Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 11/08/2019 in Posts

  1. 5 points
    Επίσης review από το Nyctophilia: https://nyctophilia.gr/κριτική-η-εποχή-των-θρύλων-κόκκινη-α/ και review από τη ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ : https://lefalokarditsas.blogspot.com/2019/06/7-1.html
  2. 4 points
    Τόσες φορές που το έχω πει υποθέτω ότι θα το έχετε πλέον μάθει. Με ενδιαφέρουν πολύ οι βρωμοναζί, είναι το αγαπημένο μου non fiction θέμα. Για δεύτερη λοιπόν και όχι τελευταία φορά διάβασα το ''Ο Αγών μου'' του Αδόλφου Χίτλερ Ο ψυχάκιας έγραψε τον πρώτο τόμο κατά την διάρκεια κράτησης του στη φυλακή όπου εξέτιε ποινή για αποτυχημένο πραξικόπημα κατάληψης της εξουσίας. Και τον δεύτερο λίγο αργότερα όταν αποφυλακίστηκε. Υπάρχουν κάποια λίγα που με βρίσκουν σύμφωνο. Όπως το ότι το λιβάνι στις εκκλησίες προσδίδει μεγαλείο στα κηρύγματα των παπάδων Ξέρετε, εκείνη η θεσπέσια, βαριά, υποβλητική μυρωδιά χωρίς την οποία δεν θα έδινε κανείς την δέουσα σημασία. Το ότι μεγάλο ρόλο στην επιτυχία ή όχι μίας ομιλίας πέρα από την ρητορική δεινότητα, παίζει ο χώρος και ο χρόνος. Η υποβλητικότητα της αίθουσας. Αν φωτίζεται καλά και αν έχει καλή ακουστική. Αν γίνεται απόγευμα και όχι π.χ. στο καταμεσήμερο που κάποιος νηστικός ενδέχεται να σκέφτεται το φαγητό που τον περιμένει σπίτι. Το ότι ο ομιλητής πρέπει να προσαρμόζεται στο κοινό για να το κερδίσει, να διαβάζει τις αντιδράσεις του. Η εμμονή που δίνει ορισμένες φορές η ιστορία σε ημερομηνίες σημαντικών γεγονότων αφήνοντας στην αφάνεια σημαντικές πτυχές που τα δημιούργησαν. Για την καθοριστική σημασία της προπαγάνδας στον ψυχολογικό τομέα κατά την διάρκεια πολεμικών συρράξεων. Ναι, με αυτά θα συμφωνήσω. Και δεν διστάζω να το παραδεχτώ, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που δεν θα συμφωνήσω με τις ρατσιστικές πεποιθήσεις που βγάζουν στα γραπτά τους οι Λάβκραφτ, Ρόμπερτ Χάουαρντ, δύο από τους πολυαγαπημένους μου συγγραφείς. Από τα 1268009898038905 πράγματα που είπε αυτός ο ''άνθρωπος'' στη ζωή του, έτυχε δύο-τρία να είναι σωστά. Απίστευτο, να όμως που καμιά φορά και τα απίστευτα συμβαίνουν. Ως εκεί όμως. Ναι, γιατί όλο το υπόλοιπο κείμενο συνιστά ένα βάναυσο βιασμό κάθε ίχνους αξιοπρέπειας και λογικής. Όχι μόνο για το αβυσσαλέο του μίσος για τους Εβραίους, κάτι που είναι ούτως ή άλλως γνωστό. Αλλά και για Μαρξιστές, Γαλλία και την δυναστεία των Αψβούργων. Για πολιτικούς της εποχής του και προγενέστερους, βρίθει από ισοπεδωτική διάθεση προς ότι κινείται και αναπνέει. Για την συμπάθεια του για την Αγγλία, στο βαθμό δηλαδή που ήταν σε θέση να συμπαθήσει οτιδήποτε εκτός από τον εαυτό του. Για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνεται η γυμναστική στα σχολεία, για την... μόδα και το αν έχουν δικαίωμα να κάνουν παιδιά άνθρωποι πνευματικά καθυστερημένοι. Και πάνω απ' όλα για το σάπιο Εβραϊκό κατεστημένο που καταδυναστεύει τα έθνη, και το ένδοξο Γερμανικό έθνος. Ιδίως για το τελευταίο τονίζει ξεκάθαρα ότι πρέπει να κατακτηθούν καινούργια εδάφη απαραίτητα για να τραφούν οι μελλοντικές του γενιές. Και όταν γίνει αυτό, ποιον άραγε θα ενδιαφέρει μετά από χρόνια ο τρόπος που περιήλθαν στη κατοχή του; Στοχεύοντας προς ανατολή και Ρωσία. Γι' αυτό και το σχόλιο στην εισαγωγή είναι πολύ εύστοχο. Ότι ο συγγραφέας μπορεί να κατηγορηθεί για τα πάντα εκτός απ' ότι δεν είχε ενημερώσει για τις κατακτητικές του βλέψεις. Όλα υπάρχουν εκεί, με το νι και με το σίγμα. Οι πολιτικοστρατιωτικοί όμως ηγέτες της εποχής του όταν άρχισε να αποκτάει δύναμη επέλεξαν να τον αγνοήσουν, με αποτέλεσμα να λάβει χώρα το μεγαλύτερο σφαγείο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αναντίρρητα από τα σημαντικότερα βιβλία ever. Πάει πακέτο με Βίβλο, Κοράνι και άλλα ιερά τέρατα της τυπογραφίας. Προτείνεται για όποιον θέλει να διαπιστώσει τι συνέβαινε στο πειραγμένο μυαλό ενός από τους πιο μισητούς ανθρώπους που έζησαν ποτέ. Ίσως και ο πιο μισητός. Αποφύγετε το από κάθε άλλη άποψη.
  3. 3 points
    Υπάρχει το critters και το scribophile για εμένα αυτά ειναι τα καλύτερα. Καλή τύχη!
  4. 3 points
    14. Y: The Last Man, vol.1-vol.10 (Brian K. Vaughan): Πρόκειται για ένα comic στο οποίο μέσα σε μια στιγμή όλα τα αρσενικά θηλαστικά πεθαίνουν, με εξαίρεση έναν νεαρό άντρα και τον κατοικίδιο πυθικό του. Πάρα πολύ καλογραμμένη σειρά, με μπόλικο χιούμορ, χωρίς όμως να της λείπει και η σοβαρότητα. Οι χαρακτήρες είναι όλοι ξεχωριστοί και νοιαζόμουν για αυτούς, ενώ και η υπόθεση είναι πολύ ιντριγκαδόρικη. Το τέλος πολύ δυνατό και συγκινητικό. Θα μπορούσε ίσως να ήταν λίγο πιο σύντομο, μερικά τεύχη έδιναν την εντύπωση ότι υπάρχουν μόνο για να υπάρχουν, αλλά ευτυχώς ήταν σπάνιο φαινόμενο. Αν έχω ένα μεγάλο παράπονο είναι αυτό του artwork, που ήταν (αν και όχι κακό) πολύ "flat", πιστεύω κυρίως λόγο της επιλογής χρωμάτων και όχι λόγο του σκίτσου. Σίγουρα προτείνεται, είναι εξαιρετικό. 15. Revival, vol.1-vol.8 (Tim Seeley): Μία μέρα σε μία επαρχιακή κωμόπολη των Η.Π.Α. οι πρόσφατα αποθανόντες επιστρέφουν στη ζωή. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μίγμα αστυνομικής, κοινωνικής και τρόμο-αφήγησης. Είναι, πάντα, αρκετά καλό, αλλά νομίζω ότι ποτέ δεν γίνεται εξαιρετικό, παρά το γεγονός ότι όλα τα σωστά υλικά υπάρχουν. Στην αρχή αργεί κάπως να πάρει μπρος, αλλά από λίγο πριν τη μέση και μετά ανεβάζει ρυθμούς αισθητά. Το artwork είναι πολύ καλό και ανεβάζει την συνολική ποιότητα. Γενικά δεν με ξετρέλανε (όπως κατάφερε το προηγούμενο), αλλά το διάβασα πολύ ευχάριστα και θα το πρότεινα άφοβα, σε όποιον βρίσκει ενδιαφέρουσα την βασική υπόθεση.
  5. 3 points
    Συμφωνώ με τον Αλέξανδρο. Ειδικά αν ξέρεις ήδη Αγγλικά σε κάποιο επίπεδο και αν το βλέπεις κάπως πιο σοβαρά για έξω η καλύτερη λύση είναι να ξεκινήσεις να γράφεις Αγγλικά. Με τη μετάφραση και ακριβά θα σου βγει και το αποτέλεσμα μπορεί να μην σε ευχαριστήσει πάντα γιατί μπορεί να αλλάξει πολύ το ύφος του βιβλίου και δεν θα είναι στον έλεγχό σου. Και εγώ έτσι κάπως ξεκίνησα και έχω πουλήσει διηγήματα στα Αγγλικά. Βιβλίο ακόμα δεν έχω γράψει να σου πω την αλήθεια μου. Επίσης καλύτερα να γράψεις κάτι κατευθείαν Αγγλικά ξανά παρά να προσπαθήσεις να το μεταφράσεις από τα Ελληνικά γιατί θα βγει πιο αμήχανο το αποτέλεσμα. Ενώ αν το ξανά/πρώτο γράψεις Αγγλικά θα είναι πιο φυσικό. Αν θες να το κάνεις έχω να σου προτείνω 1-2 sites στα Αγγλικά για να ανταλλάσσεις κριτικές με κόσμο.
  6. 3 points
    Αφήνω εδώ το βιβλιαράκι που σας έχω πει (μια που επιτέλους θυμήθηκα να το γράψω), για επόμενο μήνα φαντασίας: Τσότσηγια και Ω'μ του Μιχάλη Μακρόπουλου, από εκδόσεις Κίχλη. Είναι μικρό, περίπου 140 σελίδες, και προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ
  7. 2 points
    Ιούλιος - Αύγουστος 2019 «Είχε τα χείλη του πάνω στην παλλόμενη φλέβα του λαιμού του, ένιωθε το κάθε του χτυποκάρδι. Ο ιδρώτας του είχε ξινή γεύση, λίγο το ένοιαζε το βαμπίρ. Αν μπορούσε θα τον ρουφούσε ολόκληρο. Και ο πειρασμός ήταν τεράστιος καθώς η επιλογή ήταν εκεί, έτοιμη, δελεαστική. Ένα παραπέτασμα ισχνής πέτσας χώριζε τους κυνόδοντες του Ζήνωνα από το αίμα του αγαπημένου του. Σε λίγα λεπτά μέσα μπορούσε να τον σώσει, να τον κάνει αληθινά αθάνατο, να ζήσουν ο ένας δίπλα στον άλλον μέσα στους αιώνες». Ο Λόρδος Βύρωνας ψυχορραγεί στο Μεσολόγγι. Λίγο πριν κερδίσει τη δοξασμένη αθανασία, τον ταλανίζει ο πειρασμός μιας απόδρασης σε μιαν άλλη, καταραμένη αιωνιότητα. Αυτή είναι η ιστορία του έρωτα δύο δαιμόνων, του ποιητή που αγάπησε ένα τυραννισμένο έθνος και του τέρατος που καταργήθηκε στο πάθος του για τον ποιητή. Από την αρχαία ως την τουρκοκρατούμενη Αθήνα, τα σκοτεινά δάση των Κελτών, τα αιματηρά πεδία των μαχών της Ευρώπης και την πανουκλιασμένη Βενετία, το αέναο ταξίδι του βρικόλακα Ζήνωνα κλείνει στα χώματα που διεκδικούν την καρδιά του δαίμονα, δίνοντας άνθιση στο όνειρο της λύτρωσης.
  8. 2 points
    Ντον Κάρπεντερ - Σκληρή βροχή (Hard Rain Falling, 1964) Πριν κάτι χρόνια είχα φτιάξει λίστες με αμετάφραστα βιβλία που θα ήθελα πάρα, μα πάρα πολύ να διαβάσω κάποια στιγμή στα ελληνικά (αστυνομικά, τρόμου, επιστημονικής φαντασίας κλπ). Στη λίστα με τα αστυνομικά/νουάρ/μυστηρίου είχα και το βιβλίο του Ντον Κάρπεντερ, και μάλιστα πολύ ψηλά. Όμως δεν είχα και πολλές ελπίδες ότι θα έβλεπα το συγκεκριμένο βιβλίο στα ελληνικά και είχα αποδεχθεί το γεγονός ότι ή θα έπρεπε να το διαβάσω στα αγγλικά, ή δεν θα το διάβαζα ποτέ. Έλα όμως που οι εκδόσεις Κλειδάριθμος έκαναν την έκπληξη και το έβγαλαν στα ελληνικά! Και, ειλικρινά, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο ξετρελάθηκα όταν το έμαθα, αλλά και όταν το είδα στο βιβλιοπωλείο και το έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου... Λοιπόν, πριν το πιάσω στα χέρια μου κρατούσα πολύ μεγάλο καλάθι, τόσο λόγω του είδους της ιστορίας που είναι ακριβώς του γούστου μου, όσο και λόγω συγκεκριμένων πολύ εγκωμιαστικών κριτικών που διάβασα αριστερά και δεξιά. Γενικά, ήμουν σίγουρος ότι το βιβλίο θα με ξετρέλαινε. Ε, το μόνο σίγουρο είναι ότι οι προσδοκίες μου εκπληρώθηκαν στον απόλυτο βαθμό. Το βιβλίο πραγματικά με ενθουσίασε, το βρήκα ακριβώς όπως το περίμενα, και ακόμα παραπάνω! Ουσιαστικά πρόκειται για ένα κοινωνικό δράμα, για ένα ωμό και ρεαλιστικό χρονικό ανθρώπων του περιθωρίου, για μια σκληρή αποτύπωση της χαμοζωής, για ένα νουάρ με στοιχεία εγκλήματος που συγκινεί και προβληματίζει. Δεν είναι αστυνομικό, δεν είναι μυστηρίου. Βασικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Τζακ Λέβιτ, ένας νέος που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο χωρίς να γνωρίσει ποτέ τους γονείς του, τον οποίο αρχικά γνωρίζουμε σαν έναν έφηβο χωρίς προοπτικές που περιφέρεται στα μπιλιαρδάδικα και τα μπαρ του Πόρτλαντ του Όρεγκον, μπλέκοντας σε ασήμαντες κομπίνες, και στη συνέχεια σαν νέο που μπλέκει σε διάφορες ιστορίες, που τον οδηγούν για λίγα χρόνια στη φυλακή. Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε και έναν νεαρό μαύρο, τον Μπίλι, που κάνει παρόμοια ζωή, και που συνδέεται με μια ιδιαίτερη σχέση με τον Τζακ. Φυσικά, οι αναγνώστες γίνονται μάρτυρες διαφόρων χαρακτηριστικών σκηνών και στιγμών από τον κόσμο της νύχτας, του περιθωρίου, του μικροεγκλήματος, των αναμορφωτηρίων και των φυλακών, γνωρίζοντας κάθε είδους και φυράματος ανθρώπους, βλέποντας πώς μπορεί να χαραμιστεί μια ζωή. Το βιβλίο είναι σκληρό, αλλά συνάμα τρυφερό, είναι ωμό και αφόρητα ρεαλιστικό, αλλά ταυτόχρονα ανθρώπινο και συγκινητικό. Είναι ένα βιβλίο που λέει κάποιες μεγάλες αλήθειες για τους ανθρώπους που ατύχησαν, ή που απέτυχαν, για ανθρώπους που ουσιαστικά δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ζήσουν αξιοπρεπώς, όντας βέβαια υπεύθυνοι των πράξεων τους και οπωσδήποτε όχι άμοιροι ευθυνών. Η γραφή είναι εξαιρετική, οξυδερκής και κοφτερή, σε σημεία υποβλητική και συνολικά χειμαρρώδης και απίστευτα εθιστική, με φοβερές περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων, καθώς επίσης και με σκληρούς και ρεαλιστικούς διαλόγους. Τέλος, η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική, κάπως μελαγχολική και μαύρη, με νουάρ αποχρώσεις. Είναι ένα βιβλίο που προτείνω με κλειστά μάτια. Υ.Γ. Η έκδοση του Κλειδάριθμου θα έλεγα ότι είναι αψεγάδιαστη, με φοβερή μετάφραση (Κατερίνα Σχινά είναι αυτή!), προσεγμένη επιμέλεια και πολύ ωραίο εξώφυλλο. 9.5/10
  9. 2 points
    Πολύ ωραίο Topic! Αυτό που μου άρεσε περισσότερο, είναι η περιγραφή του περιεχoμενου του κάθε βιβλίου και οι εντυπώσεις του γράφοντος, ούτως ώστε τα μέλη να μπορούν να σχηματίσουν μιά εικόνα για το περιεχόμενο του βιβλίου. Ας βάλω λοιπόν κι εγώ το λιθαράκι μου από βιβλία που βρίσκονται στην κατοχή μου: Ο πόλεμος της Τροίας ( Πρώτο βιβλίο μιάς διλογίας ) Συγγραφέας: Lindsay Clarke Εκδόσεις Λιβάνη ( 595 σελίδες ) Μετάφραση από τα αγγλικά: Μαρία Παππά << Εκείνα τα χρόνια το βασίλειο των θεών βρισκόταν πιο κοντά στον κόσμο των θνητών και οι θεοί εμφανίζονταν συχνά ανάμεσά μας, ορισμένες φορές με τη θε'ι'κή τους μορφή, άλλες με ανθρώπινη και άλλοτε πάλι με τη μορφή ζώων. Και οι άνθρωποι όμως που ζούσαν τότε βρίσκονταν πιο κοντά στους θεούς από ό,τι εμείς, και τα κατορθώματα και οι άθλοι ήταν πιο συνηθισμένα τότε, κι αυτό εξηγεί γιατί οι ιστορίες τους είναι ανώτερες και λαμπρότερες από τις δικές μας. Για να μην ξεχαστούν λοιπόν, οι ιστορίες αυτές, αποφάσισα κι εγώ να καταγράψω όσα μου διηγήθηκαν για τον Τρωικό Πόλεμο - πως ξεκίνησε, πως έγιναν οι μάχες και πως τερματίστηκε >>. Με τα λόγια αυτά του Φήμιου, του αοιδού της Ιθάκης και φίλου του Οδυσσέα, ξεκινά ο Λίντσε'ι' Κλάρκ την αναδιήγηση των μύθων και των θρύλων γύρω από τον Τρωικό Πόλεμο που διαδραματίστηκε την Εποχή του Χαλκού και μαγνήτισε από τότε τη φαντασία των ανθρώπων στο διάβα της ιστορίας. Δύο γενιές ισχυρών αντρών και γυναικών ζουν το πεπρωμένο τους μέσα σε μιά περίοδο πέρα από το χρόνο, όπου μύθος και ιστορία συγχέονται και οι συγκρούσεις και τα πάθη των ανθρώπων αντικατοπτρίζονται στις φιλονικίες των αθάνατων θεών. Ο Πηλέας και η Θέτιδα, ο Πάρης και η Ελένη, ο Αγαμέμνωνας και η Κλυταιμνήστρα, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Έκτορας, όλοι αναβιώνουν σε μια εκδοχή των ιστοριών τους που, ενώ παραμένει πιστή στη μυθική μορφή με την οποία πρωτοεμφανίστηκαν, εισάγει τον αναγνώστη σε ένα εκπληκτικό σύγχρονο δράμα γεμάτο πάθη. Η επιστροφή από την Τροία ( το δεύτερο βιβλίο της διλογίας, 630 σελίδες) Εκπληρώνοντας μια υπόσχεση του στον Οδυσσέα, ο Φίμιος, ο αοιδός της Ιθάκης, αφηγείται την ιστορία της μοιραίας επιστροφής των νικητών Αχαιών από την Τροία. Ο Αγαμέμνωνας, μαζί με το θησαυρό της Τροίας και την Κασσάνδρα, σαλπάρει για τις Μυκήνες, τη στιγμή που ο Μενέλαος πρέπει να αποφασίσει για την τύχη της Ελένης, της οποίας η απαράμιλλη ομορφιά στάθηκε η αιτία του πολέμου. Κυρίως όμως η αφήγηση παρακολουθεί τη μοίρα του Οδυσσέα - η σφαγή που προκάλεσε η εξυπνάδα του συντρίβει την ίδια του την ύπαρξη. Παρασυρμένος από τρικυμίες, ξεκινά μια περιπλάνηση έξω από τα πλαίσια του κόσμου και βαθιά μέσα στις σκιές της ψυχής του, ώσπου να απελευθερωθεί και να αποφασίσει το ελπιδοφόρο ταξίδι του νόστου. Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΜΥΡΙΩΝ Συγγραφέας: Michael Curtis Ford Εκδόσεις Λιβάνη 524 σελίδες Μετάφραση: Μαρία Παππά Η ΕΠΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ ΩΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. Η διήγηση ξεκινά με τις διαμάχες για τη διαδοχή στο θρόνο της Περσίας. Όταν ο Δαρείος ο Β΄ πεθαίνει, στο θρόνο τον διαδέχεται ο γιός του ο Αρταξέρξης. Όμως ο αδερφός του Αρταξέρξη, ο Κύρος ο νεώτερος, εποφθαλμώντας την εξουσία, συγκεντρώνει στρατιωτική δύναμη από εκατό χιλιάδες Πέρσες και δεκατρείς χιλιάδες Έλληνες, κυρίως Σπαρτιάτες, και κατευθύνεται εναντίον του. Το 401 π. Χ. οι δύο στρατοί συγκρούονται στα Κούναξα κοντά στον ποταμό Ευφράτη. Ο Κύρος σκοτώνεται στη μάχη και ο στρατός του κατατροπώνεται. Οι Έλληνες του Ξενοφώντα απομένουν μόνοι σε μια αφιλόξενη και εχθρική γη, χωρίς τρόφιμα, με κατεστραμμένο οπλισμό, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα... Μέσα από αμέτρητους κινδύνους και ταλαιπωρίες, με μόνο εφόδιο το ανεξάντλητο ψυχικό του σθένος, ο Ξενοφώντας κατορθώνει να φέρει τους άντρες του από τη Βαβυλώνα στη θάλασσα, που θα τους οδηγήσει τελικά στην πατρίδα. Υ.Γ. Και τα τρία βιβλία είναι ιστορικά μυθιστορήματα. Τώρα θα μου πείτε ( και με το δίκιο σας ) ξαναζεσταμένη σούπα τα θέματα...Εντάξει, δεν διαφωνώ...αλλά είναι σαν την ...φασολάδα, όσο την ξαναζεσταίνεις, τόσο πιό καλή γίνεται! Εξ' άλλου ο κάθε συγγραφέας βάζει την δική του προσωπική πινελιά στο έργο του και αφού πρόκειται για μυθιστόρημα, μπορεί να το πλάσει κατα το δοκούν, αρκεί να μην διαστρεβλώσει τα ιστορικά δεδομένα.
  10. 2 points
    ευχαριστώ για το σχολιασμό όλους σας. Σε γενικές γραμμές καλύψατε το κείμενο. Κατά τη γνώμη μου δεν επισημάνατε ότι φαίνεται στο κείμενο το άγχος μου να χωρέσω στο όριο λέξεων ένα κείμενο που χρειαζόταν κι άλλο χώρο, καθώς κι ένα λάθος (κατά τη γνώμη μου λάθος) το οποίο παρατήρησα μετά την παράδοσή του: όταν κάποιος έχει ανθρώπινη συνείδηση στη διήγηση, ακόμα κι αν αυτός είναι ένα σκυλο-ρομπότ, οφείλεις να τον χειριστείς σαν ξεχωριστό χαρακτήρα. Δούλεψα με δύο χαρακτήρες, ενώ είχα τρεις... Ειδικά: @hidedora Διάβασα την κριτική σου, χρήσιμο το σχόλιο με τις αναδρομές. Τις επέλεξα για να ενισχύσω την εικόνα του χαρακτήρα μου @Starbuck Χρήσιμες οι παρατηρήσεις σου, απλά και τώρα δεν ξέρω αν τις εισήγαγα, αν θα χωρούσαν στο όριο των λέξεων του διαγωνισμού. Γενικά είχα θέμα με το όριο κι αυτό μου έφερε ένα αποτέλεσμα κατά πολύ λιγότερο από εκείνο που επιθυμούσα. @Unicron μια παρατήρηση, μόνο αν σχολιάζεις αντικειμενικά τον άλλο τον βοηθάς. Ούτε εμένα μου αρέσει το είδος που γράφεις, αλλά από τη στιγμή που συμμετέχω στο διαγωνισμό, οφείλω να το σχολιάσω και να το ψηφίσω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ. @Mesmer Nαι, θα συμφωνήσω μαζί σου. Κοσμοπλασία, χαρακτήρες, γλώσσα και πλοκή πρέπει να δένουν.
  11. 2 points
    Γεια σας! Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σας! Λοιπόν, τα περισσότερα απ΄ όσα μου λέτε δυστυχώς τα ήξερα αλλά ένας μήνας ιτ ιζ! Έχεις δίκιο απόλυτο Ballerond. Χρειαζόμουν ή παραπάνω από μήνα για να πετύχω αυτό που ξεκίνησα ή μεγαλύτερο κείμενο. Γι΄αυτά όμως που δεν ήξερα και που δεν κατάλαβα σαν λάθη, γι' αυτά ευχαριστώ ακόμα περισσότερο. Οι Δαρίοι πήγαν στην Γη, μάζεψαν όλα τα είδη από ζώα και φυτά και άφησαν πίσω μια σφαίρα η οποία είχε και συμβολικό και πρακτικό χαρακτήρα. Ο πρακτικός της ήταν ότι όταν θα έφτανε σε κατάλληλες συνθήκες ο πλανήτης, η σφαίρα θα αντιδρούσε και έτσι θα έστελνε κάποιο σήμα, όπως και έγινε, και οι Δαρίοι θα επέστρεφαν την χλωρίδα και την πανίδα και θα έδιναν πνοή για ακόμα μία φορά στην ασύλληπτη βιοποικιλότητα της αγαπημένης μας γης. Ο συμβολικός της τώρα καθιστά την σφαίρα κάτι σαν ένα ποιητικό άρτιφακτ με πολλαπλές σημασίες. Αφήστε τον πολιτισμό να πέσει γιατί είναι καταστροφικός, αφήστε το να πέσει όπως λέμε let it go, αφήστε το σποράκι να πέσει και να φυτρώσει τύπου: μην προσπαθείτε να τα ελέγξετε όλα. Και γι' αυτό έχουμε όλες τις γλώσσες. Γιατί συμβολίζουν ολόκληρο τον πολιτισμό, ο οποίος είναι βασισμένος στο πλεόνασμα και με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί όχι απλά στην κατασπατάληση των πόρων αλλά στον αφανισμό τους. Και μένα μ' αρέσει πολύ η ιδέα μου και λυπάμαι που δεν κατάφερα φέρω σε πέρας την αποστολή μου. Έχω μια ανάγκη να σας ζητήσω και συγνώμη γι' αυτό. Να πω εδώ ότι όταν γράφω δοκίμιο είναι ακόμα χειρότερα τα πράματα μέχρι να γίνει ένα κατανοητό κείμενο που ρέει και λέει πράγματι αυτό που θέλει να πει. Και όντως χρειάζεται πολύ προσοχή εδώ από πλευράς μου γιατί ο πολύς ο Χάιντεγκερ θα με καταντήσει έτσι, με ελιτίστικο λόγο. Δεν είχα καμία πρόθεση βέβαια να διδάξω, ίσα ίσα. Ερωτήματα θέλω να θέσω και να πειράξω τις σκέψεις αυτών που με διαβάζουν. Ευχαριστώ πολύ και πάλι. Και μου έκανε μάλλον καλό αυτό το «πρότελευταία» γιατί έχω πεισμώσει! edit: ο μαϊντανός προέκυψε γιατί τον λατρεύω γιατί μου μου αρέσει και το όνομά του. Είναι απλός, αρωματικός, πεντανόστιμος και «φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν»!
  12. 2 points
    Καλησπέρα Γρηγόρη, τα σχόλιά μου για το πολύ ενδιαφέρον διήγημά σου: Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.
  13. 2 points
    Καλησπέρα Γιώργο77, Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία!
  14. 2 points
    Νοέμβριος 77. Ο αδύνατος άνδρας - Ντάσιελ Χάμετ (339) 9/10 78. Αλεξάνδρου ανάβασις - Αρριανός (426) 10/10 79. Ινδική - Αρριανός (71) 10/10 80. Μια κινητή γιορτή - Έρνεστ Χέμινγουεϊ (214) 8,5/10 81. Ομορφιά και θλίψη - Γιασουνάρι Καουαμπάτα (255) 9,5/10 82. Το περιοδικό σύστημα - Πρίμο Λέβι (259) 9/10 Ο Πρίμο Λέβι γεννήθηκε το 1919 στο Τορίνο της Ιταλίας και λόγω της εβραϊκής του καταγωγής κατέληξε κατά τον Β'.Π.Π. στο Άουσβιτς, όπου υπήρξε ένας από τους ελάχιστους επιζώντες, ενώ ως αποτέλεσμα των εμπειριών του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης έγραψε το διάσημο βιβλίο του "Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος" που εκδόθηκε το 1946. Ο Λέβι εκτός από συγγραφέας δούλεψε και ως χημικός, που υπήρξε και το κύριο επάγγελμά του, και το αποτέλεσμα της αγάπης του για την χημεία και την δουλειά του είναι το μυθιστόρημα "Το περιοδικό σύστημα". Το βιβλίο αποτελείται από 21 κεφάλαια που μπορούν όμως να διαβαστούν και ως 21 διηγήματα, μιας και είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, αλλά διαβάζοντάς στα ως σύνολο διηγούνται την ζωή του Πρίμο Λέβι, από τα παιδικά του χρόνια ως την φοιτητική του ζωή, ύστερα την συμμετοχή του στην Ιταλική αντίσταση και τέλος την επαγγελματική του ζωή, είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας είτε ως χημικός σε εργοστάσιο παραγωγής βαφών. Παράλληλα με την προσωπική ζωή του Λέβι, στο βιβλίο, παρακολουθούμε και όλη την ταραχώδη πολιτική ζωή της φασιστικής Ιταλίας και το πως ο φασισμός επηρέαζε τις ζωές όλων των Ιταλών, Εβραίων και μη. Αν στο "Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος" οι λογοτεχνικές αρετές του κειμένου δεν σε ενδιέφεραν και πολύ, μιας και το ίδιο το θέμα του σε αιχμαλώτιζε και όλα τα άλλα έρχονταν σε δεύτερη μέρα, σε αυτό το βιβλίο ο Λέβι πραγματικά δείχνει το πόσο καλός συγγραφέας ήταν, μια και παίρνοντας ένα για πολλούς αδιάφορο θέμα, όπως την μονότονη ζωή ενός χημικού στο εργαστήριο, ή το πως τα διάφορα χημικά στοιχεία συνδυάζονται μεταξύ τους, το μετατρέπει σε ένα απολαυστικό βιβλίο. Κάθε κεφάλαιο παίρνει έμπνευση από ένα διαφορετικό χημικό στοιχείο και μέσω αυτού παρουσιάζει και ένα διαφορετικό επεισόδιο της ζωής του Λέβι, και το πως καθένα από αυτά καθόρισε την ζωή του. Το βιβλίο είναι πολύ καλό, με αρκετό χιούμορ, αλλά πάνω απ' όλα ο Λέβι σου μεταδίδει την μεγάλη αγάπη του για την χημεία και την εκτίμησή του για το έργο των χημικών.
  15. 2 points
    Εξαιρετικά καλογραμμένο κείμενο με ωραία την ιδέα του γρίφου. Γενικά φαίνεται ότι ξέρεις να χειρίζεσαι το λογο. Μου άρεσε που πρωταγωνιστής ήταν το δώρο και όχι οι άνθρωποι, ήταν κάτι το διαφορετικό. Συμφωνώ με τους προλαλλησαντες πως το κείμενο έμοιαζε με δοκίμιο με διδακτικό υλικό και πως το ελληνικό σετινγκ έμοιαζε λίγο αταίριαστο. Γενικά μια καλή προσπάθεια που ήθελε λίγο παραπάνω προσπάθεια στην υλοποίηση.
  16. 2 points
    Αν είναι να δαπανήσεις αυτό το ποσό, καλύτερα να το δεις με αυτοέκδοση Ελλάδα. Περισσότερες πιθανότητες έχεις να πάρεις πίσω την επένδυση σου. Λιγότερα επίσης θα σου πάρει ένα ghost writer να στο γράψει από την αρχή, αν του δώσεις λεπτομερή περιγραφή για το τι γίνεται στο κάθε chapter. Επίσης, μετά την μετάφραση θα πρέπει να πληρώσεις και κάποιον line editor / copy editor, οπότε υπολόγιζε άλλο ένα χιλιάρικο εκεί. Καλύτερη επένδυση για εμένα είναι στο να επενδύσεις να μάθεις καλύτερα την γλώσσα, παρά να το μεταφράσεις.
  17. 2 points
    Καλησπέρα. Είχα ποστάρει ένα μικρό κατεβατό πριν απο κάποιο καιρό οπότε σου βάζω το λίνκ εδώ.
  18. 2 points
    Review από τους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών : https://www.thematofylakes.gr/i-epoxi-twn-thrylwn-kokkini-avgi/
  19. 2 points
    Μια κινητή γιορτή. Ο Χέμινγουεϊ καταγράφει τις αναμνήσεις του από την περίοδο που ζούσε στο Παρίσι όταν εργάζονταν ως δημοσιογράφος μαζί με την πρώτη του σύζυγο, την Χάντλει , ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να γίνει συγγραφέας και έκανε παρέα με άλλους συγγραφείς, όπως ο Σκοτ Φιτζέραλντ, η Γερτρούδη Στάιν, ο Έζρα Πάουντ και ο Τζέιμς Τζόις. Γενικά καταγράφει με μεγάλη ειλικρίνεια την ζωή του με όλους αυτούς τους τεράστιους συγγραφείς και σε καμιά περίπτωση δεν τους κολακεύει, αλλά τους αντιμετωπίζει ως κανονικούς ανθρώπους με όλα τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους και αυτός ίσως να είναι ένας από τους λόγους που το βιβλίο εκδόθηκε μετά τον θάνατό του. Το μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου όμως, είναι το πως περιγράφει όλη την ατμόσφαιρα που επικρατούσε την δεκαετία του 1920 στο Παρίσι, μια περίοδο την οποία ο Χέμινγουεϊ πραγματικά δείχνει να αναπολεί ως μια από τις καλύτερες της ζωής του. 8,5/10
  20. 2 points
    https://weirdsides.com/arthra-istories/weird-reviews/kritiki-vivliou-stachti-sta-marmara/?fbclid=IwAR0t60KObLXzT95z2uKFqUEUToap7ND05xG57VJ9YIO74yQ0d0fkp0pclMk
  21. 1 point
    Καλησπέρα σε όλους. Η ερώτηση μου είναι η εξής. Αν κάποιος μπορεί να κάνει το χειρόγραφο του στην αγγλική, αξίζει στον κόπο; Οι λογοτεχνικοί πράκτορες στις αγγλόφωνες χώρες δέχονται δουλειές άλλων χωρών πλην των δικών τους;
  22. 1 point
    Καλημέρα,
  23. 1 point
    49. Ο Παν - Knut Hamsun (205) Μια νουβέλα με θεμα τη φύση και τον έρωτα. Ένα από τα λιγότερα γνωστά έργα του συγγραφέα, χωρίς όμως να χάνει σε αξια. Το δίαβασα μέσα σε ένα βραδι παράλληλα με τη δουλεία μου. Με συνεπήρε και με ταξίδεψε, το προτείνω ανεπιφύλακτα σε πασης φυσεως αναγνώστες. "Γιατί είμαι παιδί της φύσης και της μοναξιάς"
  24. 1 point
    Ο κύριος Νόρις αλλάζει τρένα. Νοέμβριος του 2011 ήταν όταν αγόρασα το βιβλίο αυτό από κάποιο παλαιοβιβλιοπωλείο και τώρα, οχτώ χρόνια μετά, αποφάσισα επιτέλους να το διαβάσω. Πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο του Κρίστοφερ Ίσεργουντ και δηλώνω εξαιρετικά ικανοποιημένος, τόσο από τη γραφή και το όλο στιλ και ύφος, όσο και από τους χαρακτήρες και τη γενικότερη ατμόσφαιρα της ιστορίας. Από πλοκή μπορεί να μην λέει και πολλά πράγματα, όμως ο συγγραφέας καταφέρνει να μεταφέρει την ατμόσφαιρα του Βερολίνου της δεκαετίας του '30, καθώς επίσης την έκρυθμη κατάσταση μεταξύ Κομμουνιστών και Ναζί, αλλά και την παρακμή της μεσοαστικής τάξης. Το βιβλίο περιέχει διάφορες τραγελαφικές σκηνές, ομοφυλοφιλικές υπόνοιες, απάτες κάθε είδους και εικόνες ενός Βερολίνου χαμένου στη λήθη της ιστορίας. Ο χαρακτήρας του κυρίου Νόρις είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρων, μιας και πρόκειται για έναν παράξενο τυχοδιώκτη που μπλέκεται σε περίεργες υποθέσεις και έχει ορισμένα εξεζητημένα σεξουαλικά βίτσια, αλλάζοντας συχνά διαθέσεις (και όχι τρένα). Είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, που γνώρισε κάποια στιγμή στη ζωή του ο συγγραφέας του βιβλίου. Όσον αφορά τη γραφή, είναι πραγματικά πολύ καλή, οξυδερκής και κοφτερή, με γλαφυρές περιγραφές ανθρώπων και σκηνικών, αλλά και με πολύ πειστικούς διαλόγους. Γενικά, πρόκειται για ένα πολύ καλό μυθιστόρημα, βασικό προσόν του οποίου είναι η γραφή, οι χαρακτήρες και η όλη ατμόσφαιρα. Ουσιαστικά για λεπτομέρειες δεν τσιμπάει πέμπτο αστεράκι. Χαίρομαι που έχω στη βιβλιοθήκη μου τα "Αντίο Βερολίνο" και "Ένας άνδρας μόνος", κρίμα όμως που δεν έχουν μεταφραστεί περισσότερα βιβλία του στα ελληνικά. -Νοέμβριος 162. Χανς Χέρμπερτ Γκριμ - "Σλουμπ" (Κέδρος, 2016, σελ. 297). 8.5/10 163. Σάμιουελ Μπέκετ - "Περιμένοντας τον Γκοντό" (Ύψιλον, 1994, σελ. 105). 6.5/10 164. Κάθριν Μάνσφιλντ - "Σε μια γερμανική πανσιόν" (Ποικίλη Στοά, 2016, σελ. 185). 8/10 165. Ζορζ Μπατάιγ - "Το γαλάζιο του ουρανού" (Νεφέλη, 1981, σελ. 172). 6/10 166. Κρίστοφερ Ίσεργουντ - "Ο κύριος Νόρις αλλάζει τρένα" (Αστάρτη, 1984, σελ. 202). 8.5/10
  25. 1 point
    Σύντομα θα κυκλοφορήσει το "Αίμα των Ξωτικών",το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς The Witcher στα Ελληνικά αλλά ο λογαριασμός των εκδόσεων Selini στο Facebook δεν διευκρινίζει το πόσο σύντομα.Λογικά μέσα στις πρώτες 15 μέρες του Νοέμβρη.
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..