Jump to content
AlienBill

Τι διαβάζετε από τρόμο;

Recommended Posts

BladeRunner

Φριτς Λάιμπερ - Με σύζυγο μάγισσα (Conjure Wife, 1943)

Πριν κάμποσα χρόνια (για την ακρίβεια τον Απρίλιο του 2013) διάβασα ένα άλλο βιβλίο τρόμου/αστικής φαντασίας του Φριτς Λάιμπερ, το πολύ καλό "Η κυρά του σκοταδιού". Θυμάμαι ότι είχε πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες και αναφορές σχετικά με διάφορα θέματα του υπερφυσικού/μεταφυσικού, καθώς και φοβερή ατμόσφαιρα, αλλά λίγες χαρακτηριστικές σκηνές "δράσης". Τώρα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά, το βιβλίο έχει μια καλή και αρκετά ιντριγκαδόρικη πλοκή, με τις απαραίτητες σκηνές έντασης και ανατριχίλας, ενώ η ατμόσφαιρα είναι και πάλι φοβερή, αρκούντως κλειστοφοβική και σκοτεινή.

Η γενική ιδέα έχει το ενδιαφέρον της: Ας πούμε ότι κατά τα φαινόμενα οι γυναίκες ασκούν κάθε είδους μαγεία, με τους άντρες να κάνουν τις δουλειές τους και να πιστεύουν ότι είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι των επιτυχιών ή των αποτυχιών τους. Εδώ πεδίο δράσης είναι ένα κολέγιο και πρωταγωνιστές το προσωπικό του (καθηγητές, διευθυντές κλπ), καθώς και οι γυναίκες τους. Γινόμαστε μάρτυρες του τρόπου λειτουργίας και του μικρόκοσμου του, στον οποίο κυριαρχούν οι μικροπολιτικές αντιδικίες και η ζηλοφθονία. Εδώ όμως υπεισέρχεται και το στοιχείο της μαγείας - ή μήπως όχι; Ο καθηγητής Νόρμαν Σέιλορ, ο οποίος πιστεύει ότι η μαγεία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απλή γραφική δεισιδαιμονία, θα γίνει μάρτυρας κάποιων πολύ παράξενων γεγονότων, με αρχή αυτά που θα ανακαλύψει στο μπουντουάρ της γυναίκας του. Με την πράξη αυτή οι ισορροπίες θα διαταραχτούν...

Η γραφή του Λάιμπερ είναι πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και συνάμα με βάθος σε νοήματα και εικόνες, ενώ δεν λείπουν κάποια ενδιαφέροντα πραγματάκια γύρω από την μαγεία και τις ανθρώπινες δεισιδαιμονίες. Φυσικά το βιβλίο δείχνει έως ένα βαθμό τα εβδομήντα πέντε χρόνια του (άλλες εποχές, άλλες συνήθειες και άλλα ήθη), όμως για την εποχή του ήταν σίγουρα αρκετά πρωτοποριακό και πρωτότυπο, ενώ καταφέρνει να συγκινήσει και τον σύγχρονο αναγνώστη βιβλίων τρόμου/αστικής φαντασίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Locus 7, σε μετάφραση του Γιώργου Μπαλάνου. Ακριβούτσικη έκδοση και με λίγα λαθάκια επιμέλειας, αλλά η μετάφραση είναι κλασικά πολύ καλή και γλαφυρή.

8/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ήδη Νεκρός'' του Τσάρλι Χιούστον. 

Για να πω την αλήθεια ξεκινώντας, δεν περίμενα και πολλά. Βιβλίο με βρικόλακες βλέπετε. Έχει γεμίσει ο τόπος. Όχι και πολύ γνωστό οπότε όχι και υψηλές προσδοκίες. Για να διαψευσθώ! Βρισκόμαστε στο Μανχάταν όπου κυριολεκτικά έχει πήξει ο τόπος. Βρικόλακες από 'δω, από 'κει, από παρά πέρα. Οργανωμένοι σε αντίπαλες φατρίες ισχυρότερη εκ των οποίων ο Συνασπισμός. Όχι όμως και ο Τζο Πιτ, αυτός δεν ανήκει πουθενά. Έχει ωστόσο νταλαβέρια με δύο αντίπαλες, κατάσταση που τον φέρνει σε δυσχερή θέση. Πόσο μάλλον όταν παρά την θέληση του αναλαμβάνει να βρει ένα εξαφανισμένο πλουσιοκόριτσο. 'Εχοντας ενάντια του τον χρόνο, την ανάγκη να τραφεί και την αρρώστια του να του τρώει τα σωθικά. 

Καλό ήταν. Ωραία, κοφτή, μάγκικη γλώσσα. Συνδυασμός βαμπιρικού θρίλερ και αστυνομικού μυστηρίου διανθισμένου με φονικές ατάκες, λειτούργησε καλά. Χωρισμένο σε μικρά υποκεφάλαια, φεύγει εύκολα και γρήγορα. Πρώτο μέρος σειράς, θα ήθελα κάποια στιγμή να μεταφραστούν και άλλα. Ανώτερο της φήμης του, προτείνεται. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dimion

Καλησπέρα, 

Μεγάλωσα με stephen king, και τον εκτιμω απεριόστα. Εχει εναν τροπο να μπαινει στις σκοτεινες πλευρες του μυαλου με απιθανο τροπο. Πλεον το εχω ρίξει στον lovecraft. Ευελπιστω να τον έχω ολοκληρωσει στο προσεχες μελλον.

Κατι εχω ακουμπησει απο koonz, αλλά δεν ενθουσιαστηκα. Τα βιβλια του αιματος παιζουν επισης, τωρα που ξαναμεταγραστηκαν (οξυ)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

1735424580_.jpg.135b1198de3ccd558aa708a792bc7690.jpg

Μαριάνα Ενρίκες - Όσα χάσαμε στις φλόγες (Las cosas que perdimos en el fuego, 2014)

Ξετρελάθηκα όταν έμαθα ότι η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά, μιας και τόσο η θεματολογία της όσο και οι διάφορες κριτικές αριστερά και δεξιά, με είχαν ιντριγκάρει αφάνταστα. Έκανα υπομονή αρκετούς μήνες μέχρι να κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία και τώρα επιτέλους την διάβασα: Λοιπόν, δηλώνω ενθουσιασμένος. Επίσης: Συγκλονισμένος, αλλά και λιγάκι αναστατωμένος.

Έχουμε να κάνουμε με δώδεκα ύπουλες ιστορίες, που παίζουν πολύ με τον ωμό και τον μαγικό ρεαλισμό, όλες τους είναι σκοτεινές, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μακάβριες και ανατριχιαστικές. Η συγγραφέας αναδεικνύει με αυτές τις ιστορίες μια άλλη Αργεντινή, σαφώς πιο σκοτεινή και τρομακτική, θίγοντας με έντονο τρόπο τις παθογένειες της κοινωνίας, αλλά και τη διαφθορά σε κάθε επίπεδο. Επίσης, το μόνο σίγουρο είναι ότι με την οξυδερκή και αιχμηρή γραφή της καταφέρνει να αναστατώσει τον αναγνώστη, μάλιστα μπορεί να πει κανείς ότι παίζει πολύ με τα νεύρα και τις αισθήσεις του. Ο τρόμος των διηγημάτων δεν δίνεται πάντα στο πιάτο, μπορεί να είναι έμμεσος και εξαιρετικά ύπουλος, δημιουργεί πάντως μια περίεργη αίσθηση. Τουλάχιστον αυτό συνέβη με μένα. Επίσης οι ιστορίες δεν έχουν όλες ένα συγκεκριμένο τέλος, ή έστω έναν συγκεκριμένο σκοπό, πολλά πράγματα αφήνονται στη φαντασία του αναγνώστη, στην ικανότητά του να σκεφτεί λίγο παραπάνω. Οι περιγραφές είναι, φυσικά, αφόρητα ρεαλιστικές και άκρως ατμοσφαιρικές και υποβλητικές.

Αν βαθμολογούσα την κάθε ιστορία και μετά έβγαζα τον μέσο όρο, πιθανότατα σαν βιβλίο θα έπαιρνε τέσσερα αστεράκια. Όμως νιώθω ότι είναι ένα πεντάστερο βιβλίο (έστω και με μια μικρή επιφύλαξη), γιατί πραγματικά με έκανε να νιώσω κάπως περίεργα, ενώ μπορώ να πω ότι κατά κάποιο τρόπο με άγχωσε κιόλας. Επιπρόσθετα, δυσκολεύομαι πολύ να βρω μια πραγματικά αδύναμη ή ανούσια ιστορία, ενώ ακόμα πιο πολύ δυσκολεύομαι να γράψω ποιες τρεις ή τέσσερις ιστορίες μου άρεσαν περισσότερο από τις υπόλοιπες: Όλες με συντάραξαν.

9/10 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eric Draven

Τα Πηγαδια της Κολάσης του Μαστερτον. Διασκεδαστικό ηταν, κλιμακωνεται υπερβολικα προς το τελος. Πιο αναλαφρο από άλλα του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

Έχω ξεκινήσει το The haunting of Hill House της Shirley Jackson. Καλό είναι μέχρι στιγμής. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..