Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 08/19/2019 in all areas

  1. 5 points
    Καλησπέρα Αλέξανδρε. Λοιπόν έχεις δίκιο και άδικο σε όσα λες. Ή σε όσα σε προβληματίζουν. Από τη στιγμή που το γράψιμο σε ηρεμεί, ή σωστότερα, η κατασκευή του κόσμου σου σε συναρπάζει, πρέπει να συνεχίσεις να το κάνεις. Να συνεχίσεις να γράφεις εφόσον σε ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Υπάρχει μία θεωρία σε σχέση με αυτό, το γράψε σαν να μην υπάρχει αύριο. Δεν είναι πάντα σωστό, αλλά στην πορκειμένη περίπτωση νομίζω πως αυτό πρέπει να κάνεις. Γράψε χωρίς να σκέφτεσαι ούτε εκδότες ούτε διανομείς. Αυτές οι έννοιες θα σε απασχολήσουν μετά. Μην περιορίζεις τον εαυτό σου, εφόσον αυτό που κάνεις, από όσο κατάλαβα, είναι κάτι που απολαμβάνεις -και είναι και παιδικό όνειρο στην τελική. Είναι θετικό ότι γράφεις αγγλικά. Υπάρχουν πλατφόρμες, ιντερνετικά περιοδικά, συμβατικά περιοδικά, που θα αγόραζαν μία νουβέλα ή ένα διήγημα. Αυτό θελει μεν ψάξιμο αλλά δεν κοστίζει τόσο. Μιλάω για να αρχίσεις από κάτι μικρό στην ξενόγλωσση αγορά. Αν κάνεις την αρχή μετά κανείς δεν ξέρει τί πόρτες μπορεί να σου ανοίξουν. Ένα έργο πέντε τόμων έχει σίγουρα μικρές προοπτικές επιτυχίας στην Ελλάδα. Ωστόσο όταν θα το έχεις ολοκληρώσει, ξανακοιτάξει, διορθώσει, κουρέψει, ξαναγράψει και ξαναδιαβάσει, όταν θα έχει περάσει από το κόσκινο του beta reading και όταν θα έχεις ακούσει και πέντε γνώμες από ανθρώπους που είχαν την τύχη (ή την ατυχία) να έχουν μπει κάπως νωρίτερα στο χώρο, θα δεις τότε ποιες πόρτες μπορείς να χτυπήσεις. Υπάρχουν εκδότες που στάνταρ θα ζητήσουν χρήματα και αν δεν σε ενδιαφέρει αυτό απλώς δεν θα ασχοληθείς. Υπάρχουν εκδότες που δεν ζητάνε, και είναι πολλοί, και όταν το έργο σου θα είναι όσο καλύτερο μπορείς να το κάνεις, θα στοχεύσεις εκεί. Από τη στιγμή που θα έχεις μία θετική απάντηση τα πράγματα θα είναι ευκολότερα για το δεύτερο βιβλίο σου, ακόμη πιο εύκολα για το τρίτο και ούτω καθ' εξής. Επίσης μία έκδοση στο εξωτερικό σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο στο βιογραφικό σου. Κυνήγησε διαγωνισμούς εκδοτικών οίκων, είναι και αυτό ένα κάποιο ξεκίνημα. Βάλε στην αναζήτηση λογοτεχνικοί διαγωνισμοί, να δεις πόσα θα σου βγάλει. Γενικώς, να φαίνεσαι. Σε παρουσιάσεις, σε events, να ακούγεσαι. Το πράγμα δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Αλλά σίγουρα μην ξανασκεφτείς ότι δεν έχει νόημα να γράψεις. Είναι σαν να παρατάει κάποιος τη ζωγραφική, που τον γεμίζει, τον εμπνέει, τον κάνει να νιώθει όμορφα με τον εαυτό του, μόνο και μόνο επειδή διαπιστώνει ότι δεν θα γίνει ποτέ ο νέος Νταλί. Ελπίζω να κατάλαβες τι θέλω να πω. Στο κάτω -κάτω το όνομα, όπως και τα βιβλία, χτίζονται λίγο -λίγο.
  2. 4 points
    Παιδιά, εγώ διάβασα, σχολίασα, ψήφισα. Πέρασα πολύ ωραία, και στη συγγραφή και στο διάβασμα. Η κάθε ιστορία είχε κάτι να πει, να δώσει. Η εισαγωγή ήταν πολύ ωραία, αλλά στενοχωρήθηκα που δυσκόλεψε, η αυστηρά fantasy θεματολογία της, την Έλλη, που ήταν αυτή που ζήτησε το παιχνίδι (μαζί με την Αταλάντη). Στατιστικά, έτσι, για τη φάση: Σε τρία από τα τέσσερα διηγήματα, ο ονειρευτής ήταν ορφανός και φτωχός και τον μάζεψε ο Άρχοντας στο παλάτι. Σε δύο διηγήματα ο Κήπος έχει τριανταφυλλιές. Επίσης σε δύο, ο ονειρευτής παίρνει ένα επικίνδυνο, εθιστικό ναρκωτικό (για την ακρίβεια, του το δίνει ο βασιλιάς). Ουάου! Σε (άλλα) δύο, η λύση είναι Ου-Α-ου.
  3. 3 points
    Θέλω απλά να μοιραστώ αυτά που σκέφτομαι για το βιβλίο μου και να ακούσω κάποια σχόλια. Το "συγγραφέας" το γράφω έτσι επειδή ακόμα δε θεωρώ ότι είμαι, ίσως να είμαι επίδοξος συγγραφέας. Από πέρσι το καλοκαίρι έχω ξεκινήσει να γράφω μια ιστορία. Σε αυτό το σημείο να πω ότι από μικρό παιδί μέσα μου ήξερα ότι μια μέρα θα έγραφα μια ωραία ιστορία και δεν το είχα προσπαθήσει ποτέ (να γράψω ολόκληρο βιβλίο). Την ιστορία μου στο μυαλό την έχω χωρίσει σε 5 βιβλία (τώρα θα μου πει κανείς με ποιο κριτήριο; ένιωθα ότι με αυτά που έχω στο μυαλό μου, νοηματικά μπορέι να χωρέσει σε 5). Το κάνω ως ένα βαθμό και επειδή με ηρεμεί, έχω φτιάξει έναν όμορφο κόσμο και τον επεκτείνω και δίνω μια μορφή σε όλα τα πράγματα που με απασχολούν και τα εκφράζω όπως θέλω (λογοτεχία του φανταστικού). Αυτή τη στιγμή κάνω το διδακτορικό μου πάνω στην επιστήμη μου οπότε λίγο πολύ έχω κάπως χρόνο να το κάνω. Αλλά με όλα αυτά που έχω διαβάσει για τις εκδόσεις έχω μια απογοήτευση. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να γράψω από τη στιγμή που ααααν κάποιος εκδότης πει το ναι ή θα μου πει σκάσε μου τόσα χρήματα για την έκδοση ή αν θα δώσει 10 βιβλία μου σε μερικά βιβλιοπωλεία χαμένα σε ένα ράφι. Στα αγγλικά γράφω άψογα, μπορώ να παρουσιάσω ένα αξιοπρεπές κείμενο (αν και σίγουρα θέλει κάποιον να το δει) αλλά είναι μια πανάκριβη λύση. Είμαι λίγο γειωμένος γιατί απλά πίστευτα ότι ένα ωραίο βιβλίο αρκεί και όλα τα άλλα είναι θέμα του εκδότη.
  4. 3 points
    Μια οικογένεια πρώην παιδιών ηρώων, που έχουν μεγαλώσει χώρια, πρέπει να ενώσουν ξανά τις δυνάμεις τους για να συνεχίσουν να προστατεύουν τον κόσμο. Δημιουργός: Jeremy Slater Ηθοποιοί: Aidan Gallagher, Ellen Page, Tom Hopper | Δείτε την πλήρη λίστα με τους ηθοποιούς που συμμετέχουν εδώ
  5. 3 points
    Στίβεν Κινγκ και ''Ο κύριος Μερσέντες''.
  6. 2 points
    Όνομα Συγγραφέα: Αταλάντη Ευριπίδου Είδος: Παραμυθοφαντασία Βία; Άντε καλέ Σεξ; Σας έχω κακομάθει, άρα όχι Αριθμός Λέξεων: 3.995 Αυτοτελής; Μάλιστα Σχόλια: Για το write-off #92 με εισαγωγή της Ιρμάντα.
  7. 2 points
    2. Οι αλήτες του Ντάρμα, Jack Kerouac Did not finish, σελ. 92 από 286. Το ξεκίνησα με μεγάλη λαχτάρα, δεν θα το τελειώσω ποτέ. Με κούρασε αφάνταστα, και μόλις με έκανε να ενδιαφερθώ λιγάκι, πίσω πάλι στη βαρεμάρα. Δεν ξέρω αν φταίνε οι μπίτνικ, ο Κερουάκ ή το συγκεκριμένο βιβλίο, αλλά ... 3. 7 Θανάσιμα Ερωτήματα, Γιώτα Σταυρίδη Did not finish σελίδα 10 από 147. Ένα κείμενο που φαίνεται να είναι γραμμένο από παιδί του Γυμνασίου. Αξιέπαινη προσπάθεια από άτομο με τις ιδιαιτερότητες της συγγραφεώς, αλλά όχι κάτι που θα άντεχα να του δώσω περισσότερο αναγνωστικό χρόνο. 4. Φύλλα Φθινοπώρου(Aaron #1), Πέτρος Αστερίου Μαλούσης Did not finish σελίδα 56 από καμιά 400, αν στοπ goodreads είναι γραμμένο ένα αστρονομικό νόυμερο (9000+). Το βιβλίο μου είχε σταλεί αρχικά ηλεκτρονικά από τον συγγραφέα. Το είχα ξεκινήσει, αλλά κολλούσα συνεχώς να προχωρήσω πέρα από την σελίδα 20. Υπέθετα ότι έφταιγε λίγο και το ότι το διάβαζα από την οθόνη. Στο Fantasmagoria 2019 αγόρασα το βιβλίο τυπωμένο. Το ξεκίνησα πάλι από την αρχή. Δεν κατάφερα να περάσω από την σελίδα 56. Τρία είναι τα μεγάλα θέματα που έχω με το βιβλίο αυτό. α) Οι αγγλισμοί. Δε μιλάμε για το κλασσικό "θα σε πάρω πίσω τηλέφωνο" που με θλίψη μου βλέπω ότι έχει αρχίσει να μπλέκεται στην καθημερινότητά μας, αλλά για επιλογές που είτε κάνουν το κείμενο ουσιαστικά ακατανόητο, είτε το κάνουν δύσκαμπτο και αστείο, π.χ. "το αγόρι τεντώθηκε για να αντληθεί θερμό αίμα στις άκαμπτες αρθρώσεις του". Όση ελληνική γλώσσα έχει απομείνει, θέλει ένα πάρα πολύ καλό γυάλισμα, ειδικά στις καταλήξεις των ρημάτων τρίτου προσώπου πληθυντικού. (Ωστόσο οι διάλογοι είναι πιο ζωντανοί από τον μέσο φωσκολικό διάλογο του μέσου φανταστικού διηγήματος σήμερα). β) Όλοι οι ήρωες είναι αντιπαθείς κι αδιάφοροι. Η αλήθεια είναι πως ο συγγραφέας προσπαθεί να τους δώσει κίνητρα, όμως το μόνο που βλέπω είναι πέντε άτομα με την ίδια ακριβώς αίσθηση της μίρλας και της κακομοιριάς. Σε σύγκριση, ο Γκλόκτα του The Blade Itself ενώ γκρινιάζει φανερά, η γκρίνια του είναι συμπαθητική, σχεδόν πονάς μαζί του, και ταυτόχρονα είναι εντελώς διαφορετική από την γκρίνια του Τζεζαλ. γ) Όμως το πιο σημαντικό κι αυτό που θεωρώ πως ΚΑΙ με το θέμα των ηρώων έχει σχέση ΚΑΙ με το αν θα κατάφερνα να το συνεχίσω είναι το θέμα της σάτιρας. Με όσο λιγότερα λόγια γίνεται, αν κουνάς το δάχτυλο και λες από την πρώτη σελίδα "είναι σάτιρα και μην παραξενευτείς αν σε πετάω έξω από την εμβάθυνση", τότε ΔΕΝ έχεις γράψει σάτιρα και κυρίως δεν έχεις γράψει λογοτεχνία. Η σάτιρα χρειάζεται άπειρη προσοχή να κάνεις τον κοινωνικό/πολιτικό/φιλοσοφικό/καλλιτεχνικό σχολιασμό σου ΧΩΡΙΣ να μας πετάς έξω, ΧΩΡΙΣ να κάνεις εκπτώσεις στην λογοτεχνική ποιότητα του έργου σου. Γιατί όταν κάνεις εκπτώσεις στη λογοτεχνική ποιότητα του έργου σου, τότε δεν είναι σάτιρα. Είναι απλά μια αποτυχημένη λογοτεχνική προσπάθεια. Κοντολογίς, αναγνωρίζω την πρόθεση του συγγραφέα, αλλά η εκτέλεσή του ήταν άτεχνη. 5. Μαρμαρωμένος βασιλιάς, Γιάννης Σιδέρης Did not finish, σελ. 159 από 544. 1) Δεν ανήκει στο ελληνικό φανταστικό, όπως νόμιζα. Είναι κατασκοπικό θρίλερ. Αυτό δεν έχει σε τίποτε να κάνει με το ότι το παράτησα. 2) Η γραφή είναι τιτανοτεράστια. Λίιιγο ακόμα και θα έκανε τον Φώσκολο να κλαίει από τη ζήλια του. Η περιγραφή ενός φιλιού, ας πούμε, κρατάει έξι σελίδες και κάτι. 3) Οι χαρακτήρες είναι πιο καρικατούρες κι από τον καραγκιόζη. Ο κακός σαδιστής Τούρκος, η χαζούλα χορεύτρια, η τολμηρή-παρθένα-ψυχολόγος Αρμένισσα που βοηθάει τον Έλληνα, νταβραντισμένο, -εγώ-ξέρω-κοριτσάκι- υπερκατάσκοπο. 4) Τον οποίο Έλληνα υπερκατάσκοπο τον λένε Ε5. 007, φάε τη σκόνη μου. 5) Αλήθεια τίποτε από τα παραπάνω δεν θα έκανε να το παρατήσω, αλίμονο, ζούμε για το επόμενο so bad it's good βιβλίο που θα ανακαλύψουμε και θα το κάνουμε καλτ must read. Αλλά, μωρέ παιδί μου, από ένα σημείο κι ύστερα όλη αυτή η τεστοστερόνη μου βρωμάει λιγάκι. Δυσφορώ. Διάβασα μια ερωτική σκηνή (την περίφημη εξασέλιδη) και με παραξένεψε το ότι ο συγγραφέας θεωρεί εξαιρετικά σέξι να χώνει ο τύπος το δάχτυλό του στο στόμα της άλλης. Ξεφυλλίζω το βιβλίο και πέφτω και σε δεύτερη, ίδια σκηνή. Άλλος τύπος, η ίδια τύπισσα. (Να μην λέω ψέμματα, αλλά υποψιάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλες τέτοιες.) Μια από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις όλης αυτής της σεξουαλικής έντασης (την οποία, ειρήσθω εν παρόδω πασπαλίζει με ψυχολογικά και φιλοσοφικά αποφθέγματα ελληνικού εθνικού και ψυχικού μεγαλείου παύλα καταστηλίτευσης της μιαρής και τιποτένιας τουρκοασιατικής κατάντιας) είναι ότι το δάχτυλο (!) που χρησιμοποιεί και ο ένας και ο άλλος τύπος είναι "το κυρίαρχο από τα δάχτυλά του, ο δείκτης του δεξιού χεριού". Πολλή τεστοστερόνη, σας λέω. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το ότι έχουμε (ως εκεί που διάβασα) μια ιστορία που θα μπορούσε να ειπωθεί εντός 40 σελίδων και χρειάζεται 159, το έβαλε στη λίστα με τα παρατημένα του 2019. Επειδή είμαι μαζόχα, θα προσπαθήσω να διαβάσω και το σήκουελ, το Ινδικό Διαμάντι, ακριβώς γιατί υποθέτω ότι δεν θα μου πάρει πάνω από 100 σελίδες να το παρατήσω κι αυτό. @wordsmith, εδώ θα σου απαντήσω, ΕΛΠΙΖΩ να μην είναι ο δικός μας @Ballerond και μας το κρύβει, ο πονηρούλης... 6. Η Ηρωική Υπόθεση του κου Γκούνεμπεργκ, Gounis Did not finish σελίδα περίπου στη μέση. Πολύ ιντριγκαδόρικο, κείμενο, ιδέα, σύλληψη, φορμάτ, σκέψη, σχόλιο, σχέδιο, όπως θέλετε πείτε το. Αλλά από ένα σημείο κι ύστερα κουράζει. Δεν έχω το κουράγιο να πάω παρακάτω. Κρατάω μια πιθανότητα να το ολοκληρώσω στο μέλλον, (στο πολύ μέλλον), αλλά αυτή τη στιγμή είναι μάλλον ανούσιο να συνεχίσω να παλεύω μαζί του. Κρατάω το όνομα του Γκούνη για τις υπόλοιπες δουλειές του. 7. Δεν θα χαθούμε, Έλενα Αυγουστάτου Did not finish, σελίδα 63 από 244. Πρώτη φορά που παρατάω βιβλίο όχι εξαιτίας της κακής γραφής (δεν είναι καθόλου κακή, είναι πολύ ενδιαφέρουσα, με δικό της ύφος κι είναι κι ο λόγος για τον οποίο έφτασα ως τη σελίδα 63 τελικά), ούτε εξαιτίας κακογραμμένων χαρακτήρων (ίσως ήθελαν ένα τσικ ακόμη, αλλά σε γενικές γραμμές είναι μια χαρά), ούτε εξαιτίας του ότι οι ήρωες είναι έφηβοι που τελειώνουν το σχολείο -κι εγώ έχω πατήσει τα 44. Το παράτησα γιατί ο υπότιτλος είναι "δυστοπικό μυθιστόρημα" κι ως το σημείο που το έκλεισα ακόμα δεν έχω δει καμιά δυστοπία (έχει περάσει το 1/4 του βιβλίου κι ακόμα η -πιθανή- δυστοπία είναι 2, και ολογράφως δύο, φράσεις κάπου σκόρπιες). Όταν μου τάζεις ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, δεν μπορώ να ασχολούμαι επί 63 σελίδες με τις -κατά τα άλλα καλογραμμένες- ερωτικές περιπέτειες της ηρωίδας σου, εκτός κι αν τις ντύσεις με κάτι που να μου δικαιολογεί τον υπότιτλό σου. Μια ακόμη δυσκολία που είχα είναι πως το setting με μπερδεύει απίστευτα. Τι έιναι η Λούμια, και γιατί έχει περάσει το 1/4 του βιβλίου κι ακόμα δεν έχω μάθει τίποτε γι' αυτήν; Πώς μπορεί να έχει ΚΑΠΗ (ελληνικό πράμμα) κι όλοι να έχουν λατινογενή ονόματα (Σολεδάδ, Ντόνα, Ραμόν) εκτός από το αίσθημα της ηρωίδας που τον λένε Μαρίνο (ο Μαρίνος του Μαρίνου, το όνομα δεν παρουσίαζεται ξενικό και άκλητο); Είναι στο δικό μας κόσμο ή σε φανταστικό, κι αν είναι σε φανταστικό τότε τι δουλειά έχουν οι BMW και τα Gucci παπούτσια; Γενικά, επειδή η γραφή πραγματικά με ιντριγκάρει, κάποια στιγμή στο μέλλον θα το ξαναπιάσω. Αλλά επί του παρόντος δεν είμαι για αισθηματικό εφηβικό, δεν την παλεύω.
  8. 2 points
    Το λουλούδι είχε 5 πεταλα, εδωσε στον Κακο ΒΑσιλιά να φαει τα 4, εμεινε 1. Αλλά τι εκανε ααυτο το 1 δεν ξερω
  9. 2 points
    Last Days/Έσχατες Μέρες (Εκδόσεις Καστανιώτης) Κι εμένα μου άρεσε αρκετά το βιβλίο. Ο Evenson γράφει με έναν τρόπο όπου, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω το γιατί, δημιουργεί μια ομιχλώδη αίσθηση, που αποπροσανατολίζει τον αναγνώστη. Αυτό από την μία είναι πολύ καλό, γιατί σε αντίστοιχη θέση βρίσκεται και ο πρωταγωνιστής και μπάζει τον αναγνώστη για τα καλά στην ατμόσφαιρα, αλλά από την άλλη μου δημιούργησε σε πολλές περιπτώσεις την επιθυμία για περισσότερες λεπτομέρειες και πιο πολλή εμβάθυνση. Ο ρυθμός είναι καταιγιστικός και η πλοκή συναρπαστική, πραγματικά διαβάζεται εύκολα σε μια καθισιά. Δύο παράπονα έχω, που πιθανώς συνδέονται και τα δύο σε κάποιο βαθμό με την ιδιαιτερότητα της γραφής του Evenson που προανέφερα. Πρώτων οι χαρακτήρες θα ήθελα να είναι λίγο πιο καλοδουλεμένοι. Δεν είναι αυτό που λέμε paper-thin, αλλά ούτε και κανένα τρομερό βάθος ή ενδιαφέρον έχουν. Δεύτερον κάπου προς το τέλος ίσως να παραήταν γρήγορο και θα ήθελα να το πάει λίγο πιο αργά αναλώνοντας περισσότερο χρόνο τόσο στα γεγονότα όσο και στην ψυχολογία του πρωταγωνιστή. Γενικά θα το πρωτινά σε όποιον θα ήθελε να διαβάσει ένα αρκετά νοσηρό και συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Βαθμολογία: 7.5/10
  10. 2 points
    Xrusaki, καταρχάς, θα σου πω τι κατάλαβα από το διήγημα. Λοιπόν, έχουμε έναν επαγγελματία ονειρευτή που τον μισθώνει ένας μάγος για να του βρει το Περιπλανώμενο Λουλούδι. Ο νεαρός δυσκολεύεται με την αποστολή, ο μάγος τον απειλεί. Ο ονειρευτής πηγαίνει και κοιμάται στη ρίζα ενός δέντρου και μπαίνει μέσα στην ψυχή του, κι από τις ρίζες του επικοινωνεί με τη γη, βρίσκει όλα τα άλλα δέντρα και τους κήπους, ώσπου βρίσκει μία βελανιδιά. Από τις ρίζες της ανεβαίνει και βλέπει ότι έχει βρει τον κήπο που έψαχνε. Εκεί κάθεται μία πριγκίπισσα, που είναι αυτή που είχε ξαναδεί στα όνειρά του. Αυτή έχει τη χελώνα με το λουλούδι. Ο μάγος τα θέλει, αλλά η πριγκίπισσα δεν θα αφήσει κανέναν να της τα πάρει. Και κάνει μία προσφορά στον μικρό. Η προσφορά είναι: "έλα να με υπηρετήσεις, να γίνεις κατάσκοπός μου, και θα είσαι ασφαλής από τον γερο-μάγο που κατά πάσα πιθανότητα θα σε σκοτώσει". Ο μικρός δέχεται αμέσως, και τότε η πριγκίπισσα του λέει το καλύτερο, που του το φύλαγε για το τέλος: "θα έρθουν να σε πάρουν κάτι μοναχοί και θα σε πάνε στο μοναστήρι να σε εκπαιδεύσουν, ώστε να με υπηρετήσεις καλά". Ωραία... Τώρα, θα σου πω τι μου άρεσε, τι δούλεψε, κατά τη γνώμη μου καλά, και τι όχι. Για την ιστορία: Ωραία η φάση με την πριγκίπισσα και την κατασκοπεία, έδωσε έναν άλλον αέρα στο ονειρικό του θέματος, έναν αέρα σκληρό, ωμό. Χρησιμοποίησες πολύ ωραία το φανταστικό στοιχείο. Αυτό μου άρεσε, ήταν πρωτότυπο, σπάνιο. Μου άρεσε, επίσης, πάρα πολύ η περιγραφή του πώς βρήκε ο Ποντρ τον κήπο, πώς ταξίδεψε μέσα από τις ρίζες της καστανιάς. Είναι το αγαπημένο μου κομμάτι απ' όλο το κείμενο. Τα προβλήματα, μικρά και μεγάλα, της ιστορίας: 1) Ο μάγος, αν είναι τόσο δυνατός και κακός και αποφασισμένος όσο τον περιγράφεις, μπορεί να βρει τον Ποντρ. Πολύ εύκολα, θα του έχει βάλει μαγικό κοριό (κάποιο ξόρκι) κι έτσι θα βρει κι αυτόν και την πριγκίπισσα με τη χελώνα και το λουλούδι. Αυτή είναι η παγίδα όταν βάζουμε πολύ δυνατούς αντιπάλους στους πρωταγωνιστές μας, ότι πρέπει να βρίσκουμε αντίστοιχα δυνατές λύσεις. 2) Ο Ποντρ πείθεται πολύ εύκολα να υπηρετήσει την πριγκίπισσα. Δεν ξέρει τίποτα γι' αυτήν, πώς την εμπιστεύεται; Εγώ, πάντως, δεν την εμπιστεύτηκα. Σίγουρα, η ζωή του κινδυνεύει με τον μάγο, αλλά πού ξέρει τι θα πάθει μ' αυτήν; Θα έπρεπε να το σκεφτεί διπλά και τριπλά, να της κάνει ερωτήσεις, να συζητήσουν λίγο. Αντίθετα, έχουμε την πριγκίπισσα να λέει "εγώ θέλω, εσύ κάνεις". Γενικά, τον Ποντρ δεν τον είδα, δεν τον ένιωσα σαν κάτι ζωντανό. 3) Η πριγκίπισσα πρώτα του λέει ότι θα την υπηρετήσει, αυτός δέχεται, και στο τέλος του λέει ότι θα πρέπει να τον εκπαιδεύσουν μοναχοί. (Κι αυτός, πάλι, δεν το σκέφτεται καθόλου! ) Γιατί; Δεν είναι λεπτομέρεια, είναι κάτι πολύ σημαντικό. Νομίζω ότι αυτό το τελευταίο δεν χρειαζόταν, ή, αν ήθελες να το βάλεις, να το έγραφες από πιο πριν, να ερχόταν φυσικά. Για τη γραφή: Η γραφή σου χρειάζεται πολλή προσοχή και δουλειά, Χρυσάκι. Γράφεις πολύ προφορικά, σε σημείο να αναιρείς τη γραμματική. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μη βγαίνει νόημα, πολλές φορές, από το κείμενο. Ενδεικτικά, έχω σημειώσει δυο-τρία πράγματα, παρακάτω. Το σωστό είναι: «Τι να τα κάνω τα ωραία λόγια σου, όταν, αντί να δουλεύεις να βρεις αυτό που γνωρίζεις ότι είναι η δουλειά σου, τρως και πίνεις ως αργά με τις δούλες;» Αν ήθελες να το κόψεις, θα μπορούσες να κάνεις το εξής: «Τι να τα κάνω τα ωραία λόγια σου; Αντί να δουλεύεις να βρεις αυτό που γνωρίζεις ότι είναι η δουλειά σου, τρως και πίνεις ως αργά με τις δούλες». Επίσης, καλό είναι ν' αλλάξεις το δεύτερο "δουλειά" με "αποστολή". Να βρει αυτό που είναι η αποστολή του (το "γνωρίζεις ότι" δεν χρειάζεται). Αυτό το λάθος με τις τελείες το κάνεις σε όλο το κείμενο: Δεν βγαίνει νόημα. Βάλε τελεία, αν θες, στη χελώνα. Αλλά με τίποτα εκεί που την έχεις! Αυτό δεν βγάζει νόημα στα ελληνικά. Στα αγγλικά, ναι, αλλά έγραψες το διήγημα στα ελληνικά. Το σωστό είναι "είστε (ή "γίνεστε" ) εξαιρετικοί κατάσκοποι". Επίσης, τα εισαγωγικά πληκτρολογούνται ως εξής: πατάς το δεξί Alt (το κρατάς πατημένο) και τα πλήκτρα για τις αγκύλες { } . Το ελληνικό ερωτηματικό είναι στο πλήκτρο Q. Η τελική εικόνα: ένα κείμενο με προβλήματα, αλλά και μεγάλη φαντασία. Βιαστικό, νευρικό, θέλει περισσότερη φροντίδα για ν' ανθίσει η φαντασία και να λάμψει. Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή! (Θα διαβάσουμε για την εκπαίδευση του Ποντρ; )
  11. 2 points
    Σου εύχομαι καλή επιτυχία. Πλοκή: Γρήγορη πλοκή, αγωνιώδες. Μελανό σημείο η σκηνή που βρίσκεται στο βράχο και κοντεύει να πέσει. Κατά τη γνώμη μου την τραβάς περισσότερο από αυτό που πρέπει και κάπου εκεί σκαλώνει ο αναγνώστης Κοσμοπλασία: το δυνατό σου σημείο. Η πύλη από την πραγματικότητα στο όνειρο, οι εικόνες που μας προσφέρεις. Όλα αυτά ήταν μια ωραία εμπειρία Χαρακτήρες: λίγο υποτιμημένοι. Δε με ενόχλησε όμως. Γλώσσα: δεν θυμάμαι αν έχω διαβάσει άλλο κείμενό σου, αλλά μου άρεσε πολύ η γλώσσα σου. Διεκπεραίωση: έδωσες μια καλή συνέχεια στο αρχικό κείμενο. Επιτυχημένη η συμμετοχή σου
  12. 2 points
    Φίλη Χρύσα. Το κείμενό σου στο μεγαλύτερο μέρος είναι καλό, δείχνει δυνατότητες. Δυνατές περιγραφές, σε μπάζει σε ένα ωραίο κλίμα. Συνέχισε να γράφεις κι εδώ στο φόρουμ θα σε βοηθήσουν πολύ οι κριτικές μας (τις οποίες να δέχεσαι με χαρά, ακόμα κι αν διαφωνείς). Όσον αφορά στους διαλόγους και τους χαρακτήρες, θα συμφωνήσω με το Γιάννη. Όντως, ενώ κάνω εικόνα το περιβάλλον, αδυνατώ όπως το διαβάζω να καταλάβω τους χαρακτήρες σου. Οι διάλογοι ακατανόητοι ως κάποιο σημείο. Να ξέρεις, καλή θα γίνεις όταν κάποιος θα αδυνατεί να διαβάζει το κείμενό σου βιαστικά. Ένα άλλο ζήτημα που δε θίχτηκε ήταν η δομή του κειμένου σου. Μετά την εισαγωγή της Ειρήνης, φρενάρεις την αφήγησή σου, με το να μας παρουσιάζεις τους ήρωες με πολύ tell. Προσπάθησε να κάνεις την ίδια παρουσίαση χωρίς να κόβεις την αφήγηση. Πχ να σκέφτεται ο ήρωας όλα όσα έχουν προηγηθεί ή να υπάρχει κάποιο στοιχείο που να τα θυμίζει ή να αναφέρονται σε κάποιο διάλογο. Καλή επιτυχία
  13. 2 points
    Το "The Searchers" επηρέασε οπτικά και το "Star Wars" όπως μάθαμε στη σχολή κινηματογράφου. Τα "Rio Bravo" και "El Dorado" είναι ακριβώς το ίδιο σενάριο. Στο πρώτο, το "Rio Bravo" ο μεθύστακας φίλος του Γουέιν είναι ο Dean Martin και ο νεαρός πιστολέρο ο τραγουδιστής/ηθοποιός Ricky Nelson. Στο "El Dorado" μεθύστακας ο Mitchum και νεαρός πιστολέρο ο Caan. Και ο Γουέιν είναι ο Γουέιν. Είναι μια ενδιαφέρουσα διπλή προβολή για σύγκριση.
  14. 2 points
    ψηφισα. Καλές προσπάθειες - ξεχωρισα 2. Μπράβο!
  15. 2 points
    Αυτή την κριτική δεν την ξέχασα, ήθελα καιρό να πω κάτι, ε τελικά το λέω τώρα. Μιλάς για το Stagecoach έτσι; Του τεράστιου John Ford; Έχω καιρό να τη δω αλλά όταν σπούδαζα κινηματογράφο στην Αμερική δεν υπήρχε σεμινάριο κινηματογραφικής ανάλυσης που δεν εμπεριείχε αυτή την ταινία, που θεωρείται από τις πιο κλασσικές. Ίσως να έχει παλιώσει για κάποιους που μεγάλωσαν με αντίγραφα της αλλά τι να πω (όπως είπα έχω καιρό να το δω) η ιστορικότητα της όμως αναμφισβήτητη. Και δεν είναι μόνο που δεν σου άρεσε, οκ, αλλά σοκάρει η κριτική που δίνεται σε δύο μόλις αράδες. 🙂
  16. 1 point
    Όνομα Συγγραφέα: ΚΑΝΑΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Είδος: Φαντασίας Βία; όχι Σεξ; όχι Αριθμός Λέξεων: 1453 Αυτοτελής; ΝΑΙ Σχόλια: Γράφτηκε στα πλαίσια του write-off#92. ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ.docx
  17. 1 point
    Είδος: fantasy Λέξεις: 4.000 Σχόλια: Η συμμετοχή μου στο Write-off #92. Αρχείο στο τέλος του ποστ. Η Τελευταία Έξοδος Η Τελευταία Έξοδος.doc
  18. 1 point
    Πολύ αγαπημένο. Όλοι οι χαρακτήρες συμπαθείς, περιέχει τα συστατικά που πρέπει να περιέχει ένα παραμύθι ενηλίκων. Περιμένω τη δεύτερη σεζόν. (Ο Μικρός/ Μεγάλος Πέντε τα σπάει. Και ο Τέσσερα. Και ο χιμπατζής μπάτλερ.) Βασικά, όλοι και όλα μου άρεσαν. Ελπίζω η δεύτερη σεζόν να εξακολουθήσει στο ίδιο επίπεδο και να φωτίσει κάποια κομμάτια του παρελθόντος των χαρακτήρων που παραμένουν σκοτεινά.
  19. 1 point
    Ξεκίνησα το Η Αφροδίτη με τη γούνα, του Leopold von Sacher-Masoch.
  20. 1 point
    elgalla, να σου πω τι κατάλαβα από το διήγημα-που-θέλει (και θέλω)-να γίνει νουβέλα; Να σου πω: (Να με συγχωρείς, αλλά δεν θα τους αναφέρω με τα ονόματά τους. Ας τους πούμε: Βασιλιάς, Παλιός Ονειρευτής, Νέος Ονειρευτής, κλπ. ) Να πώς έχει: είναι θαυμάσιο. Χρησιμοποίησες την εισαγωγή της Ιρμάντας με μεγάλη φαντασία. Είναι πολύπλοκο. Είναι τόσο πολύπλοκο, που θέλει άπλωμα, πολύ άπλωμα. Είναι σαφέστατο, δεν μπορώ να πω ότι έχω απορίες, αλλά, ένα άγχος το ένιωσα ρε παιδί μου: πολλή κοσμοπλασία, για τόσο λίγο χώρο, μεγάλη πλοκή, πολλά ονόματα, πράγματα, πρόσωπα... Χαμός. Αλλά είναι και η πιο ολοκληρωμένη ιστορία του παιχνιδιού. Αν το μεγαλώσεις, δώσ' το μου να το διαβάσω, τρελαίνομαι! Κάτι ψιλά: Υό! Ταφφφ... Τα μαλλιά της πριγκίπισσας μοσχοβολούν, λέει. Δεν θα 'πρεπε να του χτυπήσει κάνα καμπανάκι, κάπου εκεί, αφού πριν μας είπε ότι στα όνειρα δεν υπάρχουν μυρωδιές; Αγγλισμός, όχι τύπου "δεν βγάζει νόημα", αλλά αισθητικού ζητήματος. Το χρησιμοποίησες και πιο πριν. Θα μπορούσες, για ποικιλία, πιο πριν να είχες πει: "άρχισε να ανασύρει από τη μνήμη του..." Αμάν δηλαδή μ' αυτό το recall. "Αναπουπούλιασε"! Σούμα: Μία υπέροχη ιστορία fantasy, που θέλει πολύ περισσότερο χώρο απ' όσο είχε στα πλαίσια του παιχνιδιού. Ευχαριστούμε για το παιχνίδι, για τη συμμετοχή, για την υπέροχη ιστορία.
  21. 1 point
    @xrusaki: Ελπίζω να μην φάνηκα απότομος, δεν είχα κακή πρόθεση. Απλά επισημαίνω πράγματα που είχαν επισημάνει και σε εμένα οι πιο έμπειροι εδώ με σκοπό να βελτιωθώ 😉 Η Άννα πιο πάνω κάνει μία πολύ λεπτομερέστερη ανάλυση η οποία πιστευώ θα σε βοηθήσει επί τούτου. Το κείμενο έχει δυνατότητες απλά με δυσκόλεψε η γραφή του και τα λάθη της. Αν τα στρώσεις αυτά τότε σίγουρα θα γίνει πολύ καλύτερο.
  22. 1 point
    Ιούλιος 41. Γουδί: το κίνημα του 1909 - Τάσος Βουρνάς (266) 8/10 42. Η δίκη των Έξι: επίλογος στο Γουδί - Αλέξανδρος Κοτζιάς (222) 9/10 43. Επικίνδυνα παιχνίδια για κορίτσια - Ντάσιελ Χάμμετ (80) 7/10 44. Η πεδιάδα της Τορτίλια - Τζων Στάινμπεκ (212) 9/10 45. Άνθρωποι και ποντίκια - Τζων Στάινμπεκ (112) 10/10 46. Το μαργαριτάρι - Τζων Στάινμπεκ (92) 8,5/10 47. Fatherland - Ρόμπερτ Χάρις (473) 8,5/10 48. Ο Μακεδονικός αγώνας - Ιωάννης Κ. Μαζαράκης-Αινιάν (99) 7/10 49. Ο εραστής - Μαργκερίτ Ντυράς (131) 7,5/10 50. Οι αδερφοφάδες - Νίκος Καζαντζάκης (252) 8/10 Αύγουστος 51. Το Μακεδονικό ζήτημα (1856-1913) - Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος (226) 8,5/10 52. Το ταξίδι στην Ελλάδα - Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν (317) 9,5/10 53. Ο Καπετάν Μιχάλης - Νίκος Καζαντζάκης (603) 10/10 54. Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά - Νίκος Καζαντζάκης (299) 9,5/10 55. Κωνσταντίνος ο Μέγας - Κώστας Δ. Κυριαζής (445) 8/10 Μυθιστορηματική βιογραφία του Κωνσταντίνου του Μέγα με αρκετές λεπτομέρειες για την ζωή του, τις μάχες που έδωσε για να γίνει αυτοκράτορας, την απόφασή του να κτίσει την Κωνσταντινούπολη, αλλά και τα σκοτεινά σημεία της προσωπικότητάς του, μιας και δεν δίστασε να σκοτώσει τον πρωτότοκο γιό του, τον Κρίσπο, όπως και την δεύτερη γυναίκα του την Φαύστα. Δεν ξέρω κατά πόσο το βιβλίο είναι αρκετά πιστό, ως βιογραφία, στις ιστορικές λεπτομέρειες, μιας και δεν έχω διαβάσει κάποια άλλη βιογραφία του, αλλά ως μυθιστόρημα διαβάζεται αρκετά ευχάριστα.
  23. 1 point
    Η "Αιχμάλωτη της ερήμου" είναι έγχρωμη με αγγλικό τίτλο "The Searchers" και κρατάει δυο ώρες, ενώ θεωρείται μια από τις πιο διάσημες ταινίες του Γουέιν. Η υπόθεση ξεκινάει όταν οι ινδιάνοι απαγάγουν την ανιψιά του ήρωα και αυτός ξεκινά ένα πολύχρονο ταξίδι για να την πάρει πίσω. Σκηνοθέτης ο Τζον Φορντ. Η ταινία "Ελντοράντο" με αγγλικό τίτλο "El Dorado" έχει για πρωταγωνιστές εκτός του Γουέιν, τον Ρόμπερτ Μίτσαμ και τον Τζέιμς Κάαν. Ο Ρόμπερτ Μιτσαμ είναι σερίφης που έχει προβλήματα με μια συμμορία και ο Γουέιν με τον Κάαν πάνε να τον βοηθήσουν. Σκηνοθέτης ο Χάουαρντ Χωκς. Είχε γυριστεί και παλιότερα μια ταινία με παρόμοιο θέμα πάλι με τον Γουέιν και σκηνοθέτη τον Χωκς και λέγονταν "Rio Bravo". Και τις δυο εύκολα τις βρίσκεις στο βιντεοκλάμπ
  24. 1 point
    Λοιπόν κ οι τρεις ιστορίες είναι φανταστικές. Θα ψήφιζα κ τις τρεις από θέμα ποιότητας αλλά αφού δε μπορώ θα ψηφίσω με βάση το προσωπικό γούστο, δηλαδή ποια πλησιάζει πιο πολύ στο είδος που διαβάζω συνήθως.
  25. 1 point
    Kαι εγώ δεν ήξερα ότι ήταν ψηφοφορία. Εγραψα την ιστορία μου στο πόδι. Αλλά τι πειράζει; Θα δώσει κίνητρο και σε άλλα άτομα να τα διαβασουν και να έχουμε ωραία σχόλια.
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..