Jump to content
BladeRunner

50 Βιβλία για το 2013

Recommended Posts

Δημήτρης

1) Ωρόρα - Ιστορίες με Πλάσματα της Νύχτας (σελ 234)
2) Stephen King - Αδύνατος (σελ 365)
3) Robert Bloch - Ψυχώ (σελ 141)
4) Άπαντα Κλασσικών Συγγραφέων - Βίκτωρ Ουγκώ (σελ 700)
5) Jules Verne - Τα Τέρατα των Θαλασσών (σελ 238)
6) Anne Rice - Συνέντευξη με το Βαμπίρ (σελ 379)
7) Robert Howard - Οι Μαύροι Προφήτες (σελ 204)
8) James Clavell - Σογκούν (σελ 1231)
9) Ωρόρα - Ιστορίες από το Κοντινό Μέλλον (σελ 233)
10) Robert Louis Stevenson - Το Νησί των Θησαυρών (σελ 152)
11) Richard Laymon - The Woods are Dark (σελ 180)

12) Michael Moorcock - Έλρικ του Μελνιμπονέ (σελ 206)

13) Michael Moorcock - Το Κάστρο του Μαργαριταριού (σελ 269)

14) Michael Moorcock - Ταξιδιώτης στις Θάλασσες της Μοίρας (σελ 234)

15) Michael Moorcock - Η Κατάρα του Μαύρου Σπαθιού (σελ 343)

16) Michael Moorcock - Καταιγίδα (σελ 289)

17) James Graham Ballard - Νύχτες Κοκαίνης (σελ 406)

18) Ιπποκράτης Πορτοκαλίδης - Δομή του Σύμπαντος και Ζωή στο Διάστημα (σελ 383)

19) Ωρόρα - Ιστορίες με Βρικόλακες (σελ 231)

20) Cormac McCarthy - Καμία Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους (σελ 273)

21) Συλλογικό Έργο: Κίνα- Ιαπωνία: Εξωτικές Ιστορίες (σελ 276)

22) Συλλογικό Έργο: Η Παρέλαση των Ηλιθίων (σελ 205)

23) George Smith Patton: Ο Πόλεμος όπως τον Γνώρισα: Αναμνήσεις από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (σελ 507)

24) Simon Clark: Δίψα για Αίμα (σελ 389)

25) William Hope Hodgson: Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ (σελ 200)

26) Συλλογικό Έργο: Ψηφίδες από το Μέλλον (σελ 158)

27) Συλλογικό Έργο: Αστροπλανήσεις (σελ 218)

28) Ωρόρα - Ιστορίες Ελληνικής Φαντασίας 2 (σελ 224)

29) Συλλογικό Έργο: Σκοτεινά Πάθη (σελ 200)

30) Robert Heinlein: Ξένος σε Ξένη Χώρα (σελ 542)

31) Eric Frank Russell: Τα Ζωντόβολα του Διαστήματος (σελ 240)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

 

1. Με τα τεθωρακισμένα του Κόκκινου Στρατού - Evgeni Bessonov, μετάφραση Δ.Π. Κωστελένος/Μάριον Χωρεάνθη, εκδόσεις Ιωλκός (350) non-fiction

2. Η πιο κρυφή πληγή - Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Εκδόσεις Ίκαρος (458)

3. City Infernal - Edward Lee (366)

4. Η σιωπή των νεκρών - Jean Paul Noziere, μετάφραση Δημήτρης Σιδηρόπουλος, εκδόσεις Πόλις (316)

5. Shadow Dreams - Elisabeth Massie (227)

6. Riverwatch - Joseph Nassise (355)

7. Fluke - James Herbert (206)

8. The Resurrectionist - Wrath James White (324)

9. Το αγόρι που κλώτσαγε γουρούνια - Tom Baker, μετάφραση Μαρία Πέτρου, εκδόσεις Ars Nocturna (131)

10. The Great Degeneration - Niall Ferguson (190) non-fiction

11. Shock waves - Thomas Tessier (220)

12. Το δικαίωμα στην τεμπελιά - Paul Lafargue, μετάφραση Χ. Βητας, εκδόσεις Κοροντζη (78) non-fiction

13. ΕΦΦάνταστες ιστορίες - ΑΛΕΦ (πλήθος σελίδων)

14. Γυναίκες του έρωτα - Γιώργος Χρηστέας, Εκδόσεις Απόπειρα (185

15. Circus of the Damned - Laurell K. Hamilton (329)

16. The Deceiver - Melanie Tem (342)

 

Ένα ακόμα διαμαντάκι για εφέτος, ένα βιβλίο που κυριολεκτικά έπεσε στα χέρια μου χωρίς προηγουμένως να γνωρίζω τίποτα ούτε γι' αυτό ούτε για τη συγγραφέα. 106 χρόνια ιστορίας μιας οικογένειας, που, σε καίρια σημεία, κάποια οντότητα (με διαφορετική μορφή κάθε φορά) ψιθυρίζει στα μέλη της δυο λόγια που καθορίζουν τις κινήσεις τους και τη μοίρα όλων, για καλό ή για κακό.

 

 

Ενδιαφέρον ακούγεται, το σημειώνω στα υπόψην. Κατά τα άλλα ελπίζω να μην έχεις χάσει το μικρό του Μπαλάνου που σου είχα δανείσει στο εργαστήριο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Count Baltar

Ενδιαφέρον ακούγεται, το σημειώνω στα υπόψην. Κατά τα άλλα ελπίζω να μην έχεις χάσει το μικρό του Μπαλάνου που σου είχα δανείσει στο εργαστήριο.

Το βιβλίο δεν το έχω χάσει... Τον ελεύθερο χρόνο μου έχω χάσει.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Ο εφιάλτης παραφυλάει. Τρίτο βιβλίο του Ντιν Κουντζ που διαβάζω, μετά το Σπέρμα του δαίμονα (ωραίες ιδέες, ενδιαφέρουσα πλοκή, καλό γράψιμο, αλλά κάπως απότομο και γρήγορο) και το Φωνή από το σκοτάδι (ενδιαφέρον σενάριο, καλή πλοκή και καλό γράψιμο αλλά ηλίθιο τέλος). Και αυτό με την σειρά του μου άφησε γενικά μέτριες εντυπώσεις, αν και θεωρητικά πρόκειται για το καλύτερο του βιβλίο και φυσικά το πιο γνωστό του. Βέβαια δεν πέρασα άσχημα διαβάζοντάς το, ούτε είναι κακό βιβλίο, απλά εγώ περίμενα κάτι άλλο από αυτό που διάβασα. Πρώτα-πρώτα δεν είναι τρόμου το βιβλίο, θριλεράκι είναι με λίγο από ρομάντζο και λίγα στοιχεία που "τρομάζουν". Δυο πειραματόζωα το σκάνε από ένα κυβερνητικό εργαστήριο γενετικής. Το ένα είναι το εντελώς αντίθετο του άλλου. Από την μια έχουμε ένα πανέμορφο σκυλί ράτσας ριτρίβερ, ιδιαίτερα έξυπνο που μπορεί να συνεννοηθεί με τους ανθρώπους και από την άλλη έχουμε ένα κακάσχημο Τέρας, το ίδιο έξυπνο, αλλά με απίστευτα φονικά ένστικτα, μίσος και πολλή δύναμη. Το σκυλί καταλήγει στον Τράβις, που ψάχνει ένα νόημα στην ζωή του και θα το βρει συμπτωματικά στο πρόσωπο τόσο του σκυλιού όσο και, λίγο αργότερα, σ'αυτό της ντροπαλής και αποξενωμένης από την κοινωνία Νόρας. Από την άλλη το Τέρας κυκλοφορεί και σκοτώνει με φρικιαστικούς τρόπους, ψάχνοντας να βρει αυτό που μισεί περισσότερο: Το σκυλί. Στο μεταξύ έχουμε και έναν πληρωμένο δολοφόνο που κάνει διάφορες δουλειές που σχετίζονται με το εργαστήριο και που κάποια στιγμή θ'αρχίσει να ψάχνει το σκύλο, καθώς και την NSA που ψάχνει να βρει τα δυο πειραματόζωα. Η δράση δεν είναι λίγη, κάποιες σκηνές είναι σίγουρα καλές και με μπόλικο αίμα, αλλά πολλές σελίδες αναλώνονται στην εκπαίδευση του Αϊνστάιν και στο πόσο γλυκό και έξυπνο σκυλί είναι, ενώ εκπλήξεις και ανατροπές στην πλοκή δεν υπάρχουν. Οι χαρακτήρες επίσης μου την έσπασαν λίγο, όλοι καλοί πέραν του τέρατος (που βέβαια λόγω της φύσης του δεν ήταν καλό) και του πληρωμένου δολοφόνου που παράλληλα ήταν και εντελώς ψυχάκιας. Δεν δέθηκα με κανέναν από αυτούς. Δεν παραβλέπω πάντως την γραφή, που ήταν καλή (αλλά δεν φτάνει με τίποτα το επίπεδο του Κινγκ) και το ταλέντο του Κουντζ να σε κάνει να διαβάζεις το βιβλίο μια και έξω και γρήγορα. Αφού κάποια στιγμή έφτασα στην σελίδα 125 και έδινα όρκο ότι ήμουν ακόμα στην 70... Έχω πολλά βιβλία του Κουντζ και υποψιάζομαι ότι λίγα από αυτά θα μου αρέσουν πραγματικά. Πάντως τα περισσότερα έχουν ενδιαφέρον σενάριο και το χρηματικό κόστος είναι χαμηλό, αν σκεφτεί κανείς ότι έχω αγοράσει 21-22 δικά του βιβλία με λιγότερα από 40 ευρώ...

 

Edit: Κάτι που ξέχασα να αναφέρω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παίρνει 4.1 στο goodreads (με 61.000 αξιολογήσεις!) και 4.7 στο αμερικάνικο amazon με 733 αξιολογήσεις. Δεν είναι και τόοοσο καλό.

 

-Ιούνιος

 

87. Μαρί Λου, "Θρύλος", εκδόσεις Πατάκη, 2013, σελ. 356(8/10)

88. Στίβεν Κινγκ, "Μίζερι", εκδόσεις Bell, 1994, σελ. 382(9/10)

89. Μαρκ Φροστ, "Η λίστα των 7", εκδόσεις Bell, 1997, σελ. 571(10/10)

90. Όρσον Σκοτ Καρντ, "Το παιχνίδι του Έντερ", εκδόσεις Μέδουσα, 1996, σελ. 316(8.5/10)

91. Εντ Μακμπέιν, "Σφαγή εν ψυχρώ", εκδόσεις Άγκυρα, 1972, σελ. 144(7/10)

92. Σ. Ντ. Κρόκετ, "Μετά το χιόνι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013, σελ. 361(7/10)

93. Ντιν Κουντζ, "Ο εφιάλτης παραφυλάει", εκδόσεις Bell, 1992, σελ. 314(7/10)

Edited by BladeRunner
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
Edit: Κάτι που ξέχασα να αναφέρω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παίρνει 4.1 στο goodreads (με 61.000 αξιολογήσεις!) και 4.7 αμερικάνικο amazon με 733 αξιολογήσεις. Δεν είναι και τόοοσο καλό.

Γιατί πολλοί αναγνώστες το διάβασαν όταν ήταν μικρότεροι σε ηλικία και είχαν λιγότερες απαιτήσεις ίσως.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

 

Edit: Κάτι που ξέχασα να αναφέρω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παίρνει 4.1 στο goodreads (με 61.000 αξιολογήσεις!) και 4.7 αμερικάνικο amazon με 733 αξιολογήσεις. Δεν είναι και τόοοσο καλό.

Γιατί πολλοί αναγνώστες το διάβασαν όταν ήταν μικρότεροι σε ηλικία και είχαν λιγότερες απαιτήσεις ίσως.

 

 

Μάλλον γι'αυτό. Γιατί βλέπω ότι πολλοί το διάβασαν όταν πήγαιναν Λύκειο κλπ. Αλλά και μένα δεν με πήραν τα χρόνια :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
phaethon

18. Καμμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους-Κόρμακ Μακάρθυ (σ.273) 

Ελάχιστοι συγγραφείς υπάρχουν που να μου αρέσουν όλα τα βιβλία τους που έχω διαβάσει. Ο Μακάρθυ έιναι από αυτούς.

Το Καμμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους, αν και δεν μου άρεσε όπως το Δρόμο, ή το Όλα τα όμορφα άλογα, είναι ένα

βιβλίο στο στυλ του συγγραφέα, καθηλωτικό, ρεαλιστικό, πολυεπίπεδο συνάμα. Με τη βία να εξυπηρετεί το σκοπό κι όχι να γίνεται μέσο εντυπωσιασμού όπως σε τόσους άλλους συγγραφείς...

Ευτυχώς δεν έχω δει την ταινία, την οποία θα δω σε λίγα λεπτά...

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
melkiades

Ιούνιος
27. Οι στάχτες της ψυχής μας (p.324)

28. Πέρα από τη γη των Θεών, Αντώνης Πάσχος (p. 517)

Edited by melkiades

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

22. METRO 2033, Dmitri Glukhovsky, (σελ. 542)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Πως να κλέψετε μια τράπεζα. Αυτό είναι μόλις το δεύτερο βιβλίο του τρομερού Ντόναλντ Γουέστλεϊκ που διαβάζω, μετά το ξεκαρδιστικό Βοήθεια! Με κρατούν φυλακισμένο που είχα διαβάσει πριν από τρία και πλέον χρόνια. Ο Γουέστλεϊκ έχει γράψει με το ψευδώνυμο Ρίτσαρντ Σταρκ την πασίγνωστη αστυνομική σειρά Πάρκερ και με το κανονικό του όνομα την σειρά Ντόρτμουντερ και διάφορα άλλα άλλων σειρών και εκτός σειρών. Είναι εντελώς ακατανόητο σε μένα γιατί δεν έχουν μεταφραστεί κάποια κλασικά του έργα που σίγουρα είναι πιο ποιοτικά από άλλα αστυνομικά που έχουν μεταφραστεί. Τουλάχιστον τα πρώτα δέκα βιβλία της σειράς Πάρκερ θα μπορούσαν κάλλιστα να μεταφραστούν από την σειρά ΒΙΠΕΡ, μιας και γράφτηκαν την δεκαετία του '60 και είναι μικρά σε μέγεθος. Τέλος πάντων, μέσα στον Ιούνιο αναμένεται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Νεφέλη το 19ο βιβλίο της σειράς Πάρκερ, στο οποίο βασίζεται η νέα ταινία Πάρκερ με τον Στέιθαμ, ελπίζοντας να κυκλοφορήσουν περισσότερα έργα του στο μέλλον. Το Πως να κλέψετε μια τράπεζα είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς όπου πρωταγωνιστεί ο Ντόρτμουντερ. Ο Ντόρτμουντερ είναι ο κλασικός αποτυχημένος (και άτυχος θα έλεγα) μικροεγκληματίας που τώρα κάνει μια απάτη με κάτι εγκυκλοπαίδειες. Κάποια στιγμή θα δεχτεί την πρόταση του Κελπ, ενός διαρρήκτη αυτοκινήτων και φίλου του, να κάνουν ένα μεγάλο κόλπο. Να κλέψουν μια τράπεζα. Και όταν λέμε να κλέψουν μια τράπεζα, εννοούμε να κλέψουν ολόκληρη την τράπεζα! Γιατί η τράπεζα είναι προσωρινά εγκατεστημένη σε ένα ειδικό μεγάλο τροχόσπιτο μέχρι να φτιαχτεί το κτίριο όπου θα στεγαστεί. Στο κόλπο θα συμμετάσχει ο Μερτς, εξαιρετικός οδηγός και μικροαπατεώνας, η μάνα του, που πρέπει να φοράει συνεχώς ένα κολάρο για να αποσπάσει χρήματα από μια ασφαλιστική εταιρεία, ο Βίκτορ, πρώην αστυνομικός του FBI που απολύθηκε (ή παραιτήθηκε) από αυτό λόγω κάποιων εμμονών του, ο Χέρμαν Χ, ένας μαύρος ακτιβιστής που έγινε κλειδαράς και φυσικά η κοπέλα του Ντόρτμουντερ, η Μέι, που συνεχώς καπνίζει. Έτσι, όλοι αυτοί οι τύποι θα πρέπει να βρουν ειδικό σασί, ρόδες και ένα φορτηγό για να μεταφέρουν το τροχόσπιτο, θα πρέπει να ξεφορτωθούν τους φύλακες που θα είναι μέσα, θα πρέπει να βρουν μέρος για να το κρύψουν και θα πρέπει να ανοίξουν το νέας τεχνολογίας χρηματοκιβώτιο για να κάνουν την μπάζα της ζωής τους. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, πολλά πράγματα δεν θα γίνουν όπως θα ήθελαν να γίνουν... Η γραφή του Γουέστλεϊκ είναι φυσικά ευχάριστη και πολύ ωραία, το χιούμορ καλό αλλά όχι για όλα τα γούστα, οι ατάκες που βγάζουν γέλιο σίγουρα αρκετές, οι σκηνές δράσης ενδιαφέρουσες και αστείες ταυτόχρονα και οι χαρακτήρες όλοι συμπαθητικοί και αστείοι με τον τρόπο τους. Δεν είναι για όλα τα γούστα, αν θέλετε μια κωμικοτραγική ιστορία με μικροεγκληματίες που σχεδιάζουν να κάνουν την μπάζα της ζωής τους, αλλά λόγω αστοχιών και ατυχιών δεν θα πετύχουν αυτά που θέλουν, τότε η ιστορία είναι ό,τι πρέπει, αν θέλετε να διαβάσετε ένα σοβαρό αστυνομικό μυθιστόρημα, ή διαλέξτε τα βιβλία της σειράς Πάρκερ ή κάτι άλλο. Έχει γίνει και ταινία, το 1974, με πρωταγωνιστή τον George C. Scott (Dr. Strangelove, Patton κλπ). Bank Shot στο πρωτότυπο.

 

-Ιούνιος

 

87. Μαρί Λου, "Θρύλος", εκδόσεις Πατάκη, 2013, σελ. 356(8/10)

88. Στίβεν Κινγκ, "Μίζερι", εκδόσεις Bell, 1994, σελ. 382(9/10)

89. Μαρκ Φροστ, "Η λίστα των 7", εκδόσεις Bell, 1997, σελ. 571(10/10)

90. Όρσον Σκοτ Καρντ, "Το παιχνίδι του Έντερ", εκδόσεις Μέδουσα, 1996, σελ. 316(8.5/10)

91. Εντ Μακμπέιν, "Σφαγή εν ψυχρώ", εκδόσεις Άγκυρα, 1972, σελ. 144(7/10)

92. Σ. Ντ. Κρόκετ, "Μετά το χιόνι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013, σελ. 361(7/10)

93. Ντιν Κουντζ, "Ο εφιάλτης παραφυλάει", εκδόσεις Bell, 1992, σελ. 314(7/10)

94. Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, "Πως να κλέψετε μια τράπεζα", εκδόσεις Άγρα, 2013, σελ. 287(8.5/10)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alanon

01.Lewis Perdue, "Η Διαθήκη", εκδόσεις Λιβάνη, σελ. 408(6,5/10)
02. Robert Jordan "Ο Οφθαλμός του Κόσμου" Α΄Τόμος , εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, σελ. 520 (9/10)
03. Robert Jordan "Ο Οφθαλμός του Κόσμου" Β΄Τόμος , εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, σελ. 484 (9/10)
04.Robert Jordan "Tο Μεγάλο Κυνήγι" A΄Τόμος , εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, σελ. 448 (9/10)
05.Robert Jordan "Tο Μεγάλο Κυνήγι" B΄Τόμος , εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, σελ. 432 (9/10)
06. Cormac Mccarthy "Ματωβαμμένος Μεσημβρινός", Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, σελ. 480 (6/10)
07. Bernard Cornwell "Φλεγόμενη Γη" , Εκδόσεις Ψυχογιος σελ. 456(10/10)
08. Michael Moorcock "Ερλικ του Μενλιμπονέ" , Εκδόσεις Αίολος σελ. 210(9/10)
09. Michael Moorcock "Το Κάστρο του Μαργαριταριού" , Εκδόσεις Αίολος σελ. 272(8/10)
10. Patrick Rothfuss " Όσα Φοβούνται οι Σοφοί" Τόμος Α, Εκδόσεις Anubis, σελ 726 (9,5/10)
11. Gavliel Guy Kay "Προς το Σαράντιον" Εκδόσεις Anubis, σελ 576 (8/10)
12. Phillip Vandenberg " Το Πέμπτο Ευαγγέλιο" Εκδόσεις Κονιδάρη, σελ.344 (8,5/10)

13. Antonine Artaud "ο καλογερος του  λιουις" Εκδόσεις Αιγόκερως, σελ. 356 (9/10)

14. Asensi Matilde " ο τελευταιος κατωνας" Εκδόσεις Λιβανης, σελ. 592 (7,5/10)

15. Vance Jack " ιστοριες της ετοιμοθανατης γης" Εκδοσεις Αίολος, Σελ. 220 (9/10)

16. Vance Jack "τα μάτια τοιυ ανωτερου κοσμου" Εκδόσεις Αίολος, σελ. 264 (10/10) τι να πρωτοπω γιαυτο το λαμογιο τον κουζελ? απεριγραπτη παλιοφατσα. μου θυμιζει κατι παλιορεμπετες ψιλοαπατεωνισκους με ψιλο μουστακι, που κανουν τα παντα και τιποτα. μερικες φορες ειναι ο θεος...αλλες ο "γκαφατζης της ζουγκλας"...αλλά πάνω από όλα ειναι απολαυστικος. μιλαμε για εναν απο τους καλυτερους χαρακτηρες που εχω διαβασει...ΑΧΑΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ,  για οσους θελουν να συζητανε για φαντασυ...και ολα αυτα με τον μαεστρο βανς να δινει ρεσιταλ απλοτητας και ιδεων....θα το ξαναδιαβασω καποια στιγμη...την οδυσσεια του κουζελ την αφηνω για λιγο γιατι φτιαχτηκα και αρχισα dune. στο πρωτο διαλειμμα ξανα κουζελ

Edited by alanon
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Το μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής. Τρίτο βιβλίο του Ζαν Πατρίκ Μανσέτ που διαβάζω, μετά το Μοιραία και το Η πρηνής θέση του σκοπευτή. Η Μοιραία ήταν ένα αργό στην αρχή, αλλά ιδιαίτερα γρήγορο και βίαιο από την μέση και μετά βιβλίο, με δυνατές εικόνες και απλό αλλά ενδιαφέρον σενάριο. Η πρηνής θέση του σκοπευτή, πάλι, ήταν ένα εξαιρετικό νουάρ μυθιστόρημα με πολύ καλοδουλεμένο σενάριο, γαμάτη ατμόσφαιρα και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Το Μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής μου φάνηκε το ίδιο εξαιρετικό με τα προηγούμενα δυο βιβλία, μικρό σε μέγεθος αλλά γεμάτο σε πλοκή και βία. Ο Ζορζ Ζερφό είναι εμπορικό στέλεχος μιας θυγατρικής της ΙΤΤ και πατέρας δυο παιδιών. Σε κάποια από τις βόλτες του δίχως συγκεκριμένο προορισμό με το αυτοκίνητό του, βλέπει στην άκρη του δρόμου ένα τρακαρισμένο αυτοκίνητο και έναν άντρα εμφανώς τραυματισμένο στο καπό του αυτοκινήτου. Την ίδια ώρα περνάει σαν σφαίρα από δίπλα ένα άλλο αυτοκίνητο (...). Ο Ζερφό παίρνει τον τραυματισμένο άντρα, τον βάζει στο αυτοκίνητό του και τον μεταφέρει στο νοσοκομείο της κοντινότερης πόλης. Εκεί όμως αλλάζει γνώμη, δεν μένει για να δώσει τα στοιχεία του και να τον δουν αστυνομικοί και φεύγει. Μετά από μέρες φεύγει με την οικογένεια του για καλοκαιρινές διακοπές. Στην παραλία θα γίνει μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του από δυο άγνωστους άντρες. Θα την γλιτώσει και θα ξεφύγει. Και από τότε αρχίζει ένα κυνηγητό και μπόλικες αιματηρές σκηνές θα ακολουθήσουν. Η ζωή του Ζερφό θα αλλάξει δραματικά για πολλούς μήνες. Ο Ζερφό, όμως, θα αποδειχτεί πολύ σκληρό καρύδι... Και κάποια στιγμή θα μάθει ποιοι και γιατί τον κυνηγάνε. Εξαιρετική νουάρ ατμόσφαιρα, απλή αλλά ενδιαφέρουσα πλοκή, καλοί χαρακτήρες και ωραίες περιγραφές των σκηνών βίας, των ανθρώπων και των τοπίων. Η γραφή του Μανσέτ κλασικά σε υψηλά επίπεδα, με το γνωστό χιούμορ του. Σίγουρα από τους αγαπημένους μου συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων, θα αναζητήσω και τα υπόλοιπα βιβλία του που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Εξαιρετικός συγγραφέας που σε λίγες σελίδες μπορεί να γράψει δυνατές ιστορίες με βάθος.

 

-Ιούνιος

 

87. Μαρί Λου, "Θρύλος", εκδόσεις Πατάκη, 2013, σελ. 356(8/10)

88. Στίβεν Κινγκ, "Μίζερι", εκδόσεις Bell, 1994, σελ. 382(9/10)

89. Μαρκ Φροστ, "Η λίστα των 7", εκδόσεις Bell, 1997, σελ. 571(10/10)

90. Όρσον Σκοτ Καρντ, "Το παιχνίδι του Έντερ", εκδόσεις Μέδουσα, 1996, σελ. 316(8.5/10)

91. Εντ Μακμπέιν, "Σφαγή εν ψυχρώ", εκδόσεις Άγκυρα, 1972, σελ. 144(7/10)

92. Σ. Ντ. Κρόκετ, "Μετά το χιόνι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013, σελ. 361(7/10)

93. Ντιν Κουντζ, "Ο εφιάλτης παραφυλάει", εκδόσεις Bell, 1992, σελ. 314(7/10)

94. Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, "Πως να κλέψετε μια τράπεζα", εκδόσεις Άγρα, 2013, σελ. 287(8.5/10)

95. Ζ. Π. Μανσέτ, "Το μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής", εκδόσεις Άγρα, 2001, σελ. 189(8.5/10)

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
tsathoggua

1) La Bas - J. K. Huysmans
2) The New Lovecraft Circle - συλλογή διηγημάτων
3) Necromancies and Νetherworlds - Darrell Schweitzer & Jason van Hollander
4) Ιστορία της Αρχαίας Σπάρτης, 1ος Τόμος - Σαράντος Καργάκος
5) Oriental Ghost Stories - Lafcadio Hearn
6) Noctuary - Thomas Ligotti

7) Ιστορία της Αρχαίας Σπάρτης, 2ος Τόμος - Σαράντος Καργάκος

8) Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος - Α. Huxley

9) Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν - Μ. Καραγάτσης

10) Νυχτερινή Βάρδια - S. King

11) Cold Print - Ramsey Campbell

12) Ο τρόμος - Arthur Machen

13) Κέλτες και Έλληνες - P. B. Ellis

14) H Μπαλάντα του Γέρου Ναυτικού - S. T. Coleridge: το γνωστό Rime of the Ancient Mariner. Κλασικό και αγαπημένο. Η έκδοση συνοδεύεται και από την εικονογράφηση που είχε κάνει ο Gustave Dore για το ποίημα.

15) Το Κάλεσμα της Άγριας Φύσης - Jack London: άνθρωποι και σκυλιά στον αγώνα για επιβίωση στον μακρινό Βορρά. Εξαιρετικό ανάγνωσμα και -όπως έγραψα και αλλού- μάλλον από τις βασικές επιρροές του Robert Howard.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Μυγαλή. Η δηλητηριώδης αράχνη. Το άρχισα χτες το βράδυ κατά τις έντεκα και το τελείωσα μέσα σε δυο ώρες όλες κι όλες, χωρίς καμία διακοπή. Δεύτερο γαλλικό νουάρ που διαβάζω στην σειρά, μετά το πολύ ωραίο βιβλίο του Μανσέτ που το διάβασα ολόκληρο την ίδια μέρα. Από την μια έχουμε τον πλαστικό χειρουργό διεθνούς φήμης Ρισάρ Λαφάργκ, ο οποίος κρατά κλειδωμένη σε ένα δωμάτιο του σπιτιού του την Εύα, μια νεαρή γυναίκα, την οποία την βγάζει στο κλαρί. Από την άλλη έχουμε τον Αλέξ, έναν εγκληματία, που λήστεψε μια τράπεζα, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό κατά την διαφυγή του και τώρα κρύβεται μιας και καταζητείται σε ολόκληρη την χώρα. Και στην μέση έχουμε έναν μονόλογο, η αφήγηση του οποίου γίνεται σε δεύτερο πρόσωπο, ενός νεαρού άντρα που κρατείται γυμνός σε ένα σκοτεινό υπόγειο με τον απαγωγέα του στην αρχή να μην του δίνει νερό και φαΐ και να τον αφήνει να κοιμάται εκεί που κάνει την ανάγκη του αλλά στην συνέχεια, σιγά-σιγά, να του φέρεται καλύτερα. Αυτές οι τρεις ιστορίες όμως θα μπλεχτούν στο τέλος, με τις αποκαλύψεις να είναι τρομερές. Παράξενη, σκοτεινή ιστορία, αρκετά πρωτότυπη και σίγουρα μένει στο μυαλό του αναγνώστη πολύ καιρό μετά την ανάγνωσή του. Μυστήριο, δράση, σαδομαζοχιστικές αναφορές και λίγος τρόμος είναι μερικά από τα στοιχεία του βιβλίου. Σίγουρα θα δω την ταινία του Αλμοδόβαρ κάποια στιγμή, ελπίζω να έχει πιάσει την εξαιρετική ατμόσφαιρα του βιβλίου και οι αποκαλύψεις να έρθουν το ίδιο ουρανοκατέβατες. Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο με 3,50 ευρώ στην Πολιτεία. Πιστέψτε με, είναι πολύ λίγα μπροστά σε αυτά που προσφέρει η ιστορία - και ας είναι μόλις 133 σελίδες...

 

-Ιούνιος

 

87. Μαρί Λου, "Θρύλος", εκδόσεις Πατάκη, 2013, σελ. 356(8/10)

88. Στίβεν Κινγκ, "Μίζερι", εκδόσεις Bell, 1994, σελ. 382(9/10)

89. Μαρκ Φροστ, "Η λίστα των 7", εκδόσεις Bell, 1997, σελ. 571(10/10)

90. Όρσον Σκοτ Καρντ, "Το παιχνίδι του Έντερ", εκδόσεις Μέδουσα, 1996, σελ. 316(8.5/10)

91. Εντ Μακμπέιν, "Σφαγή εν ψυχρώ", εκδόσεις Άγκυρα, 1972, σελ. 144(7/10)

92. Σ. Ντ. Κρόκετ, "Μετά το χιόνι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013, σελ. 361(7/10)

93. Ντιν Κουντζ, "Ο εφιάλτης παραφυλάει", εκδόσεις Bell, 1992, σελ. 314(7/10)

94. Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, "Πως να κλέψετε μια τράπεζα", εκδόσεις Άγρα, 2013, σελ. 287(8.5/10)

95. Ζ. Π. Μανσέτ, "Το μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής", εκδόσεις Άγρα, 2001, σελ. 189(8.5/10)

96. Τιερί Ζονκέ, "Μυγαλή", εκδόσεις Καστανιώτη, 2011, σελ. 133(8.5/10)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

23. Ειρήνη Μάρρα, Η Γιαλούσα (σελ. 82)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

31) Ωρόρα #8 - Ιστορίες από άλλες πραγματικότητες (310)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Ο προφήτης του τρόμου. Μιλάμε για τον ορισμό του σκληρού παλπ αστυνομικού μυθιστορήματος, γραμμένο στις ΗΠΑ το 1941. Μέχρι το 1988 η αλογόκριτη έκδοση ήταν απαγορευμένη στις ΗΠΑ, λόγω κάποιων άσεμνων σκηνών και αναφορών, εν αντιθέσει με την Αγγλία όπου από το 1941 κυκλοφορούσε η κανονική έκδοση. Περίεργοι οι Αμερικάνοι σε μερικά θέματα, τι να πει κανείς... Ο κλασικός σκληρός ιδιωτικός ντετέκτιβ της δεκαετίας του '40, στο στιλ του Μάικ Χάμερ και του Σαμ Σπέιντ, στην περίπτωσή μας ο Καρλ Κράβεν, καλείται να βρει την ανιψιά του πλούσιου κυρίου Γκρέισον, την Πηνελόπη, η οποία βρίσκεται στην μικρή πόλη Πόλτον και συγκεκριμένα στον ναό μιας επικίνδυνης αίρεσης, στον ναό του Σολομώντα ή αλλιώς στο "Αμπέλι". Η οικονομική δύναμη του "Αμπελιού" είναι μεγάλη, μιας και ελέγχει τα περισσότερα κέντρα διασκεδάσεως της πόλης, αστυνομικούς, δικαστικούς και ούτω καθεξής. Ο Καρλ Κράβεν θα πρέπει να βρει ποιος σκότωσε τον συνεργάτη του που έψαχνε και αυτός την μικρή κοπέλα, θα πρέπει να αντιμετωπίσει έναν βαρύμαγκα γκάνγκστερ που φοβάται μην του κλέψουν την γκόμενα και θα μπλεχτεί με μια γυναίκα του "Αμπελιού", την Πριγκίπισσα, η οποία γουστάρει να την μπατσίζουν κατά την διάρκεια του σεξ. Ο χρόνος όμως δεν είναι απεριόριστος, γιατί η Πηνελόπη αναμένεται να θυσιαστεί για χάρη του Σολομώντα, ο οποίος βρίσκεται τα τελευταία πέντε χρόνια, νεκρός, σε μια νεκροφάγο. Η συνέχεια θα είναι εκρηκτική. Η δράση είναι ακατάπαυστη, οι σκηνές βίας πολλές και σχετικά γραφικές, η γραφή κλασική παλπ γραφή, οι διάλογοι και οι χαρακτήρες το ίδιο, η πλοκή δίχως τρομερές ανατροπές και αποκαλύψεις αλλά σίγουρα σε κρατάει. Το βιβλίο δεν φτάνει το επίπεδο του Κόκκινου Θερισμού του Χάμετ (μιας και με αυτό συγκρίνεται αρκετά) αλλά σίγουρα προσφέρει διασκέδαση. Εννοείται πως δεν είναι για όλα τα γούστα, αν σας αρέσουν τα σκληρά και παλπ αστυνομικά μυθιστορήματα της δεκαετίας του '40, σίγουρα αυτό δεν θα σας απογοητεύσει. Αν δεν είστε φαν του είδους, μην το διαβάσετε. Solomon's Vineyard ο τίτλος στ'αγγλικά. Έχει κυκλοφορήσει και με τον τίτλο The Fifth Grave.

 

-Ιούνιος

 

87. Μαρί Λου, "Θρύλος", εκδόσεις Πατάκη, 2013, σελ. 356(8/10)

88. Στίβεν Κινγκ, "Μίζερι", εκδόσεις Bell, 1994, σελ. 382(9/10)

89. Μαρκ Φροστ, "Η λίστα των 7", εκδόσεις Bell, 1997, σελ. 571(10/10)

90. Όρσον Σκοτ Καρντ, "Το παιχνίδι του Έντερ", εκδόσεις Μέδουσα, 1996, σελ. 316(8.5/10)

91. Εντ Μακμπέιν, "Σφαγή εν ψυχρώ", εκδόσεις Άγκυρα, 1972, σελ. 144(7/10)

92. Σ. Ντ. Κρόκετ, "Μετά το χιόνι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013, σελ. 361(7/10)

93. Ντιν Κουντζ, "Ο εφιάλτης παραφυλάει", εκδόσεις Bell, 1992, σελ. 314(7/10)

94. Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, "Πως να κλέψετε μια τράπεζα", εκδόσεις Άγρα, 2013, σελ. 287(8.5/10)

95. Ζ. Π. Μανσέτ, "Το μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής", εκδόσεις Άγρα, 2001, σελ. 189(8.5/10)

96. Τιερί Ζονκέ, "Μυγαλή", εκδόσεις Καστανιώτη, 2011, σελ. 133(8.5/10)

97. Τζόναθαν Λάτιμερ, "Ο προφήτης του τρόμου", εκδόσεις Άγκυρα, 1971, σελ. 137(7/10)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

24. Πατρίκ Μπομάν, Αρσενικό και λεπτό κορδόνι στην Ινδία. (σελ. 166)

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

24. Πατρίκ Μπομάν, Αρσενικό και λεπτό κορδόνι στην Ινδία. (σελ. 166)

 

Πως ήταν αυτό;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Αυτό ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, αστείο και γρήγορο είπα, ωραίο θα είναι. Τελικά μπαγιάτεψε πολύ γρήγορα, δεν το διάβασα με το κέφι που περίμενα. (Βέβαια, είναι τελείως έξω από τα γούστα μου, και μπορεί να φταίει ότι το μισό σχεδόν το διάβασα νυσταγμένη. :rolleyes: Πραγματικά το λυπήθηκα το βιβλιαράκι, μπορεί να το αδίκησα, και δεν είναι δικό μου για να το ξαναδιαβάσω κάποτε ).

 

Πολύ καλή η φιγούρα του επιθεωρητή πάντως, ένας Άγγλος αστυνομικός που είναι χρόνια στην Ινδία και την έχει μάθει απ' την καλή και απ' την ανάποδη.

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Ο διαρρήκτης που ζωγράφιζε σαν τον Μοντριάν. Είναι το πέμπτο βιβλίο με ήρωα τον συμπαθητικό παλαιοβιβλιοπώλη και διαρρήκτη Μπέρνι Ρόντενμπαρ που διαβάζω, μου φάνηκε το ίδιο καλό και ευχάριστο με τα προηγούμενα τέσσερα. Η δουλειά του παλαιοβιβλιοπώλη, αν και ευχάριστη για κάποιον που λατρεύει τα βιβλία, σίγουρα δεν είναι ιδιαίτερα επικερδής. Γι'αυτό και ο Μπέρνι δεν έκοψε το συνήθειο να κάνει καμιά διάρρηξη που και που. Εδώ που τα λέμε, και να έβγαζε πολλά λεφτά από το παλαιοβιβλιοπωλείο, δεν πιστεύω ότι θα σταματούσε τις διαρρήξεις. Αυτές είναι που τον εξιτάρουν, που τον κάνουν να νιώθει νέος και υγιής. Ας πούμε ότι είναι το χόμπι του, ότι εξασκεί ένα ταλέντο. Στην ιστορία μας τώρα, ο Μπέρνι κατάφερε και μπήκε στο καλά φρουρούμενο κτίριο Καρλομάγνος, με την δικαιολογία ότι είχε ένα ραντεβού με έναν ένοικο του κτιρίου για να αποτιμήσει την συλλογή βιβλίων του. Κύριος σκοπός του, βέβαια, ήταν να διαρρήξει ένα άλλο διαμέρισμα και να κλέψει μια πολύτιμη συλλογή γραμματοσήμων. Έλα όμως που θα πέσει θύμα μιας καλοστημένης παγίδας, που θα τον εμπλέξει σε δύο φόνους και κάποιες παράνομες αγοραπωλησίες και δωρεές πλαστών ή/και αυθεντικών έργων του Μοντριάν. Στην μέση υπάρχει και η απαγωγή του αγαπημένου βιρμανέζου γάτου της λεσβίας φίλης του Μπέρνι, της Κάρολαϊν, μιας και απ'ότι φαίνεται σχετίζεται με έναν πίνακα του Μοντριάν. Κλασικά η γραφή είναι ευχάριστη και με χιούμορ, οι διάλογοι στο ίδιο μοτίβο, αν και μερικοί μου φάνηκαν μη ρεαλιστικοί. Η πλοκή σε κρατούσε και το μυστήριο δεν ήταν λίγο ή αδιάφορο, αλλά σίγουρα δεν υπήρχε αγωνία ή σασπένς. Τα βιβλία της σειράς με ήρωα τον Μπέρνι Ρόντενμπαρ είναι ό,τι πρέπει για μια γρήγορη και ευχάριστη ανάγνωση, νιώθοντας παράλληλα ότι διαβάζεις κάτι κλασικό στην χιουμοριστική αστυνομική λογοτεχνία. Έχουν μεταφραστεί και τα επόμενα δυο βιβλία της σειράς, το έκτο και το έβδομο, ελπίζω κάποια στιγμή να τα βρω και αυτά. Επίσης στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί δυο βιβλία με ήρωα τον Ματ Σκάντερ, πρόκειται για το Ακόμα και οι αχρείοι και το Οκτώ εκατομμύρια τρόποι να πεθάνεις, τα οποία ευτυχώς έχω.

 

-Ιούνιος

 

87. Μαρί Λου, "Θρύλος", εκδόσεις Πατάκη, 2013, σελ. 356(8/10)

88. Στίβεν Κινγκ, "Μίζερι", εκδόσεις Bell, 1994, σελ. 382(9/10)

89. Μαρκ Φροστ, "Η λίστα των 7", εκδόσεις Bell, 1997, σελ. 571(10/10)

90. Όρσον Σκοτ Καρντ, "Το παιχνίδι του Έντερ", εκδόσεις Μέδουσα, 1996, σελ. 316(8.5/10)

91. Εντ Μακμπέιν, "Σφαγή εν ψυχρώ", εκδόσεις Άγκυρα, 1972, σελ. 144(7/10)

92. Σ. Ντ. Κρόκετ, "Μετά το χιόνι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2013, σελ. 361(7/10)

93. Ντιν Κουντζ, "Ο εφιάλτης παραφυλάει", εκδόσεις Bell, 1992, σελ. 314(7/10)

94. Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, "Πως να κλέψετε μια τράπεζα", εκδόσεις Άγρα, 2013, σελ. 287(8.5/10)

95. Ζ. Π. Μανσέτ, "Το μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής", εκδόσεις Άγρα, 2001, σελ. 189(8.5/10)

96. Τιερί Ζονκέ, "Μυγαλή", εκδόσεις Καστανιώτη, 2011, σελ. 133(8.5/10)

97. Τζόναθαν Λάτιμερ, "Ο προφήτης του τρόμου", εκδόσεις Άγκυρα, 1971, σελ. 137(7/10)

98. Λόρενς Μπλοκ, "Ο διαρρήκτης που ζωγράφιζε σαν τον Μοντριάν", εκδόσεις Μ. Κ., 2004, σελ. 349(8.5/10)

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

25. Γουίλιαμ Γκόλντινγκ, "Ο Άρχοντας Των Μυγών". (σελ. 222)

 

Α-πα-πα μαυρίλα... Και δεν του φαινόταν. Με καταπλάκωσε προς το τέλος, σκέτη απελπισία έγινε. Και ξεκίνησε τόσο χλιαρά, "α, βρεθήκαμε μόνοι, χωρίς μεγάλους, και τι ωραία παραλία... και ποιος θα είναι αρχηγός;" ...  ε, καμία σχέση.

 

Δυνατή ιστορία. Σκληρή, ωμή. Σίγουρα ένα σημαντικό βιβλίο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

1) Ωρόρα: Ιστορίες με Πλάσματα της Νύχτας (σελ 234)
2) Stephen King: Αδύνατος (σελ 365)
3) Robert Bloch: Ψυχώ (σελ 141)
4) Άπαντα Κλασσικών Συγγραφέων: Βίκτωρ Ουγκώ (σελ 700)
5) Jules Verne: Τα Τέρατα των Θαλασσών (σελ 238)
6) Anne Rice: Συνέντευξη με το Βαμπίρ (σελ 379)
7) Robert Howard: Οι Μαύροι Προφήτες (σελ 204)
8) James Clavell: Σογκούν (σελ 1231)
9) Ωρόρα: Ιστορίες από το Κοντινό Μέλλον (σελ 233)
10) Robert Louis Stevenson: Το Νησί των Θησαυρών (σελ 152)
11) Richard Laymon: The Woods are Dark (σελ 180)

12) Michael Moorcock: Έλρικ του Μελνιμπονέ (σελ 206)

13) Michael Moorcock: Το Κάστρο του Μαργαριταριού (σελ 269)

14) Michael Moorcock: Ταξιδιώτης στις Θάλασσες της Μοίρας (σελ 234)

15) Michael Moorcock: Η Κατάρα του Μαύρου Σπαθιού (σελ 343)

16) Michael Moorcock: Καταιγίδα (σελ 289)

17) James Graham Ballard: Νύχτες Κοκαίνης (σελ 406)

18) Ιπποκράτης Πορτοκαλίδης: Δομή του Σύμπαντος και Ζωή στο Διάστημα (σελ 383)

19) Ωρόρα: Ιστορίες με Βρικόλακες (σελ 231)

20) Cormac McCarthy: Καμία Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους (σελ 273)

21) Συλλογικό Έργο: Κίνα- Ιαπωνία: Εξωτικές Ιστορίες (σελ 276)

22) Συλλογικό Έργο: Η Παρέλαση των Ηλιθίων (σελ 205)

23) George Smith Patton: Ο Πόλεμος όπως τον Γνώρισα: Αναμνήσεις από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (σελ 507)

24) Simon Clark: Δίψα για Αίμα (σελ 389)

25) William Hope Hodgson: Οι Βάρκες του Γκλεν Κάριγκ (σελ 200)

26) Συλλογικό Έργο: Ψηφίδες από το Μέλλον (σελ 158)

27) Συλλογικό Έργο: Αστροπλανήσεις (σελ 218)

28) Ωρόρα: Ιστορίες Ελληνικής Φαντασίας 2 (σελ 224)

29) Συλλογικό Έργο: Σκοτεινά Πάθη (σελ 200)

30) Robert Heinlein: Ξένος σε Ξένη Χώρα (σελ 542)

31) Eric Frank Russell: Τα Ζωντόβολα του Διαστήματος (σελ 240)

32) Novalyne Price Ellis: One Who Walked Alone (σελ 317)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

32) Novalyne Price Ellis: One Who Walked Alone (σελ 317)

Πες περισσότερα για αυτό το βιβλίο, σιλβουπλέ.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

 

32) Novalyne Price Ellis: One Who Walked Alone (σελ 317)

Πες περισσότερα για αυτό το βιβλίο, σιλβουπλέ.

 

 

Ασφαλώς και θα το κάνω μα τον Κρομ και μάλιστα ευθύς αμέσως.

Edited by Δημήτρης

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..