Jump to content

Ορυχείο Κύριου Πεδίου


Recommended Posts

Drake Ramore

Όνομα Συγγραφέα: Drake Ramore
Είδος: Οριακά Τρόμος. (Ακροβατεί μεταξύ του φάντασυ και του τρόμου)
Βία; Ψιλά...αμελητέα
Σεξ; Μπα
Αριθμός Λέξεων:5120
Σχόλια

 

Τα τοπωνύμια της ιστορίας (Ορυχείο Κύριου Πεδίου/ Χωριό Κομάνου/ Περιοχή της εκσκαφής/ Η εκκλησία που παραμένει ανέπαφη, μοναδική σε ένα κατεστραμμένο τοπίο) είναι πέρα για πέρα πραγματικά.Οι χαρακτήρες προσομοιώνουν κατά το δυνατόν αληθινούς ανθρώπους με τους οποίους έτυχε ο συγγραφέας να δουλεύει μαζί στο συγκεκριμένο έργο. Τα υπόλοιπα γεγονότα που διαδραματίζονται αποτελούν προϊόν μυθοπλασίας και μόνο.

 

Εικόνα της περιοχής που έλαβαν χώρα τα παραπάνω:

 

 komanos_3.jpg

 

 

 

 

 

Ορυχείο Κύριου Πεδίου.pdf

  • Like 5
Link to post
Share on other sites
TheTregorian

Η ιστορία σου μου άρεσε πολύ, Απόστολε! Χάρηκα πολύ το γεγονός ότι εντόπισες τα γεγονότα σε μία ελληνική πόλη, μου άρεσε το πως εξελίχτηκε η ιστορία όπως και η αποκάλυψη στο τέλος. Γενικά ενθουσιάστηκα με τη γυναίκα αυτή και όλα της τα παιδιά και θα ήθελα να 'χες ρίξει λίγο παραπάνω βάρος σε αυτό το κομμάτι της ιστορίας, απ' ό,τι στις αναζητήσεις και τις διαφωνίες των χαρακτήρων. Αλλά εφόσον κάποιες απ' αυτές τις εικόνες τις έχεις βιώσει κι ο ίδιος όπως λες (ελπίζω μόνο τις ρεαλιστικές για το καλό του κόσμου :p), καταλαβαίνω την ανάγκη σου να μας τις δείξεις. Θεωρώ ότι έπαιξες λίγο με τη φωτιά σε ό,τι αφορά τους χαρακτήρες σου. Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας ήταν αυτό που φαίνονταν: απλοί, καθημερινοί άνθρωποι που δούλευαν σε ένα ορυχείο. Σε κάποιες φάσεις όμως που άρχιζαν και φιλοσοφούσαν λίγο περί του τι δεν πρέπει να σκαλίζεις, περί του πόσο μεγάλοι είναι οι τάφοι, για προθαλάμους και λοιπά τέτοια... ε με ξένισε λίγο. ΟΚ έστω ότι ένας ήρωας είναι φιλομαθής κι έχει δει/διαβάσει διάφορα, αλλά είδα τουλάχιστον τρεις (νομίζω) να λένε ή να σκέφτονται τέτοια παρόμοια.

 

Και εννοείται πως η ιστορία ήταν τρόμου, παρά την ηλιόλουστη μέρα έξω, τη χαλαρή μουσική στα αυτιά μου και τους καθημερινούς ρυθμούς σε ένα κλασσικό οικογενειακό περιβάλλον, σκιάχτηκα! Συγχαρητήρια λοιπόν!  

Edited by TheTregorian
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Airbourne

Αρχικά θα πώ ότι μόλις άνοιξα το αρχείο σου Απόστολε, θαμπώθηκα! (Η δική μου ιστορία έμοιαζε με ιερογλυφικά!).

 

Τόσο καθαρά γραμμένο, με συνοχή, ουσιαστική πλοκή και άρτιους διαλόγους.  Φυσικά και προσδίδει μια ποιότητα ανώτερη το γεγονός ότι χρησιμοποίησες υπαρκτά μέρη με φούλ ρεαλισμό. Ναι, μου άρεσε πολύ η ιστορία σου. Βασικά, πήρα ένα όμορφο μάθημα για το πώς θα πρέπει να παρουσιάζεται μια ιστορία. Την διάβασα αργά, παρέα με μπυρίτσα και ίσως να ήθελα λίγο περισσότερο μυστήριο, βέβαια αυτό που έδωσες, ήταν παραπάνω απο αρκετό για να ευχαριστηθώ την ιστορία.

Δεν θα σου πώ ψέμματα, για το τεχνικό μέρος δεν είμαι ο κατάλληλος για να σου γράψω κάτι. Ακόμη είμαι στη πρώτη δημοτικού. :p Μου έκανε πολύ καλή εντύπωση το κλείσιμο. Όπως άφησες το τέλος να εξελιχθεί, μου θύμησε, σαν ιδέα, τα άλιεν στη γή (πάντα μου άρεσε αυτή η ιδέα). Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία του διαγωνισμού, συνέχισε έτσι. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Γιώργο.. Χαίρομαι που σου άρεσε! :)

 

Θεωρώ ότι έπαιξες λίγο με τη φωτιά σε ό,τι αφορά τους χαρακτήρες σου. Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας ήταν αυτό που φαίνονταν: απλοί, καθημερινοί άνθρωποι που δούλευαν σε ένα ορυχείο. Σε κάποιες φάσεις όμως που άρχιζαν και φιλοσοφούσαν λίγο περί του τι δεν πρέπει να σκαλίζεις, περί του πόσο μεγάλοι είναι οι τάφοι, για προθαλάμους και λοιπά τέτοια... ε με ξένισε λίγο. ΟΚ έστω ότι ένας ήρωας είναι φιλομαθής κι έχει δει/διαβάσει διάφορα, αλλά είδα τουλάχιστον τρεις (νομίζω) να λένε ή να σκέφτονται τέτοια παρόμοια.

 

 

 

Για τους χαρακτήρες που λες, αν στις περιγραφές μου έμενα μόνο σε αυτούς, θα είχες δίκιο. Από που και ως που καθημερινοί άνθρωποι να έχουν τόσες γνώσεις για τάφους και τα ρέστα. Από την άλλη όμως λέω ξεκάθαρα ότι για μήνες ολόκληρους έμειναν χωρίς δουλειά λόγω ενός άλλου τάφου που βρέθηκε λίγα χλμ μακριά από εκεί που έσκαβαν τώρα. Φάνηκε και από τις αντιδράσεις τους όταν πρωτοείδαν την είσοδο. "Όχι πάλι τα ίδια"αναφώνησε ένας εξ αυτών. Ο άλλος έπιασε το μέτωπο του γνωρίζοντας τι θα επακολουθήσει, ο εργοδηγός αφηγήθηκε στον χειριστή τι συνέβη με τον προηγούμενο τάφο κλπ.

 

Θεώρησα ότι οι γνώσεις τους προήλθαν μέσα από την "αναγκαστική" τριβή με το αντικείμενο που τους στερούσε την δουλειά και όχι αναγκαστικά λόγο φιλομάθειας. ;-)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
TheTregorian

Μου έκανε πολύ καλή εντύπωση το κλείσιμο. Όπως άφησες το τέλος να εξελιχθεί, μου θύμησε, σαν ιδέα, τα άλιεν στη γή (πάντα μου άρεσε αυτή η ιδέα). 

 

Μπράβο! Ήταν κάτι που πέρασε και από το δικό μου μυαλό και ξέχασα να το γράψω. Όπως και ότι η αρχική εξερεύνηση μου θύμισε βουνά της τρέλας του Λάβκραφτ και είναι ένας λόγος παραπάνω που με τράβηξε πολύ.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Αρχικά θα πώ ότι μόλις άνοιξα το αρχείο σου Απόστολε, θαμπώθηκα! (Η δική μου ιστορία έμοιαζε με ιερογλυφικά!).

 

Τόσο καθαρά γραμμένο, με συνοχή, ουσιαστική πλοκή και άρτιους διαλόγους.  Φυσικά και προσδίδει μια ποιότητα ανώτερη το γεγονός ότι χρησιμοποίησες υπαρκτά μέρη με φούλ ρεαλισμό. Ναι, μου άρεσε πολύ η ιστορία σου. Βασικά, πήρα ένα όμορφο μάθημα για το πώς θα πρέπει να παρουσιάζεται μια ιστορία. Την διάβασα αργά, παρέα με μπυρίτσα και ίσως να ήθελα λίγο περισσότερο μυστήριο, βέβαια αυτό που έδωσες, ήταν παραπάνω απο αρκετό για να ευχαριστηθώ την ιστορία.

Δεν θα σου πώ ψέμματα, για το τεχνικό μέρος δεν είμαι ο κατάλληλος για να σου γράψω κάτι. Ακόμη είμαι στη πρώτη δημοτικού. :p Μου έκανε πολύ καλή εντύπωση το κλείσιμο. Όπως άφησες το τέλος να εξελιχθεί, μου θύμησε, σαν ιδέα, τα άλιεν στη γή (πάντα μου άρεσε αυτή η ιδέα). Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία του διαγωνισμού, συνέχισε έτσι. 

 

Ευχαριστώ κι εγώ για την ευκαιρία του διαγωνισμού Χρήστο και για τα καλά σου λόγια. :)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Evanescent

Η γραφή κυλάει στρωτά, χωρίς ιδιαιτερότητες και μπορεί κάλλιστα να το διαβάσει οποιουδήποτε είδους/επιπέδου αναγνώστης.
Ο μύθος άρτιος, επεξηγηματική ροή, χωρίς αοριστίες, χάσματα και αντικρούσεις.
Επίσης, γενικά, πολύ καλή σύνταξη.

Θεωρώ εύστοχη τη χρησιμοποίηση προσωπικών βιωμάτων σε ανάμιξη με τη φαντασία.
Κι αυτό φάνηκε από τις καθαρές και ζωντανές περιγραφές του χώρου και των ηρώων.

Όσο για τους ήρωες... Η κλασική μορφή (ο αστραφτερός ιππότης, η noir φιγούρα ενός μάγου κλπ), καταρρίπτεται.
Ανήκουν όλοι στη λαϊκή εργατική τάξη και μάλιστα της ευγενούς οικογενείας των φορτηγατζήδων.
Εξαιρετική επιλογή. Υπογραμμίζει έντονα ότι η φαντασία και το μεταφυσικό μπορούν να βρίσκονται ανάμεσα μας,
ακόμα και δίπλα από ένα θορυβώδες όχημα που πληγώνει βίαια τη γη. Δύσκολη εικόνα να τη φανταστείς αλλά τα κατάφερες.

Γέλασα λίγο με την αναλυτική περιγραφή των οχημάτων, μέχρι και τις διαφορές που έχει ένα Scania από ένα Mercedes.
Κινδύνεψε λίγο να εξειδικευτεί αλλά το κράτησες στο μέτρο να μην πλατιάσει και κουράσει.

Τα λίγα χαρακτηριστικά που έδωσες ώστε να σκιαγραφήσεις το κάθε πρόσωπο, περιεκτικά και επαρκή.
Ωστόσο, λόγο της μικρής έκτασης του διηγήματος και το πλήθος τους,
δεν μπορούσα εύκολα να ανακαλώ και να συνδέω πρόσωπο με ονόμα.
Αποτέλεσμα, στις σχετικά γρήγορες εναλλαγές των εικόνων ανάμεσα στα δυο γκρουπ εντός της γης,
σταματούσα να διευκρινίσω ποιους ακολουθώ και σε πιο σημείο. Δεν είναι τόσο τρομερό, απλά έχανα λίγο το ρυθμό.
Βλέπεις, π.χ. , εσύ τον ξέρεις τον Μάκη, ακόμα κι αν τον φαντάστηκες. Εγώ όμως τον γνώρισα πριν πέντε λεπτά...
Μαζί μ' άλλους έξι...

Γεμάτες και ζωντανές οι περιγραφές των πλασμάτων του έσω-κόσμου με καλύτερη τη γυναικεία φιγούρα.
Θεωρώ δυνατό σημείο της ιστορίας και ευφυές το γεγονός ότι περιέγραψες μια ράτσα ενός προηγούμενου πολιτισμού
κι όχι τα κλισαρισμένα των νεκροζώντανων / εξωγήινων / μεταλλαγμένων κ.α.

Ωραίο κι ευχάριστο.

Μικρή παρατήρηση: Καθαρά προσωπική προτίμηση. Εφόσον χρησιμοποίησες αληθινές τοποθεσίες, θα προτιμούσα στο τέλος
τα πλάσμα σου να έπαιρνε μια διαφορετική κατεύθυνση κι όχι προς την πόλη.

Edited by Evanescent
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Σε ευχαριστώ για τον εκτενή σχολιασμό και τα καλά σου λόγια Evanescent. :)

Link to post
Share on other sites
Evanescent

Εγώ σ' ευχαριστώ για το διήγημα.

Να 'σαι καλά και να συνεχίσεις να γράφεις φίλε μου.

Κι αν μπορώ να βοηθήσω... αν έχεις κάποια απορία ή χρειάζεσαι βοήθεια σε κάτι, απλά ζήτησε το και θα προσπαθήσω να

βρω χρόνο να το μελετήσουμε παρέα.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Adicto

Ωραία ιστορία, στιβαρή και καλογραμμένη. Μπράβο, Απόστολε.

Η ροή από τη μία σκηνή στην άλλη είναι πολύ ομαλή, η γλώσσα μετρημένη αλλά και πλουσιότερη από παλαιότερες ιστορίες σου. Με τους διαλόγους έχεις μεγάλη άνεση, οπότε δεν χρειάζεται να επαναλάβω κατι εδώ.

 

Μου έλειψε λιγάκι η εμβάθυνση στους χαρακτήρες, που θα ανέβαζε την ιστορία ένα κλικ ακόμη θαρρώ. Ίσως και παραπάνω έμφαση στις τοιχογραφίες να μας έκανε να νιώσουμε το δέος των ηρώων ακόμη περισσότερο.

 

υγ Η εναρκτήρια πρόταση τα σπάει!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Ευχαριστώ για τα σχόλια mate! :)

 

Μου έλειψε λιγάκι η εμβάθυνση στους χαρακτήρες, που θα ανέβαζε την ιστορία ένα κλικ ακόμη θαρρώ. Ίσως και παραπάνω έμφαση στις τοιχογραφίες να μας έκανε να νιώσουμε το δέος των ηρώων ακόμη περισσότερο.

 

Το επεξεργάζομαι ήδη, μιας και είναι κάτι που το ζήτησαν και άλλοι αναγνώστες παραπάνω. ;-)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
dagoncult

 Μου άρεσε το ελληνικό σκηνικό, καθώς επίσης κι η αληθοφάνεια που έβγαζε το κείμενο σχετικά με τα της εξόρυξης, με χαρακτηριστικότερο τις μάρκες των οχημάτων. Αν και, εδώ που τα λέμε, μάλλον θα ήθελα κάπως λιγότερες μάρκες, γιατί σε κάποιο σημείο μαζεύτηκαν αρκετές για την έκταση του κειμένου. Ωστόσο, όλα αυτά έδειχναν καθαρά ότι κατέχεις το θέμα για το οποίο γράφεις.

 

Στα συν κι η εισαγωγή (αν και νιώθω ότι θα μπορούσε να είναι και πιο δυνατή, να με αρπάξει πιο γερά). Η εικόνα με τον φάρο δεν πολυλειτούργησε για μένα. Πάντως, το καλό με την εισαγωγή ήταν πως δεν ήταν ιδιαίτερα περιγραφική κι έδινε γρήγορα την ατμόσφαιρα της περιοχής. Κάτι ακόμα: Πιθανώς θα μπορούσε να είναι πιο άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορία.

 

Μολονότι φαντάζομαι ότι το παρατσούκλι 'Αδέκαρος' θα μπορούσε κάλλιστα να είναι πραγματικό, πρέπει να ομολογήσω ότι σε πρώτη φάση μου φάνηκε λίγο αμερικανιά.

 

Ωραία φάση όταν ο Μανώλης σπάει την πλάκα με τον κουβά και γίνεται το σκηνικό με τον αέρα. Γούσταρα.

 

Το θέμα με τις τοιχογραφίες δεν μου φάνηκε και πολύ πρωτότυπο. Δυστυχώς, δεν ξέρω πώς θα μπορούσε να βελτιωθεί, αφού από την άλλη, σε ιστορίες που διαδραματίζονται σε τέτοιου είδους μέρη, μου φαίνεται σχεδόν μοιραίο να συναντήσει ο ήρωας σχέδια στους τοίχους.

 

Καλό το σκηνικό με τα σκυλιά που δεν πλησιάζουν το σάντουιτς. Χτίζει τρόμο (τα λέει όλα, χωρίς να δείχνει τίποτα). Μπράβο, ωραία ιδέα.

 

''Πίσω τους, στις σκιές, ζευγάρια από πύρινα μάτια παρακολουθούσαν τα δίποδα πλάσματα που κατέβηκαν στον κόσμο τους''. Εδώ με πέταξες έξω ρε γιατρέ. Αυτή η στιγμιαία αλλαγή της οπτικής γωνίας, από τους ήρωες στον παντογνώστη αφηγητή, ήρθε πολύ ξαφνικά, απροειδοποίητα.

 

Νομίζω η δεύτερη ομάδα θα μπορούσε και να μην κατέβει. Οι λόγοι: 1)με ανάγκασες σε ένα μικρό κείμενο να έχω πολλούς χαρακτήρες στο μυαλό μου και 2)δεν φαίνεται να εξυπηρετεί σε κάτι η κάθοδός τους.

 

Ωραίοι οι κισσοί που κινούνται!

 

Δεν έπιασα τι παίζει με τη Δεύτερη, τους Καινούριους και τους Έσχατους.

 

Καλό το φινάλε, ειδικά η πρώτη από τις δυο παραγράφους.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Ευχαριστώ για τα σχόλια Άκη! :)

 

Μερικές απαντήσεις στα σημεία που τόνισες:

 

-Το παρατσούκλι "Αδέκαρος" θα μπορούσε να είναι και αληθινό. Γενικά μεταξύ των φορτηγατζήδων οι προσφωνήσεις είναι κυρίως με παρατσούκλια. Στην πραγματική ζωή θα έλεγα ότι κάπου στο 60% των φορτηγατζήδων που γνωρίζω τους φωνάζω με παρατσούκλι. Αν έβαζα τα παρατσούκλια σε πραγματικές αναλογίες θα έπρεπε οι 4 στους 7 να εμφανίζονται στο διήγημα με παρατσούκλι. Επέλεξα να το χρησιμοποιήσω μόνο σε έναν χαρακτήρα επειδή θα φαινόταν πιο αληθοφανές (αν και η πραγματικότητα είναι διαφορετική). Για το ότι ακούγεται Αμερικανιά έχεις δίκιο, άλλα τελικά όλη η ζωή μας Αμερικανιά είναι. Πως να αποδώσω μια Αμερικανιά από την  πραγματική ζωή της Ελλάδας, χωρίς να φαίνεται σαν Αμερικανιά. (Το highlight της Αμερικανιας το έζησα πριν λίγες μέρες όταν άκουσα δυο πιτσιρίκια να συζητάνε. Το swag πήγαινε και ερχόταν...τα μισά από όσα έλεγαν δεν τα καταλάβαινα!  :lol:  )

 

-Για το σημείο που σε πετάω έξω με την απότομη αλλαγή της οπτικής γωνίας το σκέφτηκα και έχεις δίκιο. Θα πάρει τον μπούλο. Σκεφτόμουν "τηλεοπτικά", αλλά δεν δούλεψε σωστά σε μορφή διηγήματος.

 

- Η Δεύτερη είναι αυτό που λέει το όνομα της. Ο Πρώτος επίσης. Δεν θέλω να επεκταθώ γιατί θα χαλάσει το feeling του διηγήματος, μιας και αν και όλοι προσδιορίζουν το τι σημαίνει/είναι η Δεύτερη και ο Πρώτος, εντούτοις υπάρχουν ελαφρές παραλλαγές στο μυαλό του κάθε αναγνώστη και θέλω να το αφήσω έτσι. Από την άλλη μπορώ να διευκρινίσω για τους υπόλοιπους. Οι Έβδομοι που αναφέρει η Δεύτερη είναι οι άνθρωποι, το δικό μας είδος. Οι λέξεις "Καινούριοι" και "Έσχατοι" είναι ψίθυροι πίσω από τις κολώνες που αφορούν τους έβδομους. Δηλαδή όλες οι παραπάνω ονομασίες αφορούν το δικό μας είδος. Το γιατί τα παιδιά αναφέρονται σε αυτούς σαν καινούριους ή έσχατους (τελευταίους) αφήνει και κάποια ανοικτή ερμηνεία που θα ήθελα να αφήσω στο μυαλό του αναγνώστη.

Edited by Drake Ramore
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
KELAINO

Πολύ καλή φάση η Πτολεμαΐδα. Το ''γράφε για αυτά που ξέρεις'' σε όλο του το μεγαλείο. Το φχαριστήθηκε η ψυχούλαμ'. Επίσης, έχουσα πρώην γκόμενο ιδιοκτήτη μηχανοστασίου, καταυχαριστήθηκα τα σκάνια και τα κατερπίλλαρ. Σε μένα, που είχα την εικόνα τους στο κεφάλι μου, έδωσαν έξτρα ψαχνό στην ιστορία.

 

Συμφωνώ με Ντάγκονκαλτ, ο αέρας που βγαίνει και ξαναρουφιέται από την τρούπα ήταν γαμάτο σκηνικό.

Επίσης αυτό:

Εισέλθετε κυρίες και κύριοι να δείτε τα θαύματα που κρύβονται στην γη που πατάμε. Είσοδος ελεύθερη, έξοδος αμφίβολη.

πολύ καλό.

 

 

 

 

 

Τα λίγα χαρακτηριστικά που έδωσες ώστε να σκιαγραφήσεις το κάθε πρόσωπο, περιεκτικά και επαρκή.
Ωστόσο, λόγο της μικρής έκτασης του διηγήματος και το πλήθος τους,
δεν μπορούσα εύκολα να ανακαλώ και να συνδέω πρόσωπο με ονόμα.
Αποτέλεσμα, στις σχετικά γρήγορες εναλλαγές των εικόνων ανάμεσα στα δυο γκρουπ εντός της γης,
σταματούσα να διευκρινίσω ποιους ακολουθώ και σε πιο σημείο. Δεν είναι τόσο τρομερό, απλά έχανα λίγο το ρυθμό.
Βλέπεις, π.χ. , εσύ τον ξέρεις τον Μάκη, ακόμα κι αν τον φαντάστηκες. Εγώ όμως τον γνώρισα πριν πέντε λεπτά...
Μαζί μ' άλλους έξι...
 

 

Αυτό ακριβώς το πρόβλημα είχα κι εγώ.

Είναι εφτά άτομα, όλοι με τα ίδια, λίγο-πολύ, χαρακτηριστικά. Ακόμα και για τον αφεντικό μπήκες σε τόσο κόπο να μας πεις ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από τους άλλους! Θα πρότεινα, αν επιμένεις να έχεις δύο ομάδες και να μας πηγαίνεις μπρος-πίσω, να κάνεις έναν από τους φορτηγατζήδες στη δεύτερη ομάδα πάρα πολύ ξεχωριστό. Από καθαρή αναγνωστική τεμπελιά και για δική μας ευκολία, θα έλεγα να τον κάνεις γυναίκα φορτηγατζού ή έστω να τον δώσεις γυναικείο παρατσούκλι, πχ ''Θείτσα''.

 

Δυστυχώς αυτό το ψιλομπέρδεμα αποδυνάμωσε κάπως την ατμόσφαιρα.

 

 

Η αναφορά κλασικών κθουλοστοιχείων, όπως ο κρύος αέρας που βρωμάει ψαρίλα, οι αλλόκοτες τοιχογραφίες, ακόμα κι εκείνη η αναφορά σε ''πράσινα νερά'', έδωσαν μια άκόμα διάσταση στις ήδη πολύ καλές τελευταίες παραγράφους, εντάσοντας τον πρωτότυπο μύθο σου σε ένα ήδη υπαρκτό και οικείο π΄λαίσιο, ή έτσι το είδα εγώ τουλάχιστον.

 

Στο τέλος, ίσως θα ήταν μια καλή ιδέα να βλέπαμε τη λεγάμενη να πηγαίνει προς Πτολεμαΐδα μέσα από τα μάτια του Μανώλη, ίσως να ακούγαμε και καμιά σκέψη του;

 

 

 

 

ΥΓ: ''Τα φύλλα του κισσού παιχνίδισαν μέχρι που σταμάτησαν να παιχνιδίζουν'';

ΥΓ2: ''Η Δεύτερη"; Όπως λέμε, η Γκαρσόνα Βου; ''Άντε μωρή δεύτερη'';

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια Γεωργία! :)

 

Τα λίγα χαρακτηριστικά που έδωσες ώστε να σκιαγραφήσεις το κάθε πρόσωπο, περιεκτικά και επαρκή.
Ωστόσο, λόγο της μικρής έκτασης του διηγήματος και το πλήθος τους,
δεν μπορούσα εύκολα να ανακαλώ και να συνδέω πρόσωπο με ονόμα.
Αποτέλεσμα, στις σχετικά γρήγορες εναλλαγές των εικόνων ανάμεσα στα δυο γκρουπ εντός της γης,
σταματούσα να διευκρινίσω ποιους ακολουθώ και σε πιο σημείο. Δεν είναι τόσο τρομερό, απλά έχανα λίγο το ρυθμό.
Βλέπεις, π.χ. , εσύ τον ξέρεις τον Μάκη, ακόμα κι αν τον φαντάστηκες. Εγώ όμως τον γνώρισα πριν πέντε λεπτά...
Μαζί μ' άλλους έξι...
 

 

Αυτό ακριβώς το πρόβλημα είχα κι εγώ.

Είναι εφτά άτομα, όλοι με τα ίδια, λίγο-πολύ, χαρακτηριστικά. Ακόμα και για τον αφεντικό μπήκες σε τόσο κόπο να μας πεις ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από τους άλλους! Θα πρότεινα, αν επιμένεις να έχεις δύο ομάδες και να μας πηγαίνεις μπρος-πίσω, να κάνεις έναν από τους φορτηγατζήδες στη δεύτερη ομάδα πάρα πολύ ξεχωριστό. Από καθαρή αναγνωστική τεμπελιά και για δική μας ευκολία, θα έλεγα να τον κάνεις γυναίκα φορτηγατζού ή έστω να τον δώσεις γυναικείο παρατσούκλι, πχ ''Θείτσα''.

 

 

 

Σωστά! Καλή σκέψη αυτή για την γυναίκα φορτηγατζού! Την κρατάμε! Θα βγάλει πολύ γέλιο...ήδη μου έρχονται ατάκες! :lol:

 

Για την δεύτερη ομάδα που γράφεις ότι είναι λίγο πολύ ίδιοι σαν χαρακτήρες έχεις δίκιο. Το ανέφερε και ο Ακης παραπάνω οτι δεν έχει λόγο ύπαρξης. Φαινομενικά ίσως να είναι έτσι, αλλά η δεύτερη ομάδα βοηθάει πολύ στο pacing αλλά και στο infodumping που αν τα άφηνα εξολοκλήρου στην πρώτη ομάδα το διήγημα θα έβγαινε:

1) πιο αργό

2) πiο βαρετό

3) με πρόβλημα στην ροή των πληροφοριών

4) Θα αναγκαζόμουν να καταφύγω σε ΣτεφενΚίνγκιες μεθόδους εξόντωσης των περιττών χαρακτήρων στο τέλος (ξέρετε....ΜΠΟΥΜ!) 

 

το δοκίμασα μόνο με την πρώτη ομάδα και είχε όλα σχεδόν τα παραπάνω προβλήματα.

 

Φυσικά η λύση με τον θηλυκό χαρακτήρα λύνει πολύ τα χέρια μου, μιας και θα παρουσιάσω κάτι διαφορετικό και εξ ορισμού πολύ πιο ενδιαφέρον από άποψη χαρακτήρων!

 

Πολλά ευχαριστώ! :beerchug:

Edited by Drake Ramore
Link to post
Share on other sites
KELAINO

Ναι, τώρα που το λες και το ξανασκέφτομαι, είναι πολύ καλύτερο με τις δύο ομάδες. Λεπτομέρειες όπως εκείνη με το φακό που έχασαν οι πρώτοι και βρήκαν οι δεύτεροι, δίνει περισσότερες διαστάσεις και ενδιαφέρον σε μία εξέλιξη που αλλιώς θα σερνόταν γραμμικά.

 

Καλή φάση!

Link to post
Share on other sites
Tiessa

Καλή ιστορία, με κάποια μικρά προβλήματα που εντόπισαν οι παραπάνω για τις αλλαγές της οπτικής γωνίας.

Όταν άρχισε να βγαίνει ο αέρας που μύριζε ψόφιο ψάρι, σκέφτηκα: "Κθούλου μού μυρίζει" :)

Κθούλου δεν ήταν βέβαια, αλλά από Παλαιότητα, άλλο τίποτα.

 

Να πω ότι προτιμώ που οι εμπλεκόμενοι ήταν εργάτες του ορυχείου και όχι οι κλασικοί αρχαιολόγοι ή καμιά φοιτητοπαρέα που πάει να κάνει πλακίτσες. Καλό και το κίνητρο, πρώτον να τελειώνουν στα γρήγορα με την πλάκα που είχαν βρει και μετά να προσπαθήσουν να συλλήσουν/πλατσικολογήσουν. Τα θεωρώ και τα δυο άκρως ρεαλιστικά και ανθρώπινα για την κοινωνία μας (καλώς ή κακώς) και γι αυτό το λόγο πολύ αξιοπρεπή για την αληθοφάνεια της ιστορίας ως προς το ρεαλιστικό της κομμάτι.

Νομίζω ότι ήταν καλή επιλογή να δείξεις τις δυο παρέες να προχωρούν. Το μόνο που θα ήθελα, θα ήταν ίσως (αλλά απαιτεί λίγο περισσότερο χώρο) να τους έχουμε παρακολουθήσει και λίγο παραπάνω πριν μπουν στις σήραγγες για να ενδιαφερόμαστε λίγο περισσότερο γι αυτούς. Σκιαγραφείς αρκετά τον Μανώλη, κάπως λιγότερο τον Σταμάτη, νοιαζόμαστε γι αυτούς ενώ μετά παρακολουθούμε και τηνοπτική γωνία κάποιων αγνώστων και δεν είναι το ίδιο ενδιαφέρον.

 

Φτιάχτηκα με τις τοιχογραφίες.

Καλό και το κλείσιμο, με τα αστέρια που έχουν αλλάξει θέση (πολύ καλό αυτό) και δένει με την εικόνα που είχε προσφέρει την έμπνευση.

 

Edit: Να προσθέσω επίσης ότι ήταν καλό παρατσούκλι ο Αδέκαρος. Επειδή ο αδελφός μου είχε 15 χρόνια ταξί, ξέρω ότι κι εκεί υπάρχουν πολλά παρατσούκλια και κάνουν πολύ φυσική την εικόνα των ηρώων.

Edited by Tiessa
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Big Fat Pig

Γενικά ωραία ιστορία και ενδιαφέρουσα ιδέα· λαβκραφτική, αλλά και όχι λαβκραφτική.

Μου άρεσε πάρα πολύ

η εισαγωγή και χρήση των παιδιών,

ήταν το πιο τρομακτικό, αλλά και ξεχωριστό στοιχείο του διηγήματος.

 

Μου άρεσε η ιδέα σου για την γυναίκα και γενικά για το πώς προέκυψε η κατάσταση στη σπηλιά. Μου άρεσε και μένα η σημείωση του ουρανού. Νομίζω πάντως, ότι απ' την στιγμή που εστίασες και γύρισες σε αυτήν την ΟΓ, το διήγημα έχασε απ' το κλασικό στήσιμο τρόμου που είχε ως τότε και τελικά με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα.

 

Βρήκα πολύ επιτυχημένο και λειτουργικό το γράψιμο και το ύφος στο ξεκίνημα της ιστορίας (μετά την εισαγωγή) και έχω να πω ότι κάπου εκεί ενθουσιάστηκα. Σταδιακά, από την εμφάνιση του προϊστάμενου και μετά, το ύφος --προς μεγάλη μου απογοήτευση-- χάθηκε και μόνο στιγμές-στιγμές το διέκρινα· συνήθως όταν εμπλεκόταν η καθημερινότητα των πρωταγωνιστών. Το γράψιμο από 'κει και μετά αν και χωρίς προβλήματα, δεν είχε κάποιο ξεχωριστό ύφος.

 

Γι' αυτό το παραπάνω, αλλά και για το ότι είχα κι εγώ τα προβλήματα που είχαν κι άλλοι στο να παρακολουθήσω τα δρώμενα μέσα στις σπηλιές, νομίζω πως φταίει ότι δεν είχα έναν κεντρικό χαρακτήρα με τον οποίο να ταυτιστώ και ο οποίος είχε τη δυνατότητα να με παρασύρει με τον λόγο του (όπως έγινε στην αρχή). Είχα να κάνω με μια ομάδα (πολύ συμπαθητικών) χαρακτήρων όχι ιδιαίτερα διακριτών (ο Απένταρος κάπως ξεχώρισε).

 

Για αρκετή ώρα είχα στο νου μου την παλλόμενη πλάκα, πώς προέκυψε το παλλόμενη δηλαδή, αλλά τελικά ήταν απλώς εφφέ.

 

Κάποιοι από τους διαλόγους των οδηγών ή/και του προϊστάμενου δεν με έπειθαν για την αυθεντικότητά τους, (πολλοί ήταν φυσικοί βέβαια). π.χ. «Δηλαδή, δεν με ενδιαφέρει αν βρήκες τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή κάποιο ιπτάμενο αντικείμενο από το διάστημα, με μικρά πράσινα ανθρωπάκια».

 

Εξίσου δεν ψήθηκα ότι ερμήνευαν με άνεση όσα συναντούσαν στη σπηλιά. Το ίδιο και για τις γνώσεις που είχαν περί των αρχαιολογικών. (ΟΚ, έμειναν άνεργοι, δεν είχαν τι να κάνουν, αλλά και πάλι...)

 

Τέλος, η εισαγωγή, με την Πτολεμαΐδα, αν και καλογραμμένη, δεν χρειάζεται. Καθυστερεί την έναρξη του διηγήματος και τελικά, δεν έχει κάποιο ρόλο στην ιστορία.

 

Α, και οι αναφορές στα οχήματα μ' άρεσαν επίσης πολύ. Θα ήθελα κάνα δυο ψευδώνυμα ακόμα, αλλά και βαφτισμένα οχήματα. (π.χ. «μπέμπα» αντί SCANIA)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Loch Moors

Τρόμος στο λεκανοπέδιο Εορδαίας; Πάμε λίγο! :hi: 

Θα αρχίσω από αυτά που μου άρεσαν: Σε ένα πολύ ζουμ-άουτ της ιστορίας, είναι πολύ ωραίο που είναι τοποθετημένη σε μια τέτοια περιοχή, αδιάφορη θα έλεγε κανείς. Μας κάνεις όμως να εστιάσουμε την προσοχή στο ορυχείο, κι εκεί σκέφτεσαι "γιατί όχι; πολύ ενδιαφέρον σκηνικό για ένα διήγημα τρόμου". Μέσα στην ιστορία τώρα, πολύ άνετη αφήγηση, μας οδηγεί σ' αυτό που ξέρουμε πως είναι αναπόφευκτο, αλλά το γουστάρουμε παράλληλα. Δε ξέρω αν θα ήθελα μια μεγαλύτερη εμβάθυνση στους χαρακτήρες, νομίζω πως εξυπηρετούν έτσι όπως είναι (ναι, ίσως να τους ήθελα λιγότερους σε αριθμό ή πιο αναγνωρίσιμους όπως λένε και τα παιδιά σε προηγούμενα σχόλια).

Για τις περιγραφές της πραγματικότητας στην αρχή νομίζω ότι διάλεξες τον κατάλληλο αριθμό λέξεων έτσι ώστε χωρίς φλυαρίες να μας δείξεις πολύ ζωντανά τις εικόνες του εκσκαφέα που σπάει την γκρίζα πλάκα, τα σκυλιά που τουρτουρίζουν στο κρύο και πλήθος τέτοιων λεπτομερειών που κάνουν το σκηνικό πολύ συγκεκριμένο. Όσο για τις περιγραφές των τούνελ και των περίεργων πλασμάτων που ζουν εκεί κάτω, ήταν ιδιαίτερα πειστικές. Ίσως ήθελαν λίιιιιγη περισσότερη λεπτοδουλειά ώστε να γίνει ακόμα πιο έντονο το αίσθημα του τρόμου. Πάντως η είσοδος στην αίθουσα με τη λίμνη και το πράσινο φως, οι κισσοί και τα λευκά πλάσματα τα ντυμένα με φύλλα και ουρές, ήταν για μένα το καλύτερο σημείο! 

 

Οι παρατηρήσεις μου νομίζω παίζουν σε πιο σημειακό επίπεδο. Στην αρχή νόμισα πως η ιστορία θα είναι ειδωμένη απ' την μεριά του Μανώλη, αλλά σε ένα σημείο διαβάζω τις σκέψεις του Σταμάτη και μετά και των υπολοίπων κι έτσι κατάλαβα πως πρόκειται για τον παντογνώστη αφηγητή. Ίσως αυτό θα έπρεπε να είναι πιο ξεκάθαρο εξ' αρχής. Μετά, η σκέψη του Μανώλη "Κάτι τέτοιες εικόνες γεννούν τους εφιάλτες", όπως και κάτι άλλες σκόρπιες λεξούλες που δεν τις βρίσκω τώρα, μου φάνηκαν λίγο παράταιρα ποιητικές σε σχέση με το υπόλοιπο ύφος. Δε λέω πως ο Μανώλης δε θα μπορούσε να έχει και την πιο λογοτεχνική πλευρά του, αλλά απ' τη στιγμή που δε τον γνωρίζουμε τόσο καλά (και δε χρειάζεται όπως είπα παραπάνω), χρειαζόταν άλλες λέξεις. Χμμ, η σκηνή που πάει κάποιος να πάρει έναν φακό απ' το όχημά του, επαναλαμβάνεται 2-3 φορές, κάτι που επίσης δε χρειάζεται. 

Τέλος, συμφωνώ και με τους υπόλοιπους ότι η εισαγωγή θέλει άλλαγμα. Φυσικά μιλάμε για την ευρύτερη περιοχή της Πτολεμαΐδας, αλλά νομίζω πως θα μπορούσες απλά να κρατήσεις τις πολύ ωραίες αναφορές στα χωριά που ερήμωσαν. Είναι αρκετό για να στρώσουν ένα ωραίο περιβάλλον για όσα ακολουθούν, κι εξάλλου η ίδια η πόλη δε παίζει κάποιο ρόλο εν τέλη (π.χ. δεν αναφέρεται καν αν οι εργάτες είναι από εκεί, που ίσως θα ήταν ένα συνδετικό στοιχείο).

 

Αυτά από εμένα μαζί με μπράβο :) Όταν έχεις έμπνευση και μπορείς να την κάνεις λέξεις μας αποδεικνύεις ότι μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε περιβάλλον!

 

Υ.Γ. 1 "Ο πολιτισμός της Πτολεμαΐδας έχει χρώμα πορτοκαλί." Χεχε, δε θα κρύψω πως γέλασα λίγο με το που ξεκίνησα το κείμενο!

Υ.Γ. 2 Στις παλιές εγκαταστάσεις της ΑΕΒΑΛ έχεις μπει; Αφού σου αρέσει να γράφεις τρόμο, εκεί πιστεύω θα είχες εμπνεύσεις που θα γέμιζαν εγκυκλοπαίδεια!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια Ματίνα! :)

 

Υ.Γ. 2 Στις παλιές εγκαταστάσεις της ΑΕΒΑΛ έχεις μπει; Αφού σου αρέσει να γράφεις τρόμο, εκεί πιστεύω θα είχες εμπνεύσεις που θα γέμιζαν εγκυκλοπαίδεια!

 

Είχα μπει παλιά, σε μια εκπαιδευτική εκδρομή με το σχολείο, πριν ρημάξουν και μοιάσουν με κατεστραμμένο σκηνικό της ταινίας Mad Max. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έγινε ένα πλιάτσικο άνευ προηγουμένου, όπου έμειναν μόνο ρημαγμένοι τοίχοι σε ένα κουφάρι κτίριο...

 

Ίσως την επισκεφτώ σύντομα την ΑΕΒΑΛ για το setting μιας καινούριας ιστορίας. ;-)

 

Υ.Γ Νεότερος (όταν απολύθηκα απο φαντάρος...πριν καμια 15ετία) δούλεψα και έναν χρόνο σε βιομηχανικό σφαγείο. Εκεί να δεις εμπνεύσεις! :lol:

Edited by Drake Ramore
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 7 years later...
Nick V.

Ωραίο, στρωτό, καλογραμμένο και αρκετά αληθοφανές στα σημεία που έπρεπε. Δυνατή εισαγωγή και όμορφο τέλος (Ίσως να ήθελα κι εγώ λίγο πιο διακριτούς τους χαρακτήρες μιας και σκάλωσα λίγο σε κάποια, ελάχιστα όμως, σημεία μέχρι να καταλάβω ποιος μιλάει. Κατά τα άλλα, πολύ καλό).

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..