Jump to content
AlienBill

Τι διαβάζετε από τρόμο;

Recommended Posts

BladeRunner

Φριτς Λάιμπερ - Με σύζυγο μάγισσα (Conjure Wife, 1943)

Πριν κάμποσα χρόνια (για την ακρίβεια τον Απρίλιο του 2013) διάβασα ένα άλλο βιβλίο τρόμου/αστικής φαντασίας του Φριτς Λάιμπερ, το πολύ καλό "Η κυρά του σκοταδιού". Θυμάμαι ότι είχε πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες και αναφορές σχετικά με διάφορα θέματα του υπερφυσικού/μεταφυσικού, καθώς και φοβερή ατμόσφαιρα, αλλά λίγες χαρακτηριστικές σκηνές "δράσης". Τώρα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά, το βιβλίο έχει μια καλή και αρκετά ιντριγκαδόρικη πλοκή, με τις απαραίτητες σκηνές έντασης και ανατριχίλας, ενώ η ατμόσφαιρα είναι και πάλι φοβερή, αρκούντως κλειστοφοβική και σκοτεινή.

Η γενική ιδέα έχει το ενδιαφέρον της: Ας πούμε ότι κατά τα φαινόμενα οι γυναίκες ασκούν κάθε είδους μαγεία, με τους άντρες να κάνουν τις δουλειές τους και να πιστεύουν ότι είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι των επιτυχιών ή των αποτυχιών τους. Εδώ πεδίο δράσης είναι ένα κολέγιο και πρωταγωνιστές το προσωπικό του (καθηγητές, διευθυντές κλπ), καθώς και οι γυναίκες τους. Γινόμαστε μάρτυρες του τρόπου λειτουργίας και του μικρόκοσμου του, στον οποίο κυριαρχούν οι μικροπολιτικές αντιδικίες και η ζηλοφθονία. Εδώ όμως υπεισέρχεται και το στοιχείο της μαγείας - ή μήπως όχι; Ο καθηγητής Νόρμαν Σέιλορ, ο οποίος πιστεύει ότι η μαγεία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απλή γραφική δεισιδαιμονία, θα γίνει μάρτυρας κάποιων πολύ παράξενων γεγονότων, με αρχή αυτά που θα ανακαλύψει στο μπουντουάρ της γυναίκας του. Με την πράξη αυτή οι ισορροπίες θα διαταραχτούν...

Η γραφή του Λάιμπερ είναι πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και συνάμα με βάθος σε νοήματα και εικόνες, ενώ δεν λείπουν κάποια ενδιαφέροντα πραγματάκια γύρω από την μαγεία και τις ανθρώπινες δεισιδαιμονίες. Φυσικά το βιβλίο δείχνει έως ένα βαθμό τα εβδομήντα πέντε χρόνια του (άλλες εποχές, άλλες συνήθειες και άλλα ήθη), όμως για την εποχή του ήταν σίγουρα αρκετά πρωτοποριακό και πρωτότυπο, ενώ καταφέρνει να συγκινήσει και τον σύγχρονο αναγνώστη βιβλίων τρόμου/αστικής φαντασίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Locus 7, σε μετάφραση του Γιώργου Μπαλάνου. Ακριβούτσικη έκδοση και με λίγα λαθάκια επιμέλειας, αλλά η μετάφραση είναι κλασικά πολύ καλή και γλαφυρή.

8/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ήδη Νεκρός'' του Τσάρλι Χιούστον. 

Για να πω την αλήθεια ξεκινώντας, δεν περίμενα και πολλά. Βιβλίο με βρικόλακες βλέπετε. Έχει γεμίσει ο τόπος. Όχι και πολύ γνωστό οπότε όχι και υψηλές προσδοκίες. Για να διαψευσθώ! Βρισκόμαστε στο Μανχάταν όπου κυριολεκτικά έχει πήξει ο τόπος. Βρικόλακες από 'δω, από 'κει, από παρά πέρα. Οργανωμένοι σε αντίπαλες φατρίες ισχυρότερη εκ των οποίων ο Συνασπισμός. Όχι όμως και ο Τζο Πιτ, αυτός δεν ανήκει πουθενά. Έχει ωστόσο νταλαβέρια με δύο αντίπαλες, κατάσταση που τον φέρνει σε δυσχερή θέση. Πόσο μάλλον όταν παρά την θέληση του αναλαμβάνει να βρει ένα εξαφανισμένο πλουσιοκόριτσο. 'Εχοντας ενάντια του τον χρόνο, την ανάγκη να τραφεί και την αρρώστια του να του τρώει τα σωθικά. 

Καλό ήταν. Ωραία, κοφτή, μάγκικη γλώσσα. Συνδυασμός βαμπιρικού θρίλερ και αστυνομικού μυστηρίου διανθισμένου με φονικές ατάκες, λειτούργησε καλά. Χωρισμένο σε μικρά υποκεφάλαια, φεύγει εύκολα και γρήγορα. Πρώτο μέρος σειράς, θα ήθελα κάποια στιγμή να μεταφραστούν και άλλα. Ανώτερο της φήμης του, προτείνεται. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dimion

Καλησπέρα, 

Μεγάλωσα με stephen king, και τον εκτιμω απεριόστα. Εχει εναν τροπο να μπαινει στις σκοτεινες πλευρες του μυαλου με απιθανο τροπο. Πλεον το εχω ρίξει στον lovecraft. Ευελπιστω να τον έχω ολοκληρωσει στο προσεχες μελλον.

Κατι εχω ακουμπησει απο koonz, αλλά δεν ενθουσιαστηκα. Τα βιβλια του αιματος παιζουν επισης, τωρα που ξαναμεταγραστηκαν (οξυ)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

1735424580_.jpg.135b1198de3ccd558aa708a792bc7690.jpg

Μαριάνα Ενρίκες - Όσα χάσαμε στις φλόγες (Las cosas que perdimos en el fuego, 2014)

Ξετρελάθηκα όταν έμαθα ότι η συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά, μιας και τόσο η θεματολογία της όσο και οι διάφορες κριτικές αριστερά και δεξιά, με είχαν ιντριγκάρει αφάνταστα. Έκανα υπομονή αρκετούς μήνες μέχρι να κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία και τώρα επιτέλους την διάβασα: Λοιπόν, δηλώνω ενθουσιασμένος. Επίσης: Συγκλονισμένος, αλλά και λιγάκι αναστατωμένος.

Έχουμε να κάνουμε με δώδεκα ύπουλες ιστορίες, που παίζουν πολύ με τον ωμό και τον μαγικό ρεαλισμό, όλες τους είναι σκοτεινές, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μακάβριες και ανατριχιαστικές. Η συγγραφέας αναδεικνύει με αυτές τις ιστορίες μια άλλη Αργεντινή, σαφώς πιο σκοτεινή και τρομακτική, θίγοντας με έντονο τρόπο τις παθογένειες της κοινωνίας, αλλά και τη διαφθορά σε κάθε επίπεδο. Επίσης, το μόνο σίγουρο είναι ότι με την οξυδερκή και αιχμηρή γραφή της καταφέρνει να αναστατώσει τον αναγνώστη, μάλιστα μπορεί να πει κανείς ότι παίζει πολύ με τα νεύρα και τις αισθήσεις του. Ο τρόμος των διηγημάτων δεν δίνεται πάντα στο πιάτο, μπορεί να είναι έμμεσος και εξαιρετικά ύπουλος, δημιουργεί πάντως μια περίεργη αίσθηση. Τουλάχιστον αυτό συνέβη με μένα. Επίσης οι ιστορίες δεν έχουν όλες ένα συγκεκριμένο τέλος, ή έστω έναν συγκεκριμένο σκοπό, πολλά πράγματα αφήνονται στη φαντασία του αναγνώστη, στην ικανότητά του να σκεφτεί λίγο παραπάνω. Οι περιγραφές είναι, φυσικά, αφόρητα ρεαλιστικές και άκρως ατμοσφαιρικές και υποβλητικές.

Αν βαθμολογούσα την κάθε ιστορία και μετά έβγαζα τον μέσο όρο, πιθανότατα σαν βιβλίο θα έπαιρνε τέσσερα αστεράκια. Όμως νιώθω ότι είναι ένα πεντάστερο βιβλίο (έστω και με μια μικρή επιφύλαξη), γιατί πραγματικά με έκανε να νιώσω κάπως περίεργα, ενώ μπορώ να πω ότι κατά κάποιο τρόπο με άγχωσε κιόλας. Επιπρόσθετα, δυσκολεύομαι πολύ να βρω μια πραγματικά αδύναμη ή ανούσια ιστορία, ενώ ακόμα πιο πολύ δυσκολεύομαι να γράψω ποιες τρεις ή τέσσερις ιστορίες μου άρεσαν περισσότερο από τις υπόλοιπες: Όλες με συντάραξαν.

9/10 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eric Draven

Τα Πηγαδια της Κολάσης του Μαστερτον. Διασκεδαστικό ηταν, κλιμακωνεται υπερβολικα προς το τελος. Πιο αναλαφρο από άλλα του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

Έχω ξεκινήσει το The haunting of Hill House της Shirley Jackson. Καλό είναι μέχρι στιγμής. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

Victor LaValle - The Ballad of Black Tom (Εκδόσεις Tor)
Στην ουσία πρόκειται για μία επαναπροσέγγιση της ιστορίας "The Horror at Red Hook" του Lovecraft. Προσωπικά οι λογοτεχνικές ιδέες του Lovecraft μου φαίνονται τρομερά ενδιαφέρουσες, αλλά δεν μπορώ καθόλου τον τρόπο που γράφει.
Εδώ δεν υπήρχε τέτοιο θέμα, καθώς η γραφή του LaValle είναι απλή και ευκολοδιάβαστη, ενώ η ιστορία έχει και πολύ καλό ρυθμό, χωρίς να χάνεται στις πολλές, μακροσκελείς και ανούσιες περιγραφές.
Ακόμα το πρόβλημα του ρατσισμού, που είναι ολοφάνερος στην αρχική ιστορία, έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση εδώ πέρα.
Μερικοί δευτερεύοντες χαρακτήρες θα ήθελα να ήταν κάπως καλύτερα σκιαγραφημένοι και το τέλος μου φάνηκε αρκετά "βολικό" και εύκολο, αλλά γενικά είναι μια καλή πολύ νουβέλα.
Κατά τη γνώμη μου πολύ ανώτερη από την αρχική ιστορία, σίγουρα προτείνεται στους φαν του κοσμικού τρόμου.

Βαθμολογία: 7.5/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

Stephen Graham Jones - Mongrels (Εκδόσεις William Morrow)
Δεν είμαι σίγουρος για το αν θα έπρεπε να το βάλουμε στην κατηγορία του τρόμου ή του fantasy, αλλά στο internet το βλέπω να αναφέρεται σαν τρόμου και ασχολείται με τους λυκανθρώπους, που είναι θεματολογία πιο συχνά συνδεδεμένη με τον τρόμο.
Στην ουσία  είναι ένα σχετικά καλογραμμένο βιβλίο, στο οποίο παρακολουθούμε διάφορα, ασύνδετα μεταξύ τους, στιγμιότυπα από τη ζωή μιας οικογένειας λυκανθρώπων.
Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι δεν υπάρχει καμία κεντρική υπόθεση και κατά τη γνώμη μου το βιβλίο καταντά να είναι κάπως βαρετό, σε μερικά σημεία από τη μέση και μετά, ενώ κάπου, κάπου αρχίζει και ψιλοεπαναλαμβάνεται.
Όπως είπα και παραπάνω το βιβλίο είναι γενικά καλογραμμένο και οι χαρακτήρες είναι καλά σκιαγραφημένοι (αν και όχι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες).
Δεν θεωρώ ότι σπατάλησα τον χρόνο μου με την ανάγνωσή του, αλλά και να μην το διάβαζα δεν θα έχανα πολλά. Προτείνεται μόνο σε όσους είναι πολύ φαν των λυκανθρώπων.

Βαθμολογία: 6.0/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eric Draven

Χαίρομαι που μια μεγάλη εκδοτική εταιρεία έβγαλε βιβλίο τρόμου από συγγραφέα που δεν είναι γνωστός. Στην 'Κρουαζιέρα' δεν θα βρείτε πρωτότυπη πλοκή, αλλά το setting είναι ιδανικό και η προσπάθεια τίμια. Τσεκάρετε το, και ελπίζω να δούμε και άλλους τίτλους μοντέρνου τρόμου.

'Χίλιοι διακόσιοι επιβάτες γεμάτοι προσδοκίες ταξιδεύουν με το κρουαζιερόπλοιο Μπάλτικ Καρίσμα από τη Σουηδία στη Φινλανδία.  Για ένα εικοσιτετράωρο διασκεδάζουν και αφήνουν πίσω τους την καθημερινότητα και όλες τις αναστολές τους. Μέσα στο πλοίο όμως παραμονεύει κάτι αδιανόητα τρομακτικό, από το οποίο δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν. Τη νύχτα, στα ανοιχτά της Βαλτικής, το πλοίο ακινητοποιείται και η επικοινωνία με τη στεριά διακόπτεται. Κανένας δεν μπορεί να γλιτώσει και κανένας δεν ξέρει ποιον μπορεί να εμπιστευθεί. Συνηθισμένοι άνθρωποι θα αναγκαστούν να γίνουν ήρωες, αλλά μπορεί επίσης να βγει στην επιφάνεια ο χειρότερος εαυτός τους. Kαι τότε, αν το πλοίο φτάσει στη Φινλανδία, ίσως ο κόσμος αλλάξει για πάντα.

Καλώς ήρθατε στο Μπάλτικ Καρίσμα, όπου η πραγματικότητα συνυπάρχει με το υπερφυσικό.'

download.jpg

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα την ανθολογία ''Οι Κυρίες του τρόμου''. Από τα πλέον παλιά μου αποκτήματα, το είχα για κοντά δύο δεκαετίες να σκονίζεται στη βιβλιοθήκη. Ώσπου είπα επιτέλους να κάνω το καλό και να το πιάσω. Ξεχώρισα τα παρακάτω:

- Τ. Λ. Κομώ: ''Το Πουλί της φωτιάς'': Μία αστυνόμος θα σπεύσει με συναδέλφους της σε κτίριο όπου λαμβάνει χώρα μακελειό ακαθόριστης φύσης. Και θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά. Δυνατό, το διάβασα με κομμένη την ανάσα. Πιστεύω ότι θα έκανε πολλούς άνδρες συναδέρφους της να ζηλέψουν που δεν το έγραψαν οι ίδιοι. 

- Σίρλεϋ Τζάκσον: ''Η Κλήρωση'': Παρακολουθούμε μία τελετουργία σ' ένα μικρό χωριό όπου όλοι παίρνουν μέρος. Μικροί και μεγάλοι. Επικρατεί τάξη και ηρεμία αλλά φαίνονται μάλλον να είναι επιφανειακές. Κάτι δείχνει να μην πηγαίνει καλά. Μάντεψα την κατάληξη αλλά αν και υπήρχε hint, όχι και τον τρόπο. Καλή και δαύτη. 

- Ρόζμαρυ Τίμπερλυ: ''Δείπνο με την Μάρθα'': Ένας πηδηχτούλης εκμεταλλεύεται την πειθήνια στάση της νηφάλιας γυναίκας του για να αλωνίζει όπου και όπως γουστάρει. Μέχρι την στιγμή που εκείνη θα αποφασίσει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Καλά λένε τελικά ότι ο έρωτας περνάει από το στομάχι! Απρόσμενη κατάληξη, ξεπεταγμένη λες και από επεισόδιο της αγαπημένης μου Δέκατης Εντολής. 

- Νάνσυ Κόλινς: ''Μεγάλα λόγια'': Όχι το καλύτερο αλλά σίγουρα το πιο χυδαίο. Μάγκικο και αλήτικο, αν έγραφε με ανδρικό ψευδώνυμο σε άλλη ανθολογία, μάλλον αρκετοί θα δυσκολεύονταν να δεχτούν ότι είναι προϊόν γυναικείας πένας. Με προϊδέασε για τα καλύτερα, μακάρι κάποια στιγμή να μεταφραστεί και το ''Sunglasses after dark'' που την καθιέρωσε. 

Εκτός από τις δύο πρώτες ιστορίες που με κούρασαν, οι υπόλοιπες μου άρεσαν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Ωραίος ο πρόλογος της Λίζα Τατλ, ικανοποιητική η αναλογία ποιοτικών ιστοριών ως προς το σύνολο. Να λοιπόν που και γυναίκες μπορούν να μας τρομάξουν, γιατί δηλαδή όχι;

Edited by Δημήτρης
  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Το πουλί της φωτιάς και η κλήρωση ήταν ιστορίαρες

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
1 minute ago, Nihilio said:

Το πουλί της φωτιάς και η κλήρωση ήταν ιστορίαρες

''Το Πουλί της φωτιάς'' θα μου μείνει. Δεν είναι απλά κάτι που διάβασα και θα το ξεχάσω. Και ''Η Κλήρωση'' ωραία. Απλά δεν με τραβούν ως θεματολογία ''Οι Δαίμονες του Χιλ Χάουζ'' της ίδιας. Μου εξήρε όπως και να 'χει το ενδιαφέρον. Το έχω κάπου καταχωνιασμένο, πρέπει να το ξεθάψω κάποια στιγμή. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

Ο άρχοντας του ψεύδους του Graham Masterton. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
Posted (edited)

Διάβασα το ''Ring'' του Κότζι Σουζούκι. Είχα δει την ταινία με την Ναόμι Γουότς και ήξερα σε γενικές γραμμές τι να περιμένω. Μία βιντεοκασέτα που όποιος κάνει το λάθος να δει, εξασφαλίζει σε μία βδομάδα ραντεβού με τον θάνατο. Ελάχιστα όμως πέρα από αυτό, την κεντρική δηλαδή ιδέα. 

Κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να το απολαύσω. Όχι τόσο όσο αν δεν ήξερα καθόλου τι παίζει, αλλά ναι. Και πάλι ήταν καλό, μου άρεσε. Βοήθησε σε αυτό το ότι πρέπει να είναι με μία γρήγορη σκέψη, το πρώτο μυθιστόρημα Ιάπωνα που διαβάζω. Υπήρχε λοιπόν το εξωτικό στοιχείο που βιώνει κανείς όταν πρωτοσυναντά κάτι. Με τα δύσκολα εκείνα μακρόσυρτα ονόματα και τοπωνύμια. Και φυσικά η υπόθεση αυτή καθαυτή. Πρωτότυπη, με ζοφερό κλίμα και εντεινόμενη αγωνία. Δυνατές οι σκηνές της βιντεοκασέτας. Έφτασα στο επίμαχο σημείο βράδυ πριν κοιμηθώ και επίτηδες το άφησα για την άλλη μέρα :) Ενώ υπήρχαν και ωραία εξτραδάκια με τα Λυκειακά καμώματα του Ρούιτζι και την εν γένει συμπεριφορά του, όπως και η ανέλκυση του αγάλματος από την θάλασσα. Ωραία και η εξήγηση, δεν ήταν ευκολία. 

Δυνατό, creepy. Μακάρι να μεταφραστούν και τα δύο άλλα της σειράς ενώ κάποια στιγμή πρέπει να ξαναδώ και τις ταινίες. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Νίκη

Διαβάζω ένα πολύ ωραίο βιβλίο της Caitlin R. Kierman, the red tree. Υπόθεση: μια μοναχική γυναίκα συγγραφέας αποσύρεται σε ένα απομονωμένο κτήμα στην περιοχή του Rhode Island-Providence και εκεί αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα παράξενα με κέντρο ένα γέρικο δέντρο, ενώ η γυναίκα αναπτύσσει διάφορες εμμονές και εφιάλτες. Στις διάφορες κριτικές αναφέρεται ως haunting, εμένα μου θυμίζει περισσότερο genius loci. 

Η γλώσσα είναι μάγκικη και κοφτή, μοντέρνα. Η ατμόσφαιρα μου φαίνεται καταπληκτική, είναι υποδόριος και λαογραφικός τρόμος βλέπετε, ενώ έχει και αρκετό μυστήριο, στοιχεία που εμένα μ' αρέσουν πολύ, ενώ συνεχώς πλανάται το ερώτημα αν οι εμπειρίες της πρωταγωνίστριας είναι αλήθεια ή δημιούργημα του ταραγμένου μυαλού της.

Η δομή είναι αρκετά ιδιαίτερη, με πολλαπλά στρώματα αφήγησης. Το μυθιστόρημα ξεκινάει με πρόλογο, υποτίθεται, της εκδότριας της πρωταγωνίστριας, της Σάρας, καθώς υποτίθεται ότι το βιβλίο που διαβάζει ο αναγνώστης είναι αυτά που κατέγραψε η ίδια η Σάρα. Μέσα στην αφήγηση της Σάρας όμως περιέχονται οι σημειώσεις του προηγούμενου ενοίκου του σπιτιού, αναδρομές στο παρελθόν, στην προηγούμενη σχέση της, μέχρι και ένα διήγημα της.

Τέλος, αναφέρονται ένα σωρό ονόματα συγγραφέων ως φόρος τιμής: Λαβκραφτ, Αλτζερνόν Μπλάκγουντ, Μάχεν, Σιρλευ Τζάκσον, όπως επίσης και πολλές ταινίες. Μόνο και μόνο ότι η υπόθεση διαδραματίζεται στην ιδιαίτερη πατρίδα του Λάβκραφτ, την πολιτεία Providence-Rhode Island αρκεί για να καταλάβετε τις επιρροές. Επίσης αναφέρεται ο Τσάρλς Φορτ, που ήταν ένας τύπος που ασχολήθηκε με παράξενα φαινόμενα και άφησε το στίγμα του σε αυτό το πεδίο. Ακόμη, στις σημειώσεις του προηγούμενου ενοίκου αναφέρονται κάποια βιβλία που ασχολούνται με το φολκλόρ, πραγματικά ή φανταστικά δεν γνωρίζω, κι αυτό δίνει αληθοφάνεια στη διήγηση.

Μου αρέσει πολύ το βιβλίο, αν και στην αρχή ταραζόμουν, γιατί ταυτιζόμουν με την κατεστραμμένη πρωταγωνίστρια κι έλεγα "να, κι εγώ δεν κάνω αυτό, δεν κάνω το άλλο". Τρελό, έτσι;:p

Το μόνο που δεν μ' αρέσει είναι το εξώφυλλο. Παρουσιάζει το σπίτι, το δέντρο και μια κοπέλα που υποθέτω είναι η πρωταγωνίστρια. Η κοπέλα δεν ανταποκρίνεται νομίζω στην πρωταγωνίστρια, έτσι όπως τη φαντάζομαι εγώ τουλάχιστο, είναι πολύ όμορφη και φαίνεται να έχει αυτοπεποίθηση και μυστήριο, μοιάζει σαν φωτογραφία μοντέλου.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

Grady Hendrix - We Sold Our Souls (Εκδόσεις Quirk Books)
Πρώτο βιβλίο του Grady Hendrix που διαβάζω και μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένος, χωρίς όμως να ξετρελαθώ. Αν και υποτίθεται ότι το βιβλίο είναι horror, μάλλον πιο πολύ φέρνει σε urban fantasy, με κάποια στοιχεία τρόμου, παρά σε καθαρόαιμο τρόμο.
Πρόκειται για μία ιστορία που διαδραματίζεται γύρω από ένα (πλέον διαλυμένο) metal συγκρότημα. Μου θύμισε αρκετά το Armageddon Rag του George R.R. Martin, που διάβασα νωρίτερα τη φετινή χρονιά, όμως δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι το αντιγράφει.
Είναι αρκετά σύντομο και ευκολοδιάβαστο, με αρκετά γρήγορους ρυθμούς και κυλάει νεράκι. Η γραφή είναι πολύ στρωτή και απλή, δεν είναι όμως φτωχή ή άσχημη. Προφανώς υπάρχουν διάφορες αναφορές στη metal μουσική, που κάποιος που δεν είναι φαν ίσως να μην καταλάβει, αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα για εμένα.
Η βασική χαρακτήρας ήταν πολύ καλοδουλεμένη και είναι εύκολο να δεθεί μαζί της ο αναγνώστης και να νοιαστεί για αυτήν. Το ίδιο ισχύει και για κάποιους από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Κάποιοι άλλοι θα ήθελαν ίσως λίγο παραπάνω δουλεία.
Αν έχω ένα μεγάλο παράπονο με το βιβλίο (το όποιο είναι 100% θέμα γούστου) είναι ότι θα προτιμούσα το horror στοιχείο να είναι λίγο πιο έντονο, και γενικά ο τρόπος που η ιστορία προσέγγιζε το υπερφυσικό στοιχείο δεν με έπειθε πολύ. Μου φαινόταν και κάπως βολικό ενίοτε.
Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν ένα βιβλίο που το διάβασα πολύ ευχάριστα και σίγουρα θα το πρότεινα σε όσους είναι ταυτοχρόνως φαν και της λογοτεχνίας και της metal μουσικής.
 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blood Prince

Το βιβλίο Η  εκδίκηση από Sigurdardóttir Yrsa  το  έχει διαβάσει  κανένας ; Φαίνεται ενδιαφέρον.Εχω δει την αντίστοιχη ταινία και  σκέφτομαι να το  αγοράσω.

Edited by Blood Prince

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..