Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 01/15/2020 in Posts

  1. 1 point
    https://www.youtube.com/watch?v=pV83FCj2IqQ Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης Μουσική: Νίκος Ξυδάκης 1. Νίκος Ξυδάκης Ποτέ μου εγώ τη θάλασσα στα μάτια δεν την είδα μα ξέρω για τα πάθη της καλύτερα απ’ την ίδια σε βράχους μέσα έζησα, σε βάτους και λαγκάδια μα ξέρω για τα κύματα και του νερού τα χάδια, τον Άγιο εσυνάντησα με το κουπί στην πλάτη σε πέτρα πάνω μοναχό, πεζό και στρατηλάτη. Άγιε μου και προφήτη μου τι σου’ χουν καμωμένα άνοιχ’ τα φύλλα της καρδιάς και πες τα όλα σε μένα, δίχτυ μου έπλεξε διπλό πάνω στα άλμπουρά της με φώναξε για μια στιγμή και γέρασα κοντά της κι από τα λόγια τα πικρά και τ’ αρμυρό της δάκρυ εμαραθήκαν τα κλαριά κι η γης απ’ άκρη σ’ άκρη. Μίλα σιγά προφήτη μου, ο Πάνας μη ξυπνήσει και με τραγούδια και φωνές παράπονα αρχίσει, μη δει πως σ’ άλλονε Θεό τώρα κερί ανάβω μίλα σιγά προφήτη μου κι εγώ θα καταλάβω μ’ ένα πανί ξεκίνησα Γαϊτα στα νερά της μ’ ένα κουπί εβούλιαξα κι έφυγα μακριά της. Άγιε μου και προφήτη μου πάρε ψωμί και γάλα κι εγώ μ’ αυτά που μου `χεις πει αλλά και μ’ όλα τ’ άλλα βουνό λέω τη θάλασσα με βράχους και χαράδρες λύκοι τα μαύρα κύματα, τσακάλια και φονιάδες. Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης 1. Χαΐνηδες Μια φορά γιε μου κι έναν καιρό βασιλιάς καλός όριζε τόπο μακρινό... Θυμούμαι ως τώρα τη γιαγιά έτοιας λογής ν’ αρχίζει και σε καιρούς αλλοτινούς ο νους τση ν’ αρμενίζει. Να μου μιλεί σιργουλευτά για κείνα και για τ’ άλλα για μαγικά, για έρωτες, για φονικά μεγάλα. Για βασιλιάδες νιους καλούς που κάστρα επατούσαν τσι μάισσες και τα θεριά σκοτώναν κι ενικούσαν. Κι όντεν ο ύπνος ο γλυκύς δόξευγε το μυαλό μου στον κόσμο των παραμυθιών γύριζ’ ο λογισμός μου. Έσβησ’ ο χρόνος ο κακός μαζί με τη χαρά μου τσι ιστορίες τση γιαγιάς από τα όνειρά μου. Κι έρχουντ’ απ’ τον παλιό καιρό Θε μου να `ταν αλήθεια ώρες αεροφύσημα κείνα τα παραμύθια. Μην κλαις μικρή μου και πληγές ανοίγεις μου στα στήθη εμείς οι δυο θα κάνουμε τον κόσμο παραμύθι.
  2. 1 point
    Κοίτα να δεις που το βρήκα και τραγουδισμένο https://www.youtube.com/watch?v=NrazspMVg2s
  3. 1 point
    Το όνειρο του πολεμιστή - Γιάννης Χαρούλης Στίχοι: Δημήτρης Υφαντής Μουσική: Δημήτρης Υφαντής Στου δράκου την καμπούρα πάνω στης ράχης το φτερό στ’ άγρια τα κάστρα πολεμάω κι έτσι τους χρόνους μου μετρώ Φτιάχνω φαρέτρα μαύρη απ’ της νύχτας τα μαλλιά πάνω στης γης τ’ αλάτι γράφω και τραγουδώ με τα σκυλιά Την κούπα μου γεμίζω, κερνάω το φίδι για να βγει όρθιος στον ήλιο να γρικάω, στον ουρανό του αετού η κραυγή http://www.youtube.com/watch?v=N-NGweGO3WA
  4. 1 point
    Μόνο το 1ο έχω διαβάσει δυστυχώς. Ακόμη και σήμερα να το έγραφε θα το θεωρούσαν πρωτοποριακό και φευγάτο,πόσο μάλλον εκείνη την εποχή. Δυστυχώς προμοτάρεται κυρίως σαν παιδικό ανάγνωσμα κι έτσι το ευρύ κοινό αγνόεί τη σημασία του.
  5. 1 point
    Φραγκοκάστελο Στίχοι - Μουσική - Ερμηνεία: Λουδοβίκος των Ανωγείων Γυναίκα από τα δώδεκα μεγάλωσε μες των αντρών το βλέμμα. Λένε πως ήταν μια θεά κι η ομορφιά της ένα ψέμα Πήγε να πάρει κύματα, για το κακό να το ξορκίσει, γιατί της κάμαν δέσιμο που δεν μπορεί να λύσει, γιατί της κάμαν μαγικά με μια παλιά γητειά. Την κράτησε η θάλασσα στην αγκαλιά της Αφροδίτης κοντά στο Φραγκοκάστελο που βγαίνει Αποσπερίτης. Κάθε που οι δροσουλίτες φαίνουνται με τ’ άλογά τους στης αυγής την πάχνη, γοργόνα μες στα κύματα το βασιλιά της ψάχνει
  6. 1 point
    Η αχελώνα - Φένια Παπαδόδημα Στίχοι: Σοφία Γιαννάτου Μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης Απ`της Σύμης το γιαλό βάρκα βγήκε πρόβαλε πριν απ`τον Αυγερινό να προλάβει τον καιρό. Ήτανε κι ένας ψαράς δόλωνε ξεδόλωνε παραγάδι πετονιά ψάρια έπιανε πολλά. Και μια μέρα στ`ανοιχτά μια χελώνα συναντά την ψαρεύει με το δίχτυ και την παίρνει για το σπίτι. Την αφήνει μοναχή της πάει αυτός στην αγορά βγαίνει αυτή απ`το καυκί της μια πανώρια κοπελιά. Ο ψαράς στην αγορά κι η χελώνα μες στο σπίτι έγινε νοικοκυρά με το φως του αποσπερίτη. Βάζει ψάρια στη φωτιά δυο μπαρμπούνια ροδοψήνει βάζει ρίγανη και λάδι έρχεται ο ψαράς το βράδυ. ’’Άραγε ποιος μαγειρεύει’’ λέει μονάχος κι απορεί πάει και παραμονεύει το πρωί με την αυγή. Βγαίνει πάλι η αχελώνα μια πανέμορφη κυρά την παντρεύεται γυναίκα μα τον βρήκε συμφορά. Ζήλεψε ο βασιλιάς και φιρμάνι έβγαλε να την πάρει του ψαρά τη χελώνα την κυρά. Του`δωσε παραγγελιά στοίχημα του έβαλε να`ρθει τώρα στο παλάτι να το βάψει με χρυσάφι. Να χρυσώσει το παρτέρι μέσα κι έξω την αυλή να καλέσει ένα ασκέρι για να φάει και να πιει. Να του βρει κι ένα ανθρωπάκο το μικρότερο στη γη να`χει γένια, να`χει χτένια να`χει μπόι μια πιθαμή. Όλη νύχτα ο φτωχός γύρνα κλωθογύρναγε μα στου φεγγαριού το φως όλα γύρισαν αλλιώς. Ένα μαγικό ραβδί η χελώνα του`δωσε να χρυσώσει την αυλή μέχρι την ανατολή. Του`δωσε κι ένα τσουκάλι με ολόχρυσο κουτάλι ένα ασκέρι να ταΐσει και το ρήγα να νικήσει. Του`στειλε τον αδερφ'ο της που`χει μπόι μια πιθαμή μες στου βασιλιά τα γένια σαν το ψύλλο να χωθεί. Ζήσανε για χίλια χρόνια ο ψαράς και η χελώνα και ο ρήγας στο παλάτι όλο ξύνεται ακόμα. http://www.youtube.com/watch?v=Uu1jSWpS9CM
  7. 1 point
    Το Μαγισσάκι Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης Μουσική: Νένα Βενετσάνου Από τους χρόνους τους παλιούς το `χω βαθύ μεράκι να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι Τ’ άπιαστο σαν αερικό στην εμορφιά του Μάης που αν κάνεις να τον μυριστείς αλίμονό σου εκάεις Έβγα έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα Τι ζουμπούλια και τι κρίνα τι και τούτα τι κι εκείνα ντο και ρε και φα και μι φούχτα μου και δύναμη Ποιος θα μου δώκει δύναμη κι ένα μακρύ καμάκι να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι Που `ναι σπηλιά του ο ουρανός άγγελος η μαμά του κι αφρός το φουστανάκι του στην άκρια του κυμάτου Χτύπα χτύπα το ραβδάκι γίνε το νερό στ’ αυλάκι φα και ρε και μι και ντο μες στο μπλε το ξάγναντο Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό Ανοίξτε πύλες κι εκκλησιές ν’ ανάψω ένα κεράκι να κάνει θαύμα στα κρυφά για με το μαγισσάκι Που να κοιμάμαι ξυπνητός να τρέχω ξαπλωμένος και να με λεν χωρίς καρδιά μα να `μαι ερωτευμένος Έβγα έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα Τα παπιά και τα βαπόρια παν μαζί και πάνε χώρια έξι τέσσερα κι οχτώ γούρι μου και φυλαχτό (Βάλαμε τη Λίλιθ, ας βάλουμε κι αυτό, ε; )
  8. 1 point
    Δύσκολο να γράψω εδώ χωρίς να μου βγουν κακίες. Είναι περισσότερο ένα τόπικ για νέους, στους οποίους το όνειρο της συγγραφής ζει φρέσκο κι έντονο. Μην αποκαρδιώσω κανέναν, απλώς γεννηθήκαμε σε λάθος χώρα. Η υπομονή και η επιμονή απαιτούνται, ασχέτως ταλέντου, και πέραν του ότι ζω μια περίοδο που έχω σχεδόν καεί και στα δύο, με πονάει να βλέπω να συμβαίνει και σε άλλους φίλους μου εδώ μέσα, αναμφισβήτητα ταλαντούχους. Απαντώντας προσωπικά λοιπόν, αν καταφέρω να κρατήσω λίγη από την επιμονή που μου έμεινε, σε δέκα χρόνια με βλέπω να είμαι στα ίδια. Άντε να δω κι άλλα διηγήματα μου σε κάποιο περιοδικό, ή να καταφέρω να βγάλω κανένα βιβλίο, ή δύο. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα μου φέρει τις αλλαγές που ονειρευόμουν νεότερος, καθώς μεγάλωσα με τις βιογραφίες ξένων συγγραφέων – και ναι, για μένα καταξίωση συνεπάγεται με την εμπορικότητα, όχι λόγω χρημάτων, αλλά ως βεβαίωση ότι αυτά που έγραψα άρεσαν σε πολλούς. Η ντόπια εικόνα του ποιητή συγγραφέα, που κάθεται στην γωνίτσα του στο καφενείο και γράφει-γράφει, μετά πεθαίνει στην ψάθα, μετά αναγνωρίζεται από Ακαδημίες, και μετά του στήνουν ανδριάντες, μου ήταν από πάντα μισητή και με αφήνει παγερά αδιάφορο. Σε 10 χρόνια λοιπόν, με βλέπω ακόμα εδώ και πουθενά.
  9. 1 point
    Και λίγο horror Του έρωτα και του θανάτου Στίχοι: Μαρία Μουτσάκη Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Στης πικροδάφνης τον ανθό και στης ιτιάς το δάκρυ που στάζει όλο παράπονο στης ποταμιάς την άκρη στου κόρφου σου τα βότανα και στην ποδιά σου πάνω έγειρα να αποκοιμηθώ, τον πυρετό να γιάνω Έκλεισα τα ματάκια μου κι είδα όνειρο μεγάλο πως σε μια αυλή, για χάρη σου, πάλευα με το χάρο Και φώναξες σαν σ' άρπαξε και μ' είδες να σαστίζω: "μη με φοβάσαι αγάπη μου λιβάνι κι αν μυρίζω, μόνο σκουλήκι να γενείς, να 'ρθεις να μ' ανταμώσεις κρυφά στο σώμα μου να μπεις, γλυκό φιλί να δώσεις Ένα φιλί αλλιώτικο που ανάσα δε θα φέρνει μα μες στης γης τις μυρωδιές τα κάλλη μου θα σπέρνει Σκουλήκι γίνηκα κι εγώ κι ήρθα να σ' ανταμώσω, κρυφά στο σώμα σου να μπω, γλυκά φιλιά να δώσω Στο έμπα χίλια σου 'δωκα, στο έβγα δυο χιλιάδες, γλυκά να λιώσεις, να χυθείς, σαν τις χλωμές λαμπάδες Κι εκεί στης γης τις μυρωδιές, στην παιχνιδιάρα σήψη ο Έρωτας τον Θάνατο μπόρεσε να νικήσει Απ' τα φιλιά που χάρισα στα κάλλη του κορμιού σου λουλούδι φύτρωσε μικρό που πίνει απ' τους χυμούς σου Λουλούδι που κι αν μαραθεί τη μυρωδιά δε χάνει γιατί δακρύζει σαν ιτιά κι ανθεί σαν πικροδάφνη
  10. 1 point
    Δεν είναι ακριβώς φάντασυ, αλλά έχει τις νεράιδες και μπορώ να το βάλω. Είναι τόσο ωραίο! Στους ελαιώνες της αγάπης Στίχοι: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Μουσική: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας Βαθιά στους ελαιώνες της αγάπης χορεύουν οι νεράιδες του μεσημεριού Τα δροσερά τους γέλια τρελαίνουνε τον Αύγουστο τρελαίνουνε τα όνειρα των εραστών Σκύβω και προσεύχομαι με λέξεις από χώμα ήχοι κρυστάλλινοι με διαπερνούν Φωτίζουνε τη σιωπηλή ζωή μου φωτίζουνε του έρωτα τα μάτια τ' ανεξήγητα Φωτίζουνε τη σιωπηλή ζωή μου φωτίζουνε του έρωτα τα μάτια... http://www.youtube.com/watch?v=-af_yjYOJOg
  11. 1 point
    Ωραίο θέμα! Ένα τραγούδι ροκ που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν το ακόλουθο! Συγκρότημα : Ακέστορες Τίτλος τραγουδιού : Σαρμακάνδη http://http://www.youtube.com/watch?v=tI3Oqvlsarc Σ'ένα χωριό περίεργο μα και καλά κρυμμένο Μύθος αρχαίος γράφτηκε, θυμίζει τραγωδία Στη Σαμαρκάνδη νόμιζε πως θα σωθεί αν πάει Που νά'ξερε ο δύστυχος, ο Χάρος τι θα κάνει... Κάπου θ'ακούσεις να μιλάν, τη μοίρα ν'αναφέρουν Πως ειν' γραμμένη εκεί ψηλά παράδειγμα σου φέρνουν Για ένα νιο που έκανε μια βόλτα στο παζάρι Και του'λαχε να βρει μπροστά του το Χάρο με δρεπάνι Αντίκρισε το Χάροντα και τό'βαλε στα πόδια Και στο καλύβι έτρεξε περνώντας απ'τα αλώνια Μένει χλωμός, κατάχλωμος και τη γυναίκα πιάνει Να την προλάνει να της πει τι σκέφτεται να κάνει Έχω ακουστά για ένα χωριό στα πέρατα του κόσμου Εκεί θα πάω να κρυφτώ κάτω από φύλλα δυόσμου Κι ελπίζω μέσα μου βαθιά να μη σκεφτεί να ψάξει Εκεί τριγύρω στα βουνά, στ'άστρο που θα χαράξει Μα η κυρά του οργίστηκε δεν ήταν πεπεισμένη Το Χάρο πήγε για να βρει, φεύγοντας θυμωμένη Τι έγινε ρε Χάροντα για πες μου τι συμβαίνει Τί θέλεις απ'τον άντρα μου γιατί αυτός σωπαίνει Εγώ απλά τον κοίταξα, περίεργα, το λέω δεν του'πα όμως τίποτα γιατί ήταν φοβισμένος Εντύπωση μου έκανε που ήταν στο παζάρι Γιατί αύριο τον περίμενα εκεί... στη Σαμαρκάνδη.
  12. 1 point
    Nα συμπληρώσω κι εγώ ένα μεγάλο καθαρό sff άσμα, τρυφερό, συναισθηματικό και αληθινό! http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=O0yQy7t29Hw Η Γη ακόμα ζει Πριν απο χρόνια σε ένα μακρυνό μου ταξίδι σε μια έρημα ακτή κάπου στην Αφρική συνάντησα έναν ταξιδιώτη από άλλον πλανήτη που μέσα στο διάστημα είχε χαθεί με ρώτησε πως το λένε αυτό το αστέρι που απο κακή του τύχη είχε βρεθεί του είπα είναι ο τρίτος πλανήτης από τον ήλιο και πως εμείς το λέμε Γη. Με κοίταξε με αληθινή απορία μου είπε νόμιζε πως ο πλανήτης αυτός είχε χαθεί τα μακρυνά τους αστεροσκοπία είχαν σημειώσει μια μεγάλη καταστροφή Τότε του μίλησα για την Χιροσίμα και για το Ναγκασάκι με έπιασε το παράπονο και έκλαψα σαν παιδί του είπα έξι χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι πολεμάνε κύριε άνθρωπος με άνθρωπος, λαός με λαό μαζί του είπα έξι χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι πολεμάνε κύριε αλλά η Γη ακόμα ζει, ακόμα ζει, ακόμα ζει Αυτός μου μίλησε για τον μακρυνό του πλανήτη μου είπε πως τον κυβερνάνε δώδεκα σοφοί μετά με ρώτησε για τις δικές μας κυβερνήσεις πόσοι σοφοί κυβερνάνε την Γη; εδώ του είπα είναι αλλιώς τα πράγματα κύριε δεν κυβερνάνε πάντοτε σοφοί πολλές φορές κυβερνάνε οι αλητήριοι αρκετές φορές κυβερνάνε και οι τρελοί Τότε του μίλησα για τον έρωτα και για τον Χίτλερ για τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως και για τους ναζί του είπα πως σκοτώνουν οι ΕςΕς τους ανθρώπους χίλιους χίλιους σαν τα πρόβατα κύριε αλλά η Γη ακόμα ζει, ακόμα ζει, ακόμα ζει Κοίταξε γύρω του τη θάλασσα, τα πανέμορφα δάση μου είπε είναι το πιο όμορφο αστέρι που έχω δει με ρώτησε αν μπορούσε να κόψει ένα κλωνάρι απο ένα δέντρο και μια πέτρα να πάρει μαζί του για να θυμάται τη Γη. πηρα τη πέτρα απο τα χέρια του και τη φίλησα με αγάπη απόρησε και με ρώτησε γιατί του είπα δεν υπάρχει μια πέτρα σε αυτόν τον πλανήτη κύριε ανθρώπινο αίμα να μην έχει ποτιστεί πολυ αίμα έχει χυθεί εδώ πάνω κύριε αλλά η Γη ακόμα ζει, ακόμα ζει, ακόμα ζει
  13. 1 point
    Οριακό, αλλά το βρήκα ενδιαφέρον Νοστράδαμος - Ατλαντίς http://www.youtube.com/watch?v=SNRHmW45Nbs&feature=related Στίχοι: Εύη Ρουμελιώτη Μουσική: Στέλιος Φωτιάδης Αυτή η πόλη μαγική έρχεται στο μυαλό μου που οι καμπάνες της υμνούν την ομορφιά του κόσμου. Χτισμένη σ’ άγνωστο νησί, μαλαματένια κάστρα ψάχνουν πολλοί για να τη βρουν μα είναι μακριά σαν τ’ άστρα. Πόλη, χαμένη πολιτεία βαθειά σ’ ωκεανού μαγεία ο χρόνος δε σε σβήνει, ο θρύλος σου θα μείνει. Τώρα... χαμένη πολιτεία έβγα... απ’ τα νερά τα κρύα να δούμε τους ναούς σου, τους δώδεκα θεούς σου. Τώρα... χαμένη πολιτεία έβγα... απ’ τα νερά τα κρύα.
  14. 1 point
    Όμορφο ινστρουμεντάλ κομματάκι με οντόπικ τίτλο. http://www.youtube.com/watch?v=6Alv1Lk0Ki4
  15. 1 point
    Έχουν μια έντονη φανταζοσύνη διάχυτη, σα να γράφουν τραγούδια ΣΕ (και όχι ΓΙΑ..) έναν φάνταζυ κόσμο. Οι Κάθοδος των Μυρίων: http://www.youtube.com/watch?v=nZs2n3HYTAk&feature=related
  16. 1 point
    χτες έπεσα τυχαία πάνω σ' αυτό από την Κύπρο:
  17. 1 point
    Μαύρα μου χελιδόνια [παραδοσιακό Ηπείρου] Μαύρα μου χελιδόνια, χελιδόνια από την Αραπιά, ωρε κι άσπρα μου περιστέρια, περιστέρια από τη Μοσχοβιά. Αυτού ψηλά που πάτε βρε πουλιά μου αχ για χαμηλώσετε. Να κόψω μια φτερούγα μια φτερούγα, αχ να πάρω ένα φτερό. Ωρε να γράψω ένα γράμμα, ένα γράμμα αχ και μια ψιλή γραφή. Ωρε να στείλω στη μανούλα, στη μανούλα αχ να μην με καρτερεί. Εδώ στα ξένα που ‘μαι βρε πουλιά μου, αχ εδώ στα μακρινά. Μου δώσαν για γυναίκα, για γυναίκα, αχ μια σκύλα μάγισσα. Μαγεύει τα καράβια, τα καράβια, ωρε και δεν φεύγουνε. Με μάγεψε και μένα τον καημένο, ωρε και δεν έρχομαι. Μόλις κινώ για να ‘ρθω βρε πουλιά μου, άιντε μπόρες και βροχές. Όταν γυρίζω πίσω καλέ πίσω αχ ήλιος και ξαστεριές. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές των στίχων, ανάλογα με την εκτέλεση (π.χ. σε κάποιες περιπτώσεις είναι η πεθερά που είναι μάγισσα) - - -
  18. 1 point
    Το παραγώνι Στίχοι: J.R.R Tolkien Μουσική/Εκτέλεση:Σωκράτης Μάλαμας Στο παραγώνι κάθομαι μόνος και συλλογιέμαι όσα τα μάτια μου έχουν δει το δρόμο της ζωής μου τα λούλουδα του λιβαδιού τις άσπρες πεταλούδες και τα κατακαλόκαιρα που 'χουν κι αυτά περάσει Μα πάντα εκεί που κάθομαι μόνος και συλλογιέμαι τα πράγματα της ζήσης μου που πέρασαν γοργά έχω το νου μου ακοίμητο μήπως και ξανακούσω πόδια που πίσω γύρισαν φωνές πίσω απ' την πόρτα ---------- το μάγια μάγια του δάντη πιάνεται ?
  19. 1 point
    Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων Πρώτη εκτέλεση: Λιζέττα Καλημέρη Η χαρτορίχτρα η Αμινά φάνηκε απ' το πουθενά χώρεσε μέσα στη σιωπή κι αν τη ρωτούσες τι να πει είχε στερέψει Λένε πως ήρθε απ' τη Λιβύη μετά από μια καταστροφή που 'χε προβλέψει Έφτασε νύχτα στα Χανιά Φλεβάρη του πενήντα εννιά σ' ένα λιμάνι άλλαξε ρούχα και θωριά και πήρε σβάρνα τα χωριά μ' ένα φλιτζάνι Η χαρτορίχτρα η Αμινά χάθηκε πάνω στα βουνά την έβλεπαν καμιά φορά πριν από κάθε συμφορά με τη μεταξωτή στολή να βλέπει την Ανατολή
  20. 1 point
    Πολύ ωραίο τόπικ Παρατηρητή! Εύγε! Έχω να συμβάλω τα εξής ον δε τοπ οφ μάι χεντ Ακούς να λένε στα χωριά Στίχοι: Κ.Χ Μύρης Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Ακούς να λένε στα χωριά οι γέροντες τα βράδια κάτι μυστήρια πράματα που χτίζουν τα σκοτάδια. Λένε για της Υπαπαντής το μέγα πανηγύρι πως το λιβάνι πέτρωνε πριν μπει στο θυμιατήρι. Λένε πως ψέλναν τα πουλιά στ' αριστερό ψαλτήρι κι απ' τα πηγάδια φέρνανε κρασί οι καλογήροι. Λένε πως ψέλναν τα πουλιά στ' αριστερό ψαλτήρι κι απ' τα πηγάδια φέρνανε κρασί οι καλογήροι. Λένε για κάτι χαϊμαλιά που παίζαν στο μπαρμπούτι κι ο γούμενος τα βάφτιζε με αίμα και μπαρούτι. Λένε πως όποιος τα φορεί φτερά βγάζει στην πλάτη, γίνεται αλαφροΐσκιωτος ψωμί τρώει κι αλάτι. Λένε πως όποιος τα φορεί φτερά βγάζει στην πλάτη, γίνεται αλαφροΐσκιωτος ψωμί τρώει κι αλάτι. Ακούς να λένε στα χωριά πως και η ευχή του πιάνει γιατί τα βόλια αίματα είχαν του Μακρυγιάννη. Λένε πως ο φουστανελάς πληγές είχε σαράντα γι αυτό κι αλαφροΐσκιωτοι είμαστε λίγοι πάντα. (Κατευθείαν βγαλμένο απ' την Ελληνική παράδοση) ΟΛΟ το «Η Αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι» των Αδελφών Κατσιμοίχα Αλκίνοος Ιωαννίδης - Ο Καθρέφτης Μια μέρα ήρθε στο χωριό η γυναίκα ταραντούλα και όλοι τρέξαν να την δουν Άλλοι της πέταξαν ψωμί κι άλλοι της ρίξαν πέτρα απ' την ασκήμια να σωθούν Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο λουλούδι, ένα παιδί Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι, ένα παιδί Κι είπε, κι είπε ποτέ σου μην τους πεις τι άσκημοι που μοιάζουν Αυτοί που σε σιχαίνονται μα στέκουν και κοιτάζουν Κι είπε ποτέ σου μη κοιτάς τον άλλο μες στα μάτια Γιατί καθρέπτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν κομμάτια Μια μέρα φέραν στο χωριό άγγελο πληγωμένο τον φέρανε σ' ένα κλουβί Κι έκοβε εισιτήριο ο κόσμος αγριεμένος την ομορφιά του για να δει Κι ένα παιδί σαν χάδι ωραίο αγγελούδι, ένα παιδί Ένα παιδί του ζήτησε να πει ένα τραγούδι, ένα παιδί Κι είπε, κι είπε αν θέλεις να σωθείς από την ομορφιά σου Πάρε τσεκούρι και σπαθί και κόψε τα φτερά σου Κι είπε ποτέ σου μη κοιτάς τον άλλο μες στα μάτια Γιατί καθρέπτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν κομμάτια Πολλοί στίχοι των Rotting Christ. Καθώς επίσης και των Δαιμόνια Νύμφη.
  21. 1 point
    Αυτά δεν πιάνονται; Γιατί είναι πολύ γνωστά και πολύ ΥΠΕΡΟΧΑ για να μην τα έχει ήδη ανεβάσει κάποιος εδώ :wub:. Δεν τα ξέρετε; Παραμύθι-Ορφέας Περίδης Στίχοι: Ορφέας Περίδης Μουσική: Ορφέας Περίδης Πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης Τον ήλιο το φεγγάρι τη θάλασσα ρωτάω μην την είδαν αντάμωσαν κι ο ήλιος μου απαντάει απ' το βουνό θα φέξω όλο τον κόσμο και θα τη βρω Μου λέει το φεγγάρι και μου γελά στης μάνας της κοιμάται την αγκαλιά εγώ θα την ξυπνήσω όταν τη δω εμένανε μ' ακούει σαν της μιλώ Κι η θάλασσα μου λέει απ' τα βάθη της εσύ θα 'σαι για πάντα η αγάπη της τα κύματα θα στείλω του ωκεανού να παν να της δροσίσουν καρδιά και νου Κι η θάλασσα μου λέει απ' τα βάθη της εσύ θα 'σαι για πάντα η αγάπη της εγώ όλα τα ενώνω να σε χαρώ τα δυο τα κάνω ένα γη κι ουρανό Στίχοι: Μιλτιάδης Πασχαλίδης Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης CD: ''Έχουν περάσει χρόνοι δέκα"-cd1 ­Κάποτε γνώρισα μια λίμνη μάτια μου, μάτια μου κάποτε γνώρισα μια λίμνη που 'θελε να ναι θάλασσα Και κάθε που χαράζει την τρώει το μαράζι και κάθε που χαράζει την τρώει το μαράζι Κάποτε αντάμωσα μια πέτρα μάτια μου, αχ μάτια μου κάποτε αντάμωσα μια πέτρα που 'θελε βράχος να γενεί Και κάθε που χαράζει την τρώει το μαράζι και κάθε που χαράζει την τρώει το μαράζι Κάποτε αγάπησα μια κόρη μάτια μου, μαύρα μάτια μου που ρωτούσε κάθε αγόρι πότε γυναίκα θα γενεί Και κάθε που χαράζει την τρώει το μαράζι και κάθε που χαράζει την τρώει το μαράζι Έχουν περάσει χρόνοι δέκα μάτια μου, αχ μάτια μου η κόρη γίνηκε γυναίκα μα εγώ απόμεινα παιδί Και κάθε που χαράζει με τρώει το μαράζι και κάθε που χαράζει με τρώει το μαράζι Ο γίγαντας στίχοιi:Κ.Χ Μύρης Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης Στα πίσω χρόνια τα πικρά οπού φωτιά δεν είχε ο κόσμος στις βαθιές σπηλιές τ' αλέτρι δεν κατείχε. Μα μιάν αυγή, μια Κυριακή μια 'πίσημον ημέρα γεμίσανε τα φυσερά λυτρωτικόν αέρα. Κατέβηκεν ο Γίγαντας μ' ένα δαδί στο χέρι έριξε φώτα στις σπηλιές και χάρηκε τ' ασκέρι. Πήραν φωτιά τα σύδεντρα τα σίδερα ελυγίσαν η γης οργώθηκε καλά και τα φυτά εκαρπίσαν. Πρωί πρωί τον πιάσανε το γίγαντα και πάνε στον Καύκασο ξημέρωνε τρία πουλιά περνάνε. Πουλιά μου διαβατάρικα τι βλέπετε στις στράτες, τι κουβαλάει ο γίγαντας στις σιδερένιες πλάτες; Μπροστά πηγαίνει ο σιδεράς με το σφυρί στο χέρι, ξωπίσω του ο κλειδαράς της μοναξιάς του ταίρι. Ο πιο μικρός ο πιο σκυφτός ο πιο σκληρός στο πλάι αυτός κρατάει τα σύνεργα γελάει μα δε μιλάει. Καρφώσανε το γίγαντα στο βράχο του Καυκάσου τρία πουλάκια πέρασαν και του 'λεγαν: Στοχάσου
  22. 1 point
    Ο περιπλανητής Στίχοι: Μανώλης Φάμελος Μουσική: Μανώλης Φάμελος Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Φάμελος & Φένια Παπαδόδημα ( Ντουέτο ) Άρχοντας περιπλανητής, στους δρόμους χρόνια ζει και το χαμένο ταίρι του στον κόσμο αναζητεί εφτά ζευγάρια έλιωσε ποδήματα ακριβά σε μια κορφή ανέβηκε τον ήλιο και ρωτά. Ήλιε μου και τρισήλιε μου και κοσμογυριστή συνάντησες στο διάβα σου μια κόρη λυγερή στην κρύα γη του φεγγαριού την είδες ν' αγρυπνάει στην έρημο γλυκό νερό αν τ' αχείλι της διψάει Το φως του ήλιου θάμπωσε σκοτείνιασε ο ουρανός γκρεμός μπροστά μου άνοιξε πως σκιάζομαι ο φτωχός στο δάσος πίσω έτρεξα βαθιά για να κρυφτώ σε μια πηγή ξαπόστασα κι έγειρα να πιω. Εκεί αποκοιμήθηκε στης λίμνης το γιαλό και το όνειρό του κύλησε μες στο θολό νερό και στο βυθό συνάντησε του χάρου το σαράι ο χάρος έπινε κρασί και κείνη τον κερνάει Κρατώ κερί και φέγγω του γυαλί και τον κερνώ μα άκουσα τη φωνούλα σου και γύρισα να δω και μου ραγίζει το γυαλί σβήνεται το κερί και χύνεται η σταγόνα του στα στήθη μου καυτή. Κι ευθύς ραγίζει το γυαλί σβήνεται το κερί και χύνεται η σταγόνα του στα στήθη της καυτή http://www.youtube.com/watch?v=HLJ5hqLFiGo
  23. 1 point
    Απ' ότι έχω καταλάβει, ο Σταυρός Τζουανάκος είναι άγνωστος σ' εμάς τους άσχετος, αλλά εξαίρετος δημιουργός και ερμηνευτής για όσους ασχολούνται με το λαϊκό τραγούδι. Από τα τρία τραγούδια που παραθέτω, το πρώτο είναι οριακά φάνταζυ και το δεύτερο οριακά τρόμου (και μη βρεθεί κανείς να υποτιμήσει τη νοημοσύνη του και τη δική μας λέγοντας πως έχει άλλο θέμα), αλλά το τρίτο τραγούδι είναι σαφέστατα τρόμου. Στίχοι: Γιάννης ΤατασόπουλοςΜουσική: Σταύρος Τζουανάκος Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος Θα πάω με κουρσάρικα καράβια να κουρσέψω και κάποια νύχτα βροχερή θα πέσω σαν την αστραπή και μες από τον πύργο σου μάγισσα θα σε κλέψω. Θά 'ναι βαριά η συννεφιά και πριν να βγουν τ΄αστέρια, όποιο εμπόδιο θα βρω θα το παλέψω σαν θεριό, να σε κρατήσω αιχμάλωτη μες τα δικά μου χέρια. Θα πάω με κουρσάρικα, πολεμιστής να γίνω, να βγω σε πέλαγος βαθύ, κουρσάρισσα και συ μαζί, να σε κρατήσω πλάι μου και τη ζωή μου δίνω. Στίχοι: Νίκος Ρούτσος Μουσική: Γιάννης Τατασόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος & & Σταύρος Πλέσσας ( Τερτσέτο ) Μάγισσες φέρτε βότανα τον πόνο μου να γιάνω την έπαθα κι αγάπησα μα δεν το ξανακάνω. Μάγισσες το κορίτσι μου τώρα δε μ’ αγαπάει με γέλασε, με πρόδωσε με ξέχασε και πάει. Μάγισσες όπως μ’ έλιωσε θέλω κι αυτή να λιώσει και το κακό που μου ‘κανε να τ’ ακριβοπληρώσει. Στίχοι: Σταύρος Τζουανάκος Μουσική: Σταύρος Τζουανάκος Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος & Γιάννης Τατασσόπουλος ( Ντουέτο ) Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι ξεμυάλισε της μάγισσας την κόρη κι αφού τη γλέντησε, αγκάλιασε μιαν άλλη κι η μάνα της κατάρα του 'δωσε μεγάλη: "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να΄σαι όσο ζεις." Παντού η κατάρα αυτή τον κυνηγάει και στη ζωή του όποια αγαπάει την βρίσκει μ΄άλλον και τον καίει η λαχτάρα, της μάγισσας έχει αληθεύσει η κατάρα. "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να΄σαι όσο ζεις." Η ζήλια πια τα μάτια του θολώνει, την άπιστη αγάπη του σκοτώνει και μες τη φυλακή κλεισμένος συλλογιέται της μάγισσας πως η κατάρα εκδικιέται: "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να΄σαι όσο ζεις."
  24. 1 point
    Το 1973, όταν το ελληνικό ροκ ήταν ακόμη κυρίως ακουστικό (και πολλά χρόνια πριν ο ίδιος εγκλωβιστεί στο autobianchi), ο Κώστας Τουρνάς κυκλοφορεί έναν εξαιρετικό ηλεκτρικό concept δίσκο με τίτλο "Αστρόνειρα". Σχεδόν όλα τα κομμάτια είχαν σαφή ΕΦ θεματολογία. Επειδή είναι πολλά και ξέρω πως οι περισσότεροι δε θα έχετε την υπομονή να τα τσεκάρετε όλα, αν έχετε χρόνο για ένα μόνο, προτείνω το "Ο άρχων νους" που έχει πολύ καλές κιθαριές κι οι στίχοι του κοντράρουν πολλά ελληνόφωνα διηγήματα του είδους Αστρόνειρα Κάθε (κάθε) κάθε σου εικόνα και ιστορία αλλάζω εγώ. Χρόνια (χρόνια) νύχτα και μέρα όνειρα κάνω μελλοντικά. Όνειρα γι' άστρα στους γαλαξίες, τους άλλους τους ήλιους (ήλιους) μου 'χουν κοστίσει χαμένα χρόνια και χαμένους φίλους (φίλους) όνειρο στ' άστρα στους ιπταμένους διαστημοδίσκους (δίσκους) έκαν' αγώνες να πλησιάσω χαμένους ήλιους (ήλιους) Χρόνια (χρόνια), νύχτα και μέρα, όνειρα κάνω μελλοντικά. Όνειρα γι' άστρα στους γαλαξίες τους άλλους τους ήλιους (ήλιους) μου 'χουν κοστίσει χαμένα χρόνια και χαμένους φίλους (φίλους). Όνειρο γι' άστρα μέρες και νύχτες τις ελπίδες μου βάστα (βάστα). Όνειρο γι' άστρα μέρες και νύχτες τις ελπίδες μου βάστα (βάστα). Βάστα. Η μηχανή του χρόνου με παίρνει, μ' αφήνει, μου δείχνει, με χάνει. Η μηχανή του χρόνου φοβίζει, γυρνάει μαθαίνει, ζευγάρια χωρίζει. Η μηχανή του χρόνου... Κάθε αγάπη και έρωτα πόλεμο, ειρήνη και πείνα και πλούτη. Κάθε αστρόνειρο ελπίδα, γεράματα, νιάτα και ψέμα ρυθμίζει. Η μηχανή του χρόνου... Η μηχανή του χρόνου με παίρνει, μ' αφήνει, μου δείχνει, με χάνει. Η μηχανή του χρόνου φοβίζει, γυρνάει μαθαίνει, ζευγάρια χωρίζει. Η μηχανή του χρόνου... Κι εγώ κι εσύ Κι εγώ κι εσύ κι αυτή κι αυτός και ο κόσμος στη γη μας απόψε με κομμένη μιλιά μπρος στο δέκτη αστροναύτες κι αστέρια θα βλέπει και περήφανοι θα είναι όλοι. Και εδώ και εκεί και εμείς κι αυτοί Με τον Άρη δεν έχουμε σχέσεις, μόνο ο Πλούτων προσφέρει ανέσεις. Η Αφροδίτη τουρίστες γεμάτη, στη Μεγάλη την Άρκτο γλεντάνε. Και μας εδώ Και σας εκεί τις μικρές και μεγάλες ομάδες σώζει ο Σούπερμαν μες στις φυλλάδες κι έτσι νήπια μένουμε πάντα και ας είμαστε ζάρες γεμάτοι. Κι εγώ κι εσύ μες στη βροχή. Κοσμικές μπόρες έχουμ’ αντέξει, χάσαμε και το γιό μας Αλέξη στον πλανήτη με τα κοσμοδρόμια και βροχές με πλατίνα θυμάμαι. Κι εγώ κι εσύ μακριά απ’ τη Γη. Απ’ το 1990 ησυχάσαμε δίχως πενήντα απ’ τα χρόνια μας νά ‘ναι χαμένα. Πόσο ωραία η ζωή στους πλανήτες! Κι εγώ κι εσύ στην ερημιά Στ’ άδειο μπαρ, στον πλανήτη εννέα μελετάμε παγκόσμια νέα avant garde κι intellectual γέροι πάμ’ αγάπη μου πίσω στη Γη μας Τώρα πού ‘μαστε μόνο εβδομήντα, πάμ ‘αγάπη μου πίσω στη Γη μας... Ο διαστημάνθρωπος μου γνέφει: "Δυό λέξεις έχω να σου πω. Έρχομαι", μού ‘πε, "απ’ άλλο κόσμο εδώ. Το σκάφος μου είναι κομμάτια, νεκροί κι οι τρεις μου σύντροφοι". Κι αργά, όπως έβγαζε την κάσκα εκεί... Οι άγγελοι σαν να ξανάρθαν, νά ‘ρθαν να ζήσουνε στη Γη. Τόση όμορφιά δεν εξανάδα σ’ ολόκληρή μου τη ζωή! Την εκοιτούσα σαστισμένος, Της είπα είμαι μουσικός. Θέλησα τόσο ένα φιλί της, ο κουτός. Σαν να μου διάβασε τη σκέψη, Προχώρησ' ολόισια εμπρός. Με φίλησε γλυκά στα χείλη, ωωω... Άννα Άννα, σφίξε με όσο μπορείς, ξέρεις πως σ’ έχω ανάγκη. Σαν να, να με χτυπούν στην καρδιά, μόνον η αγάπη το αντέχει. Μη μου μιλάς για τότες, μη μιλάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Γιατί γελάς; Πες μου γιατί γελάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Άννα, κράτα τα χέρια τα δυο κι ασ’ τη φωνή μου να τρέμει. Πάντα αυτό το λέγαν στη Γη, ο χωρισμός δάκρυα φέρνει. Μη μου μιλάς για τότες, μη μιλάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Γιατί γελάς; Πες μου γιατί γελάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Απ' τον δεύτερο Νταν (το βρήκα μόνο σε ) Φαίνεται φίλους πως έχω ακόμα κι έχω χαρά, ο Άβας κι η Μπλάνκα με πήραν μαζί τους στον Δεύτερο Νταν. Πόσο χάρηκα την Κυριακή Σε θυμόμουν. Αχ, να 'σουν εκεί Ο ήλιος του Κένταυρου Βήτα ζεσταίνει τόσο πολύ, απ’ τον Ποσειδώνα και τους δορυφόρους ήρθαν εκδρομή. Και λυπήθηκα μες στη γιορτή, Πόσο τό ‘θελα νά ‘σουν και σύ... Πήρα γραμμή στο Seetalk να τα πούμε Θεέ μου, ντροπή! Με το ρομπότ αγκαλιά στην οθόνη κι ήσουν γυμνή. Και λυπήθηκα την Κυριακή που αλλάξαμε τόσο πολύ. Μα φαίνεται φίλους πως έχω ακόμα κι έχω χαρά, μαζί μιά ταινία θα δούμε απόψε για τα παλιά. Και λυπήθηκα την Κυριακή που αλλάξαμε τόσο πολύ. Τι έχει γίνει; τι έχει γίνει κι όλα χάθηκαν με μιάς; Μόνο ερείπια έχουν μείνει κι όλα ανήκουνε σ' εμας. Ένας πόλεμος της ώρας, δίχως άμυνα κι όλοι οι δρόμοι αυτής της χώρας μείναν άδειοι ξαφνικά. Τά ‘χαν πει και, να τα, βγαίνουν, βγαίνουν όλα αληθινά. Κι οι προφήτες του αιώνα τα μνημόνευσαν συχνά. Μαζική αυτοκτονία του πλανήτη μας κι εγώ τρομαγμένος κλείνω από παντού το σπίτι μας. Τι έχει γίνει; τι έχει γίνει κι όλα χάθηκαν με μιάς; Μόνο ερείπια έχουν μείνει κι όλα ανήκουνε σ' εμας. Ένας πόλεμος της ώρας, δίχως άμυνα κι όλοι οι δρόμοι αυτής της χώρας μείναν άδειοι ξαφνικά. Τι έχει γίνει, τι έχει γίνει, τι έχει γίνει; (δις) Ο άρχων νους Όντα της Γης ακούστε κι απόψε τη φωνή της Ζωής. Καθέν' από σας έχει ελλείψεις και λάθη είστε ημιτελείς. Η σκέψεις ελέγχεται μονάχα για λόγους εξελικτικούς. Το Τμήμα Ιάσεως χαρίζει τη λήθη στους νοσταλγούς. Όλοι να μάθετε κι όλοι να ξέρετε ότι ο Υπερνούς χρόνια κυβέρνησε κι είναι να κυβερνά αιώνες πολλούς. Τα νέα τ' αυριανά θα πούμε από σήμερα, είν' αύριο γιορτή. Είν' η επέτειος που Νους και εγκέφαλοι φτάσαν στη Γη. Όλοι να μάθετε κι όλοι να ξέρετε ότι ο Υπερνούς χρόνια κυβέρνησε κι είναι να κυβερνά αιώνες πολλούς. Νιώθω σαν έναν τρελό πεισματάρη μεγάλο. Μα κι ο Νους μας ο αρχηγός με μετρά δίχως άλλο. Πλύση θέλει ο Νους στο μυαλό μου να γίνει, μ' αυτό είναι καθαρό κι όπως είναι θα μείνει. Ο αστρικός Το όνομά μου είναι Αστρικός. Είμαι σύμφωνα με τις δικές σας μονάδες 138 χρονών. Κατάγομαι από τον Σόναρ 4, πλανήτη του Κένταυρου Α’ που απέχει 46 έτη φωτός από τον πλανήτη σας. Επικοινωνώ μαζί σας τηλεπαθητικά. Ταξιδεύω με το χωροχρονόπλοιο σε ένα ταξίδι διδαχής. Πριν από 90 χρόνια, δηλαδή το 1974, ο πατέρας μου είχε επισκεφθεί τον πλανήτη σας κρυφά. Οι ολοζώντανες αφηγήσεις και η γραπτή μελέτη του μου έχουν αφήσει έντονες αναμνήσεις. Σήμερα στη Γη σας όλα είναι τόσο διαφορετικά. Πόλεμοι, φτώχεια, πείνα, δυστυχία, εγκληματικότης, πολιτικές ασυνέπειες και όλα εκείνα που εσείς δεν προλάβατε να ζήσετε και να δείτε, ανήκουν σε εκείνο το παρελθόν. Θά ‘πρεπε όμως εσεις, που πιθανόν να νοιώθετε ανία, τώρα που όλα στη Γη είναι απλά και ευτυχισμένα, νά ‘ρθετε για λίγο μαζί μου με το χωροχρονόπλοιο για μιά βόλτα στο παρελθόν. Ίσως τότε να αντιληφθείτε ότι σήμερα θα άξιζε να ζουν οι πρόγονοί σας. Σήμερα και εσεις, σήμερα που η ζωή είναι τόσο εύκολη και ωραία όσο ποτέ δεν θά ‘πρεπε να την αφισβητείτε ξεχνώντας εύκολα τις εφιαλτικές μέρες του Υπέρτατου Νου και της υποταγής σας. Σήμερα, βλέποντας το χθες, θα εκτιμήσετε το αύριο. Κι ήρωας νιώθω Φύγαμε και χρόνια λείψαμε, χρόνια στις μάχες. Φύγαμε και πολεμήσαμε κι ήρθαμε πάλι. Ήρθανε, μας υποδέχτηκαν κι ήρωες μας είπαν. Και φέρανε τιμές και παράσημα και μας γεμίσαν. Κι εμείς σώσαμε τις αποικίες μας σ’ έντεκα άστρα. Σκότωσα χίλιους σαρανταδυό μ’ ακτίνες «άλφα». Κάθομαι στ’ άδειο δωμάτιο κι ήρωας νιώθω. Έχασα όλα τα χρόνια μου μα ήρωας νιώθω. Κρόνιοι και Ποσειδώνιοι πλήθος χαθήκαν. Άδικο, είχανε άδικο και νικηθήκαν. Κάθομαι στ’ άδειο δωμάτιο κι ήρωας νιώθω. Έχασα όλα τα χρόνια μου μα ήρωας νιώθω.
  25. 1 point
    Ετς ετς..... We have a winner here.... And the winner is.................................... Epic fantasy!!! yeahh yippy ole bravo
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..