Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 06/28/2020 in all areas

  1. 5 points
    Ένα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ντοκυμαντέρ για το καλύτερο(™) είδος sci-fi εκεί έξω.
  2. 4 points
    Καβαλήσαμε τη μέση του έτους και πήραμε την κατηφόρα στην άλλη πλευρά. Τι γράψατε ως εδώ; Τι θα γράψετε; Πως τα πάτε με τους στόχους σας; Οι δικοί μου έχουν ως εξής: 1. Πολικός Σταθμός 44, μια γρήγορη περιπέτεια στον πολικό κύκλο, (50%) 2. Polar Station 44, η μετάφραση του από πάνω στα Αγγλικά, (50%) 3. Ένα αστυνομικό σε συνέχειες με την σκέψη να γίνει μια σειρά, (υπάρχει μια σκέψη για φαντασίας αντί αυτού) θα γίνει και φαντασίας ή οποία θα προηγηθεί , το αστυνομικό μετά (σχεδιάζεται το φαντασίας) 4. Μετάφραση του τρία στα Αγγλικά για δοκιμή στο Άμαζον.(ως άνω) 5. Ένα ιστορικό δοκίμιο πάνω σε καμπές όπου θα μπορούσε να είχε αλλάξει η ιστορία. - ολοκληρώθηκε 6. Ένα διήγημα φαντασίας - ολοκληρώθηκε 7. Έναν αριθμό ποιητικών έργων (γράφηκαν περισσότερα από ότι υπολόγιζα) 8. Μια συνεργασία με άλλους συγγραφείς σε μια ανθολογία. (καταπώς φαίνεται ακυρώθηκε) 9. Μετατροπή καταλλήλως στο Δάκρυ για να πάει στο Άμαζον θα γίνει δύο βιβλία και θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα και μετά το φαντασίας που αναφέρθηκε στο 3. Το πρώτο βιβλίο εκδόθηκε και μεταφράζεται στα Αγγλικά. Επιμελούμαι το δεύτερο. 10. Μετάφραση αυτού στα Αγγλικά (25%) 11. Συγγραφή ενός σεναρίου με δικαστική υπόθεση (30%) 12. Μετάφραση αυτού στα Αγγλικά (30%) 13. Μια μελέτη πάνω στον τύπο των ιδιωτικών συμφωνητικών - ολοκληρώθηκε 14. Ένα αστυνομικό διήγημα (ολοκληρώθηκε) 15. Νέα Προσθήκη:Επιμελούμαι ένα δράσης για να εκδοθεί στο smashwords τώρα το καλοκαίρι, Αυτά από εμένα, πως τα πάτε εσείς;
  3. 3 points
    Κλισέ. Συνήθεια ή ανάγκη; Οι συγγραφείς πρέπει να αποφεύγουμε τα κλισέ. Οι καλλιτέχνες επίσης. Οι δημιουργοί γενικότερα. Ο δημιουργός πρέπει να επιδιώκει την πρωτοτυπία. Κανείς δεν θέλει να διαβάσει πράγματα που έχει διαβάσει σε εκατό άλλα βιβλία. Όσο καλά και αν τα γράψουμε. Ισχύει ωστόσο, επίσης, πως δεν υπάρχει πλέον παρθενογένεση στην τέχνη. Ή, αν υπάρχει, απαντάται σπάνια. Πότε λοιπόν έχουμε ένα κλισέ; Πότε πρέπει να αποφεύγουμε τα κλισέ; Είναι δυνατόν, είναι επιθυμητό, είναι απαραίτητο να τα αποφύγουμε; Κλισέ: ένα στερεοτυπικά επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Κάποιες φορές, κλισέ αποτελούν και οι στερεοτυπικές «πληρωμένες» ατάκες που ο αναγνώστης αισθάνεται ότι μαντεύει. Συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σε έναν ήρωα μπορεί επίσης να αποτελούν κλισέ. Συγκεκριμένου είδους ανατροπές που ο αναγνώστης μυρίζεται ότι έρχονται δυο με τρία κεφάλαια πριν εμφανιστούν. Παρακάτω παραθέτουμε 11 περιπτώσεις στερεοτυπικών μοτίβων που σίγουρα έχουμε συναντήσει ως αναγνώστες ή χρησιμοποιήσει ως συγγραφείς. 1. Το κλισέ της σταχτοπούτας. Όταν ο ήρωας ή η ηρωίδα ευνοείται από ένα ξαφνικό γύρισμα της τύχης που τον τινάζει από τα τάρταρα στους επτά ουρανούς. Το κλισέ της σταχτοπούτας αφορά επίσης στην ελάχιστη προσπάθεια από μέρους του ήρωα, προκειμένου να αποκτηθεί η συγκεκριμένη εύνοια. Δηλαδή η τύχη του δεν έρχεται τόσο ως ανταμοιβή, όσο ως συγκυρία. 2. Το κλισέ του ορφανού. Εδώ, ο ήρωας αγνοεί το παρελθόν του, ή έχει εσφαλμένη εντύπωση για αυτό. 3. Το κλισέ των μικρών χεριών που πρέπει να δουλεύουν, ενώ τα μεγάλα μάτια είναι στραμμένα αλλού. Μην γελάσετε, ο Τόλκιν το έγραψε αυτό. Ένας μικρός (κοντός, αδύναμος, όχι ευφυής, εν τέλει όχι σπουδαιοφανής ήρωας) σώζει τον κόσμο. Κάποιος που μπορεί να ήταν περίγελος στο χωριό, ο λιγότερο ικανός κυνηγός, ο λιγότερο γοητευτικός στις παρέες, ο πιο αδύναμος στη μονομαχία, βρίσκεται ξάφνου με τη μοίρα όλων στις πλάτες του. 4. Το κλισέ του αυστηρού πλην δίκαιου δασκάλου ή εκπαιδευτή ή συμβουλάτορα. Πρήζει τον μαθητή ή εκπαιδευόμενο ή νεοσύλλεκτο για το καλό του, αν και κατά βάθος τον σέβεται. Ή εξαναγκάζεται, στην πορεία της ιστορίας, να τον σεβαστεί. 5. Το κλισέ του πιστού και αφοσιωμένου φίλου/υπηρέτη. Ο ήρωας έχει κάποιον έμπιστο που σε κάθε περίπτωση του παραστέκεται. Μπορεί να είναι ο υπηρέτης του, σαν τον Σάντσο Πάντσα ή το Σαμ Γκάμγκη, μπορεί να είναι φίλος του, μπορεί να είναι συγγενής του. Είναι το πρόσωπο όπου ο ήρωας θα εμπιστευτεί όλα του τα μυστικά, είναι το πρόσωπο που θα μεσολαβήσει για να έρθει ο ήρωας σε επικοινωνία με την καλή του, είναι το πρόσωπο που θα θυσιάσει τον εαυτό του, ενδεχομένως, για χάρη της ευτυχίας του ήρωα ή της επιτυχίας της αποστολής. 6. Το κλισέ του μετανοημένου προδότη. Ναι, παντού υπάρχει. Ένας προδότης, ή πάντως παραδόπιστος τύπος που μπορεί να τα φέρει έτσι η τύχη ώστε να σώσει, τελικά, την κατάσταση. Μπορεί και άθελά του. 7. Το κλισέ του μοιραίου έρωτα. Μπορεί να πρόκειται για μία σχέση που ξεκινά σε κάποια βάση υπολογισμού, τουλάχιστον από το ένα μέλος. Και καταλήγει σε σφοδρό πάθος και πλήρη μεταστροφή του αμφιλεγόμενου προσώπου. Συνήθως σε αυτή την κατηγορία απαντώνται γυναικείοι χαρακτήρες που κάποιοι κακοί τις έχουν βάλει να ξελογιάσουν τον τίμιο ήρωα. Και κάπου στην πορεία, καταλήγουν οι ίδιες ξελογιασμένες. 8. Το κλισέ του σκληροπυρηνικού άντρα ή της σκληροπυρηνικής γυναίκας. Ο ήρωας που τα μπορεί όλα, ή που έχει υπερβολικά πολλά χαρίσματα και τίποτα δεν μπορεί να τον καταβάλει. Η αδάμαστη ηρωίδα που, συνήθως υπερβαίνοντας τις προκαταλήψεις της κοινωνίας όπου μεγάλωσε, καταφέρνει να φέρει εις πέρας την αποστολή πιο αποτελεσματικά από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Συνήθως οι σκληροί αυτοί χαρακτήρες γίνονται γοητευτικότεροι τις στιγμές που εκφράζεται η αδυναμία και η τρυφερότητά τους για ένα παιδί, έναν ηλικιωμένο, ένα ζώο, έναν εραστή/ ερωμένη. 9. Το κλισέ της αποκοπής. Όταν ένας ήρωας ή μία ηρωίδα αισθάνεται ότι χάνει οποιονδήποτε δεσμό με την παλιά του/της ζωή, είναι βέβαιο πως τον/ την περιμένει μία εξαιρετικής σημασίας αλλαγή ή μετάβαση. 10. Το κλισέ των χαμένων συγγενών. (Βλέπε επίσης: παρ. 2) Όταν ένας ήρωας αποκαλύπτεται πως είναι ο χαμένος γιος, αδελφός, εξάδελφος του εχθρού του (συχνά) ή του βασιλιά (ακόμη συχνότερα.) Εδώ υπάγονται και περιπτώσεις απαγορευμένων ερώτων μεταξύ συγγενών, πατροκτονιών, αδελφοκτονιών, εγκλημάτων γενικότερα που διαπράχθηκαν αγνοώντας την πραγματική ταυτότητα ενός ατόμου. 11. Το κλισέ του αμαρτωλού παρελθόντος. Ο ήρωας είναι μυστηριώδης, απροσπέλαστος, έχει γυρίσει τον κόσμο και έχει διαπράξει κάθε αμαρτία. Μπορεί να μην μάθουμε τι ακριβώς τον βαραίνει, μέχρι την εντυπωσιακή αποκάλυψη του τέλους. Μπορεί να μην έρθει ποτέ αυτή η αποκάλυψη και ο ήρωάς μας να παραμείνει μυστήριο (μέχρι το sequel τουλάχιστον). Ωστόσο, είτε μάθουμε το παρελθόν του είτε όχι, το βάρος των πεπραγμένων του τού χαρίζει μοναδική γοητεία. Θα παρατηρήσετε πως τα παραπάνω κλισέ είναι δυνατόν να απαντώνται ταυτόχρονα. Ένα χαμένο ορφανό που μεγάλωσε με το έλεος ή/ και τη χλεύη των συγχωριανών του, μπορεί να αποδειχτεί ξάφνου ο μοναδικός απόγονος της χαμένης γενιάς των βασιλιάδων και να υποχρεωθεί να σώσει τον κόσμο. Ένας φυγάς με βεβαρημένο παρελθόν μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά στοργικός πατέρας για κάποιο ανυπεράσπιστο παιδί. Ο ίδιος μπορεί λίγο αργότερα να παίξει το ρόλο του μετανοημένου προδότη, και ούτω καθ' εξής. Αν το ψάξουμε σε βάθος θα βρεθούμε αντιμέτωποι με άπειρες παραλλαγές αυτών στων στερεοτύπων. Υπάρχουν παντού, τα χρησιμοποιούμε όλοι, μοιάζουν συνυφασμένα με τον τρόπο που σκεφτόμαστε ή που δημιουργούμε. Αν το καλοσκεφτούμε, όλα αυτά τα στερεοτυπικά μοτίβα των οποίων την έκβαση μας είναι πλέον τόσο εύκολο να ανιχνεύσουμε, υπήρξαν κάποτε πρωτότυπες ιδέες. Ο Οιδίποδας πάλεψε να αποφύγει την επαλήθευση μιας προφητείας και, παλεύοντας, το μόνο που κατάφερε ήταν να την εκπληρώσει. Μπορεί τώρα να φαντάζει κλισέ, αλλά την εποχή του Σοφοκλή αυτού του είδους ο μηχανισμός λειτουργούσε. Όλα τα κλισέ υπήρξαν κάποτε πρωτότυπες ιδέες και μάλιστα τόσο καλές και αποτελεσματικές, ώστε οι μυθιστοριογράφοι και οι θεατρικοί συγγραφείς να επανέρχονται και να τις αναπλάθουν για αιώνες. Το ζητούμενο λοιπόν με τα κλισέ δεν είναι να τα αποφύγουμε, ή πάντως, τα κλισέ δεν απαγορεύονται δια ροπάλου. Τα κλισέ, αν και εφόσον λειτουργούν μέσα στην ιστορία μας και εξυπηρετούν την έκβασή της, πρέπει να δουλεύονται με μεγάλη προσοχή, όχι για να μην ανιχνευθούν, αλλά για να μην κουράσουν. Κάθε φορά που αισθάνεστε ότι είναι απαραίτητο να καταφύγετε σε ένα κλισέ προσπαθήστε να το επεξεργαστείτε με φρέσκια ματιά. Προσπαθήστε να παίξετε με τις γωνίες αφήγησης, προσπαθήστε να αλλάξετε τους ρόλους μέσα στην ιστορία σας. Αν, για παράδειγμα, ένας ήρωας ξεκινάει με τον υπηρέτη του για μία αποστολή, προσπαθήστε να παίξετε με τους ρόλους και τις λειτουργίες του κάθε ενός από τους χαρακτήρες. Δείτε αν ο πρωταγωνιστής μπορεί να λειτουργήσει ως υπηρέτης του υπηρέτη. Δείτε αν ο υπηρέτης μπορεί να λειτουργήσει παράλληλα ως εκπαιδευτής του ήρωα. Δείτε αν, όχι ο ήρωας, αλλά ο υπηρέτης, μπορεί να αποδειχτεί τελικά ο χαμένος αδελφός του βασιλιά. Προσπαθήστε να αντιμετωπίσετε το κάθε πρόσωπο και την κάθε λειτουργία ως ξεχωριστές ψηφίδες και δοκιμάστε να τις συνταιριάξετε με κάθε δυνατό συνδυασμό. Ας δούμε μερικά ακόμη παραδείγματα, βασισμένα στα κλισέ που ήδη αναφέραμε: 1. Το κλισέ της σταχτοπούτας. Ο ήρωας ευνοείται από ένα ξαφνικό γύρισμα της τύχης. Αλλά στο τέλος αποδεικνύεται πως η κατάσταση στην οποία καταλήγει είναι πολύ χειρότερη από την προηγούμενη ζωή του. Αν η Σταχτοπούτα παντρευόταν έναν τυραννικό πρίγκιπα, εκατό φορές πιο βάναυσο από τη μητριά της; Αν το παλικάρι που κερδίζει ένα ταξίδι, ή ένα μαγικό εισιτήριο, ή τις τρεις επιθυμίες του λυχναριού, βρίσκεται τελικά να αποτελεί πειραματόζωο κάποιου κακεντρεχούς επιστήμονα ή μάγου που «έστησε» επί σκοπού την ξαφνική εύνοια της τύχης; Οι περιπτώσεις είναι άπειρες. 2. Το κλισέ του ορφανού. Νομίζει πως είναι ορφανό, καθώς προχωράει η ιστορία είμαστε πεπεισμένοι πως όχι μονάχα δεν είναι, αλλά μάλλον κρατάει από σπουδαίο τζάκι. Τελικά αποδεικνύεται πως όσα πίστευε για τον εαυτό του, η αρχική του δηλαδή εντύπωση για τη ζωή του, ήταν εντελώς αληθής και η πλάνη ήταν απλώς η ενδιάμεση ελπίδα. Το ορφανό επιστρέφει στην πρώτερή του ορφάνια. 3. Το κλισέ του «μικρού» ήρωα. Μπορεί να μην τα καταφέρει και μάλιστα για τους υπαρκτούς λόγους που φάνταζαν αποτρεπτικοί από μιας αρχής. Είναι πολύ κοντός, πολύ ανώριμος, πολύ αδέξιος, πολύ αδύναμος. Δεν τα κατάφερε να ανεβεί στο Βουνό του Χαμού. 4. Το κλισέ του αυστηρού δάσκαλου. Μπορεί να πρόκειται για έναν αφάνταστα κομπλεξικό γαλονά ή ξερόλα που όχι μονάχα να μην σεβαστεί ποτέ τον μαθητή ή εκπαιδευόμενο, αλλά να τον βλάψει επί σκοπού. 5. Το κλισέ του υπηρέτη ή του αφοσιωμένου φίλου. Εδώ, όπως ήδη είπαμε, μπορείτε να παίξετε με εναλλαγή των ρόλων ή της δυναμικής μεταξύ των προσώπων. 6. Το κλισέ του μετανοημένου προδότη. Δεν μετανιώνει αληθινά. Ή δεν ήταν ποτέ αληθινός προδότης. Ή παραμένει προδότης. Ή, σώσει δεν σώσει την κατάσταση, ο σκοπός του αποδεικνύεται εντελώς διαφορετικός από αυτόν που υποθέταμε, είτε όταν τον θεωρούσαμε προδότη, είτε όταν τον θεωρούσαμε μετανοημένο προδότη. 7. Μοιραίος έρωτας. Εντάξει, είναι κάπως παλιομοδίτικο. Καλύτερα να επιλέξετε κάποιου άλλου είδους παγίδα για τον ήρωά σας. 8. Σκληρός άντρας/ σκληρή γυναίκα. Αν μπορείτε να τους αποφύγετε είναι καλό, γιατί και οι δύο έχουν έναν χαρακτήρα υπερβολικό. Αν πρέπει οπωσδήποτε να εισάγετε έναν τόσο σκληροτράχηλο τύπο στην ιστορία σας φροντίστε να επιδεικνύετε με μέτρο την υπεροχή του, ή τη σκληρότητά του, ή το δυναμισμό του. Φροντίστε να κάνει λάθη και οι όποιες αδυναμίες του να μην επικεντρώνονται σε ένα μόνο πρόσωπο ή ζώο ή πάθος. 9. Το κλισέ της αποκοπής. Δεν είναι απαραίτητο να χάνει ο ήρωας ή η ηρωίδα την παλιά του ζωή προκειμένου να πραγματωθεί μία μετάβαση. Προσπαθήστε να δείτε αν μπορείτε να το κάνετε χωρίς καμία απολύτως αποσύνδεση. Εξωθείστε τον ήρωα ή την ηρωίδα σας να εγκαταλείψει τα εγκόσμια χωρίς να τον έχει εγκαταλείψει προηγουμένως το έτερον ήμισυ, για παράδειγμα. 10. Χαμένοι συγγενείς. Μην το χρησιμοποιήσετε αν μπορείτε να το αποφύγετε. Αν όχι, φροντίστε ο αναγνώστης να διαισθανθεί ότι ο ήρωάς σας είναι γιος του βασιλιά, αλλά να αποδειχτεί στο τέλος γιος του παραγιού του βασιλιά, για παράδειγμα. Χρησιμοποιήστε το κλισέ δηλαδή και πρωτοτυπήστε "αποπροσανατολίζοντας" ελαφρώς τον αναγνώστη. 11. Αμαρτωλό παρελθόν. Δοκιμάστε να δείτε αν ο ήρωάς σας, σκοτεινός, μυστηριώδης, μπορεί να σταθεί ως ένας ασήμαντος και κοινός άνθρωπος που «πουλάει» σκόπιμα προς τα έξω μία διαφορετική εικόνα. Αν και, κατά τη γνώμη μου, το αμαρτωλό παρελθόν είναι ένα μοτίβο με ανεξάντλητο δυναμικό. Ένας εύστροφος συγγραφέας μπορεί να πρωτοτυπήσει χρησιμοποιώντας αυτούσιο το συγκεκριμένο κλισέ. Τα παραδείγματα αυτά δεν καλύπτουν ούτε κατά προσέγγιση τις πιθανές περιπτώσεις. Στόχο έχουν να αποτελέσουν ένα ερέθισμα, ώστε να αρχίσει ο νους να πειραματίζεται με λιγότερο γνωστά μονοπάτια. Προσωπικά, έχω χρησιμοποιήσει άπειρα κλισέ στις ιστορίες μου και πιστεύω πως είναι πραγματικά δύσκολο να τα αποφύγει κάποιος ολοκληρωτικά. Κάποια από αυτά τα μοτίβα μπορεί μάλιστα να γίνουν πολύ χρήσιμα εργαλεία στα χέρια μας, συνιστά δε πρόκληση να μπορέσουμε να χειριστούμε τα γνωστά στερεότυπα με άγνωστο τρόπο.
  4. 2 points
    Έχω δει κάποιες σειρές επιστημονικής φαντασίας που πραγματεύονται το ταξίδι στο χρόνο, αλλά, για κάποιο λόγο ποτέ δεν ασχολήθηκα με την σειρά Dark, το trailer δεν μου έκανε εξαρχής κάποιο "κλικ" ίσως γιατί περίμενα να δω σε αυτό έντονα στοιχεία sci-fi, το στοιχείο του μυστήριου είναι αυτό που επικρατεί. Διάβασα πολύ καλά σχόλια στο διαδίκτυο αλλά και εδώ στο φόρουμ και είπα να κάτσω να την παρακολουθήσω. Τελείωσα την πρώτη σεζόν, ποιες είναι οι εντυπώσεις μου; Σίγουρα θετικές, εξαιρετικές ερμηνείες, τρομερή η ομοιότητα μεταξύ των χαρακτήρων του παρόντος και του παρελθόντος, περίπλοκες προσωπικές σχέσεις, σκοτεινή ιστορία, πολύ έντονο το στοιχείο του μυστηρίου και το στοιχείο επ. φαντασίας είναι παρόν, απλά, μέχρι να αποκαλυφθεί θα πρέπει ίσως να δείτε περίπου τα 2/3 του πρώτου κύκλου της σειράς. Η σειρά, σίγουρα δεν είναι η πιο εύκολη στο να την κατανοήσει κάποιος και ο λόγος είναι -κατά την γνώμη μου- ότι έχει πολλούς χαρακτήρες-ονόματα και επίσης, πολύ συχνά από το παρόν πετάγεται στο παρελθόν και το αντίστροφο και όλο αυτό δημιουργεί κάποια σύγχυση. Προσωπικά, όταν τελείωσα την πρώτη σεζόν, είδα στο youtube μία επεξήγηση της πρώτης σεζόν για να ξεκαθαρίσω τα οικογενειακά δέντρα των χαρακτήρων ή οτιδήποτε άλλο μου διέφυγε. Αν είναι κάποιος λάτρης της επιστημονικής φαντασίας αλλά και του μυστηρίου σίγουρα αξίζει να την παρακολουθήσει.
  5. 2 points
    Αφού είδα ολόκληρο τον τρίτο κύκλο, ξαναείδα μερικά σημεία από τα επεισόδια των δύο προηγούμενων κύκλων και κανα- δυο επεξηγηματικά βιντεάκια στο you tube , μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι το Dark είναι μία από τι καλύτερες σειρές, όχι μόνο επιστημονικής φαντασίας, αλλά γενικώς, που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Οι όποιες επιφυλάξεις είχα για το τέλος αυτής της σειράς ήταν αδικαιολόγητες. Τα πάντα δένουν, (σχεδόν) τα πάντα εξηγούνται και το τέλος είναι γλυκόπικρο αλλά και αισιόδοξο ταυτόχρονα. Ξαναβλέπεται άνετα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο επεισόδιο μονορούφι!!!
  6. 2 points
    43 χρόνια μετά την αρχική έκδοση του εμβληματικού βιβλίου του Stephen King και 40 χρόνια από την μεταφορά της στον κινηματογράφο από τον Stanley Kubrick, η ιστορία της Λάμψης συνεχίζει να εμπνέει, να τρομάζει και να συναρπάζει. Η καινούργια δουλειά του Τζακ Τόρανς στο ξενοδοχείο "Η Θέα" είναι η ιδανική ευκαιρία για μια νέα αρχή. Ως χειμερινός επιστάτης στο ατμοσφαιρικό παλιό ξενοδοχείο, ο Τζακ θα έχει άφθονο χρόνο για να επανασυνδεθεί με την οικογένειά του και να συγκεντρωθεί στο γράψιμο. Όταν όμως έρχεται ο σκληρός χειμώνας, η ειδυλλιακή τοποθεσία αρχίζει να φαίνεται απολύτως απομονωμένη, απολύτως σατανική. Και ο μόνος που αντιλαμβάνεται την παρουσία παράξενων και σκοτεινών δυνάμεων στη "Θέα" είναι ο Ντάνι Τόρανς, ένα πεντάχρονο παιδί με μοναδικό χάρισμα. Τίτλος: Η λάμψη (The Shining) Συγγραφέας: Stephen King Εκδόσεις: Κλειδάριθμος Μεταφράστρια: Έφη Τσιρώνη Σελίδες: 576 Τιμή: 18,80-10%=16,92€ Είδος: Τρόμος ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Το αποκαλυπτικό όραμα του Κινγκ, για έναν κόσμο που έχει πληγεί από μια θανατηφόρα επιδημία και είναι έρμαιο της αέναης μάχης μεταξύ καλού και κακού Ένας άντρας το σκάει από μια μονάδα βιολογικών δοκιμών και μεταδίδει ένα μεταλλαγμένο στέλεχος της γρίπης, το οποίο αφανίζει το ενενήντα εννέα τοις εκατό της ανθρωπότητας μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων. Όσοι επιζούν είναι τρομαγμένοι και σαστισμένοι, και έχουν ανάγκη από έναν ηγέτη. Εμφανίζονται δύο υποψήφιοι -η Μάμα Άμπιγκεϊλ, μια καλοσυνάτη γυναίκα 108 ετών που τους προτρέπει να δημιουργήσουν μια κοινότητα στο Μπόλντερ του Κολοράντο, και ο Ράνταλ Φλαγκ, ο μοχθηρός "σκοτεινός άντρας" που αναζητά το χάος και τη βία. Στη μάχη των δύο για την εξουσία, οι επιζώντες καλούνται να επιλέξουν τον κατάλληλο ηγέτη - και, τελικά, να καθορίσουν τη μοίρα της ανθρωπότητας. Πλήρης έκδοση χωρίς περικοπές Τίτλος: Το κοράκι (The Stand) Συγγραφέας: Stephen King Εκδόσεις: Κλειδάριθμος Μεταφράστρια: Αντώνης Καλοκύρης Σελίδες: 1440 Τιμή: 29,90-10%=26,91€ Είδος: Τρόμος
  7. 2 points

    until

    Από Τίνα και Τάνια θα προτιμούσα το δεύτερο.
  8. 2 points
    Φαπ. Τι υπέροχο βιβλιαράκι ήταν αυτό! Το έψαχνα για πάρα πολλά χρόνια (ούτε ξέρω πόσα), μέχρι που το βρήκα μέσω ιδιώτη και επιτέλους το έπιασα στα χέρια μου. Από άποψη χιούμορ, εικόνων, γενικότερης ατμόσφαιρας και τρέλας, το "Φαπ" μου έφερε στον νου τον αγαπημένο μου Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν, οπότε τα πολλά λόγια περισσεύουν. Η ιστορία είναι πάρα πολύ όμορφη, ευχάριστη και κάπως γλυκόπικρη, η αφήγηση υπέροχη και χειμαρρώδης, οι χαρακτήρες ιδιόρρυθμοι και τόσο συμπαθείς, η ατμόσφαιρα φοβερή. Αν μη τι άλλο, με τις περιγραφές και τις εικόνες που δημιούργησε ο συγγραφέας, ήθελα να βουτήξω στην κυριολεξία στον κόσμο της ιστορίας, να βρεθώ δίπλα στους χαρακτήρες της, μακριά από την πεζή πραγματικότητα. Αλλά δυστυχώς δεν γίνονται αυτά, οπότε μου αρκεί που διάβασα μια τόσο ωραία ιστορία και ξεχάστηκα για λίγο. -Ιούνιος 84. Έβαν Χάντερ - "Αμείλικτος τιμωρός" (σελ. 345). 7.5/10 85. Ρέι Μπράντμπερι - "Στα χρόνια των πυραύλων" (σελ. 290). 8.5/10 86. Ερλ Στάνλεϊ Γκάρντνερ - "Υποψήφιος για φόνο" (σελ. 194). 8/10 87. Τζορτζ Πελεκάνος - "Ο άντρας που επέστρεψε" (σελ. 322). 8.5/10 88. Μάρτιν Πριντς - "Ο ληστής μαραθωνοδρόμος" (σελ. 166). 7/10 89. Λευτέρης Μπούρος - "Το χέρι του νεκρού" (σελ. 352). 7.5/10 90. Χάρι Πάτερσον - "Ντίλιγκερ" (σελ. 214). 7.5/10 91. Ίαν Ριντ - "Σκέφτομαι να βάλω ένα τέλος" (σελ. 250). 8.5/10 92. Χένρι Κάτνερ - "Ο φόνος της Έλινορ Πόουπ" (σελ. 210). 7.5/10 93. Ζορζ Σιμενόν - "Ο πάτος του μπουκαλιού" (σελ. 233). 8/10 94. Μιχάλης Μακρόπουλος - "Η θάλασσα" (σελ. 73). 7.5/10 95. Κιμ Στάνλεϊ Ρόμπινσον - "Lucky Strike" (σελ. 70). 9/10 96. Γκάμπριελ Μπέργκμοζερ - "Θηράματα" (σελ. 297). 8/10 97. Ντόναλντ Χάμιλτον - "Επαγγελματίες δολοφόνοι" (σελ. 188). 8.5/10 98. Ρ. Σαπίρ/Γ. Μέρφι - "Θανάσιμη θεραπεία" (σελ. 181). 6.5/10 99. Τζιμ Ντοτζ - "Φαπ" (σελ. 170). 9/10
  9. 2 points
    Από μιας απόψεως σήμερα μπορώ να πω ότι έγινα επαγγελματίας συγγραφέας μιας και πήρα τα πρώτα ,μου χρήματα από δικαιώματα.
  10. 1 point
    Σμιθ & Ντανσανυ εχω απο Τερρα Νοβα & Αιολο, ε αν κάποια στιγμη βρω κ' απο Ωρορα, δεν θα με χαλασει (με μια πρωτη ματια διαπιστώνω οτι τα ωρορακια πραγματι περιεχουν ιστοριες που δεν βρίσκονται αλλου - για Σμιθ τουλαχιστον ειμαι βεβαιος, για Ντανσανυ θα πρεπει να το ψαξω παραπανω).
  11. 1 point
    Οοο, θενξ ε λοτ (βασικα θελω να τσεκαρω ποσες ιστοριες δεν υπαρχουν σε αλλες Ωρορες & Τερρα Νοβες και, συνεπακολουθα, αν αξιζει να αναζητησω τα συγκεκριμενα τομιδια)
  12. 1 point
    α) Το ψευδοαραβικό έπρεπε να 'ναι στους alpha-readers το Πάσχα. Χα. Ακόμα παλεύω το τρίτο από τα εννέα μέρη. Αλλάτουλάχιστον τσουλάει. β) Οι διορθώσεις στα Ξέφτια της Πλέξης μένουν στην αναμονή, για άλλη μια φορά γ) Η σπονδυλωτή αφήγηση τρόμου, στον πραγματικό κόσμο, στην Ελλάδα ανά τους αιώνες μπαίνει σε αναμονή, λόγω του ψευδοαραβικού. δ) Έναν Κόμπες ακόμα ή τους πρώτους τρεις από εκδότη, κανονικά και με τον νόμο, μεγάλος καημός, δεν ξέρω αν θα τον δούμε τελικά. ε) Δευτερεύοντα σε προτεραιότητα project μπαίνουν όχι σε αναμονή, αλλά σε πάγο κανονικό, λόγω του ψευδοαραβικού. Εν τω μεταξύ, έγραψα: α) ένα διήγημα για μια ανθολογία στην οποία με κάλεσαν. Αναμένουμε την ανακοίνωση της έκδοσης για να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες. β) ένα διήγημα για το writing callenge της Nyctophilia. Τίτλος "Για Δέσιμο". Βγήκε το e-book, δωρεάν, κατεβάζετε από εδώ. γ) ένα διήγημα τρόμου στα αγγλικά, τίτλος "Doctor's Orders". Δεν τα κατάφερε εκεί που το είχα στείλει. δ) ένα δεύτερο διήγημα στα αγγλικά, αυτή τη φορά dark fantasy, με τίτλο "Through lichen-ridden boulders". Ούτε αυτό τα κατάφερε. ε) και έγραψα και το Game Nostalgic.
  13. 1 point
  14. 1 point
    Μηπως θα μπορουσε καποιος να ποσταρει τους τιτλους των διηγηματων που περιεχονται στους τομους 75 & 76 (Ντανσανυ & Σμιθ, αντιστοιχα)? Ευχαριστω!
  15. 1 point
    ΓΡΑΦΩ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΖΩΗΣ..ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΕΣ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΧΤΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΑΛΛΩΝ ΙΣΩΣ...ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ,ΕΧΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ..ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΚΤΕΘΩ????
  16. 1 point
    Ο σκύλος μου ο ηλίθιος Τον Φεβρουάριο του 2013 διάβασα το πραγματικά εξαιρετικό "Ρώτα τον άνεμο" και αναρωτιόμουνα πότε θα ξαναδιάβαζα κάποιο άλλο βιβλίο του Τζον Φάντε, από τη στιγμή που το "Μπαντίνι" είναι τόσα χρόνια εξαντλημένο και δεν το έχω πετύχει πουθενά. Μέχρι που οι εκδόσεις Δώμα μας έκαναν τη χάρη και έφεραν στην Ελλάδα τη συγκεκριμένη νουβέλα, δημιουργώντας έτσι την ελπίδα ώστε να δούμε και άλλα βιβλία του υπέροχου αυτού συγγραφέα στα ελληνικά. Λοιπόν, ειλικρινά απόλαυσα την κάθε σελίδα, την κάθε πρόταση από τούτη τη νουβέλα. Ήταν ό,τι χρειαζόταν για να περάσω ευχάριστα την ώρα μου, διαβάζοντας μια γλυκόπικρη κωμωδία χαρακτήρων, που κρύβει πολλά μηνύματα μέσα στην φαινομενική απλότητά της. Ο Χένρι Μολίσε είναι ένας μεσήλικας συγγραφέας, που αισθάνεται και είναι ξοφλημένος, από τη στιγμή που τα βιβλία του δεν πουλάνε και τα σενάριά του απορρίπτονται. Επίσης, νιώθει ότι έχει μια γυναίκα που δεν τον καταλαβαίνει, ενώ τα τέσσερα ενήλικα βλαστάρια του τον περιφρονούν, ενώ ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την πατρική εστία για να κάνουν τη ζωή τους. Νιώθει (και μάλλον έτσι είναι) ότι όλα πάνε στραβά. Μέχρι που ένας τεράστιος και κάπως εκκεντρικός σκύλος εγκαθίσταται με το ζόρι στο σπιτικό του και κάνει του κεφαλιού του. Μήπως έτσι θα δει με άλλο μάτι τη ζωή; Μου άρεσε πολύ η απλή μα ζωντανή και ρεαλιστική γραφή του Φάντε, με τους φυσικούς διαλόγους, το χιούμορ και την υποδόρια σάτιρα. Επίσης βρήκα την ατμόσφαιρα υπέροχη και ως επί το πλείστον ευχάριστη. Ίσως τούτη η νουβέλα να μην είναι για όλα τα γούστα, τόσο σαν γραφή όσο και σαν θεματολογία μπορεί να μην ικανοποιήσει τους πάντες, προσωπικά όμως την απόλαυσα στον απόλυτο βαθμό, από τη μια ήθελα να τη διαβάσω μονορούφι και από την άλλη δεν ήθελα να τελειώσει τόσο γρήγορα (δεν γινόταν αλλιώς, όμως, την τελείωσα υπερβολικά γρήγορα). Προτείνεται για μια ευχάριστη απογευματινή ανάγνωση εν μέσω θέρους. -Ιούλιος 101. Άντονι Χόροβιτς - "Η ποινή είναι θάνατος" (σελ. 378). 8.5/10 102. Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ - "Προσκλητήριο ηρώων" (σελ. 165). 8/10 103. Τζον Φάντε - "Ο σκύλος μου ο ηλίθιος" (σελ. 171). 9/10
  17. 1 point
    Διάβασα την συλλογή ''Η Αμάντα και ο Εξωγήινος''. Είχα διαβάσει κάποιες λίγες ιστορίες του σε Ωρόρα και άλλες ανθολογίες. Και τον πρώτο τόμο από τους Θρύλους που επιμελήθηκε. Δικό του όμως πρώτη φορά, και είπα να ξεκινήσω με διηγήματα του. Στο ομότιτλο βλέπουμε ένα έφηβο κορίτσι που εντοπίζει καταζητούμενο εξωγήινο. Αγνοώντας τον φοβερό κίνδυνο που αντιπροσωπεύει θα τον πάρει σπίτι της οπότε και θα βάλει την πανουργία της να δουλέψει. Μικρό και κυνικό, έχει κυκλοφορήσει και σε τεύχος του περιοδικού ''Απαγορευμένος Πλανήτης''. Το ''Όταν πήγαμε να δούμε το τέλος του κόσμου'' ήταν το πιο αδύναμο και έχει να κάνει με αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος. Μαρτυρίες ανθρώπων που το παρακολούθησαν μέσω εταιρίας που ειδικεύεται στη συγκεκριμένη...ατραξιόν. Το καλύτερο για το τέλος με το ''Γεννιόμαστε με τους νεκρούς''. Σ' ένα ακαθόριστα κοντινό μέλλον οι νεκροί έχουν την δυνατότητα να συνυπάρχουν με τους ζωντανούς. Όχι τόσο σαν ζόμπι αν και φέρουν κάποια λίγα σχετικά χαρακτηριστικά, όσο σε παράλληλο πεδίο. Έχουν πάρε- δώσε με αυτούς που άφησαν πίσω, αλλά προτιμούν την νέα τάξη πραγμάτων. Τι γίνεται όμως αν οι ζώντες δεν θέλουν να την αποδεχτούν; Ως που μπορούν να φτάσουν για να ξανασμίξουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα; Το τίμημα ενδεχομένως να είναι βαρύ. Καλή ήταν, ωραία. Όχι κάτι το τρομερό, πέρασα όμως καλά. Θα κοιτάξω κάποια στιγμή να διαβάσω και ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά του.
  18. 1 point
    Νομίζω ότι αξίζει να ανοίξουμε ενα τόπικ για τον Robert Silverberg Παραθέτω μια συνέντεξη του http://www.altfactor.ath.cx/magazine/aplanet/silverberg.html και μια μεταφορά από ένα άλλο τοπικ του forum για ένα βιβλίο του που διάβασα > Μόλις τελείωσα το " Οι ευτυχισμένες Μέρες του Μέλλοντος" Ρ.Σιλβερβεργκ εκδ. Orbit -Παρά Πέντε Το βιβλίο αφορά μια πιθανή κάθετη ανάπτυξη των ανθρώπινων κοινωνιών. Οι αστικές μονάδες είναι πολυκατοικίες από ισχυρό σκυρόδεμα, ύψους 3-4 Km. Κάθε όροφος είναι μια πόλη από μόνος του και το όλο συγκρότημα περιλαμβάνει μέχρι και 880.000 ανθρώπους. Με τον τρόπο αυτό το υπόλοιπό της Γης είναι ελεύθερο προς καλλιέργεια. Μέσα στην Ασμον επικρατεί το μοτίβο των ανεξέλεγκτων γεννήσεων, όσο πιο πολλά παιδιά τόσο καλύτερα. Ενώ οι σεξουαλικές σχέσεις είναι πλήρως ελεύθερες - με την έννοια ότι εφόσον ζητήσεις κάτι από κάποιον αυτός θα στο δώσει!- και ενθαρρύνονται. Οι ασθένειες κάθε είδους έχουν εξαλειφθεί....Βέβαια υπάρχει ο θεσμός της οικογένειας και παντρεύονται από μικρή ηλικία, αλλά αυτό δεν εμποδίζει στο ελάχιστο ? το «νυχτοπερπάτημα» το οποίο θεωρείται φυσιολογικό. Τα πάντα μέσα στην Άσμον ανακυκλώνονται - από τα απορρίμματα των ανθρώπων μέχρι τα νεκρά πτώματα- και εκμεταλλεύονται ενεργειακά π.χ. η θερμότητα που εκπέμπουν τα σώματα τους. Ενώ το χρήμα έχει καταργηθεί. Γενικά πρόκειται για ένα κλειστό σύστημα το οποίο δεν επιδέχεται αλληλεπιδράσεις με το εξωτερικό περιβάλλον, με την έννοια ότι οι κάτοικοι δεν είναι ελεύθεροι να κυκλοφορούν έξω αλλά συνήθως δεν το θέλουν κιόλας. Το αντίθετο μοτίβο επικρατεί στις μικρές αγροτικές κοινωνίες, δηλ. έλεγχος τον γεννήσεων και περιορισμένες σεξουαλικές σχέσεις. Το βιβλίο είναι αρκετά επίκαιρο δεδομένης τις κρίσης του πετρελαίου - οικονομίας, του υπερπληθυσμού και της καταστροφής του περιβάλλοντος. Αλλά οι περισσότεροι που το συζήτησα αντιδράσανε αρνητικά ως προς αυτό το πιθανό μοτίβο. Ο συγγραφέας κατά τη γνώμη μου τελειώνει το βιβλίο σχετικά ουδέτερα και σε αφήνει σε μεγάλο μέρος να κρίνεις από μόνος σου, αν και σε αυτό κάποιοι υποστηρίζουν ότι τελικά είναι αρνητικός. Όπως και να έχει η συνέχεια επί του βιβλίου, περιμένω σχόλια από όσους το έχουν διαβάσει. Επίσης τελίωσα και το "Αρμενίζοντας για το βυζάντιο" Το βιβλίο αναφέρεται στον πεντηκοστό αιώνα όπου οι άνθρωποι αθάνατοι πια, περνάνε την ώρα τους ταξιδεύοντας σε παρελθοντικές μυθικές πόλεις - Αλεξάνδρεια, Ρώμη, Βυζάντιο. Ένας ταξιδιώτης από τον εικοστό αιώνα βρίσκεται ανάμεσα τους για να εκφράσει τις ανησυχιές των ανθρώπων της εποχής μας, σε αντιπαραβολή με τους αθάνατους. Ενα εξαιρετικό βιβλίο, από τα καλύτερα Ε.Φ. που έχω διαβάσει. Προλογίζει ο Μ.Πανώριος την Ελληνική έκδοση "Αλιεν"
  19. 1 point
    Από Public, Ποθητό, Πρωτοπορία, Πολιτεία, Καστανιώτη και παλαιοβιβλιοπωλείο: 01. Donald E. Westlake - Brothers Keepers (Hard Case Crime). 9,99€ 02. Κάθριν Αν Πόρτερ - Το πλοίο των τρελών (Κλειδάριθμος) 03. Μάγια Λούντε - Η ιστορία του νερού (Κλειδάριθμος) 04. Λόρενς Ράιτ - Το τέλος του Οκτώβρη (Λιβάνης). 15,30€ 05. Τζον Φάντε - Ο σκύλος μου ο ηλίθιος (Δώμα). 13,50€ 06. Αριστείδης Αντονάς - Ο πολτός των πραγμάτων (Αντίποδες). 9€ 07. Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ - Το ποδήλατο του Λεονάρντο (Άγρα). 9€ 08. Χ. Χ. Μουνιόθ Ρένχελ - Η μυστική εταιρεία του ονείρου (Opera). Τσάμπα! 09. Ταντέους Μπορόφσκι - Κυρίες και κύριοι από δω για τα αέρια (0151). 11,45€ 10. Ρικάρντο Πίλια - Τεχνητή αναπνοή (Καστανιώτης). 11€ 11. Τζούντιθ Ρόσνερ - Αναζητώντας τον έρωτα (Ράπτης). 8€ 12. Χάουαρντ Φαστ - Η υπόσχεση (Bell). 3€ 13. Άρθουρ Χέιλι - Τελική διάγνωση (Bell). 3€ 14. Ανρί Τρουαγιά - Η αράχνη (Γρηγόρη). 3€
  20. 1 point
    1) Ωρόρα: Ιστορίες από Εφιαλτικούς Κόσμους (σελ 308) 2) Theun Mares: Τολτέκοι- Η Επιστροφή των Πολεμιστών (σελ 249) 3) Theun Mares: Τολτέκοι- Η Κραυγή του Αετού (σελ 411) 4) Theun Mares: Τολτέκοι- Η Γνώση του Δράκοντα (σελ 348) 5) Stephen King: Ο Ξένος (σελ 670) 6) Shusaku Endo: Σιωπή (σελ 253) 7) Aileen Wuornos- Christopher Berry- Dee: Το Τέρας (σελ 254) 8) Ωρόρα: Ιστορίες Φαντασίας με γέλιο (σελ 294) 9) Ira Levin: Τα Παιδιά από τη Βραζιλία (σελ 185) 10) J. G. Ballard: Η Αυτοκρατορία του Ήλιου (σελ 319) 11) Michael Crichton: Αιχμάλωτοι του Χρόνου (σελ 633) 12) John Katzenbach: Η Νύχτα των Αιχμαλώτων (σελ 662) 13) Philip Dick: Το Ηλεκτρικό Πρόβατο (σελ 203) 14) Thomas Pynchon: Έμφυτο Ελάττωμα (σελ 435) 15) Ωρόρα: Ιστορίες Ηρωικής Φαντασίας (σελ 291) 16) Roland Lazenby: Kobe Bryant- Στον Κόσμο του (σελ 509) 17) Stephen King: Ρόουζ Μάντερ (σελ 663) 18) Agatha Christie: Γιατί δεν ρώτησαν τον Έβανς; (σελ 267) 19) Graham Masterton: Τραύμα (σελ 174) 20) Alina Reyes: Ο Χασάπης (σελ 65) 21) Dean Koontz: Αστραπή (σελ 508) 22) Ωρόρα: Ιστορίες Μαγείες και Δράσης (σελ 276) 23) Ray Bradbury: Το Δέντρο των Αγίων Πάντων (σελ 190) 24) Algernon Blackwood: Το Άγγιγμα του Πάνα (σελ 214) 25) Γιώργος Μπαλάνος: Πέρα από το Αίνιγμα της Πεντέλης (σελ 415) 26) Fyodor Dostoevsky: Ο Παίχτης (σελ 190) 27) Gilles Leroy: Η Κυρία Χ. πηγαίνει σινεμά (σελ 141) 28) Octave Mirbeau: Το Ημερολόγιο μίας καμαριέρας (σελ 362) 29) Ωρόρα: Ιστορίες με Τέρατα (σελ 259) 30) Robert A. Heinlein: Αστροναύτης Jones (σελ 275) 31) H. G. Wells: Ο Κομήτης (σελ 221) 32) Jack London: Ο Αλκοολικός (σελ 280) 33) Clive Barker: Τα Μυστικά της Βαβυλώνας (σελ 605) 34) Πάνος Σόμπολος: Οι Αστέρες του εγκληματικού πανθέου όπως τους έζησα (σελ 460) 35) Norman Spinrand: Άγρια Νύχτα (σελ 73) 36) Ωρόρα: Ιστορίες από Εχθρικούς Πλανήτες (σελ 304) 37) Robert Silverberg: Η Αμάντα και ο Εξωγήινος (σελ 117)
  21. 1 point
    1.John Connolly "Το δέντρο Του θανάτου" Bell σελ.450 (8,5/10) 2.Κώστας Ακριβός "Γάλα Μαγνησίας" Μεταίχμιο σελ. 252 (10/10) 3. Πάτροκλος Λεβεντοπουλος " Μικρές αγγελιες" Mανδραγορας σελ.Το 62 (4/10) 4. Sarah Langan " Ο Φύλακας" Οξύ σελ. 370 (6/10) 5. Mohamedou Ould Slahi " Γκουαντανάμο" Ψυχογίος σελ. 490 (8/10) 6. Witold Gombrowicz "Υπερ-Ατλαντικός" Νεφέλη σελ. 190 (5/10) 7.Bruno Maurer "το τελευταίο ταξίδι του Οδυσσέα" Ενάλιος σελ. 540 (9/10) 8. Metin Arditi" Η αδελφότητα των ιπταμένων μοναχών " Πατάκης σελ. 290 (6/10) 9.Claire North " Οι πρώτες 15 ζωές του Χαρι Ογκοστ" Αλεξάνδρεια σελ. 450 (8/10) 10. Αυγουστος Κορτω " Μικρο χρονικο τρελας" Πατακης Σελ. 190 (6/10) 11. Νίκος Καζαντζακης "ο Πρωτομάστορας" Παναθηναια σελ 50 (10/10) 12. Jean christophe Grange "Πορφυρά ποτάμια" Καλέντης σελ.480 (10/10) 13. Σπύρος Μελάς" ο μπαμπάς εκπαιδευεται" σαλιβερου σελ. 205 (10/10} 14.Darcey Bell" μια μικρή χάρη " Κλειδαριθμος σελ. 320 (7/10) 15. Judith Gould" το Μυστικό των θεών " Bell σελ. 574 (7.5/10) 16. Πασχάλης Λαμπαρδης" ένα " Πατάκης σελ. 380 (6/10) 17. Philippa Gregory" η αυλή των ψιθυρων " Διόπτρα σελ. 670 (10/10) 18. Karen Essex" η Αρπαγή Της Αθηνάς " Πατάκης σελ. 530 (7.5/10) 19. Jeannette Winterson "Το χάσμα Του χρόνου " μεταίχμιο σελ. 384 (6/10) 20. Chris Crater " Ο δολοφόνος με το σημάδι του Σταύρου" Bell σελ.430 (9,5/10) 21. Philip Vandenberg" ο πομπηιανος" κονιδαρης αελ. 360 (5/10) 22. Νίκος Καζαντζάκης" ο τελευταίος πειρασμός τόμος Α" έθνος σελ. 316 (9/10) 23.Νίκος Καζαντζάκης" ο τελευταίος πειρασμός τόμος Β" έθνος σελ. 264 (10/10) 24. James Twining" ο μαύρος ήλιος " Bell σελ. 480 (8.5/10) 25. Τ. Η. White" ο παντοτινος βασιλιάς " κέδρος σελ. 960 (6/10) 26.Tove Alsterdal" οι γυναίκες στην παραλία " μεταίχμιο σελ. 430 (7/10) 27. George R. R. Martin" το όνειρο του Μισισιπη" μεταίχμιο σελ. 612 (9/10) 28. Chris Carter "Ο νυχτερινός διώκτης " Bell σελ.412 (9,5/10) 29. Dmitry Glukhovsky" Metro 2033" Καστανιώτης σελ. 450 (5/10) 30. Stephen King " Καρυ" Επιλογή σελ. 250 (100/10) 31. Steiniar Bragi "παγωμένη γη". Κλειδαριθμος σελ 320 (4/10) 32. Γιάννης Μαρής " Το καλοκαίρι του φόβου" Το Βήμα σελ. 230 (9/10) 33. Γιάννης Ξανθούλης "Η εποχή των καφέδων" διόπτρα σελ. 252 (8/10) 34. Jeffrey Archer "Μόνο ο χρόνος θα δείξει" Bell σελ. 426 (10/10}
  22. 1 point
    Katherine Anne Porter - Το πλοίο των τρελών (Ship of Fools). Εκδόσεις Κλειδάριθμος. Σελίδες: 640, Τιμή: 18,80-10%=16,92€ Αύγουστος 1931. Ένα υπερωκεάνιο με προορισμό τη Γερμανία ξεκινάει από τη Βερακρούζ του Μεξικού. Στους επιβάτες της πρώτης θέσης βρίσκονται μια νεαρή Αμερικανίδα ζωγράφος με τον εραστή της, ένας ισπανικός χορευτικός θίασος που επιδίδεται σε κλοπές, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι Γερμανών με το παχύ μπουλντόγκ τους που παθαίνει συνεχώς ναυτία και μια θορυβώδης παρέα Κουβανών φοιτητών Ιατρικής. Καθώς το πλοίο ταξιδεύει στον Ατλαντικό, ο αναγνώστης παρασύρεται από τα περιστατικά και τις δολοπλοκίες επιβατών και μελών του πληρώματος, που δημιουργούν ένα κλίμα ανυπόφορης έντασης. Το αποτέλεσμα είναι ένα πλούσιο πορτρέτο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο ενός κόσμου που κινείται προς την καταστροφή, σε μια εποχή ανόδου του ναζισμού. Γραμμένο σε μια περίοδο είκοσι ετών και βασισμένο στο ημερολόγιο της Κάθριν Αν Πόρτερ κατά τη διάρκεια ενός παρόμοιου θαλάσσιου ταξιδιού, Το πλοίο των τρελών αποτελεί ένα αριστούργημα της αμερικανικής λογοτεχνίας και ένα πανόραμα της ίδιας της ζωής. Παραμένει εξίσου γοητευτικό και επίκαιρο σήμερα όσο όταν πρωτοεκδόθηκε, πριν από περισσότερο από μισό αιώνα. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- David Baldacci - Η συνωμοσία (The Fix). Εκδόσεις Αναγνώστης. Σελίδες: 646, Τιμή: 19,90-10%=17,91€ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΑ ΜΕΡΗ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΗΜΕΡΑ. Μία δολοφονία εν ψυχρώ, η οποία έλαβε χώρα έξω από τα κεντρικά γραφεία του FBI στην Ουάσινγκτον, καταλήγει με τον δολοφόνο να δίνει τέλος στην ίδια του τη ζωή. Ανάμεσα στους πολλούς αυτόπτες μάρτυρες βρίσκεται και ο Έιμος Ντέκερ, ένας ειδικός πράκτορας του FBI με μοναδικές ικανότητες. Μετά από έναν τραυματισμό που υπέστη στο κεφάλι πριν χρόνια, έχει το χάρισμα της εξαιρετικής μνήμης, δεν ξεχνάει τίποτα και βλέπει πράγματα που οι άλλοι δεν μπορούν. Ο δολοφόνος ήταν οικογενειάρχης. Ένας τρυφερός σύζυγος και πατέρας τεσσάρων κοριτσιών. Άρα, τι ήταν αυτό που τον ώθησε να τραβήξει τη σκανδάλη; Παραξενεμένος από μία δολοφονία που μοιάζει να είναι παράλογη, ο Ντέκερ μπαίνει στην έρευνα. Αυτό που αποκαλύπτει είναι το σχέδιο μίας επικείμενης καταστροφής, η οποία θα κλονίσει τον κόσμο, τοποθετώντας τον Ντέκερ και την ομάδα του στο στόχαστρο. Τρίτο βιβλίο της σειράς, με ήρωα τον Έιμος Ντέκερ. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- John Updike - Λαγέ τρέξε (Rabbit, Run). Εκδόσεις Οξύ. Σελίδες: 448, Τιμή: 17,95-10%=16,15€ H σπουδαιότερη λογοτεχνική παρακαταθήκη του πολυβραβευμένου αμερικανού λογοτέχνη Τζον Απντάικ θεωρείται ως σήμερα ο χαρακτήρας του "Λαγού" Άνγκστρομ στη σειρά The Rabbit Series. Μια τετραλογία που τον παρακολουθεί σε διαφορετικά στάδια της ζωής του. Από το 1961 στο "Λαγέ Τρέξε" ως το 1990 στο "Ο Λαγός αναπαύεται". Ο 3ος τίτλος της σειράς "Ο Λαγός έχει λεφτά" και ο 4ος "Ο Λαγός αναπαύεται", τιμήθηκαν με βραβείο Πούλιτζερ. Το 2010, το περιοδικό Time συμπεριέλαβε το "Λαγέ Τρέξε" στα εκατό καλύτερα μυθιστορήματα των τελευταίων εκατό χρόνων. Στο πρώτο μυθιστόρημα της τετραλογίας, διακρίνονται η επίπλαστη ευτυχία, η δίψα για ζωή, το ανεξιχνίαστο υπαρξιακό αδιέξοδο. Αλλά και οι ακατανίκητες τάσεις φυγής του αρχετυπικού "μέσου Αμερικανού" της δεκαετίας του ’50. Ο Χάρι "Λαγός" Άνγκστρομ, αστέρι του μπάσκετ στα λυκειακά του χρόνια, βρίσκεται στα 26 του παντρεμένος με την Τζάνις. Περιμένουν το δεύτερο παιδί τους. Βγάζει τα προς το ζην επιδεικνύοντας έναν "θαυματουργό" αποφλοιωτή για την κουζίνα. Άλλη μια από τις δεκάδες νεόκοπες οικιακές συσκευές που κατέκλυσαν την αγορά της αισιόδοξης μεταπολεμικής Αμερικής. Μέχρι που ξαφνικά ο Λαγός ανακαλύπτει ότι το μόνο που θέλει είναι να φύγει. Θέλει ν’ αφήσει πίσω του τη ζωή στο προάστιο της μικρής του πόλης στην Πενσιλβάνια. Και μαζί όλο το προδιαγεγραμμένο μέλλον που του επιφυλάσσει. Αλλά πόσο μακριά μπορεί στ’ αλήθεια να φτάσει; ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ambrose Parry - Το πεπρωμένο της σάρκας (The Way of All Flesh). Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Σελίδες: 560, Τιμή: 16,90-10%=15,21€ Εδιμβούργο 1847. Ο Γουίλ Ρέιβεν είναι φοιτητής Ιατρικής, μαθητευόμενος του πρωτοπόρου και διάσημου δόκτορος Σίμσον. Η Σάρα Φίσερ, η υπηρέτρια του Σίμσον, διαθέτει την ίδια ευφυΐα με τον Ρέιβεν αλλά κανένα από τα προνόμιά του. Όταν ανεξήγητοι φόνοι και φρικτά παραμορφωμένα πτώματα αναστατώνουν την Ολντ Τάουν, ο Ρέιβεν και η Φίσερ θα βρεθούν βυθισμένοι στις σκοτεινές σκιές του υποκόσμου του Εδιμβούργου. Και, για να καταφέρουν να βγουν ζωντανοί, θα πρέπει να συνεργαστούν ώστε να ανακαλύψουν ποιος βρίσκεται πίσω από αυτούς τους αποτρόπαιους θανάτους. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Olivier Norek - Γκραν Παρί (Code 93). Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Σελίδες: 384, Τιμή: 15,50-10%=13,95€ Ένα ευνουχισμένο πτώμα που ανοίγει τα μάτια του την ώρα της νεκροψίας. Ένα κινητό τηλέφωνο που κουδουνίζει στο σώμα ενός νεαρού ναρκομανούς που πέθανε από ανεξήγητα εγκαύματα. Παρά τη μακροχρόνια θητεία του στην περιοχή του Σεν-Σαν-Ντενί, ο αστυνόμος Βίκτορ Κοστ προετοιμάζεται για το χειρότερο. Και μια στοίβα από ανώνυμα γράμματα που αποκαλύπτουν τη διαδρομή προς έναν μυστηριώδη φάκελο με το όνομα "Κώδικας 93"... Μια διαδρομή που, από τους υψηλούς παρισινούς κύκλους ώς τις υποβαθμισμένες γειτονιές, θα κάνει τον Κοστ να διασχίσει τα όρια της περιφερειακής οδού και της λογικής... ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ray Celestin - Ο θρήνος του γκάνγκστερ (The Mobster's Lament). Εκδόσεις Διόπτρα. Σελίδες: 720, Τιμή: 18,80-10%=16,92€ Φθινόπωρο, 1947 - Νέα Υόρκη Τέσσερα πτώματα σε ένα φτηνό πανδοχείο του Χάρλεμ και δύο ιδιωτικοί ντετέκτιβ που ψάχνουν απαντήσεις. Θα τις βρουν αρκετά γρήγορα ή μήπως ένας αθώος θα πληρώσει με τη ζωή του; Ο Λούις Άρμστρονγκ που βλέπει το αστέρι του να σβήνει και προσπαθεί να κρατηθεί από προτάσεις αμφίβολων κινήτρων. Ένα τσιράκι της Μαφίας πρέπει να διαλευκάνει μια πλεκτάνη που φτάνει μέχρι τα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας και ο δρόμος του διασταυρώνεται με αυτόν των δύο ντετέκτιβ. Η Νέα Υόρκη σε μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές της ιστορίας της -από τα σπίτια στα πολυτελή ξενοδοχεία της και τα μπίμποπ κλαμπ στις πολυσύχναστες προβλήτες του Μπρούκλιν-, με τη Μαφία να φτάνει στο απόγειο της δύναμής της... ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Peter Handke - Ανέμελη δυστυχία (Wunschloses Unglück). Εκδόσεις Εστία. Σελίδες: 84, Τιμή: 13-10%=11,70€ Στο κυριακάτικο φύλλο της η Λαϊκή Ημερησία της Καρινθίας δημοσίευσε στη στήλη ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ το εξής: "Νοικοκυρά 51 ετών από το Α. (κοινότητα Γκ.) αυτοκτόνησε τη νύχτα προς το Σάββατο παίρνοντας υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών". Έχουν περάσει στο μεταξύ σχεδόν επτά εβδομάδες από τότε που πέθανε η μητέρα μου και θέλω να ξεκινήσω τη δουλειά πριν η τόσο έντονη στην κηδεία ανάγκη να γράψω γι' αυτήν μεταμορφωθεί πάλι στην αμέτοχη βουβαμάρα, με την οποία αντέδρασα στην είδηση της αυτοχειρίας. Το ύψωμα με το παλιό κάστρο, η λιμνούλα με τις καλαμιές, το εκκλησιαστικό ίδρυμα, το νεκροταφείο με τις γέρικες καστανιές, φτώχια και πουριτανισμός, αυτός είναι όλος κι όλος ο κόσμος στον οποίο μεγάλωσε ο συγγραφέας Πέτερ Χάντκε. Εκεί, στο μικρό Γκρίφεν της νότιας Αυστρίας, γεννήθηκε και έζησε και η μητέρα του Μαρία. Ήταν μια γελαστή και ζωηρή κοπέλα, κάτι σκιρτούσε μέσα της, κάτι που συντρίφτηκε στις συμπληγάδες του μικρόκοσμου. "Η μητέρα λοιπόν δεν έγινε τίποτα". Έμεινε η ανάμνηση ενός σβησμένου ονείρου, η κατάθλιψη και στο τέλος η αυτοκτονία. Ο Χάντκε εξιστορεί τη ζωή της μητέρας του χωρίς τον παραμικρό συναισθηματισμό, επιλέγει και παραθέτει τα δεδομένα με τη λαβίδα ενός εντομολόγου. Και μέσα από την αφήγηση αναδύεται η αγαπημένη μορφή της μάνας και η ταλαίπωρη φιγούρα μιας απλής γυναίκας του παλιού καιρού. Η εκλογίκευση ενός λυγμού. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Colson Whitehead - Τα αγόρια του νίκελ (The Nickel Boys). Εκδόσεις Ίκαρος. Σελίδες: 264, Τιμή: 15,50-10%=13,95€ Ο Έλγουντ Κέρτις ζει στο Ταλαχάσι της Φλόριντα με τη γιαγιά του και πρόκειται να σπουδάσει στο τοπικό κολέγιο. Όμως για ένα μαύρο αγόρι στον Νότο των νόμων του Τζιμ Κρόου, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ένα αθώο λάθος είναι αρκετό για να καταστρέψει το μέλλον. Ο Έλγουντ καταδικάζεται σε εγκλεισμό στο αναμορφωτήριο νέων Νίκελ, που παρέχει "σωματική, πνευματική και ηθική εκπαίδευση", έτσι ώστε οι ανήλικοι εγκληματίες που βρίσκονται υπό την ευθύνη του να γίνουν "έντιμοι και ειλικρινείς πολίτες". Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα κολαστήριο: το σαδιστικό προσωπικό κακοποιεί σωματικά και σεξουαλικά τους μαθητές, οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι και οι ντόπιοι κλέβουν τα τρόφιμα και τις προμήθειες και κάθε αγόρι που αντιστέκεται είναι πιθανόν να εξαφανιστεί. Ο Έλγουντ έχει βαθιά ριζωμένες μέσα του τις ιδέες του δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ - "Ρίξτε μας στη φυλακή, και θα σας αγαπάμε και πάλι". Ο φίλος του ο Τέρνερ πιστεύει ότι ο Έλγουντ είναι κάτι παραπάνω από αφελής και ότι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσουν είναι να έχουν ένα σχέδιο και να αποφεύγουν τα προβλήματα. Βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία ενός αναμορφωτηρίου στη Φλόριντα, που λειτούργησε για εκατόν έντεκα χρόνια και κατέστρεψε τη ζωή χιλιάδων παιδιών, αφήνοντας τα σημάδια του πάνω τους ακόμη και μέχρι τις μέρες μας, το βιβλίο αποτελεί μια συγκλονιστική, ορμητική αφήγηση ενός εξαιρετικού Αμερικανού μυθιστοριογράφου. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- George Orwell - Οι άθλιοι του Παρισιού και του Λονδίνου (Down and Out in Paris and London). Εκδόσεις Αίολος. Σελίδες: 304, Τιμή: 12,72-10%=11,45€ Από το Παρίσι στο Λονδίνο του Μεσοπολέμου. Ο Τζορτζ Όργουελ βιώνει την απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση. Μένει νηστικός για μέρες· εργάζεται σε υπόγεια υπό άθλιες συνθήκες για πενταροδεκάρες· μαθαίνει να ζει, να κοιμάται και να καπνίζει με μισή κορώνα τη μέρα· μαζεύει γόπες από τα πεζοδρόμια-επιβιώνει με "τσάι και δυο φέτες ψωμί"· κοιμάται στο πάτωμα με μαξιλάρι τα παπούτσια του, σε παγκάκια και σε κοιτώνες αστέγων. Μαζί με τον Πάντυ, έναν αλήτη, και τον Μπόζο, έναν ζωγράφο του δρόμου, περιπλανιέται από κοιτώνα σε κοιτώνα στα σοκάκια του Λονδίνου. Ενώ με τον Μπορίς, πρώην ρώσο λοχαγό, τριγυρίζουν στο Παρίσι ψάχνοντας για δουλειά και βάζοντας ενέχυρο ακόμη και τα ρούχα τους για να εξασφαλίσουν λίγο φαγητό. Στο ανά χείρας βιβλίο, που κυκλοφόρησε το 1933, ο Όργουελ περιγράφει τον κόσμο των απόκληρων, των οποίων οι ανησυχίες και οι προβληματισμοί μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, καθώς η εξασφάλιση τροφής και στέγης αποτελούν τη μοναδική τους επιδίωξη. Ο συγγραφέας φέρνει στο φως μια παραγνωρισμένη μέχρι τότε κοινωνική ομάδα και για πρώτη φορά δίνει πρόσωπο και φωνή στη φτώχεια. Το βιβλίο αυτό, με το οποίο πρωτοεμφανίστηκε ο Όργουελ, είναι γραμμένο με χιούμορ και καυστικότητα, προβληματίζοντας με την επικαιρότητά του.
  23. 1 point
  24. 1 point
    Τυπικά θα πρέπει να το δηλώνεις σαν εισόδημα αλλά είναι τόσο μικρό ποσό που δεν νομίζω να εμφανιστεί ποτέ σε κάποια διασταύρωση στοιχείων,
  25. 1 point

    until

    Τι θα έλεγες για "Μάτα"; (Επίσης, γιατί δεν πάμε "μέσα" να τα λέμε αυτά; )
  26. 1 point

    until

    Τάνια και εγώ, πολύ καλό.
  27. 1 point

    until

    Ερώτηση για δυνατούς λύτες ,: ας πούμε πως έχουμε μια ηρωίδα που κινείται στη σύγχρονη εποχή κ τη βαφτίζουν Σταματικη. Πως να τη φωνάζουν; Για να δούμε πόσο εμπνευσμένοι καλλιτέχνες είστε...
  28. 1 point
    Η 66η συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης Φανταστικού του Sff.gr (μήνες καλοκαιρινοί - πολυσέλιδο βιβλίο) όπου θα συζητηθεί το βιβλίο "Θνητοί θεοί" του Richard K. Morgan. Η συνάντηση θα λάβει χώρα το Σάββατο 05 Σεπτεμβρίου 2020 στις 18:30 μέσω τηλεδιάσκεψης στην πλατφόρμα Webex και διαζώσης στο cafe Aldebaran Σόλωνος και Σουλίου 5. Το Meeting ID θα δοθεί το Σάββατο 05 Σεπτεμβρίου 2020 στις 18:20 Η επιλογή του βιβλίου έγινε από τα μέλη της λέσχης στην 65η συνάντηση. Η συζήτηση για το βιβλίο γίνεται εδώ.
  29. 1 point
    Stormrider (Εκδόσεις Del Ray) Τελευταίο βιβλίο της σειράς τον Rigante και νομίζω ότι έκλεισε όλα τα ανοικτά μέτωπα σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό. Δεν μου άρεσε τόσο πολύ όσο το τρίτο βιβλίο της σειράς, αλλά κατά τη γνώμη μου ήταν καλύτερο από τα δύο πρώτα. Γενικά για το βιβλίο αυτό, αλλά και για τη σειρά σαν σύνολο ισχύουν όσα έχω γράψει παραπάνω. Τιμιότατη, άλλα κάπως παλιομοδίτικη (όχι αναγκαστικά με κακή έννοια), ηρωική φαντασία γραμμένη από κάποιον άνθρωπο που και προφανέστατα αγαπάει το είδος και είναι πολύ ταλαντούχος και καλός σε αυτό που κάνει. Δεν είναι κάτι καινούργιο ή συνταρακτικό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν στερείται ποιότητας και είναι γραμμένο με πολύ μεράκι. Κάποιος που ενδιαφέρεται για αυτό το είδος φαντασίας θα περάσει πολύ καλά με τα βιβλία, οι υπόλοιποι ας προσπεράσουν άφοβα. Γενικά θα ξαναδιάβαζα με χαρά κάτι του άλλο που έχει γράψει ο Gemmell αν έπεφτε στα χέρια μου.
  30. 1 point
    Ε ναι από λογιστή την πήρες και αυτή!
  31. 1 point
    To me a book is a message from the gods to mankind; or, if not, should never be published at all. Aleister Crowley Σχετικά με την έμπνευση, μιλήσαμε επίσης εδώ. Μπορούμε ωστόσο να ακολουθούμε κάποιο πρόγραμμα όταν γράφουμε; Κάτι που να μας κάνει δεκτικούς στην έμπνευση, να μας κρατά σε φόρμα σαν συγγραφείς και να μας βοηθάει να επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, ακόμη και μία, εντελώς άνυδρη από ιδέες, μέρα; Ας υποθέσουμε ότι καθόμαστε να γράψουμε, χωρίς ιδιαίτερη όρεξη. Υπάρχουν άραγε τρόποι να ανεβάσουμε τη συγγραφική μας libido; 1. Δεν σταματάμε. Για νερό, για φαγητό, για τουαλέτα. Μπορούμε να το αναβάλουμε, ή τουλάχιστον να το αναβάλουμε για λίγο ακόμη; Προσπαθούμε να μην διακόψουμε, ας πούμε, μέχρι να τελειώσουμε τη σκηνή όπου ο ήρωας ανακαλύπτει το κομμένο κεφάλι μέσα στο ψυγείο του ή πιάνει τη γυναίκα του στο κρεβάτι με τον κουμπάρο/ κουμπάρα. Είναι μικροί στόχοι, εύκολα πραγματοποιήσιμοι. Γράφουμε με τη λογική του, ακόμη μία παράγραφος, ακόμη μία πρόταση. Πιστέψτε με, πιάνει. 2. Δεν κοσκινίζουμε την έρευνά μας. Αν έχουμε οίστρο, αλλά κυρίως, όταν δεν έχουμε, δουλεύουμε ως εξής: ξεκινάμε να γράφουμε σχεδόν ό,τι μας έρθει. Αφήνουμε το συνταίριασμα με την έρευνα που (τυχόν) έχουμε κάνει για κάποιο ξεσκόνισμα στο μέλλον. 3. Δεν κάνουμε ορθογραφικό έλεγχο. Όχι εκείνη τη στιγμή. Εννοείται πως κάποια στιγμή θα κάνουμε, αλλά αν μας πάρει δέκα λεπτά το σενιάρισμα μιας πρότασης τότε απλώς θα αργήσουμε πολύ, παρά πολύ να τελειώσουμε ένα κεφάλαιο, πόσο μάλλον ένα βιβλίο. Αφήστε τα ορθογραφικά και τις λοιπές διορθώσεις για αργότερα. 4. Θέστε ένα όριο λέξεων. Πείτε, εγώ θα σηκωθώ από δω όταν έχω γράψει πεντακόσιες λέξεις, χίλιες λέξεις, τέλος πάντων εσείς αποφασίζετε πόσες. Δεν έχει σημασία αν είναι κακές, λάθος, εκτός, αδιόρθωτες, άχρηστες. Όταν έχετε ολοκληρώσει τον στόχο σας επιτρέπεται να καταπιαστείτε και να πετάξετε έξω όλη τη σαβούρα. 5. Προσπαθήστε να διατηρείτε την ηρεμία σας. Φτιάξτε το playlist σας από απαλές μελωδίες, ήχους φύσης, τιτιβίσματα, κύματα, νερά, αέρηδες, φλόγες στο τζάκι, καμπανάκια και τα παρόμοια. Προσωπικά με έχει βοηθήσει να χρησιμοποιώ ακουστικά κάποιες φορές. Απομονώνεσαι πιο αποτελεσματικά, γράφεις πιο απερίσπαστα. 6. Στο κομμάτι ηρεμία βοηθάει, κάποιες φορές, η ανάλογη διακόσμηση του γραφείου μας ή του σημείου που πέφτουν τα μάτια μας όταν τα σηκώνουμε από την οθόνη. Ένας δίσκος με βότσαλα. Μία γυάλα. Ένα μικρό επιτραπέζιο συντριβανάκι. Ένας πίνακας που μας γαληνεύει. Μία γλάστρα στο παράθυρο. Προσωπικά έχω δει ότι λειτουργεί οτιδήποτε, έστω και μικρό, έστω και στο κέντρο της πόλης, καταφέρνει να μας φέρει σε επαφή με τη φύση. Κινέζικες μπάλες αντιστρές επίσης είναι ό,τι πρέπει, να τις γυροφέρνετε στις φούχτες που και που. 7. Μην κάνετε καμία σκέψη, την ώρα που γράφετε, για την περαιτέρω εξέλιξη του έργου σας. Και δεν εννοώ εδώ να γράφετε εντελώς τυχαία πράγματα, που να μην ταιριάζουν στην ιστορία σας, για παράδειγμα. Εννοώ να μην σκέπτεστε, ας πούμε, αν και πότε θα έχει επιτυχία το έργο σας, αν και πότε θα δει το φως της δημοσιότητας, αν και σε ποιους θα αρέσει και τα λοιπά. Οι σκέψεις αυτές είναι τρομερά περιοριστικές, καταναλώνουν την ενέργειά μας και δημιουργούν αγκυλώσεις στην έμπνευσή μας. Και ναι, το παθαίνω συχνότατα. 8. Αντιμετωπίστε τη γραφή επιθετικά. Αυτό λειτουργεί σε συνδυασμό με τα παραπάνω. Μην σκέφτεστε ποτέ τι θα σκεφτούν όσοι διαβάσουν αυτά που γράφετε. Μην σκέφτεστε ότι είναι δυνατόν να αποτύχετε, μην εστιάζετε καθόλου εκεί. Να ακολουθείτε τη γραφή όπως ο ταύρος εστιάζει στο κόκκινο πανί, αδιάφορος για το τι βρίσκεται γύρω του. Όσο ακραίο και αν σας φαίνεται το παράδειγμα. Η γραφή είναι στην μία άκρη της γέφυρας και εσείς στην άλλη. Απλώς βαδίστε μέχρι να συναντήσετε το στόχο σας. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία. 9. Δοκιμάστε, αν κρίνετε πως χρειάζεται, να κατεβάσετε τηλέφωνα. Αν σας αποσπά μην είστε καν στο διαδίκτυο. Αν σας αποσπούν τα καμπανάκια και η χαλαρωτική μουσική που αναφέραμε πριν, μην έχετε ούτε από αυτά. 10. Μην ξεγελαστείτε να διακόψετε έστω και για λίγο. Μία ματιά στο facebook για να δείτε πόσα likes μάζεψε η φωτογραφία με το μουσακά που ξεφουρνίσατε είναι αρκετή για να σας καθηλώσει ώρες επί ωρών. 11. Τηρήστε το πρόγραμμα των δύο ή τριών ωρών την ημέρα, των χίλιων, των πεντακοσίων, των χιλίων επτακοσίων λέξεων την ημέρα. Οτιδήποτε και αν σας συμβεί, αν δεν περιλαμβάνει σπίτι που καίγεται και ζωές που κινδυνεύουν, τηρήστε το πρόγραμμα. 12. Μην αμελείτε να κάνετε κάποιο δωράκι στον εαυτό σας εφόσον έχετε ολοκληρώσει τον στόχο των λέξεών σας την ημέρα. Μια λιχουδιά; Ένα τσιγάρο; Μια βόλτα; Ένα αστείο βίντεο; Εργαστήκατε άξια και είναι ώρα να ξαναγεμίσετε τις μπαταρίες σας. 13. Στο πρόγραμμα αυτό και σε αυτή τη φάση μετράει η ποσότητα, όχι η ποιότητα. Η ποιότητα θα σας απασχολήσει μετά, όταν ένα πρώτο γράψιμο θα έχει ολοκληρωθεί ή θα πλησιάζει στην ολοκλήρωσή του (rough draft). 14. Αν έχετε φίλους με κατανόηση, ενημερώστε τους να μην σας ενοχλούν τις ώρες που έχετε επιλέξει να εργαστείτε. Αν δεν έχετε φίλους με κατανόηση, τότε απλώς γυρίστε στο σημείο 9 και μην σηκώνετε τηλέφωνα, μην απαντάτε σε μηνύματα, μην ανοίγετε την πόρτα. Εκτός και πάρει φωτιά η πολυκατοικία σας και πρέπει να βγείτε, με το λάπτοπ παραμάσχαλα εννοείται. Να θυμάστε ότι αυτή η συμβουλή είναι και ένας έξτρα καλός τρόπος να τσεκάρετε τους αληθινούς σας φίλους. Μπορεί να μην αγαπάω ούτε μία λέξη από όσα γράφεις και ποτέ να μην σε διαβάσω αλλά θα υπερασπιστώ, και με τίμημα της ζωή μου ακόμη, το δικαίωμά σου στο γράψιμο αυτών που ποτέ δεν θα διαβάσω. 15. Αν σας βοηθάει στην καλή σας διάθεση, περιποιηθείτε τον εαυτό σας πριν καθίσετε για γράψιμο. Όχι υπερβολές, προς Θεού. Αλλά μπορεί να νιώσετε καλύτερα έχοντας κάνει πριν ένα ντους. Αν φυσικά η έμπνευση σας έρχεται έτσι κι αλλιώς, μην την αγνοήσετε. Τα συγκεκριμένα tips είναι για ανθρώπους που κολλάνε ή που γράφουν τρομερά αργά και ακατάστατα και θέλουν να βρουν τρόπους να ταξινομήσουν το γράψιμο και την έμπνευσή τους. 16. Αντιμετωπίστε το γράψιμο, δεν είναι ντροπή, σαν δουλειά. Καλή είναι η τέχνη, ναι. Καλές οι πανανθρώπινες αλήθειες και τα μονοπάτια που μας δείχνουν οι λίγοι φωτισμένοι καλλιτέχνες/ συγγραφείς/ ιδεολόγοι. Αλλά πιθανώς δεν ανήκουμε σε αυτήν την κατηγορία. Ας το αποδεχτούμε και ας θέσουμε στον εαυτό μας στόχους που να μας κινητοποιούν. Ένας συγκεκριμένος αριθμός λέξεων την ημέρα, κάθε μέρα, είναι μία καλή αρχή. Μπορεί να μην έχουμε κάθε στιγμή Την Ιδέα αλλά παραμένουμε σε φόρμα και ζεστοί. 17. Οι ιδέες καμιά φορά εκβιάζονται. Όπως και οι πάσης φύσεως καταστάσεις. Ένας τοίχος θα γκρεμιστεί αν διαρκώς τον βομβαρδίζουμε. Ο Καζαντζάκης έλεγε Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα. (Πρόκειται για μεταφορά, μην το δοκιμάσετε στο σπίτι. Ή οπουδήποτε αλλού.) Γενικώς αυτό που λέω εδώ είναι πως Η Ιδέα έχει περισσότερες πιθανότητες να μας επισκεφτεί αν κρατάμε την πόρτα διαρκώς ανοιχτή, παρά αν καθόμαστε άπρακτοι και μεμψιμοιρούμε ότι μας λείπει ο χρόνος, μίου μίου, ή πώς δεν έχουμε έμπνευση, μίου μίου, ή πού θα βρούμε εκδότη. Όταν γράφεις, κρατάς την πόρτα ανοιχτή κι εκείνη τη στιγμή σκασίλα σου αν θα βρεις εκδότη. Εκείνη τη στιγμή. Πολλές σκάρτες ιδέες θα περάσουν από το άνοιγμα, πολλές μπούρδες, πολύ ξεκάπνισμα, πολλά απωθημένα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν, πολλές σελίδες θα πάνε άκλαυτες. Αλλά κάποια στιγμή θα έρθει και Η Ιδέα. Δεν είναι πάντα επιφοίτηση Η Ιδέα. Συνήθως είναι το αποκορύφωμα μιας μακριάς, βρώμικης, κοπιαστικής πορείας.
  32. 1 point
    Σε ένα μήνα περίπου η τρίτη σεζόν που θα κλείσει την ιστορία!
  33. 1 point
    Καλησπέρα και από εμένα, το είδα και εγώ το Dark και τις δύο σεζόν μαζί. Στην αρχή ο τίτλος, η κατηγοριοποίηση και η περιγραφή του Netflix δεν με είχαν τραβήξει εξού και στη συνέχεια την προσπερνούσα βλέποντας άλλες σειρές ή ταινίες. Το μετάνιωσα όμως που καθυστέρησα τόσο όταν είδα τα πρώτα επεισόδια. Νομίζω ότι έχουμε την ευρωπαϊκή εκδοχή για το τι ήταν τα 80ς στην Ευρώπη κάτι διαφορετικό από τα γνωστά σε όλους μας από τις σειρές, ταινίες 80ς στην Αμερική και όχι μόνο. Έχω μόνο θετικά να πω για αυτή τη σειρά: + Οι ερμηνείες των ηθοποιών, όλοι οι ηθοποιοί μηδενός εξερουμένου με εντυπωσίασαν. + Η ατμόσφαιρα, σκοτεινή, τρομακτική αλλά σίγουρα όχι δήθεν, όχι σπλατεριές και κακές αμερικανιές. + Η αληθοφάνεια της κοινωνίας, γερμανικής - ευρωπαϊκής σε πολλές χρονικές βαθμίδες. Ο συντηρητισμός στα χρόνια πριν τον πόλεμο, ο σεβασμός στους μεγαλύτερους, οι τιμωρίες, τα στερεότυπα περασμένων χρόνων που άλλα έχουν μείνει και σήμερα άλλα απλώς μας φαίνονται πολύ μακρυνά. + Η θεματική σωστά δοσμένη χωρίς υπερβολές ναι ακόμα και στη δεύτερη σεζόν που φαίνεται ότι άνοιξε για να δείξει το χωριό και όχι το σπίτι που έδειξε η πρώτη σεζόν, καθώς και τη μεγαλούπολη που θα δείξει όπως όλα έδειξαν στην τελευταία σκηνή η τρίτη σεζόν. (Η έρευνα του χοροχρόνου ίσως δώσει απαντήσεις στην ανθρωπότητα σε πολλά ανεξήγητα φαινόμενα, πολλοί ευρενητές μελετάνε τις θεωρίες από τους γνωστούς επιστήμονες που καταπιάστηκαν με τον χρόνο, ωστόσο υπάρχουν ακόμα στα θερά προβλήματα που δεν έχουν ξεπεραστεί) Στη συγκεκριμένη σειρά, σου δείχνει τον προβληματισμό της ανθρωπότητας αλλά και τη σιγουριά κάποιών ηρώων για τα γεγονότα και εκεί έγκειται το στοιχείο της επιστημονικής φαντασίας και συνδέεται άρρηκτα με τα γεγονότα κερδίζοντας τον τηλεθεατή. + Η πλοκή των γεγονότων με τις εναλλαγές στην οπτική γωνία καθώς και τις αναλήψεις και τις προλήψεις της υπόθεσης σε κερδίζει αλλά αν δεν είσαι αρκετά προσεκτικός και χάσεις τα λεγόμενα ή όσα γίνονται ή αν αφαιρεθείς στιγμές θα χρειαστείς περισσότερο χρόνο ή και επανάληψη στιγμών των επεισοδίων για να καταλάβεις. (Μην τη δείτε με παύσεις είμαι σίγουρος ότι θα χάσετε το νόημα, αρκετές φορές έκανα παύση και ξανά είδα προηγούμενες σκηνές). Αναμφίβολα τη συστήνω! Τώρα για τη σύγκριση με Stranger Things, νομίζω ότι πρέπει να αποφεύγεται κάτι τέτοιο είναι διαφορετική η λογική και των δύο σειρών αλλά και το είδος. Επειδή έχω δει και τις δύο θα πω ότι μου άρεσαν και οι δύο, λίγο περισσότερο το Dark αλλά καθαρά γιατί μου πέρασε καλύτερα τα μηνύματα και δεν ήταν τόσο κοινότυπη και είδα κάτι διαφορετικό πιο ευρωπαϊκό.
  34. 1 point
    Το Ινστιτούτο Τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του Στίβεν Κινγκ ήταν πέρυσι τον Μάρτιο, ενώ γενικά τα τελευταία χρόνια έχω μειώσει αισθητά τον ρυθμό ανάγνωσης βιβλίων του, γιατί πολύ απλά δεν θέλω να ξεμείνω τόσο γρήγορα. Βέβαια, μιλάμε για τον Κινγκ, που γράφει με ρυθμούς πολυβόλου, αλλά και αυτός κάποια στιγμή θα κουραστεί (λέμε τώρα!). Αυτό είναι το τεσσαρακοστό όγδοο βιβλίο του που διαβάζω και μπορώ να πω ότι είναι από τα καλύτερά του. Και, αν δεν υπολογίσω τα βιβλία της σειράς του Μαύρου Πύργου που είναι μια κατηγορία από μόνα τους, τολμώ να πω ότι μπαίνει έστω και οριακά στη δεκάδα με τα καλύτερα βιβλία του που έχουν πέσει στα χέρια μου μέχρι στιγμής. Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ακόμα, αλλά αυτό δείχνει πόσο πολύ μου άρεσε. Τούτο το χορταστικό και απολαυστικό τούβλο διαθέτει όλα αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα περισσότερα έργα του Βασιλιά: Μια πλοκή γεμάτη ένταση, δράση, μυστήριο και πολλή αγωνία -η οποία καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα-, κάποιους εξαιρετικά σκιαγραφημένους χαρακτήρες που εύκολα μπορείς να δεθείς μαζί τους, καθώς επίσης και μια εξαιρετική ατμόσφαιρα, που σε σημεία είναι ιδιαίτερα τεταμένη και αγωνιώδης. Και, φυσικά, η γραφή του Κινγκ είναι στα γνωστά επίπεδα ποιότητας, ευκολοδιάβαστη, γλαφυρή και άκρως εθιστική, με δυνατές περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων, αλλά και με πολύ φυσικούς διαλόγους. Μπορεί να πει κανείς ότι το "Το Ινστιτούτο" είναι το αποτέλεσμα που βγαίνει, αν βάλεις στο μίξερ το "Το Αυτό" και το "Πύρινη οργή". Από τη μια οι βασικότεροι πρωταγωνιστές είναι μικρά παιδιά, από την άλλη αυτά τα παιδιά έχουν κάποιες ιδιαίτερες δυνάμεις, που ένας σκοτεινός κυβερνητικός (;) οργανισμός προσπαθεί να τις αξιοποιήσει για άγνωστο σκοπό, χωρίς φυσικά τη σύμφωνη γνώμη των παιδιών και των γονιών τους. Και, εδώ που τα λέμε, ποιοτικά είναι κάπου ανάμεσα σ'αυτά τα δυο βιβλία, μιας και το "Το Αυτό" είναι ένα καθαρό δεκάρι για μένα, ενώ το "Πύρινη οργή" ένα εννιάρι. Και εδώ έβαλα εννιάμισι! Όπως και να'χει, είναι ένα βιβλίο δυνατό και απόλυτα ψυχαγωγικό, το οποίο πολύ εύκολα μπορεί να μεταφερθεί στη μεγάλη ή τη μικρή οθόνη, αρκεί βέβαια να μην το πετσοκόψουν. 9.5/10
  35. 1 point
    Είμαι γενικώς ικανοποιημένη από τούτη τη σειρά. Το Βίντεν είναι μία θηλιά, όχι μονάχα στο χρόνο, που δένει τους κατοίκους μεταξύ τους και μολονότι προσπαθούν είναι ακατόρθωτο να ξεφύγουν, μάλιστα μοιάζει οι προσπάθειές τους να τους δένουν ακόμη περισσότερο στη θηλιά. Μου άρεσαν οι ερμηνείες, οι χαρακτήρες, η σκηνοθεσία, τα σκηνικά, τα κοστούμια και ο ρεαλισμός σε αντιδιαστολή με την αμερικανιά που επικρατεί σε άλλες σειρές. Θα συμφωνήσω με την wordsmith περί στυλιζαρισμένης βρόμας και εντέχνως ατημέλητης εμφάνισης, όντως υφίσταται και το βλέπεις μονάχα όταν παρακολουθήσεις στα καπάκια κάτι ευρωπαϊκό. Θα πω ωστόσο ότι με χαρά περιμένω τον δεύτερο κύκλο. Δηλαδή, το τελευταίο επεισόδιο άνοιξε περισσότερες τρύπες από όσες έκλεισε. Ελπίζω να απαντηθούν τα ερωτήματα στη δεύτερη σεζόν. Η ιστορία παραείναι καλή για να μείνει μετέωρη, θα ήταν κρίμα. Αναμένω!
  36. 1 point
    Οι σχέσεις μεταξύ της σειράς "Dark" και Ερμητισμού, Φάουστ του Γκαίτε και του αρχαιοελληνικού μύθου του Λαβύρινθου αναφέρονται σε αυτό το άρθρο http://www.thisisinsider.com/dark-season-finale-analysis-2017-12 Είναι ένα δράμα με στοιχεία ΕΦ και αστυνομικού μυστηρίου. Δείχνει τις επιπτώσεις των παράδοξων του χωροχρονικού ταξιδιού στις ζωές πραγματικών ανθρώπων. Οι χαρακτήρες προβληματίζονται και υποφέρουν, έχουν σάρκα και οστά, δεν είναι καρτούν ή αναλώσιμοι. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.
  37. 1 point
    Πολύ καλό και ήταν μια τεράστια ανακούφιση για μένα η παντελής έλλειψη αμερικανιάς: εδώ, επιτέλους, επιτρέπεται να υπάρχουν εντελώς χάλια μαλλιά, ρούχα, μακιγιάζ και επίσης εντελώς παλιά, βρώμικα και φθαρμένα έπιπλα, αντικείμενα και δωμάτια - όχι μόνο ντιζάιν χάλια και στυλάτα χάλια και κομμωτηρίου χάλια όπως στις αμερικάνικες σειρές. Δε με είχε ενοχλήσει αυτό σε άλλα, όπως το Stranger Things, αλλά εδώ με ξεκούρασε απίστευτα. Για όσους μπερδεύουν, όπως εγώ, τα ονόματα και τις σχέσεις, ρίξτε μια ματιά σε αυτό. Κατά τα άλλα υπάρχουν μερικά περίεργα πραγματάκια που ακόμα δεν έχουν εξηγηθεί, αλλά καλύτερα, να έχει ψωμί η 2η σεζόν (αν και ανησυχώ ότι δε θα εξηγηθούν αυτά που θέλω εγώ).
  38. 0 points

    until

    Εγώ πάντως Στοματική θα την φώναζα, ιδιαίτερα αν την είχα συμμαθήτρια. Θα υπέφερε η καημένη 👿
  39. 0 points

    until

    Σταματική; Όχι Σταματίνα; Τίκα;
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..