Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 11/16/2019 in all areas

  1. 7 points
    Καλησπέρα παιδιά. Ιλέην της nyctophilia.gr εδώ, και η υπεύθυνη για τον όρο του αδημοσίευτου. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να απαντήσω σε αυτό. Ο λόγος που το έκανα είναι γιατί τα διηγήματα δεν αναρτώνται πλέον στο site, αλλά στο ένθετο περιοδικό "Phantasmal", το οποίο μου παίρνει αρκετό κόπο να δημιουργήσω και να παρουσιάσω. Το concept είναι στα χνάρια του Weird Tales, όπου παρουσιάζονται κείμενα για πρώτη φορά στο κοινό, από γνωστούς ή ανερχόμενους συγγραφείς. Αυτή είναι η ιδέα και γι' αυτό ο αυστηρός αυτός όρος του αδημοσίευτου. Δεν παίρνω απλά ένα κείμενο c/p και το δημοσιεύω στο site, αντιθέτως, μαζεύω υλικό, το στήνω σε κάτι εντελώς καινούργιο και μένει εκεί, μόνιμα, δεν χάνεται στο χάος των άρθρων, παρά δημιουργείται μια ανθολογία σε μορφή περιοδικού, την οποία μπορεί ο καθένας να κρατήσει στην ηλεκτρονική του βιβλιοθήκη. Ελπίζω μελλοντικά να το κάνω και έντυπο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Εννοείται πως τα δικαιώματα μένουν στον συγγραφέα, εννοείται το δημοσιεύει όπου άλλου γουστάρει, εμείς κάνουμε απλά την πρώτη δημοσίευση και μακάρι το κείμενο, αλλά και άλλα κείμενα του συγγραφέα, να βρουν τον δρόμο τους προς έκδοση. Αυτό που θέλω είναι να δημιουργήσω μια αξιόλογη βιβλιοθήκη λογοτεχνίας τρόμου που να είναι συγχρόνως ορμητήριο έργων και συγγραφέων. Αν παρουσιάζω κείμενα που ήδη κάποιος μπορεί να βρει αλλού, ποιος ο λόγος το κοινό να προσέξει τη δική μας προσπάθεια; Το κλειδί είναι να του παρέχουμε κάτι καινούργιο, για να έχει και νόημα η ύπαρξη και η εξέλιξη του περιοδικού. Γνωρίζω ότι είναι άδικο για κείμενα που έχουν ήδη δημοσιευτεί αλλού και είναι σίγουρα διαμάντια. Αλλά, οι ημερομηνίες που εμείς δεχόμαστε διηγήματα είναι πλέον σταθερές, οπότε ο συγγραφέας διαλέγει απλά την περίοδο που τον βολεύει (χειμερινή ή θερινή), γράφει και στέλνει τότε. Αν υπάρχουν μέλη που θέλουν να στείλουν κείμενό τους, θα μπορούσε όντως κάποιος από τους διαχειριστές του sff να έρθει σε επαφή μαζί μου, αρκετοί με γνωρίζουν και προσωπικά άλλωστε, ώστε να δούμε τη δυνατότητα να κατεβούν από το forum σε περίπτωση που ο συγγραφέας θέλει να το στείλει σε μας. Ή ακόμα να βγει και ένα συνεργατικό τεύχος με ιστορίες από κάποιον διαγωνισμό συγγραφής εδώ, όπου οι 3 καλύτερες πχ θα δημοσιευτούν εν τέλει στο περιοδικό. Είμαι ανοιχτή σε προτάσεις. :)
  2. 7 points

    until

    Στην δεύτερη θέση με βαθμολογία 112,5 βρίσκεται η Roubiliana με το διήγημα ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΟΜΟΥ. και στην πρώτη θέση με βαθμολογία 132 βρίσκεται o South of Heaven με το διήγημα Happier than thou. Τα θερμά μου συγχαρητήρια στον νικητή άλλα και σε όλους όσους συμμετείχαν στον 51ο διαγωνισμό. **Αύριο, θα δημοσιευτούν τα στατιστικά των βαθμολογιών για όλους τους συμμετέχοντες.
  3. 6 points
    Λένε πως όταν θες κάτι πάρα πολύ, το σύμπαν μερικές φορές συνωμοτεί για να σε βοηθήσει. Άλλες φορές πάλι, κάνει ό,τι μπορεί για να σε παιδέψει. Εγώ, δυστυχώς ή ευτυχώς, βίωσα και τις δύο καταστάσεις. Ποτέ δεν έκρυψα την ιδιαίτερη αγάπη μου για τις ταινίες του Αμερικανικού κινηματογράφου. Όσοι έχουν διαβάσει έστω και μία ιστορία μου ξέρουν πολύ καλά το ιδιαίτερο στυλ γραφής που χρησιμοποιώ. Σε μερικούς αρέσει, σε άλλους όχι, όμως αυτό δεν είναι το θέμα. Ποτέ δεν ήταν άλλωστε. Όταν ο Πάμπλο Εσκομπάρ ήταν 21 χρονών, και ακόμα εντελώς άφραγκος, είχε πει στους φίλους του πως αν μέσα σε έναν χρόνο δεν καταφέρει να βγάλει 1 εκατομμύριο δολάρια θα αυτοκτονήσει. Πίστεψε στον εαυτό του και τελικά τα κατάφερε. Έβγαλε πολλά περισσότερα και σύμφωνα με ένα σχετικό βιβλίο που είχα διαβάσει, περίπου 2 δις δολάρια σε χαρτονομίσματα κατέληξαν να φαγωθούν από ποντικούς και αρουραίους στις υπόγειες κρυψώνες! What a waste...! Κάπως έτσι κι εγώ, πριν από περίπου 2 χρόνια ξεκίνησα να μεταφράζω μαζικά στα Αγγλικά κείμενά μου (ή ακόμα να γράφω και απ’ ευθείας στα Αγγλικά) με την ελπίδα να καταφέρω να πουλήσω έστω ένα από αυτά σε κάποιο στούντιο παραγωγής της Αμερικής. Είπα στον εαυτό μου πως αν τελικά δεν τα καταφέρω θα σταματήσω να ασχολούμαι με τη συγγραφή. Στο ίντερνετ υπάρχουν διάφορες σελίδες που υπόσχονται να προωθήσουν τα κείμενα φιλόδοξων σεναριογράφων σε παραγωγούς, με το αζημίωτο φυσικά. Έχοντας δοκιμάσει αρκετά από αυτά, μπορώ να πω πως μοιάζουν με απάτη, καθώς πρώτα θα σκουριάσει ο Ρόμποκοπ και μετά ίσως απαντήσουν σε κάποια πρόταση. Δυστυχώς η πραγματικότητα ακολουθεί, λίγο έως πολύ, τη νοοτροπία του «I know a guy, who knows a guy, who knows another guy...». Την περίοδο 2007-2008 ήμουν στην Αμερική για το μεταπτυχιακό μου και εκεί είχα παρακολουθήσει ένα σεμινάριο για το πως να γράφεις σενάρια για ταινίες από άτομα του χώρου. Τότε με ενδιέφεραν άλλα πράγματα (έρευνα, αγώνες, ...) και δεν το είχα πάρει στα σοβαρά, όμως ευτυχώς είχα κρατήσει τα στοιχεία από αυτά τα άτομα. Και 10+ χρόνια μετά τα χρειάστηκα. Πριν από λίγες μέρες έλαβα με το ταχυδρομείο κάτι που περίμενα για χρόνια. Ένα όνειρο ζωής έγινε επιτέλους πραγματικότητα. Το δύσκολο και κοπιαστικό ταξίδι επιτέλους τελείωσε. Ή μήπως τώρα αρχίζει...;
  4. 6 points

    until

    Μετά από συνεννόηση με τον Ballerond (διοργανωτή του 51ου διαγωνισμού), θα σας παρουσιάσω εγώ τα αποτελέσματα. Θα ξεκινήσω ανάποδα, από την τελευταία θέση προς την πρώτη. Στην έκτη θέση με βαθμολογία 76,5 βρίσκεται ο Unicron με το διήγημα The arc of descent. Στην πέμπτη θέση με βαθμολογία 95 βρίσκεται η Starbuck με το διήγημα Το Δώρο. Στην τέταρτη θέση με βαθμολογία 101,5 βρίσκεται ο gismofbi με το διήγημα Το κατώφλι του πεπρωμένου. Στην τρίτη θέση με βαθμολογία 105,5 έχουμε ισοβαθμία, βρίσκεται ο John Ernst με το διήγημα Το μαντείο του κάτω κόσμου και ο Γιώργος77 με το διήγημα Τάρταρα. Μπορείτε (αν θέλετε) να αρχίσετε να μαντεύετε για το ποιος βρίσκεται στην 2η και στην 1η θέση. Θα σας το ανακοινώσω σε λίγα λεπτά μέχρι τις 12:20.
  5. 5 points

    until

    Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τους διοργανωτές Ballerond και Dreamer, καθώς και όσες και όσους μας διάβασαν και μας χάρισαν το πολύτιμο δώρο της Κριτικής, ώστε να μπορέσουμε να γίνουμε λίγο καλύτεροι...
  6. 5 points

    until

    Ουάου! Σήμερα είχα και τα γενέθλιά μου και τελικά η μέρα έκλεισε με ένα τέλειο δωράκι! Ευχαριστώ πολύ παίδες και χαίρομαι πάρα πολύ που σας άρεσε η ιστορία μου. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες στον διαγωνισμό και κυρίως ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να διαβάσουμε ελληνικό φανταστικό! Πολλά μπράβο σε όσους πήραν μέρος στον διαγωνισμό, σε όσους διάβασαν και ψήφισαν και φυσικά στους διοργανωτές!!! Καλή συνέχεια σε όλους μας!!!😃
  7. 4 points
    Ντέιβιντ Γκραν - Οι δολοφόνοι του ανθισμένου Φεγγαριού (Killers of the Flower Moon, 2017) Από την πρώτη στιγμή που είδα το "Οι δολοφόνοι του ανθισμένου Φεγγαριού" στο Goodreads και άρχισα να διαβάζω τις διθυραμβικές κριτικές, μου κίνησε για τα καλά το ενδιαφέρον, μιας και η θεματολογία του βιβλίου είναι ακριβώς του γούστου μου. Οπότε, ήλπιζα ότι μια μέρα θα το βλέπαμε μεταφρασμένο και στα ελληνικά, έτσι ώστε να το απολαύσω στον απόλυτο βαθμό. Και οι εκδόσεις Λαβύρινθος μας έκαναν τη χάρη και έφεραν στην Ελλάδα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και συγκλονιστικά True Crime βιβλία που κυκλοφορούν εκεί έξω. Τη δεκαετία του 1920, οι άνθρωποι με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στον κόσμο, ήταν τα μέλη της φυλής των Οσέιτζ της Οκλαχόμα. Που λέτε, κατά το 1870 οι εν λόγω Ινδιάνοι εκδιώχθηκαν από τα εύφορα εδάφη του Κάνσας και στάλθηκαν στα βραχώδη τοπία της Οκλαχόμα. Έλα όμως που εκεί βρήκαν μερικά από τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου σε Αμερικάνικο έδαφος. Και ήταν αρκετά έξυπνοι για να κατοχυρώσουν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης και κάθε χρόνο, όλα τα μέλη της φυλής, να λαμβάνουν πολλά χρήματα. Όμως, αυτό δεν άρεσε και πολύ στους Λευκούς Αμερικανούς, που ήθελαν και αυτοί να βάλουν τη χερούκλα τους στο βάζο με το μέλι. Πολλοί Λευκοί (άνδρες και γυναίκες) παντρεύτηκαν μέλη της φυλής των Οσέιτζ, είτε από έρωτα, είτε από συμφέρον, για να έχουν πρόσβαση στα πλούτη τους. Και μετά δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες Οσέιτζ άρχισαν να πεθαίνουν: "Φυσικά αίτια", δηλητηριάσεις, εκτελέσεις με μια σφαίρα στο κεφάλι, εκρήξεις, απ'όλα είχε ο μπαχτσές. Και όλα αυτά, για τα χρήματα. Και οι Αρχές έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μην βγάλουν μια άκρη, για να μην πάνε όλοι οι υπεύθυνοι των εγκλημάτων στη φυλακή ή την ηλεκτρική καρέκλα. Η διαφθορά σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, αλλά και τα μεγάλα πολιτικά συμφέροντα πάντα στέκονται εμπόδιο στη Δικαιοσύνη. Όμως υπήρχε και ο νεαρός Τζ. Έντγκαρ Χούβερ και το Γραφείο Ερευνών του (οι απαρχές του FBI), αλλά και κάποιοι ανελέητοι υπερασπιστές το Νόμου, που ήθελαν πάση θυσία να σταματήσουν το μακελειό. Ένας από αυτούς, ήταν ο πρώην Τέξας Ρέιντζερ, Τομ Γουάιτ. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μυθιστορηματική μορφή, όμως όλα όσα αναφέρονται είναι αληθινά. Ο Ντέιβιντ Γκραν χρησιμοποίησε εκατοντάδες πηγές και έψαξε σε χιλιάδες σκονισμένα αρχεία, για να παρουσιάσει μια πραγματικά συγκλονιστική και ιδιαίτερα τρομακτική ιστορία, που αναδεικνύει με τον πιο ωμό τρόπο την απληστία και την αλαζονεία του ανθρώπου. Η γραφή του Γκραν είναι γλαφυρή και ολοζώντανη, σε σημεία αρκετά υποβλητική και συνολικά απίστευτα εθιστική. Ο συγγραφέας καταφέρνει να παρουσιάσει όσο γίνεται καλύτερα μια πολυεπίπεδη ιστορία μυστηρίου και εγκλήματος, στην οποία συμμετέχουν ως θύματα και θύτες δεκάδες άνθρωποι. Τα στοιχεία που δίδονται είναι εκατοντάδες και τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο, όμως προσωπικά δεν έχασα καθόλου την μπάλα, χάρη στην εξαιρετική αφηγηματική ικανότητα του συγγραφέα. Επιγραμματικά, πρόκειται για ένα γλαφυρό, συγκλονιστικό και κατά μια άποψη τρομακτικό βιβλίο, το οποίο είναι αδύνατον να μην ενθουσιάσει (ή έστω να ικανοποιήσει) τους λάτρεις των ιστοριών με αληθινά εγκλήματα. Προσωπικά δηλώνω λάτρης τέτοιου είδους βιβλίων και το "Οι δολοφόνοι του ανθισμένου Φεγγαριού" είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα που είχα την τύχη να διαβάσω. Όσον αφορά την ελληνική έκδοση, είναι πολύ καλή και προσεγμένη (μονάχα λίγα ασήμαντα λαθάκια ξέφυγαν), με γλαφυρή μετάφραση και ωραία παρουσίαση. Φυσικά η έκδοση περιλαμβάνει δεκάδες φωτογραφίες (που συνοδεύουν το κείμενο), αλλά και όλες τις πηγές και τις σημειώσεις που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας. 9.5/10
  8. 4 points

    until

    Θενξ ε λοτ και πάλι παιδιά! Τα λέμε στον επόμενο διαγωνισμό, αν όχι νωρίτερα, οπότε πρέπει να σκεφτώ και θέμα μέχρι τότε... Όσο για τα διαδικαστικά, κάποιον από τους παλιότερους θα βρω να πρήξω😛
  9. 4 points
    Τόσες φορές που το έχω πει υποθέτω ότι θα το έχετε πλέον μάθει. Με ενδιαφέρουν πολύ οι βρωμοναζί, είναι το αγαπημένο μου non fiction θέμα. Για δεύτερη λοιπόν και όχι τελευταία φορά διάβασα το ''Ο Αγών μου'' του Αδόλφου Χίτλερ Ο ψυχάκιας έγραψε τον πρώτο τόμο κατά την διάρκεια κράτησης του στη φυλακή όπου εξέτιε ποινή για αποτυχημένο πραξικόπημα κατάληψης της εξουσίας. Και τον δεύτερο λίγο αργότερα όταν αποφυλακίστηκε. Υπάρχουν κάποια λίγα που με βρίσκουν σύμφωνο. Όπως το ότι το λιβάνι στις εκκλησίες προσδίδει μεγαλείο στα κηρύγματα των παπάδων Ξέρετε, εκείνη η θεσπέσια, βαριά, υποβλητική μυρωδιά χωρίς την οποία δεν θα έδινε κανείς την δέουσα σημασία. Το ότι μεγάλο ρόλο στην επιτυχία ή όχι μίας ομιλίας πέρα από την ρητορική δεινότητα, παίζει ο χώρος και ο χρόνος. Η υποβλητικότητα της αίθουσας. Αν φωτίζεται καλά και αν έχει καλή ακουστική. Αν γίνεται απόγευμα και όχι π.χ. στο καταμεσήμερο που κάποιος νηστικός ενδέχεται να σκέφτεται το φαγητό που τον περιμένει σπίτι. Το ότι ο ομιλητής πρέπει να προσαρμόζεται στο κοινό για να το κερδίσει, να διαβάζει τις αντιδράσεις του. Η εμμονή που δίνει ορισμένες φορές η ιστορία σε ημερομηνίες σημαντικών γεγονότων αφήνοντας στην αφάνεια σημαντικές πτυχές που τα δημιούργησαν. Για την καθοριστική σημασία της προπαγάνδας στον ψυχολογικό τομέα κατά την διάρκεια πολεμικών συρράξεων. Ναι, με αυτά θα συμφωνήσω. Και δεν διστάζω να το παραδεχτώ, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που δεν θα συμφωνήσω με τις ρατσιστικές πεποιθήσεις που βγάζουν στα γραπτά τους οι Λάβκραφτ, Ρόμπερτ Χάουαρντ, δύο από τους πολυαγαπημένους μου συγγραφείς. Από τα 1268009898038905 πράγματα που είπε αυτός ο ''άνθρωπος'' στη ζωή του, έτυχε δύο-τρία να είναι σωστά. Απίστευτο, να όμως που καμιά φορά και τα απίστευτα συμβαίνουν. Ως εκεί όμως. Ναι, γιατί όλο το υπόλοιπο κείμενο συνιστά ένα βάναυσο βιασμό κάθε ίχνους αξιοπρέπειας και λογικής. Όχι μόνο για το αβυσσαλέο του μίσος για τους Εβραίους, κάτι που είναι ούτως ή άλλως γνωστό. Αλλά και για Μαρξιστές, Γαλλία και την δυναστεία των Αψβούργων. Για πολιτικούς της εποχής του και προγενέστερους, βρίθει από ισοπεδωτική διάθεση προς ότι κινείται και αναπνέει. Για την συμπάθεια του για την Αγγλία, στο βαθμό δηλαδή που ήταν σε θέση να συμπαθήσει οτιδήποτε εκτός από τον εαυτό του. Για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνεται η γυμναστική στα σχολεία, για την... μόδα και το αν έχουν δικαίωμα να κάνουν παιδιά άνθρωποι πνευματικά καθυστερημένοι. Και πάνω απ' όλα για το σάπιο Εβραϊκό κατεστημένο που καταδυναστεύει τα έθνη, και το ένδοξο Γερμανικό έθνος. Ιδίως για το τελευταίο τονίζει ξεκάθαρα ότι πρέπει να κατακτηθούν καινούργια εδάφη απαραίτητα για να τραφούν οι μελλοντικές του γενιές. Και όταν γίνει αυτό, ποιον άραγε θα ενδιαφέρει μετά από χρόνια ο τρόπος που περιήλθαν στη κατοχή του; Στοχεύοντας προς ανατολή και Ρωσία. Γι' αυτό και το σχόλιο στην εισαγωγή είναι πολύ εύστοχο. Ότι ο συγγραφέας μπορεί να κατηγορηθεί για τα πάντα εκτός απ' ότι δεν είχε ενημερώσει για τις κατακτητικές του βλέψεις. Όλα υπάρχουν εκεί, με το νι και με το σίγμα. Οι πολιτικοστρατιωτικοί όμως ηγέτες της εποχής του όταν άρχισε να αποκτάει δύναμη επέλεξαν να τον αγνοήσουν, με αποτέλεσμα να λάβει χώρα το μεγαλύτερο σφαγείο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αναντίρρητα από τα σημαντικότερα βιβλία ever. Πάει πακέτο με Βίβλο, Κοράνι και άλλα ιερά τέρατα της τυπογραφίας. Προτείνεται για όποιον θέλει να διαπιστώσει τι συνέβαινε στο πειραγμένο μυαλό ενός από τους πιο μισητούς ανθρώπους που έζησαν ποτέ. Ίσως και ο πιο μισητός. Αποφύγετε το από κάθε άλλη άποψη.
  10. 3 points
    Μπήκαμε στον Δεκέμβριο και πάμε ολοταχώς προς το τέλος του έτους, πως πάνε οι στόχοι σας, συνάδελφοι συγγραφείς; Ο δικός μου απολογισμός λέει τα εξής: 1. Την συγκεντρωτική σε ένα βιβλίο εκδοχή της τριλογίας μου φάντασι υπό τον τίτλο το Δάκρυ του Ουρανού (ολοκληρώθηκε) 2. Το Όλοι Οι Δρόμοι Οδηγούν Στην Αγάπη (ολοκληρώθηκε) 3. Τη νέα περιπέτεια που ξεκίνησα με μια διάσωση στην αρκτική (ολοκληρώθηκε η πρώτη γραφή) 4. Τη μετάφραση αυτής στα αγγλικά (ομοίως) 5. Το Ορθόδοξο Αγιολόγιο (ολοκληρώθηκε) 6. Το Απολυτικάριο (ολοκληρώθηκε) 7. Τις Αμαρτίες, μια ερωτική κατά κύριο λόγο ιστορία (ολοκληρώθηκε) 8. Μια αστυνομική περιπέτεια που θα είναι σε μορφή επεισοδίων με μια πλοκή στο κάθε ένα αλλά και μια γενική πλοκή που θα τα ενώνει όλα (με το νέο έτος) 9.. Η μετάφραση του ως άνω και η δοκιμή του στο Άμαζον (ομοίως) 10. Μια περιπέτεια φαντασίας σε έναν κόσμο που θα φέρνει σε Βυζάντιο.(γράφεται) 11. Κάποια ποιητικά έργα (ολοκληρώθηκαν) 12. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα πάνω στην Άλωση, (ολοκληρώθηκε) 13. Την Κλεψύδρα, μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας (ολοκληρώθηκε) 14. Μια ιστορία μυστηρίου σε μέρη (σχεδιάζεται) 15. Μια ιστορία δράσης (γράφηκε)
  11. 3 points
    Υπάρχει το critters και το scribophile για εμένα αυτά ειναι τα καλύτερα. Καλή τύχη!
  12. 3 points

    until

    Συγχαρητήρια Γρηγόρη! Συγχαρητήρια σε όλους όσους συμμετείχαν, σε όσους έγραψαν και στους διοργανωτές! Υποθέτω να περιμένουμε διοργάνωση South of Heaven την επόμενη φορά....
  13. 3 points

    until

    Καλησπέρα, οι συμμετοχές όλες πολύ καλές. Κάτι μου λέει ότι θα γίνει ντέρμπυ και οι διαφορές θα είναι μικρές. Θα σχολιάσω τις ιστορίες ξεχωριστά σε λίγες μέρες λόγω τρελού φόρτου εργασίας. Αναμένω με ενδιαφέρον τα αποτελέσματα...😨
  14. 3 points
    14. Y: The Last Man, vol.1-vol.10 (Brian K. Vaughan): Πρόκειται για ένα comic στο οποίο μέσα σε μια στιγμή όλα τα αρσενικά θηλαστικά πεθαίνουν, με εξαίρεση έναν νεαρό άντρα και τον κατοικίδιο πυθικό του. Πάρα πολύ καλογραμμένη σειρά, με μπόλικο χιούμορ, χωρίς όμως να της λείπει και η σοβαρότητα. Οι χαρακτήρες είναι όλοι ξεχωριστοί και νοιαζόμουν για αυτούς, ενώ και η υπόθεση είναι πολύ ιντριγκαδόρικη. Το τέλος πολύ δυνατό και συγκινητικό. Θα μπορούσε ίσως να ήταν λίγο πιο σύντομο, μερικά τεύχη έδιναν την εντύπωση ότι υπάρχουν μόνο για να υπάρχουν, αλλά ευτυχώς ήταν σπάνιο φαινόμενο. Αν έχω ένα μεγάλο παράπονο είναι αυτό του artwork, που ήταν (αν και όχι κακό) πολύ "flat", πιστεύω κυρίως λόγο της επιλογής χρωμάτων και όχι λόγο του σκίτσου. Σίγουρα προτείνεται, είναι εξαιρετικό. 15. Revival, vol.1-vol.8 (Tim Seeley): Μία μέρα σε μία επαρχιακή κωμόπολη των Η.Π.Α. οι πρόσφατα αποθανόντες επιστρέφουν στη ζωή. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μίγμα αστυνομικής, κοινωνικής και τρόμο-αφήγησης. Είναι, πάντα, αρκετά καλό, αλλά νομίζω ότι ποτέ δεν γίνεται εξαιρετικό, παρά το γεγονός ότι όλα τα σωστά υλικά υπάρχουν. Στην αρχή αργεί κάπως να πάρει μπρος, αλλά από λίγο πριν τη μέση και μετά ανεβάζει ρυθμούς αισθητά. Το artwork είναι πολύ καλό και ανεβάζει την συνολική ποιότητα. Γενικά δεν με ξετρέλανε (όπως κατάφερε το προηγούμενο), αλλά το διάβασα πολύ ευχάριστα και θα το πρότεινα άφοβα, σε όποιον βρίσκει ενδιαφέρουσα την βασική υπόθεση.
  15. 2 points
    Πάτρικ Χάμιλτον - Πλατεία Χανγκόβερ (Hangover Square, 1941) Τον Οκτώβριο του 2017 διάβασα και πραγματικά απόλαυσα το εξαιρετικό "Οι σκλάβοι της μοναξιάς", ένα βιβλίο που μου δημιούργησε ποικίλα συναισθήματα και με βύθισε σ'έναν κόσμο μελαγχολικό και γκρίζο. Έτσι, ήλπιζα να δούμε κάποια στιγμή στα ελληνικά και άλλα βιβλία του Πάτρικ Χάμιλτον, και ιδιαίτερα το "Hangover Square", που είναι και το πιο πολυδιαβασμένο έργο του. Ε, ήταν μάλλον απίθανο οι εκδόσεις Στερέωμα να μην μου/μας κάνει τη χάρη και να μην το μετέφραζαν κάποια στιγμή. Πέρασαν δυο χρόνια, βέβαια, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Πεδίο δράσης της ιστορίας είναι κυρίως το Λονδίνο του '38-'39, ουσιαστικά λίγους μήνες πριν την επίσημη έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τότε που όλα ήταν ρευστά. Βασικός πρωταγωνιστής είναι ο αλκοολικός, μελαγχολικός και μοναχικός Τζορτζ Χάρβεϊ Μπόουν, ένας κοινωνικά αδέξιος τύπος που κάθε βράδυ τα πίνει σε ρυπαρές παμπ, όντας παράλληλα ερωτευμένος με τη Νέττα, μια ψυχρή και περιφρονητική γυναίκα, μια γνήσια σκύλα που του φέρεται άσχημα και ουσιαστικά τον εκμεταλλεύεται με κάθε τρόπο (και κυρίως οικονομικά). Όμως ο Τζορτζ δεν βάζει μυαλό, είναι κολλημένος στη Νέττα και τις παρέες της. Φυσικά, κάποιες "νεκρές" στιγμές -τότε δηλαδή που το κεφάλι του κάνει "κλικ" ή "κρακ" και κατά κάποιο τρόπο το μυαλό του ταξιδεύει αλλού-, δεν τον βοηθάνε ιδιαίτερα στο να κερδίσει τη γυναίκα των ονείρων του και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή... Το πιστεύετε ή όχι, το βιβλίο αυτό είναι ακόμα πιο γκρίζο, μελαγχολικό και πεσιμιστικό από το "Οι σκλάβοι της μοναξιάς", οπότε προετοιμαστείτε ανάλογα. Ο συγγραφέας αποτυπώνει με τον πλέον ρεαλιστικό τρόπο τον εξαθλιωμένο κόσμο των μπαρ, των φαγάδικων και των φτηνών ξενοδοχείων, όπου κύριοι πρωταγωνιστές είναι κάτι μέθυσοι, άντρες και γυναίκες που τα πίνουν και αμπελοφιλοσοφούν. Η σκιαγράφηση του βασικού χαρακτήρα είναι απίστευτη, προσωπικά ένιωσα οίκτο αλλά και εκνευρισμό για τον κακόμοιρο τον Τζορτζ, καθώς επίσης και αληθινό μίσος για την άθλια ύπαρξη της Νέττα. Με λίγα λόγια, ένιωσα ότι ήταν άνθρωποι με σάρκα και οστά, και όχι χαρακτήρες ενός βιβλίου. Όσον αφορά τη γραφή, είναι πραγματικά εξαιρετική, οξυδερκής και κοφτερή, με φοβερές περιγραφές και ρεαλιστικούς διαλόγους. Γενικά, έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ δυνατό, έντονο και καλογραμμένο κοινωνικό δράμα, που αναδεικνύει μια ολόκληρη εποχή, η οποία πλέον είναι χαμένη για πάντα στη λήθη. Χωρίς αμφιβολία, είναι ένα έξοχο μυθιστόρημα, χαρακτηριστικό δείγμα της Βρετανικής λογοτεχνικής σχολής της εποχή του. Και ο Πάτρικ Χάμιλτον μπορεί να μην είναι τόσο γνωστός και πολυδιαβασμένος όπως είναι, για παράδειγμα, οι Τζορτζ Όργουελ και Γκράχαμ Γκριν, όμως η πένα του θα έλεγα ότι είναι εξίσου δυνατή και κοφτερή με την πένα αυτών των δυο γιγάντων της Αγγλικής λογοτεχνίας. Υ.Γ. Η ελληνική έκδοση είναι εξαιρετική, με γλαφυρή μετάφραση, προσεγμένη επιμέλεια και πολύ ωραία παρουσίαση. Η τιμή μπορεί να είναι κάπως τσιμπημένη, αλλά κατά τη γνώμη μου το βιβλίο αξίζει το κάθε ευρώ που θα δώσει κανείς για να το αγοράσει! 9.5/10
  16. 2 points
    Το τελείωσα και ήταν καλό. Φάλκονερ είναι το όνομα του σωφρονιστικού ιδρύματος όπως πιότερο αποκαλείται παρά φυλακή, στο οποίο βρίσκεται ο Φάραγκατ, πρωταγωνιστής της ιστορίας. Ναρκομανής καθηγητής πανεπιστημίου, απέσυρε με μασιά τον αδερφό του οπότε και κατέληξε στο φρέσκο. Βλέπουμε τις σκέψεις του που αφορούν το έξω και ιδίως την αλλοπρόσαλλη σχέση που είχε με την γυναίκα του. Αλλά και ιστορίες που του αφηγούνται συγκρατούμενοι του καλύτερη εκ των οποίων του δεμένου γέρου στο ψυγείο. Και διάφορα άλλα τέτοια περίεργα. Μαύρο χιούμορ, με τον αφηγητή να αφήνει να εννοηθεί ότι φέρει μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση του ενδεχομένως πριν καν διαπράξει το φονικό. Μιας και κάτι έδειχνε να μην πηγαίνει καλά με το μυαλό του. Ωραίο ήταν, πέρασα καλά. Συνεχίζω με Λιούις Πάτζετ και ''Ο Πόλεμος θα γίνεται με σκακιέρες''.
  17. 2 points
    Ντον Κάρπεντερ - Σκληρή βροχή (Hard Rain Falling, 1964) Πριν κάτι χρόνια είχα φτιάξει λίστες με αμετάφραστα βιβλία που θα ήθελα πάρα, μα πάρα πολύ να διαβάσω κάποια στιγμή στα ελληνικά (αστυνομικά, τρόμου, επιστημονικής φαντασίας κλπ). Στη λίστα με τα αστυνομικά/νουάρ/μυστηρίου είχα και το βιβλίο του Ντον Κάρπεντερ, και μάλιστα πολύ ψηλά. Όμως δεν είχα και πολλές ελπίδες ότι θα έβλεπα το συγκεκριμένο βιβλίο στα ελληνικά και είχα αποδεχθεί το γεγονός ότι ή θα έπρεπε να το διαβάσω στα αγγλικά, ή δεν θα το διάβαζα ποτέ. Έλα όμως που οι εκδόσεις Κλειδάριθμος έκαναν την έκπληξη και το έβγαλαν στα ελληνικά! Και, ειλικρινά, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο ξετρελάθηκα όταν το έμαθα, αλλά και όταν το είδα στο βιβλιοπωλείο και το έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου... Λοιπόν, πριν το πιάσω στα χέρια μου κρατούσα πολύ μεγάλο καλάθι, τόσο λόγω του είδους της ιστορίας που είναι ακριβώς του γούστου μου, όσο και λόγω συγκεκριμένων πολύ εγκωμιαστικών κριτικών που διάβασα αριστερά και δεξιά. Γενικά, ήμουν σίγουρος ότι το βιβλίο θα με ξετρέλαινε. Ε, το μόνο σίγουρο είναι ότι οι προσδοκίες μου εκπληρώθηκαν στον απόλυτο βαθμό. Το βιβλίο πραγματικά με ενθουσίασε, το βρήκα ακριβώς όπως το περίμενα, και ακόμα παραπάνω! Ουσιαστικά πρόκειται για ένα κοινωνικό δράμα, για ένα ωμό και ρεαλιστικό χρονικό ανθρώπων του περιθωρίου, για μια σκληρή αποτύπωση της χαμοζωής, για ένα νουάρ με στοιχεία εγκλήματος που συγκινεί και προβληματίζει. Δεν είναι αστυνομικό, δεν είναι μυστηρίου. Βασικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Τζακ Λέβιτ, ένας νέος που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο χωρίς να γνωρίσει ποτέ τους γονείς του, τον οποίο αρχικά γνωρίζουμε σαν έναν έφηβο χωρίς προοπτικές που περιφέρεται στα μπιλιαρδάδικα και τα μπαρ του Πόρτλαντ του Όρεγκον, μπλέκοντας σε ασήμαντες κομπίνες, και στη συνέχεια σαν νέο που μπλέκει σε διάφορες ιστορίες, που τον οδηγούν για λίγα χρόνια στη φυλακή. Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε και έναν νεαρό μαύρο, τον Μπίλι, που κάνει παρόμοια ζωή, και που συνδέεται με μια ιδιαίτερη σχέση με τον Τζακ. Φυσικά, οι αναγνώστες γίνονται μάρτυρες διαφόρων χαρακτηριστικών σκηνών και στιγμών από τον κόσμο της νύχτας, του περιθωρίου, του μικροεγκλήματος, των αναμορφωτηρίων και των φυλακών, γνωρίζοντας κάθε είδους και φυράματος ανθρώπους, βλέποντας πώς μπορεί να χαραμιστεί μια ζωή. Το βιβλίο είναι σκληρό, αλλά συνάμα τρυφερό, είναι ωμό και αφόρητα ρεαλιστικό, αλλά ταυτόχρονα ανθρώπινο και συγκινητικό. Είναι ένα βιβλίο που λέει κάποιες μεγάλες αλήθειες για τους ανθρώπους που ατύχησαν, ή που απέτυχαν, για ανθρώπους που ουσιαστικά δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ζήσουν αξιοπρεπώς, όντας βέβαια υπεύθυνοι των πράξεων τους και οπωσδήποτε όχι άμοιροι ευθυνών. Η γραφή είναι εξαιρετική, οξυδερκής και κοφτερή, σε σημεία υποβλητική και συνολικά χειμαρρώδης και απίστευτα εθιστική, με φοβερές περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων, καθώς επίσης και με σκληρούς και ρεαλιστικούς διαλόγους. Τέλος, η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική, κάπως μελαγχολική και μαύρη, με νουάρ αποχρώσεις. Είναι ένα βιβλίο που προτείνω με κλειστά μάτια. Υ.Γ. Η έκδοση του Κλειδάριθμου θα έλεγα ότι είναι αψεγάδιαστη, με φοβερή μετάφραση (Κατερίνα Σχινά είναι αυτή!), προσεγμένη επιμέλεια και πολύ ωραίο εξώφυλλο. 9.5/10
  18. 2 points
    Πολύ ωραίο Topic! Αυτό που μου άρεσε περισσότερο, είναι η περιγραφή του περιεχoμενου του κάθε βιβλίου και οι εντυπώσεις του γράφοντος, ούτως ώστε τα μέλη να μπορούν να σχηματίσουν μιά εικόνα για το περιεχόμενο του βιβλίου. Ας βάλω λοιπόν κι εγώ το λιθαράκι μου από βιβλία που βρίσκονται στην κατοχή μου: Ο πόλεμος της Τροίας ( Πρώτο βιβλίο μιάς διλογίας ) Συγγραφέας: Lindsay Clarke Εκδόσεις Λιβάνη ( 595 σελίδες ) Μετάφραση από τα αγγλικά: Μαρία Παππά << Εκείνα τα χρόνια το βασίλειο των θεών βρισκόταν πιο κοντά στον κόσμο των θνητών και οι θεοί εμφανίζονταν συχνά ανάμεσά μας, ορισμένες φορές με τη θε'ι'κή τους μορφή, άλλες με ανθρώπινη και άλλοτε πάλι με τη μορφή ζώων. Και οι άνθρωποι όμως που ζούσαν τότε βρίσκονταν πιο κοντά στους θεούς από ό,τι εμείς, και τα κατορθώματα και οι άθλοι ήταν πιο συνηθισμένα τότε, κι αυτό εξηγεί γιατί οι ιστορίες τους είναι ανώτερες και λαμπρότερες από τις δικές μας. Για να μην ξεχαστούν λοιπόν, οι ιστορίες αυτές, αποφάσισα κι εγώ να καταγράψω όσα μου διηγήθηκαν για τον Τρωικό Πόλεμο - πως ξεκίνησε, πως έγιναν οι μάχες και πως τερματίστηκε >>. Με τα λόγια αυτά του Φήμιου, του αοιδού της Ιθάκης και φίλου του Οδυσσέα, ξεκινά ο Λίντσε'ι' Κλάρκ την αναδιήγηση των μύθων και των θρύλων γύρω από τον Τρωικό Πόλεμο που διαδραματίστηκε την Εποχή του Χαλκού και μαγνήτισε από τότε τη φαντασία των ανθρώπων στο διάβα της ιστορίας. Δύο γενιές ισχυρών αντρών και γυναικών ζουν το πεπρωμένο τους μέσα σε μιά περίοδο πέρα από το χρόνο, όπου μύθος και ιστορία συγχέονται και οι συγκρούσεις και τα πάθη των ανθρώπων αντικατοπτρίζονται στις φιλονικίες των αθάνατων θεών. Ο Πηλέας και η Θέτιδα, ο Πάρης και η Ελένη, ο Αγαμέμνωνας και η Κλυταιμνήστρα, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Έκτορας, όλοι αναβιώνουν σε μια εκδοχή των ιστοριών τους που, ενώ παραμένει πιστή στη μυθική μορφή με την οποία πρωτοεμφανίστηκαν, εισάγει τον αναγνώστη σε ένα εκπληκτικό σύγχρονο δράμα γεμάτο πάθη. Η επιστροφή από την Τροία ( το δεύτερο βιβλίο της διλογίας, 630 σελίδες) Εκπληρώνοντας μια υπόσχεση του στον Οδυσσέα, ο Φίμιος, ο αοιδός της Ιθάκης, αφηγείται την ιστορία της μοιραίας επιστροφής των νικητών Αχαιών από την Τροία. Ο Αγαμέμνωνας, μαζί με το θησαυρό της Τροίας και την Κασσάνδρα, σαλπάρει για τις Μυκήνες, τη στιγμή που ο Μενέλαος πρέπει να αποφασίσει για την τύχη της Ελένης, της οποίας η απαράμιλλη ομορφιά στάθηκε η αιτία του πολέμου. Κυρίως όμως η αφήγηση παρακολουθεί τη μοίρα του Οδυσσέα - η σφαγή που προκάλεσε η εξυπνάδα του συντρίβει την ίδια του την ύπαρξη. Παρασυρμένος από τρικυμίες, ξεκινά μια περιπλάνηση έξω από τα πλαίσια του κόσμου και βαθιά μέσα στις σκιές της ψυχής του, ώσπου να απελευθερωθεί και να αποφασίσει το ελπιδοφόρο ταξίδι του νόστου. Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΜΥΡΙΩΝ Συγγραφέας: Michael Curtis Ford Εκδόσεις Λιβάνη 524 σελίδες Μετάφραση: Μαρία Παππά Η ΕΠΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ ΩΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. Η διήγηση ξεκινά με τις διαμάχες για τη διαδοχή στο θρόνο της Περσίας. Όταν ο Δαρείος ο Β΄ πεθαίνει, στο θρόνο τον διαδέχεται ο γιός του ο Αρταξέρξης. Όμως ο αδερφός του Αρταξέρξη, ο Κύρος ο νεώτερος, εποφθαλμώντας την εξουσία, συγκεντρώνει στρατιωτική δύναμη από εκατό χιλιάδες Πέρσες και δεκατρείς χιλιάδες Έλληνες, κυρίως Σπαρτιάτες, και κατευθύνεται εναντίον του. Το 401 π. Χ. οι δύο στρατοί συγκρούονται στα Κούναξα κοντά στον ποταμό Ευφράτη. Ο Κύρος σκοτώνεται στη μάχη και ο στρατός του κατατροπώνεται. Οι Έλληνες του Ξενοφώντα απομένουν μόνοι σε μια αφιλόξενη και εχθρική γη, χωρίς τρόφιμα, με κατεστραμμένο οπλισμό, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα... Μέσα από αμέτρητους κινδύνους και ταλαιπωρίες, με μόνο εφόδιο το ανεξάντλητο ψυχικό του σθένος, ο Ξενοφώντας κατορθώνει να φέρει τους άντρες του από τη Βαβυλώνα στη θάλασσα, που θα τους οδηγήσει τελικά στην πατρίδα. Υ.Γ. Και τα τρία βιβλία είναι ιστορικά μυθιστορήματα. Τώρα θα μου πείτε ( και με το δίκιο σας ) ξαναζεσταμένη σούπα τα θέματα...Εντάξει, δεν διαφωνώ...αλλά είναι σαν την ...φασολάδα, όσο την ξαναζεσταίνεις, τόσο πιό καλή γίνεται! Εξ' άλλου ο κάθε συγγραφέας βάζει την δική του προσωπική πινελιά στο έργο του και αφού πρόκειται για μυθιστόρημα, μπορεί να το πλάσει κατα το δοκούν, αρκεί να μην διαστρεβλώσει τα ιστορικά δεδομένα.
  19. 2 points
    ευχαριστώ για το σχολιασμό όλους σας. Σε γενικές γραμμές καλύψατε το κείμενο. Κατά τη γνώμη μου δεν επισημάνατε ότι φαίνεται στο κείμενο το άγχος μου να χωρέσω στο όριο λέξεων ένα κείμενο που χρειαζόταν κι άλλο χώρο, καθώς κι ένα λάθος (κατά τη γνώμη μου λάθος) το οποίο παρατήρησα μετά την παράδοσή του: όταν κάποιος έχει ανθρώπινη συνείδηση στη διήγηση, ακόμα κι αν αυτός είναι ένα σκυλο-ρομπότ, οφείλεις να τον χειριστείς σαν ξεχωριστό χαρακτήρα. Δούλεψα με δύο χαρακτήρες, ενώ είχα τρεις... Ειδικά: @hidedora Διάβασα την κριτική σου, χρήσιμο το σχόλιο με τις αναδρομές. Τις επέλεξα για να ενισχύσω την εικόνα του χαρακτήρα μου @Starbuck Χρήσιμες οι παρατηρήσεις σου, απλά και τώρα δεν ξέρω αν τις εισήγαγα, αν θα χωρούσαν στο όριο των λέξεων του διαγωνισμού. Γενικά είχα θέμα με το όριο κι αυτό μου έφερε ένα αποτέλεσμα κατά πολύ λιγότερο από εκείνο που επιθυμούσα. @Unicron μια παρατήρηση, μόνο αν σχολιάζεις αντικειμενικά τον άλλο τον βοηθάς. Ούτε εμένα μου αρέσει το είδος που γράφεις, αλλά από τη στιγμή που συμμετέχω στο διαγωνισμό, οφείλω να το σχολιάσω και να το ψηφίσω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ. @Mesmer Nαι, θα συμφωνήσω μαζί σου. Κοσμοπλασία, χαρακτήρες, γλώσσα και πλοκή πρέπει να δένουν.
  20. 2 points
    Γεια σας! Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σας! Λοιπόν, τα περισσότερα απ΄ όσα μου λέτε δυστυχώς τα ήξερα αλλά ένας μήνας ιτ ιζ! Έχεις δίκιο απόλυτο Ballerond. Χρειαζόμουν ή παραπάνω από μήνα για να πετύχω αυτό που ξεκίνησα ή μεγαλύτερο κείμενο. Γι΄αυτά όμως που δεν ήξερα και που δεν κατάλαβα σαν λάθη, γι' αυτά ευχαριστώ ακόμα περισσότερο. Οι Δαρίοι πήγαν στην Γη, μάζεψαν όλα τα είδη από ζώα και φυτά και άφησαν πίσω μια σφαίρα η οποία είχε και συμβολικό και πρακτικό χαρακτήρα. Ο πρακτικός της ήταν ότι όταν θα έφτανε σε κατάλληλες συνθήκες ο πλανήτης, η σφαίρα θα αντιδρούσε και έτσι θα έστελνε κάποιο σήμα, όπως και έγινε, και οι Δαρίοι θα επέστρεφαν την χλωρίδα και την πανίδα και θα έδιναν πνοή για ακόμα μία φορά στην ασύλληπτη βιοποικιλότητα της αγαπημένης μας γης. Ο συμβολικός της τώρα καθιστά την σφαίρα κάτι σαν ένα ποιητικό άρτιφακτ με πολλαπλές σημασίες. Αφήστε τον πολιτισμό να πέσει γιατί είναι καταστροφικός, αφήστε το να πέσει όπως λέμε let it go, αφήστε το σποράκι να πέσει και να φυτρώσει τύπου: μην προσπαθείτε να τα ελέγξετε όλα. Και γι' αυτό έχουμε όλες τις γλώσσες. Γιατί συμβολίζουν ολόκληρο τον πολιτισμό, ο οποίος είναι βασισμένος στο πλεόνασμα και με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί όχι απλά στην κατασπατάληση των πόρων αλλά στον αφανισμό τους. Και μένα μ' αρέσει πολύ η ιδέα μου και λυπάμαι που δεν κατάφερα φέρω σε πέρας την αποστολή μου. Έχω μια ανάγκη να σας ζητήσω και συγνώμη γι' αυτό. Να πω εδώ ότι όταν γράφω δοκίμιο είναι ακόμα χειρότερα τα πράματα μέχρι να γίνει ένα κατανοητό κείμενο που ρέει και λέει πράγματι αυτό που θέλει να πει. Και όντως χρειάζεται πολύ προσοχή εδώ από πλευράς μου γιατί ο πολύς ο Χάιντεγκερ θα με καταντήσει έτσι, με ελιτίστικο λόγο. Δεν είχα καμία πρόθεση βέβαια να διδάξω, ίσα ίσα. Ερωτήματα θέλω να θέσω και να πειράξω τις σκέψεις αυτών που με διαβάζουν. Ευχαριστώ πολύ και πάλι. Και μου έκανε μάλλον καλό αυτό το «πρότελευταία» γιατί έχω πεισμώσει! edit: ο μαϊντανός προέκυψε γιατί τον λατρεύω γιατί μου μου αρέσει και το όνομά του. Είναι απλός, αρωματικός, πεντανόστιμος και «φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν»!
  21. 2 points

    until

    Καλημέρα κ συγχαρητήρια στον νικητή! Ευχαριστώ κι όσους μας έστειλαν σχόλια κ περιμένουμε κ τα υπόλοιπα!
  22. 2 points

    until

    Συγχαρητήρια!
  23. 2 points

    until

    Συγχαρητήρια στο Γρηγόρη!
  24. 2 points
    Καλησπέρα Γρηγόρη, τα σχόλιά μου για το πολύ ενδιαφέρον διήγημά σου: Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.
  25. 2 points
    Εξαιρετικά καλογραμμένο κείμενο με ωραία την ιδέα του γρίφου. Γενικά φαίνεται ότι ξέρεις να χειρίζεσαι το λογο. Μου άρεσε που πρωταγωνιστής ήταν το δώρο και όχι οι άνθρωποι, ήταν κάτι το διαφορετικό. Συμφωνώ με τους προλαλλησαντες πως το κείμενο έμοιαζε με δοκίμιο με διδακτικό υλικό και πως το ελληνικό σετινγκ έμοιαζε λίγο αταίριαστο. Γενικά μια καλή προσπάθεια που ήθελε λίγο παραπάνω προσπάθεια στην υλοποίηση.
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..