Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 01/12/2020 in Posts

  1. 1 point
    Και αν ναι ποια είναι; Ψάχνουμε τραγούδια με φανταστική θεματολογία από την ελληνική δισκογραφία. Το μόνο κομμάτι που μου έρχεται αυτή τη στιγμή είναι το Λαβωμένο Ξωτικό των Active Member
  2. 1 point
    Ω, βρήκα κι εγώ κάτι! Ο Γιάννες ο Μονόγιαννες παραδοσιακό του Πόντου (οι στίχοι από εδώ) Ο Γιάννες ο Μονόγιαννες, ο μοναχόν ο Γιάννες, Ο Γιάννες επεπίρνιξεν και πεγάδ' επήγεν, Γαργάριξεν η μαστραπά, εγνέφιξεν ο ρδάκον Εξέβεν ρδάκος άγγελος και θέλ' να τρώη τον Γιάννεν. - Καλώς καλώς το πρόγεμα μ', καλώς το δειλινάρι μ', Καλώς το τρώγω κι αγρυπνώ και κείμαι και κοιμούμαι. - Παρακαλώ σε, ρδάκε μου, άφ'σ' με κάν πέντ' ημέρας, Πάγω 'λέπω τον κύρι μου, έρχουμαι κ' εσύ φά' με. - Άρ' άμε, άμε, Γιάννε μου,ά με κι αλήγορ' έλα. Ο Γιάννες μόνον έργεψεν, ο ρδάκον εθερέθεν, Όντας τέρή το πέραγκιαν, ο Γιάννες κατηβαίνει. - Καλώς καλώς το πρόγεμα μ', καλώς το δειλινάρι μ', Καλώς το τρώγω κι αγρυπνώ και κείμαι και κοιμούμαι. - Άσε με, ρδάκον, άσε με, άσε με, νε θερίον, Πάγω 'λέπω τη μάννα μου, έρχουμαι κ' εσύ φά' με. - Αρ' άμε, άμε, Γιάννε μου, άμε κι αλήγορ' έλα. Ο Γιάννες μόνον έργεψεν, ο ρδάκον εθερέθεν, Όντας τερή το πέραγκιαν, ο Γιάννες κατηβαίνει. - Καλώς καλώς το πρόγεμα μ', καλώς το δειλινάρι μ', Καλώς το τρώγω κι αγρυπνώ και κείμαι και κοιμούμαι. - Παρακαλώ σε, ρδάκε μου, Θεού παρακαλίας, Ας πάγω 'λέπω τ' ορφανά, δατάχκουμαι την κάλη μ'. - Αρ' άμε, άμε Γιάννε μου, άμε κι αλήγορ' έλα. Ο Γιάννες μόνον έργεψεν, ο ρδάκον εθερέθεν, Όντας τερή το περαγκιαν, ο Γιάννες κατηβαίνει. Είχεν τα χέρα 'τ' πίσταυρα, την γούλαν κρεμασμένον, Κι άλλ' οποπίσ' ο κύρις ατ' φτουλίζ' γα γένα 'τ' κ' έρται, Κι άλλ' αποπίσ' η μάννα του καταματούται κ' ερται, 'σ όλτς αποπίσ' η κάλη του, χρυσή καβαλλαρέα, χρυσόν μήλον 'ς σο χέρ'ν ατής παίζει και κατηβαίνει, κατακαρδών' τον Γιάννεν ατ'σ και φοβερίζ' τον ρδάκον. - Καλώς καλώς το πρόγεμα μ', καλώς το δειλινάρι μ', Καλώς το τρώγω κι αγρυπνώ και κείμαι και κοιμούμαι. - Σπαθίν κα έν' το πρόγεμά σ', κοντάρ' το δειλινάρι σ', Φαρμάκ' να τρώς και αγρυπνάς και κείσαι και κοιμάσαι. - Κόρ' απ' εμέν 'κ' εντρέπεσαι, απ' εμέν 'κι φοβάσαι; - Από εσέν 'κ' εντρέπομαι, απ' εσέν 'κι φοβούμαι. - 'Σ τον Θο σ', 'ς τον Θο σ', νε κόρασον, τα γονικά σ' απόθεν; - Η μάννα μ' απ' τους ουρανούς, ο κύρη μ' απ' τα νέφα, Τ' αδέλφα μ' στράφτ'νε και βροντούν κ' εγώ γριλεύω ρδάκους, 'Σου πεθερού μου το τσακόν' σερέντα ρδάκων δερμα, έναν να παίρω και τ' εσόν, γίνταν σεράντα έναν. - Καθώς που λες, νε κόρασον, άμε απόθεν έρθες, Ας έν' ο Γιάννες χάρισμα σ', έπαρ' 'τον κι άμε δέβα, Ας έν' ο Γιάννες αδελφό μ', η κάλη του η νύφε μ', Του Γιάννε τα μικρότερα ας είν' γυναικαδέλφα μ'.
  3. 1 point
    Και λίγο horror Του έρωτα και του θανάτου Στίχοι: Μαρία Μουτσάκη Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Στης πικροδάφνης τον ανθό και στης ιτιάς το δάκρυ που στάζει όλο παράπονο στης ποταμιάς την άκρη στου κόρφου σου τα βότανα και στην ποδιά σου πάνω έγειρα να αποκοιμηθώ, τον πυρετό να γιάνω Έκλεισα τα ματάκια μου κι είδα όνειρο μεγάλο πως σε μια αυλή, για χάρη σου, πάλευα με το χάρο Και φώναξες σαν σ' άρπαξε και μ' είδες να σαστίζω: "μη με φοβάσαι αγάπη μου λιβάνι κι αν μυρίζω, μόνο σκουλήκι να γενείς, να 'ρθεις να μ' ανταμώσεις κρυφά στο σώμα μου να μπεις, γλυκό φιλί να δώσεις Ένα φιλί αλλιώτικο που ανάσα δε θα φέρνει μα μες στης γης τις μυρωδιές τα κάλλη μου θα σπέρνει Σκουλήκι γίνηκα κι εγώ κι ήρθα να σ' ανταμώσω, κρυφά στο σώμα σου να μπω, γλυκά φιλιά να δώσω Στο έμπα χίλια σου 'δωκα, στο έβγα δυο χιλιάδες, γλυκά να λιώσεις, να χυθείς, σαν τις χλωμές λαμπάδες Κι εκεί στης γης τις μυρωδιές, στην παιχνιδιάρα σήψη ο Έρωτας τον Θάνατο μπόρεσε να νικήσει Απ' τα φιλιά που χάρισα στα κάλλη του κορμιού σου λουλούδι φύτρωσε μικρό που πίνει απ' τους χυμούς σου Λουλούδι που κι αν μαραθεί τη μυρωδιά δε χάνει γιατί δακρύζει σαν ιτιά κι ανθεί σαν πικροδάφνη
  4. 1 point
    http://www.youtube.com/watch?v=u70wsZ5BpEQ&feature=related
  5. 1 point
    Για τον δράκο υπάρχει και αυτή εδώ η εκδοχή http://www.youtube.com/watch?v=Ov_P-WMnppI&feature=related
  6. 1 point
    1.Οτι ο Ρουβας θα ειχε πει φανταζυ δεν θα το πιστευα! (αν και ειμαι λιγο ρουβιτσα!) 2. Αυτο το φορουμ ειναι ανεξαντλητο... ολο ωραια τοπικ ανακαλυπτω! 3.Ενα απο τα πιο αγαπημενα μου τραγουδια ειναι το " Ητανε μια φορα" του Ξυλουρη. Πεθαινω... ισως δεν ειναι ακριβως φαντασυ, αλλα ειναι ενας μυθος σε ποιημα...επρεπε να το ειχα βαλει στον πρωτο διαγωνισμο ποιησης με θεμα εναν μυθο, αλλα τοτε δεν το σκεφτηκα...στερνη μου γνωση ... Ητανε μια φορα, ματια μου και εναν καιρο μια ομορφη κυρα, αρχοντισσα να σε χαρω Μια μικροπαντρεμενη κορη,ξανθη τον κυρη της προσμενει βραδυ-πρωι Ενα Σαββατο βραδυ, καλε, μια Κυριακη τον ηλιο το φεγγαρι, καλε παρακαλει Ηλιε μου φωτισε τον, φεγγαρι μου πανε και μιλησε του, για χαρη μου Γυριζει και αρμενιζει, καλε, στα πελαγα τους πειρατες θεριζει, καλε, και τους χαλα Στον ηλιο, το φεγγαρι και την βροχη και μ' εμενα μ' αφηνεις ερμη και μοναχη Γαλερα ανοιχτηκε, ματια μου, με το βορια στην μαχη ριχτηκε, ματια μου, και στον καβγα Μεσα σ' ενα σιναφι πειρατικο ειδα φωτια ΄ν' αναβει και φονικο
  7. 1 point
    Nα συμπληρώσω κι εγώ ένα μεγάλο καθαρό sff άσμα, τρυφερό, συναισθηματικό και αληθινό! http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=O0yQy7t29Hw Η Γη ακόμα ζει Πριν απο χρόνια σε ένα μακρυνό μου ταξίδι σε μια έρημα ακτή κάπου στην Αφρική συνάντησα έναν ταξιδιώτη από άλλον πλανήτη που μέσα στο διάστημα είχε χαθεί με ρώτησε πως το λένε αυτό το αστέρι που απο κακή του τύχη είχε βρεθεί του είπα είναι ο τρίτος πλανήτης από τον ήλιο και πως εμείς το λέμε Γη. Με κοίταξε με αληθινή απορία μου είπε νόμιζε πως ο πλανήτης αυτός είχε χαθεί τα μακρυνά τους αστεροσκοπία είχαν σημειώσει μια μεγάλη καταστροφή Τότε του μίλησα για την Χιροσίμα και για το Ναγκασάκι με έπιασε το παράπονο και έκλαψα σαν παιδί του είπα έξι χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι πολεμάνε κύριε άνθρωπος με άνθρωπος, λαός με λαό μαζί του είπα έξι χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι πολεμάνε κύριε αλλά η Γη ακόμα ζει, ακόμα ζει, ακόμα ζει Αυτός μου μίλησε για τον μακρυνό του πλανήτη μου είπε πως τον κυβερνάνε δώδεκα σοφοί μετά με ρώτησε για τις δικές μας κυβερνήσεις πόσοι σοφοί κυβερνάνε την Γη; εδώ του είπα είναι αλλιώς τα πράγματα κύριε δεν κυβερνάνε πάντοτε σοφοί πολλές φορές κυβερνάνε οι αλητήριοι αρκετές φορές κυβερνάνε και οι τρελοί Τότε του μίλησα για τον έρωτα και για τον Χίτλερ για τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως και για τους ναζί του είπα πως σκοτώνουν οι ΕςΕς τους ανθρώπους χίλιους χίλιους σαν τα πρόβατα κύριε αλλά η Γη ακόμα ζει, ακόμα ζει, ακόμα ζει Κοίταξε γύρω του τη θάλασσα, τα πανέμορφα δάση μου είπε είναι το πιο όμορφο αστέρι που έχω δει με ρώτησε αν μπορούσε να κόψει ένα κλωνάρι απο ένα δέντρο και μια πέτρα να πάρει μαζί του για να θυμάται τη Γη. πηρα τη πέτρα απο τα χέρια του και τη φίλησα με αγάπη απόρησε και με ρώτησε γιατί του είπα δεν υπάρχει μια πέτρα σε αυτόν τον πλανήτη κύριε ανθρώπινο αίμα να μην έχει ποτιστεί πολυ αίμα έχει χυθεί εδώ πάνω κύριε αλλά η Γη ακόμα ζει, ακόμα ζει, ακόμα ζει
  8. 1 point
    Ο δράκος- Νίκος Δημητράτος Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Είχαμε έναν δράκο κάτω στο νησί κάπνιζε ταμπάκο έπινε κρασί Και το μεσονύχτι σίδερο καρδιά άπλωνε το δίχτυ κι άρπαζε παιδιά Υπομονή ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά πάνω απ' τα νερά για να μας πει μες στην ντροπή: πολεμήστε και γκρεμίστε τη δρακογενιά Είχαμε έναν δράκο μαύρο και κοντό δεν φορούσε φράκο ούτε τρικαντό Εμπαινε στ' αμπάρια έχαφτε κουκιά και τα παλικάρια τά΄χε μια μπουκιά Είχαμε έναν δράκο μα σαν τα σκυλιά σκάψαμε έναν λάκο στην ακρογιαλιά Για να πέσει μέσα με τρικλοποδιά σαν δεν είχε μπέσα ούτε και καρδια http://www.youtube.com/watch?v=LmbAKPeIjxE
  9. 1 point
    Έχουν μια έντονη φανταζοσύνη διάχυτη, σα να γράφουν τραγούδια ΣΕ (και όχι ΓΙΑ..) έναν φάνταζυ κόσμο. Οι Κάθοδος των Μυρίων: http://www.youtube.com/watch?v=nZs2n3HYTAk&feature=related
  10. 1 point
    χτες έπεσα τυχαία πάνω σ' αυτό από την Κύπρο:
  11. 1 point
    Στίχοι: Παραδοσιακό Μουσική: Νίκος Γράψας Πρώτη εκτέλεση: Δυνάμεις του Αιγαίου Άλλες ερμηνείες: Αλκίνοος Ιωαννίδης Κόκκιν' αχεί- κόκκιν' αχείλι φίλησα Κόκκιν' αχεί- κόκκιν' αχείλι φίλησα Κι έβαψε το δικό μου κόκκιν' αχείλι Κι έβαψε το δικό μου κόκκιν' αχείλι Και στο μαντή- και στο μαντήλι το 'συρα Και στο μαντή- και στο μαντήλι το 'συρα Κι έβαψε το μαντήλι κόκκιν' αχείλι Κι έβαψε το μαντήλι κόκκιν' αχείλι Και στο ποτά και στο ποτάμι το 'πλυνα Και στο ποτά και στο ποτάμι το 'πλυνα Κι έβαψαν τα νερά του κόκκιν' αχείλι Κι έβαψαν τα νερά του κόκκιν' αχείλι Κι έβαψε η ά- κι έβαψε η άκρη του γιαλού Κι έβαψε η ά- κι έβαψε η άκρη του γιαλού Κι η μέση του πελάγου κόκκιν' αχείλι Κι η μέση του πελάγου κόκκιν' αχείλι Κατέβει αϊτός κατέβει αετός να πιει νερό Κατέβει αϊτός κατέβει αετός να πιει νερό Κι έβαψαν τα φτερά του κόκκιν' αχείλι Κι έβαψαν τα φτερά του κόκκιν' αχείλι Κι έβαψε ο ή κι έβαψε ο ήλιος ο μισός Κι έβαψε ο ή κι έβαψε ο ήλιος ο μισός Και το φεγγάρι ακέριο κόκκιν' αχείλι Και το φεγγάρι ακέριο κόκκιν' αχείλι Κόκκιν' αχεί κόκκιν' αχείλι φίλησα...
  12. 1 point
    Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων Πρώτη εκτέλεση: Λιζέττα Καλημέρη Η χαρτορίχτρα η Αμινά φάνηκε απ' το πουθενά χώρεσε μέσα στη σιωπή κι αν τη ρωτούσες τι να πει είχε στερέψει Λένε πως ήρθε απ' τη Λιβύη μετά από μια καταστροφή που 'χε προβλέψει Έφτασε νύχτα στα Χανιά Φλεβάρη του πενήντα εννιά σ' ένα λιμάνι άλλαξε ρούχα και θωριά και πήρε σβάρνα τα χωριά μ' ένα φλιτζάνι Η χαρτορίχτρα η Αμινά χάθηκε πάνω στα βουνά την έβλεπαν καμιά φορά πριν από κάθε συμφορά με τη μεταξωτή στολή να βλέπει την Ανατολή
  13. 1 point
    ΛΙΛΗΘ - Νένα Βενετσάνου http://www.youtube.com/watch?v=IcRYWFmDtxY&NR=1 Η σκέψη μου για σένανε μες τη σκιά ας μένει όμορφο όνομα Λιλήθ γραφή μισοσβησμένη Μάτια βαθιά σαν έβενος γαλάζιο το κορμί σου ποια χέρια σε καρφώσανε στη μέση της Αβύσσου Ζούμε άχαρες μικρές ζωές ποια τα μάγια θα μας σβήσει μες τα σπίτια ζούμε σιωπηλές ποια το φόβο θα νικήσει Παίζεις με φίλτρα μαγικά μάγισσα της αβύσσου μένεις μακριά απ' τη ζεστή φωτιά του παραδείσου Στα σκοτεινά σε ρίξανε μα εσύ γυμνή χορεύεις γέννα ανήκουστη τολμάς και διχασμούς γυρεύεις Ζούμε άχαρες μικρές ζωές ποια τα μάγια θα μας σβήσει μες τα σπίτια ζούμε σιωπηλές ποια το φόβο θα νικήσει Λουλούδι νυχτολούλουδο μελαχρινό μου αηδόνι φτεροκοπάς τον πόνο σου στο σκοτεινό αλώνι Και νιώθω τα σκιρτήματα το φτερωτό σημάδι δεν ονομάζω τίποτα Λιλήθ πυκνό σκοτάδι Ζούμε άχαρες μικρές ζωές ποια τα μάγια θα μας σβήσει μες τα σπίτια ζούμε σιωπηλές ποια το φόβο θα νικήσει
  14. 1 point
    Οι 7 νάνοι στο s/s Cyrenia Νίκος Καββαδίας Εφτά. Σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις. Μάτσο χωράνε σε μια κούφιαν απαλάμη. Θυμίζεις κάμαρες κλειστές, στεριά μυρίζεις. Ο πιο μικρός αχολογάει μ' ένα καλάμι. Γυαλίζει ο Σημ της μηχανής τα δυο ποδάρια. Ο Ρεκ λαδώνει στην ανάγκη το τιμόνι. Μ' ένα φτερό ξορκίζει ο Γκόμπυ τη μαλάρια κι ο στραβοκάνης ο Χαράμ πίτες ζυμώνει. Απ' το ποδόσταμο πηδάνε ως τη γαλέτα. -Μπορώ ποτέ να σου χαλάσω το χατήρι; Κόρη ξανθή και γαλανή που όλο εμελέτα ποιος ρήγα γιός θε να την πιεί σ' ένα ποτήρι. Ραμάν αλλήθωρε, τρελέ, που λύνεις μάγια, κατάφερε το σταυρωτό του νότου αστέρι σωρός να πέσει να σκορπίσει στα σπιράγια, και πες του κάτω από ένα δέντρο να με φέρει. Ο Τοτ, του λείπει το ένα χέρι μα όλο γνέθει, τούτο το απίθανο σινάφι να βρακώσει. Εσθήρ, ποια βιβλική σκορπάς περνώντας μέθη; Ρουθ, δε μιλάς; Γιατί τρεκλίζουν οι διακόσιοι; Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει. - Μ' ένα ξυστρι καθάρισέ με απ' τη μοράβια. Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει. - Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια. Κι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε, με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει. Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι... Ο πιο στερνός μ΄έναν αυλό με νανουρίζει. Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει. - Μ' ένα ξυστρι καθάρισέ με απ' τη μοράβια. Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει. - Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια.
  15. 1 point
    Και αυτό με το ωραίο τέλος... Η ουρά του αλόγου Στίχοι: Παπακωνσταντίνου Θανάσης Μουσική: Παπακωνσταντίνου Θανάσης Πρώτη εκτέλεση: Φένια Παπαδόδημα Ο καβαλάρης τ' άλογο το 'χε μες στην καρδιά του. Που να 'βρει φίλο πιο καλό να λέει τα μυστικά του. Το τάιζε αγριοκρίθαρο, τετράφυλλο τριφύλλι, στολίδια είχε στη σέλα του με λαμπερό κοχύλι. Ήταν λευκό, ήταν κάτασπρο, ήταν γοργό και ξύπνιο, κάλπαζε στα γυμνά βουνά και ξέφευγε απ' τον ίσκιο. Μα ένα παλιομεσήμερο, σε μια συκιά από κάτω, αστρίτης στραβογάμησε και δίνει δαγκωσιά του. Δεν πέρασαν πέντε λεπτά μα πέρασαν αιώνες ο καβαλάρης το θρηνεί, χαϊδεύει τους λαγώνες. «Σύντροφε που ξανοίγεσαι, που χάνεσαι και φεύγεις; Ας δώσουμε όρκο. Με καιρούς θα σ' εύρω ή θα μ' εύρεις». Σκυφτός γυρνάει στο σπίτι του, σκυφτός την πόρτα ανοίγει, καρφώνει τα παράθυρα και στο πιοτό το ρίχνει. Το άλογο στο μεταξύ τα όρνια το τυλίξαν το σκελετό και την ουρά μονάχα που τ' αφήσαν. Περνούσε κι ένας μάστορας που 'μαθε στην Κρεμόνα να φτιάχνει βιόλες και βιολιά που να κρατάνε χρόνια. Είδε την τρίχα της ουράς άσπρη και μεταξένια, την πήρε κι έφτιαξε μ' αυτή δοξάρια ένα κι ένα. Δυο μήνες έκανε ο νιος ν' ανοίξει παραθύρι την Τρίτη την πρωτομηνιά βγαίνει στο πανηγύρι. Εκεί 'ταν λαουτιέρηδες που θέλαν' παρακάλια ήταν κι ένας βιολιτζής που έπαιρνε κεφάλια. «Γεια και χαρά στου βιολιτζή. Χρήμα πολύ θα δώσω. Θέλω ν' ακούσω απ' τα καλά, μήπως και ξαλαφρώσω». Δέκα φορές το πέρασε ρετσίνι το δοξάρι, ταιριάζει στο σαγόνι του, τ' όργανο με καμάρι, και σαν αρχίζει δοξαριές, μια πάνω και μια κάτω, τον κόσμο φέρνει ανάποδα, τη γη μέσα στο πιάτο. Πετάει με χούφτες τα λεφτά, ο άντρας και χορεύει ακούγεται χλιμίντρισμα και το μυαλό του φεύγει.
  16. 1 point
    Ο περιπλανητής Στίχοι: Μανώλης Φάμελος Μουσική: Μανώλης Φάμελος Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Φάμελος & Φένια Παπαδόδημα ( Ντουέτο ) Άρχοντας περιπλανητής, στους δρόμους χρόνια ζει και το χαμένο ταίρι του στον κόσμο αναζητεί εφτά ζευγάρια έλιωσε ποδήματα ακριβά σε μια κορφή ανέβηκε τον ήλιο και ρωτά. Ήλιε μου και τρισήλιε μου και κοσμογυριστή συνάντησες στο διάβα σου μια κόρη λυγερή στην κρύα γη του φεγγαριού την είδες ν' αγρυπνάει στην έρημο γλυκό νερό αν τ' αχείλι της διψάει Το φως του ήλιου θάμπωσε σκοτείνιασε ο ουρανός γκρεμός μπροστά μου άνοιξε πως σκιάζομαι ο φτωχός στο δάσος πίσω έτρεξα βαθιά για να κρυφτώ σε μια πηγή ξαπόστασα κι έγειρα να πιω. Εκεί αποκοιμήθηκε στης λίμνης το γιαλό και το όνειρό του κύλησε μες στο θολό νερό και στο βυθό συνάντησε του χάρου το σαράι ο χάρος έπινε κρασί και κείνη τον κερνάει Κρατώ κερί και φέγγω του γυαλί και τον κερνώ μα άκουσα τη φωνούλα σου και γύρισα να δω και μου ραγίζει το γυαλί σβήνεται το κερί και χύνεται η σταγόνα του στα στήθη μου καυτή. Κι ευθύς ραγίζει το γυαλί σβήνεται το κερί και χύνεται η σταγόνα του στα στήθη της καυτή http://www.youtube.com/watch?v=HLJ5hqLFiGo
  17. 1 point
    Απ' ότι έχω καταλάβει, ο Σταυρός Τζουανάκος είναι άγνωστος σ' εμάς τους άσχετος, αλλά εξαίρετος δημιουργός και ερμηνευτής για όσους ασχολούνται με το λαϊκό τραγούδι. Από τα τρία τραγούδια που παραθέτω, το πρώτο είναι οριακά φάνταζυ και το δεύτερο οριακά τρόμου (και μη βρεθεί κανείς να υποτιμήσει τη νοημοσύνη του και τη δική μας λέγοντας πως έχει άλλο θέμα), αλλά το τρίτο τραγούδι είναι σαφέστατα τρόμου. Στίχοι: Γιάννης ΤατασόπουλοςΜουσική: Σταύρος Τζουανάκος Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος Θα πάω με κουρσάρικα καράβια να κουρσέψω και κάποια νύχτα βροχερή θα πέσω σαν την αστραπή και μες από τον πύργο σου μάγισσα θα σε κλέψω. Θά 'ναι βαριά η συννεφιά και πριν να βγουν τ΄αστέρια, όποιο εμπόδιο θα βρω θα το παλέψω σαν θεριό, να σε κρατήσω αιχμάλωτη μες τα δικά μου χέρια. Θα πάω με κουρσάρικα, πολεμιστής να γίνω, να βγω σε πέλαγος βαθύ, κουρσάρισσα και συ μαζί, να σε κρατήσω πλάι μου και τη ζωή μου δίνω. Στίχοι: Νίκος Ρούτσος Μουσική: Γιάννης Τατασόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος & & Σταύρος Πλέσσας ( Τερτσέτο ) Μάγισσες φέρτε βότανα τον πόνο μου να γιάνω την έπαθα κι αγάπησα μα δεν το ξανακάνω. Μάγισσες το κορίτσι μου τώρα δε μ’ αγαπάει με γέλασε, με πρόδωσε με ξέχασε και πάει. Μάγισσες όπως μ’ έλιωσε θέλω κι αυτή να λιώσει και το κακό που μου ‘κανε να τ’ ακριβοπληρώσει. Στίχοι: Σταύρος Τζουανάκος Μουσική: Σταύρος Τζουανάκος Πρώτη εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος & Γιάννης Τατασσόπουλος ( Ντουέτο ) Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι ξεμυάλισε της μάγισσας την κόρη κι αφού τη γλέντησε, αγκάλιασε μιαν άλλη κι η μάνα της κατάρα του 'δωσε μεγάλη: "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να΄σαι όσο ζεις." Παντού η κατάρα αυτή τον κυνηγάει και στη ζωή του όποια αγαπάει την βρίσκει μ΄άλλον και τον καίει η λαχτάρα, της μάγισσας έχει αληθεύσει η κατάρα. "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να΄σαι όσο ζεις." Η ζήλια πια τα μάτια του θολώνει, την άπιστη αγάπη του σκοτώνει και μες τη φυλακή κλεισμένος συλλογιέται της μάγισσας πως η κατάρα εκδικιέται: "Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς, καταραμένος να΄σαι όσο ζεις."
  18. 1 point
    Το 1973, όταν το ελληνικό ροκ ήταν ακόμη κυρίως ακουστικό (και πολλά χρόνια πριν ο ίδιος εγκλωβιστεί στο autobianchi), ο Κώστας Τουρνάς κυκλοφορεί έναν εξαιρετικό ηλεκτρικό concept δίσκο με τίτλο "Αστρόνειρα". Σχεδόν όλα τα κομμάτια είχαν σαφή ΕΦ θεματολογία. Επειδή είναι πολλά και ξέρω πως οι περισσότεροι δε θα έχετε την υπομονή να τα τσεκάρετε όλα, αν έχετε χρόνο για ένα μόνο, προτείνω το "Ο άρχων νους" που έχει πολύ καλές κιθαριές κι οι στίχοι του κοντράρουν πολλά ελληνόφωνα διηγήματα του είδους Αστρόνειρα Κάθε (κάθε) κάθε σου εικόνα και ιστορία αλλάζω εγώ. Χρόνια (χρόνια) νύχτα και μέρα όνειρα κάνω μελλοντικά. Όνειρα γι' άστρα στους γαλαξίες, τους άλλους τους ήλιους (ήλιους) μου 'χουν κοστίσει χαμένα χρόνια και χαμένους φίλους (φίλους) όνειρο στ' άστρα στους ιπταμένους διαστημοδίσκους (δίσκους) έκαν' αγώνες να πλησιάσω χαμένους ήλιους (ήλιους) Χρόνια (χρόνια), νύχτα και μέρα, όνειρα κάνω μελλοντικά. Όνειρα γι' άστρα στους γαλαξίες τους άλλους τους ήλιους (ήλιους) μου 'χουν κοστίσει χαμένα χρόνια και χαμένους φίλους (φίλους). Όνειρο γι' άστρα μέρες και νύχτες τις ελπίδες μου βάστα (βάστα). Όνειρο γι' άστρα μέρες και νύχτες τις ελπίδες μου βάστα (βάστα). Βάστα. Η μηχανή του χρόνου με παίρνει, μ' αφήνει, μου δείχνει, με χάνει. Η μηχανή του χρόνου φοβίζει, γυρνάει μαθαίνει, ζευγάρια χωρίζει. Η μηχανή του χρόνου... Κάθε αγάπη και έρωτα πόλεμο, ειρήνη και πείνα και πλούτη. Κάθε αστρόνειρο ελπίδα, γεράματα, νιάτα και ψέμα ρυθμίζει. Η μηχανή του χρόνου... Η μηχανή του χρόνου με παίρνει, μ' αφήνει, μου δείχνει, με χάνει. Η μηχανή του χρόνου φοβίζει, γυρνάει μαθαίνει, ζευγάρια χωρίζει. Η μηχανή του χρόνου... Κι εγώ κι εσύ Κι εγώ κι εσύ κι αυτή κι αυτός και ο κόσμος στη γη μας απόψε με κομμένη μιλιά μπρος στο δέκτη αστροναύτες κι αστέρια θα βλέπει και περήφανοι θα είναι όλοι. Και εδώ και εκεί και εμείς κι αυτοί Με τον Άρη δεν έχουμε σχέσεις, μόνο ο Πλούτων προσφέρει ανέσεις. Η Αφροδίτη τουρίστες γεμάτη, στη Μεγάλη την Άρκτο γλεντάνε. Και μας εδώ Και σας εκεί τις μικρές και μεγάλες ομάδες σώζει ο Σούπερμαν μες στις φυλλάδες κι έτσι νήπια μένουμε πάντα και ας είμαστε ζάρες γεμάτοι. Κι εγώ κι εσύ μες στη βροχή. Κοσμικές μπόρες έχουμ’ αντέξει, χάσαμε και το γιό μας Αλέξη στον πλανήτη με τα κοσμοδρόμια και βροχές με πλατίνα θυμάμαι. Κι εγώ κι εσύ μακριά απ’ τη Γη. Απ’ το 1990 ησυχάσαμε δίχως πενήντα απ’ τα χρόνια μας νά ‘ναι χαμένα. Πόσο ωραία η ζωή στους πλανήτες! Κι εγώ κι εσύ στην ερημιά Στ’ άδειο μπαρ, στον πλανήτη εννέα μελετάμε παγκόσμια νέα avant garde κι intellectual γέροι πάμ’ αγάπη μου πίσω στη Γη μας Τώρα πού ‘μαστε μόνο εβδομήντα, πάμ ‘αγάπη μου πίσω στη Γη μας... Ο διαστημάνθρωπος μου γνέφει: "Δυό λέξεις έχω να σου πω. Έρχομαι", μού ‘πε, "απ’ άλλο κόσμο εδώ. Το σκάφος μου είναι κομμάτια, νεκροί κι οι τρεις μου σύντροφοι". Κι αργά, όπως έβγαζε την κάσκα εκεί... Οι άγγελοι σαν να ξανάρθαν, νά ‘ρθαν να ζήσουνε στη Γη. Τόση όμορφιά δεν εξανάδα σ’ ολόκληρή μου τη ζωή! Την εκοιτούσα σαστισμένος, Της είπα είμαι μουσικός. Θέλησα τόσο ένα φιλί της, ο κουτός. Σαν να μου διάβασε τη σκέψη, Προχώρησ' ολόισια εμπρός. Με φίλησε γλυκά στα χείλη, ωωω... Άννα Άννα, σφίξε με όσο μπορείς, ξέρεις πως σ’ έχω ανάγκη. Σαν να, να με χτυπούν στην καρδιά, μόνον η αγάπη το αντέχει. Μη μου μιλάς για τότες, μη μιλάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Γιατί γελάς; Πες μου γιατί γελάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Άννα, κράτα τα χέρια τα δυο κι ασ’ τη φωνή μου να τρέμει. Πάντα αυτό το λέγαν στη Γη, ο χωρισμός δάκρυα φέρνει. Μη μου μιλάς για τότες, μη μιλάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Γιατί γελάς; Πες μου γιατί γελάς, πλάι μου κι αύριο σε θέλω. Απ' τον δεύτερο Νταν (το βρήκα μόνο σε ) Φαίνεται φίλους πως έχω ακόμα κι έχω χαρά, ο Άβας κι η Μπλάνκα με πήραν μαζί τους στον Δεύτερο Νταν. Πόσο χάρηκα την Κυριακή Σε θυμόμουν. Αχ, να 'σουν εκεί Ο ήλιος του Κένταυρου Βήτα ζεσταίνει τόσο πολύ, απ’ τον Ποσειδώνα και τους δορυφόρους ήρθαν εκδρομή. Και λυπήθηκα μες στη γιορτή, Πόσο τό ‘θελα νά ‘σουν και σύ... Πήρα γραμμή στο Seetalk να τα πούμε Θεέ μου, ντροπή! Με το ρομπότ αγκαλιά στην οθόνη κι ήσουν γυμνή. Και λυπήθηκα την Κυριακή που αλλάξαμε τόσο πολύ. Μα φαίνεται φίλους πως έχω ακόμα κι έχω χαρά, μαζί μιά ταινία θα δούμε απόψε για τα παλιά. Και λυπήθηκα την Κυριακή που αλλάξαμε τόσο πολύ. Τι έχει γίνει; τι έχει γίνει κι όλα χάθηκαν με μιάς; Μόνο ερείπια έχουν μείνει κι όλα ανήκουνε σ' εμας. Ένας πόλεμος της ώρας, δίχως άμυνα κι όλοι οι δρόμοι αυτής της χώρας μείναν άδειοι ξαφνικά. Τά ‘χαν πει και, να τα, βγαίνουν, βγαίνουν όλα αληθινά. Κι οι προφήτες του αιώνα τα μνημόνευσαν συχνά. Μαζική αυτοκτονία του πλανήτη μας κι εγώ τρομαγμένος κλείνω από παντού το σπίτι μας. Τι έχει γίνει; τι έχει γίνει κι όλα χάθηκαν με μιάς; Μόνο ερείπια έχουν μείνει κι όλα ανήκουνε σ' εμας. Ένας πόλεμος της ώρας, δίχως άμυνα κι όλοι οι δρόμοι αυτής της χώρας μείναν άδειοι ξαφνικά. Τι έχει γίνει, τι έχει γίνει, τι έχει γίνει; (δις) Ο άρχων νους Όντα της Γης ακούστε κι απόψε τη φωνή της Ζωής. Καθέν' από σας έχει ελλείψεις και λάθη είστε ημιτελείς. Η σκέψεις ελέγχεται μονάχα για λόγους εξελικτικούς. Το Τμήμα Ιάσεως χαρίζει τη λήθη στους νοσταλγούς. Όλοι να μάθετε κι όλοι να ξέρετε ότι ο Υπερνούς χρόνια κυβέρνησε κι είναι να κυβερνά αιώνες πολλούς. Τα νέα τ' αυριανά θα πούμε από σήμερα, είν' αύριο γιορτή. Είν' η επέτειος που Νους και εγκέφαλοι φτάσαν στη Γη. Όλοι να μάθετε κι όλοι να ξέρετε ότι ο Υπερνούς χρόνια κυβέρνησε κι είναι να κυβερνά αιώνες πολλούς. Νιώθω σαν έναν τρελό πεισματάρη μεγάλο. Μα κι ο Νους μας ο αρχηγός με μετρά δίχως άλλο. Πλύση θέλει ο Νους στο μυαλό μου να γίνει, μ' αυτό είναι καθαρό κι όπως είναι θα μείνει. Ο αστρικός Το όνομά μου είναι Αστρικός. Είμαι σύμφωνα με τις δικές σας μονάδες 138 χρονών. Κατάγομαι από τον Σόναρ 4, πλανήτη του Κένταυρου Α’ που απέχει 46 έτη φωτός από τον πλανήτη σας. Επικοινωνώ μαζί σας τηλεπαθητικά. Ταξιδεύω με το χωροχρονόπλοιο σε ένα ταξίδι διδαχής. Πριν από 90 χρόνια, δηλαδή το 1974, ο πατέρας μου είχε επισκεφθεί τον πλανήτη σας κρυφά. Οι ολοζώντανες αφηγήσεις και η γραπτή μελέτη του μου έχουν αφήσει έντονες αναμνήσεις. Σήμερα στη Γη σας όλα είναι τόσο διαφορετικά. Πόλεμοι, φτώχεια, πείνα, δυστυχία, εγκληματικότης, πολιτικές ασυνέπειες και όλα εκείνα που εσείς δεν προλάβατε να ζήσετε και να δείτε, ανήκουν σε εκείνο το παρελθόν. Θά ‘πρεπε όμως εσεις, που πιθανόν να νοιώθετε ανία, τώρα που όλα στη Γη είναι απλά και ευτυχισμένα, νά ‘ρθετε για λίγο μαζί μου με το χωροχρονόπλοιο για μιά βόλτα στο παρελθόν. Ίσως τότε να αντιληφθείτε ότι σήμερα θα άξιζε να ζουν οι πρόγονοί σας. Σήμερα και εσεις, σήμερα που η ζωή είναι τόσο εύκολη και ωραία όσο ποτέ δεν θά ‘πρεπε να την αφισβητείτε ξεχνώντας εύκολα τις εφιαλτικές μέρες του Υπέρτατου Νου και της υποταγής σας. Σήμερα, βλέποντας το χθες, θα εκτιμήσετε το αύριο. Κι ήρωας νιώθω Φύγαμε και χρόνια λείψαμε, χρόνια στις μάχες. Φύγαμε και πολεμήσαμε κι ήρθαμε πάλι. Ήρθανε, μας υποδέχτηκαν κι ήρωες μας είπαν. Και φέρανε τιμές και παράσημα και μας γεμίσαν. Κι εμείς σώσαμε τις αποικίες μας σ’ έντεκα άστρα. Σκότωσα χίλιους σαρανταδυό μ’ ακτίνες «άλφα». Κάθομαι στ’ άδειο δωμάτιο κι ήρωας νιώθω. Έχασα όλα τα χρόνια μου μα ήρωας νιώθω. Κρόνιοι και Ποσειδώνιοι πλήθος χαθήκαν. Άδικο, είχανε άδικο και νικηθήκαν. Κάθομαι στ’ άδειο δωμάτιο κι ήρωας νιώθω. Έχασα όλα τα χρόνια μου μα ήρωας νιώθω.
  19. 1 point
    I am on firah! http://www.youtube.com/watch?v=a3smeXpON8A&feature=related Το τζίνι Στίχοι: Βαγγέλης Καρατζάνος Μουσική: Αντώνης Σκόκος Πρώτη εκτέλεση: Λευτέρης Πανταζής Περπατάω κι έρχεται ένα τζίνι Και τρεις ευχές που θέλω μου τις δίνει Σε μαγικό χαλί τώρα πετάω Και πίσω δε γυρνώ Έφτασα σε πόλεις μαγεμένες Απ’ τους ανθρώπους ξεχασμένες Ξενυχτάω απόψε και ακούω Άγνωστο σκοπό Arabia Περπατάω σε δρόμους με αμαρτίες Και μεθάω με χίλιες ιστορίες Ξενυχτάω κι όλα τα ξεχνάω Πίσω δε γυρνώ Περπατάω κι όλα είναι ξένα Και δεν καταλαβαίνω κανένα Ξενυχτάω απόψε και ακούω Άγνωστο σκοπό
  20. 1 point
    Βασικά, το πολύ ψωμί το έχουν τα δημοτικά, ιδίως οι παραλογές και τα ακριτικά. Δείτε πχ τι γίνεται εδωπέρα: ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στο Άγι Γιώργη. Μαριγώ Φραγκόπουλο. Το πανηγύρι ήταν πολύ κι ο τόπος ήταν λίγος. Τώρα ανθίζουν τα κλαριά. “Γαϊτανό κι αριοπλεμέγμένο μια χαρά ήταν το καημένο.” Βαστάει ο δράκος το νερό, διψάει το πανηγύρι. Έρχουμ’ , έβγα δέξε με. Σκάσαν οι μούλες για νερό και τα στοιχειά απ’ τη δίψα, Γέροντες χορεύουνε. Κι αυτά τα λιανομούλαρα επέσανε για ψόφο. Γειά χαρά σου άνοιξη. “Γιώργηνα με το φουστάνι βαλ’ τα πρόβατα στη στάνη.” Τρεις λυγιρές συνάχτηκαν, να πάν’ να πουν του δράκου : -Απόλα δράκο μ’ το νερό -Απόλα δράκο μ’ το νερό να πιεί το πανηγύρι. Ξένος είμαι δέξε με. Βάλαν τις μπόλιες ανοιχτά και στα μαλλιά τους μόσχο, Μαριγώ Φραγκόπουλο. Κρεμάσαν και τ’ αρμάθια τους ως την ποδιά τους κάτω. Από βραδύς ’τοιμάστηκαν, το δράκο ν’ ανταμώσουν, Και την αυγούλα με δροσιά στον Παρνασσό τραβάνε. Στη Γούρνα σαν ροβόλισαν μπροστά ’νας Καβαλλάρης. Κρατούσε και στο χέρι του ολόχρυσο κοντάρι. Τώρα ο δράκος μούγκρισε και βγήκε απ’ τη σπηλιά του. Και με τη γνώμη σκέφτηκε και με το νου του λέει. -Καλώς το γιόμα πόρχιται, καλώς το κολατσιό μου. Τις λυγιρές αγνάντεψε και τρέχει να τις φάγει. Μ’ ο Καβαλλάρης χύμηξε και τον ποδοπατάει. Του δράκου κακοφάνηκε, πολύ του βαρυφάνη. Τυλίγεται στο άλογο, με λύσσα πολεμάει, να καταπιεί το άλογο μ’ όλο τον Καβαλλάρη. Βγάζει φωτιά απ’ το στόμα του, ουρλιάζει και μουγκρίζει, Μα με τις τρεις τις κονταριές ο δράκος ξεψυχάει. Κι ο Καβαλλάρης άφαντος, με τον ψαρί του … πάει. Κι η Λάμνια αναστέναξε, του βρόντου η δυχατέρα. Πάει, απολάει το νερό να πιεί το πανηγύρι. Κάμαν σταυρό οι λυγιρές, στον Άγιο τάξαν τάμα, και πάλι πίσω γύρισαν, να πάν’ στο πανηγύρι. Ηύραν αρνιά να ψένουνε, κριγιάρια σουβλισμένα. Κι οι γέροι σέρναν το χορό, ξοπίσω παλληκάρια, Και πάρα πίσω λυγιρές κοντά με τους λεβέντες. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου είναι "του μικρού Βλαχόπουλου". Φοβερά επικό. Αν το βρω θα το βάλω.
  21. 1 point
    Με πρόλαβες Κελαινώ! Από Χαίνηδες θα πρέπει να ακούσετε το ο Γητευτής και το Δρακοδόντι. Ειδικά το δεύτερο cd (το Δρακοδόντι) είναι καθαρό φάντασι, με ιστορία, αφήγηση και ανα΄λογη μουσική. Έπος! Αλλά επειδή δεν βρίσκω στο Youtube κάποιο δείγμα από το Δρακοδόντι, δίνω ένα αγαπημένο τραγούδι από το Γητευτή, με Γιάννη Χαρούλη στα φωνητικά. http://www.youtube.com/watch?v=IH-5N0g8JxE
  22. 1 point
    Χαΐνηδες, Ο Θάνατος του Παλλικαριού τραγούδι: Μίλτος Πασχαλίδης - Δημήτρης Ζαχαριουδάκης - Κάλλια Σπυριδάκη στίχοι - μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης Αφιερώνεται στη μνήμη των Βασίλη Ξανθόπουλου και Στέφανου Πνευματικού Ήτανε χινόπωρο π' αντάμωσα ώριο παλικάρι και το λάβωσα σε πολέμου μπόρα και κακή μαλιά κι είχ' η γης στρωσίδι κάμει με κορμιά κι ήβγαιν' απ' τ' αχείλι το βερτζί μιλιά που μου μαχαιρώνει χρόνια την καρδιά. Θε μου σαν ποθάνω κάμε με δεντρό και παρέκει βρύση με κρυγιό νερό νά 'ρχουνται οι έμορφες να λούζουνται και στον ασκιανό μου να δροσίζουνται. Να περάσει μιάν αυγή κι η αγαπώ ξωτικό να κόψει και γλυκύ καρπό κι ο καρπός να βγάλει όνειρου καημούς να γεμίσει ο κόσμος αναστεναγμούς. Και στη βρύση μαγικό νερό να βρει του καημού να σβήσει το θαμπό κερί να τη δω να φεύγει να μακραίνεται δίχως αναμνήσεις να πικραίνεται. Μά 'τανε θολούρα και απόβραδο κι ο Θεός δεν είδε στο ματόκλαδο πού 'χε κρουσταλλιάσει ένα δάκρυ του λύπηση γεμάτο απ' την αγάπη του. Μα τον εσυμπόνεσ' ένα νέφαλο κόκκινο και τού 'ριξε προσκέφαλο μιά βροχή που ξέπλυνε τη λύπηση κι έμεινε η ρίμα και η θύμηση. ώριος: ωραίος μαλιά: ένοπλη σύγκρουση βερτζί: ρόδινο κρυγιός: κρύος νέφαλο: σύννεφο
  23. 1 point
    Και ένα του Αλκίνοου Ιωαννίδη απο τα πολά φάνταζυ του Το τραγούδι Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης Μ' έντυσαν οι Μοίρες μου με τραγούδια και μ' ευχές και την πόρτα μου άνοιξαν να φύγω, να 'ρθω, να σε βρω. Κι ήρθαν πέντε ποταμοί να μου πλύνουν το κορμί κι ήρθανε και δυο πουλιά να μου μάθουν το φιλί. Κάτω στους πέντε ποταμούς, κάτω στους πέντε δρόμους, είδα τους φεγγαρόλουστους τους μικρούς σου ώμους. Μα τ' άγγιγμά μου αρνήθηκες, μαύρη σιωπή εντύθηκες κι άπλωσα τα χέρια μου κι έμεινα στην ερημιά. Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις πώς να σου πω το σ' αγαπώ να το πιστέψεις...! Πήγα κι ήπια το νερό απ' την πηγή της λήθης που σβήνει τα θυμίσματα κι όλους τους πόνους σβήνει. Μα πιο βαθιά μου χάραξε τη θύμηση στον πόνο κι έμεινα πάντα να ζητώ ένα φιλί σου μόνο. Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις πώς να σου πω το σ' αγαπώ να το πιστέψεις...! Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις πώς να σου πω το σ' αγαπώ, Πώς να πιστέψεις!!!
  24. 1 point
    Το τραγούδι των Σειρήνων Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη Τα νερά φωτίστηκαν κι όλα τα φεγγάρια που μικρός λαχτάρισες γλιστρούνε στα δικά μας μαξιλάρια. Ταξιδιώτη, αν ζητάς τη μικρή σου χώρα, φέγγει εδώ λαμπρότερη απ΄ ό,τι στων ονείρων σου την ώρα. ʼκου, άκου, άκου, άκου. Έλα, έλα, έλα, έλα. Οι γοργόνες σε καλωσορίζουν, κόψε τους δεσμούς που σε γυρίζουν. Ψέμα είν' η πατρίδα. Ψέμα είν' η πατρίδα και μια τρέλα. Έλα! Χρόνος δεν υπάρχει εδώ, δεν υπάρχει πόνος, μόνο μια τρελή χαρά που μέσα της ποτέ δεν θα είσαι μόνος. Σαν παιχνίδι πλούσιο που όλο ξαναρχίζει, δίχως της φωλιάς το βάρος αιώνια η ζωή σου θα κερδίζει. ʼκου, άκου, άκου, άκου. Έλα, έλα, έλα, έλα. Οι γοργόνες σε καλωσορίζουν, κόψε τους δεσμούς που σε γυρίζουν. Ψέμα είν' η πατρίδα. Ψέμα είν' η πατρίδα και μια τρέλα. Έλα! Ιθαγδάτη, νησάκι που ανεβαίνει στην πηγή. Ιθαγδάτη, δεν έχω εγώ άλλο φως και άλλον οδηγό.
  25. 1 point
    Έχει ο χάρος σκαλωσιές Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου Μουσική: Λίνος Κόκοτος Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης Έχει ο χάρος σκαλωσιές και χτίζει κάθε νύχτα ένα παλάτι σκοτεινό που κατοικεί η πίκρα. Έχει για χτίστες πονηρούς που αμπαρώνουν πόρτες προ πόλεμο θεμέλιο και πέτρα τους στρατιώτες. Έχει η γη αρματωσιές σίδερο και ατσάλι να χτίζει ο χάρος μέγαρα και να γκρεμίζει πάλι. Έχει για χτίστες πονηρούς που αμπαρώνουν πόρτες προ πόλεμο θεμέλιο και πέτρα τους στρατιώτες.
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..