Jump to content
Naroualis

12 τρόποι προσέγγισης της πλοκής

Recommended Posts

Cassandra Gotha

Πλοκή: η μεγάλη μου αγάπη και το μεγάλο μου πρόβλημα. Συνήθως εκεί που τα κάνω μαντάρα. Και αυτό που με κάνει πολύ υπερήφανη όταν το καταφέρνω, τελικά (και όχι μόνο στα σχεδιάσματα).

 

3. Ο δρόμος ο ποδοπατημένος. Από προσωπική εμπειρία έχω δει ότι το σχεδίασμα πλοκής ακόμη και σε μικρά κείμενα (5.000 λέξεων περίπου) βοηθάει. Εμένα τουλάχιστον με έχει βοηθήσει, γιατί αυτό που παθαίνω πιο συχνά είναι ότι το κείμενο με παρασέρνει και μπορεί να τα μπλέξω, να ξεκινήσω να λέω μία ιστορία και μετά να λέω άλλη, χωρίς να το καταλάβω πότε έγινε αυτό. Ο σκελετός με βάζει και με κρατάει στον ίσιο δρόμο. Αλλά τι σκελετός: ζωντανός. Τον συμβουλεύομαι αλλά και τον προσαρμόζω ενώ γράφω. Βλέπω εκεί τι χρειάζεται και τι δεν κολλάει στο κείμενό μου, και έτσι δεν τα κάνω μαντάρα. Όσες φορές βαριέμαι και δεν κάνω σκελετό, το πληρώνω με ένα κουβάρι ή μπαλώματα.

 

6. Τα χάι λάιτ του αγώνος. Ω ναι, τα πιο δύσκολα κομμάτια να γραφτούν, αλλά και τα πιο ευχάριστα. Και η μεγαλύτερη ανακούφιση όταν τελειώνει αυτή η δουλειά.

 

7. Τσιπς, σάμαλι, κοκ. Λατρεύω. Αλλά πρέπει να θυμάμαι, πάντα να θυμάμαι, να μην γίνομαι φλύαρη και, αναπόφευκτα, βαρετή. Και να μην τα γράφω με ωραιοπάθεια αυτά. Πόσες φορές με έχει εκνευρίσει η ωραιοπάθεια ενός συγγραφέα...

 

12. Γύρνα πίσω Μπάρμπαρα. Αυτό είναι ίσως το πιο χρήσιμο πράγμα και το πιο δύσκολο (εντάξει, το πιο δύσκολο είναι να γράψεις το διήγημα/νουβέλα/μυθιστόρημα/έπος, αλλά ας μου συγχωρήσετε την υπερβολή). Δηλαδή, αν δεν μπορώ να γράψω μια περίληψη της πλοκής μέσα σε τρεις σειρές, οι οποιες να με ικανοποιούν, πραγματικά πρέπει να το ξανασκεφτώ σοβαρά το θέμα. Το έχω βιώσει από την κακή πλευρά του και δεν θέλω να το ξαναπάθω.

 

Χίλια ευχαριστώ, Ναρού. Τώρα ειδικά, που ετοιμαζόμαστε για το Νοέμβρη, http://community.sff.gr/topic/15312-sff-wrimo-2013/?do=findComment&comment=252330 είναι πολύ χρήσιμα αυτά τα άρθρα σου.

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

Και σε σχέση με τα 7 και 9, να πω κι εγώ την εξυπνάδα μου:

 

Όπως όλοι πια ξέρουμε, θέλουμε μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας. Δηλαδή, τα πάντα πρέπει να έχουν έναν σκοπό. Αυτό είναι βέβαια πιο δύσκολο σε ένα μεγάλης έκτασης κείμενο, αλλά θα πρέπει, όσο το δυνατό, η ιστορία να μη στέκεται αν αφαιρέσουμε κάποιο κομμάτι. Οι υποπλοκές μπορεί να είναι ξεκούραστες και ευχάριστες, αλλά τα πάντα θα πρέπει να εξυπηρετούν τον στόχο μας - ήγουν, το τέλος, τη θέση που θέλουμε να διατυπώσουμε, τον ίδιο μας τον κόσμο και τους χαρακτήρες. Αν λοιπόν έχεις γράψει ένα πολύ χαριτωμένο επεισόδιο, όπου ο ήρωάς σου ανακαλύπτει επιτέλους το επάγγελμα που ήθελε να κάνει σε όλη του τη ζωή, αλλά αυτό δεν αξιοποιείται πουθενά στο υπόλοιπο κείμενο, μάλλον θα πρέπει να το κόψεις.

 

Εντάξει, σε ένα πολύ μεγάλο κείμενο, τέτοιες παρασπονδίες είναι λίγο πιο επιτρεπτές, αλλά με το μαλακό.

 

Για το σπουδαία, νομίζω τα ξέρετε όλοι. Ακόμα κι αν αυτό που θέλει να κάνει ο χαρακτήρας είναι εντελώς τετριμμένο, πρέπει να είναι εξαιρετικά σημαντικό γι' αυτόν. Όπως και ο ίδιος ο χαρακτήρας δεν μπορεί να είναι καθημερινός και βαρετός. Αλλά αυτό ανήκει σε άλλο τόπικ.

Edited by aScannerDarkly
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

 Όπως και ο ίδιος ο χαρακτήρας δεν μπορεί να είναι καθημερινός και βαρετός. Αλλά αυτό ανήκει σε άλλο τόπικ.

Μια χαρά "καθημερινός" και "βαρετός" μπορεί να είναι. Φτάνει να μην τον μπλέκεις σε βαρετές και καθημερινές καταστάσεις

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

 

 Όπως και ο ίδιος ο χαρακτήρας δεν μπορεί να είναι καθημερινός και βαρετός. Αλλά αυτό ανήκει σε άλλο τόπικ.

Μια χαρά "καθημερινός" και "βαρετός" μπορεί να είναι. Φτάνει να μην τον μπλέκεις σε βαρετές και καθημερινές καταστάσεις

 

 

ΑΑΑΑΑΑ-Breaking Bad-ΨΟΥ!

 

Πάρα πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά και ορίστε που υπάρχει περίπτωση να μη χρειάζεται καθόλου πλοκή, δεν το είχα σκεφτεί. Πάντως νομίζω ότι είναι δύσκολο να το πετύχεις αυτό, πρέπει να είναι πολύ καλό το γράψιμο ή, τέλος πάντων, να υπάρχει αλλού μέσα στο κείμενο κάτι το εξαιρετικό.

 

Οι σκηνές που δεν είναι απολύτως απαραίτητες για την υπόθεση εμένα καταλήγουν να μου αρέσουν περισσότερο, γιατί εκεί μαθαίνουμε πιο πολλά για τον κόσμο και τους χαρακτήρες και συνήθως αυτά μου μένουν στη μνήμη, ίσως επειδή έχουν πολύ λίγη πληροφορία και μπορώ να τη φάω πιο εύκολα χωρίς να βαρυστομαχιάσω. Εν πάση περιπτώσει, εμένα όταν γράφω δε μου είναι ξεκάθαρο ποιές σκηνές είναι απαραίτητες και ποιές σαπουνόπερα. Δηλαδή οκ, όλες δίνουν κάποιες πληροφορίες, αλλά κάποιες (πληροφορίες) μπορεί να είναι πολύ άχρηστες. Πώς το βρίσκουμε αυτό;

 

Με την προοικονομία το ωραίο είναι να υπάρχει λόγος να αναφέρεις εκείνη τη λεπτομέρεια που θα προϊδεάσει για παρακάτω, αλλά ο λόγος να μην είναι αυτός που θα νομίσει εκείνη τη στιγμή ο αναγνώστης. Να υπάρχουν δυο λόγοι, ο ένας προφανής και σχετικά ασήμαντος και ο άλλος κρυμμένος στην αρχή, αλλά μετά ΜΠΑΜ!

 

Νομίζω ότι βρισκόμαστε ενώπιον του επόμενου ιντερνετικά ξεκινημένου best-seller εγχειριδίου δημιουργικής γραφής (με ειδίκευση στο φανταστικό) :hi:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Lady Nina

Ναρού μου, είναι από προχθές το βράδυ που θέλω να στο πω, αλλά δεν μπορώ να το εκφράσω με λέξεις -επίδοξη συγγραφέας να σου πετύχει! Γι`αυτό θα προσπαθήσω να στο δείξω. :D <- Αυτό λοιπόν, είναι ένα πολύ πολύ μικρό δείγμα του τεράστιου χαμόγελου ευγνωμοσύνης που δε λέει να φύγει από το πρόσωπό μου.

 

Σ`ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ γι`αυτές τις υπέροχες ντουζίνες! Σ`ευχαριστώ, γιατί όχι μόνο με εμπνέουν, αλλά μου δίνουν και τα εφόδια που χρειάζομαι για να μη μείνει η έμπνευση χαμένη.

 

Να`σαι καλά, Ευθυμία μου, και να συνεχίσεις αυτή τη σειρά άρθρων. Ο λαός σου αδημονεί για τα επόμενα!  :first:

 

Edit: Νομίζω πως έχω λείψει πολύ καιρό απ`το φόρουμ...

Edited by Lady Nina
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

:blush-anim-cl: 

 

Υ.Γ. Ναι, γιατί μας έχεις λείψει και πολύ. :air_kiss: 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Lady Nina

Κι εμένα μου λείψατεεε!  :friends:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ήμουν χάλια. Να με κλαίνε οι ρέγγες. "Θα το παρατήσω το άτιμο!" και άλλα τέτοια εμψυχωτικά μου φώναζε μια φωνούλα μέσα μου. Η Φλόγυνη άρχιζε να σβήνει.

 

Να μην τα πολυλογώ, το νανόριμο πήγε να με καταπιεί αμάσητη.

 

Και μετά... Μετά ήρθα εδώ, ξαναδιάβασα κάποια κομμάτια του άρθρου που με απασχολούσαν και άρχσε κάτι άλλο: "Αυτό το έχω κάνει. Μμμ, καλά ως εδώ. Για δες, κι αυτό το έχω κάνει. :blink:  Και το άλλο. Χμ, ρε μπας και σώζεται;"

 

Ε, λέω να το τελειώσω το άτιμο. :hi:

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..