Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 08/11/2012 in Blog Comments

  1. 7 points
    Η υποφαινόμενη σαύρα, που επιβίωσε από την πλειστόκαινο μέχρι και σήμερα, έχει να σας δηλώσει ότι οι ΔΣΣΙ είναι ακριβώς ό,τι τους κάνουμε εμείς να είναι. Κανένας δεν κατάφερε ποτέ να πείσει την υποφαινόμενη σαύρα πως οι ΔΣΣΙ είναι μόνο σοβαροί κι όχι ένα παιχνίδι που το παίζουμε με φίλους για να χαιρόμαστε κυρίως τη συγγραφή και την ανάγνωση κι ύστερα όλα τα υπόλοιπα κέρδη τους, κανένας δεν κατάφερε να με πείσει πως δεν μπορούμε να κάνουμε και πλάκα. Και χρησιμοποιώντας εντελώς ξεδιάντροπα και εγωιστικά τη δημοτικότητα του κυρίου συγγραφέα με το ωραίο άρθρο εδώ, έχω να σας δηλώσω (σε περίπτωση που δεν το είδατε λέμε τώρα ) ότι όπου να ναι ξεκινάει ένας καινούργιος φάντασυ ΔΣΣΙ. Ο Μορφέας θα μας καλοδεχτεί όλους. Αμέ. Σας αγαπώ, σας κουνώ την πράσινη ουρά μου και αποχωρώ, χε. Υ.Γ. 7η έτσι? Σχεδόν ανατρίχιασα Άραγε εγώ το κυνηγάω το 7 ή εκείνο εμένα?
  2. 5 points
    Τόσα χρόνια δεν σχολίασα ποτέ σε τέτοιο τόπικ. Θα κάνω λοιπόν μια εμβάθυνση εδώ, για χατήρι σου. Get ready. ''Ακολουθεί κλασσικός επίλογος όπου οι δύο συναντιούνται ξανά τυχαία. Εκείνη μοιράζει φυλλάδια σε μια πλατεία για κάποιο σπουδαίο σκοπό, εκείνος βγαίνει από κάποιο ξενοδοχείο, αγκαζέ με καλλονή που φοράει γούνα. Οι δύο τους ξεκλέβουν ένα λεπτό για να τα πουν, και βλέπεις στο βλέμμα τους να καίει ο παλιός έρωτας. Πίκρα στα δικά του μάτια, λατρεία στα δικά της. Από τα λεγόμενα τους είναι φανερό ότι η Barbra έχει ξαναπαντρευτεί. Όταν ο Robert ρωτάει για την κόρη τους, εκείνη του λέει ότι ο άντρας της «είναι πολύ καλός πατέρας.»'' Αυτό όλο είναι μια απάτη του χολυγουντ. Δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ. Ποτέ δεν έγινε. Μόνο άτομα τα οποία αντιγράφουν αυτή την απάτη του χολυγουντ, θα έλεγαν ποτέ ότι τους έχει τύχει κάτι τέτοιο. Δηλαδή τι. Πόσο κομπλεξ πρέπει να έχεις επάνω σου για να αλλάξεις 10 γκομενους να παντρευτείς κάποιον στον τέλος και να λες ''αχ ο γκομενος #5 ήταν ο πιο καλός γαμάτος άνετος όμορφος τύπος''. Δε παίζει. Μόνο ψυχικά άρρωστες/άρρωστοι το κάνουν αυτό και γενικά απάλευτα άτομα. Ο ανθρώπινος νους δεν λειτουργεί έτσι, είναι φτιαγμένος για να εξομαλύνει τα πάντα και να σου δικαιολογεί. Και με τον σουπερ ντουπερ κουκλο μπραντ πιτ να τα είχες και μετά να τα φτιάξεις με τον Σουγκλάκο, θα λες ''ναι ο Πιτ ήταν βλάκας ξενέρωτος και ηλίθιος, ο σουγκλάκος είναι άντρακλας και με συγκλονίζει.'' ''Το θέμα είναι…ο «τυχερός σύζυγος» θα λάβει και τα τρελά μαμήσια που χάρηκαν οι πριν από αυτόν απορριπτέοι μαμιάδες; Μμμμ… Ποιο πολύ σεξ της ελεημοσύνης το βλέπω και πολύ του πέφτει. Θα έπρεπε να γονατίζει και να ευχαριστεί τους θεούς για την τύχη του. [Είναι η διαφορά ανάμεσα στο animal sex (Rachel-Fabio) και το squirrel sex (Rachel-Ross) όσοι θυμάστε το επεισόδιο στο Friends.]'' Και αυτό είναι μυθολογία. Έχει να κάνει μόνο με το χαρακτήρα του καθενός. Καταρχήν μπορεί η γυναίκα απο μόνη της να είναι ξενέρωτη και ολα τα σεξ να είναι σκιουροσεξ ή πως το λες. Έπειτα δεν έχει και ραντάρ, αν πάει με 10 κατά πάσα πιθανότητα οι μισοί θα της βγούν φλώροι, καθαρά στατιστικά. Ολόκληρο το τρίτο μέρος είναι βασισμένο σε καμένες Ελληνικές ταινίες-απεικόνιση της ''κοινής λογικής'' του 50 και του 60, στην πιο μίζερη εκδοχή της. Ο φτωχός πλην τίμιος νέος και η νέα που την κυνηγάει ο κακός πλούσιος (που στην ουσία είναι μια χαρά και δεν την πιέζει κιόλας). Τα κομπλεξ της Ελληνικής κοινωνίας σε παροξυσμό δεν είναι το σωστό πηγάδι για να παίρνεις το νερό σου όσον αφορά τις σχέσεις των δυο φύλων, πίστεψε με. Αλλιώς πάρε μια λατέρνα και θα πηδήξεις 20αρες από αύριο.
  3. 4 points
    Λέω να πιάσω αρχικά τις τέσσερις πιθανές αιτίες που αναφέρονται στο αρχικό ποστ (όχι απαραιτήτως με τη σειρά) και μετά να προθέσω και τα δικά μου. 1. Ομαδική αύξηση της ηλικίας των μελών. Όταν πρωτομπήκα στο φόρουμ ήμουνα ήδη μεγάλη, οπότε κατά κάποιον τρόπο δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι επειδή μεγάλωσα και αυξήθηκαν οι υποχρεώσεις μου σοβάρεψα και δεν ασχολούμαι με το φόρουμ. Θα πω όμως τα εξής: τον καιρό που μπήκα στο sff ήταν πολύ ουάου αυτό που συνέβαινε. Μπορούσα να επικοινωνώ σχεδόν άμεσα με μια πληθώρα ανθρώπων με τους οποίους είχα κοινά ή αρκετά κοινά γούστα κι αυτό ήταν καταπληκτικό , υπέροχο, καινούργιο, εντυπωσιακό για μένα που δεν είχα μεγαλώσει με τόσο υψηλή τεχνολογία διαθέσιμη. Ένα μεγάλο διάστημα λοιπόν, ας πούμε ότι το πέρασα ζαλισμένη, εθισμένη, καταχαρούμενη και αποκτώντας καινούργιους φίλους. Πράγμα που με πάει στο 4. Πολλοί από τους διαδικτυακούς μου φίλους έγιναν πραγματικοί μου φίλοι. Και μάλιστα πολύ στενοί σε κάποια φάση που πραγματικά δεν το περίμενα. Δεν είναι εύκολο να κάνει κανείς τόσους πολλούς στενούς φίλους όταν ξεκινάει να γνωρίζει νέο κόσμο στα 45 του και διαβαίνει μαζί τους, δια ζώσης, τα γενέθλια του μισού αιώνα. Γι' αυτό είμαι ευγνώμων και γι' αυτό μπαίνω στο φόρουμ καθημερινά και παρακολουθώ, έστω κι αν δεν γράφω. 2. Το facebook. Ναι, μπήκα στο fb όταν διαπίστωσα ότι κυκλοφορούσαν εκεί αρκετοί φίλοι μου. Όχι, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το fb, ούτε στο διαδικαστικό του μέρος (πώς να βρω ένα ποστ κλπ) ούτε στο περιεχόμενό του. Μάλιστα σε μέρες με υψηλή πολιτική/οικονομική φόρτιση δεν θέλω να μπαίνω καν γιατί στενοχωριέμαι. 3. Το Goodreads. Μπα. Εδώ δεν μπαίνω να δω τι λένε για το βιβλίο μου, θα μπω να γράψω εκεί για άλλα βιβλία; Πολύ σπάνια. Προτιμώ να τα γράφω στο φόρουμ. Αλλά έλα που για κάποιο λόγο δεν τα καταφέρνω. Ίσως να έχει να κάνει μ' αυτό που μόλις ανέφερε η Χρύσα παραπάνω, ότι δηλαδή πολλά ποστ χάνονται. Ίσως να είναι απλά τεμπελιά. Ίσως να είναι ότι καμιά φορά, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, έχω να πω πολλά κι επειδή δεν μπορώ να τα διατυπώσω όπως θέλω εκείνη την ώρα, στο τέλος δεν γράφω τίποτα. Από την άλλη, είχα κι εγώ, όπως και πολλοί από τους προλαλήσαντες, πολύ ενεργό ρόλο στους διαγωνισμούς. Έγραφα, σχολίαζα και ενδιάμεσα θα έκανα και πενήντα ποστ στα τόπικ των διαγωνισμών. Θα κάνω και μια γκρίνια εδώ: κάποιοι στο παρελθόν έδειξαν πολύ ενοχλημένοι για τον χαβαλέ που γινόταν στα τόπικ των διαγωνισμών. Αποφάσισα λοιπόν κι εγώ να είμαι "σοβαρή" και να μην ξανακάνω αστειάκια. Πιστέψτε με, μου στοίχισε πάρα πολύ και σε ποστ και σε διάθεση. Βλέπω τουλάχιστον, με κάποια ευχαρίστηση, ότι η νέα γενιά που έχει παίξει στους τελευταίους διαγωνισμούς και στα write-off φαίνεται να το διασκεδάζει και πάλι. Ελπίζω να μην τους στουρουφλίσει κι αυτούς κανένας. Αφού λοιπόν έπαψα να αστειεύομαι, αν και εφόσον έχω το χρόνο να παρακολουθήσω κάποιον διαγωνισμό, αφήνω τα σχόλιά μου στις ιστορίες και ψηφίζω ήσυχα και αθόρυβα. Από την άλλη, δεν συμμετέχω, γιατί δυστυχώς, σ' αυτή τη φάση δεν είμαι καθόλου παραγωγική. 'Εχω πολύ καιρό να γράψω πόσο μάλλον να ζοριστώ να γράψω μέσα στο χρόνο που δίνουν οι διαγωνισμοί. Δεν ξέρω αν φταίει η κρίση (σίγουρα), ελπίζω να μην φταίει η ηλικία (θέλω να ελπίζω ότι η παραγωγική μου ικανότητα δεν επηρεάζεται από την αναπαραγωγική μου ικανότητα :-)). Ξέρω πάντως ότι αν ζοριστώ να γράψω ενώ δεν το έχω, θα γίνουν τα πράγματα χειρότερα, οπότε αξιοποιώ τον χρόνο μου, προσπαθώντας να διαβάσω. Ίσως θα έπρεπε να διαβάζω και να σχολιάζω καμία από τις ιστορίες που ανεβάζουν τα νέα μέλη, αλλά για κάποιο λόγο αγχώνομαι και δεν ξέρω πώς να κάνω σχολιασμό. Κανονικά δεν θα έπρεπε, αλλά πολλές φορές ντρέπομαι να μιλήσω στους καινούργιους. (Εντάξει, γελάστε ελεύθερα, όλοι έχουμε τα κολλήματά μας). Έχω απαντήσει σε πολλά από τα θέματα γενικού ενδιαφέρονος που αναδύονται κατά καιρούς (κυρίως στα παλιά). Δεν έχει νόημα να απαντήσω ξανά. Μπορεί επίσης να έχει να κάνει με το ότι μπαίνω στο φόρουμ, δεν βλέπω να κινείται κανένας από τους γνωστούς και ξαναβγαίνω άπρακτη. Δεν βλέπω ταινίες και σειρές εκτός από Startrek επί πολλά χρόνια και Babylon 5 τώρα, και μόνο σ' αυτά έχει νόημα να γράψω. Επειδή το Babylon είναι περισσότερο σίριαλ, παρά σειρά αυτοτελών επεισοδίων, δεν έχει και πολύ νόημα να γράφω σε κάθε επεισόδιο. Έτσι όπως τα ξανακοίταξα όλα όσα σε σχέση με όσα γράφουν και οι υπόλοιποι, σκέφτομαι ότι είναι ανησυχητικό πως ανακυκλώνουμε σε μια ολοένα και βαθύτερη "ύφεση" το έλλειμα της παρουσίας μας. Από την άλλη, hey smile. Δεν χάθηκαν όλοι οι δεινόσαυροι στην Κρητιδική. Μερικοί έβγαλαν φτερά και βρίσκονται ανάμεσά μας ακόμα και σήμερα. Ποιος ξέρει πραγματικά ποια θα είναι η επόμενη φάση; :-)
  4. 4 points
    Σ' εμένα δεν φταίει το facebook, πάντως. Θα κάτσω να κάνω μια λίστα με το τι φταίει, κι όποιος στενοχωρηθεί, λυπάμαι πολύ. 1. Υπάρχει ένας κορεσμός. Μέσα σε δέκα χρόνια (έχω και φορουμογενέθλια σε λίγες μέρες) παρουσίας, έχω συμμετάσχει, λίγο ως πολύ, σε όσα θέματα και συζητήσεις μ' ενδιέφεραν. 2. Υπάρχει μια απομάκρυνση απ' τους διαγωνισμούς. Για λόγους που έχω εξηγήσει, δεν σκοπεύω να ξανασυμμετάσχω σε διαγωνισμό, ούτε γράφοντας, ούτε σχολιάζοντας, οπότε κι αποφεύγω τα συγκεκριμένα τόπικ γιατί ενίοτε είναι πειρασμός. 3. Ο τρόπος που γράφω έχει αλλάξει, με αποτέλεσμα η ίδια η διαδικασία της συγγραφής να είναι πολύ πιο χρονοβόρα. Το οποίο, με τη σειρά του, σημαίνει ότι το να συμμετάσχω σε παιχνίδια είναι πολύ δύσκολο. 4. Ο χρόνος μου είναι τραγικά περιορισμένος. Έχω λαλήσει από διαβάσματα και εργασίες κι άλλα διαβάσματα, και, και, και... 5. Επιπροσθέτως, δεν έχω πια τα κουράγια που είχα. Με τον ίδιο χρόνο, πέντε χρόνια πριν, μπορούσα να κάνω πολύ περισσότερα απ' όσα κάνω τώρα. 6. Ο καινούργιος κόσμος, που μου είναι όλοι σχεδόν άγνωστοι, με αγχώνει. Δεν λειτουργώ καλά ανάμεσα σε κόσμο που δεν ξέρω. Απ' την πρώτη μέρα που μπήκα στο σφφ είχα γνωστούς, κι όσο γινόταν "ανακύκλωση" μελών, πάντα υπήρχαν γνωστοί μου. Τώρα οι γνωστοί μου είναι τόσο εξαφανισμένοι όσο κι εγώ κι επικοινωνούμε κυρίως με πμ ή εκτός φόρουμ. 7. (Αυτό το σχόλιο που θα κάνω είναι κακό, πολύ κακό) Μετά από 10 χρόνια που οι περισσότεροι απ' τους "συγγραφείς" εδώ μέσα μεγαλώσαμε μαζί, μάθαμε μαζί, βελτιωθήκαμε μαζί, δεν έχω κουράγια να ξανακάνω συζητήσεις και σχόλια σε διηγήματα φρέσκων ανθρώπων για αληθοφάνειες και χαρακτήρες και δεν συμμαζεύεται. Χαίρομαι με όσους το κάνουν, ξέρω πόσο χρήσιμο είναι και πόσο πολύ μπορεί να βελτιωθεί ένας συγγραφέας, αλλά εγώ δεν το 'χω. Επιλέγω πολύ προσεκτικά τι θα διαβάσω και βασίζομαι πολύ στο ποιος το έγραψε. Είναι κακό, αλλά είναι αληθές. 8. Έχω αποκτήσει ενδιαφέροντα που είναι τζιζ για το φόρουμ. Δεν μπορώ να συζητήσω εδώ για πολλά απ' αυτά τα πράγματα, αν και θα μ' ενδιέφερε να το κάνω. Υπάρχει ένας CoC τον οποίο σέβομαι και δεν θέλω να βάζω φυτίλια που πολλάκις μας έχουν κάψει στο παρελθόν. 9. Βγάζω το συγγραφικό μου άχτι δυο φορές τον χρόνο στα εργαστήρια της ΑΛΕΦ. Με γεμίζει, με καλύπτει και μου δίνει δουλειά για το σπίτι για το υπόλοιπο εξάμηνο. 10. Είμαι σε άλλη χώρα. Με εξαίρεση μια χούφτα ανθρώπους εδώ μέσα που η σχέση μας έχει παραμείνει όπως πριν φύγω, και με τους οποίους επικοινωνώ πολύ πιο αποτελεσματικά μέσω σκάιπ ή φέισμπουκ, οι υπόλοιποι είναι, προφανώς, απλά νικ-νέιμς πια. Δεν τους ξέρω τους πιο πολλούς, και δεν θα τους γνωρίσω μάλλον ποτέ. Έχω χάσει το συναισθηματικό μου δέσιμο. Τάδε έφη δεινόσαυρος Σόνια.
  5. 3 points
    Όλα είναι πιστεύω θέμα ψυχολογίας, όπως τώρα που γράφω αυτό το post και είμαι σε καλή διάθεση (σημ 34975 Nα το προσέξω αυτό, να αυξήσω τα lexotanil χαχα) Πάντως το γεγονός οτι συζητάμε γιατί δεν συζητάμε στο forum μου θυμίζει λίγο γιατί δεν έρχεται η ανάπτυξη και άντε να τη βρούμε να τη φέρουμε, και σπρώξε λίγο από δω και σπρώξε λίγο από εκεί κλπ. Στο τέλος της ημέρας το κάθε σύνολο αποτελείται από τις μονάδες του και αυτές αντικατοπτρίζουν την ενέργεια του. Αν υποθέσουμε οτι κάποιοι ανήκουν σε ένα group που λέγεται δεινόσαυροι (να το σημειώσω να το φτιάξω και να το γεμίσω με όλα τα προϊστορικά ζωάκια) αυτό το group έχει ξεφουσκώσει. Το γιατί το ξέρει ο καθένας μόνος του και όλοι έχουμε λόγους γι αυτό. Άλλοι αναφέρονται άλλοι όχι. Οπότε κάνουμε ανακύκλωση πχ φταίει το fb; Φυσικά και φταίει, έκοψε ένα 30% κίνηση του σφφ αλλά είναι λογικό και μάλιστα θετικό, πχ κόσμος που σκότωνε την ώρα του πήγε στο fb που του άνοιξε ορίζοντες για όλα τα θέματα του πλανήτη. Θα μου πείτε υπήρχαν τέτοιοι; Φυσικά, ο καθένας μπαίνει σε έναν χώρο για τους δικούς του λόγους και τον χρησιμοποιεί για δικούς του σκοπούς, μέσα σε επιτρεπτά όρια πάντα. Το fb μας έριξε αλλά έδιωξε και πολύ spam που όλοι μας πλέον απολαμβάνουμε σε κάποια μορφή στο fb. Αυτό δεν θα πει οτι και το fb δεν έχει τα καλά του κλπ κλπ. (εμένα δε μ αρέσει πάντως, είναι αναγκαίο κακό). Θα μπορούσα να εκφράσω γνώμη για σχεδόν όλους αυτούς που αναφέρονται στο post του mman αλλά δεν έχει νόημα και πάνω απ όλα δεν είναι δουλειά μου να βγάλω εγώ τα θέματα του καθένα. Όποιος θέλει εκφράζεται όποιος δε θέλει βυθίζεται στη σιωπή του και θα ακούμε για πάντα τον απόηχο του τίποτα στο άπλετο πουθενά του χάους. σνιφ (μιλήστε ρε πριν αρχίσω τίποτα ποιήματα). Goodreads ουσιαστικά δε χρησιμοποιώ, έχω βάλει εκεί καμιά 100 βιβλία από αυτά τα φιλοσοφικο-κοινωνικο-ψυχολογικά και άλλα ανώμαλα που διαβάζω και ξανδιαβάζω (ναι scanner ξαναδιαβάζω βιβλία αλλά όχι από τα δικά σου χαχαχα που το θυμήθηκα αυτό χαχα) και τη Μυθομηχανική. οπότε μιλάμε για 100+1. Τώρα αν το δεις ζυγαριά... μπαγασάκο με κατάλαβες, μεταξεταστέως μένω στα sf&f αλλά χαλάλι... Εγώ ανησυχώ περισσότερο για το τι γίνεται γύρω μας παρά εδώ μέσα. Εδώ μέσα γίνεται ότι κάνουμε εμείς. Και αν απορείτε μη ρωτάτε τους άλλους τι συμβαίνει, κοιτάξτε τον καθρέφτη σας. Έχει πάντα όλες τις απαντήσεις. Έχω κάτι εντυπώσεις μερικές φορές του στυλ ότι αν κάποτε δεν υπάρχει το σφφ θα με βρίσκουν άτομα στο δρόμο να μου λένε, "φίλε γιατί μας το έκανες αυτό", "φιλαράκι παίζει καμιά ιστορία" ή άλλο όπως "αυτός αυτός είναι, το κράτησε στο pc του, πάνω του"... τελικά πρέπει να αρχίσω να κυκλοφορώ με security. χαχα @old man & SiFi έχω πει άπειρες φορές τα topic να είναι ανά βιβλίο ή συγγραφέα και όχι " τι διαβάσαμε το 2015". Αφού το γράφεις που το γράφεις, βάλε το σε δικό του topic, αλλά την απάντηση την ξέρουμε. Βαρεμάρα.... Η οργάνωση είναι μεγάλο θέμα και δεν λύνεται σε blog post, οπότε μετά πάμε σε goodreads που είναι ανά βιβλίο κατά κύριο λόγο... Λύσεις πάντα υπάρχουν ποιος τις αναλαμβάνει είναι το θέμα...
  6. 3 points
    Αν και ο χαρακτηρισμός δεινόσαυρος δεν μου πολυάρεσε, μιας και δεν θα μπορούσα να είμαι δεινόσαυρος μόλις στα 18 μου , θα γράψω κι εγώ τη γνώμη μου. Για μένα το θέμα δεν είναι η έλλειψη χρόνου, γιατί στην περίπτωσή μου η έλλειψη αυτή είναι μόνιμη εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όπως ξέρουν κάποιοι από σας. Ο χρόνος είναι κάτι που πάντα ξεκλέβω για να κάνω όλα αυτά που με ενδιαφέρουν και με ευχαριστούν και νομίζω ότι όποιος θέλει θα τον βρει. Οπότε για μένα το θέμα είναι αν με ενδιαφέρει πλέον όσο παλιότερα να γράφω πράγματα στο φόρουμ και στην τελική αν νομίζω ότι έχει και κάποιο νόημα για μένα η συμμετοχή σε όλο αυτό. Μιας και γενικότερα το γράψιμο πάντα με ζόριζε, το να συζητάω για βιβλία μού έρχεται πιο εύκολο από το να γράφω τη γνώμη μου γι΄ αυτά. Μέσω του φόρουμ έχω γνωρίσει αρκετό κόσμο για να συζητάω, οπότε με κάποιο τρόπο το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ανάγκης καλύπτεται. Με τις βιβλιοθήκες και τα εργαστήρια δεν ασχολούμαι και δεν ασχολιόμουν και ποτέ. Διαβάζω πού και πού διηγήματα που διακρίνονται σε διαγωνισμούς ή διηγήματα γνωστών που μου αρέσει ο τρόπος που γράφουν, αλλά από εκεί και πέρα πάντα βρίσκω κάτι άλλο να διαβάσω. Οπότε δεν παίρνω μέρος ούτε στους σχολιασμούς. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το κομμάτι του φόρουμ που ασχολείται με τη λογοτεχνία, τα βιβλία και τους συγγραφείς. Παλιότερα στα σχετικά τόπικς έβρισκα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα (για μένα πάντα), πολύ καλές κριτικές από κόσμο που είχα καταλάβει ότι ταίριαζαν τα αναγνωστικά μας γούστα, ακόμη και όταν τα πάντα ήταν λιγότερο οργανωμένα και λίγο χύμα. Αυτό εδώ και πολύ καιρό έχει χαθεί, πολλοί εξαιρετικοί αναγνώστες (πάλι θέμα γούστου όλο αυτό) δεν πολυγράφουν πλέον και διαβάζω τις κριτικές τους στο goodreads ή οπουδήποτε αλλού γράφουν οπότε αυτό μου αρκεί. Από την άλλη πιστεύω ότι οτιδήποτε ενδιαφέρον γράφεται στο φόρουμ χάνεται μέσα στο σωρό των άπειρων επαναλήψεων των ίδιων πληροφοριών και της εγγραφής του κάθε βιβλίου σε καμιά δεκαριά τόπικς (πχ. στο τόπικ του βιβλίου που κυκλοφόρησε φέτος, στο τόπικ του πόσο το αγόρασα, το βιβλίο που διαβάζω τώρα – τη Δευτέρα το πρωί, τα 50 βιβλία – τη Δευτέρα το απόγευμα, στο τόπικ του συγγραφέα, στο τόπικ του βιβλίου, στο τόπικ της βαθμολογίας του, στο αναγνωστικό παιχνίδι). Όλα αυτά τα τόπικς που ανοίγουν και ενημερώνονται καθημερινά με λίστες εμένα με έχουν κουράσει και δεν έχω ούτε τη διάθεση ούτε τα κουράγια να βρω μέσα σε αυτά κάτι που να θέλω να διαβάσω που σίγουρα θα υπάρχουν όμως πολλά. Σε αυτό όλο το πανηγύρι βέβαια δεν είμαι αμέτοχη μιας και παίρνω μέρος σε καναδυό λίστες και εγώ. Γενικά, παλιότερα άνοιγα το φόρουμ και έλεγα πχ. Τι να έχει ανακαλύψει η Κίσσα (ναι, με κεφαλαίο «κ», όλοι ξέρουμε για ποια πρόκειται), τι να έχει διαβάσει ο Λευτέρης που να το προτείνει, τι έχει να πει για το τάδε βιβλίο που ετοιμάζομαι να διαβάσω ο Σταμάτης; Τώρα, αν και πάλι υπάρχει κόσμος που γράφει για πράγματα που διαβάζει και τον ενδιαφέρουν (πχ. Myyst και Elli Sketo που γράφουν παπάδες το τελευταίο διάστημα) όλα αυτά χάνονται. Αυτά από μένα.
  7. 3 points
    Ο mman με τρολλάρει, με λέει ενεργό! Δηλώνω επισήμως ανενεργός. χαχα Πέρα από αυτό το πρόβλημα είναι γενικότερο. Τα τελευταία 3 χρόνια έχουν αλλάξει πολλά και το σφφ έχει επηρεαστεί από αυτό. Έχω παρακολουθήσει ανά τα χρόνια πολλά μέλη πως συμπεριφέρονται εντός και εκτός σφφ και βλέπω που ήταν και που είναι και μπορώ να πω με βεβαιότητα οτι η ζωή συνήθως πάει προς το χειρότερο (δε βοηθάει και η νοοτροπία του Έλληνα να τα λέμε κι αυτά). Βασικά όλη η ιστορία άρχισε από την κρίση και μετά και σταδιακά πιάνει όλο και πιο πολλούς. Φοιτητές, άνεργοι, εργαζόμενοι, υποαπασχολούμενοι, μετανάστες, κοινωνικά (γάμοι, διαζύγια, θάνατοι), αλλαγή ηλικιών και συνεπώς ενδιαφερόντων (ίσως ποτέ δεν έβλεπαν το θέμα σοβαρά), άγχος το οποίο σε ακινητοποιεί και σε παγώνει λόγω συνθηκών κοινωνικά και δημιουργικά, social media, πολιτικός πυρετός, τριγύρω οικογενειακό / εργασιακό περιβάλλον κ.α. Ο ελεύθερος χρόνος έχει μειωθεί για όλους δραματικά και ανεπιστρεπτί. Και φυσικά τελευταίο και καλύτερο, πόσοι νομίζετε οτι ενδιαφέρονται πραγματικά για έναν τέτοιο χώρο στην Ελλάδα; Ελάχιστοι που πλέον μπορούν να ικανοποιηθούν από facebook groups / goodreads / κλπ γιατί όπως έχετε καταλάβει πάνω κάτω οι ίδιοι και οι ίδιοι είναι. Και μιλάω για το δημιουργικό κομμάτι. Αν απλά σου αρέσουν ταινίες δε χρειάζεσαι σφφ, κάνεις like στο facebook και σου σερβίρουν τα trailers άμεσα. Άρα το πραγματικό ερώτημα για μένα τουλάχιστον είναι άλλο. Μπορεί το σφφ να συντηρηθεί από αυτούς τους λίγους που ας πούμε κρατάνε ακόμα είτε συνειδητά είτε από συνήθεια; Η απάντηση είναι αποκαρδιωτική αλλά σε μια πτωτική πορεία ετών το χώνεψα για να ηρεμήσω. Αυτά για την online κατάσταση βέβαια γιατί για την offline είναι άλλη ιστορία. Εκεί τα πράγματα πάνε καλύτερα αλλά αναμενόμενο. Άμα γίνει καμία παρουσίαση, καμία ταινία, γενέθλιο, δεν-εχω-τι-να-κανω-ελατε-για-meeting εντάξει μαζεύετε κόσμος πιο εύκολα αν και πάλι πιο μαζεμένα από παλιά που κι εκεί θα πάνε για το κοινωνικό κομμάτι δηλαδή να βγουν από το σπίτι διαφορετικά θα μιλούσαμε όλοι με skype. Με απλά λόγια life happens και δε νομίζω οτι θέλει και τόση φιλοσοφία. Εγώ το βλέπω κάθε μέρα πάντως. Τελικά δηλώνω με τρέλα δεινόσαυρος της Κρητιδικής περιόδου. χαχαχα
  8. 3 points
    Ενώ συμφωνώ με το μεγαλύτερο μέρος αυτών που λέει, ο τρόπος με τον οποίο τα εκφράζει με κάνει να τον αντιπαθώ. Κι αυτό μάλιστα χωρίς να έχω πουθενά τη αίσθηση πως τα χώνει σε μένα προσωπικά (επειδή ακριβώς αυτά που εκφράζει με βρίσκουν μάλλον σύμφωνη). Όμως, αυτός ο άνθρωπος ήτανε καθηγητής μέχρι πριν λίγο καιρό, κι όλα όσα γράφει δεν τα γράφει για συγγραφείς που ζουν από αυτό που κάνουν, αλλά για τους φοιτητές του, τους οποίους ο ίδιος ήτανε επιφορτισμένος να διδάξει. Αυτό για μένα σημαίνει πως αν ακόμα κι ένας από όλους αυτούς τους νεαρούς που πέρασαν από τα χέρια του, τελικά δεν κατάλαβε ποτέ κάτι που ο ίδιος θεωρεί τόσο πολύ σημαντικό, αυτό είναι προσωπική του αποτυχία. Έτσι δεν είναι; Και μέσα από αυτό το άρθρο του, όχι μόνο δεν δείχνει κάπου να αναρωτιέται που μπορεί να λάθεψε κι ο ίδιος, αλλά υπάρχει και διάχυτη μια έπαρση και ένας τόνος τόσο απόλυτος, που στα μάτια μου το κάνουνε να μοιάζει σχεδόν κατασκευασμένο έτσι που να μη σου αφήνει περιθώριο για αμφιβολία.
  9. 3 points
    Ναι, ήθελα να το αναφέρω αυτό, αλλά το παρέλειψα: Μετάφραση Ιάκωβου Πολυλά, και μάλιστα εξαιρετική, απ' όσο μπορώ να κρίνω. Εκδόσεις Ι.Γ. Βασιλείου, πρώτη έκδοση 1923. Εγώ διάβασα την τέταρτη έκδοση του 1970.
  10. 3 points
    Ντροπή, Κέλλυ... Όσο για τον Μιχάλη: καταπληκτική η "συνέντευξή σου". Είναι πράγματι ο Όμηρος, και μπορεί τα πάντα. Απλά, έχω την εντύπωση ότι ο Όμηρος μας πρόσφερε τους κανόνες του δράματος, για να μπορούν οι σύγχρονοι δραματουργοί να τους σπάνε. Ποια μετάφραση διάβασες, Μιχάλη; Από ποιες εκδόσεις;
  11. 3 points
    Διαφωνώ, αλλά εγώ είμαι πάντα από άλλο ανέκδοτο που λένε. Διαφωνώ με τους ρόλους. Διαφωνώ με τον ρόλο της απροστάτευτης γυναίκας (φτάνει πια, απλά φτάνει! ), διαφωνώ με τον ρόλο του γαμήκουλα με τη μεγάλη μύτη και το φαρδύ στέρνο που είναι "το όνειρο κάθε γυναίκας", διαφωνώ με τον ρόλο του "καλού παιδιού" και αργότερα του "καλού πατέρα". Να βρουν όλοι και όλες κάποιον που να μπορουν να αγαπήσουν, γίνεται; Και να αφήσουν τα παιχνίδια, τους εγωισμούς και τα όνειρα; Δηλαδή η αγάπη είναι κάτι το υπερεκτιμημένο; Σημασία έχει μία αστραπή που θα σβήσει γρήγορα αλλά θα μείνει αξέχαστη; Οι αστραπές δεν είναι πάντα ωραίες όμως, και την ώρα που λάμπουν εννοώ. Μερικές απλά πληγώνουν, αναλώνουν και αργότερα που βγαίνεις καμμένος τις θυμάσαι μόνο ως σκοτάδι που δεν θα ήθελες με τίποτα να ξαναγυρίσει. Το "αξέχαστη/ος" είναι υπερεκτιμημένο. Υπάρχουν σκοτάδια και πόνοι αξέχαστοι, τι ωραία, ε; Να τα χαιρόμαστε για πάντα. Και ο πανέμορφος θεός θα σιτέψει, και η απαστράπτουσα θεά θα θαμπώσει, και τα παιδιά κάποτε θα μεγαλώσουν και δεν θα έχει τόση δύναμη πια ο γονεϊκός ρόλος, και τι μένει τότε; "Η ζωή που δεν έζησαν". Άντε πια. edit: και δεν ξέρω ποιες λες ερινύες, αλλά αν σε ενοχλώ που διαφωνώ πες μου να το σβήσω (αλήθεια λέω, εντάξει; )
  12. 3 points
    Όποια αντίδραση και να έχεις, λίγη θα είναι. Αυτή η αίθουσα που τα παιδάκια μαθαίνανε αρχαιολογία παίζοντας, ήταν μαχαιριά στην καρδιά. Η χαρά στα πρόσωπά τους, ρε. Οι γονείς δεν ασχολούνταν μαζί τους εκτός αν τους ρωτούσαν κάτι, κανείς δεν τα υποχρέωνε να κάνουν τίποτα κι αυτά, με ευσυνειδησία επαγγελματία, ακολουθούσανε τις οδηγίες και βοηθούσαν τα μικρότερα και μετά πήγαιναν όλο περηφάνεια ν' ανακοινώσουν στους γονείς τι είχαν βρει. Έκλαψα, ρε, έκλαψα. Στην Ελλάδα υπάρχουν αρχαία πιθάρια να φαν κι οι κότες κι αντί τα παιδιά να ενθαρρύνονται να ασχοληθούν ενεργά και δραστήρια με τα Μουσεία, οι γονείς κι οι δάσκαλοι (και τα Μουσεία τα ίδια) τα έχουν στο "μη αυτο" κι "έλα εδώ" και "σουτ". Δηλαδή, ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΩΣΟΥ, σκατογονιέ, σκατοϋπάλληλε, σκατοκράτος, που ευνουχίζεις τα παιδιά και τους στερείς την ευκαιρία ν' αγαπήσουν την ιστορία και την γνώση.
  13. 3 points
    Κέλλυ, Ο Μιχάλης έγραψε ένα κείμενο το οποίο μιλάει για την εμπειρία του στη συγγραφή ενός μυθιστορήματος. Τι έμαθε, τι κατάλαβε, τι τον δυσκόλεψε, πώς ξεπέρασε τα εμπόδια, τι αποκόμισε τελικά από όλο αυτό. Ουσιαστικά δεν αναφέρεται καθόλου στο βιβλίο που έγραψε, στην υπόθεσή του, σε τίποτα. Μόνο στη διαδικασία της συγγραφής - ενός, όποιο και να είναι αυτό, μυθιστορήματος, και πώς είδε τον εαυτό του μέσα σε αυτή την περιπέτεια. Αν δε σου αρέσουν τα κείμενα του Μιχάλη, τα δικά μου, του οποιουδήποτε, καλά κάνεις, είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου. Όπως δικαίωμά σου είναι να πεις τη γνώμη σου, εφόσον το επιθυμείς, αφού διαβάσεις το συγκεκριμένο κείμενο ή οποιοδήποτε άλλο. Και ξέρεις ότι όλοι όσοι γράφουν θέλουν να μαθαίνουν την άποψη των αναγνωστών τους. Από κει και πέρα, αυτό που κάνεις εδώ (και αλλού κατά καιρούς, φοβάμαι) είναι, χωρίς φυσικά να έχεις τέτοιο σκοπό, έμμεση λογοκρισία. Δεν πρόκειται πλέον για κριτική στο γράψιμό του. Δεν μπορείς σε οτιδήποτε γράψει ο Μιχάλης να βρίσκεις ευκαιρία να του υπενθυμίσεις τις αντιρρήσεις σου, που παίρνουν πλέον επικίνδυνα τη μορφή (απρόκλητης) επίθεσης. Ούτε αποκτά κάτι μεγαλύτερη αξία επαναλαμβάνοντάς το ξανά και ξανά. Νομίζω ότι ο Μιχάλης γνωρίζει τη δική σου άποψη, όπως και την άποψη πολλών άλλων από εμάς, και είναι σε θέση να κρατήσει ό,τι θεωρεί χρήσιμο. Ούτε μπορείς να βάζεις εσύ την πινέζα στο αερόστατο της χαράς του ότι τελείωσε ένα μυθιστόρημα και θέλει να μοιραστεί μαζί μας πώς ήταν γι' αυτόν η εμπειρία. Μακάρι να τελειώσει με το βιβλίο, μακάρι να κυκλοφορήσει, όσοι θέλουμε να το διαβάσουμε, και αν δε μας αρέσει, δε θα διστάσουμε να του το πούμε. Και να του πούμε και το γιατί. Συγκεκριμένα.
  14. 3 points
    Κέλλυ, ο Μιχάλης μόλις ολοκλήρωσε ένα τεράστιο στοίχημα που είχε βάλει με τον εαυτό του: έγραψε ένα μυθιστόρημα 110.000 λέξεων μέσα σε δεκατρείς μήνες. Δεν ξέρω πώς να σου πω πιο ευγενικά ότι μ' αυτό που έγραψες χέζεις τον κόπο του συγγραφέα και μάλιστα χωρίς να έχεις διαβάσει καν το κείμενο. Κρίνοντας εξ ιδίων, την 1η του Δεκέμβρη είμαι πάντα ευτυχισμένη απ' τις 50.000 λέξεις μου κι αδιαφορώ αν έχουν για σένα αξία μικρότερη από κωλόχαρτο. Μιχάλη, συγγνώμη για το σπαμ. Την χαρά μου και την υπερηφάνεια μου γι αυτό που κατάφερες, την ξέρεις καλά.
  15. 3 points
  16. 3 points
    Κανένα πρόβλημα. Όταν κάποιος με βλέπει με το απλανές βλέμμα να χαζεύει στο άπειρο και κάνει το μοιραίο λάθος να ρωτήσει ''εεε πού βόσκεις'', εγώ λέω ''α να γειά σου, τώρα που σε βρήκα, για πες καμιά γνώμη: είναι αυτή η τύπισσα που έχει ποτίσει τον οικογενειακό της εχθρό με ένα δηλητηριώδες καταπότι βραδείας δράσεως, λίγο πριν αυτός φύγει για μια πολύ σημαντική διπλωματική αποστολή σ' ένα μακρινό βασίλειο, εντωμεταξύ ο γκόμενος αυτηνής αποφασίζει να πάει μαζί του γιατί θέλει να αποκομίσει δόξα για την πάρτη του, πράγμα που δεν αρέσει στην αδελφή του αυτοκράτορα, γιατί είναι από αντίπαλη παράταξη, κατάλαβες, και επιφορτίζει τον σύντροφο του εχθρού, γκέι είναι, στο είπα; να ξεφορτωθεί διακριτικά τον γκόμενο σε κάποια φάση, αλλά το μαθαίνει αυτό ο εχθρός και είναι ιδεολογικά αντίθετος και με κάποιον τρόπο, δεν έχω αποφασίσει πώς, πάει και βρίσκει αυτήν την τύπισσα ο εχθρός και της λέει ναι, ξέρω ότι έχουμε τις διαφορές μας κλπ αλλά το και το και τότε εκείνη λέει ''ωχ αμάν'' και ε στάσου, πού πας; Δε θες να ακούσεις το υπόλοιπο;''
  17. 3 points
  18. 2 points
    Επειδή με είδα στη λίστα ως ενεργό, δεν με λες γενικά και το πιο ενεργό μέλος του φόρουμ. Είναι δεν είναι 20 φορές που έχω γράψει ποστ στο φόρουμ μέσα στο 2015 νομίζω (κυρίως για Witcher). Στη βιβλιοθήκη πάλι, έχω να πατήσω καιρό. Για μένα ο λόγος είναι απλούστατος και έχει να κάνει με το χρόνο. Έχω πολλά γούστα (όπως και πολλοί εδώ μέσα) αλλά η συγγραφή δεν είναι στο τοπ (σε αντίθεση με πολλούς από εδώ μέσα). Χαζεύω στο φόρουμ μήπως δω καμιά ενδιαφέρουσα ανάρτηση και πριν μερικές μέρες έγραψα για το Witcher 3 μόνο και μόνο για να μιλήσω με τους γνωστούς που ξέρω ότι έχουμε αυτό το κοινό. Τώρα θα μου πει κάποιος "ρε συ, είσαι ενεργός στο Goodreads και γράφεις reviews, γιατί δεν τα βάζεις και εδώ αφού τα περισσότερα είναι σουφουφου". Ο λόγος είναι κυρίως η βαρεμάρα να το κάνω. Το έγραψα, το ανέβασα εκεί, τέλος. Τα υπόλοιπα είναι επιπλέον κλικς που μου τρώνε χρόνο από το να διαβάζω ένα νέο βιβλίο/παίζω παιχνίδι/βλέπω σειρά ή ταινία. Και για να μην νομίσει κάποιος ότι σνομπάρω το φόρουμ, ακόμα και στα φόρουμς για games που είμαι μέλος πολλά παραπάνω χρόνια απ'ότι στο σφφ και είναι και το κύριο χόμπι μου, έχω πέσει πολύυυυ σε συμμετοχή. Πάντως χάρηκα που για πρώτη φορά κάποιος με παρομοίασε με δεινόσαυρο.
  19. 2 points
    Ντινο το καλο σεξ ειναι εγκεφαλικο θεμα. Οχι ακροβατικα, περιεργα σκηνικα και ενα αρσενικο αλλα Κλαιβ Οουεν (καλα, δε θα μου κακοπεφτε, αλλα ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ!)Σημασια εχει η διαθεση, το παθος, η ορεξη του ενος συμμετεχοντος να ικανοποιησει και τον αλλο (απο εμπειρια, οσο πιο φουσκωμενα μπρατσα και πιο αετισιο βλεμμα εχει ενας αντρας, τοσο μεγαλυτερη πιθανοτητα παιζει για χαλια κρεβατι). Προσωπικα, το καλυτερο σεξ της ζωης μου το κανω εδω και δεκαεφτα μηνες με εναν γλυκυτατο Πορκι, μια υπεροχη nerdοφατσα. Που την ξερω 21 χρονια, που μ' αγαπουσε 15 χρονια και περιμενε να βρει την ευκαιρια πανω απο δυο πιτογυρα με ενισχυμενο τζατζικι για να με φιλησει. Κι ειναι υπεροχο γιατι μαζι του νιωθω ασφαλεια, γιατι με κανει να γελαω, γιατι στα ματια του βλεπω μονο ομορφια, ηρεμια κι αγαπη....Κι ο Πορκι ηταν παντα το αγαπημενο μου καρτουν!
  20. 2 points
    Δεδομένου ότι τα γούστα κανενός δεν συμπίπτουν με τα γούστα του άλλου, πιστεύω ότι η πιο αντικειμενική βάση μπορεί να διαμορφωθεί αν εντάξουμε στον όρο "τέχνη" όλα τα παράγωγά της, δηλαδή όλα τα έργα τέχνης. Ακόμη κι αν κάποια από αυτά τα σιχαινόμαστε.... Εδώ κάναμε μια τέτοια συζήτηση http://community.sff.gr/topic/15104-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%AD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/ Επειδή το πως ορίζει την τέχνη ο καθένας μας διαφέρει, το καλύτερο (αν και ουτοπικό) είναι η βάση να είναι όσο το δυνατόν πιο ευρεία, έτσι ώστε να μπορούμε να συνενοηθούμε...
  21. 2 points
    Καταπληκτικό κείμενο και μακάρι να το είχες βάλει σε κείνο το τόπικ που συζητούσαμε κάτι παρόμοιο τελευταία. Πολλή τροφή για σκέψη, τροφή για την ψυχή ακόμα, εκτός αν κάποιος κάνει δίαιτα στη σκέψη, και προτιμά την τροφή για την ψυχή κονσερβαρισμένη με τη βούλα κάποιου ειδικού επάνω της και ιεραρχικά στοιβαγμένη από κάτω προς τα πάνω όπως οι κονσέρβες στο σούπερ μάρκετ. "Not how the world is, is the mystical, but that it is." Μαγεία...
  22. 2 points
    Η προτεραιότητα που δίνουν οι Έλληνες στη σοβαροφάνεια έναντι της σοβαρότητας ευθύνεται για πολλά προβλήματα.
  23. 2 points
    Ψηφίζω ως "καλύτερο" εξώφυλλο την βραζιλιάνικη έκδοση της Λάμψης!!!
  24. 2 points
    Μιχάλη, ένα από τα πιο σημαντικά από τα παραπάνω -κι αυτό που πρέπει να κρατήσεις σφιχτά σαν φυλαχτό όταν ξεκινήσεις το επόμενο- είναι το εξής: Ότι μπορώ τελικά να ξεκινήσω κάτι χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρος για το τέλος του. Κι'αυτό γιατί, όταν έρθει εκείνη η ώρα θα πεις το φοβερά αγχωτικό: "Ναι αλλά δες το προηγούμενο τι στρωμένο τέλος έχει! Πού να ξεκινήσω τώρα αφού δεν έχω κάτι εξίσου δυνατό και ξεκάθαρο!" Γιατί θα το πεις. Θα το πεις όπως το λένε, λίγο-πολύ, οι περισσότεροι. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ. Καλές διορθώσεις απο 'δω και πέρα. Και ΜΗΝ πειράξεις τον τίτλο, έτσι;
  25. 2 points
    Να είναι καλά οι άνθρωποι. Να είσαι καλά κι εσύ. Μόνο αυτό. Πήγα να πω "και να γράφεις, να διαβάζουμε", αλλά όχι. Ας είσαι καλά κι ας μην γράφεις μωρέ. Να ζεις. Αυτό. (Σάμπως αντλώ μεγαλύτερη χαρά όταν γράφω, από όταν μαζεύω βελανίδια, έτσι, απλά γιατί είναι όμορφα; )
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..