Jump to content
Sign in to follow this  
mman

Η παρτίδα 18

Recommended Posts

Sonya

Κι εγώ βρήκα το κείμενο διασκεδαστικό, δεν με μπέρδεψε και δεν σκάλωσα πουθενά. Και είμαι τριτοδεσμίτισσα, της οποίας η σχέση με τα μαθηματικά διακόπηκε προ δεκαετίας και βάλε.

 

Πλάκα είχε. :Ρ

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πυθαρίων

mman said:

“Επίσης, δεν νομίζω ότι αυτή η ιστορία έχει σαν θέμα το τάβλι. Κατά τη γνώμη μου εχει σαν θέμα μια τρομερή σύμπτωση.”

tetartos said:

“Επίσης έχω μια εξήγηση για αυτό που σου συνέβη, που έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι σωστή (παρότι και αυτή απίθανη) από την στατιστική/πιθανοκρατική εξήγηση αλλά θα σου την πω από κοντά. (Κοινώς, θα σου την πω = θα σου 'ξηγήσω το όνειρο!!)”

 

Αν η εξήγηση δεν έχει προσωπικό χαρακτήρα αλλά πρόκειται για επιστημονική, ή μεταφυσική ή παραψυχολογική ερμηνεία, πετάξτε τη και σε μας. Μη μας κεντρίζετε μόνο.

Edited by Πυθαρίων

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Sorry για την καθυστέρηση. Γράφω την εξήγηση δημοσίως, λόγω της εκτίμησης και συμπάθειάς μου στον (κατά τα άλλα άγνωστό μου) Πυθαρίωνα.

 

Ακολουθεί εκλαϊκευτική εξήγηση με (αναγκαστικά) γενικεύσεις, προσεγγίσεις και ανακρίβειες.

 

Το μνημονικό μας σύστημα έχει αδρά δύο στοιχεία-λειτουργίες:

-τη μνήμη, που έχει πληροφορίες για τον κόσμο (π.χ. η πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Αθήνα), και

-τη μεταμνήμη, που έχει πληροφορίες για τη μνήμη και τις λειτουργίες (π.χ. ξέρω ποια είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας, δεν ξέρω ποια είναι η πρωτεύουσα της Μογγολίας)

 

Οι δύο αυτές λειτουργίες είναι ανεξάρτητες. Για παράδειγμα, αν με ρωτήσουν: "ξέρεις τους 12 μήνες του έτους" μπορώ (η μεταμνήμη μου) να πω "ναι", χωρίς να χρειαστεί πρώτα να τους απαριθμήσω στο μυαλό μου και μετά να πω "ναι".

 

Στην πράξη όμως, τις περισσότερες φορές οι δύο αυτές λειτουργίες είναι συνδεδεμένες π.χ. η πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Αθήνα και ξέρω ότι η πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Αθήνα. Και αντίστοιχα, δεν ξέρω ποια είναι η πρωτεύουσα της Μογγολίας και το γνωρίζω ότι δεν την ξέρω. Τα ενδιαφέροντα συμβαίνουν όταν αρχίζουν να δυσλειτουργούν ανεξάρτητα η μια από την άλλη.

 

Μερικές φορές, μας ρωτούν κάτι και η μεταμνήμη μας, μάς λέει ότι το ξέρουμε. Ψάχνουμε λοιπόν να το θυμηθούμε και δεν τα καταφέρνουμε. Μερικές φορές το θυμόμαστε αργότερα, ή μας το λένε και το αναγνωρίζουμε ως σωστή απάντηση (ένδειξη ότι η μεταμνήμη μας λειτουργούσε σωστά αλλά η μνήμη μας είχε το πρόβλημα) ενώ άλλες φορές μας λένε τη σωστή απάντηση και... δε μας "λέει" τίποτα (ένδειξη ότι η μεταμνήμη μας δε λειτουργούσε σωστά, ενώ η μνήμη μας δεν είχε και τίποτα για να θυμηθεί).

Ακόμα χειρότερα, ορισμένες περιπτώσεις δεν ξέρουμε τι πήγε στραβά. Έχω την αίσθηση ότι ξέρω την απάντηση (μεταμνήμη) αλλά όταν μου τη λένε, δεν την αναγνωρίζω (μνήμη). Μήπως την είχα μάθει κάποτε και μετά την ξέχασα εντελώς (άρα η μεταμνήμη είχει "δίκιο") ή μήπως δεν την έμαθα ποτέ και άρα η μνήμη μου είχε δίκιο (και η μεταμνήμη μου "είχε άδικο"); Δύσκολο/αδύνατο να διευκρινιστεί χωρίς "αντικειμενικές" πληροφορίες.

Τα φαινόμενα deja vu/vecu και jamais vu/vecu εξηγούνται με παρόμοιο τρόπο.

 

 

Πάμε τώρα στην εμπειρία του Μιχάλη.

Πολλές φορές σηκωνόμαστε το πρωί από το κρεβάτι, πάμε στη δουλειά και το απόγευμα, με μια αφορμή, θυμόμαστε ένα όνειρο που είδαμε το προηγούμενο βράδυ αλλά δεν το θυμόμασταν το πρωί όταν ξυπνήσαμε.

Συνήθως θεωρούμε ότι όντως το είδαμε το όνειρο και απλά το ξεχάσαμε (αυτό είναι και το πιο συνηθισμένο φαινόμενο). Ωστόσο υπάρχει η μικρότερη αλλά αρκετά συνηθισμένη πιθανότητα να θυμόμαστε λάθος.

 

Είναι, λοιπόν, πολύ πιθανό ο Μιχάλης να μην είδε ποτέ αυτό το όνειρο (μνήμη) αλλά να έχει την αίσθηση ότι το είδε (μεταμνήμη). Κάθε φορά που περιγράφει την ιστορία, η "μνήμη" του γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη, όπως τείνουν να γίνονται οι αναμνήσεις όταν επαναλαμβάνονται, αλλά και όλο και πιο ψευδής.

Δεν είναι ότι ο Μιχάλης ψεύδεται. Απλώς η (μετα)μνήμη του τον απατά.

 

Όσους εξακολουθούν να έχουν αμφιβολίες, τους παραπέμπω στα διάσημα πειράματα της Loftus για τη μνήμη μαρτύρων, στις δικές σας μνήμες για παραστρατήματα της (μετα)μνήμης σας αλλά και στην υποκειμενικότητα της αντίληψης και της μνήμης: αλλιώς βλέπω ένα σύννεφο και αλλιώς θυμάμαι "τι μου είπες εκείνο το βράδυ" και αλλιώς εσύ. Ποιος έχει "δίκιο";

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Σαφώς και θα μπορούσε να ήταν έτσι, αν δεν ήταν αυτό:

 

[...]

Κι εκεί ξυπνάω.

 

Ουάου! €720 σε πέντε λεπτά δεν θα με χάλαγαν καθόλου!, σκέφτομαι ανοίγοντας τα μάτια μου.

[...]

 

Και θυμάμαι ξεκάθαρα αυτή τη σκέψη, την οποία έκανα ξύπνιος πλεόν. Δηλαδή δεν ήταν από κείνα τα όνειρα που τα θυμάται κανείς για πρώτη φορά πολύ αργότερα μέσα στη διάρκεια της ημέρας. Αντίθετα, ξεκίνησα τη μέρα μου με πλήρη επίγνωση ότι είχα δει αυτό το όνειρο. Το γεγονός ότι δεν του έδωσα ιδιαίτερη σημασία μέχρι που συνέβη στ' αλήθεια δεν αναιρεί το γεγονός ότι το είδα.

Οπότε νομίζω ότι έχω μια "εσωτερική" απόδειξη, η οποία είναι αξιόπιστη μόνο για τον εαυτό μου φυσικά. Δεν το είπα σε κάποιον τρίτο (κάτι που θα αποτελούσε πραγματική απόδειξη τουλάχιστον γι' αυτόν τον τρίτο), γιατί δεν το θεώρησα τίποτα ιδιαίτερο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα όνειρα με τάβλι και ήταν τόσο εξειδικευμένο που η εξιστόρησή του θα ήταν πολύ δύσκολη και χρονοβόρα (όπως φαίνεται και από μερικά σχόλια παραπάνω).

Οπωσδήποτε κατανοώ ότι εξηγήσεις όπως η παραπάνω του tetartou πρέπει να φαντάζουν πολύ πιο πιθανές στα μάτια των τρίτων.

Από "δω μέσα" όμως δεν είναι καθόλου έτσι. wink.gif Από τη δική μου σκοπιά φαίνεται σαν μία τρομερή σύμπτωση.

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Και θυμάμαι ξεκάθαρα αυτή τη σκέψη, την οποία έκανα ξύπνιος πλεόν.

 

Αυτή η "μνημονική ίνα" είναι που σε κρατάει να πιστεύεις αυτό που πιστεύεις.

Οι μάρτυρες θυμούνται όχι απλά τι σκέφτηκαν αλλά και τι/ποιον είδαν! Και, βέβαια, σε ένα μεγάλο ποσοστό κάνουν λάθος.

 

Σε ένα διάσημο πείραμα, έδειξαν σε ανθρώπους μια εικόνα σε ένα τρένο όπου ένας λευκός είχε βγάλει μαχαίρι και λήστευε έναν μαύρο.

Και, βέβαια, ένα αξιοσημείωτο ποσοστό ανθρώπων "είδαν" και στη συνέχεια ανέφεραν (ως άλλοι αυτόπτες μάρτυρες) έναν μαύρο να ληστεύει έναν λευκό.

Και, όχι, δεν έλεγαν ψέματα. Αυτοί αυτό είχαν "δει"!

Ήταν η "αλήθεια" από τη δική τους σκοπιά, από "εκεί μέσα" τους.

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Και θυμάμαι ξεκάθαρα αυτή τη σκέψη, την οποία έκανα ξύπνιος πλεόν.

 

Αυτή η "μνημονική ίνα" είναι που σε κρατάει να πιστεύεις αυτό που πιστεύεις.

Οι μάρτυρες θυμούνται όχι απλά τι σκέφτηκαν αλλά και τι/ποιον είδαν! Και, βέβαια, σε ένα μεγάλο ποσοστό κάνουν λάθος.

 

Σε ένα διάσημο πείραμα, έδειξαν σε ανθρώπους μια εικόνα σε ένα τρένο όπου ένας λευκός είχε βγάλει μαχαίρι και λήστευε έναν μαύρο.

Και, βέβαια, ένα αξιοσημείωτο ποσοστό ανθρώπων "είδαν" και στη συνέχεια ανέφεραν (ως άλλοι αυτόπτες μάρτυρες) έναν μαύρο να ληστεύει έναν λευκό.

Και, όχι, δεν έλεγαν ψέματα. Αυτοί αυτό είχαν "δει"!

Ήταν η "αλήθεια" από τη δική τους σκοπιά, από "εκεί μέσα" τους.

 

Ναι, αν και άσχετος με το θέμα, τα έχω διαβάσει αυτά, και πρέπει να είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της αστυνομίας σε τέτοιες περιπτώσεις. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που το σκέφτομαι όλα αυτά τα χρόνια και, μέσα σε όλη αυτή την απιθανότητα, φαντάζει σχεδόν φυσιολογικό:

Η αγωνιστική συμπεριφορά των παιχτών στο όνειρο ήταν απόλυτα αναμενόμενη. Εννοώ ότι θα ήμουν λιγότερο πρόθυμος να το πιστέψω αν το όνειρο έλεγε ότι ο Σπαγκοραφόπουλος έπαιξε επιθετικά στην ίδια παρτίδα που οι άλλοι δύο έπαιξαν φοβισμένα -και μετά το ζούσα- γιατί τέτοιες παρτίδες ήταν εξαιρετικά σπάνιες. Δηλαδή δεν είδα κάτι εντελώς τρελό, ούτε παράλογο, το οποίο έγινε μετά πραγματικότητα ως δια μαγείας.

Η σύμπτωση έγκειται στο γεγονός ότι επιβεβαιώθηκαν τα οικονομικά της Παρτίδας 18 και μάλιστα το ίδιο απόγευμα. Αντίθετα με τις περιπτώσεις deja vu, δεν "ήξερα" τι θα γίνει στην επόμενη ζαριά. Δεν θυμάμαι καμία θέση ή ζαριά από την ονειρική παρτίδα -μόνο το αποτέλεσμα. Και μέχρι το τέλος της πραγματικής παρτίδας (όπως φαίνεται και από το κείμενο) δεν ήξερα καν αν πρόκειται για "εκείνη" την παρτίδα.

Αλλά ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να πείσω οποιονδήποτε -πόσο μάλλον έναν γνώστη τέτοιων θεμάτων. :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Νομίζω μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε πως πιο πιθανή και αληθοφανής εξήγηση είναι ότι ήταν ένα απλό glitch στο matrix.

matrix-animated.gif

Edited by DinMacXanthi

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Δηλαδή κύριε Mman είναι σα να μας λέτε ότι πιστεύετε σε αυτά τα fantasy πράγματα όπως τα προφητικά όνειρα; :tease:

 

Η διήγηση πάντως (γιατί δεν είναι ακριβώς διήγημα) έχει ωραία ροή και, παρόλο που το μόνο αγωνιστικό τάβλι που ξέρω ως τώρα είναι κάτι αγωνιστές ΕΑΑΚ-ίτες της σχολής μου που έπαιζαν τάβλι ολημερής, μπόρεσα να το διαβάσω άνετα και μέχρι τέλους.

Τώρα, για να γίνει διήγημα η διήγηση, νομίζω ότι επιβάλλεται μια μεταφορά της σε ΟΓ τρίτου προσώπου, μάλλον εστιασμένη στον ήρωά σας Μιχάλη, αν και ένας εξυπνάκιας παντογνώστης αφηγητής ίσως και να δούλευε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

:bangin:

 

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

... ... ................................. :sorcerer: :albert:

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Δηλαδή κύριε Mman είναι σα να μας λέτε ότι πιστεύετε σε αυτά τα fantasy πράγματα όπως τα προφητικά όνειρα; tease.gif

OK, ακόμα κι εγώ καταλαβαίνω ότι αυτό είναι αστείο, αλλά επειδή είμαι κάπως ευαίσθητος σ' αυτό το θέμα, θα θυμίσω τις (αυτοβιογραφικές) πρώτες προτάσεις αυτής της ιστορίας, όχι για σένα Μιχάλη, αλλά για όποιον δεν τις συγκράτησε ή διαβάζει κατευθείαν τα σχόλια.

 

Δεν πιστεύω σε τίποτα μεταφυσικό. Δεν πιστεύω σε θεούς ή δαίμονες, φαντάσματα, πνεύματα, ή οτιδήποτε άλλο, πόσο μάλλον σε όνειρα. [...]

 

Κατά τα άλλα, δεν είχα σκεφτεί την εκδοχή matrix και τώρα κερδίζει έδαφος μέσα μου.biggrin.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Δηλαδή κύριε Mman είναι σα να μας λέτε ότι πιστεύετε σε αυτά τα fantasy πράγματα όπως τα προφητικά όνειρα; tease.gif

OK, ακόμα κι εγώ καταλαβαίνω ότι αυτό είναι αστείο, αλλά επειδή είμαι κάπως ευαίσθητος σ' αυτό το θέμα, θα θυμίσω τις (αυτοβιογραφικές) πρώτες προτάσεις αυτής της ιστορίας, όχι για σένα Μιχάλη, αλλά για όποιον δεν τις συγκράτησε ή διαβάζει κατευθείαν τα σχόλια.

 

Δεν πιστεύω σε τίποτα μεταφυσικό. Δεν πιστεύω σε θεούς ή δαίμονες, φαντάσματα, πνεύματα, ή οτιδήποτε άλλο, πόσο μάλλον σε όνειρα. [...]

Το διάβασα, αλλά πώς θα μπορούσα να αντισταθώ;

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

bangin.gif

 

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

-Είναι voodoo!

-Είναι επιστήμη!

... ... ................................. sorcerer.gif albert.gif

 

 

Όχι! Είναι ΤΡΕΛΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ!! Το είδος scientificus locus. Φύεται στον πλανήτη "Θετικές Επιστήμες" και τρέφεται με σκάκι, τάβλι και κύβους του Ρούμπικ. Ενίοτε παράγει βραβεία Νόμπελ, ατομικές βόμβες και διηγήματα εφ (καλήωραlaugh.gif ). Περισσότερες λεπτομέρειες στο βιβλίο "American Nerd:The Story of my People" του Benjamin Nugent.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..