Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 03/02/2020 in all areas

  1. 15 points
    until
    Εφόσον αυτές τις μέρες, άγνωστο για πόσο και κάνοντας το καθήκον μας, θα περάσουμε μπόλικες ώρες κλεισμένοι και κλεισμένες στα σπίτια μας, είπαμε κι εμείς να βάλουμε το χεράκι μας ώστε να γίνουν αυτές οι ώρες πιο ευχάριστες και δημιουργικές. Γράφουμε και διαβάζουμε, λοιπόν. Το θέμα μας, φυσικά, είναι: Μένουμε Σπίτι. Γεγονότα που μας αναγκάζουν να μην μπορούμε να βγούμε από το σπίτι, είτε είναι ορδές από ζόμπι, ή εξωγήινοι ιοί, ή πλημμύρες και παγετώνες. Πώς θα τα αντιμετωπίσουν οι ήρωές μας και ποιες θα είναι οι προτεραιότητές τους, πέρα από το χαρτί υγείας; Μπορούμε, επίσης, να διευρύνουμε την έννοια του «σπιτιού». Μπορεί πχ να είναι μία σπηλιά, μία σκηνή στο Έβερεστ ή ένα κοντέινερ στον Άρη. Εσείς διαλέγετε. Ας κρατήσουμε τις ιστορίες μας μικρές σε μέγεθος, γύρω στις 1.200-1.500 λέξεις, φλασάκια ξέρετε, ώστε να διαβάζονται γρήγορα. Οτιδήποτε από Φάντασυ, ΕΦ και Τρόμο είναι καλοδεχούμενο. Δεν είναι διαγωνισμός, οπότε γράφουμε όλοι όποτε θέλουμε και όσες ιστορίες θέλουμε. Τις ανεβάζουμε στις αντίστοιχες Βιβλιοθήκες και βάζουμε εδώ ένα link. Ας συμμετέχουμε όλοι και όλες, γράφοντας, διαβάζοντας και σχολιάζοντας. Το Event θα μείνει ανοιχτό για όσο καιρό θα διαρκέσουν τα μέτρα προστασίας για τον COVID-19. Καλές εμπνεύσεις!
  2. 13 points
    Επιπρόσθετα, θα ήθελα κι εγώ να συμπληρώσω πως στην πρώτη ανθολογία της AllBooks με τίτλο Στα Όνειρα της Φαντασίας: Πολεμικές Ιαχές συμμετέχουν τουλάχιστον έξι μέλη του forum (απ' όσο γνωρίζω τουλάχιστον). Δάμτσιος Γιώργος – Ντάλγκραθ (Περιπέτειες του Τάλικ #1) Δεσποτάκη Ε. Ευθυμία – Λόγχη από Κόκαλο, Λόγχη από Κεντρί Δημακόπουλος Γρηγόρης – Ερήμωση Δημητριάδης Μάριος – Οι Στοές του Τέλμορ Ζαμποπούλου Χριστίνα (Christina Lucas) – Σε Μαρμαρένια Αλώνια Ζαφειρκος Κωνσταντίνος – Ιστορίες της Φωτιάς Κεραμίδας Ελευθέριος – Εστεμμένος Μπελαούρης Γιώργος- Για την Λώρελαϊ Τσιάρας Ηλίας – Οπτίωνας Χατζηγιώργης Ντίνος – Κόκκινο Αίμα
  3. 11 points
    Το διήγημά μου Σράνκεν θα δημοσιευτεί στην ανθολογία Κοσμικό Έρεβος από τις εκδόσεις AllBooks. Χθες μου το έστειλαν οι επιμελητές προκειμένου να συζητήσουμε για δυο λεξούλες που έπρεπε να αλλάξουν/τροποποιηθούν, γεγονός που με εξέπληξε ευχάριστα, διότι σημαίνει ότι γίνεται σοβαρή δουλειά στην έκδοση. Τους ευχαριστώ θερμά και ανυπομονώ να πάρω την ανθολογία, ώστε να διαβάσω τα υπόλοιπα 9.
  4. 8 points
    Φίλες και φίλοι, συφφορουμίτισσες και συφφορουμίτες, οι αφεντομουτσουνάρες μας, μια παλιακιά τετράς, που αποτελείται από τις @Cassandra Gotha, @Nienor, @KELAINO και το ταπεινό χαμομηλάκι (μουά), θέλουμε λίγο τη βοήθειά σας. Θέλουμε να παίξουμε ένα συγγραφικό παιχνίδι μεταξύ μας, αλλά χρειαζόμαστε στην ανοχή σας. Άντε και κανένα σχόλιο, όταν ανέβουν οι ιστορίες, το πολύ να ψηφίσετε κιόλα. Θέλουμε να παίξουμε, αλλά να ορίσουμε μόνες μας το τυχαίο θέμα μας. Είπαμε, λοιπόν, να κάνουμε το εξής: α) η @Cassandra Gotha θα πει έναν αριθμό από το 1 έως το 300 β) η @KELAINO θα πει έναν δεύτερο αριθμό από το 1 έως το 30 γ) η γράφουσα τας γραμμάς αυτάς, θα πει έναν αριθμό από το 1 έως το 10 και δ) η @Nienor θα πάρει το τελευταίο βιβλίο που ολοκλήρωσε την ανάγνωσή του, θα πάει στη σελίδα του βήματος α), στη σειρά του βήματος β), στη λέξη του βήματος γ), και θα μας πει το αμέσως επόμενο ρήμα, το αμέσως επόμενο ουσιαστικό, το αμέσως επόμενο επίθετο και το αμέσως επόμενο επίρρημα, ξεκινώντας το μέτρημα κάθε φορά από τη λέξη του βήματος γ). πχ. "Το όλο θέμα με τη βροχή δε θα ήταν και τόσο τραγικό, αν ο Κόμπες φορούσε ρούχα". ~ήταν ~θέμα ~τραγικό ~όλο Κι αυτό θα είναι το θέμα μας. Οι λοιποί κανόνες: 1500 με 3500 λέξεις, γράφουμε ως τις 22 Μαρτίου (φτάνει, έτσι δεν είναι;) ανεβάζουμε τις ιστορίες στην ανάλογη Βιβλιοθήκη με λινκ σε αυτό εδώ το τόπικ. Υποχρέωσή μας, να διαβάσουμε εμείς οι ίδιες και να σχολιάσουμε και ψηφίσουμε. Αλλαγή λήξης: 29/3/2020 Παράταση έως 1/4 στις 12 τα μεσάνυχτα. Θέμα ~νεύει ~ενόχληση ~δίφυλλη ~πάνω
  5. 6 points

    until

    Η τελευταία πόλη Με πολλή πολλή αγάπη
  6. 5 points
    ΤΩΡΑ τη βρήκες; Με έχεις δει ποτέ με τίτλο, τόσα χρόνια;
  7. 5 points
    Διάβασα τις Ιτιές στα αγγλικά και την απόλαυσα πραγματικά. Είναι μια καταπληκτική νουβέλλα και η πιο ταιριαστή (σ' εμένα τουλάχιστο) μορφή κοσμικού τρόμου. Όχι πια άλλες εξωγήινες απειλές, αλλά κάτι πολύ απλό και απτό, η δύναμη της φύσης. Αυτό με ξετρέλλανε, γιατί το δέος μπροστά στα υποβλητικά τοπία το έχουμε όλοι μας νιώσει. Μάλιστα, μου θύμισε κάτι που είχε πει η μάνα μου, όταν είχε έρθει στο Περτούλι. Δεν της άρεσε και τη φόβισε γιατί, όπως είπε: "Τα δέντρα είναι πολύ πυκνά (δάσος από έλατα) και στέκονται το 'να δίπλα στ' άλλο σαν στρατιώτες". Η δομή κλιμακώνεται πολύ επιτυχημένα, αρχίζοντας από μικροπεριστατικά που θα μπορούσαν να θεωρηθούν φαντασίες του αφηγητή, λόγω του υποβλητικού τοπίου, και μετά αυξάνει η ένταση, καθώς τα αλλόκοτα συμβάντα γίνονται όλο και πιο πολλά και έντονα και επηρεάζεται και ο ρεαλιστής φίλος του ήρωα. Αυτή η επίδραση ανατριχιάζει έντονα τον αναγνώστη, καθώς ο τρόπος που περιγράφει τον κολλητό του σε κάνει να σκεφτείς ότι ο τύπος αυτό δεν θα επηρεαζόταν από το υπερφυσικό. Μ' άρεσε επίσης ότι τα υπερφυσικά συμβάντα είναι ειπωμένα με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε να τα θεωρήσει κανείς παιχνίδια του ματιού ή της ακοής, παραισθήσεις ή τυχαία συμβάντα. Ο συγγραφέας δεν βασίζεται σε αυτά για να τρομάξει τους ήρωες του και τους αναγνώστες, αλλά στην ψυχολογική επίδραση. Πολύ ρεαλιστικές και υποβλητικές περιγραφές της φύσης, στις οποίες βασίζεται κατ' ουσίαν ολόκληρη η ιστορία. Το μόνο που μου ξίνισε κάπως είναι ότι στην αρχή λέει ο κολλητός στον αφηγητή ότι Στο τέλος όμως βλέπουμε κάτι άλλο, δηλαδή Α, επίσης κι ότι η σωτηρία τους παραείναι τυχαία.
  8. 5 points
    Πέθανε χθες, σε ηλικία 90 ετών (γενν. 10/4/1929), ο μεγάλος Σουηδός ηθοποιός Max von Sydow. Ήταν δυο φορές υποψήφιος για Όσκαρ, μια για την ταινία Pelle erobreren (Α' Ανδρικού ρόλου) και μια για την ταινία Extremely Loud & Incredibly Close (Β' Ανδρικού ρόλου), ενώ οι πιο χαρακτηριστικοί του ρόλοι ήταν αυτός του Antonius Block στην ταινία "Η Έβδομη σφραγίδα" και αυτός του Father Merrin στην ταινία "Ο Εξορκιστής". Έπαιξε σε δεκάδες Ευρωπαϊκές και Αμερικάνικες ταινίες (ήταν από τις σταθερές επιλογές του Ingmar Bergman), μερικές εκ των οποίων είναι αυτές: Det sjunde inseglet (1957), Smultronstället (1957), Nära livet (1958), Jungfrukällan (1960), Ansiktet (1958), Såsom i en spegel (1961), Nattvardsgästerna (1963), The Greatest Story Ever Told (1965), Hawaii (1966), The Quiller Memorandum (1966), Vargtimmen (1968), Skammen (1968), En passion (1969), The Kremlin Letter (1970), The Night Visitor (1971), Utvandrarna (1971), Nybyggarna (1972), The Exorcist (1973), Three Days of the Condor (1975), The Ultimate Warrior (1975), Il deserto dei tartari (1976), Voyage of the Damned (1976), March or Die (1977), Brass Target (1978), Flash Gordon (1980), Victory (1981), Conan the Barbarian (1982), The Adventures of Bob & Doug McKenzie: Strange Brew (1983), Never Say Never Again (1983), The Ice Pirates (1984), Dune (1984), Dreamscape (1984), Hannah and Her Sisters (1986), Pelle erobreren (1987), Awakenings (1990), A Kiss Before Dying (1991), Bis ans Ende der Welt (1991), Needful Things (1993), Judge Dredd (1995), What Dreams May Come (1998), Minority Report (2002), Le scaphandre et le papillon (2007), Rush Hour 3 (2007), Solomon Kane (2009), Shutter Island (2010), Robin Hood (2010), Branded (2012), Extremely Loud & Incredibly Close (2011), Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) κ.α. RIP
  9. 4 points

    until

    Αυτό το τόπικ ξυπνάει και πεθαμένους (ή σχεδόν), καταπληκτική ιδέα! Θα διαβάσω, θα σχολιάσω, μη σας πω ότι μπορεί και να γράψω…
  10. 4 points

    until

    Τσα!
  11. 4 points
    Μένουμε σπίτι, διαβάζουμε βιβλία! 📖
  12. 4 points
    Καλησπέρα, παιδιά και από εμένα. Έλειψα καιρό. Ελπίζω να είμαι πιο τακτικός από εδώ και πέρα. Διήγημα μου πρωτοδημοσιευμένο στο fractalart. https://www.fractalart.gr/ena-mikro-vrachykykloma/ Ελπίζω να το απολαύσετε. Παρατήρησα εκ των υστέρων κάποια θέματα με την επιμέλεια, αλλά έστω κι έτσι, σας το παραδίδω. Σας ευχαριστώ πολύ. Γιάννης.
  13. 3 points
    Βρήκα την αδερφή ψυχή μου επιτέλους...
  14. 3 points

    H 63η συνάντηση της λέσχης, αναβάλλεται για αργότερα την άνοιξη όπου και θα ανακοινωθεί η ημερομηνία σύντομα. Συνεχίζουμε να διαβάζουμε βιβλία και be healthy until then!
  15. 3 points
    Ο Ίσκιος Πάνω από το Ίνσμουθ (Αίολος) Περιέχει τα: The Shadow Over Insmouth, The Moon Bog, The Hound, Imprisoned with the Pharaohs, Ibid Δυνατός Τόμος. Το Shadow Over Insmouth εξαιρετικό. Το Imprisoned with the Pharaohs ανούσιο και βαρετό. Το Ibid ξεχωριστό (το διάβασα δις), και τα άλλα δύο στέκονται καλά. 8,5
  16. 3 points
    Επιτέλους το φινάλε. Το τελευταίο πακέτο. Κάθισαν σε κύκλο τα πέντε πίλφα, στην άκρη του δρόμου, και προσπάθησαν να βρουν ποιος ανάμεσα τους είχε την φαεινή ιδέα να αναλάβουν αυτό το μπελαλίδικο πρότζεκτ. Επειδή έμοιαζαν σαν δύο σταγόνες νερό, δεν κατάφεραν να ρίξουν την ευθύνη σε κανένα τους. Αυτό στο οποίο συμφώνησαν ήταν ότι είχαν φάει αρκετή περιπέτεια, θέλαν επιτέλους να τελειώνει και περίμεναν πως και πώς να επιστρέψουν στην βαρεμάρα τους. Σίγουρα δεν επρόκειτο να το επαναλάβουν. Κανείς δεν θα έχτιζε ανδριάντες προς τιμή τους. Πήραν πάλι τον δρόμο τους, ξέροντας ότι κυρίως έπρεπε να βρουν ένα οπλοστάσιο. Και ειλικρινά σας λέω ως αφηγητής, όσο ειλικρινής υπήρξα σε όλο αυτό το ταξίδι, συνάντησαν μια πινακίδα με βέλος που έλεγε «Οπλοστάσιο.» Και ακολουθώντας το βέλος έφτασαν σε ένα ψηλό τείχος, σαν εκείνο που είχαν συναντήσει στην πρώτη τους περιπέτεια. Είχε ένα θολωτό άνοιγμα που έγραφε από πάνω: «Λαβύρινθος. Εγκαταλείψτε κάθε ελπίδα, όλοι εσείς που εισέρχεστε εδώ.» Γουργούρισαν αγχωμένα, γνωρίζοντας όμως ότι δεν είχε άλλη έξοδο. Μπαίνοντας μέσα βρέθηκαν να ακολουθούν έναν μακρύ και σκεπαστό διάδρομο, με αναμμένους πυρσούς σε εσοχές, για να φωτίζουν τον δρόμο τους. Είδαν φως στο βάθος και σε λίγο έφτασαν σε έναν μεγάλο ακάλυπτο χώρο. Το έδαφος ήταν σπαρμένο με κόκκαλα. Σε μια στήλη στο κέντρο καθόταν οκλαδόν ένας μουσάτος με ρόμπα. Πάνω στη στήλη έγραφε «Πάρτε μιαν απάντηση και συνεχίστε». Πίσω από τον άντρα συνέχιζαν τρεις διαφορετικοί διάδρομοι. Το ένα πίλφι πλησίασε τη στήλη. «Ποιος διάδρομος από τους τρεις, βγάζει στο οπλοστάσιο;» ρώτησε. «Εσύ ποιος πιστεύεις ότι βγάζει στο οπλοστάσιο;» είπε ο άντρας. «Δεν ξέρω. Γι αυτό ρωτάω εσένα.» «Γιατί πιστεύεις ότι ξέρω εγώ;» «Ε… εσύ δεν είσαι ο σπουδαίος με όλες τις απαντήσεις;» «Θα ήθελες να έχω όλες τις απαντήσεις;» Εκείνη τη στιγμή μέσα από τους επόμενους διαδρόμους ακούστηκε ένα γλοιώδες χαχανητό. «Τι ήταν αυτό;» φώναξαν σκιαγμένα. «Εσείς τι νομίζετε ότι ήταν;» είπε ο άντρας. Το ένα πίλφι γύρισε στο άλλο. «Τι τρέχει με αυτόν τον τύπο; Εδώ θα αφήσουμε τα κόκκαλα μας;» Τότε συνειδητοποίησαν γιατί ο χώρος ήταν στρωμένος με οστά. Σκέφτηκαν τότε να κοιτάξουν στη λίστα τους. «Αμάν, είναι ο ψυχίατρος» κακάρισε το ένα. «Με καλέσατε;» ρώτησε ο άντρας. Εκνευρισμένο, το ένα πόλφι ξαναπλησίασε τη στήλη. «Δεν θα μας δώσεις την απάντηση που θέλουμε;» ρώτησε. «Πιστεύετε ότι έχω εγώ την απάντηση;» «Έτσι λέει η πινακίδα.» «Και πιστεύετε όσα λένε οι πινακίδες;» Τα πίλφα κοιτάχτηκαν. «Όχι» φώναξαν με μια φωνή και διαλέγοντας έναν διάδρομο στην τύχη, άφησαν πίσω τους τον ψυχίατρο. Αυτή τη φορά ήξεραν ότι βρισκόντουσαν σε λαβύρινθο. Κρατιόνταν χέρι-χέρι για να μην χωρίσουν και χαθούν. Εδώ συνάντησαν κι άλλους σκελετούς, αλλά και κάποιους ανθρώπους που δεν είχαν γίνει ακόμα σκελετοί αλλά είχαν φτιάξει μια ζωή εκεί μέσα. Από αυτούς έμαθαν ότι μέσα στο λαβύρινθο περιφερόταν ένα θηρίο, καρπός του βιαστή ιερέα με ένα σαμιαμίδι. Το τέρας έψαχνε θηράματα για να διαιωνίσει τον δικό του καρπό. Τα πίλφα ρίγησαν και συνέχισαν να περιφέρονται με μεγαλύτερη προσοχή, σίγουρα ότι όπως όλες τις φορές, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο ποθητό αποτέλεσμα. Έφτασαν σε ένα σημείο που ο διάδρομος χωριζόταν στα δύο. Τα χνώτα του θηρίου ήταν ζεστά στις ουρίτσες τους και πήραν την απόφαση να χωριστούν, σε τρία και δύο. Έτσι το τέρας θα ακολουθούσε τα μισά και θα διέφευγαν τα άλλα. Αυτά που έμειναν δύο, μετά από ώρες περιπλάνησης χωρίς ίχνος του θηρίου, κατάλαβαν ότι ήταν εκείνα που είχαν γλυτώσει. Κάποια στιγμή συνάντησαν δύο εισόδους, μόνο όμως από το βάθος της μίας ερχόταν μια πράσινη ανταύγεια. Ακολούθησαν το φως και ήρθαν σε μια πόρτα, πάνω στην οποία άστραφτε ένα κόσμημα. Έσπρωξαν την πόρτα και αντίκρισαν έκπληκτα το Οπλοστάσιο! Ήταν αυτό ακριβώς που φανταζόντουσαν. (Είχαν δει και την φωτογραφία). Μαχαίρια, σπαθιά, ασπίδες, τσεκούρια και δόρατα ήταν κρεμασμένα στα ντουβάρια. Πανοπλίες ήταν στημένες ολόγυρα, βαρέλια γεμάτα βέλη και τόξα και κεφαλοθραύστες. Βαρέλια επίσης με μπαρούτι και μπάλες για καταπέλτες. Και όχι μόνο. Ήταν εκεί και τα άλλα τρία πίλφα, που σκούπιζαν το πάτωμα με σφουγγαρίστρες. Αγκαλιάστηκαν χαρούμενα και συγκινημένα. «Πως ξεφύγατε από το θηρίο;» ρώτησαν τα δύο. «Δεν ξεφύγαμε» εξήγησαν. «Πέσαμε εδώ και είχαμε ό,τι χρειαζόμασταν για να κάνουμε το τέρας με τα κρεμμυδάκια.» Ακούστηκε κάποιος που καθάριζε τον λαιμό του. «Α ναι. Μας περίμενε εδώ κι αυτός» είπαν τα τρία. Στο οπλοστάσιο, με την κουκούλα του, ήταν ο μυστηριώδης γυρολόγος της πρώτης μέρας. «Τι κάνεις εσύ εδώ;» ρώτησαν εδώ. «Σας περίμενα» είπε αφαιρώντας την κουκούλα και την μάσκα του. Ήταν ο βιβλιοθηκάριος. «Ωωω. Ο διπρόσωπος» τιτίβισαν. «Συγχαρητήρια. Φτάσατε στο φινάλε, αν και ένα πακέτο θα ήταν αρκετό.» «Και τώρα φεύγουμε;» «Φορέστε αυτά που θα σας πω» τους είπε και τους διάλεξε πανοπλίες, περικεφαλαίες και ξίφη για τα πρώτα δύο, μια φούστα και τιάρα στο τρίτο. Κρέμασε κουρτίνες στο τέταρτο και φόρεσε ένα καπίστρι στο πέμπτο. «Ιδού, βασιλιάς, βασίλισσα, αξιωματικός, πύργος και άλογο» είπε. Έβαλε μετά στο πάτωμα μια σκακιέρα. Πηδήξτε εδώ και εξέλθετε. Η μόνη έξοδος από εδώ μέσα. «Κι αν είχαμε άλλο πακέτο για τελευταίο;» ρώτησαν. «Μην ερεύνα, τέκνον» τους είπε και τους έσπρωξε. Έσκασαν πάνω στη σκακιέρα σκορπώντας άσπρα και μαύρα τετραγωνάκια και χάθηκαν πίσω, στον τόπο απ’ όπου είχαν έρθει. Πίσω στη βαρεμάρα τους. (ναι τέλειωσε)
  17. 3 points
    Με έχει πιάσει μια Lovecraft-ίαση και θέλω να τα διαβάσω όλα. Ο Τύμβος (Αίολος) Περιέχει τα: The Tomb, Dagon, The Transition of Juan Romero, Beyond the Wall of Seep, The Statement of Randolph Carter, The Nameless City, Herbert West: Reanimator, Hypnos, He. Ξεχώρισα τα Dagon, Juan Romero, Nameless City (φοβερό), He, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα δεν είναι καλά ή ότι δεν έχουν αξία. Μόνο στο Reanimator ψιλοβαρέθηκα, κυρίως γιατί σε κάθε υπο-ιστορία (είχε εκδοθεί σε σενέχειες) έχει στην αρχή ένα re-cap. Άρχισα να παραξενεύομαι με την μετάφραση ότι διάβασα "Αλβανούς εχθρούς", οπότε διαβάζοντας το πρωτότυπο βλέπω ( Albanian alienists). Άστοχο. Στο He, εχουν μεταφράσει ότι νάναι στην σκηνή της κορύφωσης της ιστορίας. Απογοήτευση. Αρχίζω να ανησυχώ για το τι χάνω που δεν το διαβάζω στο πρωτότυπο. Next Ο Ίσκιος Πάνω από το Ίνσμουθ 7,5/10
  18. 3 points
    Dungeon Keeper -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], κάνω διορθώσεις Callisto's Dragon Egg Succubus 1.5 -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], 7.500 λέξεις, υπό έκδοση. Succubus 4 -> 0% Succubus 5 -> 0% Vampire Mage -> ?% έχω γράψει περίπου 10.000 λέξεις. Demon Lord Mage 2 -> 0% Paladin 1 -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ]. Έχει εκδοθεί. Paladin 2 -> 100% [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], γίνεται editing.  Paladin 3 -> 0% Fire Knight Διηγήματα: Fire Knight -> 6.000 λέξεις [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ] και δημοσιεύτηκε White Knight -> 6.000 λέξεις [ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ], υπό δημοσίευση Red Knight -> Έγινε το outline Black Knight -> 0% Έγινε το outline Golden Knight -> 0% Έγινε το outline Bone Knight -> 0% Έγινε το outline [FIRE KNIGHT FINAL] -> 0% Έγινε το outline Flesh Tree -> 0% Insect Queen -> 0% Έγινε το outline Χρηματικός στόχος: Να βγάλω 5.000€ από τα βιβλία μου μέσα στο 2020 -> 9% μέχρι στιγμής. Μεταφράσεις Succubus 1 -> Προχωράει η μετάφραση στην Ισπανική και ιταλική Γλώσσα μέσω της Tek Time, χωρίς κόστος για εμένα, θα παίρνω 15% με την κάθε πώληση. Μετατροπή σε ηχοβιβλία Βρήκα άντρα αφηγητή για τα: Succubus 1, 1.5, 2, 3, 4, 5 Paladin 1, 2, 3 Βρήκα γυναίκα αφηγητή για τα: Demon Mage Dungeon Keeper Insect Queen Μέχρι τον Μάϊο θα έχουν εκδοθεί οι περισσότερες ιστορίες, με εξαίρεση το succubus 5 & και αυτά που έχουν να κάνουν με την σειρά Fire Knight.
  19. 3 points
    Διάβασα το διάσημο Fight Club, ένα βιβλίο που είχα πάρει φθηνά από κάποιο παλιότερο παζάρι βιβλίου. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τον συγκεκριμένο συγγραφέα και ήξερα πάνω-κάτω τι να περιμένω καθώς είχα δει την ομώνυμη ταινία πριν είκοσι χρόνια περίπου. Αρκετοί είναι αυτοί που όταν έχουν δει μια ταινία αποφεύγουν να διαβάζουν το βιβλίο, ίσως γιατί δεν υπάρχει πλέον το στοιχείο της έκπληξης, αλλά εμένα δεν με ενοχλεί αυτό. Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις δει μια ταινία πρώτα και μετά πας στο βιβλίο είναι δεδομένο ότι έχεις ως ένα βαθμό ένα έτοιμο setting στο μυαλό σου. Π.χ. όταν αναφέρονται οι χαρακτήρες στο βιβλίο είναι δύσκολο να μην τους ταυτίσεις με τους ηθοποιούς της ταινίας. Βέβαια εξαρτάται και από το κατά πόσο πιστή είναι η μεταφορά του βιβλίου στην ταινία κλπ. Προσωπικά διαβάζοντας το βιβλίο, μού ήρθαν στο μυαλό πολλές σκηνές από την ταινία που προφανώς μετά από τόσο καιρό είχαν χαθεί στα βάθη της μνήμης μου. Πρόκειται λοιπόν για ένα βιβλίο με πολύ ιδιαίτερη γραφή, αναρχικό, ανατρεπτικό στις ιδέες, με έντονη κοινωνική κριτική στο σύγχρονο lifestyle, με την άποψη ότι πτυχές αυτοκαταστροφής και καταστροφής του υλικού πολιτισμού γενικά αποτελούν το δρόμο για την πνευματική ανάταση του ατόμου και το ξύπνημα από την αδράνεια του νου. Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά σε "ταρακουνάει". Ένα αμφιλεγόμενο βιβλίο, έχω τα ίδια ανάμεικτα συναισθήματα όπως και με την ταινία. Ίσως τα αμφιλεγόμενα να είναι και τα καλύτερα τελικά...
  20. 3 points
    Έφτασαν σε μια ξένη γη. Παράτησαν τη βάρκα στην παραλία και ακολούθησαν ένα φιδίσιο μονοπάτι προς τα ενδότερα. «Κοιτάξτε» είπε μετά από λίγο το πρώτο. Στην άκρη του δρόμου, πάνω σε μια πέτρα, καθόταν οκλαδόν ένας μυστήριος γυρολόγος. Μια γκρίζα κουκούλα έκρυβε το κεφάλι του. Δίπλα του ήταν ακουμπισμένο ένα καρότσι με την πραμάτεια του. Μια στοίβα από πολύχρωμα σακουλάκια. Τσέκαραν τη λίστα για να αναγνωρίσουν το πακέτο. «Φοβάμαι λίγο» τιτίβισε το ένα. «Τι πουλάς;» ρώτησαν τον γυρολόγο. «Ό,τι χρειάζεστε» απάντησε μυστήρια. Ένα πήρε την πρωτοβουλία και έδειξε ένα μωβ σακουλάκι. «Πόσο κάνει αυτό;» «Μια εξομολόγηση.» Έμειναν για λίγο να ξύνουν τα λοφία τους. Συνεννοήθηκαν ψου-ψου-ψου μεταξύ τους πριν μιλήσει τελικά το ένα. «Λέμε σε όλους ότι είμαστε πίλφα, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουμε ιδέα τι είναι αυτό.» Ο γυρολόγος πήρε το μωβ σακουλάκι και το έδωσε στο πρώτο πίλφι. Το άδειασε στη χούφτα του και δύο κόκκινα ζάρια έπεσαν κάτω. «Τα χρειαζόμαστε αυτά;» είπε το ένα. «Αφού είναι στη λίστα» σχολίασε το άλλο. «Τα ζάρια είναι με το μέρος σας, πάντα. Και ο Σβικ είναι φανατικός τζογαδόρος» είπε αινιγματικά ο γυρολόγος. «Που βγάζει αυτός ο δρόμος;» τον ρώτησαν, ανυπόμονοι να συνεχίσουν. «Στην Πύλη Νεμπλούκεν» απάντησε. «Να προσέχετε όμως τον βιαστή ιερέα.» Τους άγχωσε τόσο η προειδοποίηση που δεν τους βγήκε καμία διευκρινιστική ερώτηση. Στριμώχτηκαν το ένα κοντά στο άλλο και συνέχισαν στο μονοπάτι. Σε ένα ύψωμα ατένισαν τον πλατύ κάμπο που απλωνόταν μπροστά τους. Ένα πανύψηλο τείχος τον έκοβε στα δύο, κρύβοντας τα εδάφη από πίσω. Στο τέλος του δρόμου τους ήταν μια τεράστια σιδερένια πύλη στη βάση του τείχους. Όταν επιτέλους έφτασαν μπροστά στην πύλη, είδαν σκαλισμένη πάνω της μια λεοντοκεφαλή με ανοιγμένα σαγόνια. Μια επιγραφή από πάνω έγραφε «Ξεδίψασε το Νεμπλούκεν με το Σάρι και Μπες» «Τι είναι το Σάρι;» ρώτησε το ένα. «Τι είναι αυτό εκεί;» ρώτησε το άλλο. Έδειχνε προς τη μεριά από όπου είχαν έρθει, όπου τώρα είχε σηκωθεί κουρνιαχτό. Και όλο πλησίαζε. Περίμεναν μέχρι που διέκριναν έναν άντρα με ράσα που έτρεχε σαν τρελός προς το μέρος τους. Πλησίασε κι άλλο, αρκετά για να δουν το γουρλωμένο του βλέμμα, το λάγνο του χαμόγελο. «Τρέχτε» ξεφώνησαν με μια φωνή και άρχισαν να τρέχουν παράλληλα με το τείχος. Έτρεχαν για ώρες όλο το μεσημέρι, με τις γλώσσες έξω. Όταν επιτέλους βεβαιώθηκαν ότι την είχαν γλυτώσει, έβαλαν τις γλώσσες μέσα και ξαπόστασαν σε μια πηγή να δροσιστούν. Εκεί δίπλα στην πηγή στεκόταν ένας γίγας κάτω από ένα δέντρο. Φορούσε κράνος με κέρατα και ένα τομάρι για βρακί. Ο υπόλοιπος ήταν γυμνός, με έκθετα τα απίστευτα του μούσκουλα. Είχε πυκνό, κόκκινο μουστάκι και κόκκινες κοτσίδες. Δίπλα του ξεκουραζόταν ένας κεφαλοθραύστης. Τσέκαραν τη λίστα και έκλεισαν το μάτι το ένα στο άλλο. Το δέντρο είχε μια κουφάλα στο κέντρο του. Ένα γυάλινο φλασκί λαμπίριζε μέσα της. Πλησίασαν τον γίγαντα ντροπαλά. Τους κοίταξε άγρια, ρουθούνισε, αλλά δεν έκανε τίποτα άλλο. «Είναι ελιξίριο αυτό;» τον ρώτησαν. Τους αγνόησε και επανέλαβαν την ερώτηση. «Αυτό είναι το Σάρι» είπε άγρια, «Πηγαίνετε τώρα. Δεν είναι μέρος αυτό για του λόγου σας.» Τα πίλφα έκαναν κύκλο για να το ψιθυρίσουν. «Δεν φτάνει που το είδαμε;» «Το λιανίσαμε κι αυτό το πακέτο.» «Το χρειαζόμαστε όμως για να συνεχίσουμε.» Στο τέλος, το πιο θαρραλέο πίλφι προχώρησε προς τον γίγαντα. «Το θέλουμε το ελιξίριο» είπε τραυλίζοντας. Ο γίγας χαμογέλασε χαιρέκακα και σήκωσε τον κεφαλοθραύστη. «Είχε αρχίσει να σκουριάζει λιγάκι ο Σβικ. Ας ξεμουδιάσει λίγο» είπε καγχάζοντας. «Ποιος θα μονομαχήσει με τον Σβικ; Μήπως όλοι μαζί; Δέχομαι.» «Δεν μπορώ ως διεκδικητής να διαλέξω εγώ το όπλο;» είπε το πίλφι. Κατσούφιασε ο γίγας. «Και γιατί;» γρύλισε. «Γιατί…» έξυσε το λοφίο του, «Γιατί αυτό λέει το βιβλίο με τους κανόνες του Νεμπλούκεν… της ιερής βιβλιοθήκης του… εμ… Κεμπάπ Πιλάφ του νεκρομάντη…Αναντάν Παπαντάν.» Έμειναν σύξυλοι να αναμένουν αντίδραση, με τον Σβικ να ξύνει το πηγούνι του μπερδεμένος. «Και ποιο είναι το όπλο σου τριχωτέ τζουτζέ;» ρώτησε τελικά. Το πίλφι έδειξε τα ζάρια του. Άστραψε το βλέμμα του Σβικ. «Κερδίζει το μεγαλύτερο νούμερο» είπε το πίλφι. «Ο Σβικ δέχεται» είπε ο Σβικ. Και το πίλφι νίκησε. Ο Σβικ απαίτησε σκορ δύο στα τρία. Μετά τέσσερα στα έξι, μετά πέντε στα οχτώ. Μετά πόνταρε και τον κεφαλοθραύστη και πάλι έχασε. Επέστρεψαν στην Πύλη Νεμπλούκεν, με τον Σβικ να κουβαλάει τον κεφαλοθραύστη τους, που και οι πέντε μαζί αδυνατούσαν να σηκώσουν. Άδειασαν το Σάρι στο στόμα του λιονταριού και με έναν τρομερό ήχο, η σιδερένια πύλη άνοιξε, προσφέροντας τους τον υπόλοιπο κάμπο. Πριν περάσουν την πύλη, είδαν πάλι από μακριά τον βιαστή ιερέα να έρχεται τρεχάτος. Σήκωνε πολύ χώμα με τα σανδάλια του. «Ωχ και ωχ και ωχ» έκανε ο Σβικ. «Σταμάτησε τον» τσίριξαν στον γίγαντα. Εκείνος τους κοίταξε τρομοκρατημένος. «Ο Σβικ δεν έχει δύναμη ενάντια στον Πριαπαπά» είπε μιξοκλαίγοντας. Πέρασαν την πύλη τρέχοντας και τα σιδερένια φύλλα άρχισαν να κλείνουν ξανά. Η πόρτα έκλεισε με τον τρελό ιερωμένο μια δρασκελιά από το κατώφλι. Ακούστηκε μόνο ένας υπόκωφος ήχος στο μέταλλο, που σχημάτισε ένα ανεπαίσθητο εξόγκωμα κοντά στη βάση του. «Να φύγουμε πριν μας προλάβει» είπε ο Σβικ. «Έχει κι αυτός Σάρι;» ρώτησαν. «Όχι, αλλά μπορεί να πάει από γύρω.» (συνεχίζεται)
  21. 3 points
    Πέρα από τα αγγλόφωνα βιβλία μου, έγραψα και το πρώτο μου διήγημα στα Ελληνικά, στην παρακάτω Ανθολογία.
  22. 2 points
    Ακούω πολύ κόσμο να συζητάει για το πως θα μείνει μέσα. Και δε μιλάμε για τις οικονομικές δυσκολίες χωρίς δουλειά δεν υπάρχει εισόδημα κλπ. Τους δυσκολεύει το να μείνουν απλά μέσα. Είναι τόσο δύσκολο πια;
  23. 2 points

    until

    Άμα θέλετε, μπορούμε να κάνουμε ένα γρήγορο φλαςφίξιο με θέμα Επιδημία/Καραντίνα
  24. 2 points
    Ο Άλτζερνον Μπλάκγουντ ήταν Βρετανός συγγραφέας τρόμου και φαντασίας. Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1869 και πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1951. Άλλαξε πολλές δουλειές στη ζωή του μεταξύ των οποίων μπάρμαν, δημοσιογράφος, ξενοδόχος, εργάτης σε γαλακτοκομική φάρμα. Αποδείχθηκε όμως αδέξιος σε όλες. Ταξίδεψε πολύ σε Γερμανία, Γαλλία και Καναδά τα άγρια δάση του οποίου τον συγκλόνισαν και αποτέλεσαν φόντο για τις ιστορίες του. Δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά μιας και υπήρξε μεγάλος φυσιοδίφης. Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αποκρυφισμό και την μαγεία ως μέλος σε αρκετές σχετικές οργανώσεις. Ξεκίνησε να γράφει συστηματικά σε προχωρημένο σημείο στη ζωή του, όντας μετά τα τριάντα πέντε του. Μικρό το κακό πάντως γιατί σήμερα θεωρείται άξια ως ένας από τους θεμελιωτές του τρόμου, ενώ και ο Λάβκραφτ τον έχει εκθειάσει στο δοκίμιο του ''Ο Υπερφυσικός Τρόμος στη Λογοτεχνία''. Στα Ελληνικά κυκλοφορούν τα παρακάτω: - Ιστορίες στο Λυκόφως (Terra Nova) - Οι Ιτιές (Locus 7) - Γουέντιγκο (Locus 7) - Αρχαίες Μαγείες (Locus 7) Λίγα λόγια για την συλλογή ''Ιστορίες στο Λυκόφως'' που μόλις τελείωσα: - ''Αρχαία Μαγεία'': Ένας άνδρας που ταξιδεύει με τρένο στη Γαλλία, σε μία παρόρμηση της στιγμής θα κατέβει σε σταθμό άσχετο με τον προορισμό του και θα επισκεφτεί ένα γραφικό χωριουδάκι ξεχασμένο από τον χρόνο. Από την αρχή όμως κάτι τον ενοχλεί στη συμπεριφορά των κατοίκων του, μόνο που δεν μπορεί να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό. Σαγήνη και τρόμος θα ενωθούν σ' ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα. - ''Τα Φτερά του Ώρου'': Η ιστορία ενός ανθρώπου που ήθελε να γίνει πουλί ή που μεταμορφώθηκε σε πουλί, δεν πολυκατάλαβα. Με άφησε αδιάφορο. - ''Η Υπόθεση Πάικσταφ'': Θυμίζοντας αδιόρατα μία πιο soft εκδοχή του ''Τα Όνειρα του Σπιτιού της Μάγισσας'', διακατέχεται από αγωνία και κυνισμό. Στο σύνολο της δεν είναι τίποτα το φοβερό, αλλά έχει ορισμένες παραγράφους μαγευτικής ομορφιάς. - ''Μυστική Λατρεία'': Το καλύτερο διήγημα του τόμου βασίζεται σε μία συνταγή που έχω συναντήσει και άλλες φορές, με την προκειμένη να είναι η καλύτερη. Αυτή ενός ανθρώπου που ηθελημένα ή όχι βρίσκεται σ' ένα μέρος που δεν είναι καθόλου αυτό που δείχνει. Και καλείται να τα βγάλει πέρα με τους κατοίκους του. Τρομερά ατμοσφαιρικό, πρόκειται για ένα μικρό διαμάντι. - ''Κινέζικη Μαγεία'': Δύο φίλοι συναντιούνται ύστερα από πολλά χρόνια και μοιράζονται τις εμπειρίες του ενός από τα χρόνια της εξορίας του στην Κίνα. Πεζό και με προβλέψιμο τέλος. - ''Ο Άνθρωπος που τα Δέντρα Αγαπούσαν'': Η ιδέα αυτή καθαυτή είναι πολύ καλή, αλλά όχι του γούστου μου. Ίσως λίγο μεγαλύτερη απ' όσο έπρεπε ιδίως στην εισαγωγή, θα την βρει κανείς σε καλύτερη εκτέλεση στο ''Οι Ιτιές'' του ίδιου. - ''Η Μεταβίβαση'': Άλλο ένα γνώριμο μοτίβο για τους τρομολάγνους, αυτό του εστιακού σημείου γης που έχει δύναμη και συνείδηση. Not exactly my style, αλλά διαβάζεται ευχάριστα. Ο Μπλάκγουντ δεν είναι ο καλύτερος συγγραφέας που υπάρχει εκεί έξω. Το παράξενο, ιδιαίτερο του στυλ δείχνει ορισμένες φορές την ηλικία του και μπορεί να ξενίσει. Όμως σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι αξίζει κανείς να τον ανακαλύψει. Αν όχι όλο το έργο, τότε ορισμένες ιστορίες του είναι αυτό που λέμε must read. Ιδίως το φοβερό και τρομερό ''Γουέντιγκο'' που είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία τρόμου που έχω διαβάσει ποτέ.
  25. 2 points
    «Είστε σίγουροι;» ρώτησε ο βιβλιοθηκάριος. Τα πέντε πίλφα τον κοίταζαν με τα τεράστια τους μάτια, λες και η λεκτική τους παράκληση δεν ήταν από μόνη της αρκετή. «Ναι» απάντησαν κελαηδιστά, με μια φωνή. Έσμιξε τα φουντωτά φρύδια του, κύρτωσε την κοκκινισμένη του μύτη, κοίταξε πάλι μέσα από τα γυαλιά του το μικρό χαρτί με τη λίστα. «Μα είναι τόσο ανούσιο» είπε. «Βαριόμαστε» απάντησαν. Αναστέναξε. «Και διαλέξατε τη δική μου βιβλιοθήκη;» «Δεν μπορούσαμε αλλιώς.» Ανασήκωσε ξαφνικά το ένα φρύδι. «Θα δεχτώ» είπε αργά, «Αν το κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέρον. Όλα τα πακέτα.» «Όλα;!» «Μόνο έτσι δέχομαι.» Τα πίλφα κοιτάχτηκαν. Επέστρεψαν το βλέμμα τους σε εκείνον. «Νομίζω ότι μπορούμε» απάντησαν. «Μην βιάζεστε. Ένα. Πακέτο. Τη. Φορά. Όχι τουρλού-τουρλού.» Άρχισαν να τιτιβίζουν αγχωμένα, να σφυρίζουν διαμαρτυρίες. Ο βιβλιοθηκάριος σταύρωσε τα μπράτσα του και κοίταξε το ταβάνι. Με ένα κρώξιμο στο τέλος, δήλωσαν την αποδοχή τους. Βαριόντουσαν να ψάξουν για άλλη βιβλιοθήκη. Ο βιβλιοθηκάριος έτριψε τα χέρια του ικανοποιημένος, βγήκε μπροστά από τον πάγκο του και έσκυψε από πάνω τους. «Έτοιμοι;» ρώτησε. Τρεμούλιασαν αντί απάντησης. Σήκωσε το ένα στα χέρια του και χωρίς πολλές-πολλές τελετουργίες το εκσφενδόνισε προς τα ράφια της βιβλιοθήκης. Το πίλφι έσκασε πάνω σε μια σειρά από χρυσόδετα, σκορπώντας σελίδες στον αέρα. Δεν έμεινε κανένα ίχνος του. Γουργούρισαν τα άλλα τέσσερα αγχωμένα. Ακολούθησε την ίδια διαδικασία και μαζί τους. Βρέθηκαν στον αέρα, ανάμεσα στα σύννεφα, και έπεφταν, όλο έπεφταν τσιρίζοντας προς τα κάτω. Κουνούσαν τα χεράκια τους σαν τρελά, δεν διέθεταν όμως φτερά για να πετάξουν. Μόνο χνούδι κάλυπτε τα στρογγυλά τους σωματάκια. Παραμέρισαν τα σύννεφα και η απέραντη επιφάνεια ενός ωκεανού γέμισε το βλέμμα τους. «Τώρα τι κάνουμε;» τσίριξε το ένα. «Κοιτάξτε» έδειξε το άλλο. Έπεφταν προς ένα νησί. «Κάνω τάμα να μην κάνω ξανά πονηρές σκέψεις, αν σωθούμε» φώναξε το τρίτο. Έχασαν τις αισθήσεις τους πριν την σύγκρουση και συνήλθαν αργότερα. Βρίσκονταν στην κορυφή ενός γκρεμού με θέα την φουρτουνιασμένη θάλασσα. Εκεί ήταν στημένο ένα καβαλέτο με τελάρο, με μια προσωπογραφία του ζωγράφου, με θέα το μεγαλείο των κυμάτων σαν φόντο. Ο ζωγράφος, με την παλέτα του σφιχτά στο χέρι, ήταν σωριασμένος νεκρός, κάτω από τα πέντε πίλφα. Είχαν προσγειωθεί στο κεφάλι του. Κοιτάχτηκαν. «Καλά πάμε» είπαν. «Και τώρα;» Κοίταξαν ολόγυρα. Ήταν μια βραχονησίδα με ψηλούς γκρεμούς στην μια πλευρά. Κατηφόριζε προς την άλλη πλευρά, προς μια αμμώδη ακτή. Εκεί ήταν μια βάρκα, τραβηγμένη στην άμμο. «Ρε σεις, εύκολο είναι αυτό» είπε το ένα. Έβγαλε τη λίστα από τη τσέπη του και μαζεύτηκαν να την τσεκάρουν. «Ένα λεπτό» είπε το ένα εμπνευσμένο και σήκωσε την παλέτα του ζωγράφου. Ακούμπησαν τις μυτούλες τους και εισέπνευσαν το άρωμα της λαδομπογιάς. Όταν αποτραβήχτηκαν είχαν κόκκινες, κίτρινες, μπλε, πράσινες και άσπρες μυτούλες. Βρήκαν ένα βρώμικο κουρέλι στη τσέπη του ζωγράφου και σκουπίστηκαν. Ευδιάθετοι, μπήκαν στη σειρά και κατέβηκαν σφυρίζοντας προς την ακτή. Πήγαν να ανεβούν στη βάρκα, αλλά τους σταμάτησε το πέμπτο. «Ένα λεπτό. Έχουμε άλλη μια λέξη.» Τους την έδειξε. «Μα ποιος έγραψε αυτή τη λίστα;» είπε το ένα απηυδισμένο. Το σκέφτηκαν λίγο, μετά κάτι του ήρθε του ενός και το ψιθύρισε στο διπλανό του. Το ψιθύρισμα μεταδόθηκε και συνέχισε να μεταδίδεται από πίλφι σε πίλφι για αρκετά λεπτά πριν παρθούν αποφάσεις. Στο τέλος, τα δύο πήγαν πίσω από έναν βράχο. Τα τρία περίμεναν κοιτώντας τους γλάρους, μαζεύοντας κοχύλια, πετώντας βοτσαλάκια στο κύμα. Σε λίγο βγήκαν από τον βράχο τα άλλα δύο και επέστρεψαν. Τα μάγουλα τους ήταν αναψοκοκκινισμένα. «Πρέπει να το πούμε;» ρώτησε κάποιο. «Όχι. Θα το καταλάβουν» απάντησε άλλο. Έσπρωξαν τη βάρκα στο νερό και ανέλαβαν βάρδιες στο να τραβάνε κουπί. Σε λίγο το νησί ήταν μόνο μια κουκίδα. (συνεχίζεται αύριο)
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..