Jump to content
Nihilio

Project n: Τελειώστε μία φάνταζυ τρι+λογία μέχρι το 2014

Recommended Posts

Myyst

Τετραλογία της Ετοιμοθάνατης Γης


+1 πόντο όταν ολοκληρώσουμε μία σειρά


+1 πόντο για κάθε βιβλίο της μετά το τρίτο


+1 πόντο αν την ανάγνωση ακολουθήσει μία αναλυτική παρουσίαση/κριτική σε δικό της τόπικ. http://community.sff.gr/topic/8199-jack-vances-dying-earth/page-3


3 πόντοι (νομίζω;)  :albert: 


  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Ολοκλήρωσα τα εφτά βιβλία του Μαύρου Πύργου, του Στίβεν Κινγκ. Υπάρχει βέβαια και ο εμβόλιμος τόμος ανάμεσα στον τέταρτο και τον πέμπτο, δεν ξέρω όμως αν μετράει. Δεν τον έχω διαβάσει, θα γίνει κι αυτό τον Απρίλιο.

 

Όσον αφορά τους πόντους:

 

+1 πόντο όταν ολοκληρώσουμε μία σειρά=1
+1 πόντο για κάθε βιβλίο της μετά το τρίτο=4
+1 πόντο αν αρχίσατε και τελειώσατε τη σειρά μέσα στο 18-μηνο=1
+1 πόντο αν την ανάγνωση ακολουθήσει μία αναλυτική παρουσίαση/κριτική σε δικό της τόπικ.=1
 
7 ποντάκια, σωστά;
 
(Έχω γράψει σχόλιο για το κάθε βιβλίο ξεχωριστά στο τόπικ της σειράς).
Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Ήρθε η ώρα να λάβω και εγώ μέρος στο project με την σειρά της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Ξεκινάω λοιπόν με το ''Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος''.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος''.

 

Τώρα τι κριτική μπορεί να γίνει άραγε για μία σειρά που έχει διαβάσει ο μισός πλανήτης; Η ιστορία είναι πασίγνωστη οπότε δεν θα προβώ σε λεπτομέρειες, παρά μόνο σε επιμέρους σημεία του βιβλίου που μου έκαναν κλικ.

 

Και πρώτα απ' όλα τα φοβερά πρώτα κεφάλαια με τους αξιαγάπητους συγγενείς του διοπτροφόρου μάγου. Εκπληκτική πραγματικά σκιαγράφηση χαρακτήρων χωρίς να υπάρχουν πολλές και ατελείωτες περιγραφές για τον καθένα ξεχωριστά. Δεν χρειαζόταν άλλωστε, τα πάνδεινα που τραβούσε ο Χάρι Πότερ ήταν υπεραρκετά. Καλύτερο όλων το ότι αποτελούσε την αγαπημένη ενασχόληση του κακομαθημένου του ξαδέρφου και της παρέας του. Μόνο μειονέκτημα το ότι δεν ήταν πολλά, θα ήθελα ένα- δύο παραπάνω. Υπέροχη η καλύβα στο βράχο καταμεσής της θάλασσας :D όπως επίσης και η λέξη ''Μαγκλ''. Ακόμη δεν έχω καταφέρει να σταματήσω να την επαναλαμβάνω :awub:

 

Όμορφο το σκηνικό της γνωριμίας με τον Ρον και της έναρξης της κόντρας με τον Ντράκο Μαλφόι, όπως επίσης και η συνέχεια. Το Χόγκουαρτς είναι όντως ένα μέρος μαγικό μ' όλα αυτά που βίωσε η παρέα κατά την παραμονή της εκεί. Ωραίο το twist με τους

 

 

Σνέιπ, Κούιρελ

 

 

όπως επίσης και

 

 

η νίκη του Γκρίφιντορ στη τελική κατάταξη

 

 

αν και αυτό μου φάνηκε κάπως σαν ευκολία.

 

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να ευχαριστηθώ αυτό το κομμάτι του βιβλίου όσο το πρώτο, γιατί είχα δει την ταινία πριν το διαβάσω και έτσι ήξερα τι θα συμβεί. Αυτό όμως έγινε μόνο με το ''Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος'' οπότε και συνεχίζω την ανάγνωση με ανανεωμένη διάθεση.

 

Κλείνω λέγοντας ότι έχω την εντύπωση ότι ενώ τα βιβλία σαφώς και δεν είναι μόνο για παιδιά, απευθύνονται (;) ωστόσο περισσότερο σ' αυτά. Έκανα το λάθος να μην τα πιάσω σε μικρότερη ηλικία οπότε ίσως να μην τα ευχαριστηθω όσο ίσως θα μπορούσα. Όσο θα το άξιζαν. Θα δω αν η συνέχεια θα με διαψεύσει ή όχι.

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά''.

 

Παρακολουθούμε τον αγαπητό μας μάγο στο δεύτερο έτος της φοίτησης του στη μαγική σχολή Χόγκουαρτς. Καλογραμμένο όπως και το πρώτο, έχει πολλά ωραία επιμέρους κομμάτια με πρώτο και καλύτερο την μεταφορά της ίντριγκας από τους γιους στους πατεράδες. Πολύ ωραία η περιγραφή του καβγά των Άρθουρ Ουέσλι, Λούσιους Μαλφόι. Οι ατάκες ιδίως που ξεστόμιζε ο τελευταίος (και ο γιος του ασφαλώς), μου άρεσαν πολύ. Και αυτό θα έλεγα ότι είναι και το δυνατό κομμάτι της συγγραφέως μέχρι τώρα. Η σωστή και πετυχημένη απόδοση των μικρών αυτών ψυχολογικών καταστάσεων και των αψιμαχιών που λαμβάνουν χώρα κάθε τρεις και λίγο :thmbup:

 

Ωραίος όσο και κουραστικός ο Γκιλντρόι Λόκχαρτ με την γλοιώδη και ναρκισσιστική συμπεριφορά του. Στάθηκε η αφορμή να τον υποψιαστώ ως τον υπαίτιο της όλης κατάστασης ενώ απολαυστικός ήταν και ο τρόπος με τον οποίο επιχείρησε να την σκαπουλάρει  :)

 

Και γενικά η όλη ιστορία έχει διάφορα τέτοια καλούδια. Έμεινα πολύ ευχαριστημένος και συνεχίζω κατευθείαν με το τρίτο μέρος.

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Τρίτο μέρος και ''Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν''. Μέχρι στιγμής καλύτερο όλων με κάθε επόμενο βιβλίο να είναι καλύτερο από το προηγούμενο.

 

Ωραία περιπέτεια με τον δραπέτη των φυλακών να δίνει μία ξεχωριστή και αγωνιώδη νότα. Αφού φυσικά προηγήθηκε το ξέσπασμα του Χάρι Πότερ για τα πάνδεινα που τραβούσε. Και ναι, μία χαρά την τακτοποίησε αυτήν που τον προκάλεσε ;-) Οι ωραίες περιγραφές με τους συνεχείς καβγάδες έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους με την έχθρα των Πότερ- Μαλφόι να ξεφεύγει πλέον για τα καλά. Φοβερό το σκηνικό της σύγκρουσης με τον Σνέιπ στο μάθημα, και των μυνημάτων που διάβαζε για την αφεντιά του στον χάρτη  :p Ο τύπος έχει αρχίσει πλέον να εξελίσσεται στον αγαπημένο μου χαρακτήρα.

 

Εκπληκτικό το ματς Κουίντιτς Γκρίφιντορ- Σλίθεριν ενώ δεν τσίμπησα (όπως τόσες και τόσες φορές στο παρελθόν σε πολλά άλλα βιβλία) με το twist στο τέλος. Και αυτό ελέω

 

 

 

 

Σνέιπ και της αντίδρασης του απέναντι στους Μπλακ, Λούπιν.

 

 

Μπορεί κανείς να τον αντιπαθήσει για την ψυχρότητα που βγάζει, αλλά δεν μπορεί να τον πει και κακό. Είχα υποψιαστεί λοιπόν ότι τα πράγματα ίσως και να μην είναι έτσι όπως δείχνουν.

 

Το τελευταίο κομμάτι μου φάνηκε λίγο δύσκολο για αναγνώστες μικρής ηλικίας. Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει ότι τα βιβλία θα αρχίσουν να γίνονται λιγότερο παιδικά και πιο απαιτητικά από εδώ και πέρα. Αν αυτό ισχύει, θα είναι καλό για μένα. Γιατί αν και μου αρέσουν αρκετά, δεν θα έλεγα όχι σε μία αλλαγή ύφους προς το πιο σκληρό.

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Πάει και το τέταρτο μέρος ''Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς''. Απολαυστικότατο και αυτό όπως και όλα τα προηγούμενα.

 

Ωραία έκπληξη που το ξεκίνημα έχει να κάνει με Μαγκλ. Και ακόμα ωραιότερη η επική γνωριμία των Ντάρσλι- Ουέσλι :p Το χάρηκα πολύ αυτό. Πολύ καλός ο Τρελομάτης Μούντι και η περιποίηση που επιφύλαξε στον Ντράγκο Μάλφοι :thumbsup: Η δε σύγκρουση του με τον Σνέιπ στη σκάλα, τρομερή. Η καρδιά μου έπαιξε ταμπούρλο στο στήθος μου. Μου άρεσε γενικά πάρα πολύ σαν άτομο γι' αυτό και στενοχωρήθηκα όταν

 

 

 

προς στιγμήν φάνηκε ότι αυτός ήταν που την έκανε την δουλειά. Ήρθε όμως το twist για να μπουν τα πράγματα στην θέση τους. Και να πω επίσης ότι υποψιάστηκα και τον Λούντο Μπάγκμαν ως τον κύριο υπαίτιο.

 

 

 

Κατά τ' άλλα μεγάλη σκύλα η Ρίτα Σκίτερ αλλά ευτυχώς πήρε αυτό που της άξιζε. Και αναρωτιόμουν πότε επιτέλους θα συγκρουστεί ο Ρον με τον Χάρι Πότερ. Νομίζω ότι είναι αναπόφεκτο όχι τόσο όταν έχεις ένα πολύ διάσημο φίλο, όσο όταν τον ζεις καθημερινά και είσαι συγχρόνως ο ίδιος άσημος. Περίμενα να συμβεί κάτι τέτοιο ήδη από πιο πριν.

 

Τέλος, βάζω ως πλεονέκτημα και

 

 

 

τον θάνατο του Σέντριγκ Ντίγκορι.

 

 

 

Γιατί όπως είπα και προηγουμένως αν και τα βιβλία μέχρι τώρα μου άρεσαν πολύ, ελπίζω η συνέχεια να είναι μία ιδέα πιο σκοτεινή από εδώ και πέρα.

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Ξεκίνησα:

 

Ursula Le Guin, Tales from Earthsea, Orion, 2003, 320 σελίδες

Βιβλίο 5 (από 6) της Γαιοθάλασσας

 

:sorcerer:

Edited by Myyst
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Τα επτά βιβλία του Κόναν όπως έχουν κυκλοφορήσει από τον Αίολο μετρούν ως σειρά;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Τα επτά βιβλία του Κόναν όπως έχουν κυκλοφορήσει από τον Αίολο μετρούν ως σειρά;

Ναι

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Πριν την Αγχόνη, Βιβλίο 2 του Πρώτου Νόμου, Τζόες Αμπερκρόμπης, σχόλιο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
alanon

8/8 για μαύρο πύργο....

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα'', μέχρι στιγμής το πιο αδύναμο βιβλίο.

 

Ξεκινώντας από τα πλεονεκτήματα θα πω ότι ήταν πολύ ευχάριστη η εμφάνιση στο προσκήνιο της αξιαγάπητης Ντολόρες Άμπριτζ :D Με έκανε με την συμπεριφορά της να πιστέψω ότι ήταν

 

 

κατάσκοπος του Βόλντεμορτ,

 

 

ιδίως μάλιστα όταν έβαλε τον Χάρι Πότερ να πιει τσάι με το ζόρι. Δεν ίσχυε επειδή ήταν απλώς στρίγγλα, κάτι όμως που έκανε την όλη της συμπεριφορά ακόμη πιο ρεαλιστική. Μικρό το κακό πάντως μιας και την πάτησε για τα καλά ;-)

 

Ωραία η απόδραση του Ντάμπλντορ πριν τον τσουβαλιάσουν όπως επίσης και οι αναμνήσεις του αγαπημένου μου Σνέιπ. Στα συν μπαίνει φυσικά και

 

 

ο θάνατους του Σείριου. Μου αρέσει πολύ όταν δεν βλέπω μόνο κακούς χαρακτήρες να πεθαίνουν.

 

 

Το θεωρώ έντιμο εκ μέρους του συγγραφέα, ότι δεν προσπαθεί να σε κοροιδέψει. Όπως επίσης και το γεγονός ότι προήλθε από γυναίκα, γεγονός που κατ' εμέ του προσδίδει αληθοφάνεια.

 

Υπάρχει όμως και ένα μεγάλο μείον και αυτό δεν είναι άλλο από την πολύ μεγάλη εισαγωγή. Το βιβλίο αργεί να πάρει μπρος. Και όταν αυτό γίνεται, δεν απογειώνεται όπως όλα τα προηγούμενα. Σχεδόν το πρώτο 1/3 φεύγει χωρίς να υπάρξει καθόλου δράση. Δεν έχω πρόβλημα με τα τούβλα αυτά καθαυτά, έχω όμως με το ανούσιο γέμισμα σελίδων. Και στη προκειμένη θα μπορούσαν να λείπουν αρκετές χωρίς να αισθάνεται κανείς ότι έχασε κάτι. Όχι δηλαδή και ότι δεν μου άρεσε, κάθε άλλο. Ήταν καλογραμμένο και είχε αγωνία, απλά θα έλεγα ότι είναι ένα κλικ πιο κάτω από τα τέσσερα πρώτα μέρη.

Edited by Δημήτρης
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Robert E. Howard, Σκιές στο Φεγγαρόφωτο και Άλλα Διηγήματα


Βιβλίο 3 (από 7) του Κόναν  :2handed:


Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Και ''Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ'' πέρασε στα διαβασμένα, το προτελευταίο μέρος πριν από το εκρηκτικό φινάλε.

 

Το μεγάλο αυτού της συγγραφέως, οι ατελείωτες συγκρούσεις με τους φοβερούς διαλόγους και αντεγκλήσεις, δίνει το παρόν και εδώ. Τι να πρωτοαναφέρω; Χάρι Πότερ με Ντράγκο Μάλφοι σε τρένο (ιδίως αυτή) και τουαλέτες; Με τον νέο υπουργό μαγείας; Ρον και Ερμιόνη; Όλες τους πολλές και καλές. Μία από τα ίδια για τα ταξίδια στις αναμνήσεις του Βόλντεμορτ όπως επίσης και για τον συμπαθέστατο Οράτιο Σλάγκχορν. Και άσχετο, αλλά λόγω του παρουσιαστικού του μου θύμησε πολύ έντονα τον... Τζιν Γουλφ :atongue2:

 

Στα μείον βάζω τα ατελείωτα ειδύλλια που ναι μεν περίμενα να λάβουν χώρα, αλλά θα έλεγα ότι καταλαμβάνουν αδικαιολόγητα μεγάλο μέρος του βιβλίου. Εδώ έγκειται η μεγάλη κοιλιά που γίνεται στη μέση και η οποία με κούρασε. ok, παιδιά είναι που μεγαλώνουν και τέτοια πράγματα είναι μέσα στο παιχνίδι, αλλά για αρκετές σελίδες δεν συνέβαινε τίποτα άλλο εκτός από αυτό. Έχοντας την εντύπωση ότι ως το τέλος τα πράγματα θα κυλήσουν έτσι, είχα απογοητευτεί και ήμουν έτοιμος να το τοποθετήσω στο ίδιο όχι και τόσο πολύ υψηλό επίπεδο με το προηγούμενο βιβλίο. Για να με αποζημιώσει το φοβερό και τρομερό φινάλε.

 

Και αυτό γιατί δεν τσίμπησα

 

 

 

με την αλλαγή πλεύσης του Σνέιπ. Θεώρησα ότι προσποιούταν και πως δεν έπαψε ούτε στιγμή να είναι με το μέρος του Ντάμπλντορ. Και μέχρι και την τελική μάχη νόμιζα ότι θα πράξει αναλόγως. Έπεσα λοιπόν από τα σύννεφα όταν τον σκότωσε. Περίμενα να το κάνει κάποιος έτσι όπως είχαν έρθει τα πράγματα, οπωσδήποτε όμως όχι αυτός. Ο θάνατος του ασφαλώς και δεν μου άρεσε, αλλά με χαροποίησε συγχρόνως για λόγους που ανέφερα στην προηγούμενη μου κριτική.

 

 

 

Τέλος, ωραία η ομάδα των Θανατοφάγων και θα ήθελα να τους δω περισσότερο στο προσκήνιο. Ο αρχηγός των λυκανθρώπων ιδίως ήταν όλα τα λεφτά. Με ''έπεισε'' περισσότερο από όλους τους άλλους και προσέδωσε μία νότα σκληρότητας που έκανε την όλη κατάσταση πιο ρεαλιστική.

 

Για να δούμε τι μου επιφυλλάσει το τέλος.

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Πάει κι ο Γουίλλιαμς. 1 που το ξεκίνησα εντός της προθεσμίας, +1 για την ολοκλήρωση, +1 για κάθε κριτική.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Και μούμπλε-μούμπλε έχω 9 βαθμούς:

 

Tales of the Dying Earth

Icewind Dale Trilogy

The Tower and the Knife

 

 

Πάω για μια πενταλογία φου-ρου στις διακοπές και μετά βουρ να τελειώσω Αμπερκρόμπι, Χρήστου και Βουλαζέρη. Αρκετό καιρό τους έχω και τους τρεις να κάθονται.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Τέλος της σειράς με το ''Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου''. Ένα φινάλε άκρως ικανοποιητικό.

 

Φοβερός ο αιφνιδιασμός στην αρχή και ο θάνατος

 

 

 

του Τρελομάτη, το πιο ενδεδειγμένο θα έλεγα άτομο να πεθάνει από την ομάδα. Και αυτό γιατί συνιστούσε την μεγαλύτερη απειλή για τις τάξεις του Βόλτεμορτ εξαιτίας των μεγάλων του ικανοτήτων.

 

 

 

Μου άρεσαν πολύ οι αμφιβολίες του Χάρι Πότερ για τον Ντάμπλντορ γιατί του προσέδωσαν αληθοφανή χροιά, κάνοντας τον έτσι πιο ανθρώπινο και πιο προσιτό. Πετυχημένος και ο καβγάς του με τον Ρον και το λάκισμα του τελευταίου. Και φυσικά η επιστροφή του. Όσο και αν κάποια πράγματα δεν είναι ευχάριστο να συμβαίνουν, είναι ωστόσο απαραίτητα γιατί κάνουν την όλη κατάσταση πιο ρεαλιστική και πιστευτή. Πραγματικά δεν θα με έπειθε καθόλου το να μην υπήρχε καμία σύγκρουση μεταξύ τους ύστερα από τόσα χρόνια καθημερινής επαφής.

 

Δυνατές οι σκηνές του βασανισμού της τριπλέτας ύστερα από την αιχμαλωσία τους όπως και ο θάνατος

 

 

 

του αγαπημένου μου Σνέιπ. Ο τρόπος με τον οποίο προήλθε ήταν αρχικά ο ορισμός της θείας δίκης, αλλά το twist έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Δεν μου άρεσε καθόλου που φάνηκε προς στιγμήν Βολντεμορικός γιατί τον είχα συμπαθήσει πολύ, οπότε αυτό υπήρξε μεγάλη ανακούφιση για μένα.

 

 

 

Τέλος να πω ότι τα 'παιξα 

 

 

 

με τον Φρεντ. Αναρωτιόμουν αν ο Χάρι Πότερ θα πεθάνει τελικά ή όχι. Πίστευα ότι θα επιζούσε γιατί δεν ξέρω κατά πόσο θα ήθελε η συγγραφέας να τον σκοτώσει. Κατά πόσο θα άρεζε αυτό στους αναγνώστες της. Δεν ήμουν ωστόσο και σίγουρος. Όμως τον θάνατο του Φρεντ όχι, ήταν κάτι που δεν το περίμενα. Οι δίδυμοι έρχονται δεύτεροι στις προτιμήσεις μου με τα απίστευτα καμώματα τους, άρα ούτε που μου πέρασε ποτέ αυτό το ενδεχόμενο από το μυαλό.

 

 

 

Και ένα γενικό σχόλιο για την σειρά. Τα τέσσερα πρώτα βιβλία είναι αριστούργημα με άλφα κεφαλαίο. Στα τρία τελευταία η ποιότητα πέφτει λίγο, αλλά μόνο εν συγκρίσει με τα πρώτα, όχι γενικά. Είναι και αυτά πολύ ωραία, απλά δεν φτάνουν τα επίπεδα τελειότητας των πρώτων. Το όλο σύνολο θα μου άρεζε ακόμη περισσότερο αν ήταν μία ιδέα πιο σκοτεινό. Θα έχανε βέβαια έτσι την ταυτότητα του, αυτή του παιδοεφηβικού φάντασυ. Και ακριβώς επειδή είναι τέτοιο, θα το είχα ευχαριστηθεί πιο πολύ αν το είχα διαβάσει αρκετά χρόνια πιο πριν. Γιατί αν και σε κάθε περίπτωση δεν είναι μόνο για παιδιά, σαφώς και είναι περισσότερο για αυτά. Όμως ο μόνος υπεύθυνος για αυτό είμαι εγώ. Γιατί παρ' όλο που το υποψιαζόμουν, για πολύ καιρό ανέβαλλα να τα ξεκινήσω. Με αποτέλεσμα να μην μπορέσω να τα ευχαριστηθώ όσο θα ήθελα, όσο θα το άξιζαν.

 

Έστω και έτσι όμως θεωρώ ότι είναι αντάξια της φήμης τους και ανάγνωσμα απαραίτητο για κάθε φίλο του φάντασυ. Όχι τόσο σαν ξεκίνημα γιατί είναι λίγο δύσκολα για κάτι τέτοιο (για μένα τουλάχιστον θα ήταν), όσο για κάποιον που έχει μία μικρή προϋπηρεσία στη συγκεκριμένη κατηγορία και θέλει κάτι το ποιοτικό προτού βουτήξει στα πιο βαθιά.

Edited by Δημήτρης
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Malazan Book of the Fallen

 

1 γιατί το τελείωσα

+7 γιατί ήταν 10 βιβλία

+1 γιατί όλα ήταν πάνω από 600 σελίδες

+1 για αυτήν εδώ την παρουσίαση

 

Σύνολο 10 ποντάκια που τα κέρδισα με τον αναγνωστικό ιδρώτα μου :p

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Κάτι πρέπει να κάνω, με 7 πόντους δεν γ... κέρδισε κανείς :p Θα τελειώσω την σειρά της Ετοιμοθάνατης Γης (έλεος, δυο βιβλία έμειναν από τα τέσσερα) και ίιισως πιάσω την τριλογία του Άμπερκρομπι. Αααα, να διαβάσω και τον εμβόλιμο τόμο του Μαύρου Πύργου του Κινγκ, ένας πόντος είναι αυτός!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Κάτι πρέπει να κάνω, με 7 πόντους δεν γ... κέρδισε κανείς :p Θα τελειώσω την σειρά της Ετοιμοθάνατης Γης (έλεος, δυο βιβλία έμειναν από τα τέσσερα) και ίιισως πιάσω την τριλογία του Άμπερκρομπι. Αααα, να διαβάσω και τον εμβόλιμο τόμο του Μαύρου Πύργου του Κινγκ, ένας πόντος είναι αυτός!

Την ετοιμπθανατη γη η βλεπω πως εχω ξεχασει να τη δηλώσω

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..