Jump to content
Sign in to follow this  
Kafka

Σε ποιό πρόσωπο αφηγείστε;

Recommended Posts

Kafka

Εγώ γράφω σε πρώτο πρόσωπο, εδώ και χρόνια. Αρχικά έγραφα σε τρίτο, όμως δε με ικανοποιεί πλέον διότι στο πρώτο μπορώ να ζω περισσότερο έντονα τη διήγηση. Γενικά προσπαθώ, με κάποιον έλεγχο, να είμαι μέσα στο κείμενο ώστε να του δίνω ζωή.

 

Φυσικά έχει και το πρώτο πρόσωπο τα προβλήματά του. Δεν μπορεί κανείς για παράδειγμα να σκοτώσει τον αφηγητή, εκτός φυσικά αν το κείμενο γίνει υπερφυσικό. Επίσης η ιστορία γράφεται ως σημείωση, ανάμνηση, αναφορά, και όχι ενώ διαρκεί.

 

Το τρίτο πρόσωπο απο την άλλη έχει το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου πως δημιουργεί την αίσθηση ενός παντογνώστη συγγραφέα, που δεν είναι φυσική. Ποιός είναι ο αφηγητής και ποιά η σχέση του με την ιστορία; Μερικές φορές δεν φαίνεται να έχει καμία σχέση.

 

Επίσης μπορεί κανείς να γράψει σε πρώτο πρόσωπο, αλλά ο κύριος χαρακτήρας να είναι άλλος και όχι ο αφηγητής. Έτσι υπό μία έννοια τα προβλήματα αυτής της αφήγησης περιορίζονται.

 

 

 

 

Εσείς σε ποιό πρόσωπο γράφετε συνήθως, και γιατί το επιλέξατε;

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Howard Crease

Από συνήθεια, γράφω σχεδόν πάντα σε τρίτο. Αν και το θεωρώ πιο δύσκολο -εξαιρούνται οι αφηγήσεις από την οπτική γωνία διαταραγμένων ατόμων- νομίζω πως αποδίδει καλύτερα. Το παν πιστεύω πως είναι να εγκλιματιστεί ο αναγνώστης στον κόσμο που πλάθει ο συγγραφέας. Και πιστεύω πως τα μάτια ενός ήρωα μόνο δεν είναι αρκετά να τα κάνουν.

Από την άλλη, το πρώτο πρόσωπο κερδίζει σε πολύ βαθύτερο σκάψιμο στην ψυχή του χαρακτήρα, κάτι που χρειάζεται ένα κάρο περισσότερη μαεστρία και υπομονή για να γίνει από κάποια άλλη σκοπιά.

Τέλος, δε νομίζω πως το τρίτο πρόσωπο είναι απαραίτητο να δημιουργεί την αίσθηση ενός παντογνώστη συγγραφέα. Στο χέρι σου είναι να επιλέξεις πόσα θα δείξεις, και πόσα θα μείνουν κρυμμένα. (μια επιλογή που δεν υπάρχει στο πρώτο πρόσωπο) It's YOUR story, right?

Anyway, με συγχωρείς για το παραλήρημα :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult

Φυσικά έχει και το πρώτο πρόσωπο τα προβλήματά του... ...η ιστορία γράφεται ως σημείωση, ανάμνηση, αναφορά, και όχι ενώ διαρκεί.

 

 

Ναι, αλλά μπορεί να γραφτεί έτσι ώστε να προβάλλεται ολοζώντανη μπροστά στα μάτια του αναγνώστη. Πάνω σ' αυτό, νομίζω ο Big Fat Pig τα καταφέρνει μια χαρά εδώ:

 

Σημείο Εισόδου

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Υπάρχει και το δεύτερο ενικό πρόσωπο στην αφήγηση. Το κάνει αριστουργηματικά ο Tom Robins στο βιβλίο Half Asleep in Frog Pajamas (Μισοκοιμισμένοι μέσα στις βατραχοπιτζάμες μας)

 

Εγώ προτιμώ την ουδέτερη οπτική γωνία του τρίτου ενικού προσώπου. Προτιμώ να περιγράφω κινήσεις κι απ' αυτές να πηγάζουν τα συναισθήματα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Εγώ γράφω σε πρώτο και τρίτο. Προτιμώ το πρώτο πρόσωπο για μικρά διηγηματα με συναισθηματική φόρτιση και το τρίτο όταν η ιστορία σηκώνει άπλωμα.

Πάντως προτίμηση μου είναι το πρώτο πρόσωπο, και σαν συγγραφέας αλλά και σαν αναγνώστης.Αρκει να υπάρχει αληθοφάνεια στην αφήγηση. Τελευταία έχω πετύχει διηγηματα σε πρώτο πρόσωπο που με κουράζουν απο την δευτερη κιόλας παράγραφο διαβασματος και τα παρατάω. Δεν μπορώ να παραβλέψω οτι μερικοι διάλογοι και εσωτερικές σκέψεις είναι εντελώς αναληθοφανείς και κουραστικοι και αυτό με βγάζει αυτομάτως απο την διαδικασία ανάγνωσης. Ελπίζω μονο, οταν γράφω εγώ σε πρώτο πρόσωπο να μην έχουν οι αναγνώστες παρόμοια συναισθήματα!laugh.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

ΠΡΩΤΟ

 

Τις καλύτερες ιστορίες μου τις έχω γράψει σε πρώτο πρόσωπο, θέλω να είμαι ο άρχοντας της ιστορίας μου και να κάνω ό,τι θέλω εκεί μέσα, να μην έχω κανέναν αφηγητή-γκιουλέκα πάνω από το κεφάλι μου. Βέβαια, έρχονται κι οι στιγμές που πρέπει να μπει και το τρίτο στο παιχνίδι, αλλά δεν το επιδιώκω.

 

Έχω διαβάσει, πάντως, πως οι εκδότες προτιμούν το τρίτο πρόσωπο, ειδικά στα μυθιστορήματα. Δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Τις περισσότερες φορές στο τρίτο.

Μου επιτρέπει να έχω αλλαγές οπτικής γωνίας, να αφηγούμαι την ιστορία από πολλές πλευρές, να μην χρειάζονται τεχνάσματα για να αναφερθώ σε κάτι στο οποίο ο ήρωας δεν ήταν παρών και να έχω παραπάνω από έναν βασικό ήρωα χωρίς μπέρδεμα.

 

Έχω χρησιμοποιήσει και το πρώτο, αλλά ελάχιστα. Πάντα σε μικρές ιστορίες και συνήθως με το πρώτο πρόσωπο μού βγαίνει και ενεστώτας αντί για τον κλασικό αόριστο.

 

Είναι λίγο αστείο, αλλά θα πω κι αυτό: Ίσως να αποφεύγω το πρώτο πρόσωπο επειδή όταν διάβαζα μικρή ιστορίες σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αισθανόμουνα κάπως δυσάρεστα. Κάπως σαν να πετύχαινα τον ήρωα να τα αφηγείται σ' έναν φίλο του κι εγώ να κρυφακούω. Παράνοια λίγο; :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Με πρόλαβε η Σόνυα, αλλά κι εγώ θα ήθελα να πω ότι ένα καλογραμένο δεύτερο πρόσωπο είναι μια εξωτική και σπάνια λιχουδιά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Έχω γράψει και στα τρία πρόσωπα (και ως παντογνώστης αφηγητής) και τείνω να προτιμώ την εστιασμένη ΟΓ τρίτου προσώπου, επειδή μου δίνει περισσότερη ευελιξία στο να περιγράψω κάποια πράγματα, πχ να αλλάξω χαρακτήρες πιο εύκολα. Το πρώτο το ψιλοαποφεύγω, εκτός κι αν μιλάμε για short stories όπου οαφηγητής θα δώσει το κάτι παραπάνω στην ιστορία. Δύσκολα θα ξαναγράψω σε 2ο πρόσωπο, γιατί είναι ένας πολύ ιδιαίτερος τρόπος αφήγησης και αλλάζει τρομερά τη δυναμική του κειμένου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Παλαιότερα προτιμούσα το τρίτο πρόσωπο, με ΟΓ παντογνώστη αφηγητή. Εδώ και μερικά χρόνια πειραματίζομαι με το πρώτο πρόσωπο, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα κυρίως για το λόγο που λέει κι ο Ιωάννης: δε μπορείς να σκοτώσεις τον αφηγητή. Επιπλέον, αυτό που με τρέλαινε πάντα ήταν η εξής παρανοϊκή ερώτηση: οκέι τα αφηγείσαι. Σε ΠΟΙΟΝ ΡΗΜΑΔΗ τα αφηγείσαι αυτά; Δε μπορεί να τα λές μόνο για χάρη μου έτσι;

 

 

Ή μήπως μπορείς; Έχω γράψει μια νουβέλα στην οποία οι αφηγητές μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο -στο τέλος φαινεται να μιλανε σε κάποιον γνωστό τους- σε χρόνο παρελθοντικό. Εκείνος που πεθαίνει μιλάει σε χρόνο ενεστώτα...

 

 

Τελευταία με έχει ιντριγκάρει πάρα πολύ το τρίτο πρόσωπο με εστιασμένη ΟΓ . Με βοηθάει πολύ όταν πρόκειται να περιγράψω συναισθήματα, ή να πλέξω ίντριγκες...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

δε μπορείς να σκοτώσεις τον αφηγητή.

 

Ποιος το 'πε; Δεν έχετε δει Sunset Blvd? Δεν έχετε δει American Beauty? Δεν έχετε διαβάσει Η δε όνος είδεν άγγελον;laugh.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Kafka

Παλαιότερα προτιμούσα το τρίτο πρόσωπο, με ΟΓ παντογνώστη αφηγητή. Εδώ και μερικά χρόνια πειραματίζομαι με το πρώτο πρόσωπο, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα κυρίως για το λόγο που λέει κι ο Ιωάννης: δε μπορείς να σκοτώσεις τον αφηγητή. Επιπλέον, αυτό που με τρέλαινε πάντα ήταν η εξής παρανοϊκή ερώτηση: οκέι τα αφηγείσαι. Σε ΠΟΙΟΝ ΡΗΜΑΔΗ τα αφηγείσαι αυτά; Δε μπορεί να τα λές μόνο για χάρη μου έτσι;

 

 

 

Είναι ένα ζήτημα αυτό, αλλά υπάρχουν λύσεις. Για παράδειγμα εγώ πάντα φροντίζω να υπάρχει κάποιος στον οποίο τα γράφει ο αφηγητής, ακόμα και αυτός είναι ο ίδιος ο εαυτός του, δηλαδή κρατάει σημειώσεις για να βοηθηθεί. Άλλες φορές το κείμενο είναι ένα γράμμα που πρόκειται να το στείλει σε κάποιον άλλο.

 

 

Αλλά φυσικά μπορεί κανείς και να το αφήσει μετέωρο, και απλώς να αφηγείται. Εγώ δε νομίζω οτι το έχω κάνει αυτό, αλλά είναι ένας διαδεδομένος τρόπος στη λογοτεχνία με αφήγηση πρώτου προσώπου :)

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cyrano

Το πρώτο πρόσωπο το χρησιμοποιώ πια κυρίως σε ιστορίες ημερολογιακού ή επιστολικού τύπου. Για (σχεδόν) όλες τις άλλες, τρίτο πρόσωπο.

 

 

 

Δύσκολα θα ξαναγράψω σε 2ο πρόσωπο, γιατί είναι ένας πολύ ιδιαίτερος τρόπος αφήγησης και αλλάζει τρομερά τη δυναμική του κειμένου.

 

Μεγάλη αλήθεια. Ξεκίνησα πριν από κάποια χρόνια να γράψω ένα μυθιστόρημα σε δεύτερο πρόσωπο (το παιδεύω ακόμη), κυρίως επειδή γοητεύτηκα από τα 'Θηλαστικά' του Μερό. Τελειώνοντας το πρώτο draft διαπίστωσα κάποια προβλήματα με την ΟΓ κι αποφάσισα να το ψάξω περισσότερο. Αρχικά σε διάφορα θεωρητικά βιβλία κι έπειτα στο διαδίκτυο, όπου πριν λίγες εβδομάδες έπεσα εδώ: http://members.westn...as/2p/index.htm (όποιον ενδιαφέρει, ας κάνει click στο αριστερό μέρος της σελίδας, εκεί είναι το ζουμί!). Και κατάλαβα που έχω μπλέξει...

Edited by Cyrano

Share this post


Link to post
Share on other sites
Howard Crease

Δεν μπορώ να φανταστώ αφήγηση σε δεύτερο πρόσωπο (ακόμα)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Δεν μπορώ να φανταστώ αφήγηση σε δεύτερο πρόσωπο (ακόμα)

Και όμως γίνεται

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Αγαπώ το πρώτο πρόσωπο, την ιδέα του αφηγητή που σε πρώτο πρόσωπο μιλάει σε κάποιον μέσα στο διήγημα και ουσιαστικά περιγράφει Ο.Γ. τρίτου που δεν υπάρχει εκεί. Και συνήθως, προφανώς, γράφω έτσι. Μου αρέσει και το καθαρό πρώτο, μου αρέσει επίσης το τρίτο σε Ο.Γ. ήρωα με εναλλαγές (όχι παντογνώστη, εκτός κι αν είναι Πράτσετ :p) και μου αρέσει και το πρώτο πληθυντικό με το οποίο κι έχω πειραματιστεί. Για το δεύτερο δεν ξέρω. Ανάλογα με τη διάθεση. Συνήθως αισθάνομαι πως κάποιος με μαλώνει :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Plotinus

Σε κανένα, δεν έχω πρόσωπο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Είναι ένα ζήτημα αυτό, αλλά υπάρχουν λύσεις. Για παράδειγμα εγώ πάντα φροντίζω να υπάρχει κάποιος στον οποίο τα γράφει ο αφηγητής, ακόμα και αυτός είναι ο ίδιος ο εαυτός του, δηλαδή κρατάει σημειώσεις για να βοηθηθεί. Άλλες φορές το κείμενο είναι ένα γράμμα που πρόκειται να το στείλει σε κάποιον άλλο.

 

 

Αλλά φυσικά μπορεί κανείς και να το αφήσει μετέωρο, και απλώς να αφηγείται. Εγώ δε νομίζω οτι το έχω κάνει αυτό, αλλά είναι ένας διαδεδομένος τρόπος στη λογοτεχνία με αφήγηση πρώτου προσώπου :)

 

 

 

 

Αυτό εννοώ, Ιωάννη. Ότι όλοι οι γνωστοί τρόποι είναι απλά πολυχρησιμοποιημένοι και ως ένα σημείο εγώ τους βαριέμαι, και να τους γράφω και να τους διαβάζω. Πόσα ημερολόγια να διαβάσεις πια; Και πόσο αυτά τα ημερολόγια μοιάζουν με πραγματικά;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Plotinus

Είναι ένας τρόπος και αυτός. Να γράφεις αφηρημένα. Χωρίς Υποκείμενα. Χωρίς εγώ, εσύ, εμείς, εσείς. Θα μου πεις αυτό δεν είναι αφήγηση.

Κι όμως όλα είναι αφήγηση. Κάποιοι θα θυμούνται τον "θάνατο του υποκειμένου", που ακολούθησε ο θάνατος του συγγραφέα κ.α. στον μεταμοντερνισμό. Φαντάζομαι μία αφήγηση όπου τίποτα δεν υποδηλώνει την παρουσία του αφηγητή. Το νόημα χάνεται έτσι σε ένα ατέρμονο παιχνίδι σχέσεων λόγου. Ο συγγραφέας ζει σε ένα καθεστώς λόγου. Τα πρόσωπα δεν είναι αληθινά, αλλά personae, τεχνάσματα της αφήγησης. Έτσι παρεισφρέει η διακειμενικότητα, η παραπομπή, δεν υπάρχει τίποτε δικό μου, σου, του. Πρόκειται για μία απρόσωπη αφήγηση. Εάν το απρόσωπο είναι τρομακτικό, τότε αντιμετωπίζουμε κάτι παρόμοιο καθημερινά, αλλά και από καταβολής κόσμου. Το μυστήριο είναι τρομακτικό όσο και γοητευτικό (mysterium tremendum - fascinosum).

Edited by Plotinus

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

[...] Για το δεύτερο δεν ξέρω. Ανάλογα με τη διάθεση. Συνήθως αισθάνομαι πως κάποιος με μαλώνει :p

 

Α, κι εσύ ε; Και νόμιζα ότι μόνο εγώ αισθάνομαι δυσάρεστα, σαν να γίνεται εισβάλει κάποιος στον ιδιωτικό μου χώρο, όταν διαβάζω κάτι γραμμένο σε δεύτερο πρόσωπο. :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές προτιμώ το πρώτο... Για μένα τα κείμενά μου είναι περισσότερο προσωπικές σκέψεις και συναισθήματα οπότε θα μου ήταν δύσκολο να εκφραστώ με την ίδια ευκολία στο τρίτο...

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Σχεδόν πάντα γράφω στο τρίτο πρόσωπο.

Γράφω μεγάλα μυθιστορήματα που απλώνονται σε αρκετούς χαρακτήρες και δεν θα εξυπηρετούσε το πρώτο πρόσωπο.

Σε πρώτο πρόσωπο μικρές ιστορίες με έναν κύριο ήρωα. Ένα μικρό αστυνομικό που γράφω τώρα ας πούμε το έχω βάλει σε πρώτο πρόσωπο αλλά εδώ εξυπηρετεί μιας και οι σκέψεις και τα συναισθήματα των υπόλοιπων που είναι οι ύποπτοι βολεύει να μην πολυφαίνονται.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..