Jump to content
Sign in to follow this  
Larry Cool

ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ

Recommended Posts

Guest old#2065

Ο Lary Cool τώρα των σχολίων, που πυροδοτεί πολλές από τις υπερβολικές αντιδράσεις μας, είναι ένας νεοφερμένος που δέχεται επίθεση, εν πολλοίς άδικη και αμύνεται. Ίσως και αιχμηρά κάποιες φορές.

Ώρες-ώρες δεν σε καταλαβαίνω Νίκο. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα κείμενα του Larry Cool. Μερικά μάλιστα μου άρεσαν. Εδώ μέσα, πέντε χρόνια μέλος, ποτέ κανείς δεν δέχτηκε επίθεση για την όποια ποιότητα των κειμένων του. Όταν όμως το άτομο που κρατάει την πένα κάνει δηλώσεις (κωμικές είναι; τραγικές είναι; ) για την συγγραφική του ανωτερότητα, και ποιανού δεν θα του ξεφύγει ένα "σιγά μη σου φύγει κανένας πόντος". Ξέρεις πως χαρακτηρίζουμε τέτοιους ανθρώπους, όπως έλεγε και η μητέρα μου: "kendini-beyenmis" (αυτός που γουστάρει πολύ τον εαυτό του, όχι με την καλή την έννοια.)

Δεν έχεις άδικο όμως εμένα δεν με απασχολεί το πορτραίτο η το ψυχογράφημα του δημιουργού. Θέλω απλά να συμβάλλω στην διαμόρφωση ενος κλίματος όπου τα δημιουργήματα του θα μπορούν να έχουν θέση εδώ γιατί θεωρώ ότι έχουν την αξία τους. Άμα δεν μου αρέσει ο χαρακτήρας του δημιουργού δεν θα πάω για καφέ μαζί του, το έργο του όμως με ενδιαφέρει. Τόσο απλά. Ξέρεις πόσα έργα που θαυμάζουμε έχουν γραφτεί από άτομα που έχουν πολύ σοβαρότερα ελαττώματα από το "καλαμοκαβάλημα" που καταλογίστηκε εδώ;

(εξαιρετικό το kendini beyenmis, τι μου θύμησες;):lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Asgaroth

Χωρίς να έχουν καμία σχέση τα προηγούμενα πάνω σε αυτό που λέει ο Νίκος θα συμφωνήσω. Αγαπημένοι μου συγγραφείς ήταν αντισημίτες, τζογαδόροι, ρεμάλια, επηρμένοι και τα ρέστα. Το έργο τους όμως είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό από αυτούς.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
Ως προς το κείμενο, απλώς να πω ότι δε μπορώ να θεωρήσω ανατρεπτικό κάτι που είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα (που έχει καταργηθεί εδώ και 35 χρόνια) και προσπαθεί να ταράξει τον αναγνώστη προσβάλλοντας σύμβολα της θρησκείας(που όλο και λιγότερους ενδιαφέρει πια). Ίσως αυτό να εννοούσε ο Nihilio με το "50 χρόνια πίσω".

Όχι, αλλά παίρνεις Α για την προσπάθεια. Αυτό που εννοούσε ο Νιχίλιο είναι ότι με γλώσσα Ροϊδη και Εμπειρίκου και με λίγο από επιθεώρηση τύπου ΑΜΑΝ δεν είσαι ούτε φρέσκος ούτε και πρωτοπόρος. Είσαι απλά μετριότητα.

 

Επίσης, για να πάμε και μερικά ποστ πιο πίσω, έχω την εντύπωση πως το κείμενο χρειάζεται μια καλή δόση βλαχορόκ μέσα για να αριστεύσει, αλλά παίζει μόνο Μπαχ...

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Συμφωνω με τον Ντινο.

Τον Λαρρυ τον καταλαβαινω... την δουλεια του κανει (δωρεαν διαφημιση δωρεαν σαματας δωρεαν παρουσιαση του μυθιστορηματος του... οπως λενε στο μαρκετινγκ και η "κακη" διαφημιση ειναι διαφημιση και οταν δεν μπορεις να εχεις καλη διαφημιση ε βολευεσαι με οτι μπορεις... οπως κανουν και οι ποιοτικες σταρλετ του Χολιγουντ...). Επισης να κλαιγεται πως δεν τον αφηνουν να παρουσιαζει το αριστουργημα του, ενω υπαρχει σε λινκ ηδη στο σωστο τοπικ! Αυτο αποκλειεται να μην το θυμοταν ο αγαπητος Λαρρυ αλλα ολς περιεργως δεν το εχει αναφερει πουθενα... μονο να παρουσιαζεται ως ο αδικημενος καλλιτεχνης ξερει...αλλα ξερεις τι γινεται? Οι αλλοι ανθρωποι οσο μετριοι και αν ειναι για τα γουστα του... βλεπουν την αληθεια και καταλαβαινουν, και τοποθετουν στην σωστη θεση παντα.

Το κοινο αναγνωστικο η μη που τοσο πολυ του αρεσει να χλευαζει και να κατακρινει ως μετριο κτλ ειναι ο απολυτος κριτης παντα για ολους... και σε ολους δινει την θεση που τους αρμοζει.

Επισης το φορουμ ειναι μια μορφη κοινοτητας. Οταν βρισκομαστε υπαρχουμε μεσα σε μια κοινοτητα,σαν μικρη κοινωνια περιπου και ειδικα οταν ειμαστε καινουργιοι... προσπαθουμε να επικοινωνησουμε με καλη διαθεση ως προς τα αλλα μελη και επισης προσπαθουμε να προσφερουμε...αυτα ισχυουν για τους κανονικους ανθρωπους η τους ανθρωπους που πραγματικα ενδιαφερονται για το φορουμ στο οποιο βρισκονται και εχουν φιλικη η εστω καλοπροαιρετη προθεση...ο Λαρρυ θεωρει πως το μονο που πρεπει να κανει ειναι να μπαινει για να ποσταρει δικα του κειμενα, να μην κανενα φιλικο σχολιο σε καποιον αλλο συγραφεα( γιατι φυσικα κανεις αλλος δεν ειναι συγγραφεας περα απο τον ιδιο και ο Εμπειρικος ευτυχως γι αυτον ειναι νεκρος... αλλιως θα ετρωγε την σκονη του!), να ειρωνευεται αλλα μελη οπως εκανε με την Σονια, να προσβαλει το φορουμ που τον φιλοξενει και τα αλλα μελη ως μετρια οπως εκανε με την wordsmith κτλ

Αλλα λεμε δηθεν για ποιοτητα και αλλα κανουμε... γιατι η ολη συμπεριφορα δειχνει κατα την γνωμη μου ενα χαμηλοτατο επιπεδο το οποιο με αφηνει παγερα αδιαφορη... αυτο ειναι το πιο φοβερο να εισαι αδιαφορος. Αν αυτη την στιγμη μπηκα στη διαδικασια να γραψω αυτο το ποστ ειναι γιατι πρεπει να ακουστει και αλλη πλευρα. Για να προλαβω οποιον πει πως δεν κανω κριτκη στο κειμενο, να πω πως δεν το σκοπευω ... γιατι να προσφερω την κριτικη μου σε καποιον που ποτε δεν εκανε το αναλογο για καποιο μελος? Τοσοι διαγωνισμοι εγιναν, τοσα ποιηματα εχουν ποσταριστει κτλ Αυτη η γνωμη μου δε ειναι μονο για τον Λαρρυ, αλλα για οποιοδηποτε μελος δειχνει αυτη την συμπεριφορα και υπαρχουν ποστ μου που το αποδεικνυουν. Γιατι πρεπει πλεον να μιλαμε με αποδειξεις και οχι μονο με λογια παχια φλυαρα αλλα κενα, για να κρυβομαστε πισω απο το δαχτυλο μας και να μην δινουμε ποτε μια αμεση απαντηση γιατι ετσι μας βολευει.

Τον Npaps και εγω δεν τον καταλαβαινω... δημιουργησε ενα τεραστιο θεμα απο μονος του-αυτο του το παραδεχομαι.

Η μηπως αυτο ηθελε? Γιατι καποιον αλλο πραγματικο λογο δεν βρισκω...

Γιατι ηθελες να μου ζητησεις συγνωμη αφου δεν το πιστευεις npaps? Γιατι απο τα λεγομενα σου στο συγκεκριμενο ποστ δεν ειδα να το εννοεις... ετσι για τις εντυπωσεις? Γιατι η μονη εντυπωση στην προκειμενη για να κερδιθει ηταν η δικη μου και δεν την κερδισες... ισα ισα ...

Επισης λες πως θα σβησεις το ποστ η τμημα του ποστ...νομιζω πως βιαζεσαι... βιαζεσαι να σβηνεις η να γραφεις τα ποστ σου και ισως θα επρεπε να σκεφτεσαι καλυτερα πριν γραψεις...τουλαχιστον οσο αφορα εμενα. Ασε τα ποστ εκει που ειναι... εχουν ολα τα χρησιμοτητα τους.

Παρακατω μιλας ξανα και ξανα για μελη που εχουν οπαδους και πως η γενικη εικονα ως προς το θεμα ειναι θετικη παρα τα ποστ... ελεος πια με την μανια καταδιωξεως...σε λιγο θα μας πεις πως συνεννοουμαστε με pm γιατι αλλον καημο δεν εχουμε εδω απο το να καταστρεψουμε τον Λαρρυ η εσενα η δεν ξερω ποιον αλλον!!! Εγω ειδα γενικη κατακραυγη απο μελη χωρις καμμια συνεννοηση μεταξυ τους γιατι πολυ απλα η συμπεριφορα του Λαρρυ οπως και η δικη σου επιμονη ειναι απαραδεκτες. Η αληθεια ειναι παντα η πιο απλη. Ολα τα αλλα με τις ραδιουργιες κτλ ειναι δικα σου σεναρια επιστημονικης φαντασιας. Μελη οπως η Τιεσσα (και την αναφερω γιατι ειναι παντα ηρεμη, ουδετερη και αν θες αντικειμενικη), ειπαν την γνωμη τους ελευθερα ανοιχτα και καλα εκαναν. Δεν μπορει μονιμως να προσπαθουν καποιοι να δημιουργουν καταστασεις και ολοι οι αλλοι να μην πρεπει να πουν την γνωμη τους γιατι θα αρχισεις τα ιδια... Εχεις μεινει μονος σου να επιμενεις με το ζορι να αλλαξεις την αληθινη υποσταση των πραγματων, κατι που δεν γινεται. Ο λαος λεει η ο γιαλος ειναι στραβος η στραβα αρμενιζουμε...

Και εν τελει αφου εισαι θαυμαστης του Λαρρυ (και καλα κανεις περι ορεξεως κολοκυθοπιτα) και πιστευεις πως πρεπει να εκδοθει το μυθιστορημα του γιατι δεν τον βοηθας? Απο οσο ξερω εχεις εκδοσει ενα ισως και αλλα βιβλια... ισως να μετα απο συννενοηση με τον Λαρρυ να πατε στον εκδοτη σου η σε καποιον γνωστο του συναδελφο που θα σας εχει συστησει να κανονισετε να παρει το θεμα τον δρομο του. Και ασε εμας του λιγους και τους μετριους να καθομαστε στο φορουμ και να κανουμε τους διαγωνισμους μας, την κουβεντουλα μας, τις συναντησεις μας με την ησυχια μας!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest old#2065

Κατά καιρούς έχω δεχθεί κριτική αλλά και επιθέσεις για τις θέσεις μου αλλά και για την ποιότητα των κειμένων μου. Αυτό έχει γίνει από ευγενικά μέχρι και απροκάλυπτα κακόβουλα κάποιες φορές. Χρησιμοποιήθηκαν από ποστ μέχρι προσωπικά μηνύματα. Όμως Laas7, οφείλω να σου αναγνωρίσω ότι τόσο ευθεία, άδικη και προσωπική επίθεση δέχομαι για πρώτη φορά δημόσια, σε αυτό το φόρουμ. Βέβαια σε ιδιωτικό επίπεδο έχω δεχτεί πολύ χειρότερη επίθεση, οπότε συνολικά έρχεσαι δεύτερη. Σε μια τελευταία προσπάθεια να σταματήσω την πυρά εδώ δεν θα απαντήσω και ας εκληφθεί ως αδυναμία.

 

Προσέξτε όμως όσοι εύκολα , με την κάλυψη της αίσθησης της πλειοψηφίας, τροφοδοτείτε την πυρά, μην βρεθείτε κάποια στιγμή να αλαλάζετε θριαμβευτικά, όταν στην πυρά θα βρίσκονται πια άνθρωποι και όχι απλά ενοχλητικές ιδέες.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Συμφωνω με τον Ντινο.

Τον Λαρρυ τον καταλαβαινω... την δουλεια του κανει (δωρεαν διαφημιση δωρεαν σαματας δωρεαν παρουσιαση του μυθιστορηματος του... οπως λενε στο μαρκετινγκ και η "κακη" διαφημιση ειναι διαφημιση και οταν δεν μπορεις να εχεις καλη διαφημιση ε βολευεσαι με οτι μπορεις... οπως κανουν και οι ποιοτικες σταρλετ του Χολιγουντ...). Επισης να κλαιγεται πως δεν τον αφηνουν να παρουσιαζει το αριστουργημα του, ενω υπαρχει σε λινκ ηδη στο σωστο τοπικ! Αυτο αποκλειεται να μην το θυμοταν ο αγαπητος Λαρρυ αλλα ολς περιεργως δεν το εχει αναφερει πουθενα... μονο να παρουσιαζεται ως ο αδικημενος καλλιτεχνης ξερει...αλλα ξερεις τι γινεται? Οι αλλοι ανθρωποι οσο μετριοι και αν ειναι για τα γουστα του... βλεπουν την αληθεια και καταλαβαινουν, και τοποθετουν στην σωστη θεση παντα.

Το κοινο αναγνωστικο η μη που τοσο πολυ του αρεσει να χλευαζει και να κατακρινει ως μετριο κτλ ειναι ο απολυτος κριτης παντα για ολους... και σε ολους δινει την θεση που τους αρμοζει.

Επισης το φορουμ ειναι μια μορφη κοινοτητας. Οταν βρισκομαστε υπαρχουμε μεσα σε μια κοινοτητα,σαν μικρη κοινωνια περιπου και ειδικα οταν ειμαστε καινουργιοι... προσπαθουμε να επικοινωνησουμε με καλη διαθεση ως προς τα αλλα μελη και επισης προσπαθουμε να προσφερουμε...αυτα ισχυουν για τους κανονικους ανθρωπους η τους ανθρωπους που πραγματικα ενδιαφερονται για το φορουμ στο οποιο βρισκονται και εχουν φιλικη η εστω καλοπροαιρετη προθεση...ο Λαρρυ θεωρει πως το μονο που πρεπει να κανει ειναι να μπαινει για να ποσταρει δικα του κειμενα, να μην κανενα φιλικο σχολιο σε καποιον αλλο συγραφεα( γιατι φυσικα κανεις αλλος δεν ειναι συγγραφεας περα απο τον ιδιο και ο Εμπειρικος ευτυχως γι αυτον ειναι νεκρος... αλλιως θα ετρωγε την σκονη του!), να ειρωνευεται αλλα μελη οπως εκανε με την Σονια, να προσβαλει το φορουμ που τον φιλοξενει και τα αλλα μελη ως μετρια οπως εκανε με την wordsmith κτλ

Αλλα λεμε δηθεν για ποιοτητα και αλλα κανουμε... γιατι η ολη συμπεριφορα δειχνει κατα την γνωμη μου ενα χαμηλοτατο επιπεδο το οποιο με αφηνει παγερα αδιαφορη... αυτο ειναι το πιο φοβερο να εισαι αδιαφορος. Αν αυτη την στιγμη μπηκα στη διαδικασια να γραψω αυτο το ποστ ειναι γιατι πρεπει να ακουστει και αλλη πλευρα. Για να προλαβω οποιον πει πως δεν κανω κριτκη στο κειμενο, να πω πως δεν το σκοπευω ... γιατι να προσφερω την κριτικη μου σε καποιον που ποτε δεν εκανε το αναλογο για καποιο μελος? Τοσοι διαγωνισμοι εγιναν, τοσα ποιηματα εχουν ποσταριστει κτλ Αυτη η γνωμη μου δε ειναι μονο για τον Λαρρυ, αλλα για οποιοδηποτε μελος δειχνει αυτη την συμπεριφορα και υπαρχουν ποστ μου που το αποδεικνυουν. Γιατι πρεπει πλεον να μιλαμε με αποδειξεις και οχι μονο με λογια παχια φλυαρα αλλα κενα, για να κρυβομαστε πισω απο το δαχτυλο μας και να μην δινουμε ποτε μια αμεση απαντηση γιατι ετσι μας βολευει.

Τον Npaps και εγω δεν τον καταλαβαινω... δημιουργησε ενα τεραστιο θεμα απο μονος του-αυτο του το παραδεχομαι.

Η μηπως αυτο ηθελε? Γιατι καποιον αλλο πραγματικο λογο δεν βρισκω...

Γιατι ηθελες να μου ζητησεις συγνωμη αφου δεν το πιστευεις npaps? Γιατι απο τα λεγομενα σου στο συγκεκριμενο ποστ δεν ειδα να το εννοεις... ετσι για τις εντυπωσεις? Γιατι η μονη εντυπωση στην προκειμενη για να κερδιθει ηταν η δικη μου και δεν την κερδισες... ισα ισα ...

Επισης λες πως θα σβησεις το ποστ η τμημα του ποστ...νομιζω πως βιαζεσαι... βιαζεσαι να σβηνεις η να γραφεις τα ποστ σου και ισως θα επρεπε να σκεφτεσαι καλυτερα πριν γραψεις...τουλαχιστον οσο αφορα εμενα. Ασε τα ποστ εκει που ειναι... εχουν ολα τα χρησιμοτητα τους.

Παρακατω μιλας ξανα και ξανα για μελη που εχουν οπαδους και πως η γενικη εικονα ως προς το θεμα ειναι θετικη παρα τα ποστ... ελεος πια με την μανια καταδιωξεως...σε λιγο θα μας πεις πως συνεννοουμαστε με pm γιατι αλλον καημο δεν εχουμε εδω απο το να καταστρεψουμε τον Λαρρυ η εσενα η δεν ξερω ποιον αλλον!!! Εγω ειδα γενικη κατακραυγη απο μελη χωρις καμμια συνεννοηση μεταξυ τους γιατι πολυ απλα η συμπεριφορα του Λαρρυ οπως και η δικη σου επιμονη ειναι απαραδεκτες. Η αληθεια ειναι παντα η πιο απλη. Ολα τα αλλα με τις ραδιουργιες κτλ ειναι δικα σου σεναρια επιστημονικης φαντασιας. Μελη οπως η Τιεσσα (και την αναφερω γιατι ειναι παντα ηρεμη, ουδετερη και αν θες αντικειμενικη), ειπαν την γνωμη τους ελευθερα ανοιχτα και καλα εκαναν. Δεν μπορει μονιμως να προσπαθουν καποιοι να δημιουργουν καταστασεις και ολοι οι αλλοι να μην πρεπει να πουν την γνωμη τους γιατι θα αρχισεις τα ιδια... Εχεις μεινει μονος σου να επιμενεις με το ζορι να αλλαξεις την αληθινη υποσταση των πραγματων, κατι που δεν γινεται. Ο λαος λεει η ο γιαλος ειναι στραβος η στραβα αρμενιζουμε...

Και εν τελει αφου εισαι θαυμαστης του Λαρρυ (και καλα κανεις περι ορεξεως κολοκυθοπιτα) και πιστευεις πως πρεπει να εκδοθει το μυθιστορημα του γιατι δεν τον βοηθας? Απο οσο ξερω εχεις εκδοσει ενα ισως και αλλα βιβλια... ισως να μετα απο συννενοηση με τον Λαρρυ να πατε στον εκδοτη σου η σε καποιον γνωστο του συναδελφο που θα σας εχει συστησει να κανονισετε να παρει το θεμα τον δρομο του. Και ασε εμας του λιγους και τους μετριους να καθομαστε στο φορουμ και να κανουμε τους διαγωνισμους μας, την κουβεντουλα μας, τις συναντησεις μας με την ησυχια μας!

 

Αγαπητή Μαριάντζελα, αποφεύγω να συμμετέχω πλέον σε αυτές τις συζητήσεις, αλλά πρέπει να πω ότι μού φαίνεται αδικαιολόγητη αυτή η επίθεση στον Νίκο. Το δε ύφος σου είναι αναίτια επιθετικό και προσωπικό ( ως προς τον Νίκο ), ενώ νομίζω ότι σε χαρακτηρίζει μια κάποια αφέλεια στον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.

 

Όσο για τα υπόλοιπα, πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί ασχολείστε τόσο. Ο καθένας μπορεί να εκφέρει το καθετί, άμα καθόμαστε να υπερασπιζόμαστε τη θέση μας έναντι στον οποιονδήποτε ( χωρίς αυτό να είναι μομφή για τον Λάρι, όλοι μας είμαστε ο "οποιονδήποτε" ), δεν θα βγάζαμε άκρη. Όπως έχει πει κι ο μέγας Βρόμικος Χάρι, " Opinions are like assholes. Everybody's got one and everyone thinks everyone else's stinks ".

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Επειδή, όπως το έχουμε καταλάβει πολύ καλά όλοι μας, η κατάσταση ξέφυγε αρκετά, έχω κάνει αόρατα όλα τα ποστ που θεώρησα άσχετα με το διήγημα. Θα τα επαναφέρω όλα (πλην σπαμ) μία μέρα μετά το τελευταίο άσχετο με το διήγημα σχόλιο. Τα σχόλια θα είναι εκεί, όποιος επιθυμεί μπορεί να απαντήσει με πμ. Αν μετά την επανεμφάνιση των σχολίων συνεχιστεί η ίδια κατάσταση, θα τα διαγράψω όλα, χωρίς πραγματικά να το θέλω.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Craft

Από την άλλη μεριά καθώς δεν θέλεις να σε βάζουν στο τσουβάλι και να μιλάνε για σένα οι υπόλοιποι χαρακτηρίζοντάς σε μετριότητα, μάλλον αυτό πρέπει να σε "έτσουξε" λίγο (με συγχωρείς για την έκφραση), κρίνοντας πάντα από τις απαντήσεις σου στη συνέχεια, είναι καλό να μη βάζεις κι εσύ στο ίδιο τσουβάλι τους άλλους.

 

Επίσης, καλό είναι να φτιάξεις το κομπιουτεράκι σου γιατί τις "πλειοψηφίες" έχει αρχίσει μάλλον να σου τις υπολογίζει λάθος (εκτός και αν δεν διαιρείς με το σωστό αριθμό γυναικών που απάντησαν σε αυτό το τόπικ).

 

Δε νομίζω ότι κάποιος χαρακτήρισε εμένα μετριότητα. Τα περί έτσουξε είναι πάντα φτηνά αλλά εδώ είναι καί άστοχα.

 

Επίσης δεν έβαλα τον εαυτό μου στην πλειοψηφία ούτε είναι κάτι που το επιζητώ. Αυτό ακριβώς δεν έγραψα πιο πάνω;

Share this post


Link to post
Share on other sites
melkiades

Γιατί το παίρνεις προσωπικά αυτό για τη μετριότητα και γιατί (και πάλι) βάζεις και εμένα και τους άλλους μέσα;

 

Αυτό εννοώ.

 

Δεν θα έπρεπε να σου απαντήσω, σε κάθε περίπτωση το ποστ αυτό θα σβηστεί από ότι καταλαβαίνω. Θεώρησα όμως ότι δεν χρειαζόταν να κάνω quote σε κάτι που ο ίδιος είχες γράψει πιστεύοντας, λανθασμένα, ότι θα το θυμόσουν.

Edited by melkiades

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Από την άλλη μεριά καθώς δεν θέλεις να σε βάζουν στο τσουβάλι και να μιλάνε για σένα οι υπόλοιποι χαρακτηρίζοντάς σε μετριότητα, μάλλον αυτό πρέπει να σε "έτσουξε" λίγο (με συγχωρείς για την έκφραση), κρίνοντας πάντα από τις απαντήσεις σου στη συνέχεια, είναι καλό να μη βάζεις κι εσύ στο ίδιο τσουβάλι τους άλλους.

 

Επίσης, καλό είναι να φτιάξεις το κομπιουτεράκι σου γιατί τις "πλειοψηφίες" έχει αρχίσει μάλλον να σου τις υπολογίζει λάθος (εκτός και αν δεν διαιρείς με το σωστό αριθμό γυναικών που απάντησαν σε αυτό το τόπικ).

 

Δε νομίζω ότι κάποιος χαρακτήρισε εμένα μετριότητα. Τα περί έτσουξε είναι πάντα φτηνά αλλά εδώ είναι καί άστοχα.

 

Επίσης δεν έβαλα τον εαυτό μου στην πλειοψηφία ούτε είναι κάτι που το επιζητώ. Αυτό ακριβώς δεν έγραψα πιο πάνω;

Πώς άπτεται το σχόλιο αυτό στα του κειμένου;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Craft

Είναι πολύ σχετικό. Το θέμα τελικά ειναι η Ελευθερία. Το να την ασκεί ο Λάρρυ είναι πρόβλημα φαίνεται.

 

Το περί τζούζει και η σχετική διαστροφή της πραγματικότητας στην οποία απάντησα είναι κατάχρηση ελευθερίας του λόγου. Προφανώς την κάνει η δεσποινίδα επειδή πιστεύει ότι κάποιος την προστατεύει. Και πρέπει να έχει δίκιο.

 

Το τραγικό είναι ότι εδώ είναι forum για συγγραφείς και ότι συγγραφείς μπορεί να είναι τόσο στενοκέφαλοι, τόσο ελάχιστα τολμηροί, τόσο συμβιβασμένοι. Το να έχουν συγγραφείς που είναι στο ξεκίνημα (και πριν το ξεκίνημα) συστήματα επιρροής, στο να γλείφουν, στο να φτιάχνουν κλίκες και όλα αυτά τα λυπηρά. Καλύτερα να πάμε όλοι να γράψουμε τίποτε αντί να ασχολούμαστε με αυτά.

 

Πλέον είναι δικό σας πρόβλημα. Είναι το τελευταίο μου post. Το forum είναι κακοδιαχειριζόμενο και δεν πρόκειται να χάσω άλλο χρόνο postάροντας.

 

Αποκτήστε λίγο τσαγανό επιτέλους.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Npaps παντα ευθεια τα λεω ολα... καλα η κακα η οτιδηποτε εχω να πω...τα διαφορα ποστ μου κατα καιρους το αποδεικνυουν για του λογου το αληθες. Τα πισωμαχαιρωματα και τις ραδιουργιες δεν τις μπορω.

Την μη συνεχιση της συζητησης εκ μερους σου δεν την εκλαμβανω ως αδυναμια.

 

Stanley ξερω πως ο Npaps ειναι φιλος σου και καταλαβαινω γιατι εγραψες αυτο το ποστ, ενω δεν παιρνεις μερος πλεον σε συζητησεις.

Ο,τι ειχα να πω γι αυτη την ιστορια το εχω ηδη πει και δεν θα χασω αλλο χρονο, ουτε θα χαλασω αλλο ποστ.

Οπως και να εχει, θα τολμησω να πω πως προτιμω αυτο το ελαττωμα, την αφελεια απο αλλα...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

 

Stanley ξερω πως ο Npaps ειναι φιλος σου και καταλαβαινω γιατι εγραψες αυτο το ποστ, ενω δεν παιρνεις μερος πλεον σε συζητησεις.

Ο,τι ειχα να πω γι αυτη την ιστορια το εχω ηδη πει και δεν θα χασω αλλο χρονο, ουτε θα χαλασω αλλο ποστ.

Οπως και να εχει, θα τολμησω να πω πως προτιμω αυτο το ελαττωμα, την αφελεια απο αλλα...

 

 

 

 

Έγραψα εδώ γιατί δεν είδα αλλού στο τόπικ τόσο χοντροκομμένη, προσωπική και, κυρίως, αναίτια επίθεση.

 

Όσο για την αφέλεια, αυτός που επηρεάζεται δραστικότερα δεν είναι άλλος από εκείνον που φέρει το χαρακτηριστικό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Αυτο ισχυει για ολα τα ελαττωματα.

Edited by laas7

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Παιδιά, φτάνει. Βάλτε ένα τέλος. Αλλιώς ό,τι έχετε πει, όποιες γνώμες έχετε εκφράσει, θα είναι σαν να μην το έχετε κάνει ποτέ. Αυτό θέλετε;

 

Υπάρχουν τα πμ, υπάρχουν τα μπλογκ, όπου μπορείτε να πείτε ό,τι θέλετε.

 

Τελευταία προειδοποίηση.

 

:cardY:

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Larry Cool

Τί ἦτο πάλιν τοῦτο; Εἰς τὰ ὦτα μου ἔφθανεν ἐλαφρύς, ῥυθμικὸς κτύπος. Προσεπάθησα νὰ τὸν ἀγνοήσω. Ἀλλ’ ὅσον προσεπάθουν νὰ μὴν δίδω σημασίαν, τόσον εὐκρινέστερον τὸν ἤκουον, ὡσὰν τὸν ἐγκρατῆ χριστιανὸν ὅστις ὅσον περισσότερον προσπαθεῖ νὰ κρατήσῃ τὴν σκέψιν του μακρὰν τοῦ πειρασμοῦ, τόσον ἐντονωτέρως σκέπτεται αὐτόν.

 

Τάκ..,τὰκ-τάκ, τάκ! ἀντήχει ὡς ἔμμονος ἰδέα ἐντὸς τοῦ ἐγκεφάλου μου. Ἠγέρθην, κατέβην τοὺς ὀρόφους, ἐπέρασα ἀπὸ τὴν reception, τὴν αἴθουσαν μουσικῆς, τὸ ἑστιατόριον, τὰ μαγειρεῖα, τὰς ἀποθήκας, τὰ πλυντήρια... Ἀπόλυτος ἐρημία! Ἅπαντες ἐκοιμῶντο τοιαύτην ὥραν καὶ τὸ ξενοδοχεῖον ἀπέπνεεν τρομακτικὴν ἐντύπωσιν ἐγκαταλελειμμένου οἰκοδομήματος.

 

Τάκ.., τὰκ-τάκ, τάκ!

 

Ἤνοιξα τὴν θύραν τῶν θερμῶν λουτρῶν. Ὤζεν[1] χλώριον καὶ οὐρία, ἡ δὲ ἀτμόσφαιρα ἦτο ἀποπνικτικὴ ἐκ τῆς πνιγηρᾶς θερμότητος -αὐχμοῦ. Αἱ ἐγκαταστάσεις ἦσαν παλαιαί, ἐφθαρμέναι καὶ ὀξειδωμέναι. Εἰς τὸ μέσον ὑπῆρχεν μεγάλη, παραλληλεπίπεδος δεξαμενὴ κολυμβήματος, ἐκ τῆς ἐπιφανείας τῆς ὁποίας ἀνεδίδοντο ἀτμοὶ ὡς φαντάσματα. Τὸ ὕδωρ τῆς κολυμβήθρας ἦτο ἀκάθαρτον ἐνῷ ἀσύλληπτον δίκτυον διαθλάσεων καὶ ἀντανακλάσεων ἐκινεῖτο ἀενάως ἐπὶ τῶν λιθοκτίστων τοίχων καὶ τοῦ θόλου τῆς ὑψηρεφοῦς αἰθούσης.

 

Τάκ..,τὰκ-τάκ, τάκ! Ἡ ἠχὼ ἐπολλαπλασίαζεν τοὺς κτύπους.

 

Εἶδον τότε τὴν μικρὰν Μάρφα, τὴν ψωλώδη ἀνεψιὰν τῆς δουκίσσης Ὀριάν, ἡ ὁποία ἔπαιζεν τὸ ‘κουτσό’, ἐμπηδοῦσα ἐναλλὰξ εἰς τὰς λευκὰς καὶ μελανὰς πλάκας τοῦ ὑγροῦ δαπέδου, καὶ ὁ κρότος τὰκ-τάκ τῶν μποτινιῶν της ἀντήχει εἰς ὁλόκληρον τὸ ξενοδοχεῖον. Καὶ πατοῦσα εἰς λευκὴν πλάκα, «εἶμαι!» ἀνεφώνει, μεταπηδοῦσα δὲ ἀκολούθως εἰς παρακειμένην μέλαιναν,«δὲν εἶμαι!» ἔλεγεν κι ἐξηφανίζετο...

 

-«Εἶμαι- δὲν εἶμαι, εἶμαι - δὲν εἶμαι», ἐνεφανίζετο καὶ ἀπηλείφετο κατὰ διαδοχικὴν ἐπανάληψιν.

 

-«Marfa!» ἐφώνησα. Τάκ, τὸ πεῶδες κοράσιον ἐστάθη ἐπὶ λευκῆς πλακὸς κι ἐστράφη πρὸς τὸ μέρος μου. «Τὶ κάμνετε ἐδῶ τοιαύτην προκεχωρημένην ὤραν;!» ἠρώτησα.

 

-«Παίζω»

 

-«Τί παίζετε;!»

 

-«'Τὸ εἶμαι-δὲν εἶμαι’. Πρόκειται περὶ τοῦ κοσμικοῦ παιγνίου τοῦ χρόνου ὅστις ἐμφανίζει καὶ ἀφανίζει τὰς ἀπειραρίθμους μορφὰς τῆς ζωῆς κατὰ τὴν δίκην αὐτοῦ»

 

-«Φοβοῦμαι ὅτι δὲν σᾶς κατανοῶ»

 

-«Ἐκπηδῶ ἐκ τοῦ ‘εἶναι’ ἐν τῷ ‘μὴ εἶναι’ καὶ τούμπαλιν. Εἰσέρχομαι ἐν τῷ κόσμῳ καὶ ἐξέρχομαι αὐτοῦ. Παλινδρομῶ μεταξὺ ὑπάρξεως καὶ ἀνυπαρξίας δι’ ἁλμάτων. Κατελάβατε;»

 

-«Ὄχι· πῶς ἀφανίζεσαι ἐκ περιτροπῆς καὶ κατόπιν παρουσιάζεσαι ἐκ νέου;»

 

-«Μὰ εἶναι ἁπλοῦν, καλὲ κύριε. Τὴν μίαν στιγμὴν εἶμαι παροῦσα καὶ τὴν ἑπομένην ἀποῦσα κατὰ διαμοιβήν. Πατῶ δηλαδὴ εἰς τὰς στιγμάς, ζῶ πάντοτε εἰς τὸ παρόν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἐσᾶς ὅστις πλανᾶσθε ὁτὲ μὲν εἰς τὸ παρελθόν, ὁτὲ δὲ εἰς τὸ μέλλον καὶ οὐδέποτε ἵστασθε ἐπὶ τοῦ παρόντος»

 

 

 

 

 

<br clear="all">[1] βρωμοκοπούσε

post-2900-0-64855100-1329583560_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
Larry Cool

Τὸ ἀκατανόητον:

 

Τώρα τὸ πυκνὸν ἀκατανόητον σκότος εἰσέβαλλεν ὁρμητικῶς καὶ μετὰ βοῆς μέσῳ τοῦ ῥήγματος διαχεόμενον εἰς τὴν αἴθουσαν σχηματίζον ἑλικώσεις περὶ ἑαυτόν, οὐράνια ἑλίγματα, συνελίξεις καὶ σπειρώσεις, ὡς καπνὸς ἢ ὡς μελάνη ἐγχεομένη ἐντὸς ὕδατος. Καὶ ὅ,τι κατέπινεν –ἄνθη,σκεύη, τραπέζας, καθίσματα, παραπετάσματα– ἐξηφανίζετο, οἱ δὲ θαμῶνες βλέποντες τὸν ζόφον ἁπλωνόμενον ὑπεράνω τῶν κεφαλῶν των ὡς τεράστιον ἀπειλητικὸν ὀκτάποδα, ἠγέρθησαν καὶ ἤρχισαν νὰ τρέχουν πανικόβλητοι. Καὶ ὅ,τι οἱ πλόκαμοι τῆς νυκτὸς ἐτύλιγον,τὸ ἠφάνιζον –ἄλλου τὴν κνήμην, ἄλλου τὴν χεῖρα, ἄλλου τὸν ἀγκυλωτὸν μύστακα. Ἡ ὀξεῖα κραυγὴ γυναικὸς διεκόπη ἀποτόμως ὅταν ἡ σκοτία κατέλαβεν καὶ ἔσβησεν τὴνκεφαλήν της. Ἡ ἀκέφαλος κυρία ἔτρεχεν μὲ ὑψωμένας χεῖρας προσκρούουσα τῇδε κακεῖσε εἰς τοὺς τοίχους καὶ τὰ ἔπιπλα... Ἐν ὀλίγοις, ὀρυμαγδός, πανικὸς καὶ ἀπερίγραπτον πανδαιμόνιον ἐπεκράτουν εἰς τὴν αἴθουσαν.

 

-«Τί συμβαίνειειει..;» ἐφώναξα πρὸς τὸν κύριον Μπαρντό, συγκρατῶν τὸν πῖλον μου ἐπὶκεφαλῆς διὰ νὰ μὴν τὸν παρασύρῃ τὸ βουερόν, βίαιον σκότος.

 

-«Ὤωω..! Τὸ ἀκατανόητον εἰσβάλλει εἰς τὸν νοῦν σας καὶ κάμνει ‘delete’ τὰς νοητικὰς παραστάσεις! Ὤωω..! Μορφαὶ καὶ ὀνόματα χαάνονται τώρα... Μορφαὶ καὶ ὀνόματα χααάνονται...»

post-2900-0-48712400-1330862097_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
Larry Cool

54. Ἡ εὐρύκολπος νύμφη

 

-«Ὦ ἀγαπητέ, γίνητε ἐραστής μου, γίνητε ἐραστὴς τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσεως! Θὰ σᾶς χρίσω κύριόν μου· κύριον τῶν μυστικῶν τῆς φύσεως καὶ τοῦ πνεύματος» ἔλεγεν ἡ δολερὰ γόησσα καθώς μὲ ἐθώπευεν καί μὲ ἠσπάζετο. «Διὰ τῆς ἐπιστήμης θὰ πραγματοποιήσητε τὰς ἐλπίδας σας διὰ κοινωνικὴν πρόοδον καὶ εὐημερίαν, καὶ θὰ γνωρίσητε τὴν περὶ κόσμου ἀλήθειαν. Ἡ γνῶσις μου εἶναι ἡ δύναμις διὰ τῆς ὁποίας θὰ οἰκοδομήσητε τὸ μέλλον τὸ ὁποῖον ὀνειρεύεσθε...

 

»Ἰδοὺ ἡ πύλη μου, ἡ πύλη τῆς Γνώσεως» ἔλεγεν τείνουσα καὶ διανοίγουσα διὰ τῶν δακτύλων τὰ μακρά, ἐλαστικὰ χείλη τοῦ αἰδοίου της. «Εἰσέλθετε, εἰσέλθετε κύριε ἵνα γευθῆτε τὴν ὑψίστην τῶν ἡδονῶν, τὴν ἡδονὴν τῆς Γνώσεως...» Καὶ διὰ θελκτικῶν καὶ κολακευτικῶν λόγων –«τί ἐραστής! τί ῥωμαλέοςἐραστής, θεέ μου εἶσθε!»– ἡ σαγηνευτικὴ νύμφη μὲ ὑπνώτιζεν καὶ μ’ ἔχωνεν εἰς τὸν ἡδύν, ὀλισθηρόν της κόλπον ὅστις διεστέλετο τερατωδῶς καταπίνων με ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ὡς βόας τὸ ἄτυχον θήραμα αὐτοῦ.

 

Καὶ οὐδεμίαν ἀντίστασιν προέβαλον ὁδυστυχής, διότι ἡ λαγνεία τῆς Γνώσεως –ψυχοβλαβὴς καὶ ὑπουλοτέρα πάσης ἄλλης–παρέλυεν τὰ μέλη μου καὶ ἐξουδετέρωνεν τὴν θέλησίν μου ἕως ὅτου ἐξηφανίσθην, ἀπορροφηθεὶς ὁλόκληρος ὑπὸ τῆς εὐρυκόλπου νύμφης.

 

Ἀφοῦ μὲ ἐνεκολπώθη, εὑρέθην εἰς πορφυρὸν βλεννῶδες σπήλαιον, τὰ σαρκώδη τοιχώματα τοῦ ὁποίου διετρέχοντο ἀπὸ ἡδονικὰ ῥίγη.Οἱ ἡδεῖς χυμοὶ ἐνεπότισαν τὰ κύτταρα τοῦ σώματός μου καὶ μεθυστικὴ ἀπόλαυσις ἐπλημμύρισεν τὰς αἰσθήσεις μου. Παρεδόθην ἄνευ ὅρων εἰς ἕν ἄνευ ὁρίων καθολικόν, ὁλόσωμον ὄργιον,καὶ φθάνουσα ἡ θεὰ ἐν τέλει εἰς ὀργασμικὴν ἔξαρσιν, ἀνεσείσθην βιαίως ὡς εἰς ἐφαλτήριον ἢ βατῆρα, ὁ δὲ τεράστιος κολπικὸς μῦς μ’ ἔσφιγξεν σπασμωδικῶς κατ’ ἐπανάληψιν μέχρι ἀσφυξίας.

 

Τὸ ἡδονικὸν μαρτύριον διήρκησεν ὥρας πολλὰς ἕως ὅτου ἡ πολυοργασμικὴ νυμφομανὴς ἀπεκοιμήθη ἐπιτέλους ἐξηντλημένη καὶ ἱκανοποιημένη.Τότε ὁ συσφιγκτὴρ μῦς ἐχαλάρωσεν καὶ ἐξῆλθον λάθρα ἵν’ ἀναπνεύσω ὀλίγον καθαρὸν ἀέρα ὁ τάλας, πρὶν ἡ μαινὰς ἀφυπνισθῇ καὶ μ’ ἐπαναχώσῃ εἰς τὸ ὑπερφυσικόν της αἰδοῖον.

 

Ἐνθυμοῦμαι ἐκείνην τὴν περίοδον τῆς ζωῆς μου ἀμυδρῶς ὡς διαρκῆ ὀνείρωξιν, τετυλιγμένος εἰς ἀχλὺν ἡδυπαθείας, ἐντὸς βόμβυκος τρυφηλότητος, ἔκδοτος εἰς τὰς ἡδονάς, αἰσθανόμενος ἀπέραντον ἀδυναμίαν, παραλελυμένος ἐκ τοῦ ἐκλύτου βίου, ἐξηντλημένος ἐκ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἐκσπερματίσεων.

 

 

 

Edited by Larry Cool

Share this post


Link to post
Share on other sites
Larry Cool

55. Δὲν εὑρισκόμεθα ἐντὸς τοῦ κόσμου· ὁ κόσμος εὑρίσκεται ἐντός ἡμῶν

 

Εὑρισκόμην εἰς τὸ κατακεκλυσμένον ὑπὸ ὑδάτων δωμάτιόν μου, ἡ στάθμη τῶν ὁποίων ἔφθανεν ἕως τοῦ στήθους μου καὶ πέριξ μου ἐπέπλεον ἐν μεγάλῃ ἀταξίᾳ –φύρδην μίγδην– τὰ βιβλία μου, τὰ ἐνδύματά μου, ὁ πίλος μου, καθίσματα, σινδόναι, καὶ κάθε τι τοῦ ὁποίου ἡ ἄνωσις ἦτο μεγαλυτέρα τοῦ βάρους αὐτοῦ...

 

Ἡ κατάστασις δὲν ἦτο ἁπλῶς ἀνεξήγητος· ἦτο κυρίως καὶ πρὸ πάντων ἀνησυχητική. Ἡ μόνη λογικὴ ἐξήγησις τὴν ὁποίαν ἤμην εἰς θέσιν νὰ φαντασθῶ, ἦτο ὅτι ἀφυπνίσθην εἰς ἄλλον ὄνειρον καὶ ὅτι ὁλόκληρος ἡ ζωή μου ἦτο μία διαδοχὴ ὀνείρων κατὰ τὴν ὁποίαν πρὶν ἐξέλθω τελείως ἐκ τοῦ ἑνὸς εἰσηρχόμην ἤδη εἰς τὸ ἑπόμενον. Ἠσθανόμην λίαν ἄρρωστος καὶ διεκολύμβησα μὲ κόπον πρὸς τὴν τουαλέτταν. Ἐστάθην μὲ τοὺς πόδας εἰς διάστασιν, ἐξήγαγον τὸ πέος μου, ἀλλ’ εὑρέθην εἰς δεινὴν ἀμηχανίαν διότι πῶς νὰ οὐρήσω ἀφοῦ ἤμην ἐντός τοῦ ὕδατος καὶ τὰ οὖρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐνέχυνον θὰ διεχέοντο εἰς τὸ ὕδωρ καὶ θὰ ἤρχοντο εἰς ἀναγκαστικὴν ἐπαφὴν μὲ τὸ σῶμα μου –ἔστω καὶ ἠραιωμένα– ἐνδεχόμενον τὸ ὁποῖον μοῦ προεκάλει ἀηδίαν καὶ ἀπέχθειαν; Καὶ τελικῶς δὲν οὔρησα κι ἐτοποθέτησα καὶ πάλιν τὸ πέος μου ἐντὸς τῆς περισκελίδος.

 

Εἶδον τὸ πρόσωπόν μου εἰς τὸν καθρέπτην καὶ εἶχον ὄψιν ψυχοπαθοῦς εὑρισκομένου εἰς χαοτικὴν σύγχυσιν. Ἕνας ἀπτηνοδύτης[1] ἐπὶ τοῦ φοριαμοῦ, ἰδών με ἐτρόμαξεν καὶ κατεδύθη ἐν τοῖς ὕδασι. Ὡμοίαζον πρὸς τὴν αὐτοπροσωπογραφίαν τοῦ 1912 τοῦ Egon Schiele, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ καλλιτέχνης εἶχεν ἀποτυπώσει μὲ ἀπαράμιλον ἐκφραστικότητα τὴν ὑπαρξιακήν του ἀγωνίαν.

 

Ἤνοιξα τὸ στόμα διὰ νὰ κάμνω λαρυγγοσκόπησιν καὶ τρομοκρατηθεὶς μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶδον –ἢ μᾶλλον, μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν εἶδον– τὸ ἔκλεισα αὖθις ἐπιθέτων καὶ τὴν παλάμην!

 

Ὅμως ἡ περιέργεια κατενίκησεν τὸν φόβον, καὶ μετ’ ὀλίγον τὸ ἤνοιξα διστακτικῶς ἵνα βεβαιωθῶ περὶ τοῦ σκανδαλώδους φαινομένου.

 

Πῶς νὰ σᾶς τὸ περιγράψω, ἀγαπητὴ ἀναγνώστρια χωρὶς νὰ σᾶς ἀνησυχήσω... Ἐντός μου ἤμην ἀπύθμενος, σκοτεινὴ ἄβυσσος. Δὲν εἶχον γλῶτταν, μήτε λάρυγγα, μηδὲ σπλάγχνα· δὲν εἶχον τίποτε· ἤμην ἄδειος, κοῦφος, σπηλαιώδης· ἤμην πεφυσημένον δέρμα, κέλυφος μόνον, ἀκατοίκητον σκήνωμα. Ἐπηληθεύετο κατὰ τὸν πλέον κατηγορηματικὸν τρόπον ὁ ἐκ γενετῆς ὑπαρξιακός μου φόβος ὅτι ἤμην περίβλημα τοῦ τίποτε, ἔλυτρον τοῦ κανενός, τέλειον περίγραμμα τοῦ μηδενός.

 

Ἐκοίταζον τὸ ἐπὶ τοῦ καθρέπτου ἔντρομον εἴδωλόν μου καὶ ἠσθανόμην συντετριμμένος. Ἤνοιξα καὶ πάλιν τὸ στόμα. Καὶ παρατηρῶν αὐτὴν τὴν φορὰν μὲ προσοχὴν καὶ ψυχραιμίαν ἰατροῦ, διέκρινα ἐντός μου εἰς τὸ ἀχανές, σκοτεινὸν διάστημα τὸ μικρόν, φωτεινὸν ξενοδοχεῖον ταξιδεῦον μονῆρες ἐν μέσῳ γαλαξιῶν, ἀστέρων, νεφελωμάτων καὶ πλανητῶν.Ἴλλιγγον μετὰ δέους ἠσθάνθην, καὶ ἠπόρησα, καὶ τὰ μάλα ἐθαύμασα πῶς τὸ ξενοδοχεῖον καὶ τὸ ἄπειρον σύμπαν εὑρίσκοντο ἐντὸς τοῦ πεπερασμένου σώματός μου! Ὁ νοῦς μουδὲν τὸ ἐχώρει.

 

-«Δὲν εὑρίσκεσθε ἐντός τοῦ κόσμου· ὁ κόσμος εὑρίσκεται ἐντός σας»

 

Ἐστράφην καὶ εἶδον ἔκπληκτος τὴν μικρὰν Μάρφα –τὴν παῖδα μὲ τὸ πέος– καθημένην μὲ ἀνοικτοὺς πόδας ἐπὶ μεγάλης ταρταρούγης -θαλασσίας χελώνης ἡλικίας ἄνω τῶν 300 ἐτῶν.

 

www.issuu.com/larrycool

 

 

<br clear="all">[1] πιγγουίνος

Edited by Larry Cool

Share this post


Link to post
Share on other sites
Larry Cool

56. Τὰ ὕδατα τοῦ ἀσυνειδήτου:

 

Ὁ διάδρομος εἶχεν μετατραπῇ εἰς ὁρμητικὸν ποταμὸν καὶ τὰ φρεάτια τῶν ἀνελκυστήρων εἰς ἠχηροὺς καταρράκτας. Πανταχόθεν ἠκούοντο κελαρύσματα, βορβορυγμοί, γλουγλουκισμοί, κοχλασμοί, παφλασμοὶ καὶ φλοισβίματα. Ὑδάτιναι φλέβες διέτρεχον τοὺς τοίχους καὶ τὰς ὀροφὰς ἐσωτερικῶς, καὶ ὅπου τα ὕδατα εὕρισκον ρωγμὴν ἐξηκοντίζοντο ὡς πίδακες ἕνεκα μεγάλης πιέσεως.

 

Φθάνοντες εἰς τὸ κεντρικὸν κλιμακοστάσιον παρεσύρθημεν ὑπὸ τοῦ ρεύματος καὶ ἐκάμαμεν ἑλικοειδὲς rafting εἰς τὸν καταρρέοντα χείμαρρον τῆς μεγαλοπρεποῦς art nouveau κεντρικῆς κλίμακος, ἀπολήξαντες εἰς τὴν μεγάλην αἴθουσαν τῶν δεξιώσεων ἔνθα τὰ ἔπιπλα ἐπέπλεον, καὶ ὅπου ἐπὶ τῶν τραπεζῶν ἐπέβαινον οἱ ἀξιότιμοι πελάται οἱ ὁποῖοι ἐγέλων καὶ διεσκέδαζον διεξάγοντες ἀπηδαλιοχήτους ἀγώνας χρησιμοποιοῦντες τὰς χεῖρας των ὡς κώπας, ἀναφωνοῦντες -ἄαα!, ὤωω!, ἴιι!, ὅταν τὰ αὐτοσχέδια σκάφη των συνεκρούοντο καὶ ἀνετρέποντο.

 

Καὶ ἐν μέσῳ ὅλων αὐτῶν, ὁ maitre d’ hotel μεσιὲ Μπαρντὸ ματαίως ἐπάσχιζεν νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν τάξιν –«κυρίαι μου, κύριοι, παρεκτρέπεσθε, δὲν εἶναι κόσμιον»– τίλλων τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς του ἐκ τῆς ἀπελπισίας, ἀναστενάζων –«mon Dieu,quelle catastrophe!»– ἐνῷ τὰ lift boys καὶ οἱ laquais (λακέδες) ἵσταντο ἀμήχανοι κρατοῦντες σάρωθρα, μάκτρα καὶ κάδους –ἐξοπλισμὸς ἐντελῶς ἀναποτελεσματικὸς καὶ ἀκατάλληλος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοιούτου μεγέθους κατακλυσμοῦ καὶ ἐλευθεριότητος.

 

Ἰδὼν με ὁ Μπαρντὸ ὕψωσεν ἐκ τῆς ἀπελπισίας τὰς χεῖρας κραυγάζων:

 

-«Μεσιὲ Λαρρύ, ἂχ μεσιὲ Λαρρύ, κάματε κάτι ἐπιτέλους! Δὲν τολμῶ νὰ ἀναλογισθῶ τὴν βλάβην τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἡ φήμη τοῦ ξενοδοχείου μας!»

 

-«Δὲν πταίω ἐγώ, κύριε Μπαρντό· τὸ ἀσυνείδητον ὡς γνωστὸν εἶναι ἀνεξέλεγκτον. Ὑπόσχομαι ὅμως, νὰ κάμω πᾶν τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν ἵν’ ἀποκαταστήσω τὴν βλάβην»

 

Διεσχίσαμεν τὴν μεγάλην αἴθουσαν μὲ ὀρθίαν κολύμβησιν –κοινῶς, ὀρθοπλεξιὰ– ἀγγίζοντες τὰ ὑπὸ τῶν ποδῶν μας πλέοντα μαῦρα ἐπικίνδυνα κήτη τὰ ὁποῖα ἐγέννα διαρκῶς τὸ ὑποσυνείδητόν μου, καὶ μετέβημεν εἰς τὰ οὐρητήρια τῶν ἀνδρῶν.

 

Ὁ Marcel ἔκυψεν καὶ ἀπεκοχλίωσεν τὸ περικόχλιον τῆς ἀποχετεύσεως τοῦ οὐρητήρα διὰ τοῦ γαλλικοῦ του κλειδίου –κ. κάβουρα– καὶ καθὼς ἀπέφραζεν τὸν ἀποχετευτικὸν ἀγωγόν...

 

-«Marcel Duchamp!» τὸν ἀνεγνώρισα αἴφνης, δεικνύων αὐτὸν διὰ τοῦ δείκτου τῆς δεξιᾶς. «Σὺ εἶ ὁ Marcel Duchamp» ἐφώναξα, «ὁ γάλλο-ἀμερικανὸς καλλιτέχνης ντανταϊστὴς καὶ ὑπερπραγματιστής, ὁ δημιουργός της θρυλικῆς ‘fountain’[1]»

 

-«Μὲ ἐνεθυμήθητε!»

 

-«Πῶςκαὶ ὑδραυλικός, Marcel?»

 

-«Μὰ εἶναι φυσικὸν ἡμεῖς οἱ ὑπερρεαλισταὶ νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὰ ὑδάτινα ὄνειρα τὰ ἐκπηγάζοντα τοῦ ἀσυνειδήτου. Ἐξ ἄλλου, διὰ τῶν ὀνείρων πλάθομεν τὸν κόσμον ἐντός τοῦ ὁποίου ζῶμεν»

 

http://issuu.com/lar..._______________

 

 

<br clear="all">[1] ‘Fountain’ is a 1917work by Marcel Duchamp. It is one of the pieces which he called readymades (also known as found art), because he made use of an already existingobject—in this case a urinal, which he titled Fountainand signed ‘R. Mutt’.

 

από,http://en.wikipedia.org/wiki/Fountain_(Duchamp)

post-2900-0-20684500-1336075179_thumb.jpg

post-2900-0-09866800-1336075219_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
Larry Cool

Το μανιφέστο του Andre Breton:

 

«Κυρίαι καὶ κύριοι, διὰ τῆς παρούσης ἱδρυτικῆς διακηρύξεως καταργεῖται ἀμετακλήτως ὁ προηγούμενος κόσμος καὶ θεμελιοῦται νέος, λαμπρὸς κι ἐκπληκτικός. Ὁ παλαιὸς κόσμος τεθαμμένος ὑπὸ τῆς κόνεως τῆς πλήξεως παραδίδεται πλέον εἰς τὴν ἀρχαιολογικὴν σκαπάνην.

 

»Ἡμεῖς τὸ νέον γένος τῶν ἀνθρώπων, ἀπεκδυόμεθα τὸ παλαιόν μας δέρμα. Γυμνότεροι τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας, κι ὡραῖοι ὡς ὄνειρα ἐαρινά, βαδίζομεν πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει φανερωθῇ ἀκόμη.

 

»Αἱ συνειδήσεις μας ἰριδίζουν εἰς τὸν ἥλιον ὡς πομφόλυγες· ταξιδεύομεν ἐντός τους εἰς τὸ ἄπειρον διάστημα ἀναζητοῦντες τὴν οὐτοπίαν.

 

»Κυοφοροῦμεν τοὺς ἑαυτούς μας· πέπρωται νὰ γεννήσωμεν τὸ ἀπίθανον.

 

»Εἰς τὴν νέαν ζωήν,πρώτιστον μέλημα τῶν γυναικῶν θὰ εἶναι νὰ διατηροῦν ἀμείωτον τὴν στῦσιν τῶν ἀνδρῶν· τῶν δὲ ἀνδρῶν, νὰ στιλβώνουν τὰ χρυσᾶ κομβία τῶν χλαινῶν τους –καὶ τοὺς ἀστέρας τ’ οὐρανοῦ βεβαίως- καθὼς ἐπίσης νὰ δημιουργοῦν νέους γαλαξίας διὰ τοῦ σπέρματός των.

 

»Συμβουλὴ πρὸς τοὺς μικρόνοες: Ῥίψατε τὸν ἐγκέφαλόν σας εἰς τὰ ἀπορρίμματα· ἀφήσατε τὸ κρανίον σας κενὸν νὰ ἔλθουν αἱ χελιδόνες νὰ κατασκευάσουν φωλεάς. Νὰ ἔλθῃ ἐπιτέλους ἡ ἄνοιξις τῶν ἰδεῶν!

 

»Ἰδού! Οἱ δάκτυλοι τῶν χειρῶν μου γέγοναν φλόγες καὶ ψηλαφοῦν τὰ σκότη.

 

»Μὴν φοβεῖσθε! Μᾶς ὁδηγεῖ ἐκείνη ἡ ἐπὶ τῶν ὁδοφραγμάτων νεαρά, -ἡ ἐπανάστασις! Ἰδού! σχίζει τὸ φόρεμά της· τὰ στήθη της γίνονται λευκαὶ περιστεραὶ κι ἀφίπτανται· εἰς τὴν θέαν τοῦ αἰδοίου της πᾶσαι αἱ ἐξουσίαι ὠχριοῦν καὶ τρέπονται εἰς ἄτακτον φυγήν.

 

»Ἐπανάστασις εἶναι τὸ στιγμιαῖον ρῆγμα εἰς τὸν χρόνον μέσῳ τοῦ ὁποίου διαφαίνονται προοπτικαὶ ἀπεριόριστοι κι ἀδιανόητοι. Ἐπανάστασις εἶναι ἡ διάρρηξις τοῦ σώματος, ἡ ὑπέρβασιςτοῦ ποταποῦ ‘ἐγώ’ μας, ἡ ἀγρία συνουσία θεῶν καὶ ἀνθρώπων, ἡ μέθη τῆς μεθέξεως.

 

»Νὰ τὸ ἀποσαφηνίσωμεν ἅπαξ διὰ παντός: ἡ ἐξουσία παρασιτεῖ εἰς βάρος μας· ῥοφεῖ τὴν οὐσία μας, λεηλατεῖ τὰς ζωάς μας. Ἐπ’αὐτοῦ, καμμία ἀμφιβολία.

 

»Μὲ τὰ ράκη τῶν γόων μας, ἡ θύελλα ράπτει τὸ φόρεμα τῆς νέας ἐποχῆς.

 

»Λύκοι, νὰ φοβῆσθε τὴν ὀργὴ τῶν ἀμνῶν. Εἰς τὸ σεληνόφως θὰ λάμψουν οἱ ὀδόντες τους.

 

»Μείνατε ἀτρεμεῖς εἰς τὰςθέσεις σας! Ἰδού! Διὰ μέσου τῶν καπνῶν καὶ τῶν φλογῶν τῶν πυρπολημένων πόλεων διέρχεται ἀτάραχος ἡ σελήνη. Ἀφουγκρασθεῖτε! Διὰ μέσου τῶν κραυγῶν καὶ τῶν πυροβολισμῶν, ἀκούγεται ἀπόκοσμον ἆσμα μικρᾶς κορασίδος.

 

»Μὴν κινηθῇ κανείς! Τὸ χρῆμα καταργεῖται. Ὡς νόμισμα συναλλαγῶν ὁρίζεται ὁ ἔρως. Πλούσιοι οἱ ἔχοντες πολλοὺς καὶ συνταρακτικοὺς ὀργασμούς. Ἡ ἰσοτιμία καθορίζεται ὡς ἑξῆς: πᾶς ἀποσπερματίζων ἔχει λαμβάνειν τριάκοντα μεδίμνους[1]σίτου.

 

»Ἀμὴν λέγω ὑμῖν: θὰ ἔλθῃ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κοιτάζητε τὰ χαρτονομίσματα καὶ δὲν θὰ ἐνθυμῆσθε εἰς τί ἐχρησίμευον.

 

»Ἐβίβα σύντροφοι! Ποιεῖτε ἀκαταπαύστως κόσμους διὰ τῆς ποιήσεως!»

 

»Φίλαι καὶ φίλοι, σώζεσθαι διὰ τῆς τέχνης!»

 

»Κυρίαι καὶ κύριοι, ὁμαδὸν καὶ διὰ ἅλματος θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν παράδεισον!»

 

-«Χύνομεεεν!»

 

Ὁ ἐνθουσιασμὸς ἦτο τοσοῦτον μέγας, ὥστε ἡ ἐρωτικὴ ἅλυσος ἐθραύσθη, καὶ ἤρξαντο ἅπαντες ἐκτελοῦντες τυχαίας, τεθλασμένας τροχιάς, ὡς μόρια θερμοῦ ἀερίου, συγκρουόμενοι ἀλλήλους, προσκρούοντες ἐλαστικῶς ἐπὶ τῶν τοίχων, τῆς ὀροφῆς καὶ τοῦ δαπέδου.

 

 

 

http://www.georgekant.com/?p=3668

 

 

<br clear="all">[1] Μέδιμνος: μέτρον σιτηρών χωρούν 6 εκκτείς, 48χοίνικας, 192 κοτύλας.

post-2900-0-43698100-1337494172_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
constantinos

αχαχαχαχαχαχαχα! Μπα σε καλό σας βραδιάτικα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..