Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 08/26/2018 in all areas

  1. 23 points
    Το πρώτο μου βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις mamaya και την ομάδα Άρπη σε λίγες μέρες (θα είμαστε στο ΦantastiCon! ) και έχει τίτλο «Η Βίλκα».
  2. 16 points
    Η Βίλκα Συγγραφέας Άννα Μακρή Εκδόσεις mamaya, Σειρά Άρπη Η Ιουλία φεύγει. Φεύγει για να ξεφύγει από τη θλίψη της, από το παρελθόν της, από την ίδια της τη ζωή. Δεν τα καταφέρνει. Αυταπατάται, γιατί τρέχει προς μια ολοκαίνουργια ζωή για αυτήν, μια ζωή αναπάντεχα μαγική και τρομακτική, βίαιη και τρυφερή, γεμάτη μνήμες αρχαίες, αλλά όχι ξεχασμένες. Μια ζωή που είναι τόσο παλιά όσο και ο πόνος της μητρότητας. Έμεινα τελείως ακίνητη, έχοντας βγει η μισή από το χώμα, σαν ρίζα αιωνόβιας βελανιδιάς, και περίμενα. Ήμουν έτοιμη, όμως, να απαντήσω στην παραμικρή απειλή με επίθεση, με νύχια και με δόντια πάλι, όπως πριν μέσα στη γη, όπως θα έκανα πάντα από τότε και στο εξής. *** Φίλοι σουφουφίτες. Καταρχήν, ας σταθώ λίγο στο περίεργο της στιγμής: έχω ανοίξει πολλά τόπικ με ιστορίες μου στο φόρουμ, ε, άνοιξα ένα ακόμη. Τι; Δεν είναι το ίδιο; Ωραία. Και τώρα που έκανα αυτή την αξέχαστη εισαγωγή, ας περάσω στο θέμα μου: Θα σας πω για την εμπειρία του να διαβάζεις το πρώτο σου βιβλίο. Ε, λοιπόν, αυτό το πράγμα είναι κάτι τελείως διαφορετικό από ό,τι ήξερες μέχρι τώρα. Δηλαδή, παίρνεις ένα βιβλίο από το ράφι, έτσι; Το ανοίγεις κι αρχίζεις να διαβάζεις (εντάξει, μερικές φορές υπάρχουν προκαταρκτικά χάδια, αλλά ας τ' αφήσουμε και ας περάσουμε στο ζουμί). Δεν είναι σαν να γνωρίζεις ένα καινούργιο πρόσωπο; Κάποιος που τον ακούς να σου μιλάει και θέλεις να σε κερδίσει. Δεν σε έχει από την αρχή, πρέπει να σε κερδίσει. Ε, όταν διαβάζεις ένα δικό σου βιβλίο είναι σαν να τον ξέρεις αυτόν τον άνθρωπο χρόνια, τον έχεις φίλο, γείτονα, εχθρό, ίσως. Πάντως τον ξέρεις καλά. Και την ιστορία που λέει την έχεις ακούσει εκατοντάδες φορές, την ξέρεις απ' έξω κι ανακατωτά. Αλλά την έχεις ακούσει, μέχρι τώρα, κατ' ιδίαν. Τώρα, ο άνθρωπος αυτός, την αφηγείται σε κοινό. Και ξαφνικά, κάθεσαι κι εσύ και την παρακολουθείς από την αρχή, από τη μια λες "ε, ναι, πάλι αυτή είναι", αλλά από την άλλη αναρωτιέσαι "μα, είναι αυτή η ίδια που έχω ακούσει τόσες φορές;" Αυτό είναι το συναίσθημα, για 'μένα. Ούτε χαρά, ούτε ανακούφιση (ουφ, επιτέλους), αλλά μία καινούργια οπτική ώστε να ασκήσω φρέσκια κριτική στον εαυτό μου.
  3. 12 points
    Καλησπέρα σε όλους. Αυτό είναι το πρώτο μου βιβλίο. Πρόκειται για μια ανθολογία με ιστορίες τρόμου, που έγραψα με πολύ μεράκι και αγάπη για το συγκεκριμένο είδος. Κυκλοφορεί σύντομα από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Παρακάτω θα βρείτε την περίληψη, καθώς και δυο λινκ για όσους ενδιαφέρονται για online παραγγελία. Ευχαριστώ. Η ιστορία του τίτλου διαδραµατίζεται στη µακρινή Ελλάδα του 1948. Ένας σφουγγαράς από την Κρήτη παλεύει να σώσει ένα αγαπηµένο του πρόσωπο από µια αρρώστια. Όταν έρχεται η ώρα της ανάδυσης όµως το σχοινί που θα τον σήκωνε παραµένει ασάλευτο και εκείνος παγιδευµένος στον βυθό... Κάποιος νεαρός απαντά σε αγγελία για εργασία κατά την καλοκαιρινή σεζόν, στον φάρο µιας ξεχασµένης νησίδας των βόρειων Σποράδων. Πέρα όµως από τη ζεστή φιλοξενία των ντόπιων και την εύκολη δουλειά, καραδοκεί και κάτι άλλο στον φάρο, κάτι που περίµενε καιρό... Ο Μενέλαος είναι ένας λαογράφος που ταξιδεύει στα όµορφα Καλάβρυτα. Επιθυµεί να συλλέξει υλικό για ένα τραγικό συµβάν που διαδραµατίστηκε εκεί στον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο. Η έρευνά του όµως τον οδηγεί στην καρδιά µιας φολκλόρ δεισιδαιµονίας, µέρος της οποίας κινδυνεύει να γίνει και ο ίδιος... Μια νεαρή κτηνίατρος καλείται επειγόντως από έναν κτηνοτρόφο της Θεσσαλίας προκειµένου να ελέγξει την ασυνήθιστη συµπεριφορά των βοοειδών του. Η διάγνωση σύντοµα εξελίσσεται σε έναν παγωµένο εφιάλτη... Ένας αποφασισµένος διαρρήκτης εισβάλλει σε ένα παλιό αρχοντικό του Πειραιά για µια εύκολη µπάζα. Μέχρι που ανακαλύπτει περισσότερα από όσα θα ήθελε... https://www.greekbooks.gr/agalineyta-bathi.html https://www.politeianet.gr/…/9789604108121-dagklis-michalis…
  4. 10 points
    until
    Ο βροχερός και κρύος χειμώνας μας αποχαιρετάει σιγά-σιγά και την θέση του παίρνει η ζεστή και ηλιόλουστη άνοιξη, όπου τα λουλούδια ξυπνούν από το βαθύ τους ύπνο και τα πουλιά τιτιβίζουν στα δέντρα και στις στέγες των σπιτιών καλωσορίζοντας τον ερχομό της. Έτσι και εγώ, με την σειρά μου, σας καλωσορίζω όλους στον 50ο Διαγωνισμό Διηγήματος. ___________________________________________________________________________________________ *Διαβάστε προσεκτικά τους νέους κανονισμούς. ___________________________________________________________________________________________ Περίοδος Συγγραφής: 15 Μαρτίου έως 13 Απριλίου (1 μήνας χωρίς παράταση) Περίοδος Σχολιασμού και Ψηφοφορίας: 14 Απριλίου έως 11 Μαΐου (4 εβδομάδες) *Τις ψήφους σας τις στέλνεται στον Dreamer και στον Γιώργος77 Θέμα: Γίγαντες Τα διηγήματα του 50ου διαγωνισμού είναι 12, και είναι τα εξής: Ballerond - Ούρλιαξε, κι αυτοί θα έρθουν. dagoncult - Μυϊκή Μάζα Dimitra - Η Εισβολή των Μεγάλων DinoHajiyorgi - Η Επιστροφή των Γιγάντων gismofbi - Η κυρά της λήθης John Ernst - Το Ρούσο Ρουμάνι Mesmer - Το σμήνος Rōnin - ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΡΑΚΟΙ ΤΟΥ ΕΛΦΕΡΡΙΟΝ Roubiliana - Τα Δέντρα Περπατάνε Unicron - GALACTIC WARS II - THE AWAKENING OF THE GIANTS zefuros - O κρυφός Γίγαντας Η ωραία κοιμωμένη - Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ Καλή επιτυχία! *Τα αποτελέσματα του 50ου διαγωνισμού θα τα βρείτε στην 14η και 15η σελίδα.
  5. 10 points

    until

    Και κάπου εδώ πρέπει να ομολογήσω πως σας τρόλαρα. Οι δυο προηγούμενοι, ΔΕΝ πήραν την 5η και την 4η θέση. Πήρα την 3η και τη 2η, με 22 κ 38 βαθμούς αντίστοιχα. Κι ο λόγος είναι πως έχουμε τριπλή ισοβαθμία, των υπόλοιπων τριών! Elgalla, Gismofbi και John Ernst (αλφαβητικά γράφω, μη βαράτε) μοιράζονται την πρώτη θέση, με 45 βαθμούς! Συγχαρητήρια και στους 5!
  6. 9 points
    until
    How to review a short story. Αλήθεια, πώς κρίνουμε ένα διήγημα; Υπάρχει τρόπος να γίνει σωστά; Κατά πόσο έχουμε καταλάβει ότι η σωστή κριτική συνίσταται στο να βοηθήσουμε το συγγραφέα να βελτιωθεί και όχι στο να εξασκήσουμε την παρατηρητικότητά μας σαν αναγνώστες; Υπάρχουν κανόνες καλής συμπεριφοράς κατά τη διατύπωση κριτικής; Πρέπει να λαμβάνονται όλες οι κριτικές υπόψη; Πριν από δύο περίπου χρόνια είχα προτείνει μία φόρμα κριτικής διηγημάτων εδώ. Το SFF.gr. σχεδίασε ένα μάθημα σε πλατφόρμα Moodle, όπου εξετάζεται σε βάθος το θέμα της κριτικής διηγημάτων. (Αναμένονται και άλλα μαθήματα, ποικίλης θεματικής. Εκπλήξεις, εκπλήξεις!) Θα φανεί χρήσιμο στα μέλη της κοινότητας καθώς η κριτική διηγημάτων οφείλει να έχει στόχο τη βελτίωση της γραφής, είτε εφόσον μέσα από την κριτική καταδεικνύονται οι αδυναμίες της δουλειάς μας, είτε αντιμετωπίζοντας, μέσα σε διηγήματα άλλων, αδυναμίες παρόμοιες με τις δικές μας. Το μάθημα είναι απλό, αυτοματοποιημένο και προαιρετικό. Μπορείτε να μπείτε, να περιηγηθείτε, να διαβάσετε τα κείμενα και να κάνετε τις ασκήσεις στο χρόνο σας, από τώρα και μέσα στο επόμενο τρίμηνο. Εκτός της χρησιμότητάς του, το μάθημα θα σας βοηθήσει να εξοικειωθείτε στο e-learning του SFF.gr., καθώς πρόκειται για μία νέα δραστηριότητα που ξεκινάει και που (ελπίζουμε)έχει έρθει για να μείνει. Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε τυχόν απορία σας. Το MC1-1 σας καλωσορίζει!
  7. 9 points
    until
    Στη λίστα με τις χειρότερες ευχές, έχει σίγουρα υψηλή θέση η «καλό χειμώνα». Γι’ αυτό λέω να παρατείνουμε λίγο ακόμα το καλοκαίρι, με τον 49ο διαγωνισμό φάντασυ! Ξεκινάμε να γράφουμε στις 3 Σεπτεμβρίου. Καλοκαιρινά (κ μη) στοιχεία, σύντομα! _____________________________________________________________________________________ Δείτε του Κανονισμούς εδώ. Περίοδος συγγραφής: 3 Σεπτεμβρίου έως 23 Σεπτεμβρίου. Ψηφοφορία: 24 Σεπτεμβρίου έως 18 Οκτωβρίου. Στέλνετε τις ψήφους σας σε Solonor και Naroualis. Θέμα: Δέντρο Τα διηγήματα του διαγωνισμού, με σειρά συμμετοχής: Πάνω από τις βροντές - Ballerond Η μηλιά, η ελιά και η ανθρώπινη λαλιά - gismofbi Ροκανίζοντας το δέντρο της ζωής - John Ernst Στοιχειωμένος τόπος - Νίκη Τα Αγκαθένια Μήλα - elgalla
  8. 9 points
    Όνομα: Αταλάντη Ευριπίδου Είδος: Παραμύθι Βια: Σωπάτε καλέ. Σεξ: Έκπληξη! Όχι. Αριθμός λέξεων: 2.070 Αυτοτελής: Ναι Σχόλια: Για τον 49ο Διαγωνισμό Φαντασίας Τα Αγκαθένια Μήλα Υπάρχει μια ιστορία που ’χει τις ρίζες της στην παλιά πατρίδα, μια ιστορία που φέραμε μαζί μας όταν μας πέρασαν, αλυσοδεμένους και μέσα σε ξύλινες φυλακές, πάνω απ’ το μεγάλο, αλμυρό νερό. Ακούς, κορίτσι; Την ιστορία αυτή τη λέει η μια γιάτρισσα στην επόμενη και τώρα είναι η ώρα σου να τη μάθεις. Δεν ξέρω τι σημαίνει ούτε γιατί τη λέμε. Μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα, μπορεί να είναι πια ένα αδειανό καβούκι μονάχα. Μα θα στην πω και θα την ακούσεις, γιατί έτσι κάνουμε τόσα χρόνια κι έτσι είναι το σωστό. Ζούσε κάποτε, λένε, ένας φύλαρχος τρανός, που ’χε δικιά του μια όαση ζηλευτή. Είχε πάρει για γυναίκα του την ομορφότερη κόρη των εφτά φυλών, με δέρμα μαύρο και γυαλιστερό όπως τα λέπια της μάμπα και δόντια κατάλευκα σαν ξασπρισμένα οστά. Φόραγε είκοσι χρυσά βραχιόλια σε κάθε χέρι όταν του την έδωσαν οι δικοί της, μα παιδιά δεν μπορούσε να του κάνει παρά την ομορφιά της και τα τόσα της μαλάματα. Προσευχήθηκε, το λοιπόν, ο φύλαρχος στα ουράνια φίδια, και τους έταξε πως, αν του χαρίζανε τον διάδοχο που επιθυμούσε, θα έφτιαχνε τρεις βρύσες που δεν θα σταμάταγαν να τρέχουν. Μια βρύση θα ’τρεχε γάλα καμήλας, η άλλη θα ’τρεχε κρασί κι η τρίτη υδρόμελι. Το αγόρι το ονόμασαν Καγίν, που στην παλιά γλώσσα θα πει δοξασμένος ο ερχομός του, κι όσο μεγάλωνε τόσο ’μόρφαινε η θωριά του. Πρώτος στο τρέξιμο, πρώτος στο κυνήγι, επιδέξιος με το ακόντιο και θαρραλέος, δεν δείλιαζε μπροστά σε τίποτα. Όλοι είχαν να το λένε πως θα γινόταν άξιος φύλαρχος μια μέρα – τη μέρα που θα σκότωνε τον πατέρα του στη μάχη και θα του ’παιρνε τα δόντια για να τα κρεμάσει γύρω απ’ τον λαιμό του. Παρά τη ρώμη και τη γενναιότητά του, όμως, ο Καγίν ήταν σκληρόκαρδος και ασεβής. Πολλοί τον θαύμαζαν, μα λίγοι τον αγαπούσαν. Μια μέρα, καθόταν ο Καγίν έξω απ’ την τάτα-σόμπα του και βαριεστημένος έπαιζε μ’ ένα μαχαίρι που του ’χαν χαρίσει για τα δέκατα πέμπτα γενέθλιά του. Γερμένος, όπως ήταν, στον πλίνθινο τοίχο, είδε τη μπάμπω-Ενιτάν να πλησιάζει τη βρύση σέρνοντας τα βήματά της. Κρατούσε ένα κιούπι η γερόντισσα κι έπιασε να το γεμίσει γάλα καμήλας. Επειδής όμως είχαν περάσει τα χρόνια κι ο φύλαρχος είχε ξεχάσει το τάμα του, οι βρύσες δεν έτρεχαν πια, μονάχα έσταζαν πού και πού. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες περίμενε η γριά δίπλα στη βρύση και, στο αναμεταξύ, ο Καγίν βαρέθηκε να τη βλέπει μπρος του κι όλο έκανε παράπονα στη μάνα του για να τη διώξει. Η μάνα του, που ήταν γυναίκα σεβαστική, τον μάλωσε και τον ορμήνεψε να αφήσει τη μπάμπω-Ενιτάν στην ησυχία της, γιατί ήταν η μάγισσα της φυλής και τη φοβόταν. Ο Καγίν, όμως, που δεν πίστευε στα μάγια και που τον ενοχλούσαν τ’ άσπρα μαλλιά και τα μαραμένα στήθια της γυναίκας, δεν την άκουσε. Το ξημέρωμα της τέταρτης μέρας, μόλις που το κιούπι είχε προφτάσει να γεμίσει ως πάνω, του τράβηξε μια κλωτσιά και το ’σπασε. Η μπάμπω-Ενιτάν τον κοίταξε με τα θολά της μάτια. «Τι σου ’φταιξα, γιε μου, και μου ’καμες τέτοιο κακό; Είχα ορεχτεί, η καψερή, γάλα καμήλας και τώρα πρέπει να περιμένω άλλα τρία μερόνυχτα; Την κατάρα της Τιτιλάγιο να ’χεις. Παντού να τη ζητάς και να μην τη βρίσκεις, κι άμα τη βρεις να μη σε θέλει. Αυτή είναι η πληρωμή για το κρίμα σου». Ξέρεις τι πάει να πει τιτιλάγιο, κορίτσι; Όχι; Αγκαθένιο μήλο σημαίνει, είναι ο καρπός που τρώνε οι σοφοί κι οι γιάτρισσες για να μιλήσουν με τους θεούς, να ανοίξουν τις πόρτες στα λόα και να ταξιδέψουν στα όνειρα για να αναζητήσουν τις αλήθειες του κόσμου. Ούτε ο Καγίν ήξερε. Ρώτησε από ’δω, ρώτησε από ’κει, μα όλοι παριστάναν τους ανήξερους γιατί είχαν ακούσει τι είχε κάνει στη γριά μάγισσα και δεν τόλμαγαν να προκαλέσουν την οργή της. Ο νεαρός έπαψε να κοιμάται και να τρώει, στοιχειωμένος απ’ την κατάρα της μπάμπως. Κάποτε, ένας απ’ τους σοφούς της φυλής τον λυπήθηκε έτσι που τον είδε μαραζωμένο κι αδύνατο, και του ’πε το μυστικό. «Να πας να τη γυρέψεις μες στην έρημο, εκεί όπου δεν φυτρώνει τίποτε άλλο» του είπε. «Αν ειν’ το βήμα σου ελαφρύ κι η καρδιά σου στη θέση της, ο δρόμος θα σε βγάλει σ’ ένα καλύβι. Απ’ έξω θα βρεις μια γυναίκα να πανίζει τον φούρνο με τα βυζιά της. Να της πεις ώρα καλή, κυρά και να πιάσεις να καθαρίσεις τον φούρνο με το ρούχο σου». Παραξενεμένος, μα με τις ελπίδες του αναπτερωμένες, ο Καγίν κίνησε για την έρημο μ’ ένα καινούριο ακόντιο κι ένα δισάκι στην πλάτη. Ούτε που ήξερε να πει τι τον παίδευε τόσο και γιατί η κατάρα της Ενιτάν δεν άφηνε στιγμή το νου του. Το μόνο που ήξερε ήταν πως δεν θα ησύχαζε άμα δεν έβρισκε την Τιτιλάγιο, το δέντρο με τα αγκαθένια μήλα. Ο σοφός είχε δίκιο, ο δρόμος πράγματι τον έβγαλε σ’ ένα καλύβι. Απ’ έξω ήταν μια γυμνή γυναίκα και προσπαθούσε να πανίσει τον φούρνο με τα βυζιά της, αλλά μάταια. «Ώρα καλή, κυρά» είπε ο Καγίν. «Καλώς το παιδί μου» απάντησε η γυναίκα, που είχε δέρμα φιδίσιο και κάτι δόντια μυτερά που στάζαν δηλητήριο. «Αν δεν μου ’λεγες ώρα καλή, θα σ’ έτρωγα». Ο νεαρός δεν μίλησε. Μονάχα έκοψε ένα κομμάτι απ’ το ρούχο του κι έπιασε να καθαρίσει τον φούρνο. Όταν τέλειωσε κι έκατσε να ξαποστάσει, η λάμια του ’δωσε νερό κρύο απ’ το πηγάδι της κι έψησε ψωμί να τον φιλέψει. «Για το καλό που μου ’καμες τι θέλεις να σου κάμω;» τον ρώτησε. «Πες μου πού να βρω την Τιτιλάγιο» αποκρίθηκε ο Καγίν. Εκείνη θορυβήθηκε κι έβγαλε έναν ήχο σα σύριγμα. «Τι ψάχνεις, παλικάρι μου, τα αγκαθένια μήλα; Καταραμένα είναι, καταραμένος κι όποιος τα κόβει και τα τρώει. Σου χρωστάω, όμως. Γι’ αυτό πάρε τούτον τον αυλό και πήγαινέ τον στην αδερφή μου που ζει λίγο πιο πέρα από δω. Θα τη βρεις έξω απ’ το καλύβι της, να χτενίζεται. Να της πεις ώρα καλή και να πιάσεις να παίζεις τον αυλό». Ο Καγίν άρχισε και πάλι να βαδίζει στην έρημο. Περπάτησε για μέρες, μέχρι που έφτασε σ’ ένα δεύτερο καλύβι, όπου ζούσε η αδερφή της λάμιας. Τη βρήκε απ’ έξω να χτενίζεται, μα τα μαλλιά της ήταν φίδια κι όλο της δάγκωναν τα χέρια. «Ώρα καλή, κυρά» είπε πλησιάζοντας. «Καλώς το παιδί μου» απάντησε η γυναίκα. «Αν δεν μου ’λεγες ώρα καλή, θα σ’ έτρωγα». Εκείνος δεν είπε τίποτα, μόνο έβγαλε τον αυλό κι άρχισε να παίζει. Σιγά σιγά τα φίδια ηρέμησαν κι αποκοιμήθηκαν. Η λάμια κατάφερε να τα χτενίσει και να τ’ αρμέξει. Τον κέρασε φιδίσιο γάλα σε πήλινη κούπα. «Για το καλό που μου ’καμες τι θέλεις να σου κάμω;» τον ρώτησε. «Την Τιτιλάγιο ψάχνω, κυρά» αποκρίθηκε ο Καγίν. «Η αδερφή σου μου ’πε ότι ξέρεις πού θα τη βρω». Εκείνη κούνησε το κεφάλι της. «Εγώ δεν ξέρω, παλικάρι μου, ξέρει όμως η άλλη μου αδερφή. Πάρε τούτον τον καθρέφτη και πήγαινέ της τον. Θα τη βρεις έξω απ’ το καλύβι της, να φκιασιδώνεται. Να της πεις ώρα καλή και να της δώσεις το δώρο μου». Ξεκούραστος πια, ο Καγίν άρχισε πάλι να περπατάει. Πήγαινε και πήγαινε, ώσπου βρέθηκε στο καλύβι της τρίτης αδερφής. Εκεί απ’ έξω ήταν μια λάμια, πιο άσκημη απ’ τις άλλες δύο, που είχε φορέσει πέπλα και βραχιόλια χρυσά και γυρνούσε γύρω-γύρω προσπαθώντας να κοιταχτεί και να θαυμάσει τα μούτρα της, μα δεν μπορούσε. «Ώρα καλή, κυρά» είπε ο Καγίν. «Καλώς το παιδί μου» απάντησε η γυναίκα. «Αν δεν μου ’λεγες ώρα καλή, θα σ’ έτρωγα». Το παλικάρι δεν έβγαλε μιλιά, μόνο κράτησε τον καθρέφτη μπροστά στη λάμια, που θαμπώθηκε απ’ την όψη του εαυτού της κι έμεινε να κοιτάει για λίγο. «Για το καλό που μου ’καμες τι θέλεις να σου κάμω;» τον ρώτησε τελικά. «Η αδερφή σου με στέλνει, κυρά. Ζητώ την Τιτιλάγιο». Η λάμια μπήκε στο καλύβι κι επέστρεψε με τέσσερα πουλιά ψημένα, τυλιγμένα σε φύλλα. «Συνέχισε να πηγαίνεις προς τον ήλιο. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες θα βαδίσεις, μέχρι που θα δεις από μακριά ένα δέντρο με αγκαθένια μήλα. Το φυλάνε δυο λιοντάρια. Να τους πετάξεις τα δυο πουλιά και να ανέβεις όσο θα τρώνε. Το δέντρο θα ’χει τρεις καρπούς, μα μην πας να τους κόψεις με γυμνά χέρια γιατί τα αγκάθια έχουν δηλητήριο. Να περιμένεις να νυχτώσει κι έπειτα να πετάξεις στα λιοντάρια τ’ άλλα δυο πουλιά και να φύγεις τρέχοντας, προτού αποσώσουν το φαγοπότι. Τους καρπούς να τους ανοίξεις μόνο άμα θα βρεθείς κοντά σε νερό. Κατάλαβες;» Κι ο Καγίν έγνεψε κι ακολούθησε τις ορμήνιες της λάμιας κατά γράμμα. Ξέρεις γιατί θέλουν νερό τα τιτιλάγιο, κορίτσι; Πού να ξέρεις, σ’ αυτή τη γη το δέντρο δεν φυτρώνει, μονάχα πίσω, στην παλιά πατρίδα. Δεν βαριέσαι. Το τρεχούμενο νερό ξεριζώνει τα αγκάθια και μετά μπορείς να καθαρίσεις τα φρούτα χωρίς φόβο για το δηλητήριο. Όλα πήγαν όπως του τα ’χε πει η κυρά και, με τους τρεις καρπούς στο δισάκι του και την καρδιά ελαφριά απ’ την κατάρα της μάγισσας, ο Καγίν πήρε τον δρόμο του γυρισμού. Κάποια στιγμή, μέσα στην έρημο, βρήκε μια λακουβίτσα με νερό και, γεμάτος περιέργεια, έβγαλε το ένα απ’ τα αγκαθένια μήλα και το έσκισε με το μαχαίρι του. Πετάχτηκε από μέσα μια κόρη πεντάμορφη, καμωμένη από ξύλο στεγνό και ρετσίνι. «Νερό! Νερό!» φώναξε, μα το νερό της λακουβίτσας δεν έφτασε κι έπεσε κάτω ξερή. Ο Καγίν την έθαψε και την έκλαψε κι ορκίστηκε να μην ανοίξει άλλον καρπό αν δεν έβρισκε περισσότερο νερό. Συνέχισε τον δρόμο του, μέχρι που κάποτε έφτασε σε μια γούρνα. Αναθάρρεψε, τότε, κι έπιασε να ανοίξει τον δεύτερο καρπό. Πετάχτηκε από μέσα μια κόρη ομορφότερη απ’ την πρώτη, καμωμένη από χλωρό κλαρί και φύλλα. «Νερό! Νερό!» φώναξε, μα το νερό της γούρνας δεν ήταν αρκετό και πέθανε. Ο νεαρός υποσχέθηκε στον εαυτό του πως τον τρίτο καρπό θα τον άνοιγε μονάχα όταν θα έφτανε πίσω, στην όαση του πατέρα του, όπου υπήρχε μια μεγάλη λίμνη. Έτσι κι έκαμε. Χωρίς να χαιρετήσει κανέναν, πήγε μεμιάς στη λίμνη κι άνοιξε το τρίτο μήλο. Η κόρη που βγήκε από μέσα ήταν ομορφότερη απ’ όλες τις προηγούμενες, καμωμένη από μαλακό μίσχο και λουλούδια. Ο Καγίν ευθύς ερωτοχτυπήθηκε. «Κάτσε εδώ στον ίσκιο, να φέρω τη μάνα και τον πατέρα μου να σε γνωρίσουν» της είπε. «Θα πάρουν μεγάλη χαρά σαν θα τους πω ότι παντρεύομαι». «Κι αν δεν γυρίσεις;» ρώτησε η Τιτιλάγιο – γιατί έτσι λέγαν και το κορίτσι, Τιτιλάγιο όπως τον καρπό, όπως το δέντρο. «Τι θα κάνω τότε εγώ, που μ’ έκλεψες απ’ τον τόπο μου και σκότωσες τις αδερφές μου και μ’ έφερες εδώ για να με κάνεις δικιά σου, λες και είμαι το ρούχο στο κορμί σου ή το ακόντιο που κουβαλάς; Σου ανήκουν οι πέτρες ή τα νερά ή ο ήλιος; Πώς, τότε, ζητάς να σου ανήκω εγώ;» Κι ο Καγίν δεν ήξερε τι ν’ απαντήσει. Μόνο την ομορφιά της Τιτιλάγιο έβλεπε και τα παιδιά που θα του έκανε και τη ζήλεια των άλλων φυλάρχων σαν θα την αντίκριζαν. Ούτε που θυμόταν πια την κατάρα. «Μα σ’ έσωσα» της είπε σαστισμένος. «Ήσουν κλεισμένη μες στο δέντρο και σε φύλαγαν λιοντάρια, εγώ σε γλίτωσα και σ’ αγάπησα με το που σε είδα». «Δώσε μου, τότε, ένα φιλί, να σε θυμάμαι και να σε ποθυμώ όσο θα περιμένω να γυρίσεις» αποκρίθηκε η Τιτιλάγιο. Το παλικάρι χάρηκε, γιατί πίστεψε πως η κοπέλα είχε βρει τα λογικά της και θα φερόταν σαν σωστή γυναίκα μπροστά στους γονείς του. Τη φίλησε κι αμέσως έπεσε νεκρός. Μπορεί τα δηλητηριώδη αγκάθια να είχαν φύγει με το νερό, μα η Τιτιλάγιο δεν χρειαζόταν αγκάθια για να σκοτώσει, το φαρμάκι ήταν στο δέρμα και στα χείλια και στα μαλλιά της∙ η ανάσα της η ίδια ήταν φαρμακερή κι η ομορφιά της τρεις φορές χειρότερη. Αυτή είναι η ιστορία, κορίτσι. Τώρα την ξέρεις. Υποθέτω πως τη λέμε για να θυμόμαστε ή για να παρηγοριόμαστε, δεν έχω ιδέα. Για να θυμόμαστε ότι κανείς δεν είναι κανενός, ότι μπορεί οι λευκοί αφέντες να έχουν όπλα, μα και δεν σκοτώνουν μόνο τα όπλα, σκοτώνουν και τα χέρια. Και για να παρηγοριόμαστε ότι μια μέρα θα τους δηλητηριάσουμε και θα πέσουν όλοι τους ξεροί και θα ’μαστε πάλι λεύτεροι. Τι να σου πω, τόσα ξέρω κι εγώ, τόσα λέω. Εσύ αυτό να κρατήσεις, κορίτσι: μονάχα του εαυτού σου είσαι, κανενός άλλου. Κι αν φας καμτσικιές, να μην το λησμονήσεις. Κι αν σου περάσουνε χαλκάδες, να μην τους αφήσεις να σε βαρύνουν. Μονάχα του εαυτού σου. Ούτε οι θεοί δεν είναι αφεντάδες ανθρώπων, πόσο μάλλον οι άλλοι άνθρωποι. Ακούς, κορίτσι; Ούτε οι θεοί.
  9. 9 points

    until

    α) Αυτό είναι λογικό και νομίζω πως είναι και ο βασικότερος λόγος. β) Εξαρτάται από τις επιδιώξεις καθενός και το κατά πόσο θεωρεί πως "τυπωμένο να 'ναι κι όπου να 'ναι" είναι προτιμότερο από το να γράψει μια ιστορία για την οποία θα λάβει κριτική. "Διαγωνισμοί" στους οποίους δεν δίνονται αντίτυπα και οι συγγραφείς πρέπει να πληρώσουν για να πάρουν το βιβλίο στο οποίο συμμετέχουν; "Διαγωνισμοί" με 50 διακριθέντες; Εγώ προσωπικά δεν θα πάρω, θα προτιμήσω το sff οποιαδήποτε μέρα. γ) Δεν θεωρώ πως γίνεται σκληρή κριτική στα νέα μέλη και ομολογώ πως δεν ξέρω πού το έχεις δει αυτό και το λες ξανά και ξανά. Επειδή δεν μου αρέσει να αερολογώ, θα παραθέσω και παραδείγματα από κριτική που έχει γίνει σε διαγωνισμούς σε νέα μέλη: 36ος Διαγωνισμός στην ιστορία του Μορφέα (1η θέση) και στη δική μου ιστορία (3η θέση), 39ος Διαγωνισμός στην ιστορία του Lord Denton (τελευταία θέση), 41ος Διαγωνισμός στην ιστορία του tzaspy (προτελευταία θέση), 42ος Διαγωνισμός στις ιστορίες των GeorgeDamtsios (5η θέση), mariosdimitriadis (προτελευταία θέση), Bjorne (τελευταία θέση), 43ος Διαγωνισμός στις ιστορίες των South of Heaven (2η θέση), τη δική σου (7η θέση), της Νίκης (προτελευταία θέση) και του Lol4N3ver (τελευταία θέση), 44ος Διαγωνισμός στην ιστορία του Billandros (προτελευταία θέση), 45ος Διαγωνισμός στην ιστορία του Glokta (τελευταία θέση), 47ος Διαγωνισμός στην ιστορία του John Ernst (προτελευταία θέση). 8 Διαφορετικοί διαγωνισμοί, πρώτες συμμετοχές για όλα τα άνωθεν μέλη που αναφέρω. Όπως βλέπεις υπάρχει διασπορά στις θέσεις - αναμενόμενο - και, αν διαβάσεις τις κριτικές που έλαβαν αυτά τα μέλη, θα δεις ότι οι περισσότεροι από εμάς προσπαθούμε να επισημαίνουμε και τα θετικά και τα αρνητικά. Το Χρονικό των Διαγωνισμών είναι ανοιχτό και έχει links για όλες τις ιστορίες για όποιον μπορεί να θέλει να ανατρέξει. Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι κανένας ποτέ έγινε καλύτερος συγγραφέας επειδή τον διάβαζαν και του έλεγαν ψέματα για το πόσο καταπληκτικά γράφει. Αν το πιστεύεις εσύ, πάσο. δ) Οι διαγωνισμοί του sff δεν είναι διαγωνισμοί, τους έχουμε βαφτίσει έτσι για να υπάρχει ένας υγιής ανταγωνισμός, αλλά το μόνο που κερδίζουμε είναι σχόλια για το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την εκάστοτε ιστορία μας. Πιστεύω πως κάποιοι στο παρελθόν έχουν χάσει τη μπάλα κι έχουν καταφύγει σε μπαγαποντιές και κλεψιές ακριβώς επειδή δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν αυτό το απλό πράγμα: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΙΚΗΤΗΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΑΜΕΝΟΙ. Όλοι κερδίζουμε από 10 σχόλια στην ιστορία μας. Οπότε πάμε πάλι πίσω στο (β) και στις επιδιώξεις καθενός κτλ κτλ. ε) Δεν είναι προνόμιο το να βρεθείς στην πρώτη θέση, είναι αποτέλεσμα του να έχεις γράψει αυτήν που όσοι ψήφισαν θεώρησαν ως την καλύτερη ιστορία. Κι είναι κάτι που πετυχαίνεις με σκληρή δουλειά, με το να ακούς τα σχόλια που σου γίνονται και με λίγη τύχη (γιατί φυσικά μετράει και το θέμα και οι ιστορίες ενάντια στις οποίες θα διαγωνιστείς). Δεν θεωρώ ότι βρέθηκε μέχρι στιγμής στην πρώτη 3άδα κανείς που δεν το άξιζε. Κι αν βρέθηκε περισσότερες από μία φορές, πάλι το άξιζε. ζ) Είναι απαραίτητο για να βεβαιωθούμε για το engagement level του συμμετέχοντα. Αν θέλεις σχόλια, να κάνεις και σχόλια. Προσωπική άποψη και πάλι, αλλά με έχουν κουράσει όσοι σκάνε μύτη, μας πετάνε μια ιστορία 15.000 λέξεων στη βιβλιοθήκη και περιμένουν να σχολιάσουμε χωρίς αυτοί να κάνουν την παραμικρή προσπάθεια να επικοινωνήσουν με την κοινότητα ή να ασχοληθούν με ιστορίες άλλων. Όχι. Enough said. η) Μάλλον δεν έχεις διαβάσει καλά τους κανόνες. Στους διαγωνισμούς συμμετέχει οποιοσδήποτε. Τα 50 posts χρειάζονται ΜΟΝΟ για να ψηφίσεις και πιστεύω ότι οι λόγοι θα έπρεπε να είναι προφανείς. Αν όχι, ας θυμηθούμε τον καλό μας φίλο που έφαγε ban πρόσφατα και το fake account του. θ) Παραπέμπω πάλι πίσω στο (β). Και θα προσθέσω κιόλας ότι σε κανέναν από τους διαγωνισμούς (έχω λάβει κι εγώ μέρος σε κάποιους, όπως και πολλοί εδώ μέσα) δεν θα σου κάνουν σχόλια οι κριτές για το πώς να βελτιώσεις την ιστορία σου ή το πώς να γίνεις καλύτερος συγγραφέας. Επομένως, οι διαγωνισμοί του φόρουμ εξυπηρετούν κάτι που κανένας άλλος διαγωνισμός δεν εξυπηρετεί. Αυτά από εμένα. Ata out.
  10. 8 points

    until

  11. 8 points

    until

    Ήρθε η στιγμή της αποκάλυψης, ελπίζω να μην σας δυσκόλεψα πολύ, το θέμα πιστεύω ότι στέκεται καλά και στα τρία είδη. Ποιο είναι κοινό και στις 5 φωτογραφίες; Μα φυσικά το μέγεθος. Στην πρώτη εικόνα, βλέπουμε το μέγεθος της μαύρης τρύπας σε σύγκριση με το μικροσκοπικό διαστημόπλοιο. Στην δεύτερη, το μέγεθος του πλανήτη σε σύγκριση με το μικροσκοπικό διαστημικό σταθμό. Στην τρίτη, έχουμε τρία μεγέθη, τον μπλε πλανήτη που είναι μεγαλύτερος από το εξωγήινο πλάσμα και το εξωγήινο πλάσμα που είναι πολύ μεγαλύτερο από τους μικροσκοπικούς πλανήτες που βρίσκονται διάσπαρτοι γύρω του. Στην τέταρτη είναι αυτονόητο ότι ο δράκος είναι τεράστιος σε μέγεθος. Και στην πέμπτη δεν χρειάζεται επεξήγηση το θέμα "φωνάζει" από μακριά. Το θέμα του διαγωνισμού είναι: Γίγαντες Γίγαντες γήινοι; γίγαντες εξωγήινοι; γίγαντες ρομπότ, γίγαντες κανίβαλοι, γίγαντες δράκοι; γίγαντες γιαχνί; 😄ότι τραβάει η όρεξη φαντασία σας. ___________________________________________________________________________________________ Διαβάστε προσεκτικά τους νέους κανονισμούς. ___________________________________________________________________________________________ Περίοδος συγγραφής: 15 Μαρτίου έως 13 Απριλίου (1 μήνας χωρίς παράταση) Θέμα: Γίγαντες
  12. 8 points
    Όριο λέξεων: 1000 - 4000 Είδη: Επιστημονική Φαντασία Χρόνος συγγραφής: Μία εβδομάδα. Από σήμερα Παρασκευή 2/11 μέχρι την άλλη Παρασκευή 9/11/2018. Παράταση (αν χρειαστεί) 4-5 ημέρες. Χρόνος ψηφοφορίας: Θα το δούμε, όταν έρθει εκείνη η ώρα. Υπολογίζω, όταν ολοκληρώσετε και ανεβάσετε όλοι τις ιστορίες σας μια εβδομάδα. Προσδεθείτε και ετοιμαστείτε για απογείωση. Αφήστε την φαντασίας σας ελεύθερη, να πετάξει σε κόσμους μακρινούς ή κοντινούς. Όσοι επιθυμείτε να συμμετέχετε μπορείτε να το κάνετε, έχοντας όμως στα υπόψη σας τον χρόνο συγγραφής (1 εβδομάδα).
  13. 8 points
    Η Βίλκα είναι ένα βιβλίο που ίσως δεν θα σκεφτόμουνα να διαβάσω αν δεν γνώριζα τη συγγραφέα του. Η θεματολογία του δεν ανήκει στα ενδιαφέροντά μου (ομολογώ φυσικά ότι είμαι άνθρωπος που δεν εγκαταλείπει εύκολα την αναγνωστική comfort zone του), αν και οπωσδήποτε θα του έριχνα μια δεύτερη και μια τρίτη ματιά, χάρη στο φοβερό του εξώφυλλο. (Mπράβο, παιδιά!) Δεν θα πω πολλά για την υπόθεση και την πλοκή α) για την μην κάνω spoilers και β) επειδή δεν θα είναι αντικειμενικά. Θα μιλήσω για τη γραφή όμως, η οποία είναι εξαιρετικά άμεση και ελκυστική. Χωρίς φανφάρες και με μια εκπληκτική και ωμή πολλές φορές αληθοφάνεια, η Άννα Μακρή μάς δίνει την ιστορία της Ιουλίας, με τις σκηνές από το παρελθόν της να πλέκονται άμεσα και δυνατά με το νήμα της τωρινής ιστορίας, μέσα από εξαιρετικά καλογραμμένα επεισόδια. Η σκηνή, στην αρχή σχετικά της ιστορίας, εκεί που η ηρωίδα προσπαθεί ν’ ανάψει το τζάκι –τι να πω; Ότι μπήκε στην καρδιά μου; Θα είναι λίγο. Έχοντας κι εγώ μεγαλώσει σε πόλη, μίζερη μην τυχόν λερώσω τα χέρια μου με χώματα και στάχτες και καπνιές, βασισμένη πάντα στο κουμπί της τεχνολογίας, ακόμα θυμάμαι εκείνο το καταστροφικό «ρομαντικό» βράδυ που προσπαθούσα ν’ ανάψω τζάκι για ατμόσφαιρα. Η Ιουλία αποτυγχάνει με τον ίδιο τρόπο που έχει αποτύχει κάθε άσχετος που πάει να το κάνει αυτό, και γι’ αυτό το λόγο ταυτίζομαι και την παρακολουθώ στενά. Με έχει κερδίσει με τη μία. Ταυτίζομαι επίσης στο αντικοινωνικό της κομμάτι. Ο τρόπος που αποφεύγει τους γείτονες είναι τόσο ειλικρινής αληθοφανής, που (εχμ...) μάς κάνει να παίρνουμε και μερικά χρήσιμα μαθήματα. ? Κάτι ακόμα, πολύ ενδιαφέρον, είναι πως η συγγραφέας, ενώ γράφει σε πρώτο πρόσωπο, δεν κάνει τη γνωστή, κλασική προσπάθεια, να μας δείξει συμπαθή την ηρωίδα της. Κάθε άλλο μάλιστα. Με αυτοσαρκασμό και με κάμποσες στιγμές ειλικρίνειας που σπάνε κόκαλα, μας περνάει το μήνυμα ότι η Ιουλία είναι ένα ρεμάλι, που δεν ξεβολεύεται εύκολα, και που το γνωρίζει κιόλας. Νομίζω ότι αυτό θέλει κότσια. Αλλά, την Άννα την ξέρουμε. Έχει κότσια. Στο δια ταύτα: διάβασα το βιβλίο σε μιάμιση μέρα. Για άνθρωπο που δεν τρελαίνεται από τη θεματολογία, σαν καλά δεν είναι; (4/5 από μένα, όποτε δεήσω να μπω στο goodreads.)
  14. 8 points
    Όνομα Συγγραφέα: Κοσμάς Είδος: Φάντασυ Βία; Αμελητέα Σεξ; Όχι Αριθμός Λέξεων: 3033 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: Η συμμετοχή μου για τον 49ο διαγωνισμό διηγήματος κατηγορίας Fantasy με θέμα "Δέντρο" Η_μηλιά__η_ελιά_και_η_ανθρώπινη_λαλιά.PDF
  15. 8 points
    Όνομα Συγγραφέα: Νίκος Φερεντίνος Είδος: ιστορία φαντασίας Βία; Όχι Σεξ; Όχι Αριθμός Λέξεων: 3247 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια:Η συμμετοχή μου για τον 49ο διαγωνισμό διηγήματος κατηγορίας Fantasy με θέμα "Δέντρο" Αρχείο: ροκανίζοντας το δέντρο της ζωής.pdf
  16. 8 points
    Σε μια εκδήλωση του Ιανού πέρσι, με καλεσμένη τη Ζυράννα Ζατέλη, την άκουσα να λέει το εξής: "Δεν χωράω στον εαυτό μου. Κι είμαι τυχερή που έχω αυτό το τάλαντο κι αυτή την αγωνία -γιατί μη νομίζετε πως δεν είναι αγωνία- που μου επιτρέπει να διασπείρομαι". Αυτή η αγωνία, αυτό το δεν χωράω στον εαυτό μου, είναι γνωρίσματα του συγγραφέα (του δημιουργού γενικότερα, θα τολμήσω να πω) με τα οποία γεννιέσαι ή τέλος πάντων διαμορφώνεις σε σχετικά νεαρή ηλικία. Αν δεν έχεις την ανάγκη, αν δεν σε πιανει φαγούρα στο μυαλό και στα χέρια, αν δεν ξεπηδάνε από μέσα σου κόσμοι και άνθρωποι και διάλογοι και ιστορίες σε χρόνους ανύποπτους, όση τεχνική και να μάθεις, όσο κι αν δουλέψεις, το μικρόβιο δεν θα το αποκτήσεις. Από την άλλη, αν έχεις το μικρόβιο αλλά δεν είσαι διατεθειμένος να δουλέψεις, μάλλον δεν θα γίνεις συγγραφέας ποτέ. Όποτε γίνεσαι συγγραφέας μόνο αν γεννηθείς με την ανάγκη αυτή και δουλέψεις πολύ, μου φαίνεται εμένα.
  17. 8 points
  18. 7 points

    until

    Και πάλι, σας ευχαριστώ για την συμμετοχή σας.
  19. 7 points

    until

    Για να μη χαρακτηριστώ γκρινιάρης, θυμάστε οι παλαιότεροι που στον προηγούμενο διαγωνισμό είχα ελαφρώς εκνευριστεί με τη διαδικασία; Ε, νομίζω ότι αυτή τη φορά έχω να πω ότι ναι, οι διαγωνισμοί του φόρουμ έχουν δυνατότητες, ο συγκεκριμένος το αποδεικνύει. Δεν είναι μόνο οι πολλές συμμετοχές, έχουμε και εξαίσια κείμενα δοσμένα (κι ακόμα δεν τα έχω διαβάσει όλα) κι ένα όμορφο κλίμα (με σχολιασμούς προς τους καινούριους πολύ προσεγμένους). Δεν είναι μόνο η δουλειά των "από κάτω", τα συγχαρητήρια πάνε πρώτα στους διοργανωτές. Εύχομαι να συνεχίσουμε έτσι!
  20. 7 points

    until

    Γράφω… γράφω… Εκείνος τους κοίταξε για λίγο ταλαιπωρημένος και άφησε το τρίξιμο της φωτιάς να δημιουργήσει την εισαγωγή του. «Στην είσοδο της κοιλάδας έπεσα μέσα σε έναν λάκκο. Αλλά δεν ήταν λάκκος. Ήταν μια γιγάντια πατημασιά. Από τα χόρτα και τις κομμένες ρίζες έδειχνε φρέσκια.» Κοιτάχτηκαν οι δυό τους, πριν επιστρέψουν το βλέμμα τους σ’ εκείνον. «Γίγαντες; Εδώ;» έκανε ο ένας κι έξυσε το πηγούνι του. Έμειναν για λίγο σιωπηλοί, σκιαγμένοι, αφουγκραζόμενοι τα κούτσουρα που έσκαγαν στο τζάκι. Τροποποιημένο απόσπασμα (για τη διαφύλαξη δεδομένων) από το «Επιστροφή των Γιγάντων»
  21. 7 points
    Όνομα: Βάγια/Νίκη Είδος: φαντασίας Βια: όχι άμεσα, μόνο υπαινυκτικά Σεξ: όχι Αριθμός λέξεων: 1.910 λέξεις Αυτοτελής: Ναι Σχόλια: Για τον 49ο Διαγωνισμό Φαντασίας Στοιχειωμένος τόπος.docx
  22. 7 points

    until

    Επίσης να κάνω μια φιλική επισήμανση - κυρίως σε όσους είναι σχετικά καινούργιοι στον σχολιασμό ιστοριών. Το αν σας αρέσει η όχι μια ιστορία είναι απόλυτα λογικό και θεμιτό. Μην "ντρέπεστε" να κάνετε αρνητική σχόλια και κριτική πάνω σε ένα κείμενο (αρκεί να είναι καλοπροαίρετα πάντα). Αυτό που θέλουμε εμείς οι συγγραφείς είναι feedback από όλους, ανεξαιρέτως του πόσο σας άρεσε η όχι η ιστορία. Γι αυτόν τον λόγο είναι το συγκεκριμένο φόρουμ γνωστό και γι αυτόν πρέπει να παραμείνει. Ένα σχόλιο όπως "το βρήκα βαρετό αλλά μετά έφτιαξε" δε με βοηθάει ενώ αν ήταν "στην αρχή ήταν αργή η πλοκή, σκαλωνε, αλλά σε εκείνο και σε εκείνο το σημείο έφτιαξε και αν εβαζες κι αυτό θα έφτιαχνε κι άλλο" με βοηθάει πολύ περισσότερο. Πείτε όσα αρνητικά θέλετε αρκεί να είναι όσο περισσότερο τεκμηριωμένα. Το λέω με κάθε καλή διάθεση για να βοηθηθουμε κι εμείς αλλά κι εσείς σε μελλοντικά γραπτα σας. Αυτά
  23. 7 points

    until

    http://community.sff.gr/topic/17396-το-πανδοχείο/?do=findComment&comment=316948 http://community.sff.gr/topic/17220-η-νύμφη-της-φωτιάς/?do=findComment&comment=317276 http://community.sff.gr/topic/17462-μια-ρωγμή-στη-μνήμη/?do=findComment&comment=316775 αυτές είναι οι κριτικές μου για να τις έχω έτοιμες κι ένα τήζερ καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ (Γένεσις 2,9)
  24. 7 points

    until

    Κ εγώ για το δέντρο της γνώσης του καλού κ του κακού το πήγαινα. Αλλά το δικό μου θα το λένε "Μπάμπη"
  25. 7 points

    until

    Εγώ νομίζω ότι το θεμα θα είναι "γράψτε μια ιστορία χρησιμοποιώντας όλες τις εικόνες των στοιχείων ΜΑΖΙ με την εικόνα του τζτζον"
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information? (STRONGLY RECOMMENDED)

    Sign Up
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..