Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 12/04/2018 in all areas

  1. 3 points
    Η Πόλη της Τραγουδιστής Φλόγας Χαίρομαι πάρα πολύ που διάβασα αυτό το βιβλίο, και σίγουρα θα ξαναδιαβάσω κάποιες ιστορίες του. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσαν όλες, ούτε ότι βρίσκω τον τρόπο αφήγησης του γούστου μου, αλλά έχει αρετές η γραφή και η φαντασία του Κλαρκ Άστον Σμιθ από τις οποίες διδασκόμαστε. Η ομώνυμη ιστορία, φυσικά, είναι η αγαπημένη μου. Πύλες σε άλλες διαστάσεις, ουράνιες μουσικές παράτολμοι εξερευνητές, εξωπραγματικά πλάσματα, μαγικές πόλεις... και τι δεν είχε. Βούλιαξα στη φαντασία.
  2. 3 points
    Θα συμφωνήσω κι εγώ με τους προλαλήσαντες. Η σειρά όχι μόνο είναι εξαιρετικά καλοφτιαγμένη, αλλά αποδεικνύει το πως να "εκμεταλλεύεται" σωστά τα στοιχεία του είδους του τρόμου χωρίς να υπερβάλλει με αχρείαστα scare jumps κλπ. Για να δούμε αν μπορούν την κρατήσουν στο ίδιο επίπεδο και στην 2η σεζόν, αν το Netflix επιλέξει να την συνεχίσει δηλαδή.
  3. 3 points
    Την είδα και εγώ και συμφωνώ με την Ειρήνη. Το στοιχειωμά είναι περισσότερο λόγω της σχέσης των επτά μελών της οικογένειας. Οι περισσότερες φοβίες των ανθρώπων αντικατοπτρίζονται σε κάποιον από τους ήρωες που παρουσιάζονται. Βρήκα εξαιρετική την ατμόσφαιρα εντός και εκτός σπιτιού αλλά και τους διαλόγους που ήταν μετρημένοι εκεί που έπρεπε δίνοντας σιγά σιγά την πληροφορία. Αξίζει να τη δείτε, μόνο όχι στο σπίτι αργά το βράδυ και μόνος/η σας.
  4. 3 points
    Διάβασα το πολύ ωραίο Μίζερι. Ο Κινγκ σε μία από τις καλύτερές του στιγμές. Καταφέρνει να περάσει την αγωνία και τον τρόμο με ένα τόσο απλό θέμα. Ο Κινγκ πλατιάζει και σε αυτό το βιβλίο χαρακτηριστικά, κάτι που προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου. Το γράψιμό του είναι όπως πάντα καταπληκτικό, κάτι που συμβάλλει στο να απολαμβάνω τις ατελείωτες περιγραφές χώρων/σκέψεων.
  5. 2 points
    Με αυτή τη σειρά pokemon crystal pokemon fire red pokemon ruby
  6. 2 points
    Να κάνουμε ένα κίνημα κατά των αδικοχαμένων κομμένων σειρών του Netflix!
  7. 2 points
    Άγρια ερημιά Πρόκειται για ένα βιβλίο που μου κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον μόλις έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντίποδες, και περίμενα πως και πως να το πιάσω στα χέρια μου. Η ιστορία αρχίζει με ένα μικρό αγόρι να κρύβεται μέσα σε ένα λαγούμι από τους διώκτες του (τον πατέρα του, τον χωροφύλακα, διάφορους άλλους χωρικούς που τον αναζητούν), με σκοπό να ξεφύγει από την καταπίεση και τη βία του χωριού του. Κάπως έτσι αρχίζει η περιπλάνησή του σε ένα άγριο τοπίο ρημαγμένο από την ξηρασία και κάτω από έναν καταραμένο ήλιο που ψήνει τα πάντα, μέχρι τελικά να συναντήσει έναν γέρο βοσκό, με τον οποίο σιγά-σιγά θα αναπτυχθεί μια σχέση, όντας φυσικά πάντα κοντά στον κίνδυνο της εύρεσής του από αυτούς που τον αναζητούν... Πολλά στοιχεία του βιβλίου μου θύμισαν ολίγον τι το καταπληκτικό "Ο δρόμος" του Κόρμακ ΜακΚάρθι, αν και φυσικά υπάρχουν πολλές διαφορές, τόσο σεναριακά, όσο κυρίως στο στιλ γραψίματος. Η γραφή του Καράσκο είναι αρκετά τραχιά, αφόρητα ρεαλιστική και σε σημεία λυρική, με εξαιρετικές περιγραφές και δυνατές εικόνες που αποτυπώνονται στο μυαλό του αναγνώστη για πολύ καιρό. Η πλοκή είναι απλή και πιθανότατα λειτουργεί ως μια αλληγορία ή μεταφορά για την ανθρώπινη κοινωνία, για τη ζωή και τον θάνατο κλπ, αλλά βασικό προσόν του βιβλίου είναι η φωνή του συγγραφέα, αυτός ο απίστευτος τρόπος γραφής. Φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι ο συγγραφέας κατάφερε να με καθηλώσει με τις περιγραφές του και να με κάνει ένα με το δράμα του ανώνυμου πιτσιρικά, αλλά ακόμα και με τον τραχύ αλλά στοργικό γέρο βοσκό. Σίγουρα είναι ένα βιβλίο διαφορετικό και ιδιαίτερο, που προτείνω με κλειστά μάτια. Φυσικά η ελληνική έκδοση είναι άψογη. -Δεκέμβριος 168. Τζέιμς Σάνεπ - "Μολύνθηκες" (Οξύ, 2018, σελ. 520). 8/10 169. Φέργκους Χιουμ - "Φόνος στην άμαξα" (Gutenberg, 2018, σελ. 412). 8/10 170. Χεσούς Καράσκο - "Άγρια ερημιά" (Αντίποδες, 2018, σελ. 201). 9/10
  8. 2 points
    Νέος Τζον Γκρίσαμ που περνάει στα διαβασμένα με το ''Η Ετυμηγορία''. Ένα μαύρο κοριτσάκι θα πέσει θύμα ξυλοδαρμού και βιασμού δύο αποβρασμάτων. Λευκών. Ο πατέρας της δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια και θα τους αποσύρει με συνοπτικές διαδικασίες. Μέσα στο δικαστήριο μάλιστα. Και όχι, δεν είναι spoiler, αναφέρεται στην περιγραφή στο οπισθόφυλλο. Παραπέμπεται σε δίκη όπου εξαιτίας του χρώματος του δέρματος του αντιμετωπίζει την θανατική καταδίκη. Αν ήταν λευκός και οι θύτες μαύροι θα αθωωνόταν. Τώρα όμως; Κατάσταση που αποτελεί πραγματική πρόκληση για τον φιλόδοξο δικηγόρο Τζέικ Μπρίγκανς που θα αναλάβει την υπεράσπιση του. Έχοντας επίγνωση ότι στο δικαστήριο μαίνεται ένα μόνο μέρος της δίκης με την Κου Κλουξ Κλαν να ετοιμάζεται να αναλάβει δράση έξω από αυτό, θα αγνοήσει τις απειλές για τον ίδιο και την οικογένεια του και θα προσπαθήσει να σώσει τον πελάτη του από τον θάλαμο των αερίων. Έχοντας απέναντι του έναν διεφθαρμένο εισαγγελέα. Καλούτσικο ήταν. Λίγο φλύαρο, θα μπορούσε να ήταν καμιά εκατό- διακόσιες σελίδες μικρότερο. Ιδίως στο πρώτο μέρος που αργεί να πάρει μπρος. Συνολικά όμως ωραίο, διαβάζεται ευχάριστα και γρήγορα. Έχει γίνει και ταινία με τους Μάθιου ΜακΚόναχι, Σάντρα Μπούλοκ, Σάμιουελ Τζάκσον, Κέβιν Σπέισι, Ντόναλντ και Κίφερ Σάδεραλντ. Καστ δυναμίτης, θα την δω μία από αυτές τις μέρες.
  9. 1 point
    Από μυθοπλασία: Ξεκίνησα μια περιπέτεια με μια αποστολή διάσωσης στον Αρκτικό Κύκλο και τους αιώνιους πάγους. Γράφω και ένα μικρό Χριστουγεννιάτικο διήγημα ενόψει εορτών. Μη μυθοπλαστικά: Ένα δοκίμιο πάνω στο Ορθόδοξο Αγιολόγιο.
  10. 1 point
    Θα τολμήσω να πω πως η 3η σεζόν είναι ότι καλύτερο έχω δει σε super hero σειρά. Τρομερό cast, αδιανόητες σκηνές μάχης-απίστευτες χορογραφίες, σενάριο που αγγίζει τα καλύτερα γραπτά του Frank Miller, σκηνοθεσία που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Η Disney τραβάει την πρίζα αλλά το Daredevil έχει ήδη μπει στο hall of fame.
  11. 1 point
    Διάβασα σήμερα το The Invisible Circle Στο βιβλίο αφορά ούτε τον Dr. Twist είτε τον Owen Burns. Είναι μία αυτονόμη τρόπον τινά ιστορία. Ένας μυστηριώδης τύπος καλεί στο κάστρο του την ανηψιά του και μερικούς ακόμα ανθρώπους. Φαίνεται να έχει πάθει μία ψύχωση με τον μύθο του Αρθούρο και δίνει στον καθένα τους ένα ψευδώνυμο (π.χ Μέρλιν, Λάνσελοτ κτλπ), τους δείχνει το 'Εξκάλιμπουρ' σφηνωμένο σε μία τεράστια πέτρα, το Άγιο Δίσκοπότηρο και αναφέρει πως η γυναίκα με το παρατσούκλι Μοργκάνα θα τον σκοτώσει. Αποσύρεται στο δωμάτιο του και αργότερα τον βρίσκουν νεκρό με το σπαθί καρφωμένο στη πλάτη του, το οποίο μυστηριωδώς κάποιος έβγαλε απ' την πέτρα η οποία και έχει εξαφανιστεί! Αυτά είναι ορισμένα από τα γεγονότα που συμβαίνουν. Κλασικά τα επίπεδα κουλαμάρας είναι σε δυσθεώρητα επίπεδα. Ακόμα και στο οπισφθόφυλλο αναφέρεται ότι "the plot one of halter's most convoluted is great fun". Η αλήθεια είναι δεν ξετρελάθηκα, αν και όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση γνώριζα πως δεν είναι απ' τα καλύτερα του, αλλά πέρασα μερικές ευχάριστες ώρες που όσο να 'ναι τις έχω ανάγκη. Υπάρχουν ορισμένες αληθοφάνειες και χτυπάνε κιόλας( ιδίως αναφορικά με τον δολοφόνο) , αλλά όκ μου άρεσε η εξήγηση για το πώς το τεράστιο σπαθί βγήκε από το βράχο. Μου είχε περάσει σαν σκέψη κάτι ανάλογο με την τελική λύση, αλλά αργότερα μου καρφώθηκε μία άλλη θεωρία στο μυαλό την οποία θα δώσω σε σπόιλερ Αυτά! Μου έχει μείνει μόνο ένα αδιάβαστο και θα περιμένει να διαβαστεί με την νέα χρονιά. Όσον αφορά το επόμενο βιβλίο που θα μεταφραστεί, εδώ τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα, αφού θα είναι μία νέα ακυκλοφόρητη ιστορία με τον Burns! Σκέφτομαι να παραγγείλω αντίτυπο με υπογραφή συγγραφέα, αλλά θα εξαρτηθεί και από την τιμή 7/10
  12. 1 point
    Καλημέρα! Αν και καθυστερημένα, λόγω συσσωρευμένων υποχρεώσεων, αποφάσισα να διαβάσω και να σχολιάσω αυτή την - καθαρόαιμη - ιστορία Halloween γιατί με την προηγούμενη ιστορία που είχες ανεβάσει είχα περάσει πολύ καλά. Πολύ ωραία ήταν κι αυτή, συνεχίζεις κι εδώ στο μοτίβο των ιστοριών που παραμένουν πιστές στην ποπ κουλτούρα των 80-90ς. Ωραίες περιγραφές, προσεκτικοί διάλογοι, δεν εντόπισα πουθενά βιασύνη. Αυτή τη φορά έλειπε η κλιμάκωση, κάτι που προσωπικά με έκανε να ευχαριστηθώ το διήγημα πιο πολύ. Μόλις εσκαψαν τον τάφο τα αδέρφια σκέφτηκα "τριάντα χρόνια και δεν έλιωσε το πτώμα"; Όμως απάντησες το ερώτημα στο τέλος. Επομένως, το μονο σκοτεινό σημείο που μένει είναι, εφόσον ο Νειθαν είχε τοσο υπερφυσική δύναμη, πώς και δεν δραπέτευσε από το φέρετρο τόσα χρόνια σκάβοντας; Έφτασαν οι αλυσίδες για να τον περιορίσουν; Όπως βλέπεις, δεν εχω κάτι άλλο αρνητικό να προσαψω στην προσπάθειά σου. Ως γνήσιο θρίλερ, ήταν αρκούντως διασκεδαστικό και χαλαρωτικό! Eυχαρίστως θα διάβαζα και τη... συνέχεια (ή τις συνέχειες...) της ιστορίας! Keep writing!
  13. 1 point
    Ένας ακόμα με Switch, γιέι! Για κάνε με add SW-8485-5186-9111. Εγώ τερμάτισα σήμερα το Mario + Rabbids Kingdom Battle, πολύ γέλιο, αν και με κάποιες μάχες σιχτήρισα. Σήμερα ξανάπιασα το Zelda: BotW μπας και το τερματίσω επιτέλους. Κατά τ'άλλα παίζω πολλά και διάφορα indie για το blog.
  14. 1 point
    Ακόμα μία φορά dark souls. Στο switch σε handheld mode. Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Αριστούργημα.-
  15. 1 point
    Δεν το έχω τελειώσει ακόμα και αυτό το βιβλίο με έχει διχάσει. Δεν έχω αποφασίσει αν μου αρέσει ή όχι.
  16. 1 point
    20. The Hunt (Colin Lorimer): Ψιλοαδιάφορο comic τρόμου. Δεν είχε κάτι έντονα αρνητικό ή κάτι ιδιαίτερα καλό. Διαβάζεται εύκολα και γρήγορα και ξεχνιέται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. 5.5/10 21. The Sheriff of Babylon, vol.1-vol.2 (Tom King): Πολύ καλό στρατιωτικό/κατασκοπευτικό comic, που διαδραματίζεται στο Ιράκ λίγο μετά την ανατροπή του Saddam Hussein. Έχει πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση και χαρακτήρες, με πολύ καλό ρυθμό και αγωνία. Το artwork είναι και αυτό πολύ καλό. Το μόνο μεγάλο αρνητικό είναι ότι τελειώνει λίγο απότομα. 8.5/10 22. Transmetropolitan, vol.1-vol.10 (Warren Ellis): Δυστοπικό cyberpunk. Πολύ κλασσική σειρά comics, που αξίζει τη φήμη της. Η αλήθεια είναι ότι, κατά τη γνώμη μου, αργεί κάπως να πάρει μπρος και η υπόθεση (ειδικά προς τη μέση) δεν είναι καθόλου σφιχτοδεμένη και κάνει κάποιες κοιλιές, αλλά ο κόσμος και οι χαρακτήρες που έχει φτιάξει ο Ellis πάντα κρατάνε το ενδιαφέρον. Όταν τα πράγματα αρχίσουν να μπαίνουν σε σειρά τότε το comic γίνεται δυναμίτης. Επίσης ο πρωταγωνιστής είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που έχω συναντήσει σε comics (τα τελευταία χρόνια). Το artwork ξεκινάει σε αρκετά καλό επίπεδο και όσο η σειρά προχωράει βελτιώνεται σταδιακά, με τέτοιο τρόπο, ώστε να διατηρηθεί μια αίσθηση συνέχειας. 8.5/10 23. My Heroes Have Always Been Junkies (Ed Brubaker): Άλλο ένα καλό crime comic από τον Brubaker, αλλά όχι τόσο καλό όσο τα καλύτερά του. Είναι πολύ σύντομο και δεν πρόλαβε να με κάνει να ενδιαφερθώ πολύ για τους χαρακτήρες του. Το τέλος το βοήθησε αρκετά, καθώς το συνέδεσε με κάποια από τις προηγούμενες (και καλύτερες) δουλείες του Brubaker, κάτι που λειτούργησε τόσο σαν ένα καλό twist, όσο και δημιούργησε περισσότερο ενδιαφέρον. Το artwork του Sean Phillips, ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα της αρεσκείας μου (με εξαίρεση ίσως στο Kill or be Killed, που έδειξε σημαντική βελτίωση απ' το συνηθισμένο), αλλά και ποτέ δεν το έβρισκα κακό. Εδώ στην πραγματικότητα παραμένει το ίδιο όπως συνήθως, αλλά αλλάζει ο colorist, δυστυχώς προς το χειρότερο και σε πολλά σημεία οι εικόνες φαίνονται εντελώς επίπεδες και χωρίς βάθος. 7.0/10 24. Unfollow, vol.1-vol.3 (Rob Williams): Ξεκινάει καλά και είναι γεμάτο με πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες και και χαρακτήρες που ήθελα να δω πως θα εξελιχθούν, αλλά καταλήγει να είναι ένα μπάχαλο, με τις περισσότερες από αυτές τις ιδέες να μένουν μισοανεπτυγμένες. Το τέλος είναι πολύ πρόχειρο και βιαστικό και ούτε αυτό βοηθάει την κατάσταση. Το artwork είναι πολύ καλό σε γενικές γραμμές. Μοναδική εξαίρεση κάποια μεμονωμένα τεύχη που έχουν διαφορετικό σκιτσογράφο από την υπόλοιπη σειρά, με τους περισσότερους αντικαταστάτες να είναι αρκετά χειρότεροι. 5.5/10
  17. 1 point
    Δεκέμβρης και μπήκαμε στην τελική ευθεία για το το τέλος της χρονιάς όπου περιμένουν καταχρήσεις σε μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Πριν φτάσουμε λοιπόν εκεί πως τα πάτε με τους στόχους σας; Εγώ έχω να αναφέρω: 1. Οι τελευταίες πινελιές του Πύργου, και ο μακρύς δρόμος φτάνει στο τέλος του (αλλά μην ανησυχείτε κάτι νέο ετοιμάζεται σε φαντασίας, μπορεί και μέσα στη χρονιά) (έγινε και ολοκλήρωσα και την επιμέλεια της τριλογίας) 2. Μια κοινωνική κατά βάση ιστορία, παρότι έχει μέσα και φόνους και έναν θησαυρό των Ναζί με τίτλο Θύελλα (Χιονοθύελλα τελικά και γράφεται) 3. Μια περιπέτεια που αφορά ένα κρουαζιερόπλοιο κλάσεως Quantum, το πλήρωμα και τους επιβάτες του. Ο τίτλος ακόμα αγνοείται, ο σχετικός φάκελος λέει απλά Πλοίο. (γράφεται) 4. Μια ιστορία με ένα αρχαίο κακό και εξορκισμούς, επίσης άνευ τίτλου. (αυτό αναμένει, πήρε αναβολή καθώς αναβαθμίστηκαν άλλα σχέδια) 5. Να ολοκληρώσω την Επιχείρηση. (έγινε) 6. Έναν αριθμό ποιητικών έργων, το πρώτο ξεκίνησε ήδη να εκτελείται. (έγινε)
  18. 1 point
    72. Γλυκιά αιωνιότητα - George Pelecanos (385) Μην περιμένετε ιδιαίτερη δράση σε αυτή την ιστορία. Άλλο ένα γουέστερν πόλης, παράνομοι, ξεκαθάρισμα λογαριασμών, διαφθορά και σύγχρονοι λουκυ λουκ! Είναι ένας συγγραφέας που ότι βρω δικό του το διαβάζω, αγοράζω.
  19. 1 point
    Εξαιρετική σειρά. Αν βέβαια περιμένεις να ουρλιάξεις από τρόμο, δεν θα τη σύστηνα. Η σειρά είναι αυτό που λέει ο τίτλος της, haunting. Σε στοιχειώνει. Περισσότερο οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας και λιγότερο τα υπόλοιπα. Το πώς κλιμακώνονται οι εντάσεις μεταξύ των χαρακτήρων, το πώς κάθε επεισόδιο αφηγείται παρόμοια ιστορία αλλά από τη σκοπιά ενός άλλου προσώπου. Το πώς γεμίζουν τα κενά στην αφήγηση. Αν με ενόχλησε κάτι; Ίσως να είχε λίγο παραπάνω exposition στο τέλος. Αλλά μάλλον ούτε αυτό. Ήταν τόσο καλοφτιαγμένο και τόσο απαραίτητο, που πραγματικά το προσπερνούσες. Και θεωρώ πως ήταν πολύ ταιριαστό το κλείσιμο της σειράς. Η κάθαρση δηλαδή. Σε αφήνει πλήρη και ικανοποιημένο. Και τώρα ψάχνω για μία εξίσου καλή σειρά...
  20. 1 point
    Pet Sematary/Νεκρωταφίο Ζώων (Εκδόσεις Bell) Τέταρτο βιβλίο του King που διαβάζω. Μου άρεσε πολύ, αλλά είχε και (τα γνωστά) προβλήματα. Αυτό σημαίνει ότι θα προτιμούσα το βιβλίο να ήταν αρκετά μικρότερο από ότι είναι και να μην φλυαρεί/τρενάρει την υπόθεση τόσο πολύ, ειδικά προς το τέλος. Ακόμα κατάλαβα ότι κάτι που δεν μου αρέσει σε κανένα από τα βιβλία του King που έχω διαβάσει μέχρι τώρα είναι ο τρόπος μου προσεγγίζει τόσο αυτός, όσο και οι χαρακτήρες του κάθε βιβλίου το υπερφυσικό. Όμως για να λέμε και τα καλά, σίγουρα είναι το λιγότερο φλύαρο βιβλίο του που έχω διαβάσει και οι χαρακτήρες είναι, ως συνήθως, πολύ καλοδουλεμένοι και ζωντανοί. Η γλώσσα είναι όπως σε όλα τα βιβλία του King που έχω διαβάσει καλή, απλή (με την καλή έννοια) και ευκολοδιάβαστη, βοηθώντας πολύ στο να κυλάει αβίαστα το βιβλίο. Τα πιο καλά (και πιο "τρομακτικά" θα έλεγα) σημεία στο βιβλίο έχουν πάντα να κάνουν με τους απλούς ανθρώπους και την ζωή τους και όχι με το υπερφυσικό, αλλά και η βασική τρομο-ιδέα είναι πολύ καλή. Κατά πάσα πιθανότητα όταν ξαναδιαβάσω κάτι δικό του θα είναι είτε διηγήματα, είτε κάτι που δεν είναι horror, για να δω αν τα προβλήματα που φαίνεται να έχω συνήθως με τα βιβλία του θα φύγουν ή όχι. Πάντως ακόμα κι έτσι γενικά μου αρέσει αρκετά η δουλειά του King. Βαθμολογία: 7.5/10
  21. 1 point
    Η αληθινή αγάπη είναι σαν τον κολικό. Πριν πάθεις κρίση δε μπορείς να καταλάβεις πως είναι και όσοι το περιγράφουν δεν τους πιστεύεις. - Fringilla Vigo
  22. 1 point
    Επειδή το βλέπουν δύο φιλαράκια μου τώρα και το σχολιάζαμε απόψε, επειδή η βία είναι πραγματική και όχι εφετζίδικη. Οι ήρωες πονάνε, χτυπάνε, τραυματίζονται και πεθαίνουν. Κανένας δεν είναι άτρωτος και ό,τι γίνεται έχει συνέπειες, καλές και κακές ταυτόχρονα. Σε αντίθεση με το 90% των υπερηρωικών ταινιών, το Daredevil μοιάζει πολύ αληθινό.
  23. 1 point
    Βλέπω την δεύτερη σεζόν του Daredevil. Μπορεί να μου πει κάποιος γιατί αυτή η σειρά είναι τόσο μα τόσο καλή (ρητορικό ερώτημα ); Εντάξει, βλέπω γενικά ταινίες με σούπερ ήρωες (Marvel, DC), αλλά δεν με λες και μεγάλο φαν. Μου αρέσουν και αναγνωρίζω τον σκοπό τους ως ταινίες καλής ψυχαγωγίας. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο μιας υπερδύναμης που θέλει να καταστρέψει την ανθρωπότητα και ενός ήρωα που προσπαθεί να την σταματήσει όμως, έχει αρχίσει να με κουράζει κάπως. Αυτή η σειρά και γενικά η Marvel τον τελευταίο καιρό (Jessica Jones, Deadpool) έχει κάνει την διαφορά. Για το Daredevil τώρα. Οι εξαιρετικές ερμηνείες (όλο το main cast είναι υπέροχο αλλά αυτός ο Vincent D` Onofrio (Wilson Fisk) στην πρώτη σεζόν ήταν όλα τα λεφτά), το σκοτεινό κλίμα, οι άψογες σκηνές δράσης, το άριστο σενάριο-πλοκή, η ταιριαστή μουσική στην όλη ατμόσφαιρα (με ένα αξέχαστο intro), η σκηνοθεσία και γενικά όλη η παραγωγή, αποτελούν παράγοντες που κάνουν την σειρά ένα αριστούργημα. Την προτείνω με τα χίλια.
  24. 1 point
    Από το "τι διαβάζετε", η γνώμη μου για το Γιουβόραν και τον Σμιθ τελικά. Μπορείτε να μου εξηγήσετε πώς γίνεται να ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο μισό κόσμο και έναν αιώνα μακριά σου;
  25. 0 points
    Πάει και αυτή. Η τρίτη κατά σειρά που ακυρώνει το Netflix μετά από τα IF & LC. 😞
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..