήσει να προτείνει κόσμος που διαβάζει Έλληνες, βιβλία τους σε ομάδες. Στην ομάδα «Λογοτεχνάι τρόμου» στο facebook έχω φτιάξει ένα άλμπουμ με τα περισσότερα βιβλία ελληνικού τρόμου/θρίλερ που κυκλοφορούν, για να μπορεί όποιος θέλει να το ψάξει, να έχει μία αναφορά. Απλά πρέπει κάπως να κάνουμε τον κόσμο να θέλει να το ψάξει. Γιατί οι περισσότεροι «βολεύονται» με τα ίδια. Αυτό είναι στο χέρι όλων. Κυρίως των εκδοτών που ασχολούνται με την εγχώρια παραγωγή, αλλά και στους αναγώστες/συγγραφείς. 24. Πιστεύεις πως υπάρχει φόρμουλα για να γίνει κάποιος επιτυχημένος συγγραφέας, που θα ζει αποκλειστικά από τη συγγραφή στην Ελλάδα; ΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ καλό. 25. Αν έγραφες κάποιο διήγημα φανταστικού, ποιος θα ήταν ο τίτλος του; O tempora, o beerες 26. Όπως έχεις αναφέρει επανειλημμένα στην εκπομπή σου, είσαι αναγνώστης και όχι συγγραφέας. Αφού κατάφερες να βρεις τον τίτλο του διηγήματος στην προηγούμενη ερώτηση και να μας γράψεις την ιστορία σου σε αυτή τη συνέντευξη, αισθάνεσαι έτοιμος πλέον να γράψεις το πρώτο σου διήγημα; Γεννήθηκα έτοιμος! Αλλά όχι. Έχω μάθει ποτέ να μην λέω ποτέ, αλλά δεν το βλέπω να γίνεται. Τουλάχιστον όχι σύντομα. 27. Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελες να προσθέσεις για εσένα ή/και τις Αλλόκοσμες Ιστορίες; (Αν θέλεις να προσθέσεις τα link από facebook groups κ.λπ., μπορείς να τα βάλεις εδώ) Ευχαριστώ που με έβαλες από την άλλη άκρη του «μικροφώνου» για πρώτη φορά. Πίστευα ότι δεν θα έχω πράγματα να πω, αλλά τελικά κάτι έγινε. Και οι ερωτήσεις σου, με πέρασαν από ακτινογραφία! Να προσθέσω πως το Mixcloud έβαλε κάτι ηλίθιους κανόνες, και θα ψάξω να βρω κάποια άλλη πλατφόρμα να ανεβάζω τις εκπομπές. Και να μεταφέρω αυτές που ήδη έχουν ανέβει εννοείται. Οπότε να παρακολουθείτε την σελίδα της εκπομπής στο facebook για ότι νεότερο. Επίσης, όσοι ακούτε την εκπομπή να λέτε ένα «γεια» στο τσατ, και αν θέλετε, να συμμετέχετε και στον χαβαλέ που γίνεται. Δεν παρεξηγούμαι εύκολα! Λατρεύω τις ζωντανές εκπομπές και την συμμετοχή από το τσατ. Μου είχαν πει να τις ηχογραφώ και να τις ανεβάζω μετά, αλλά δεν ήθελα να χάσω με τίποτα αυτή την επαφή. Να περιμένετε εκπλήξεις από την εκπομπή στο μέλλον! Και για το τέλος: στηρίξτε τα βιβλία που θεωρείτε ότι αξίζουν. Μην βάζετε «πρέπει» στην αναγνωστική σας εμπειρία. Η σελίδα της εκπομπής στο Facebook: https://www.facebook.com/Allokosmesistories/ Για να ακούσετε την εκπομπή ζωντανά και να συμμετέχετε στο τσατ: https://schoolofrock.gr/sor-radio/ Για να ακούσετε τις προηγούμενες εκπομπές: https://www.mixcloud.com/ThanasisP/
  14. 1 point
    Μπορεί να νομίζεις ότι τελείωσες το βιβλίο σου και αφού πέρασες από την απαραίτητη λογοκρισία του editor, είσαι τώρα έτοιμος/η να στείλεις το βιβλίο σου σε κάποιον παραδοσιακό εκδοτικό οίκο. Όχι, δεν είσαι ... Σιγά μην ήταν τόσο απλά τα πράγματα άλλωστε... Αυτό το κεφάλαιο θα μπορούσε να μπει πολύ νωρίτερα, μετά το κεφάλαιο για την Παραδοσιακή Έκδοση, αλλά επίτηδες το έβαλα εδώ. Οι λόγοι είναι δύο και ο πρώτος και βασικότερος είναι επειδή θέλω να φάτε τα μούτρα σας, όσοι σταματήσατε να διαβάζετε τις πολύτιμες συμβουλές μου 😛 Όσοι είστε αρκετά γενναίοι για να φτάσετε μέχρι εδώ και με αντέξατε, σας αξίζει μια επιβράβευση, οπότε συνεχίστε να διαβάζετε. Μετά από δύο κουραστικές, εισαγωγικές παραγράφους με έναν προπομπό (foreshadowing) και μία αναδρομή (flashback), θα ήθελα να δηλώσω πως για να φτιάξεις με πετυχημένη συνοδευτική επιστολή, πρέπει να έχεις κατανοήσει το κεφάλαιο "Πλοκή και γιατί δεν παίζει μεγάλο ρόλο". Όταν στέλνεις μια συνοδευτική επιστολή, κάτι πρέπει να γράφει. Αυτό είναι το λογοτεχνικό θέμα, η εσωτερική σύγκρουση του χαρακτήρα και τέλος η πλοκή. Ας δούμε ένα πρότυπο, που έφτιαξα στο πόδι πάλι. Η ανατομία μιας συνοδευτικής επιστολής Παρακάτω έχω χωρίσει την επιστολή σε διάφορα μέρη. Ξεκινάμε λοιπόν. Σε ποιον απευθύνεται; Έχει σημασία αυτό. Καλύτερα να κάνεις έρευνα και να ξέρεις ποιος είναι ο υπεύθυνος που θα διαβάσει το έργο σου, μιας και θα πάει απευθείας σε αυτόν, παρά να το στείλεις κάπου κουτουρού. Συνήθως μπορείτε να το βρείτε το όνομα στην σελίδα του εκδοτικού οίκου ή σε κάποια συνέντευξη. π.χ. Αγαπητέ κ. Παπαλάμπρο Για ποιο λόγο στέλνεις αυτή την ιστορία; Ο χρόνος του εκδότη είναι πολύτιμος. Εξήγησε του για ποιο λόγο προτίμησες να στείλεις σε αυτόν το έργο σου και όχι κάπου αλλού. π.χ. προτιμουν νέους συγγραφείς ή ειδικεύονται στο θέμα που γράφεις; π.χ. Σας στέλνω το χειρόγραφό μου, εξαιτίας της σταθερής στήριξης που δείχνουν οι εκδόσεις σας σε πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς πάνω στην επιστημονική φαντασία. Σημείωση: Το παραπάνω το είχα βρει αν θυμάμαι καλά κάπου στο sff, αλλά δεν θυμάμαι από ποιον. Γιατί να επιλέξουν εσένα (optional) Αν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος που θα έπρεπε να επενδύσουν σε εσένα, καλό θα ήταν να το ξέρουν. Πούλα τον εαυτό σου... π.χ. Νουβέλες μου έχουν εκδοθεί στους εκδοτικούς οίκους Πιπίνι και Πατίνι, ενώ η ιστορία μου "Ιλιάδα στο Wattpad" έγινε best seller. Ξεκίνα να αναπτύσεις το Λογοτεχνικό Θέμα, την εσωτερική διαμάχη του χαρακτήρα και την πλοκή Προσοχή εδώ! Δεν βάζεις το blurb που έχεις στο οπισθόφυλλο. Αναλύεις την ιστορία σου σαν περίληψη, αλλά με την λογική που είπαμε στο κεφάλαιο "Πλοκή και γιατί δεν παίζει μεγάλο ρόλο". Φρόντισε να μην είναι πάνω από 200 λέξεις αυτό το μέρος. π.χ. Η ιστορία μου δείχνει πως η εκδίκηση ξεπερνά την ικανότητα του ατόμου να κατανοήσει την αποδοχή, την εμπιστοσύνη και τη συντροφικότητα. Το υποβόσκων θέμα είναι ότι το μίσος θα καταστρέψει τη ζωή κάποιου και θα τον αλλάξει προς το χειρότερο. Ο πρωταγωνιστής αγωνίζεται εσωτερικά με την προδοσία του αδερφού του, ο οποίος του έκλεψε την γυναίκα του. Αν και νοιάζεται για τον αδερφό του, οι πράξεις του τον καταδικάζουν και τον καταστρέφουν στα μάτια του και για αυτό πέφτει σε τρομερές καταστάσεις εχθρότητες και δυσπιστίας. Κλείνεις με τα στοιχεία επικοινωνίας σου. Τα στοιχεία επικοινωνίας μου είναι: email: gata_niar@gsnail.com Τηλέφωνο επικοινωνίας: 69x-xxx-xxxx Διεύθυνση: Αναστασοπουλου 69, Κωνσταντινούπολη, ΤΚ 62 ΧΧΧ Σε περίπτωση απόρριψης, θα το εκτιμούσα πραγματικά αν με ενημερώνατε για τους λόγους απόρριψης. Με εκτίμηση, Μάκης Νιάου
  15. 1 point
    Ξαφνικά, ο Χαασίμ αισθάνθηκε ένα ρίγος. Κάτι στον άνεμο δεν του φαινόταν σωστά. Ένα μυστήριο συναίσθημα που δεν μπορούσε να το εξηγήσει του έφερε άγχος και δυσφορία. Τι ήταν αυτό άραγε; Θυμήθηκε τότε, πριν από αιώνες που είχε συναντήσει ένα πλάσμα χαμένο στους μύθους. Μήπως ήταν αυτό; Δεν μπορούσε να καταλάβει με σιγουριά. Συχνά συναντάμε προπομπούς (foreshadowing) και αναδρομές (flashbacks) στα βιβλία. Τα Flashbacks θα τα αναλύσω σε άλλο κεφάλαιο. Ο εγκέφαλος μας όμως κατανοεί συγκεκριμένα πράγματα. Επειδή γράφεις κάτι και σκέφτεσαι πόσο τρομερό θα είναι για τον πρωταγωνιστή μετά από μερικές σελίδες, δεν σημαίνει πως ο ίδιος ο αναγνώστης μπορεί να καταλάβει τι τρομερό θα γίνει. Χωρίς πλάκα, αποκάλυψε από την αρχή τι θα γίνει... Για παράδειγμα: Σήμερα ήταν η μέρα που θα με απέλυαν από την δουλειά μου! Ορίστε, αποκάλυψα τι θα γίνει! Σημαίνει ότι ξενέρωσες; Μάλλον όχι, μιας και έχω κεντρίσει το ενδιαφέρον σου από την αρχή του κεφαλαίου. Τώρα το μόνο που μένει είναι να ξεδιπλώσω την πλοκή. Από αυτό πάσχει και το παράδειγμα που παρουσίασα στην αρχή αυτού του κεφαλαίου. Είναι η αρχή ενός σημαντικού κεφαλαίου που έγραψα στο μυθιστόρημα μου. Αυτό που ήθελα να δώσω στον αναγνώστη να καταλάβει, είναι ότι θα πεθάνει προς το τέλος του κεφαλαίου. Προφανώς το έκανα αποτυχημένα, για αυτό το ξανάγραψα. Ας δούμε πως είναι τώρα λοιπόν. Ο Χαασίμ ξεκουράζεται ήσυχα, ειρηνικά στην Στενή Κοιλάδα. Ανόητος και αγνώμων για το μέλλον του, ένας άγγελος του θανάτου έρχεται για αυτόν, με χέρια από λεπίδες για να τον δολοφονήσει με ψυχρή αδιαφορία. Ο άγγελος θα σταθεί μπροστά του και θα του πει να μην ζητήσει οίκτο, γιατί το έλεος σημαίνει θάνατο, για αυτούς που είναι τόσο φρικτοί και άθλιοι. Το όνομά του είναι Αλάστωρ και θα του δώσει αυτό που αξίζει: Ένα εισιτήριο απευθείας για την κόλαση! Κατά την άποψη μου και με βάση την ανατροφοδότηση που πήρα από τον editor μου (σημείωση: το βιβλίο είναι στα αγγλικά), η αλλαγή είναι προς την κατεύθυνση που θα ήθελα. Ο αναγνώστης καταλαβαίνει ξεκάθαρα πως κάτι τρομερό θα γίνει στον συγκεκριμένο χαρακτήρα (θα πεθάνει) και αυτό μένει να ξεδιπλώσω μέσα στο υπόλοιπο κεφάλαιο. Όταν λοιπόν αποφασίσεις να κάνεις foreshadowing, να είσαι συγκεκριμένος και αποκάλυψε τις απαραίτητες πληροφορίες για το τι θα γίνει, κάνοντας τον αναγνώστη σου να θέλει να διαβάσει περισσότερο.
  16. 1 point
    Αχ, εισαγωγές βιβλίων και πρώτα κεφάλαια. Σκέψου ότι αφού έχεις δει ένα εκπληκτικό εξώφυλλο, μία πολύ καλή περιγραφή, ανοίγεις το βιβλίο και το πρώτο πράγμα που διαβάζεις είναι αυτό. Ο Παύλος ξύπνησε για να πάει στο σχολείο, όπως συνήθιζε κάθε ημέρα. Κάθισε λίγο στο παράθυρο και αφουγκράστηκε τους ήχους κάτω από τον δρόμο. Είδε τα αμάξια που πήγαιναν και έρχοταν, τους δραστήριους ποδηλάτες να κάνουν γυμναστική και κάποιους συμμαθητές του να φοράνε τα μοδάτα ρούχα τους και της τσάντες τους, να πάνε στο λύκειο. Κατέβηκε κάτω στην κουζίνα ετοίμασε τον καφέ του και αφού πήρε την τσάντα του, έφυγε για το σχολείο. Πράγμα που με αφήνει με την απορία: Ε και; Η ιστορία μας πάσχει προφανώς από τα τρία βασικά στοιχεία: 1. Ποιανού είναι η ιστορία; Του Παύλου 2. Τι γίνεται; Ο Παύλος ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο του. 3. Τι διακυβέβευται; Τίποτα απολύτως... Είναι απαραίτητο λοιπόν, οι πρώτες γραμμές της ιστορίας μας να μας αυξάνουν την τεστοστερόνη και την αγωνία. Πάλι θα μου πεις, στο λύκειο πήγαινε, τι άλλο να έγραφα... Ας δούμε το παρακάτω παράδειγμα. Ο Παύλος ξύπνησε για να πάει στο σχολείο του, ξέροντας πως μέχρι το μεσημέρι η ζωή του θα άλλαζε. Ή θα κατάφερνε να γράψει καλά στο τελευταίο μάθημα των πανελληνίων και να περάσει στη σχολή που ονειρευόταν, ή θα ήταν ένας ακόμη αποτυχημένος που θα συνέχιζε να μένει με τους γονείς του. Καθως έβλεπε την παλιά του κιθάρα και τα βιβλία του σχολείου, θυμήθηκε τον πατέρα του που χτες του είχε πει ότι είναι ένας αποτυχημένος και δεν θα καταφέρει να κάνει τίποτα στην ζωή του. Εάν δεν έγραφε καλά στις πανελλήνιες και αναγκαζόταν να μείνει εδώ, πως θα κατάφερνε να ξεφύγει; Σίγουρα η βελτίωση είναι αισθητή και αυτό είναι μία αρχή ιστορίας που θα ήθελα να διαβάσω. Ας δούμε όμως τους λόγους... 1. Ποιανού είναι η ιστορία; Του Παύλου 2. Τι γίνεται; Ο Παύλος ετοιμάζεται για το τελευταίο μάθημα των πανελληνίων 3. Τι διακυβεύεται; Η ζωή του και το μέλλον της νεαρής ζωής του. Αν καταφέρεις και απαντήσεις από την πρώτη παράγραφο αυτά τα ερωτήματα, θα έχεις σίγουρα περισσότερες πιθανότητες να κερδίσεις τον αναγνώστη και να αγοράσει το βιβλίο σου.
  17. 1 point
    Ένα από τα πράγματα που μετανιώνω φέτος, είναι που ξεκίνησα να γράφω ένα μεγάλο μυθιστόρημα. Αν και έχω μια σχετική εμπειρία, το να γράψεις ένα μεγάλο μυθιστόρημα, έχει πολλές δυσκολίες. Για την ακρίβεια, όσο μεγαλύτερο είναι το βιβλίο, τόσο αυξάνεται εκθετικά η δυσκολία του να τελειώσει και δεν μπορεί να πουληθεί σε πιο υψηλή τιμή. Το να τελειώσεις το πρώτο draft μπορεί να φαίνεται εύκολο και μάλλον είναι αν έχεις φτιάξει ένα βασικό outline, αλλά οι διορθώσεις... OMG! Δεν ξέρω από που να το πιάσω και πως να το τελειώσω. Ιδιαίτερα αν έχεις προσθέσει και καναδυο POV μέσα, η δυσκολία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Το κόστος διορθώσεων είναι ακόμη πιο τσουχτερό σε σχέση με μία νουβέλα. Εδώ να κάνω έναν διαχωρισμό για όσους δεν ξέρουν τι είναι η νουβέλα και το μυθιστόρημα. Η νουβέλα είναι συνήθως 15-25 χιλιάδες λέξεις (οι αριθμοί αυτοί παίζουν ανάλογα με την βιβλιογραφία. Ένα μυθιστόρημα από την άλλη, ξεκινάει από τις 55.000 λέξεις και ανάλογα με το είδος, μπορεί να φτάσει έως και 180.000 λέξεις. Εντάξει δεν έχω διαβάσει κάτι με 180.000 λέξεις, αλλά το να φτάσεις τις 100.000 λέξεις σε ένα μυθιστόρημα στον κόσμο της αυτοέκδοσης στην κατηγορία φαντασίας ή επιστημονικής φαντασίας, είναι κάτι το συνηθισμένο. Σκέψου λοιπόν τώρα πως έχεις από τη μία κάτι που θεωρητικά μπορεί να κερδίσει πολλά χρήματα, αλλά έχει μεγαλύτερο ρίσκο και από την άλλη κάτι που μπορείς να κερδίσεις λιγότερα, αλλά το ρίσκο σου είναι μικρότερο. Αυτό είναι το δίλημμα μεταξύ μυθιστορήματος και νουβέλας στον κόσμο της αυτοέκδοσης. Μία νουβέλα 15-20 χιλιάδες λέξεις χρειάζομαι συνήθως 15 ημέρες για να την τελειώσω και να την στείλω για διόρθωση. Ένα μυθιστόρημα 100.000 λέξεων χρειάζεται συνολικά 6 μήνες. Βέβαια, έχω δει να τελειώνουν μυθιστορήματα σε λιγότερο από τρεις μήνες και κατανοώ πως είναι θέμα εμπειρίας, αλλά και οι νουβέλες ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Μεγαλύτερη εμπειρία, θα οδηγήσει σε μικρότερο χρόνο, για αυτό και κάποιοι βγάζουν κάθε εβδομάδα από μία νουβέλα. Φαντάσου τώρα να μπεις στο Goodreads και να δεις κάποιον να έχει αυτοεκδόσει πολλά βιβλία. Υποσυνείδητα σκέφτεσαι ότι είναι μάλλον πετυχημένος και αφού έχει αρκετά βιβλία σε μια σειρά, θα έχω να διαβάσω. Η αξιολόγηση σου γίνεται με βάση τα πόσα εξώφυλλα βλέπεις και όχι με βάση τις λέξεις που έχει η κάθε ιστορία. Αναπόφευκτα, οι αναγνώστες αποφασίζουν να επενδύσουν περισσότερο σε αυτόν που έχει εκδόσει περισσότερα βιβλία και ιδιαίτερα αν όλα αυτά είναι σε μία συγκεκριμένη σειρά βιβλίων. Αν το μυθιστόρημα μου το είχα σπάσει σε 6-7 μέρη, τώρα θα είχα 6-7 νουβέλες και θα είχα αρχίσει να κερδίζω από το την πρώτη εβδομάδα. Βέβαια, οι σύντομες ιστορίες δεν έχουν τα ίδια έσοδα και είναι ελάχιστοι αυτοί που κερδίζουν χρήματα από νουβέλες, αλλά αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει. Υπάρχει τάση κάποιοι αναγνώστες να προτιμούν τις νουβέλες, για τον ίδιο λόγο που ανέφερα στο άρθρο μου "Σύντομα Κεφάλαια, τραγανά σαν πατατάκια". Αυτή η τάση δεν είναι κάτι που την ονειρεύομαι ή την ψυχανεμίζομαι. Μεγάλοι παίχτες, όπως amazon ήδη έχει κατηγορία Amazon Singles, που βάζει διακεκριμένους συγγραφείς με σύντομες ιστορίες και το Kindle Short Reads, το οποίο έχει indie authors που δημοσιεύουν σύντομες ιστορίες. Ο ανταγωνισμός στα short reads είναι εμφανώς πολύ μικρότερος και έχω εντοπίσει δύο - τρεις Έλληνες, οι οποίοι γράφουν σύντομες ιστορίες και ούτε λίγο, ούτε πολύ, γύρω στο διχίλιαρο το μήνα το κερδίζουν μόνο από σύντομες ιστορίες. Αυτό φαίνεται από τον όγκο και από το sales rank που έχουν. Αν επίσης αποφάσιζα να κάνω αυτοέκδοση στην Ελλάδα, σίγουρα θα ξεκινούσα με νουβέλες. Το επόμενο διάστημα που θα δημοσιεύσω τις νουβέλες μου και το μυθιστόρημα και θα γράψω εδώ τις εμπειρίες μου. Ελπίζω μέσα στον Νοέμβριο να έχει βγει η πρώτη νουβέλα (hopefully).
  18. 1 point
    Συνεχίζοντας από το προηγούμενο potato chip chapter, ας δούμε τι κάνει θελτική την αυτοέκδοση. Είδαμε άλλωστε ότι έχει υψηλές απαιτήσεις. Κερδίζεις χρόνο. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν είναι απλό πράγμα να βρεις εκδοτικό οίκο που θα επενδύσει πάνω σου και να βγάλει το βιβλίο σου στον χρόνο που εσύ θέλεις. Αυτό με την αυτοέκδοση αλλάζει. Μπορείς κάθε εβδομάδα να εκδίδεις σύντομες ιστορίες ή κάθε μήνα μία νουβέλα ή να βγάλεις μυθιστόρημα όποτε εσύ το αποφασίσεις. Δεν έχεις περιορισμό στο μέγεθος του πέους... εμ σόρυ, της ιστορίας ήθελα να πω. Ξεχάστηκα με τόσα ρομάντζα εδώ μέσα στο wattpad. Τα περισσότερα μυθιστορήματα είναι περίπου 200 σελίδες, αν και υπάρχουν εξαιρέσεις. Με λίγα λόγια ένα βιβλίο 100.000 λέξεων, θα έβγαινε κοντά στις 400 σελίδες. Αυξημένο κόστος εκτύπωσης, αποθήκευσης κ.ο.κ. καταλαβαίνεις ότι κανένας εκδοτικός οίκος δεν θα δεχτεί να αναλάβει κάτι τέτοιο. Στην αυτοέκδοση όμως θεωρείται standard μία ιστορία φαντασίας - επιστημονικής φαντασίας να είναι από 75-120 χιλιάδες λέξεις. Όλα τα έσοδα είναι δικά σου. Ως νέος συγγραφέας, είναι σχεδόν απίθανο να έχεις καλά ποσοστά από τις πωλήσεις με έναν παραδοσιακό εκδοτικό οίκο. Πάλι σε συζητήσεις που έχω δει στο SFF.GR, δύσκολα να ξεπεράσεις το 15%, ενώ το 20% ποσοστά είναι στα πλαίσια της φαντασίας. Στην αυτοέκδοση τα έσοδα είναι δικά σου, ενώ αν γράφεις στα αγγλικά και αποφασίσεις να το βάλεις σε κάποια πλατφόρμα όπως το kobo, amazon κλπ, τότε τα έσοδα σου είναι συνήθως 70% επί των πωλήσεων. Οι πλειοψηφία των συγγραφέων που βγάζουν πάνω από 100.000 δολλάρια το έτος, είναι στην πλειοψηφία τους αυτοεκδότες. Δεν θυμάμαι σε ποια έρευνα το είχα διαβάσει, αλλά βαριέμαι να ψάξω και δεν θα το βάλω ως reference... Αυτό ειναι λογικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι και μεγαλύτερος ο αριθμός των indie authors στο αγγλόφωνο κοινό. Για τα ελληνικά δεδομένα δεν έχω μελέτες, αλλά αυτοί που έχουν πετυχημένες αυτοεκδόσεις, συνήθως καταφεύγουν στην λύση της ιδιοέκδοσης (θα αναφερθώ σε επόμενο κεφάλαιο για αυτή την μέθοδο). Αυτό είναι ένδειξη ότι έχουν αρκετά έσοδα για να μην προτιμήσουν να εκδοθούν από παραδοσιακό εκδοτικό οίκο. Προσωπικά η λύση της αυτοέκδοσης μου αρέσει γιατί θεωρώ ότι μπορώ να φέρω περισσότερα έσοδα και μου δίνει την ελευθερία των αποφάσεων σε εμένα. Δεν σημαίνει ότι δεν θα ήθελα να εκδοθώ από παραδοσιακό οίκο (καίγεται το μουνάκι μου βασικά, αλλά δεν θα το αναλύσω τώρα), παρόλα αυτά η λύση της αυτοέκδοσης είναι the way to go αυτή τη στιγμή για αυτό που γράφω, καθώς και το μέγεθος των ιστοριών μου, που ειναι νουβέλες ή μεγάλα μυθιστορήματα.
  19. 1 point
    Η αγαπημένη μου μέθοδος και αυτή που μισούν οι περισσότεροι. Εδώ πρέπει να τα κάνεις όλα εσύ. Εξώφυλλο, blurb, επιμέλεια, προώθηση, εκτύπωση κ.λπ. Πάμε να δούμε λοιπόν όλα τα βήματα ένα προς ένα! Προσοχή: Δεν υπάρχει περίπτωση να μην κάνεις μαλακία στην αυτοέκδοση και να τα κάνεις όλα σωστά. Οπότε να είσαι λίγο επιεικής στην αρχή και θα εξηγήσω τους λόγους. Πρέπει να φτιάξεις εξώφυλλο. Έχω τονίσει και θα συνεχίζω να αναφέρω ότι είναι το πιο σημαντικό μέρος σε ένα βιβλίο. Χωρίς εξώφυλλο της προκοπής, μην σκέφτεσαι να εκδόσεις βιβλίο και φυσικά μην μπεις στον κόπο της εκτύπωσης. Ένα βιβλίο κάποιος θα το κρίνει σε πρώτο στάδιο από την εμφάνιση του, είτε το θέλουμε, είτε όχι. Το ίδιο κάνουμε και εμείς όταν επιλέγουμε βιβλίο. Αν και σε φίλους μου που θέλουν να κάνουν αυτοέκδοση (π.χ. ποιημάτων) τους έχω φτιάξει εξώφυλλο εγώ, για τα δικά μου απευθύνομαι σε επαγγελματία. Καλή τύχη λοιπόν, να βρεις κάποιον και φυσικά να είναι σε λογικές τιμές. Συνήθως το κόστος εξωφύλλου εξαρτάται από 2 - 3 παράγοντες: Τυπογραφία, αριθμός απεικονιζόμενων χαρακτήρων και background. Για τις νουβέλες μου κοστίζει περίπου 90€ το εξώφυλλο, ενώ για τα μυθιστορήματα 250€. Συνήθως επενδύω περισσότερα στο μυθιστόρημα γιατί περιμενω να έχω περισσότερα έσοδα, αλλά αυτό θα φανεί το επόμενο διάστημα. Πρέπει να φτιάξεις ένα blurb της προκοπής. Αν δεν διάβασες το άρθρο μου "Πόσο σημαντική είναι η περιγραφή ενός βιβλίου;" σου προτείνω να το ρίξεις μια ματιά. Εν συντομία, είναι το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα και παρότι φαίνεται εύκολο, χρειάζεται περισσότερο γνώσεις marketing, παρά συγγραφείς. Είναι όμως κάτι που μπορείς να γλιτώσεις το κόστος και να το κάνεις εσύ. Συνήθως για ένα μέτριο blurb το κόστος είναι 50-100€ για 100-200 λέξεις. Παραπάνω λέξεις δεν χρειάζονται και ναι, αν το βιβλίο σου δεν πουλάει και δεν οφείλεται στο εξώφυλλο, το blurb μάλλον είναι η αιτία. Μην το αγνοείς, πολλοί το κάνουν και στην αυτοέκδοση το εξώφυλλο και το blurb είναι δύο από τα τρία βασικά συστατικά της επιτυχίας. Το τρίτο δεν το αναφέρω εδώ, αλλά είναι πως ξεκινάς την ιστορία σου. Θα το αναλύσω αυτό σε επόμενο άρθρο. Πρέπει να αναλάβεις εσύ το κόστος εκτύπωσης. Ας υποθέσουμε ότι θέλω να εκτυπώσω μία νουβέλα 20.000 λέξεων (περίπου 80 σελίδες) με μαλακό εξώφυλλο, το κόστος ξεκινάει από 150 ευρώ και έχω μάθει ότι φτάνει 700€. Οι τιμές είναι ενδεικτικές, αλλά you get the point. Πρέπει να κάνεις έρευνα που θα κάνεις την εκτύπωση. Εδώ αναφέρω ότι πρόκειται μόνο για το κόστος εκτύπωσης και όχι συμπληρωματικές υπηρεσίες, όπως παρουσίαση βιβλίου, εκδηλώσεις κλπ. Επίσης, στο συγκεκριμένο παράδειγμα αναφέρομαι στην ίδια ποιότητα εκτύπωσης, οπότε είναι προφανές ότι σε συμφέρει η έκδοση των 150 ευρώ... Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως η εκτύπωση δεν είναι ούτε τόσο ακριβή, ούτε τόσο προβληματική, ούτε κοστοβόρα. Το πρόβλημα είναι όλα τα παραπάνω και τα παρακάτω. Πρέπει να κάνεις εσύ διαμόρφωση κειμένου ή να πληρώσεις κάποιον. Στην αρχή καλό θα ήταν να πληρώσεις, δεν κοστίζει πολύ. Έτσι θα έχεις μια σχετική σιγουριά ότι η εκτύπωση θα βγει σωστά. Βέβαια έχει τύχει να μου εκτυπώσουν εργασία και το εξώφυλλο ήταν πατάτα, αλλά οκ, τυχαίνουν και αυτά. Πρέπει να κάνεις εσύ την επιμέλεια κειμένου. Σκέφτεσαι να εκδόσεις το βιβλίο σου χωρίς κάποιον να το επιμεληθεί; You guessed wrong my friend. Υπάρχουν πολλοί τύποι επιμέλειας κειμένου και θα χρειαστεί να κάνω ολόκληρο άρθρο, αλλά για line editing & proofreading, το κόστος ενός επαγγελματία είναι ξεκινάει περίπου στα 600€, αλλά το κόστος εξαρτάται από το μέγεθος. Αυτό το κόστος που αναφέρω είναι ενδεικτικό για βιβλίο 100.000 λέξεων. Μάντεψε! Πρέπει να κάνεις εσύ όλη την διαφήμιση και προώθηση του βιβλίου σου. Αν και αυτό θα το έκανες ως ένα βαθμό με έναν παραδοσιακό εκδοτικό οίκο, εδώ όλο το βάρος και το κόστος πέφτει πάνω σου. Δεν θα το αναλύσω περισσότερο, γιατί εδώ χρειάζονται κεφάλαια! Παρόλα τα παραπάνω μειονεκτήματα, η αυτοέκδοση έχει ένα σύνολο πλεονεκτημάτων, που αρχικά μπορεί να μην φαίνονται. Επειδή το συγκεκριμένο θέμα βγήκε μεγάλο, θα το σπάσω στα δύο και μπορείς να διαβάσεις την συνέχεια στο επόμενο κεφάλαιο.
  20. 1 point
    Αν μου έμαθε κάτι το WattPad, είναι πως το μέγεθος του κεφαλαίου μιας ιστορίας μετράει πολύ περισσότερο από όσο πίστευα. Υπάρχει μία τάση, τα κεφάλαια να είναι σχετικά μικρά, περίπου 1.000 - 2.500 λέξεις. Κάποιοι χρησιμοποιούν και τον όρο "Potato Chip Chapters", για να δείξουν πως τα μικρά κεφάλαια είναι πιο εύκολα "καταναλώσιμα" σε αυτό το μέγεθος. Ζούμε στην εποχή που όλα και όλοι θέλουν την προσοχή μας. Το κινητό μας στέλνει συνέχεια notifications, οι εφαρμογές και τα προγράμματα που έχουν αυτές οι συσκευές απαιτούν συνέχεια την προσοχή μας και ο browser μας είναι γεμάτος διαφημίσεις (και notifications), κάνοντας την επαγγελματική και προσωπική ζωή μας ανισόρροπη. Όλοι ζητούν την προσοχή μας, περιορίζοντας τον χρόνο του αναγνώστη, ο οποίος έχει εξαιρετικές και πολύ περισσότερες επιλογές σε σχέση με το παρελθόν. Υπάρχουν αμέτρητα εξαιρετικά βιβλία που μπορούμε να βρούμε να διαβάσουμε πλέον. Τα βιβλία σε γενικές γραμμές είναι πιο οικονομικά και απαιτούν από τους αναγνώστες χρόνο (κυρίως), εκτός από χρήματα. Δεν μπορείς να πάρεις τον χρόνο σου πίσω, αφού διαβάσεις ένα βαρετό βιβλίο, για αυτό πρέπει αυτό που γράφεις να είναι έτσι δομημένο, ώστε ο αναγνώστης σου να μην το μετανιώσει. Τα σύντομα κεφάλαια είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να ξέρει ο αναγνώστης που να σταματήσει. Μπορεί ο αναγνώστης σου να έχει δέκα ή είκοσι λεπτά διαθέσιμα στο τρένο ή στον καφέ του. Όταν του δίνεις την δυνατότητα να διαβάσει κεφάλαια που είναι μικρότερα, σαν τραγανά πατατάκια, του δίνεις την δυνατότητα να καταλάβει που να σταματήσει. Το πιο τρελό όμως, είναι ότι έχει παρατηρηθεί ότι οι ιστορίες με μικρά κεφάλαια, κάνουν τους αναγνώστες να θέλουν να διαβάσουν περισσότερο. Όταν τελειώνεις ένα μικρό κεφάλαιο και τον αφήνεις με κάποιες απορίες, θέλει να διαβάσει ακόμη περισσότερο και συνεχίζει να διαβάσει. Με λίγα λόγια τα σύντομα κεφάλαια δίνουν την δυνατότητα στον αναγνώστη να διαβάσει ένα κεφάλαιο μέσα σε δέκα λεπτά και να ξέρει που να σταματήσει ή να συνεχίσει να το διαβάζει γιατί έχει απορίες τι θα γίνει στο επόμενο, μικρό κεφάλαιο. Το μυθιστόρημα που γράφω, το κάθε κεφάλαιο είναι 9.000 - 15.000 λέξεις, οδηγώντας τον αναγνώστη σε σίγουρη εξάντληση, για αυτό και σκοπός μου είναι πριν το εκδόσω, να το σπάσω σε μικρότερα κομμάτια και να διευκολύνω την ανάγνωση.
  21. 1 point
    Χμμ περιγραφές βιβλίων. Το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα μετά το εξώφυλλο. Και όμως συνήθως οι ιστορίες στα οπισθόφυλλα είναι κάπως έτσι: Ο χειμώνας έρχεται. Αυτό είναι το στερνό ρητό του οίκου των Σταρκ, το βορειότερο από τα φέουδα που οφείλει την υπακοή στον βασιλιά Ρόμπερτ Μπαράθεον. Εκεί ο Ένταρντ Στάρκ κυβερνάει στο Γουίντερφελ στο όνομα του Μπαράθεον. Ξ οικογένειά του κατοικεί με ειρινικά και άνετα: η υπερήφανη σύζυγός του, η Κατελίν, τους γιους του Ρομπ, Μπράντον και Ρίκον, τις κόρες του Σάνσα και Αρύα και τον μπάσταρδο γιο του Τζον Σνόου. Λίγο βόρεια, πίσω από το Τείχος, βρίσκονται τα άγρια Γουαίλντλινκς και ακόμη χειρότερα—αφύσικα πλάσματα ξεχασμένα στους μύθους των αιώνιων καλοκαιριών, αλλά είναι πάρα πολύ αληθινά και πάρα πολύ θανατηφόρα στην αλλαγή της εποχής. Ακόμα μια πιο άμεση απειλή παραμονεύει στο νότο, όπου ο Τζον Άρρυν, το χέρι του βασιλιά, πέθανε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Τώρα ο Ρόμπερτ βαδίζει βόρεια στο Γουίντερφελ, φέρνοντας τη βασίλισσα του, τον πανέμορφη αλλά ψυχρή Σέρσεϊ, τον γιο του, τον σκληρό, αδυσώπητο πρίγκηπα Τζόφρευ και τους αδελφούς της βασίλισσας Τζέιμι και Τύριον του ισχυρού και πλούσιου Οίκου των Λάνιστερ - ο δεύτερος ένας νάνος, του οποίου το κομψό ανάστημα υποσκάπτει ένα λαμπρό μυαλό. Όλοι κατευθύνονται προς το Γουίντερφελ και μια μοιραία συνάντηση που θα αλλάξει την πορεία των βασιλείων. Σοβαρά τώρα Γιώργη Ρ. Ρ. Μάρτιν, είναι αυτό περιγραφή οπισθόφυλλου; Αφού το διαβάζω όλο αυτό, το μόνο που έχω να πω στο τέλος είναι: Ε και; Στα αρχίδια μου! Ποιος είναι ο πρωταγωνιστής; Ποιο είναι το θέμα και τι διακυβέβευται; Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που θα έπρεπε να έχει ένα οπισθόφυλλο. Φυσικά και το Game of Thrones έγινε επιτυχία, η οποία φυσικά οφείλεται στην διαφήμιση (no brainer). Ως indie authors / αυτοεκδότες όμως, με ένα τέτοιο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο θα τρώγαμε τα μούτρα μας. Είναι ενδεικτικό παράδειγμα ότι τα καλύτερα best seller έχουν τα χειρότερα οπισθόφυλλα. Ας δούμε μία διαφορετική έκδοση του παραπάνω: Ο Άρχοντας Ένταρντ Σταρκ εγκαταλείπει την αρχαία έδρα του οίκου του και ταξιδεύει στο Νότο για να αναλάβει το αξίωμα που θα τον αναδείξει στον δεύτερο ισχυρότερο άνθρωπο του βασιλείου. Σκοπός του είναι να εξιχνιάσει το μυστηριώδη θάνατο του φίλου και προκατόχου του και να αποκαλύψει τη συνωμοσία εναντίον του θρόνου. Σε έναν κόσμο όπου οι χειμώνες διαρκούν δεκαετίες ολόκληρες,βασιλείς και βασίλισσες,ιππότες και μάγοι,ευγενείς και δολοφόνοι,βρίσκονται αντιμέτωποι σ' ένα θανατερό παιχνίδι...Το Παιχνίδι του Στέμματος... Αυτό φίλοι μου είναι μία περιγραφή εξωφύλλου απλή, κατανοητή και με τραβάει να την διαβάσω. Ποιανού είναι η ιστορία; Του Ένταρντ Στάρκ. Τι συμβαίνει; Ο καλύτερος φίλος του πέθανε μυστηριωδώς και αυτός πρέπει να πάει στον Νότο για να εξιχνιάσει τον θάνατο του. Τι διακυβέβευται; Το μέλλον του Ένταρντ Στάρκ. Συγχαρητήρια στον Εκδοτικό Οίκο Anubis που άλλαξαν την περιγραφή του οπισθόφυλλου και την έκαναν της προκοπής. Ας δούμε λοιπόν τι πρέπει να κάνουμε για να γράψουμε ένα οπισθόφυλλο της προκοπής. Εδώ να αναφέρω πως αυτό λέγεται blurb στα αγγλικά και θα χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο, μιας και δεν υπάρχει κάποιος αντίστοιχος όρος στα Ελληνικά :sad: Το blurb λοιπόν είναι ένα σύντομο κείμενο που χρησιμοποιείται για προωθητικές ενέργειες στα βιβλία. Από το οπισθόφυλλο έως το site που θα το αγοράσει κάποιος, χρειάζεται μία περιγραφήπου θα τραβήξει την προσοχή για το αγοράσει. Φυσικά το πρώτο είναι το εξώφυλλο, αλλά όπως είπαμε, αφού κάποιος δει το εξώφυλλο και του τραβήξει την προσοχή, το επόμενο που θα κάνει είναι να διαβάσει το blurb. Το blurb λοιπόν είναι ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους επιτυχίας / αποτυχίας του βιβλίου σου, για αυτό και θα έπρεπε να δώσεις ιδιαίτερη σημασία. Συνήθως αυτό δεν το γράφει ο συγγραφέας, αλλά κάποιος με γνώσεις πάνω στο marketing ή ο εκδοτικός οίκος που θα το βγάλει. σ.σ. Γιώργη Ρ. Ρ. Μάρτιν σόρυ λοιπόν που είπα τι σκέφτηκες. Πιο σωστά θα έπρεπε να πω, τι σκεφτόταν ο εκδοτικός σου οίκος όταν το δημοσίευε; Η φόρμουλα για την επιτυχία: Πες μας τον κύριο ή τους κύριους πρωταγωνιστές σου Δώσε μας μια σαφή ιδέα για το πρόβλημα με το οποίο θα έρθει αντιμέτωπος ο πρωταγωνιστής Βάλε τα κύρια προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν Τι διακυβέβευται; Τέλος, πάρε το χρόνο σου για να σκεφτείς ένα σωστό blurb. Συνήθως χρειάζομαι μία εβδομάδα για να φτιάξω / τελειοποιήσω ένα blurb 150-200 λέξεων. Το εξώφυλλο, το blurb και η πρώτη σελίδα του βιβλίου σου είναι αυτή που θα καθορίσει αν κάποιος θα αγοράσει το βιβλίο σου ή όχι. Δώσε την απαραίτητη προσοχή λοιπόν!
  22. 1 point
    Όλοι το έχουμε σκεφτεί, όλοι το έχουμε κάνει. Ξεκινάς να γράψεις μία ιστορία και ξαφνικά, οι σκέψεις σε κατακλύζουν. Τι ωραία που θα ήταν να φτιάξω μία ακόμη ιστορία με νέους χαρακτήρες, κοσμοπλασία και πλοκή. Αυτό όμως είναι ότι χειρότερο μπορείς να κάνεις στο προσωπικό σου brand, ιδιαίτερα αν ξεκινάς μόλις τώρα. Τελείωσε αυτό που ξεκίνησες! Μην μπαίνεις στην διαδικασία να ξεκινήσεις πολλές ιστορίες, διαφορετικές πλοκές κλπ. Εκτός του ότι θα χρειαστείς πολύ περισσότερο χρόνο για να συντηρήσεις αυτές τις ιστορίες, κάποιες από αυτές θα τις παρατήσεις ή δεν θα τελειώσεις καμία στο τέλος. Το βασικότερο πρόβλημα όμως, είναι ότι οι περισσότεροι επιτυχημένοι συγγραφείς, ιδιαίτερα αυτοί που αυτοεκδίδουν έχουν μία σειρά βιβλίων, βαριά δυο, πάνω στις οποίες επενδύουν για αρκετό χρόνο (χρόνια) μέχρι να πετύχουν. Συνήθως χρειάζεται να εκδόσεις 4-6 μεγάλα μυθιστορήματα στην ίδια σειρά, ώστε να γίνεις κάπως γνωστός και να αποκτήσεις κοινό. Ως αναγνώστες ο χρόνος μας είναι πολύτιμος και έχουμε πολλές επιλογές πλέον. Εάν διάβασα ένα βιβλίο σου και μου αρέσει, τότε το επόμενο πράγμα που θα ήθελα να κάνω είναι να διαβάσω το δεύτερο βιβλίο στην ιστορία που αναπτύσεις κ.ο.κ. Αν και δεν το αντιλαμβάνεσαι, είναι μεγάλο το ψυχικό κόστος να ξεκινήσω να διαβάζω μία νέα ιστορία και μετά μία άλλη. Αυτή τη στιγμή τα light novels που διαβάζω έχουν περίπου 10-25 βιβλία στην ίδια σειρά και αυτό τους κάνει πετυχημένους. Μόλις τελειώνω το ένα βιβλίο, θέλω να πάρω το επόμενο και μετά το επόμενο κοκ. Φύγε από την μόδα της Τριλογίας! Σοβαρά τώρα. Η μόδα της τριλογίας έχει φύγει εδώ και καιρό και είναι λογικό. Οι πιο επιτυχημένοι indie authors αξιολογούν μία σειρά αν έχει νόημα όταν φτάσουν τα 4-8 μυθιστορήματα και μιλάμε για 200-400 σελίδες το καθένα. Και ήταν λογικό η μόδα της τριλογίας να φύγει. Αν έχεις φτιάξει το όνομα σου γύρω από μία πετυχημένη σειρά, γιατί να την κάνεις τριλογία και όχι δωδεκαλογία ή εικοσιπενταλογία; Έχεις εγγυημένα έσοδα, γνωρίζεις την κοσμοπλασία και τους χαρακτήρες σου. Στην εποχή των απεριόριστων ιστοριών, είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις. Χρειάζεται μεθοδικότητα και υπομονή, οπότε μην παρασύρεσε από νέους κόσμους, χαρακτήρες και σκηνές που σκέφτηκες για 5 λεπτά ότι θα είναι κουλ.
  23. 1 point
    Σίγουρα έχεις ακούσει το ιδίωμα "Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του" και άλλες τέτοιες μπούρδες. Εάν θέλεις πραγματικά να διαβάσει κάποιος το βιβλίο σου, είναι απαραίτητο να έχεις ένα καλό εξώφυλλο. Για ποιο λόγο; 1. Κεντρίζει το ενδιαφέρον του πιθανού αναγνώστη 2. Κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα 3. Κάνει το βιβλίο να φαίνεται προσεγμένο Ένα κακό εξώφυλλο από την άλλη, μπορεί να κάνει ζημιά με διάφορους τρόπους, οι βασικότεροι όμως είναι: 1. Δεν θα μπει καν στον κόπο κάποιος να το ρίξει μια ματιά. 2. Δεν φαίνεται επαγγελματικό, οπότε ο αναγνώστης μπορεί να θεωρήσει ότι έχεις αγνοήσει και άλλα πράγματα (π.χ. επιμέλεια κειμένου). Με λίγα λόγια, μέσα από τα εκατομμύρια βιβλία που υπάρχουν για αγγλόφωνο κοινό, αλλά και τα χιλιάδες που υπάρχουν στα ελληνικά, το εξώφυλλο αποτελεί την πιο ουσιώδη ενέργεια για να τραβήξεις την προσοχή. Η σημαντικότητα ενός καλού εξωφύλλου έχει τονιστεί άλλωστε και από μεγάλους εκδοτικούς οίκους, για αυτό και βλέπουμε άλλωστε να κυκλοφορούν το ίδιο βιβλίο με διαφορετικά εξώφυλλα, ανάλογα με την αγορά που απευθύνονται.
  24. 1 point
    Ας μιλήσουμε για βρικόλακες. Σου προτείνω να κάτσεις αναπαυτικά˙ αυτό θα πάρει λίγη ώρα. Καταρχήν, να σου πω ότι δεν πρόκειται να ασχοληθώ καθόλου με το κομμάτι που αφορά το βρικόλακα ως λαϊκή παράδοση, αλλά μόνο με το βρικόλακα στη λογοτεχνία. Θα το κάνω αυτό για δύο λόγους: πρώτον, δεν έχω την απαραίτητη γνώση για να το κάνω και, δεύτερον, η εικόνα που έχουν στο μυαλό τους οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα για το βρικόλακα πηγάζει πρωτίστως από την ποπ κουλτούρα και δευτερευόντως από όποια έρευνα μπορεί να έχουν κάνει πάνω στους ανά περιοχή θρύλους. Ούτε με ταινίες και σειρές θα ασχοληθώ, όμως. Ο λόγος είναι πολύ απλός˙ ό,τι κι αν πιστεύεις για οποιαδήποτε ταινία ή σειρά με βρικόλακες εκεί έξω…η λογοτεχνία το έκανε πρώτη. Θα ξεκινήσω, φυσικά, από το Dracula. Κακά τα ψέματα, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσεις ένα κείμενο όπως αυτό. Αυτή τη στιγμή, αν είσαι πολύ σκληροπηρυνικός, θα ετοιμάζεσαι να μου πεις για το Mysterious Stranger, αυτό το ανώνυμο διήγημα του 1860 που υποθετικά «ενέπνευσε» τον Stoker. Εντάξει, τι «ενέπνευσε», ο άνθρωπος αντέγραψε όλη τη βασική πλοκή. Έχεις διαβάσει το Mysterious Stranger, όμως; Έλα, παραδέξου του, δεν είναι καλό διήγημα. Και μιας που έχουμε πιάσει τις αλήθειες, πες μου με το χέρι στην καρδιά αν έχεις όντως διαβάσει το Dracula ή αν έχεις δει απλά την ταινία του Coppola. Αν το έχεις διαβάσει σε συγχαίρω για την υπομονή σου, ειλικρινά˙ το βιβλίο είναι τρομερά βαρετό. Ατμοσφαιρικό, ναι, και καλογραμμένο, αλλά βαρετό. Έστω, λοιπόν, πως έχεις διαβάσει το Dracula. Αν σου αρέσει το είδος και είσαι λίγο πιο πωρωμένος με τους βρικόλακες, θα έχεις διαβάσει και ένα-δυο άλλα κλασσικά, όπως το The Vampyre του Polidori και το Carmilla του Le Fanu. Δεν σου λέω τώρα για τίποτα σκοτεινό και ψαγμένο, αλλά για πράγματα που δεν νοείται να μην έχεις διαβάσει όταν υποστηρίζεις ότι σου αρέσουν τα «βιβλία με βρικόλακες». Βρικόλακες υπήρχαν πριν το Dracula, ταυτόχρονα με το Dracula, μετά τo Dracula. Κι αν πραγματικά γουστάρεις το είδος και θες να ψαχτείς, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να επενδύσεις στο The Vampire Archives του Otto Penzler, τη μεγαλύτερη και καλύτερη ανθολογία διηγημάτων πάνω στο θέμα. Μπορεί να λείπουν κάποια εξαιρετικά διηγήματα, όμως είναι η καλύτερη δυνατή αρχή, πίστεψέ με. Ας ονομάσουμε αυτόν το βρικόλακα της εποχής του Stoker «Ρομαντικό Βρικόλακα», για ευκολία. Ο Ρομαντικός Βρικόλακας είναι ένα πλάσμα που οι πρωταγωνιστές της ιστορίας φοβούνται και προσπαθούν να καταστρέψουν. Συμβολίζει μια παλιά αριστοκρατία που ολοένα και φθίνει, αλλά ταυτόχρονα συμβολίζει και το σεξουαλικά και πολιτισμικά Αλλότριο. Είναι μια απειλή που έρχεται από αλλού, εξωτική και τρομακτική όσο είναι θελκτική. Σε μια εποχή βαθιά πουριτανική, όπου εκατοντάδες γυναίκες παρουσιάζουν συμπτώματα υστερίας εξαιτίας μιας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας, ο βρικόλακας αντιπροσωπεύει τη σεξουαλική ελευθερία και το πρωτόγονο ένστικτο. Κι αν ετοιμάζεσαι τώρα να μου πεις ότι ο βρικόλακας δεν θα έπρεπε να σχετίζεται με το σεξ και πως αυτό είναι πρόσφατη μόδα, θα σε παραπέμψω στην προηγούμενη παράγραφο και θα σε ρωτήσω για μια ακόμη φορά: έχεις διαβάσει το Dracula; Τα πάντα σε σχέση με το Ρομαντικό Βρικόλακα έχουν να κάνουν με το σεξ. Ξεκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο τρέφεται (διείσδυση δοντιών, ανταλλαγή σωματικών υγρών, ηδονή και για τον θύτη και για το θύμα) και φτάνοντας μέχρι τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει και φέρεται στα θύματά του (υπάρχει πολύ έντονα το στοιχείο του εμμονικού πάθους και της ανάγκης για κυριαρχία). Κι επειδή είμαι βέβαιη ότι η απάντησή σου στην ερώτησή μου ήταν θετική, θα σου θυμίσω τη σταδιακή μεταμόρφωση της Lucy Westenra στο Dracula και θα σε παραπέμψω σε περιγραφές όπου βογκάει, αναστενάζει και προσδιορίζεται από το συγγραφέα με επίθετα ξεκάθαρα σεξουαλικού χαρακτήρα, όπως «voluptuous». Θες να συνεχίσω; Να σου πω, δηλαδή, και για τον ομοφυλοφιλικό έρωτα που θίγει ο Le Fanu στην Carmilla; Μήπως για το παράνομο πάθος ενός ιερέα για μία βρικόλακα στο La Morte Amoureuse του Theophile Gautier; Ο κατάλογος, πραγματικά, δεν τελειώνει. Υπάρχει ένας και μόνο λόγος για τον οποίο στα έργα αυτά δεν υπάρχουν ξεκάθαρες αναφορές στην ερωτική πράξη: στην εποχή τους θα ήταν σκανδαλώδες. Αν θες να είμαστε τυπικοί, λοιπόν, ο αρχετυπικός βρικόλακας, ο Ρομαντικός Βρικόλακας, όπως τον βαφτίσαμε, είναι ένα πλάσμα βαθιά σεξουαλικό. Ξέρεις ποιος πρώτος βγήκε και έγραψε ξεκάθαρα ότι οι βρικόλακες είναι άφυλοι και δεν αισθάνονται σεξουαλική επιθυμία; Η Anne Rice, το 1976, πάνω από έναν ολόκληρο αιώνα μετά το Dracula, δηλαδή. Πρέπει, όμως, να καταλάβεις ότι, όπως και ο προσφιλής Κόμης, έτσι και ο βρικόλακας της Rice αντιπροσωπεύει το πνεύμα της εποχή του (ειρωνικό να το λέω αυτό τη στιγμή που ο ίδιος ο Louis γυρνάει και λέει «I’m not the spirit of any age; I am at odds with everything and always have been») και την αντιμετώπισή των συγχρόνων του σε σχέση με το σεξ. Η Rice, λοιπόν, γράφει σε μια εποχή μετά τη σεξουαλική επανάσταση, όπου το σεξ δεν είναι πια κοινωνικά κατακριτέο. Θα ονομάσουμε το βρικόλακα αυτόν «Πυρηνικό Βρικόλακα», κατά τον «πυρηνικό άνθρωπο», επειδή ακολούθησε το Β’ Παγκόσμιο. Θα κάνω μια μικρή παρένθεση, στο σημείο αυτό, για να εξηγήσω για ποιο λόγο δίνω αυτήν την ονομασία. Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, παρατηρείται μια τάση αναζήτησης της προέλευσης του «κακού», τόσο στις κοινωνικές επιστήμες, όσο και στη λογοτεχνία. Κατάλοιπα αυτής της τάσης βλέπουμε μέχρι και την εποχή της Rice. Πράγματι, όλη η υπαρξιακή αναζήτηση που βρίσκεται στο επίκεντρο του Interview With The Vampire περιστρέφεται γύρω από την ύπαρξη και τη φύση του κακού. Βλέπεις, ο Πυρηνικός Βρικόλακας δεν είναι πλέον ο κακός της ιστορίας, αλλά ένα μάλλον συμπαθητικό και καταραμένο τέρας, που με σπαραγμό αναρωτιέται ποιος είναι, από πού προήλθε και ποιος είναι ο σκοπός του στον κόσμο αυτό. Και μπορεί να μη βιώνει σεξουαλική διέγερση, έχει, όμως, αισθήματα και, σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, νιώθει ρομαντική αγάπη (Louis-Armand, Armand-Marius κ.ό.κ.). Η κατανάλωση αίματος αντικαθιστά την ερωτική πράξη σε μεγάλο βαθμό στα Vampire Chronicles, αλλά ακόμη κι αυτό δεν είναι απόλυτο, μιας και υπάρχει σκηνή στο The Vampire Armand όπου ο Armand και ο Marius κάνουν σεξ, με το δεύτερο να είναι ήδη βρικόλακας μερικές εκατοντάδες χρόνια. Και θα έρθω πάλι να σου πω ότι η Rice δεν είναι παρά μόνο μία συγγραφέας από πολλούς και η οπτική της δεν είναι παρά μία οπτική ανάμεσα σε δεκάδες. Στο Fevre Dream του George R. R. Martin (ναι, του κυρίου με τις τιράντες που έχει γράψει το Game of Thrones…εεεε, το A Song of Ice and Fire, θέλω να πω), οι βρικόλακες είναι ένα τελείως ξεχωριστό είδος που ζευγαρώνει και κάνει παιδιά, όπως και οι άνθρωποι. Στο Sunglasses After Dark της Nancy A. Collins (στο οποίο, παρεμπιπτόντως, βασίστηκε όλο το World of Darkness της White Wolf αλλά και η μυθολογία της Buffy), η Sonja Blue γίνεται βρικόλακας όχι από το αίμα του δημιουργού της αλλά από το σπέρμα του. Στο Lost Souls της Poppy Z. Brite, οι βρικόλακες επίσης κάνουν σεξ και τεκνοποιούν κανονικά. Στο Anno Dracula του Kim Newman, το ίδιο. Στο Live Girls του Ray Garton, μία ομάδα από βρικόλακες διατηρούν peep show στη Νέα Υόρκη. Αυτά είναι μερικά, μόνο, από τα παραδείγματα που μπορώ να σου δώσω. Και δεν σου μιλάω, τώρα, για συγγραφείς της σειράς, έτσι; Σου μιλάω για βραβευμένους και καταξιωμένους δημιουργούς και για βιβλία που διαμόρφωσαν το είδος. Όπως και ο Ρομαντικός Βρικόλακας, έτσι και ο Πυρηνικός Βρικόλακας, λοιπόν, συμβολίζει τις τάσεις της εποχής του σε σχέση με το σεξ – απλά είναι διαφορετικές τάσεις γιατί οι εποχές έχουν αλλάξει και, απλά, το σεξ περιγράφεται γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι πλέον μεμπτό. Την ίδια, πάνω-κάτω, εποχή, είναι που εμφανίζεται κι αρχίζει να αναπτύσσεται το είδος του urban fantasy, με βιβλία όπως το War for the Oaks, της Emma Bull και το Guilty Pleasures της Laurell K. Hamilton. Το urban fantasy, ακολουθώντας την παράδοση του κλασσικού, γοτθικού διηγήματος που θέλει το βρικόλακα απομακρυσμένο από τον αναγνώστη (κοινώς, όχι αφηγητή), όμως επηρεάζεται ταυτόχρονα από το πρότυπο του Πυρηνικού Βρικόλακα και τον παρουσιάζει ως αντικείμενο ερωτικού πόθου για την πρωταγωνίστρια (λέω πρωταγωνίστρια διότι το urban fantasy με άντρες πρωταγωνιστές χειρίζεται διαφορετικά το θέμα, συνήθως). Αυτόν τον βρικόλακα θα τον ονομάσω «Σκοτεινό Αντικείμενο» (του Πόθου) και, στην πραγματικότητα, δεν αποτελεί ξεχωριστή λογοτεχνική τάση, όσο ένα συνοθύλευμα των προηγούμενων δύο. Η μεγάλη διαφορά του Σκοτεινού Αντικειμένου από το Ρομαντικό Βρικόλακα και τον Πυρηνικό Βρικόλακα, όμως, είναι η απώλεια της συμβολικής διάστασης. Το Σκοτεινό Αντικείμενο, βλέπεις, δεν συμβολίζει κάτι βαθύτερο (καταπιεσμένη σεξουαλικότητα ή υπαρξιακή αγωνία ή σεξουαλική απελευθέρωση, όπως είδαμε στις προηγούμενες περιπτώσεις). Είναι απλά το αντικείμενο του πόθου της πρωταγωνίστριας, είναι συνήθως πανέμορφος, πάμπλουτος και φοβερός εραστής – μόνο που τυχαίνει να κοιμάται τη μέρα και να πίνει αίμα αντί να τρώει μπριζόλες. Θα με ρωτήσεις, πιθανόν, τι φταίει γι’ αυτό και, ίσως, να υποστηρίξεις ότι σχετίζεται με την εισαγωγή του σεξ και του ρομαντικού στοιχείου στο είδος. Μάλλον δεν διάβαζες αρκετά προσεκτικά, διότι σου έδειξα ήδη με επιχειρήματα και συγκεκριμένα παραδείγματα ότι και το σεξ και ο ρομαντικός έρωτας υπάρχουν στο είδος από το 19ο αιώνα ήδη. Αυτό που φταίει, λοιπόν, είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης λογοτεχνίας του φανταστικού: η απομυθοποίηση του μυθικού. Μιλάμε για συγγραφείς που γράφουν «φαντασία» χωρίς φανταστικά στοιχεία, που παίρνουν το μυθικό και το κάνουν καθημερινό. Το Σκοτεινό Αντικείμενο δεν είναι ένα πλάσμα που συμβολίζει τη σύγκλιση του θανάτου και του έρωτα˙ είναι απλά ένας πολύ ωραίος γκόμενος που κάνει καλό κρεβάτι και τυχαίνει να έχει κυνόδοντες. Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Και φτάνουμε στο «Χορτοφάγο Βρικόλακα» ή, αλλιώς, βρικόλακα της Stephanie Meyer ή, αλλιώς, σύγχρονο βρικόλακα. Θα σε ανατινάξω, τώρα, γιατί θα σου πω κάτι που δεν έχεις σκεφτεί ποτέ. Ο Χορτοφάγος Βρικόλακας εξέλιξε το είδος τη στιγμή που το Σκοτεινό Αντικείμενο το είχε σκοτώσει και θάψει. Πριν διαμαρτυρηθείς, συνέχισε να διαβάζεις, υπόσχομαι ότι θα εξηγήσω. Όπως είπα και πιο πάνω, το Σκοτεινό Αντικείμενο στέρησε από το βρικόλακα τη συμβολική του διάσταση και τον έφερε στην πεζότητα της καθημερινότητας. Έπαψε να είναι πλάσμα μυθικό και έγινε πλάσμα κοινότυπο. Τι συμβολίζει, θα μου πεις, ο Χορτοφάγος Βρικόλακας; Μα τη σύγχρονη Αμερική των όρκων αγνότητας, της δαιμονοποίησης του σεξ και των celibacy clubs, φυσικά. Την Αμερική (και όχι μόνο, δεν είναι ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν αυτά) με τις εφηβικές εγκυμοσύνες και τους σεξουαλικά αδαείς εφήβους. Ε, ναι, λοιπόν, το Twilight εξέλιξε το είδος περισσότερο από το True Blood (που ποτέ δεν θυμάμαι πώς λένε τη σειρά βιβλίων, γι’ αυτό και γράφω τον τίτλο της σειράς, για ευκολία). Δεν λέω πως ήταν καλή εξέλιξη, λέω, όμως, πως ήταν εξέλιξη και πως το είδος πρέπει να εξελίσσεται. Κι αν πέντε, δέκα κοριτσάκια από τα χιλιάδες εκεί έξω που διάβασαν το Twilight (που, ναι, είναι απαίσιο) μπήκαν στη διαδικασία να ψαχτούν λίγο παραπάνω λογοτεχνικά, εγώ χαίρομαι. Εσύ; Ο βρικόλακας, λοιπόν, συμβολίζει την εποχή του, όσον αφορά τη στάση της απέναντι στην ανθρώπινη (και, κακά τα ψέματα, κυρίως τη γυναικεία) σεξουαλικότητα. Οι στάσεις αυτές αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και το σύμβολο τροποποείται και μεταλλάσσεται προκειμένου να ταιριάξει σ’ αυτές. Η ικανότητα του βρικόλακα να προσαρμόζεται είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει παραμείνει ανθεκτικότατο λογοτεχνικό σύμβολο για πάνω από δύο αιώνες. Επίσης, επειδή το σεξ πουλάει, είτε περιγράφεται είτε υπονοείται. Θα σου πω, όμως, κάτι. Το ουσιαστικό πρόβλημα του είδους, όπως και κάθε είδους, δεν είναι το είδος καθεαυτό, αλλά το κοινό του. Έχω γνωρίσει και μιλήσει με πάρα πολλούς ανθρώπους που δηλώνουν πωρωμένοι με τους βρικόλακες και την εν λόγω λογοτεχνία. Πολλοί απ’ αυτούς μου έχουν επιτεθεί δημόσια επειδή τόλμησα να πω πως το Twilight είναι κακογραμμένο βιβλίο. Χωρίζονται, χοντρικά, σε τρεις κατηγορίες: α) στις νεαρές σε ηλικία κοπέλες που ανακάλυψαν τους βρικόλακες μέσα από το Twilight, το Vampire Academy, το House of Night, το Vampire Diaries, το Blue Bloods, το Morganville Vampires και άλλα εφηβικά ρομάντζα με επικάλυψη βρικόλακα, β) σε αυτούς που δηλώνουν σκληροπυρηνικοί του είδους κι έχουν διαβάσει, με μαθηματική ακρίβεια, ακριβώς πέντε πράγματα: Dracula, Carmilla, Interview With the Vampire, Salem’s Lot και κάτι από τα clan novels του Vampire: the Masquerade (άντε, μπορεί να έχουν διαβάσει κι ένα-δύο ακόμη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο ψαγμένοι όσο νομίζουν ή ισχυρίζονται) και, γ) σε ανθρώπους που διαβάζουν λογοτεχνία για βρικόλακες από κάθε εποχή και κάθε γωνιά του κόσμου κι έχουν αρκετά ανοιχτό μυαλό ώστε να αναγνωρίζουν πως το να έρχεται νέο αίμα στο είδος δεν είναι κακό πράγμα. Μην είσαι, λοιπόν, δογματικός γιατί, πίστεψέ με, στο 99% των περιπτώσεων δεν σε παίρνει. Δεν έχεις διαβάσει αρκετά και εκτίθεσαι. Μην κρίνεις βιβλία που δεν έχεις διαβάσει. Το να έχεις δει τις ταινίες ή να έχεις ακούσει από άλλους δεν πιάνεται. Μην αποπαίρνεις όποιον έμαθε το είδος από βιβλία όπως το Twilight. Αντ’ αυτού, πρότεινέ του καλύτερα βιβλία. Μη μιλάς για βιβλία που δεν έχεις διαβάσει σαν να τα έχεις διαβάσει. Εκτίθεσαι, λέμε. Μην κρίνεις σε προσωπικό επίπεδο και μην ψυχολογείς ανθρώπους που δεν ξέρεις επειδή τους αρέσουν διαφορετικά βιβλία απ’ ότι σε σένα. Και, γενικά, ρε παιδί μου, ξεκόλλα. Δεν υπάρχει ένας μόνος μύθος για τους βρικόλακες, απόλυτα σωστός, με τον οποίο όλοι οι συγγραφείς να συμφωνούν και τον οποίο όλοι να ασπάζονται. Αν σου αρέσει το είδος, ψάξου λίγο. Ξέφυγε απ’ αυτά που διαβάζεις συνήθως και δοκίμασε κι άλλα πράγματα. Πίστεψέ με, θα εκπλαγείς. Υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία εκεί έξω και χάνεις ένα τεράστιο κομμάτι του είδους αγνοώντας τα.
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..