Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 03/05/2020 in Posts

  1. 13 points
    Επιπρόσθετα, θα ήθελα κι εγώ να συμπληρώσω πως στην πρώτη ανθολογία της AllBooks με τίτλο Στα Όνειρα της Φαντασίας: Πολεμικές Ιαχές συμμετέχουν τουλάχιστον έξι μέλη του forum (απ' όσο γνωρίζω τουλάχιστον). Δάμτσιος Γιώργος – Ντάλγκραθ (Περιπέτειες του Τάλικ #1) Δεσποτάκη Ε. Ευθυμία – Λόγχη από Κόκαλο, Λόγχη από Κεντρί Δημακόπουλος Γρηγόρης – Ερήμωση Δημητριάδης Μάριος – Οι Στοές του Τέλμορ Ζαμποπούλου Χριστίνα (Christina Lucas) – Σε Μαρμαρένια Αλώνια Ζαφειρκος Κωνσταντίνος – Ιστορίες της Φωτιάς Κεραμίδας Ελευθέριος – Εστεμμένος Μπελαούρης Γιώργος- Για την Λώρελαϊ Τσιάρας Ηλίας – Οπτίωνας Χατζηγιώργης Ντίνος – Κόκκινο Αίμα
  2. 11 points
    Το διήγημά μου Σράνκεν θα δημοσιευτεί στην ανθολογία Κοσμικό Έρεβος από τις εκδόσεις AllBooks. Χθες μου το έστειλαν οι επιμελητές προκειμένου να συζητήσουμε για δυο λεξούλες που έπρεπε να αλλάξουν/τροποποιηθούν, γεγονός που με εξέπληξε ευχάριστα, διότι σημαίνει ότι γίνεται σοβαρή δουλειά στην έκδοση. Τους ευχαριστώ θερμά και ανυπομονώ να πάρω την ανθολογία, ώστε να διαβάσω τα υπόλοιπα 9.
  3. 8 points
    Φίλες και φίλοι, συφφορουμίτισσες και συφφορουμίτες, οι αφεντομουτσουνάρες μας, μια παλιακιά τετράς, που αποτελείται από τις @Cassandra Gotha, @Nienor, @KELAINO και το ταπεινό χαμομηλάκι (μουά), θέλουμε λίγο τη βοήθειά σας. Θέλουμε να παίξουμε ένα συγγραφικό παιχνίδι μεταξύ μας, αλλά χρειαζόμαστε στην ανοχή σας. Άντε και κανένα σχόλιο, όταν ανέβουν οι ιστορίες, το πολύ να ψηφίσετε κιόλα. Θέλουμε να παίξουμε, αλλά να ορίσουμε μόνες μας το τυχαίο θέμα μας. Είπαμε, λοιπόν, να κάνουμε το εξής: α) η @Cassandra Gotha θα πει έναν αριθμό από το 1 έως το 300 β) η @KELAINO θα πει έναν δεύτερο αριθμό από το 1 έως το 30 γ) η γράφουσα τας γραμμάς αυτάς, θα πει έναν αριθμό από το 1 έως το 10 και δ) η @Nienor θα πάρει το τελευταίο βιβλίο που ολοκλήρωσε την ανάγνωσή του, θα πάει στη σελίδα του βήματος α), στη σειρά του βήματος β), στη λέξη του βήματος γ), και θα μας πει το αμέσως επόμενο ρήμα, το αμέσως επόμενο ουσιαστικό, το αμέσως επόμενο επίθετο και το αμέσως επόμενο επίρρημα, ξεκινώντας το μέτρημα κάθε φορά από τη λέξη του βήματος γ). πχ. "Το όλο θέμα με τη βροχή δε θα ήταν και τόσο τραγικό, αν ο Κόμπες φορούσε ρούχα". ~ήταν ~θέμα ~τραγικό ~όλο Κι αυτό θα είναι το θέμα μας. Οι λοιποί κανόνες: 1500 με 3500 λέξεις, γράφουμε ως τις 22 Μαρτίου (φτάνει, έτσι δεν είναι;) ανεβάζουμε τις ιστορίες στην ανάλογη Βιβλιοθήκη με λινκ σε αυτό εδώ το τόπικ. Υποχρέωσή μας, να διαβάσουμε εμείς οι ίδιες και να σχολιάσουμε και ψηφίσουμε. Αλλαγή λήξης: 29/3/2020 Παράταση έως 1/4 στις 12 τα μεσάνυχτα. Θέμα ~νεύει ~ενόχληση ~δίφυλλη ~πάνω Συμμετοχές: 1) Τέρας, Ξανά - Cassandra Gotha 2) Χήροου'ζ Τζέρνυ - KELAINO 3) Η Θύρα της Άνοιξης - Naroualis 4) Μαρίνα - Nienor
  4. 5 points
  5. 5 points
    ΤΩΡΑ τη βρήκες; Με έχεις δει ποτέ με τίτλο, τόσα χρόνια;
  6. 5 points
    Διάβασα τις Ιτιές στα αγγλικά και την απόλαυσα πραγματικά. Είναι μια καταπληκτική νουβέλλα και η πιο ταιριαστή (σ' εμένα τουλάχιστο) μορφή κοσμικού τρόμου. Όχι πια άλλες εξωγήινες απειλές, αλλά κάτι πολύ απλό και απτό, η δύναμη της φύσης. Αυτό με ξετρέλλανε, γιατί το δέος μπροστά στα υποβλητικά τοπία το έχουμε όλοι μας νιώσει. Μάλιστα, μου θύμισε κάτι που είχε πει η μάνα μου, όταν είχε έρθει στο Περτούλι. Δεν της άρεσε και τη φόβισε γιατί, όπως είπε: "Τα δέντρα είναι πολύ πυκνά (δάσος από έλατα) και στέκονται το 'να δίπλα στ' άλλο σαν στρατιώτες". Η δομή κλιμακώνεται πολύ επιτυχημένα, αρχίζοντας από μικροπεριστατικά που θα μπορούσαν να θεωρηθούν φαντασίες του αφηγητή, λόγω του υποβλητικού τοπίου, και μετά αυξάνει η ένταση, καθώς τα αλλόκοτα συμβάντα γίνονται όλο και πιο πολλά και έντονα και επηρεάζεται και ο ρεαλιστής φίλος του ήρωα. Αυτή η επίδραση ανατριχιάζει έντονα τον αναγνώστη, καθώς ο τρόπος που περιγράφει τον κολλητό του σε κάνει να σκεφτείς ότι ο τύπος αυτό δεν θα επηρεαζόταν από το υπερφυσικό. Μ' άρεσε επίσης ότι τα υπερφυσικά συμβάντα είναι ειπωμένα με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε να τα θεωρήσει κανείς παιχνίδια του ματιού ή της ακοής, παραισθήσεις ή τυχαία συμβάντα. Ο συγγραφέας δεν βασίζεται σε αυτά για να τρομάξει τους ήρωες του και τους αναγνώστες, αλλά στην ψυχολογική επίδραση. Πολύ ρεαλιστικές και υποβλητικές περιγραφές της φύσης, στις οποίες βασίζεται κατ' ουσίαν ολόκληρη η ιστορία. Το μόνο που μου ξίνισε κάπως είναι ότι στην αρχή λέει ο κολλητός στον αφηγητή ότι Στο τέλος όμως βλέπουμε κάτι άλλο, δηλαδή Α, επίσης κι ότι η σωτηρία τους παραείναι τυχαία.
  7. 5 points
    Πέθανε χθες, σε ηλικία 90 ετών (γενν. 10/4/1929), ο μεγάλος Σουηδός ηθοποιός Max von Sydow. Ήταν δυο φορές υποψήφιος για Όσκαρ, μια για την ταινία Pelle erobreren (Α' Ανδρικού ρόλου) και μια για την ταινία Extremely Loud & Incredibly Close (Β' Ανδρικού ρόλου), ενώ οι πιο χαρακτηριστικοί του ρόλοι ήταν αυτός του Antonius Block στην ταινία "Η Έβδομη σφραγίδα" και αυτός του Father Merrin στην ταινία "Ο Εξορκιστής". Έπαιξε σε δεκάδες Ευρωπαϊκές και Αμερικάνικες ταινίες (ήταν από τις σταθερές επιλογές του Ingmar Bergman), μερικές εκ των οποίων είναι αυτές: Det sjunde inseglet (1957), Smultronstället (1957), Nära livet (1958), Jungfrukällan (1960), Ansiktet (1958), Såsom i en spegel (1961), Nattvardsgästerna (1963), The Greatest Story Ever Told (1965), Hawaii (1966), The Quiller Memorandum (1966), Vargtimmen (1968), Skammen (1968), En passion (1969), The Kremlin Letter (1970), The Night Visitor (1971), Utvandrarna (1971), Nybyggarna (1972), The Exorcist (1973), Three Days of the Condor (1975), The Ultimate Warrior (1975), Il deserto dei tartari (1976), Voyage of the Damned (1976), March or Die (1977), Brass Target (1978), Flash Gordon (1980), Victory (1981), Conan the Barbarian (1982), The Adventures of Bob & Doug McKenzie: Strange Brew (1983), Never Say Never Again (1983), The Ice Pirates (1984), Dune (1984), Dreamscape (1984), Hannah and Her Sisters (1986), Pelle erobreren (1987), Awakenings (1990), A Kiss Before Dying (1991), Bis ans Ende der Welt (1991), Needful Things (1993), Judge Dredd (1995), What Dreams May Come (1998), Minority Report (2002), Le scaphandre et le papillon (2007), Rush Hour 3 (2007), Solomon Kane (2009), Shutter Island (2010), Robin Hood (2010), Branded (2012), Extremely Loud & Incredibly Close (2011), Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) κ.α. RIP
  8. 4 points
    Το νησί των καταραμένων Είχα δει την ταινία στα μαθητικά μου χρόνια, δεν την είχα καταλάβει, κι έτσι όταν έμαθα ότι υπάρχει και βιβλίο είχα αποφασίσει να το διαβάσω για να ξεδιαλύνει το τοπίο. Το αποτέλεσμα ήταν να μπερδευτώ ακόμη περισσότερο. Πρόσφατα, μιλώντας με έναν φίλο για την ταινία αποφάσισα να ξαναδιαβάσω το βιβλίο. Και καλά έκανα. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα αστυνομικό/μυστηρίου που έχει να προσφέρει ωραίους κι έξυπνους ενίοτε διαλόγους, ωραίες εικόνες και μπόλικο μυστήριο. Το γράψιμο είναι γενικά καλό, όχι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά βοηθάει στην εύκολη και ομαλή ανάγνωση του βιβλίου. Υπήρχαν και στιγμές που με «ξίνισε», αλλά αυτό ωχριά μπροστά στη γενική εικόνα του βιβλίου. Από τη μέση και μετά η εξέλιξη της ιστορίας είναι καθηλωτική. Οι ιστορίες του Lehane έχουν κάτι το ιδιαίτερο, κάτι που δεν βλέπουμε σε άλλους συγγραφείς. Έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να γεννά στο μυαλό του αναγνώστη ηθικά διλήμματα και ερωτήματα, μέσω του δράματος που βιώνουν οι ήρωές του. Θα συνεχίσω να τον διαβάζω. ΥΓ: Το shutter island, το mystic river και το gone, baby, gone έχουν γίνει όλα εξαιρετικές ταινίες.
  9. 4 points
    Ρε... Ρε μαλ... ρε παιδιά, νομίζω ότι το τέλειωσα ρε. Πω πω... και γαμώ ήταν, τι ωραία που παίζουμε δω χάμου. (Πάω να δω τι έκανα). edit: 4.000 και κάτι λέξεις. Αύριο το σφάξιμο, σήμερα δεν μπορώ, δεν θέλω, αρνούμαι.
  10. 4 points
    Τίτλος: Οι Γιατροί της Πανούκλας Συγγραφέας: Γιώργος Κωστόπουλος Εκδόσεις: Nyctophilia.gr Σελίδες: 72 Έτος έκδοσης: 2020 Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε εντελώς δωρεάν, στο Nyctophilia.gr.
  11. 4 points
    Καλησπέρα, παιδιά και από εμένα. Έλειψα καιρό. Ελπίζω να είμαι πιο τακτικός από εδώ και πέρα. Διήγημα μου πρωτοδημοσιευμένο στο fractalart. https://www.fractalart.gr/ena-mikro-vrachykykloma/ Ελπίζω να το απολαύσετε. Παρατήρησα εκ των υστέρων κάποια θέματα με την επιμέλεια, αλλά έστω κι έτσι, σας το παραδίδω. Σας ευχαριστώ πολύ. Γιάννης.
  12. 3 points
    Η Ονειρική Αναζήτηση της Άγνωστης Καντάθ (Αίολος) Ο τόμος περιέχει τα: The Doom that Came to Sarnath The White Ship The Cats Of Ulthar Celephais The Other Gods The Dream-Quest of Unknown Kadath Με αυτόν τον τόμο έκανα είσοδο στο Dream Cycle. Για να πω την αλήθεια, δεν μου άρεσε. Βρήκα τα short stories σχεδόν όλα αδιάφορα έως και παιδικά, ενώ παρατήρησα ότι το ύφος του συγγραφέα είναι διαφορετικό. Γενικά δεν μου ταιριάζει η θεματολογία που πραγματεύεται εδώ, με όνειρα και λαμπερές ονειρικές πόλεις και λοιπά. Η κατάρα που ήρθε στην Σαρνάθ ήταν μέτριο, το Άσπρο Καράβι αδιάφορο, το Οι Γάτες του Ουλθάρ μέτριο, Σελεφαϊς αδιάφορο (η μνήμη μου το διεγραψε ήδη), οι Άλλοι Θεοί καλούτσικο. Σε όλα αυτά που διαβάστηκαν και με αυτήν την σειρά, αναγνωρίζω ασφαλώς την σύνδεσή τους με την Αναζήτηση της Καντάθ. Αυτή η αναζήτηση λοιπόν μου φάνηκε, πως να το πω, βαρετή κυρίως. ΟΚ, βλέπουμε πάλι τον Κάρτερ να περνάει την δική του"Οδύσσεια" για να βρει την Καντάθ αυτήν την φορά, βλέπουμε πρόσωπα από άλλες ιστορίες εκτός από τις προαναφερθείσες, (α ρε Πίκμαν), γάτες, γκουλ, γαλέρες που πάνε στο φεγγάρι,ένα κάρο πόλεις και τοποθεσίες που διαθέχονται η μία την άλλη. Ειλικρινά βαρέθηκα, μόνο προς το τέλος τελικά με κράτησε, και το έσωσε με την εμφάνιση και τον μονόλογο του Έρποντος Χάους (σικ). Αν μου λέγανε ότι ο Lovecraft κατανάλωνε όπιο και μανιτάρια όταν έγραφε την Καντάθ, θα εξηγούνταν πολλά. Απ ότι διαβάζω στο διαδίκτυο, οι περισσότεροι εκθειάζουν την αναζήτηση της Καντάθ, για τα γούστα μου είναι βαρετή. Αντιλαμβάνομαι την αξια της και την θέση της στο σύνολο του έργου του Lovecraft, αλλά δεν μου ταίριαξε, τι να κάνομε? Αν είχαμε όλοι τα ίδια γούστα, η τέχνη θα ήταν πεζή. Συμπερασματικά, αν o Dream Cycle ήταν ένα γκουρμε εστιατόριο που έφαγα, τον υπόλοιπο μήνα θα έτρωγα μόνο σουβλάκια για να συνέλθω. Άνευ βαθμού γιατί θα το αδικήσω.
  13. 3 points
    Εχω ξεκινησει το Ο Τελευταιος Πιστολερο, του Στιβεν Κινγκ. Ελπιζω να βγαλω ολη τη σειρα μεσα στο 2020.
  14. 3 points
    Μπίλι Χέις/Γουίλιαμ Χόφερ - Το Εξπρές του Μεσονυκτίου (Midnight Express, 1977) Το πώς αυτό το βιβλίο παρέμενε τόσα χρόνια αδιάβαστο στη βιβλιοθήκη μου -ειδικά από τη στιγμή που τέτοιου είδους βιβλία πραγματικά τα απολαμβάνω-, είναι κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω. Πάντως βρήκα καλή την ιδέα να διαβάσω τώρα το βιβλίο, που τις περισσότερες ώρες της ημέρας είμαι κλεισμένος στο σπίτι ελέω Κορωνοϊού, ίσως για να εκτιμήσω καλύτερα τις ανέσεις του (έστω και αν έχω μπουχτίσει), συγκρίνοντάς τες με τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε ο Μπίλι Χέις, ένας νεαρός Αμερικανός, στις τουρκικές φυλακές. Που λέτε, τον Οκτώβριο του 1970 ο Μπίλι Χέις συνελήφθη τυχαία στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης επειδή προσπάθησε να μεταφέρει λαθραία δυο κιλά χασίς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε τριάντα χρόνια κάθειρξη (!) στις τουρκικές φυλακές. Για πέντε χρόνια ο Χέις υπέφερε τη βρόμα, τη βια και τον εξευτελισμό του εγκλεισμού στις τριτοκοσμικές τουρκικές φυλακές, προσπαθώντας να μην τρελαθεί και ελπίζοντας πάντα σε μια αμνηστία, σε μια μείωση της ποινής, σε μια μεταφορά σε κάποια καλύτερη φυλακή, έστω σε μια έκδοσή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά, τον Οκτώβριο του 1975 κατάφερε να αποδράσει από τη φυλακή του νησιού Ιμραλί, έχοντας θεωρητικά λίγα ακόμα χρόνια φυλάκισης (λόγω μείωσης της ποινής και καλής διαγωγής). Απλά δεν μπορούσε να αντέξει παραπάνω. Τούτο το βιβλίο είναι γεμάτο από ωμές και ρεαλιστικές περιγραφές της ζωής στις τουρκικές φυλακές της δεκαετίας του '70, τουλάχιστον έτσι όπως την έζησε ένας νεαρός Αμερικανός. Η γραφή είναι πολύ καλή, εξαιρετικά γλαφυρή και ευκολοδιάβαστη, σίγουρα βοηθάει πολύ στη γρήγορη και ξεκούραστη ανάγνωση του βιβλίου. Δεν το συζητάω, οι λάτρεις αληθινών ιστοριών φυλακής θα περάσουν τέλεια διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, όσο ειλικρινές μπορεί να είναι ένα τέτοιο χρονικό. Λίαν συντόμως θα δω και την ομότιτλη ταινία, που απ'όσο ξέρω έχει σημαντικές διαφορές σε σχέση με το βιβλίο, ενώ μάλλον είναι πιο σκληρή και ωμή από αυτό. 9/10
  15. 3 points
    Να φάει θυμήθηκε τουλάχιστον ή θα το κλάψουμε το παλληκάρι; (Σας περιμένω να σας διαβάσω)
  16. 3 points
    Στείλε τον πόνο σου στο χαρτί και νιώσε τυχερός που ζεις. Όσο και να τυραννήθηκες, έζησες έντονα, κάτι που πολλοί δεν έχουν γνωρίσει. Ένα πράγμα μόνο, μην τεστάρεις το σύμπαν, τρίτη διάσωση μπορεί να μην υπάρξει. Πρόσεχε τον εαυτό σου και κάπου θα βρεις τις σωστές προτεραιότητες σου. Αν αγαπάς τη συγγραφή, μην τα παρατάς.
  17. 3 points
    Διάβασα ''Τα Παιδιά από την Βραζιλία'' του Άιρα Λέβιν. Είχα δει την ταινία χρόνια πριν, χωρίς να ξέρω ότι υπάρχει και βιβλίο. Ευτυχώς όμως θυμόμουν ελάχιστα, μόνο την κεντρική ιδέα. Ως γνωστόν, μετά την λήξη του Β' Π.Π. οι υψηλόβαθμοι ναζί που γλύτωσαν την σύλληψη, διέφυγαν στο εξωτερικό για να μην λογοδοτήσουν για τα εγκλήματα τους. Σε αρκετές περιπτώσεις σε χώρες της νότιας Αμερικής, ξεκινώντας καινούργιες ζωές, με ψεύτικα ονόματα και ταυτότητες. Πιο διαβόητος ίσως ο Γιόζεφ Μένγκελε, γνωστός και ως άγγελος του θανάτου. Χαρακτηρισμός που του ταιριάζει γάντι ύστερα από τα όσα φριχτά διέπραξε. Μη θέλοντας λοιπόν να εγκαταλείψει τα ''υψηλά'' του ιδανικά, στρατολογεί ομοϊδεάτες για να φέρει εις πέρας το μεγαλεπήβολο του σχέδιο. Αυτό του να σπείρει ανά την υφήλιο κλώνους του Χίτλερ για να αναβιώσει το ηττημένο Ράιχ! Παλαβιάρικο; Για τον μέσο άνθρωπο που έχει σώας τα φρένας ναι. Όχι όμως και για το δικό του, σαλεμένο μυαλό. Εδώ στο Άουσβιτς έκανε τόσα και τόσα, σε κάτι τέτοια ψιλολόγια θα κολλούσε; Στα ίχνη του βρίσκεται Εβραίος, επικεφαλής γραφείου με στόχο να ξετρυπώνει ναζί και να τους φέρνει ενώπιον της δικαιοσύνης. Έχοντας ως μόνη ένδειξη ένα βιαστικό τηλεφώνημα από την Βραζιλία νέου που αργότερα εξαφανίστηκε. Πληροφορία που θέλει συνταξιούχους με παρόμοια οικογενειακά χαρακτηριστικά να πρόκειται να δολοφονηθούν σε διάφορες χώρες. Θα ξεκινήσει να ψάχνει και το κουβάρι να ξετυλίγεται. Καλό ήταν. Εν μέρει κατασκοπευτικό, εν μέρει αστυνομικό- ιστορικό μυθιστόρημα, ο συνδυασμός αληθινών και φανταστικών στοιχείων λειτουργεί καλά. Όπως επίσης και η μη αποκάλυψη από την αρχή του όλου εφιαλτικού εγχειρήματος, βοηθώντας έτσι στη κλιμακούμενη ένταση. Προτείνεται για όποιον αρέσκεται σε ιστορίες με φόντο τον Β' Π.Π. Συνεχίζω με Τζέιμς Γκράχαμ Μπάλαρντ και ''Η Αυτοκρατορία του Ήλιου''.
  18. 3 points
    24. Έξω από την πόρτα - Vincent Delecroix (109) Χαζεύοντας την ιστοσελίδα της Πολιτείας, είδα αυτό το μικρό βιβλιαράκι σε δελεαστική τιμή (1,50€), και αυτομάτως έγινε δικό μου. Ένας ογδονταχρονος πρώην καθηγήτης φιλοσοφίας, συγγραφέας, από μια ατυχή συγκυρία βρίσκεται κλεισμένος έξω από την πόρτα του σπιτιού του. Συνειδητοποιώντας ότι δεν έφαγε πόρτα μόνο από το ίδιο του το σπίτι, αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο. Θα έρθει αντιμέτωπος με τη γύμνια του κόσμου αλλά κι τη δική του. Ένα βιβλίο που μας μιλάει για τη μοναξιά της τρίτης ηλικίας, την βλακεία και την ασχήμια του σύγχρονου κόσμου. Σίγουρα θα γεμίσει ευχάριστα ένα απόγευμα, από το μένουμε σπίτι κι θα σκεφτείτε κάποια πράγματα. Φιλοσοφω, σημαίνει καταλαβαίνω.
  19. 3 points
    Βρήκα την αδερφή ψυχή μου επιτέλους...
  20. 3 points
    Ο Ίσκιος Πάνω από το Ίνσμουθ (Αίολος) Περιέχει τα: The Shadow Over Insmouth, The Moon Bog, The Hound, Imprisoned with the Pharaohs, Ibid Δυνατός Τόμος. Το Shadow Over Insmouth εξαιρετικό. Το Imprisoned with the Pharaohs ανούσιο και βαρετό. Το Ibid ξεχωριστό (το διάβασα δις), και τα άλλα δύο στέκονται καλά. 8,5
  21. 3 points
    Επιτέλους το φινάλε. Το τελευταίο πακέτο. Κάθισαν σε κύκλο τα πέντε πίλφα, στην άκρη του δρόμου, και προσπάθησαν να βρουν ποιος ανάμεσα τους είχε την φαεινή ιδέα να αναλάβουν αυτό το μπελαλίδικο πρότζεκτ. Επειδή έμοιαζαν σαν δύο σταγόνες νερό, δεν κατάφεραν να ρίξουν την ευθύνη σε κανένα τους. Αυτό στο οποίο συμφώνησαν ήταν ότι είχαν φάει αρκετή περιπέτεια, θέλαν επιτέλους να τελειώνει και περίμεναν πως και πώς να επιστρέψουν στην βαρεμάρα τους. Σίγουρα δεν επρόκειτο να το επαναλάβουν. Κανείς δεν θα έχτιζε ανδριάντες προς τιμή τους. Πήραν πάλι τον δρόμο τους, ξέροντας ότι κυρίως έπρεπε να βρουν ένα οπλοστάσιο. Και ειλικρινά σας λέω ως αφηγητής, όσο ειλικρινής υπήρξα σε όλο αυτό το ταξίδι, συνάντησαν μια πινακίδα με βέλος που έλεγε «Οπλοστάσιο.» Και ακολουθώντας το βέλος έφτασαν σε ένα ψηλό τείχος, σαν εκείνο που είχαν συναντήσει στην πρώτη τους περιπέτεια. Είχε ένα θολωτό άνοιγμα που έγραφε από πάνω: «Λαβύρινθος. Εγκαταλείψτε κάθε ελπίδα, όλοι εσείς που εισέρχεστε εδώ.» Γουργούρισαν αγχωμένα, γνωρίζοντας όμως ότι δεν είχε άλλη έξοδο. Μπαίνοντας μέσα βρέθηκαν να ακολουθούν έναν μακρύ και σκεπαστό διάδρομο, με αναμμένους πυρσούς σε εσοχές, για να φωτίζουν τον δρόμο τους. Είδαν φως στο βάθος και σε λίγο έφτασαν σε έναν μεγάλο ακάλυπτο χώρο. Το έδαφος ήταν σπαρμένο με κόκκαλα. Σε μια στήλη στο κέντρο καθόταν οκλαδόν ένας μουσάτος με ρόμπα. Πάνω στη στήλη έγραφε «Πάρτε μιαν απάντηση και συνεχίστε». Πίσω από τον άντρα συνέχιζαν τρεις διαφορετικοί διάδρομοι. Το ένα πίλφι πλησίασε τη στήλη. «Ποιος διάδρομος από τους τρεις, βγάζει στο οπλοστάσιο;» ρώτησε. «Εσύ ποιος πιστεύεις ότι βγάζει στο οπλοστάσιο;» είπε ο άντρας. «Δεν ξέρω. Γι αυτό ρωτάω εσένα.» «Γιατί πιστεύεις ότι ξέρω εγώ;» «Ε… εσύ δεν είσαι ο σπουδαίος με όλες τις απαντήσεις;» «Θα ήθελες να έχω όλες τις απαντήσεις;» Εκείνη τη στιγμή μέσα από τους επόμενους διαδρόμους ακούστηκε ένα γλοιώδες χαχανητό. «Τι ήταν αυτό;» φώναξαν σκιαγμένα. «Εσείς τι νομίζετε ότι ήταν;» είπε ο άντρας. Το ένα πίλφι γύρισε στο άλλο. «Τι τρέχει με αυτόν τον τύπο; Εδώ θα αφήσουμε τα κόκκαλα μας;» Τότε συνειδητοποίησαν γιατί ο χώρος ήταν στρωμένος με οστά. Σκέφτηκαν τότε να κοιτάξουν στη λίστα τους. «Αμάν, είναι ο ψυχίατρος» κακάρισε το ένα. «Με καλέσατε;» ρώτησε ο άντρας. Εκνευρισμένο, το ένα πόλφι ξαναπλησίασε τη στήλη. «Δεν θα μας δώσεις την απάντηση που θέλουμε;» ρώτησε. «Πιστεύετε ότι έχω εγώ την απάντηση;» «Έτσι λέει η πινακίδα.» «Και πιστεύετε όσα λένε οι πινακίδες;» Τα πίλφα κοιτάχτηκαν. «Όχι» φώναξαν με μια φωνή και διαλέγοντας έναν διάδρομο στην τύχη, άφησαν πίσω τους τον ψυχίατρο. Αυτή τη φορά ήξεραν ότι βρισκόντουσαν σε λαβύρινθο. Κρατιόνταν χέρι-χέρι για να μην χωρίσουν και χαθούν. Εδώ συνάντησαν κι άλλους σκελετούς, αλλά και κάποιους ανθρώπους που δεν είχαν γίνει ακόμα σκελετοί αλλά είχαν φτιάξει μια ζωή εκεί μέσα. Από αυτούς έμαθαν ότι μέσα στο λαβύρινθο περιφερόταν ένα θηρίο, καρπός του βιαστή ιερέα με ένα σαμιαμίδι. Το τέρας έψαχνε θηράματα για να διαιωνίσει τον δικό του καρπό. Τα πίλφα ρίγησαν και συνέχισαν να περιφέρονται με μεγαλύτερη προσοχή, σίγουρα ότι όπως όλες τις φορές, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο ποθητό αποτέλεσμα. Έφτασαν σε ένα σημείο που ο διάδρομος χωριζόταν στα δύο. Τα χνώτα του θηρίου ήταν ζεστά στις ουρίτσες τους και πήραν την απόφαση να χωριστούν, σε τρία και δύο. Έτσι το τέρας θα ακολουθούσε τα μισά και θα διέφευγαν τα άλλα. Αυτά που έμειναν δύο, μετά από ώρες περιπλάνησης χωρίς ίχνος του θηρίου, κατάλαβαν ότι ήταν εκείνα που είχαν γλυτώσει. Κάποια στιγμή συνάντησαν δύο εισόδους, μόνο όμως από το βάθος της μίας ερχόταν μια πράσινη ανταύγεια. Ακολούθησαν το φως και ήρθαν σε μια πόρτα, πάνω στην οποία άστραφτε ένα κόσμημα. Έσπρωξαν την πόρτα και αντίκρισαν έκπληκτα το Οπλοστάσιο! Ήταν αυτό ακριβώς που φανταζόντουσαν. (Είχαν δει και την φωτογραφία). Μαχαίρια, σπαθιά, ασπίδες, τσεκούρια και δόρατα ήταν κρεμασμένα στα ντουβάρια. Πανοπλίες ήταν στημένες ολόγυρα, βαρέλια γεμάτα βέλη και τόξα και κεφαλοθραύστες. Βαρέλια επίσης με μπαρούτι και μπάλες για καταπέλτες. Και όχι μόνο. Ήταν εκεί και τα άλλα τρία πίλφα, που σκούπιζαν το πάτωμα με σφουγγαρίστρες. Αγκαλιάστηκαν χαρούμενα και συγκινημένα. «Πως ξεφύγατε από το θηρίο;» ρώτησαν τα δύο. «Δεν ξεφύγαμε» εξήγησαν. «Πέσαμε εδώ και είχαμε ό,τι χρειαζόμασταν για να κάνουμε το τέρας με τα κρεμμυδάκια.» Ακούστηκε κάποιος που καθάριζε τον λαιμό του. «Α ναι. Μας περίμενε εδώ κι αυτός» είπαν τα τρία. Στο οπλοστάσιο, με την κουκούλα του, ήταν ο μυστηριώδης γυρολόγος της πρώτης μέρας. «Τι κάνεις εσύ εδώ;» ρώτησαν εδώ. «Σας περίμενα» είπε αφαιρώντας την κουκούλα και την μάσκα του. Ήταν ο βιβλιοθηκάριος. «Ωωω. Ο διπρόσωπος» τιτίβισαν. «Συγχαρητήρια. Φτάσατε στο φινάλε, αν και ένα πακέτο θα ήταν αρκετό.» «Και τώρα φεύγουμε;» «Φορέστε αυτά που θα σας πω» τους είπε και τους διάλεξε πανοπλίες, περικεφαλαίες και ξίφη για τα πρώτα δύο, μια φούστα και τιάρα στο τρίτο. Κρέμασε κουρτίνες στο τέταρτο και φόρεσε ένα καπίστρι στο πέμπτο. «Ιδού, βασιλιάς, βασίλισσα, αξιωματικός, πύργος και άλογο» είπε. Έβαλε μετά στο πάτωμα μια σκακιέρα. Πηδήξτε εδώ και εξέλθετε. Η μόνη έξοδος από εδώ μέσα. «Κι αν είχαμε άλλο πακέτο για τελευταίο;» ρώτησαν. «Μην ερεύνα, τέκνον» τους είπε και τους έσπρωξε. Έσκασαν πάνω στη σκακιέρα σκορπώντας άσπρα και μαύρα τετραγωνάκια και χάθηκαν πίσω, στον τόπο απ’ όπου είχαν έρθει. Πίσω στη βαρεμάρα τους. (ναι τέλειωσε)
  22. 3 points
    Με έχει πιάσει μια Lovecraft-ίαση και θέλω να τα διαβάσω όλα. Ο Τύμβος (Αίολος) Περιέχει τα: The Tomb, Dagon, The Transition of Juan Romero, Beyond the Wall of Seep, The Statement of Randolph Carter, The Nameless City, Herbert West: Reanimator, Hypnos, He. Ξεχώρισα τα Dagon, Juan Romero, Nameless City (φοβερό), He, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα δεν είναι καλά ή ότι δεν έχουν αξία. Μόνο στο Reanimator ψιλοβαρέθηκα, κυρίως γιατί σε κάθε υπο-ιστορία (είχε εκδοθεί σε σενέχειες) έχει στην αρχή ένα re-cap. Άρχισα να παραξενεύομαι με την μετάφραση ότι διάβασα "Αλβανούς εχθρούς", οπότε διαβάζοντας το πρωτότυπο βλέπω ( Albanian alienists). Άστοχο. Στο He, εχουν μεταφράσει ότι νάναι στην σκηνή της κορύφωσης της ιστορίας. Απογοήτευση. Αρχίζω να ανησυχώ για το τι χάνω που δεν το διαβάζω στο πρωτότυπο. Next Ο Ίσκιος Πάνω από το Ίνσμουθ 7,5/10
  23. 3 points
    Dungeon Keeper -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], κάνω διορθώσεις Callisto's Dragon Egg Succubus 1.5 -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], 7.500 λέξεις, υπό έκδοση. Succubus 4 -> 0% Succubus 5 -> 0% Vampire Mage -> ?% έχω γράψει περίπου 10.000 λέξεις. Demon Lord Mage 2 -> 0% Paladin 1 -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ]. Έχει εκδοθεί. Paladin 2 -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], γίνεται editing.  Paladin 3 -> 0% Fire Knight Διηγήματα: Fire Knight -> 6.000 λέξεις [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ] και δημοσιεύτηκε White Knight -> 6.000 λέξεις [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], υπό δημοσίευση Red Knight -> Έγινε το outline Black Knight -> 0% Έγινε το outline Golden Knight -> 0% Έγινε το outline Bone Knight -> 0% Έγινε το outline [FIRE KNIGHT FINAL] -> 0% Έγινε το outline Flesh Tree -> 0% Insect Queen -> 0% Έγινε το outline Χρηματικός στόχος: Να βγάλω 5.000€ από τα βιβλία μου μέσα στο 2020 -> 9% μέχρι στιγμής. Μεταφράσεις Succubus 1 -> Προχωράει η μετάφραση στην Ισπανική και ιταλική Γλώσσα μέσω της Tek Time, χωρίς κόστος για εμένα, θα παίρνω 15% με την κάθε πώληση. Μετατροπή σε ηχοβιβλία Βρήκα άντρα αφηγητή για τα: Succubus 1, 1.5, 2, 3, 4, 5 Paladin 1, 2, 3 Βρήκα γυναίκα αφηγητή για τα: Demon Mage Dungeon Keeper Insect Queen Μέχρι τον Μάϊο θα έχουν εκδοθεί οι περισσότερες ιστορίες, με εξαίρεση το succubus 5 & και αυτά που έχουν να κάνουν με την σειρά Fire Knight.
  24. 3 points
    Διάβασα το διάσημο Fight Club, ένα βιβλίο που είχα πάρει φθηνά από κάποιο παλιότερο παζάρι βιβλίου. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τον συγκεκριμένο συγγραφέα και ήξερα πάνω-κάτω τι να περιμένω καθώς είχα δει την ομώνυμη ταινία πριν είκοσι χρόνια περίπου. Αρκετοί είναι αυτοί που όταν έχουν δει μια ταινία αποφεύγουν να διαβάζουν το βιβλίο, ίσως γιατί δεν υπάρχει πλέον το στοιχείο της έκπληξης, αλλά εμένα δεν με ενοχλεί αυτό. Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις δει μια ταινία πρώτα και μετά πας στο βιβλίο είναι δεδομένο ότι έχεις ως ένα βαθμό ένα έτοιμο setting στο μυαλό σου. Π.χ. όταν αναφέρονται οι χαρακτήρες στο βιβλίο είναι δύσκολο να μην τους ταυτίσεις με τους ηθοποιούς της ταινίας. Βέβαια εξαρτάται και από το κατά πόσο πιστή είναι η μεταφορά του βιβλίου στην ταινία κλπ. Προσωπικά διαβάζοντας το βιβλίο, μού ήρθαν στο μυαλό πολλές σκηνές από την ταινία που προφανώς μετά από τόσο καιρό είχαν χαθεί στα βάθη της μνήμης μου. Πρόκειται λοιπόν για ένα βιβλίο με πολύ ιδιαίτερη γραφή, αναρχικό, ανατρεπτικό στις ιδέες, με έντονη κοινωνική κριτική στο σύγχρονο lifestyle, με την άποψη ότι πτυχές αυτοκαταστροφής και καταστροφής του υλικού πολιτισμού γενικά αποτελούν το δρόμο για την πνευματική ανάταση του ατόμου και το ξύπνημα από την αδράνεια του νου. Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά σε "ταρακουνάει". Ένα αμφιλεγόμενο βιβλίο, έχω τα ίδια ανάμεικτα συναισθήματα όπως και με την ταινία. Ίσως τα αμφιλεγόμενα να είναι και τα καλύτερα τελικά...
  25. 3 points
    Πέρα από τα αγγλόφωνα βιβλία μου, έγραψα και το πρώτο μου διήγημα στα Ελληνικά, στην παρακάτω Ανθολογία.
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..