Jump to content
BladeRunner

50 Βιβλία για το 2012

Recommended Posts

jjohn

33. Κράτα Τα Μάτια Σου Κλειστά-John Verdon(σελ 685)

Την μέρα του γάμου της η Τζιλλιαν Πέρι πάει για λίγο στο σπιτάκι του κηπουρού για να μιλήσει μαζί του. Μετά από λίγη ώρα, όταν μπαίνει ο άντρας της στη μικρή καλύβα, την βρίσκει αποκεφαλισμένη και ο κηπουρός δεν είναι πουθενά. Τα σκυλιά της αστυνομίας που καταφθάνουν αργότερα ακολουθάνε την οσμή του και καταφέρνουν να βρουν μια ματωμένη μαχαίρα λίγα μέτρα πιο μακριά. Αλλά το περίεργο είναι πως σε εκείνο το σημείο η οσμή του κηπουρού χάνεται. Τέσσερις μήνες αργότερα, και ενώ δεν έχει σημειωθεί ιδιαίτερη πρόοδος, ο Ντέιβ Γκάρνει αναλαμβάνει δράση. Πρόκειται για κλασικό page turner με μία μεγάλη και αρκετά καλή ιστορία και ο γρίφος με την εξαφανισμένη οσμή είναι πέρα για πέρα καλοδεχούμενος, κυριώς επειδή εξηγείται ικανοποιητικά. Δύο παραπονάκια μόνο. Το πρώτο έχει να κάνει με την επιλυση της ιστορίας που την βρήκα τραβηγμένη και δεύτερον πως μοιάζει σε αρκετά σημεία με το προηγούμενο(Σκέψου έναν αριθμό). ΌΠως και να 'χει όμως είναι βιβλίο που παρά το μεγάλο του μέγεθος το τελείωσα σε τρεις αναγνώσεις. Τώρα περιμένουμε το τρίτο..

34.Η Μοναξιά Της Ασφάλτου-Δημήτρης Μαμαλούκας(σελ 332)

Εδώ παρακολουθούμε τις λίγες μέρες από τις ζώες του Τσίκη, διεφθαρμένου μπάτσου, του Αμιρ ενός λαθρομετανάστη που θρηνεί τον γιο του, της Δέσποινας μίας κοπέλας που κουβαλάει ψυχικά τραύματα γιατί λόγω της αμέλειας της χάθηκε ο μικρός της αδερφός και τέλος του Πετράρχη ενός δολοφόνου που ψάχνει να βρει την "Λάουρα".

Το βασικό μείον του βιβλίου είναι πως μέχρι την μέση δεν έχει πλοκή, αλλά προσπαθεί να μας γνωρίσει -ανεπιτυχώς- τους πρωταγωνιστές. Μετά συμβαίνουν κάποια γεγονότα και το βιβλίο αποκτάει ως δια μαγείας λόγω ύπαρξης. Κάτι άλλο που δεν μου άρεσε ήταν πως το τέλος δεν μοιάζει τόσο με τέλος, αλλά με αρχή μίας νέας ιστορίας. Γενικά, όχι κακό, αλλά με μικρότερες σελίδες θα ήταν πολύ πιο καλό.

Edited by jjohn

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mors Planch

1. Το Υπέροχο Σάβανο της Εξουσίας, Αλέξης Τότσκας (282)

2. Η Ιστορία της ΑΕΚ, Πανος Μακρίδης (75)

3. Travels in Northern Greece, William Martin Leake (527)

4. To outlive eternity and other stories, Poul Anderson (708)

5. War Maid's Choice, David Weber (496)

6. Man-Kzin Wars XIII, Larry Niven (288)

7. 1636 The Kremlin games, Eric Flint & George Huff (400)

8. Ο κόσμος στα μέτρα του, Χ Χωμενίδης (414)

9. Ρούμελη, Patrick Leigh Fermor (406)

10. Το Εβενινο λαούτο, Παναγιώτης Αγαπητός (582)

11. The Chosen, S.M. Stirling & David Drake (480)

12. Glasshouse, Charles Stross (352)

13. Τα Ουγγρικά ψάρια, Γιάννης Πλιώτας (189)

14. The mammoth book of new Jules Vernes adventures (498)

15.Οι Σύμμαχοι και η κρίση στην Ανατολή, E. Nicol (223)

16. Transition, Ian Banks (469)

17. Τα επόμενα 100 χρόνια, George Friedman (389)

18. The Apocalypse Codex, Charles Stross (326)

19. Εμφύλιος, Κ. Κόλμερ (186)

20. Ο καθρέφτης του φεγγαριού, Αντιγόνη Πόμμερ (287)

21. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, Γιώργος Καπράνος (317)

22. Ρόδος 1306-1522 μια Ιστορία, Βαγγέλης Παυλίδης (181)

 

 

Ο καθρέφτης είναι ένα βιβλίο με πρωτότυπη, για τα Ελληνικά δεδομένα, ιδέα, του οποίου η συγγραφέας φαίνεται να έκανε τα μαθήματα της ως προς το περιβάλλον της Βραζιλίας στο οποίο εκτυλήσεται. Χάνει αρκετά στην ποιόητα της εκτέλεση δυστυχώς. Ωστόσο το τελικό σύνολο είναι, σχετικά, αξιοπρεπές. Ένα επιεικές 5 με άριστα το 10.

 

Το δεν έχω τίποτα άλλο να πω είναι Ιστορικό μυθιστόρημα για μια από τις ποιό αγαπημένες μου φυσιογνωμίες του 19ου αιώνα τον Λορένζο Μαβίλη. Ο συγγραφέας τα καταφέρνει αρκετά καλά με το θέμα του και το βιβλίο κυλά έυκολα. Γενικώς αξιοπρεπέστατο.

 

Τη Ρόδο την τσίμπησα... στη Ρόδο καθώς στα Αθηναίκα βιβλιοπωλεία δεν την έχει πάρει ποτέ το μάτι μου. Πολύ καλό βιβλίο, με μεγάλες δόσεις χιούμορ και εξαιρετική σκιτσογραφία. Μια πολύ καλή αρχή για όποιον θέλει να διαβάσει την ιστορία της Ρόδου της εποχής των ιπποτών.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Mors Planch πολύ ενδιαφέρον βιβλίο φαίνεται αυτό το Ο καθρέφτης του Φεγγαριού. Ούτε που το είχα ακουστά. Θα το έχω στα υπόψιν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

1) Algernon Blackwood - Γουέντιγκο (σελ 107)

2) Ωρόρα - Ιστορίες Φανταστικής Σάτιρας (σελ 247)

3) Συλλογικό Έργο - Εκείνες οι Άλλες Πραγματικότητες (σελ 218)

4) Henry Kuttner - Το Κάστρο του Σκότους (σελ 197)

5) William Vollmann - Πόρνες για την Γκλόρια (σελ 167)

6) Avery Corman - Η Παλιά μου Γειτονιά (σελ 207)

7) Adolf Hitler - Ο Αγών μου (σελ 900)

8) Philip Dick - Έρευνα στο Σκοτάδι (σελ 354)

9) Fyodor Dostoevsky - Το Υπόγειο (σελ 140)

10) Eric Frank Russell - Σφήκα (σελ 276)

11) Ωρόρα - Ιστορίες από Βελούδο και Ατσάλι (σελ 262)

12) David Gemmell - Ντρας ο Θρύλος (σελ 415)

13) David Gemmell - Ο Βασιλιάς Πέρα από την Πύλη (σελ 367)

14) Βάσω Χρήστου - Λαξευτές της Παλίρροιας (σελ 571)

15) Βάσω Χρήστου - Λαξευμένο Δίχτυ (σελ 535)

16) Βάσω Χρήστου - Ο Λαξευτής των Στοιχείων (σελ 600)

17) Clive Barker - Hellraiser (σελ 151)

18) Marquis de Sade - Ζυστίν ή Τα Βάσανα της Αρετής (σελ 385)

19) Ωρόρα - Ιστορίες με Ουρλιαχτά και Ψιθύρους (σελ 265)

20) M. R. James - Ιστορίες Φαντασμάτων ενός Αρχαιοδίφη (σελ 247)

21) Larry Niven - Ο Κόσμος Δακτύλιος (σελ 427)

22) Arthur Machen - Η Νουβέλα της Μαύρης Σφραγίδας (σελ 228)

23) Γιώργος Μπαλάνος - Ιπτάμενοι Δίσκοι: Εισβολείς; (σελ 479)

24) Robert Howard - Ο Πύργος του Ερπετού/ Πέρα από τον Μαύρο Ποταμό (σελ 203)

25) Ray Bradbury - Στα Χρόνια των Πυραύλων (σελ 290)

26) Clark Ashton Smith - Το Ταξίδι του Βασιλιά Γιουβόραν (σελ 186)

27) David Gemmell - Σκοτεινός Ταξιδευτής (σελ 336)

28) David Gemmell - Η Επιστροφή των Ηρώων (σελ 319)

29) Ωρόρα - Ιστορίες με Θεούς και Δαίμονες (σελ 254)

30) H. P. Lovecraft - Επιστολές (σελ 358)

31) James Clavell - Ο Βασιλιάς των Αρουραίων (σελ 619)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Fan-tasy

10. Μύθοι και θρύλοι των μεγάλων δρόμων, Δουμάς (πατέρας) (280)

Διάφορες ιστορίες, οι περισσότερες με αρκετά στοιχεία φαντασίας, από κράτη στα οποία περιηγήθηκε ο συγγραφέας. Συμπαθέστατες ιστορίες και με χαρακτηριστικό το ότι σε σχέση με τα πολλά "ντόπια" παραμύθια που έχω διαβάσει, όλες έχουν κάτι το πρωτότυπο. Είναι τόσο πιο διαφορετικά αυτά τα παραμύθια, ώστε να γίνονται πολύ ενδιαφέροντα.

 

11. Ο γεωργός ο Γίλης από το Χαμ, Tolkien (93)

Η ιστορία ενός τεμπελάκου γεωργού που οι περιστάσεις τον μπλέκουν σε μεγάλες περιπέτειες τις οποίες δεν μπορεί να αποφύγει.

 

Διασκεδαστικά αναγνώσματα και ελαφριά, απόλυτα κατάλληλα για μεσημέρια του καλοκαιριού. happy.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

48) The Xothic Legend - Lin Carter (273)

Share this post


Link to post
Share on other sites
gregacm

1) Το Γερακι της Μαλτας - Ντασιελ Χαμετ (254)

2) Η Μακρια Πορεια - Στιβεν Κινγκ (ως Ριτσαρντ Μπακμαν) (367)

3) Ο Ξενος - Αλμπερ Καμυ (123)

4) Το Τραγουδι της Θεας Καλι - Νταν Σιμονς (268)

5) Ρεκβιεμ - Γκραχαμ Τζοϋς (272)

6) Ο Αναρχικος των Δυο Κοσμων - Ουρσουλα ΛεΓκεν (466)

7) Ο Τελευταιος Παγκοσμιος Πολεμος και η Μεγαλη Λαμψη - Νορμαν Σπινραντ (142)

8) Ιος - Σκοτ Σιγκλερ (478)

9) Νευρομαντης - Ουιλλιαμ Γκιμπσον (290)

10) Ελρικ του Μελνιμπονε - Μαϊκλ Μουρκοκ (206)

11) Νυχτες της Εκατης - Γιωργος Μπαλανος (314)

12) Η Σκια της Σκιας - Πακο Ιγνασιο Ταϊμπο ΙΙ (334)

13) Ερωτικες Ιστοριες Καθημερινης Τρελας - Τσαρλς Μπουκοφσκι (295)

14) Σχεδιο Κασσανδρα - Ρομπερτ Λαντλαμ (414)

15) Ωραια Φαση - Λενος Χρηστιδης (142)

16) Η Φιλοσοφια στο Μπουντουαρ - Μαρκησιος Ντε Σαντ (252)

17) Τα Στημενα:Ποδοσφαιρο και Οργανωμενο Εγκλημα - Ντεκλαν Χιλ (391)

 

Χωρις πολλα λογια,το οτι στηνονται παιχνιδια ανα τον κοσμο το ξερουμε(ή τελος παντων το φανταζομαστε).Εδω,ο Χιλ προσπαθει να δειξει πως λειτουργει το ολο συστημα,μεσα απο συνεντευξεις με στοιχηματατζηδες,παικτες,προπονητες,παραγοντες και διαιτητες.

Συμπερασμα:οποιοδηποτε παιχνιδι μπορει να ειναι στημενο,αλλα εμεις δεν μπορουμε ποτε να ξερουμε ποιο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

1)Ντούμα Κη- Stephen King (6/10)

2)Το αστέρι του διαβόλου- Jo Nesbo (3/10)

3)Η υπόσχεση- Harlan Coben (7/10)

4)Σάλεμς Λοτ- Stephen King (9/10)

5)To νησί των καταραμένων- Dennis Lehane (8/10)

6)Η ομίχλη- Stephen King (6/10)

7)Δαιμονισμένη ταξιαρχία- Graham Masterton (8/10)

8)Όλα είναι Δυνατά- Stephen King (5/10)

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ο άνθρωπος με τα δυο πρόσωπα. Βιβλίο - τροφή για σκέψη, όπως και το προηγούμενο του ίδιου συγγραφέα που διάβασα πριν από περίπου τρεις βδομάδες. Το βιβλίο το ξεκίνησα χθες το πρωί και το τελείωσα χθες πολύ αργά το βράδυ, αλλά σήμερα βρήκα χρόνο να γράψω λίγες αράδες γι'αυτό. Δεν είναι και πολύ εύκολο να πω τι γίνεται μέσα στην ιστορία χωρίς να μαρτυρήσω κάτι που δεν πρέπει. Σε γενικές γραμμές έχει ως εξής: Ο Τσάρλι Μονκ είναι ο απόλυτος μυστικός πράκτορας και εκτελεστής, ένας άνθρωπος χωρίς συνείδηση, χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς μνήμη. Αναλαμβάνει πολύ δύσκολες αποστολές και πάντα τα καταφέρνει. Αλλά ο Μονκ είναι λίγο πιο περίπλοκος απ'όσο φαντάζεται ο αναγνώστης. Πολλά περίεργα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν τόσο με τον Τσάρλι Μονκ όσο και με τον κόσμο γύρω του και τότε εμείς πρέπει να βγάλουμε άκρη από τα πολλά και περίεργα επεισόδια που συμβαίνουν, για να δούμε ποιος στο καλό είναι τελικά ο Τσάρλι Μονκ. Η δόκτωρ Σούζαν Φλέμινγκ, από την άλλη, πιστεύει ότι έχει βρει τον τρόπο ώστε να αποκαταστήσει την μνήμη του Μονκ. Ή κάτι τέτοιο. Συμβαίνουν πολλά και περίεργα πράγματα μέσα στο βιβλίο, στην αρχή νομίζεις ότι είναι απλά μια περιπέτεια με έναν σούπερ κατάσκοπο που έχει εκπαιδευθεί από κάποια κυβερνητική οργάνωση, αλλά μετά τα πράγματα αλλάζουν δραματικά. Τώρα λες ότι εντάξει, αυτό ήταν. Όχι, τα πράγματα αλλάζουν και πάλι, ακόμα πιο δραματικά. Και ξανά... μέχρι το τέλος. Άντε τώρα να βγάλεις συμπέρασμα με το τέλος. Το βιβλίο έχει πάρα πολλές εκπλήξεις και ανατροπές και πρέπει να σκεφτείς λίγο παραπάνω για να βγάλεις μια κάποια άκρη (αν βγάλεις). Παίζει και λίγο με τον αναγνώστη ο Άμπροουζ και καλά κάνει. Τι άλλο; Εικονική πραγματικότητα, έλεγχος του νου, ιατρικά πειράματα, πολύ δράση (αληθινή, εικονική πραγματικότητα ή, χμ, κάτι άλλο;...). Ενδιαφέροντες χαρακτήρες, αληθινοί ή και... ψεύτικοι. Το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί και να συζητηθεί, όπως και το Εναλλακτική Πραγματικότητα (The Man Who Turned Into Himself). Είναι εξαντλημένο αλλά μπορεί να το βρει κανείς αν ψάξει στα διάφορα παλαιοβιβλιοπωλεία. Επίσης, θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει και ταινία, με σκηνοθέτη τον Κρίστοφερ Νόλαν.

 

-Ιούλιος

 

112. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Εναλλακτική Πραγματικότητα", εκδόσεις Ανατολικός, 2000, σελ. 254(9/10)

113. Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ, "Μερικά σύννεφα", εκδόσεις Άγρα, 2008, σελ. 167(8.5/10)

114. Πολ Ρόμπερτς, "Και οι άγγελοι πεθαίνουν", εκδόσεις Aquarius, 1992, σελ. 166(3/10)

115. Γουίλιαμ Τζέιμς, "Ο πρώτος θάνατος", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1980, σελ. 178(8/10)

116. Άλιστερ Μακλίν, "Πολικός σταθμός Ζίμπρα", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1979, σελ. 192(8.5/10)

117. Ρόμπερτ Μπ. Πάρκερ, "Το χαμένο χειρόγραφο", εκδόσεις Bell, 1991, σελ. 190(8.5/10)

118. Λουίς Λ'Αμούρ, "Η άδεια γη", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1981, σελ. 192(8/10)

119. Αρτούρο Πέρεθ - Ρεβέρτε, "Ο λοχαγός Αλατρίστε", εκδόσεις Πατάκη, 2005, σελ. 256(8.5/10)

120. Τσαρλς Ουίλφορντ, "Miami Blues", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2003, σελ. 286(10/10)

121. Ντάσιελ Χάμετ, "Η κατάρα των Ντέιν", εκδόσεις Λυχνάρι, 1986, σελ. 158(8/10)

122. Ρόμπερτ Χάουαρντ, "Κόναν ο τυχοδιώκτης", εκδόσεις Space, 1986, σελ. 232(8.5/10)

123. Αγκάθα Κρίστι, "Ένα πτώμα στη βιβλιοθήκη", εκδόσεις Ερμείας, 2000, σελ. 220(8.5/10)

124. Έλμορ Λέοναρντ, "Stick: Στην κόψη του ξυραφιού", εκδόσεις Ροές, 1987, σελ. 328(9/10)

125. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Ο άνθρωπος με τα δυο πρόσωπα", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2000, σελ. 375(9/10)

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

49) O Ξένος - Α. Καμύ (120)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mors Planch

1. Το Υπέροχο Σάβανο της Εξουσίας, Αλέξης Τότσκας (282)

2. Η Ιστορία της ΑΕΚ, Πανος Μακρίδης (75)

3. Travels in Northern Greece, William Martin Leake (527)

4. To outlive eternity and other stories, Poul Anderson (708)

5. War Maid's Choice, David Weber (496)

6. Man-Kzin Wars XIII, Larry Niven (288)

7. 1636 The Kremlin games, Eric Flint & George Huff (400)

8. Ο κόσμος στα μέτρα του, Χ Χωμενίδης (414)

9. Ρούμελη, Patrick Leigh Fermor (406)

10. Το Εβενινο λαούτο, Παναγιώτης Αγαπητός (582)

11. The Chosen, S.M. Stirling & David Drake (480)

12. Glasshouse, Charles Stross (352)

13. Τα Ουγγρικά ψάρια, Γιάννης Πλιώτας (189)

14. The mammoth book of new Jules Vernes adventures (498)

15.Οι Σύμμαχοι και η κρίση στην Ανατολή, E. Nicol (223)

16. Transition, Ian Banks (469)

17. Τα επόμενα 100 χρόνια, George Friedman (389)

18. The Apocalypse Codex, Charles Stross (326)

19. Εμφύλιος, Κ. Κόλμερ (186)

20. Ο καθρέφτης του φεγγαριού, Αντιγόνη Πόμμερ (287)

21. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, Γιώργος Καπράνος (317)

22. Ρόδος 1306-1522 μια Ιστορία, Βαγγέλης Παυλίδης (181)

23. Greece, the hidden centuries, David Brewer (308)

 

Μέτριο από ιστορικής πλευράς, αλλά αποδεκτά καλό και κυρίως ευκολοδιάβαστο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Μικρές, πικρές αλήθειες. Ένα βιβλίο το οποίο διαβάστηκε σε λιγότερες από δυο ώρες, χωρίς κάποιο διάλειμμα. Όπως μαθαίνουμε στον επίλογο του Λοτζ, η νουβέλα αυτή είναι η διασκευή μιας επιτυχημένης θεατρικής παράστασης. Αυτό φάνηκε, μιας και ο χώρος ήταν περιορισμένος και τα πρόσωπα όλα κι όλα τέσσερα (για λίγο πέντε). Πως έχει η ιστορία: Ο Έιντριαν Λάντλοου είναι ένας συγγραφέας με κύρος, που ένα βιβλίο του διδάσκεται και στο γυμνάσιο μάλιστα, αλλά για διάφορους λόγους έχει σταματήσει το γράψιμο. Ζει με τη γυναίκα του, Έλινορ, στην αγγλική εξοχή. Μια μέρα καταφτάνει ο φίλος του Σαμ Σαρπ, επιτυχημένος σεναριογράφος, σε έξαλλη κατάσταση. Είχε διαβάσει την συνέντευξη που του έκανε η Φάνι Τάραντ, γνωστή για την "κακία" της και την δηλητηριώδη πένα της, στην οποία έπεφτε το θάψιμο για το πρόσωπό του. Και έτσι έπεισε τον φίλο του Έιντριαν να πάρουν μια εκδίκηση. Κάτι που όμως θα αποδειχθεί αρκετά επικίνδυνο για τον Έιντριαν και την ιδιωτική του ζωή... Σατιρικό έργο που σαρκάζει τα μέσα ενημέρωσης αλλά και την ανάγκη για δημοσιότητα, με λίγο βρετανικό αλλά σε σημεία κάπως χλιαρό χιούμορ. Καλογραμμένο και ευχάριστο βιβλίο που διαβάστηκε πολύ γρήγορα και εύκολα, πέρασα καλά, αλλά δεν ήταν και κάτι το ιδιαίτερο.

 

-Ιούλιος

 

112. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Εναλλακτική Πραγματικότητα", εκδόσεις Ανατολικός, 2000, σελ. 254(9/10)

113. Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ, "Μερικά σύννεφα", εκδόσεις Άγρα, 2008, σελ. 167(8.5/10)

114. Πολ Ρόμπερτς, "Και οι άγγελοι πεθαίνουν", εκδόσεις Aquarius, 1992, σελ. 166(3/10)

115. Γουίλιαμ Τζέιμς, "Ο πρώτος θάνατος", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1980, σελ. 178(8/10)

116. Άλιστερ Μακλίν, "Πολικός σταθμός Ζίμπρα", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1979, σελ. 192(8.5/10)

117. Ρόμπερτ Μπ. Πάρκερ, "Το χαμένο χειρόγραφο", εκδόσεις Bell, 1991, σελ. 190(8.5/10)

118. Λουίς Λ'Αμούρ, "Η άδεια γη", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1981, σελ. 192(8/10)

119. Αρτούρο Πέρεθ - Ρεβέρτε, "Ο λοχαγός Αλατρίστε", εκδόσεις Πατάκη, 2005, σελ. 256(8.5/10)

120. Τσαρλς Ουίλφορντ, "Miami Blues", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2003, σελ. 286(10/10)

121. Ντάσιελ Χάμετ, "Η κατάρα των Ντέιν", εκδόσεις Λυχνάρι, 1986, σελ. 158(8/10)

122. Ρόμπερτ Χάουαρντ, "Κόναν ο τυχοδιώκτης", εκδόσεις Space, 1986, σελ. 232(8.5/10)

123. Αγκάθα Κρίστι, "Ένα πτώμα στη βιβλιοθήκη", εκδόσεις Ερμείας, 2000, σελ. 220(8.5/10)

124. Έλμορ Λέοναρντ, "Stick: Στην κόψη του ξυραφιού", εκδόσεις Ροές, 1987, σελ. 328(9/10)

125. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Ο άνθρωπος με τα δυο πρόσωπα", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2000, σελ. 375(9/10)

126. Ντέιβιντ Λοτζ, "Μικρές, πικρές αλήθειες", εκδόσεις Bell, 2003, σελ. 147(7/10)

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

50) Ωρόρα #43 - Ιστορίες με βάρβαρους ήρωες (237)

Share this post


Link to post
Share on other sites
alanon

1. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ CORNWELL BERNARD (ψυχογιος) σελ 496 (8/10)

2. ο χλωμος καβαλάρης CORNWELL BERNARD (ψυχογιος) σελ 530 (9/10)

3. οι αρχοντες του βορρα CORNWELL BERNARD (ψυχογιος) σελ464(8.5/10)

4. το τραγουδι του ξιφους CORNWELL BERNARD (ψυχογιος) σελ 464(9.5/10)

5. ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ - kay (anubis) σελ. 432(7/10)

6. η περιπλανωμενη φλογα- kay (anubis) σελ. 384(7/10)

7. ο πιο σκοτεινος δρομος - kay (anubis) σελ. 536 (7.5/10)

8. tigana (1ος τομος) - kay (anubis) σελ 442 (8/10)

9. tigana (2ος Τομος) - Kay (Anubis) σελ 314 (10/10)

10. 9 πριγκιπες στο αμπερ - ζελαζνυ (Parsec) σελ. 246 (9,5/10)

11. o χορος των δρακων - τομος β- μαρτιν (anubis) σελ 650 (9,5/10)

12. το ονομα του ανεμου - p. rothfuss (anubis) σελ. 855 (10/10)

13. εκκλησιαστης- L. Blisset (Τραυλος) σελ. 844 (9,5/10)

14 . Tα οπλα του αβαλον - ζελαζνυ (parsec) σελ 265 (7/10)

15. οι λαξευτες της παλιρροιας - Β. χρηστου (ιαμβος) σελ 575 (8,5/10)

16. λαξευμενο διχτυ- β. χρηστου (ιαμβος) σελ 535 (8,5/10)

17. Ο λαξευτης των στοιχειων -β. χρηστου (ιαμβος) σελ 600 (8/10)

18. ο περιπλανωμενος ιπποτης του ιερου βιβλιου - α. ντοντσεφ (κεδρος) σελ. 325 (9,5/10)

19. Γκριμπο- το μυστικο των σοφων - Ρ. αμπαλος(bell) σελ. 510 (6/10)

20. η συνομωσια του βατικανου - φ. βαντερμπεργκ (κονιδαρης) σελ. 296 (8/10)

21. ουρσους το πνεύμα των σπηλαίων - auel jean (bell) σελ . 542 (?/10) δεν μπορω να βαθμολογησω αντικειμενικα ενα βιβλιο που εμενα μου αρεσε αλλα μαλλον επειδη εχει πολυ μεγαλο παλαιοντολογικο ενδιαφερον

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ιούλιος

 

21. Μη με αφήσεις ποτέ, Καζούο Ισιγκούρο (σελ. 330)

22. The Iron Dream, Norman Spinrad (σελ. 255)

 

23. The Centauri Device, M. John Harrison (σελ. 212)

24. Where Late the Sweet Birds Sang (σελ. 207)

 

 

The Centauri Device, M. John Harrison

 

Ο John Truck, αναφέρει ο ίδιος τον εαυτό σαν loser. Ζει περιθωριακά, κυβερνήτης ενός άθλιου από τρίτο χέρι μεταφορικού διαστημόπλοιου, κατά διαστήματα μεταφέρει πτώματα και πουλάει ναρκωτικά στα οποία φυσικά κάνει και χρήση. Όλα καλά (ας πούμε) μέχρι που ανακαλύπτουν ότι είναι ημίαιμος Κενταυριανός, ο τελευταίος, αφού έχουν φροντίσει δυο αιώνες πριν για μια 'αξιοπρεπή' γενοκτονία του πλανήτη και ο μόνος που φαίνεται να μπορεί να ενεργοποιήσει και να χρησιμοποιήσει μια συσκευή, που κανένας δεν είναι πολύ σίγουρος τι μπορεί να κάνει, αλλά υποψιάζονται ότι μπορεί να είναι ένα υπερόπλο. Και όλοι ρίχνονται στο κατόπι του.

 

Είχε μια καλή ιδέα; Ναι, δε λέω.

 

Μου άρεσε; Όχι. Κουραστικό, αλλοπρόσαλλο, με γλώσσα που με δυσκόλεψε, με κινήσεις πολύ συχνά ακατανόητες και χοντρά αναληθοφανείς. Σαφώς καταλαβαίνω όσα θέλει να πει, και σαφώς μπορώ να το δω υπό το πρίσμα της εποχής του, αλλά σαν ανάγνωσμα δεν με ευχαρίστησε.

 

 

Where Late the Sweet Birds Sang, Kate Wilhelm

 

Πολύ όμορφη ιστορία, ακόμα καλύτερη αν τη δει κανείς και μετά από τα 35 χρόνια που έχουν περάσει από τη συγγραφή της. Ο Αρμαγεδδών δεν έρχεται με πυρηνική καταστροφή αλλά με οικολογική. Μια πολύ πλούσια και πολυπληθής εκτεταμένη οικογένεια καταφέρνει να στήσει το καταφύγιό της σε μια κοιλάδα κοντά στον Σεναντόα, αλλά έχει να αντιμετωπίσει ένα βασικό πρόβλημα: τη στειρότητα των επιζώντων. Κι εκεί αρχίζει μια εξαιρετική ιστορία κλωνοποίησης, με εντελώς απρόβλεπτες τροπές.

 

Πολύ καλή γραφή, ήπιοι τόνοι που όμως δεν κρύβουν το δράμα, κατανοητή γλώσσα στα αγγλικά, πολύ καλές διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Edited by Tiessa

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Wild Wives. Δεύτερο βιβλίο του Τσαρλς Ουίλφορντ που διαβάζω, μετά το καταπληκτικό Miami Blues, το οποίο φυσικά είναι ένα σκαλί πάνω από το Wild Wives, αν και πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι το Wild Wives γράφηκε τριάντα ολόκληρα χρόνια πριν το Miami Blues. Αποτελεί τον ορισμό του καλού παλπ αστυνομικού μυθιστορήματος, στο ίδιο στιλ με τα βιβλία των Τζιμ Τόμσον και Τζέιμς Κέιν. Μικρό σε μέγεθος που όμως με την πλοκή του ικανοποιεί τον αναγνώστη. Ο Τζέικ Μπλέικ είναι ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ που μόλις έχει αφήσει τον στρατό όπου υπηρέτησε για πολλά χρόνια. Και ψάχνει για ρευστό. Μια μέρα μπαίνει στο γραφείο του μια πλούσια, νέα και όμορφη γυναίκα, η Φλόρενς Γουέιντρομπ (ή όπως αλλιώς προφέρεται το Weintraub) η οποία του λέει ότι δυο τύποι την ακολουθούσαν συνέχεια και την κρατούσαν μακριά από "φασαρίες". Αυτοί οι τύποι υποτίθεται ότι είχαν προσληφθεί από τον πατέρα της. Έτσι πλήρωσε τον Μπλέικ για να τους ξεφορτωθεί για λίγο. Όμως η Φλόρενς είπε κάποια ψεματάκια, αυτός που πλήρωνε τους δυο τύπους δεν ήταν ο πατέρας της, αλλά ο ζηλιάρης σύζυγός της. Και τώρα ο Μπλέικ μπλέκει σε μια ιστορία με μυστικά και φόνους, αφού στο μεταξύ ερωτεύεται την Φλόρενς, για την οποία δεν ήξερε και πολλά πράγματα για τον χαρακτήρα της... Αν και τελικά μεγάλο ρόλο στην ιστορία παίζει μια ανήλικη κοπέλα, η Μπάρμπαρα Αν Άλεν, η οποία ήθελε να δουλέψει σαν βοηθός του Μπλέικ, έστω και χωρίς πληρωμή, με τον Μπλέικ όμως να της κάνει μια χοντρή πλάκα, κάτι που στο τέλος θα το πλήρωνε πολύ ακριβά... Αυτά σε γενικές γραμμές. Ωραία νουάρ ατμόσφαιρα και με σενάριο που θυμίζει ένα καλό b-movie. Η γραφή πολύ καλή και με αρκετό μαύρο χιούμορ. Οι σκηνές δράσης, βίας και σεξ μπόλικες και ενδιαφέρουσες. Το κατέβασα σε pdf στα αγγλικά τσάμπα και το διάβασα στο laptop. Βρήκα αρκετές άγνωστες λέξεις, αλλά τις καταλάβαινα από τα συμφραζόμενα. Ό,τι πρέπει για να εξασκήσω και λίγο τα αγγλικά μου.

 

-Ιούλιος

 

112. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Εναλλακτική Πραγματικότητα", εκδόσεις Ανατολικός, 2000, σελ. 254(9/10)

113. Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ, "Μερικά σύννεφα", εκδόσεις Άγρα, 2008, σελ. 167(8.5/10)

114. Πολ Ρόμπερτς, "Και οι άγγελοι πεθαίνουν", εκδόσεις Aquarius, 1992, σελ. 166(3/10)

115. Γουίλιαμ Τζέιμς, "Ο πρώτος θάνατος", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1980, σελ. 178(8/10)

116. Άλιστερ Μακλίν, "Πολικός σταθμός Ζίμπρα", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1979, σελ. 192(8.5/10)

117. Ρόμπερτ Μπ. Πάρκερ, "Το χαμένο χειρόγραφο", εκδόσεις Bell, 1991, σελ. 190(8.5/10)

118. Λουίς Λ'Αμούρ, "Η άδεια γη", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1981, σελ. 192(8/10)

119. Αρτούρο Πέρεθ - Ρεβέρτε, "Ο λοχαγός Αλατρίστε", εκδόσεις Πατάκη, 2005, σελ. 256(8.5/10)

120. Τσαρλς Ουίλφορντ, "Miami Blues", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2003, σελ. 286(10/10)

121. Ντάσιελ Χάμετ, "Η κατάρα των Ντέιν", εκδόσεις Λυχνάρι, 1986, σελ. 158(8/10)

122. Ρόμπερτ Χάουαρντ, "Κόναν ο τυχοδιώκτης", εκδόσεις Space, 1986, σελ. 232(8.5/10)

123. Αγκάθα Κρίστι, "Ένα πτώμα στη βιβλιοθήκη", εκδόσεις Ερμείας, 2000, σελ. 220(8.5/10)

124. Έλμορ Λέοναρντ, "Stick: Στην κόψη του ξυραφιού", εκδόσεις Ροές, 1987, σελ. 328(9/10)

125. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Ο άνθρωπος με τα δυο πρόσωπα", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2000, σελ. 375(9/10)

126. Ντέιβιντ Λοτζ, "Μικρές, πικρές αλήθειες", εκδόσεις Bell, 2003, σελ. 147(7/10)

127. Τσαρλς Ουίλφορντ, "Wild Wives", pdf έγγραφο, 2012, σελ. 66(8/10)

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mors Planch

1. Το Υπέροχο Σάβανο της Εξουσίας, Αλέξης Τότσκας (282)

2. Η Ιστορία της ΑΕΚ, Πανος Μακρίδης (75)

3. Travels in Northern Greece, William Martin Leake (527)

4. To outlive eternity and other stories, Poul Anderson (708)

5. War Maid's Choice, David Weber (496)

6. Man-Kzin Wars XIII, Larry Niven (288)

7. 1636 The Kremlin games, Eric Flint & George Huff (400)

8. Ο κόσμος στα μέτρα του, Χ Χωμενίδης (414)

9. Ρούμελη, Patrick Leigh Fermor (406)

10. Το Εβενινο λαούτο, Παναγιώτης Αγαπητός (582)

11. The Chosen, S.M. Stirling & David Drake (480)

12. Glasshouse, Charles Stross (352)

13. Τα Ουγγρικά ψάρια, Γιάννης Πλιώτας (189)

14. The mammoth book of new Jules Vernes adventures (498)

15.Οι Σύμμαχοι και η κρίση στην Ανατολή, E. Nicol (223)

16. Transition, Ian Banks (469)

17. Τα επόμενα 100 χρόνια, George Friedman (389)

18. The Apocalypse Codex, Charles Stross (326)

19. Εμφύλιος, Κ. Κόλμερ (186)

20. Ο καθρέφτης του φεγγαριού, Αντιγόνη Πόμμερ (287)

21. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, Γιώργος Καπράνος (317)

22. Ρόδος 1306-1522 μια Ιστορία, Βαγγέλης Παυλίδης (181)

23. Greece, the hidden centuries, David Brewer (308)

24. Postsingular, Rudy Rucker (320)

ΕΦ από άγνωστο σε μένα συγγραφέα που αποδείχτηκε πολύ καλό. Θα διαβαστεί σαφως και το sequel...

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

35.Σαμπάνια για την Φέϊθ Άσερ-Rex Stout(σελ 211)

Αν και κάνει μπαμ με τι ασχολείται το κείμενο, ας κάνουμε μία προσπάθεια.Ο αφηγητής, Άρτσι Γκουντγουιν, πηγαινεί σε κάτι σαν πάρτυ και εκεί η δεσποινίς Άσερ αφού πιει λίγη από την σαμπάνια της, καταρρέει και πεθάνει. Λόγω του γεγονότος ότι η Άσερ κουβαλούσε πάντοτε μαζί της ένα μπουκαλάκι με κυάνο κι έλεγε σε όλους πως θα δοκίμαζε να δώσει τέλος στη ζωή της, όλοι θεωρούν πως επρόκειται περί αυτοκτονίας. Όχι όμως και ο Γκούντγουιν που μαζί με τον Νίρο Γουλφ θα ψάξουν για την αλήθεια. Πρώτη και μάλλον τελευταία(λέω μάλλον γιατί μπορεί αυτό να είναι κάποιο από τα λιγότερα καλά της σειράς) επαφή μου με τον Stout. Η ιστορία ήταν αρκετά απλοϊκή, ψιλοσέρνοταν μάλιστα και σε κάποιες φάσεις, ενώ το δίδυμο Γουλφ-Γκούντγουιν δεν μου φάνηκε και πολύ ενδιαφέρον.

36.Οράματα και λείψανα-Ellis Peters(σελ 260~)

Μία ομάδα μοναχών πηγαίνει σε ένα μικρό Ουαλικό Χωριό, για να πάρουν τα λείψανα μίας τοπικής αγίας,που επικοινώνησε μαζί τους μέσω ενός οράματος. Εκεί, όμως, βρίσκουν σθεναρή αντίσταση από έναν γαιοκτήμονα τον Ρίζιαρτ, ο οποίος ωστόσο δεν θα αργήσει να πεθάνει...

Αυτό μου άρεσε, μιας και τρέφω μία μικρούλα αδυναμία στο είδος του ιστορικού μυστηρίου.Ήταν ένα χαλαρό ανάγνωσμα, χωρίς να έχει ούτε κι αυτό κάποια πλοκή που να εντυπωσιάζει, αλλά τουλάχιστον δεν με κούρασε, όπως ο Stout , ενώ και ο πρωταγωνιστής, ο Καντφελ, παρότι δεν ανάπτυσσεται ιδιαίτερα μου φάνηκε αρκετά συμπαθής.Επίσης τα δύο "τρικ" που χρησιμοποιούνται για την επίλυση της υπόθεσης μου άρεσαν, ιδιώς το πρώτο, μιας και οδηγεί σε μία ωραία σκηνή. Στα αρνητικά θα έβαζα πως ο φόνος αργεί κάπως να συμβεί.

37.Η Νεκροφόρα με τις Ρίγες-Ross Macdonald(σελ 368)

Νουαρ όπου ο πρωταγωνιστής μας, Λιου Άρτσερ, προσλαμβάνεται από τον συνταγματάρχη Μπλακγουελ για να μάθει τι σόι κουμάσι είναι ο γαμπρός από το Μέξικο που του κουβάλησε η κόρη του. Οι έρευνες του Άρτσερ τον φέρνουν αντιμέτωπο με ένα πραγματικό μπάχαλο. Το εν λόγω βιβλίο το πήρα επειδή ο James Duff, δημιουργός του The Closer, ίσως να ηγηθεί μιας σειράς που θα ασχολείται με τις περιπέτειες του Άρτσερ και γι'αυτό είπα να τσεκάρω για να δω τι λέει σαν ήρωας ο Άρτσερ. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν αρκετά καλές.Η πλοκή είναι η κλασική τέτοιων έργων, αλλά κατάφερε να μου κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο,κυρίως όσο πλησιάζαμε προς το τέλος και τα διάφορα κομμάτια είχαν αρχίσει να ενώνονται. Ο Άρτσερ μου φάνηκε σαν ένας λιγότερο φαφλατάς μάρλοου και συνάμα πολύ λιγότερο ενοχλητικός. Γενικά ,το στυλ γραφής του Macdonald είναι εμφανώς επηρεασμένο από τον Chandler, αλλά μου φάνηκε πολύ ανώτερος τόσο σε πλοκή όσο και σε γραφή.

Κοινώς: αφού άρεσε σε 'μένα που δεν τα πάω καλά με δαύτους, σημαίνει πως όποιος αρέσκεται στα αμερικάνικα νουαρ θα το διασκεδάσει πολύ περισσότερο από μένα.

Κάτι τελευταίο: μία παρατήρηση για την Ελληνική έκδοση: με τέτοιο εξώφυλλο δεν πας πουθένα...

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ωραίος ο Ρος Μακντόναλντ και Η νεκροφόρα με τις ρίγες πολύ καλή επιλογή. Βέβαια καλύτερος του Τσάντλερ δεν είναι (εντάξει, εντάξει, αγαπημένος μου συγγραφέας μετά τον Φίλιπ Ντικ είναι, οπότε αντικειμενικότητα σχεδόν μηδέν...), αλλά σίγουρα είναι πολύ καλός! Θα σου πρότεινα να διαβάσεις και το Ρίγος (The Chill) που έχει κυκλοφορήσει πολύ παλιά σε βιπεράκι. Αν το πετύχεις καμιά μέρα να το πάρεις, μου φάνηκε καλύτερο από την Νεκροφόρα. Επίσης δοκίμασε να διαβάσεις Τσαρλς Ουίλφορντ, Έλμορ Λέοναρντ και Τζιμ Τόμσον (τελείως διαφορετικό στιλ). Να δω πως θα σου φανούν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Η Μις Μπρόντι στο άνθος της ηλικίας της. Κλασικό και πολύ γνωστό βιβλίο που έχει γίνει και ταινία. Το βιβλίο δεν ανήκει ακριβώς στο είδος της λογοτεχνίας που συνήθως διαβάζω και με ευχαριστεί, οπότε γι'αυτό δεν παίρνει και μεγαλύτερο βαθμό. Η ιστορία είναι γνωστή, οπότε δεν χρειάζεται να πω και πολλά γι'αυτήν. Ιστορικά τοποθετείται την δεκαετία του '30 στο Εδιμβούργο και αφορά την Τζέιν Μπρόντι και έξι μαθήτριες. Η Τζέιν Μπρόντι είναι δασκάλα δημοτικού στο παρθεναγωγείο Μάρσια Μπλέιν, η οποία έχει διαφορετικές ιδέες από τις άλλες δασκάλες όσον αφορά την διαπαιδαγώγηση των μαθητριών. Οι έξι μαθήτριες που πρωταγωνιστούν ανήκουν στην ομάδα Μπρόντι, και είναι οι έμπιστες της Μις Μπρόντι. Σε αυτές δίνει την μεγαλύτερη προσοχή και σ'αυτές λέει διάφορες ιστορίες της ζωής της. Περίεργη χαρακτήρας η Μπρόντι, δεν την ξεχνά κανείς εύκολα, εκτός όλων των άλλων ήταν και λάτρης του Μουσολίνι και του ιταλικού φασισμού. Η γραφή ωραία αλλά η Σπαρκ πήγαινε συνέχεια μπρος πίσω στον χρόνο για να πει την ιστορία της, κάτι που απαιτεί μια κάποια συγκέντρωση και προσοχή, παρ'όλα αυτά δεν με κούρασε, αντιθέτως μου άρεσε κιόλας. Η όλη ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής επίσης ωραία. Γενικά ένα καλό βιβλίο που ανήκει σε όλες τις γνωστές λίστες (501 βιβλία, 1001 βιβλία και ούτω καθεξής).

 

-Ιούλιος

 

112. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Εναλλακτική Πραγματικότητα", εκδόσεις Ανατολικός, 2000, σελ. 254(9/10)

113. Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ, "Μερικά σύννεφα", εκδόσεις Άγρα, 2008, σελ. 167(8.5/10)

114. Πολ Ρόμπερτς, "Και οι άγγελοι πεθαίνουν", εκδόσεις Aquarius, 1992, σελ. 166(3/10)

115. Γουίλιαμ Τζέιμς, "Ο πρώτος θάνατος", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1980, σελ. 178(8/10)

116. Άλιστερ Μακλίν, "Πολικός σταθμός Ζίμπρα", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1979, σελ. 192(8.5/10)

117. Ρόμπερτ Μπ. Πάρκερ, "Το χαμένο χειρόγραφο", εκδόσεις Bell, 1991, σελ. 190(8.5/10)

118. Λουίς Λ'Αμούρ, "Η άδεια γη", εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, 1981, σελ. 192(8/10)

119. Αρτούρο Πέρεθ - Ρεβέρτε, "Ο λοχαγός Αλατρίστε", εκδόσεις Πατάκη, 2005, σελ. 256(8.5/10)

120. Τσαρλς Ουίλφορντ, "Miami Blues", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2003, σελ. 286(10/10)

121. Ντάσιελ Χάμετ, "Η κατάρα των Ντέιν", εκδόσεις Λυχνάρι, 1986, σελ. 158(8/10)

122. Ρόμπερτ Χάουαρντ, "Κόναν ο τυχοδιώκτης", εκδόσεις Space, 1986, σελ. 232(8.5/10)

123. Αγκάθα Κρίστι, "Ένα πτώμα στη βιβλιοθήκη", εκδόσεις Ερμείας, 2000, σελ. 220(8.5/10)

124. Έλμορ Λέοναρντ, "Stick: Στην κόψη του ξυραφιού", εκδόσεις Ροές, 1987, σελ. 328(9/10)

125. Ντέιβιντ Άμπροουζ, "Ο άνθρωπος με τα δυο πρόσωπα", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2000, σελ. 375(9/10)

126. Ντέιβιντ Λοτζ, "Μικρές, πικρές αλήθειες", εκδόσεις Bell, 2003, σελ. 147(7/10)

127. Τσαρλς Ουίλφορντ, "Wild Wives", pdf έγγραφο, 2012, σελ. 66(8/10)

128. Μιούριελ Σπαρκ, "Η Μις Μπρόντι στο άνθος της ηλικίας της", εκδόσεις Γράμματα, 1984, σελ. 141(7/10)

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μιχάλης

1)Αϋπνία - Stephen King(694) (8,5/10)

2)Σάλεμς Λοτ - Stephen King(510) (9.5/10)

3)Νυχτερινή Βάρδια - Stephen King (455) (10/10)

4)Ντεσπερέισον - Stephen King (633) (8/10)

5)Ο γέρος και η θάλασσα - Έρνεστ Χέμινγουεϊ (122) (8/10)

6)Ο τελευταίος των Μοϊκανών - Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ (139) (9/10)

7)Σκοτάδι βαθύ, δίχως άστρα - Stephen King (459) (9/10)

8)Ο Μαύρος Πύργος:Οι ρημαγμένοι Τόποι - Stephen King (613) (9/10)

9)Ο Μαύρος Πύργος:Ο Μάγος και η γυάλινη σφαίρα - Stephen King (813) (10/10)

10)Ο Μαύρος Πύργος:Οι Λύκοι της Κάλα - Stephen King (765) (9/10)

11)Ο Βιασμός - Τζόις Κάρολ Όουτς (187) (9/10)

12)Ο Μαύρος Πύργος:Το τραγούδι της Σουζάνας - Stephen King (441) (9.5/10)

13)Ο Μαύρος Πύργος:Ο Μαύρος Πύργος - Stephen King (875) (9/10)

14)Μίζερι - Stephen King (410) (9.5/10)

15)Το Κορίτσι της Διπλανής Πόρτας - Jack Ketchum (269) (10/10)

16)Σάκος με Κόκαλα - Stephen King (604) (9/10)

17)Το Μαύρο Σπίτι - Stephen King - Peter Straub (763) (7/10)

18)Η Ιστορία της Λίσι - Stephen King (600) (7.5/10)

19)Το πηγάδι και το εκκρεμές - Edgar Alan Poe (127) (8.5/10)

20)Μοχθηρό Φεγγάρι - Dean Koontz (537) (7/10)

21)Μάτια - Jesus Ignacio Aldapuerta (107) (8/10)

22)Kάρυ - Stephen King (247) (9.5/10)

23)Ο Θόλος - Stephen King (1166) (9/10)

24)Δράκοι στο Φθινοπωρινό δειλινό - Margaret Weis, Tracy Hickman (550) (9/10)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

1) Algernon Blackwood - Γουέντιγκο (σελ 107)

2) Ωρόρα - Ιστορίες Φανταστικής Σάτιρας (σελ 247)

3) Συλλογικό Έργο - Εκείνες οι Άλλες Πραγματικότητες (σελ 218)

4) Henry Kuttner - Το Κάστρο του Σκότους (σελ 197)

5) William Vollmann - Πόρνες για την Γκλόρια (σελ 167)

6) Avery Corman - Η Παλιά μου Γειτονιά (σελ 207)

7) Adolf Hitler - Ο Αγών μου (σελ 900)

8) Philip Dick - Έρευνα στο Σκοτάδι (σελ 354)

9) Fyodor Dostoevsky - Το Υπόγειο (σελ 140)

10) Eric Frank Russell - Σφήκα (σελ 276)

11) Ωρόρα - Ιστορίες από Βελούδο και Ατσάλι (σελ 262)

12) David Gemmell - Ντρας ο Θρύλος (σελ 415)

13) David Gemmell - Ο Βασιλιάς Πέρα από την Πύλη (σελ 367)

14) Βάσω Χρήστου - Λαξευτές της Παλίρροιας (σελ 571)

15) Βάσω Χρήστου - Λαξευμένο Δίχτυ (σελ 535)

16) Βάσω Χρήστου - Ο Λαξευτής των Στοιχείων (σελ 600)

17) Clive Barker - Hellraiser (σελ 151)

18) Marquis de Sade - Ζυστίν ή Τα Βάσανα της Αρετής (σελ 385)

19) Ωρόρα - Ιστορίες με Ουρλιαχτά και Ψιθύρους (σελ 265)

20) M. R. James - Ιστορίες Φαντασμάτων ενός Αρχαιοδίφη (σελ 247)

21) Larry Niven - Ο Κόσμος Δακτύλιος (σελ 427)

22) Arthur Machen - Η Νουβέλα της Μαύρης Σφραγίδας (σελ 228)

23) Γιώργος Μπαλάνος - Ιπτάμενοι Δίσκοι: Εισβολείς; (σελ 479)

24) Robert Howard - Ο Πύργος του Ερπετού/ Πέρα από τον Μαύρο Ποταμό (σελ 203)

25) Ray Bradbury - Στα Χρόνια των Πυραύλων (σελ 290)

26) Clark Ashton Smith - Το Ταξίδι του Βασιλιά Γιουβόραν (σελ 186)

27) David Gemmell - Σκοτεινός Ταξιδευτής (σελ 336)

28) David Gemmell - Η Επιστροφή των Ηρώων (σελ 319)

29) Ωρόρα - Ιστορίες με Θεούς και Δαίμονες (σελ 254)

30) H. P. Lovecraft - Επιστολές (σελ 358)

31) James Clavell - Ο Βασιλιάς των Αρουραίων (σελ 619)

32) Graham Masterton - Ο Παρίας (σελ 325)

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Ωραίος ο Ρος Μακντόναλντ και Η νεκροφόρα με τις ρίγες πολύ καλή επιλογή. Βέβαια καλύτερος του Τσάντλερ δεν είναι (εντάξει, εντάξει, αγαπημένος μου συγγραφέας μετά τον Φίλιπ Ντικ είναι, οπότε αντικειμενικότητα σχεδόν μηδέν...), αλλά σίγουρα είναι πολύ καλός! Θα σου πρότεινα να διαβάσεις και το Ρίγος (The Chill) που έχει κυκλοφορήσει πολύ παλιά σε βιπεράκι. Αν το πετύχεις καμιά μέρα να το πάρεις, μου φάνηκε καλύτερο από την Νεκροφόρα. Επίσης δοκίμασε να διαβάσεις Τσαρλς Ουίλφορντ, Έλμορ Λέοναρντ και Τζιμ Τόμσον (τελείως διαφορετικό στιλ). Να δω πως θα σου φανούν.

 

Θα δοκιμάσω σίγουρά κάποια στιγμή τον Elmore Leonard, ενώ και το Miami Blues, ομολογουμένως, έχει δελεαστική τιμή :p

Γενικά πρέπει να ασχοληθούμε βαθύτερα με το Αμερικάνικο αστυνομικό(Θα ήθελα να ρίξω και μία ματιά και σε James Lee Burke, αλλά αυτός είναι πονεμένη ιστορία...)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Καλός και ο James Lee Burke, ένα βιβλίο του έχω διαβάσει και ήταν πολύ καλό. Έχω άλλο ένα δικό του. Δυστυχώς όμως πρέπει να ψάξεις στα παλαιοβιβλιοπωλεία για να βρεις κάτι δικό του. Στο Μοναστηράκι βρίσκεις σίγουρα, πάντως. Πονεμένη ιστορία είναι ο Donald Westlake. Δυο βιβλία του έχουν μεταφραστεί και δεν είναι ακριβώς αστυνομικά. Είναι εξαιρετικός συγγραφέας και έχει γράψει την σειρά Parker (το πρώτο βιβλίο της σειράς έχει γίνει ταινία με τον Μελ Γκίμπσον πρωταγωνιστή - Payback ο τίτλος της ταινίας) με το όνομα Richard Stark. Πάντως φέτος αναμένεται να βγει ένα δικό του βιβλίο, με τον τίτλο Πως να κλέψετε μια τράπεζα, από τις εκδόσεις Άγρα. Υποψιάζομαι ότι είναι το Bank Shot που έχει γίνει και ταινία παλαιότερα. Σίγουρα θα το αγοράσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

1. Τρομερή Ομορφιά, Graham Masterton, εκδόσεις Οξύ, σελ. 399 (8.5/10)

2. Μετά τις Εννιά τόμος 2ος, ανθολογία φαντασίας, αυτοέκδοση από την Ομάδα Παιχνιδιών Ρόλων και Φαντασίας Θέρμης, σελ. 110

3. Η Λέξη για τον Κόσμο είναι Δάσος, Ursula le Quin, εκδόσεις Παρά Πέντε, σελ. 174 (9/10)

4. Shadowrise, Tad Williams, σελ. 651 (8/10)

5. Κουτί σε Σχήμα Καρδιάς, Joe Hill, εκδόσεις Bell, σελ 390 (8.5/10)

6. 1984, George Orwell, εκδ. Κάκτος, σελ 296 (7.5/10)

7. Shadowheart, Tad Williams, σελ 834 (8.5/10)

8. Dance of the Dead, Christie Golden, σελ. 310 (8/10)

9. Good Omens, Prachett-Gaiman, σελ. 403 (8.5/10)

10. A Dance with Dragons, G.R.R. Martin, σελ 1110 (περίπου) (8.5/10)

11. Ο Σκοτεινός Πέπλος, Fritz Leiber, εκδόσεις σύμπαν, σελ. 182 (6.5/10)

12. Φαντάσματα του 20ου Αιώνα, Joe Hill, εκδόσεις Bell, σελ. 381 (8.5/10)

13. Heart of Midnight, J. Robert King, σελ. 312 (8.5/10)

 

 

 

14. Τρομολόγιο, Βασίλης Μπαμπούρης, εκδόσεις Jemma Press, σελ. 114 (7.5/10)

 

 

 

Καλό το εγχείρημα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν φτάνει τα ‘Νανουρίσματα’ της Madame M. Καλύτερο όλων μάλλον το ‘Ωχ!’, το τελευταίο ποιηματάκι.

 

 

 

15. Καθρέφτης, Graham Masterton, εκδόσεις Jemma Press, σελ. 331 (7/10)

 

 

 

Εντάξει, είμαι υπερβολικός. Το βιβλίο δεν είναι τόσο κακό. Είναι ένα κλασικό μυθιστόρημα τρόμου, γραμμένο από έναν μετρ του είδους και έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Αλλά

βαρέθηκα να τον ακούω να γράφει συνεχώς για δαίμονες!!! Ακόμα και εδώ που όλα δείχνουν πως το βιβλίο ξεφεύγει από την πεπατημένη του Masterton, πάλι εκεί το πάει! Έλεος!!!

 

Δεν το θεωρώ πάντως από τα πολύ καλά του. Επιμένω σταθερά στον 'Παρία' και τον 'Άρχοντα του Ψεύδους'. Α, και το 'Δαιμονική Ομορφιά'!

 

ΥΓ. Μην διαβάζετε τέτοιου είδους βιβλία στην παραλία. Δεν λέει! Λάθος υπολογισμός!

Edited by Alucard

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..