Jump to content
Sign in to follow this  
dagoncult

Ο κουραμπιές

Recommended Posts

dagoncult

Αριθμός Λέξεων: 742

Σχόλια: Για τον Drake και τον Tattoman. biggrin.gifbiggrin.gif . Καλές γιορτές! newyear.gif

 

 

 

 

 

«Τι έχω; Τι να έχω… πάω να τρελαθώ. Ήμουν προχθές στο Μήτσο κι αράζαμε χαλαροί… ξέρεις τώρα. Μου λέει σε μια δόση: «Να φέρω κάνα κουραμπιέ, που μου ‘δωσε η μάνα μου για τα Χριστούγεννα, να ‘χουμε και κάτι να μασουλάμε;»

«Ναι αμέ», του λέω εγώ. Πετάγεται στην κουζίνα και γυρίζει μ’ ένα δίσκο τίγκα στους κουραμπιέδες – περίπου δεκαπέντε, ο ένας πάνω στον άλλο – και πίτα στη ζάχαρη άχνη. Μόνο ν’ ανάσαινες κοντά τους, σηκωνόταν ολόκληρος μπουχός.

Ε… ξεκινάμε να τρώμε κουραμπιέδες. Τρώμε, τρώμε, τρώμε, και πάνω στη συζήτηση, μετά από κάνα δίωρο, συνειδητοποιούμε πως έχουν μείνει μόνο πέντε. Ωραία μέχρι εδώ; Πάω λοιπόν ν’ απλώσω το χέρι μου, να τσιμπήσω ακόμα έναν… Και τι λες ότι γίνεται τότε;

Λοιπόν, ξέρεις τι γίνεται; Ο σωρός με τους κουραμπιέδες αρχίζει να κουνιέται! Αλήθεια σου λέω! Τρελαθήκαμε. Κοιτάζαμε σαν χαζοί. Μετά, ο σωρός κάνει ένα τσακ! κι οι κουραμπιέδες στην κορυφή ντεραπάρουν! Ναι, αλήθεια! Αλήθεια! Ύστερα, από το κέντρο του σωρού εμφανίστηκε ένας κουραμπιές… ένας κουραμπιές που κινούταν! Αλήθεια σου λέω! Το είδαμε με τα μάτια μας! ΑΛΗΘΕΙΑ! Κι όμως… κινούταν!

Λοιπόν, το γλυκό κατεβαίνει από το δίσκο σέρνοντας σαν το σκουλήκι κι αρχίζει να την κάνει από το τραπέζι. ΝΑΙ σου λέω! Πήγαινε σαν το σκουλήκι, σαν κάμπια… τι να σου πω… πάντως προχωρούσε. ΝΑΙ! Πάνω στο τραπέζι! Μάλιστα, με κάθε κίνηση έπεφτε κι από πάνω του λίγη ζάχαρη άχνη. Εντελώς τρελό!

Κάνει ο Μήτσος να τον αρπάξει και τότε γυρνάει ο κουραμπιές… ΑΛΗΘΕΙΑ!… γύρισε προς το μέρος μας σου λέω! Γυρνάει λοιπόν ο κουραμπιές και σηκώνεται στην μια του άκρη… ναι! σηκώθηκε όρθιος ο άτιμος! Σηκώνεται που λες, και τώρα εμείς βλέπουμε την κάτω επιφάνειά του, αυτήν με την οποία ακουμπάει στο δίσκο. Ναι! ΝΑΙ! Λοιπόν, ο κουραμπιές τινάζεται και πετάει κι άλλη άχνη από πάνω του. Εμείς εντωμεταξύ έχουμε φλιπάρει και φωνάζουμε.

Δεν περνάνε πέντε δευτερόλεπτα, κι εμφανίζονται στον πάτο του κουραμπιέ τρία αμύγδαλα. Βγήκαν από μέσα του! Ναι σου λέω! Το ένα βρισκόταν στο κέντρο περίπου της άσπρης επιφάνειας και τ’ άλλα δυο ήταν από πάνω. Έμοιαζε με πρόσωπο από ζυμάρι! Κατόπιν, αρχίζει ο κουραμπιές να μας μιλάει! Τα αμύγδαλα άλλαζαν σχήμα ενώ μιλούσε! ΝΑΙ! ΑΛΗΘΕΙΑ! Σαν μάτια και στόμα! Γάμησέ τα… κόντεψα να λιποθυμήσω!

«Τι θέλετε ρε μαλάκες;», μας λέει, «να κάτσω εδώ να με φάτε; Άντε… παλιομαλάκες!»

ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ! Μου ‘φυγε η μαγκιά! Ο Μήτσος δίπλα σαλιάριζε ασυναρτησίες, δεν καταλάβαινα τίποτα.

«Θα το πληρώσετε αυτό που κάνατε», λέει ο κουραμπιές. «Μ’ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΡΕ;»

ΑΛΗΘΕΙΑ σου λέω! Μας φώναξε! ΑΛΗΘΕΙΑ!

Μετά, ξεκινάει να χτυπιέται σαν δαιμονισμένος και να πετάει ζάχαρη άχνη δεξιά-αριστερά πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού. Μόλις άσπρισε όλος ο χώρος γύρω του, άρχισε να τσουλάει πάνω στην απλωμένη ζάχαρη. Ε, λοιπόν, ξέρεις τι έκανε; Σχεδίαζε μια πεντάλφα! Ναι σου λέω… πάνω στην άχνη! Δεν το κατάλαβα στην αρχή, όμως ύστερ’ από λίγο ήταν ξεκάθαρο. Καθώς τσουλούσε σάρωνε την άχνη, κι αυτό που εμφανιζόταν σιγά-σιγά από κάτω ήταν μια πεντάλφα. Λοιπόν, ο κουραμπιές τελειώνει το σχέδιο, γυρίζει πάλι προς το μέρος μας και λέει με βαριά φωνή: «Αβαδδών! Σβήσε το καντήλι αυτών των ζώων! Ασμόδαιε! Σβήσε το καντήλι αυτών των ζώων!» Και το επανέλαβε τρεις φορές. Αμέσως μετά η πεντάλφα πήρε φωτιά! Η ζάχαρη τσιτσίρισε από τη θερμοκρασία κι έγινε καραμέλα! ΑΛΗΘΕΙΑ! ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ ΛΕΩ! Το είδαμε με τα μάτια μας!

Που λες, με το που καραμελώνει η πεντάλφα, τινάζεται απ’ το σύμβολο μια μαύρη λάμψη, κι αμέσως ο κουραμπιές τυλίγεται σε μια πρασινωπή ανταύγεια. Όλο το σαλόνι βρώμισε ξαφνικά αμμωνία. Τι κάναμε εμείς; Τι να κάνουμε;… στρέψαμε ενστικτωδώς τα κεφάλια για να προφυλαχτούμε από τη λάμψη.

Δεν πρέπει να χάσαμε τον κουραμπιέ από τα μάτια μας για πάνω από ένα δευτερόλεπτο… αλλά γυρίζουμε και τι να δούμε; Όλα ήταν πάλι φυσιολογικά! Αλήθεια! Ο δίσκος ήταν στη θέση του, οι πέντε κουραμπιέδες που ‘χαν περισσέψει ήταν κι αυτοί εκεί… άθικτοι! Δεν ξέρω τι να πω. Δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε. Λέμε μήπως μας πείραξαν οι πολλοί κουραμπιέδες που φάγαμε, ένας Θεός ξέρει πόσες άλλες εξηγήσεις προσπαθήσαμε να δώσουμε. Πάντως ήταν όλα εκεί! Φυσιολογικά! Τι να πω… έχω ήδη κλείσει ραντεβού μ’ έναν νευρολόγο. Σκέφτομαι μήπως πρέπει να κάνω τίποτα εξετάσεις… δεν μου έχει τύχει ποτέ κάτι παρόμοιο. Ο άλλος είναι το ίδιο ανάστατος. Κοντεύει να τρελαθεί. Δεν έχω καταφέρει να επικοινωνήσω μαζί του από χθες το απόγευμα… κι είχαμε πει ότι θα κρατιόμασταν συνέχεια σε επαφή μέχρι να βρούμε μιαν άκρη. Αλλά τον έχω πάρει τόσα τηλέφωνα και δεν το σηκώνει. Δεν μπορώ να καταλάβω… δεν μπορώ να καταλάβω…»

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Τους δράκους στην κουζίνα τους είδες;laugh.gif

 

Thanks για την αφιέρωση και merry christmas!laugh.gif

Edited by RObiN-HoOD
bad words removed

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tattoman

ευχαριστώ ρε συ! έχει γέλιο η ιστοριούλα!!

Edited by Tattoman

Share this post


Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

Κάτι ξέρω που προτιμώ τα μελομακάρονα....

 

Καταλαβαίνεις πως είναι υπεράνω σχολίων.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Satanic Κουραμπιέδες From Hell. Η ιστορία τα έσπασε αφέντη Δάγωνα. :friends:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ad Noctum

Γι αυτό προτιμάω μελομακάρονα, με ιδιαίτερη προτίμηση αυτά με σοκολάτα. Οι κουραμπιέδες είναι του σατανά! devil2.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Είναι απίστευτο το πόσο τρομακτικοί θα μοιάζουν οι κουραμπιέδες μετά απ' αυτό :lol:

 

Πολύ καλό και ξεκαρδιστικό, Δάγων! :thmbup:

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Ωραία, για να μην έχω τύψεις για τα ξεκοιλιάσμτα κουραμπιέδων που θα προκαλέσω αυτές τις μέρες. Σε ευχαριστώ, Δάγων!

ΥΓ: Μελομακάρονα>>>>>Κουραμπιέδες

Μελομακάρονα με σοκολάτα>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Κουραμπιέδες

Share this post


Link to post
Share on other sites
Lady Nina

Αχ, θα συμφωνήσω μαζί σας σχετικά με τα μελομακάρονα με σοκολάτα! Τί μου θυμίσατε τώρα... Γιαμ, γιαμ! :D

 

Αλλά με τί κουράγιο θα φτιάξω εγώ κουραμπιέδες φέτος;; Ε;; Μου λες;; (Ευτυχώς δεν βάζω αμύγδαλα μέσα! Είμαι αλλεργική... :tongue: )

 

Πάντως, dagon... :thmbup: That's all I have to say...

 

Αλλά μου'βγαλες την πίστη μέχρι να πεις πως βγήκαν τα αμύγδαλα και σχημάτισαν μάτια και στόμα! (Αλήθεια η μύτη πήγε... περίπατο; :tongue: )

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Καλό! Καλό! Ειδικά τα αμύγδαλα που βγήκαν από μέσα :thmbup:

Και τώρα, εγώ που προτιμώ τους κουραμπιέδες από τα μελομακάρονα, πώς θα τη βγάλω τα φετινά Χριστούγεννα, ε;! :eek:

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Χοντροκουκουρούκου θα το έλεγα εγώ... :lol:Καλό, πολλή πλάκα! Η επίθεση του αδυσώπητου κουραμπιέ! Ήδη φαντάζομαι τον κόσμο των νοημόνων κουραμπιέδων όπου τα Χριστούγεννα είναι θέμα ταμπού και περίοδος πένθους και θα διαβάζονται σε κατανυκτική ατμόσφαιρα τα ονόματα των πεσόντων, "θρηνούμε σήμερα το χαμό του πολυαγαπημένου μας πατέρα, αδελφού και φίλου, από τον οποίο απέμεινε μόνο λίγη ζάχαρη άχνη και εκτίθεται σε κοινό προσκύνημα" σε τέτοιο στυλ!... Λίγο περισσότερες εξηγήσεις να έδινες και θα έμπαινε άνετα στις ιστορίες τρόμου.

Εγώ δεν τα τρώω ούτε τα μελομακάρονα, ούτε τους κουραμπιέδες, οπότε συμπάσχω με το θρήνο για τους πεσόντες...:tongue:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ωραίο!

 

Η καλύτερη ατάκα είναι, κατά τη γνώμη μου, το

Που λες, με το που καραμελώνει η πεντάλφα,

:lol: Απίστευτο!

 

 

 

Αλλά...

 

...Και όμως, θα σου κάνω και εδώ σχόλια. :devil2:

 

ένας κουραμπιές που κινούταν! Αλήθεια σου λέω! Το είδαμε με τα μάτια μας! ΑΛΗΘΕΙΑ! Κι όμως… κινούταν!

Είμαι της γνώμης πως σύμφωνα με το στυλ που είναι γραμμένη η ιστοριούλα, θα ταίριαζε καλύτερα το "κουνιόταν".

 

στο κέντρο περίπου της άσπρης επιφάνειας

Κι εδώ λίγο σκάλωμα, δεν ταιριάζει με το ύφος.

 

Τι κάναμε εμείς; Τι να κάνουμε;… στρέψαμε ενστικτωδώς τα κεφάλια για να προφυλαχτούμε από τη λάμψη.

Μήπως απλά σκύψατε; Για θυμήσου. :D (Και εδώ ασυμφωνία στυλ. Πολύ δύσκολα σε μια κουβέντα να πει κάποιος "στρέψαμε ενστικτωδώς τα κεφάλια μας").

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Πάλι κέντησες ρε Τέρας. Φανταζόμουν τις φάτσες αυτών των δύο να κοιτάνε έντρομοι την πεντάλφα καραμελέ και κόντεψα να φτύσω τα νεφρά μου από τα γέλια, τι να λέμε τώρα.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Μα επισημάνω, βεβαίως, ότι βλέποντας τον τίτλο, θυμήθηκα:

 

Α)

Το σύνθημα που λέγαμε στις εκδρομές του σχολείου ΄΄Τρέχα, τρέχα, οδηγέ, κι άμα τους περάσουμε, κερνάμε κουραμπιέ΄΄

 

 

Β)

Το σύνθημα ΄΄Βάζελε, βάζελέ, αντί να πάρεις κύπελλο, πήρες κουραμπιέ΄΄

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
NIKANTHI

Είναι χριστουγεννιάτικη, emo ιστορία, κωμωδία ναι, αλλά όχι μόνο, κάλλιστα θα μπορούσε να θίξει την λαιμαργία μας την περίοδο τον γιορτών, το σήμερα, το χθες, της κατάχρησης, την υπερβολή, το η χαρά μας, το χριστουγεννιάτικο κλήμα πηγάζει μόνο, από το ποσό φάει θα καταναλώσουμε και όχι από την αγάπη που θα μοιράσουμε, είναι αστεία αλλά και διδακτική

 

ίσως ….

Edited by NIKANTHI

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cat Sidhe

Την ιστορία όταν την διάβασα ήμουν με τον Zaratoth και είχαμε πεθάνει στα γέλια.

Είναι πολυ ευρηματική και έξυπνη με όμορφη αίσθηση του χιούμορ.

Βεβαια τολμώ να πω ότι από εκείνη την μέρα βλέπω τους κουραμπιέδες με κάποιο δεος και κρυφό φόβο

Ζωή να έχουν τα μελομακάρονα λοιπον!:tease:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ένα bump το χρόνο εδώ, για να θυμόμαστε τον Αγώνα Των Κουραμπιέδων.

 

Επίσης, η ιστορία δεν τελείωσε, έχει και συνέχεια που ο ανταποκριτής δεν μας φανέρωσε. I dare you. :devil2:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Και ας κάνω και εγώ ένα bump. Κάθε φορά που βλέπω κουραμπιέδες θυμάμαι αυτή την ιστορία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Μπα, δεν πτοούμε, οι κουραμπιέδες μου αρέσουν και δεν πρόκειται μια ιστορία να με κάνει να τους αποφεύγω. Το πολύ να τους κοιτάω λίγο... λοξά να το πω; Με επιφύλαξη; Σίγουρα πάντως θα τους τρώω πιο γρήγορα, καλού κακού. :)

 

Γέλασα πολύ με την "καραμελωμένη πεντάλφα", τρομερή εικόνα! :lol:

 

Υ.Γ.: Τι πίνανε;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
chrismad

Καλά που μας το είπες. Πήγα στην αποθήκη και πήρα το ψαροντούφεκο, μαχαίρι και ένα καπάκι για ασπίδα … εγώ θα τους φάω ότι και να γίνει, ακόμα και αν πρέπει να ανοίξω μάχη μαζί τους.

Όλα για την άχνη. Θα τους πετάξω τα αμύγδαλα στα κάγκελα.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

α. Δεν περίμενα ο dagoncult να ασχοληθεί με κάτι τόσο πεζό όσο ένας κουραμπιές.

β. Αν μπορείς να μου μαγέψεις τους κουραμπιέδες μου να κάνουν το σόου που περιγράφεις, είναι πιθανό να φάω κάπως λιγότερους φέτος τα Χριστούγεννα.

γ. Η ιστορία μου άρεσε. Γέλασα, πέρασα καλά. Be blessed!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Bump γιατί μόλις έφαγα τον πρώτο κουραμπιέ της σεζόν και κατευθείαν σκέφτηκα αυτή την ιστορία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..