Jump to content
Sign in to follow this  
jjohn

Arne Dahl

Recommended Posts

jjohn

Ήρθε η ώρα για το τόπικ που όλοι περιμέναμε :p

 

O Σουηδός Arne Dahl είναι ένα ακόμη μέλος  της γνωστή Σκανδιναβικής κλίκας  αστυνομικών συγγραφέων που τα τελευταία χρόνια έχουν  κυριολεκτικά κατακλύσει την αγορά. Βέβαια, ο  Dahl  είναι λιγουλάκι  άτυχος καθώς δεν είναι τόσο γνωστός όσο κάτι nesbιδες και camillες αλλά εν καιρώ θα γίνει και αυτό :) Προς το παρών είναι ένας καλός λόγος για να χαίρεσαι που είσαι Έλληνας αφού έχουν εκδοθεί  πέντε βιβλία του στα Ελληνικά και μόλις  δύο στα Αγγλικά( :roflmao: :roflmao: :roflmao: )

 

Φυσικά, όπως και άλλοι Σκανδιναβοί, έτσι και ο  Dahl   εστιάζει τόσο στο αστυνομικό κομμάτι όσο και στο κομμάτι της κοινωνικής  κριτικής και ο τρόπος που το κάνει είναι καταπληκτικός. Αυτό στο οποίο διαφέρει  είναι πως τα βιβλία του, ναι μεν, είναι μελαγχολικά/σκοτεινά( αστυνομικά είναι στο κάτω-κάτω όχι   παραμύθια),  αλλά   έχουν μέσα  και αρκετό γέλιο!

 

Τα αστυνομικά του βιβλία λοιπόν χωρίζονται στις εξής δύο σειρές:

 ΟΜΑΔΑ-Α

Η βασική ιδέα της εν λόγω σειράς είναι πως η Σουηδική Αστυνομία αποφασίζει να   ιδρύσει μία νέα ομάδα από αστυνομικούς η οποία θα  αναλαμβάνει να διαλευκάνει τις πιο δύσκολες/σοβαρές υποθέσεις που συμβαίνουν. Η σειρά είναι μία δεκαλογία.

Βιβλία Που έχουν κυκλοφορίσει στα Ελληνικά

  • Misterioso: Εδώ έχουμε να κάνουμε  με έναν Serial killer  που σκοτώνει  πλούσιους.
  • Μίσος και Αίμα: Το καλύτερο της σειράς -μέχρι τώρα. Η Ομάδα-Α  ψάχνει έναν serial killer, προϊόν εξαγωγής από την Αμερική.  Ένα από τα πιο δυνατά τέλη βιβλίων που έχω διαβάσει :)
  • Τυχαίο Θύμα:  Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Παράλληλες πλοκές  που όλες  ενώνονται σταδιακά σε μία. Δείτε την περίληψη :p Δείτε  το σχόλιο :)
  • Τα Μπλουζ Της Ευρώπης:  Εδώ κι αν περιπλέκονται τα πράματα  :p  Δείτε το σχόλιο :p

Επίσης το Φθινόπωρο θα κυκλοφορίσει  και το πέμπτο βιβλίο της σειράς

 

ΟΜΑΔΑ INTERPOL/INTERCRIME

Αφού ο Dahl κατατρόπωσε το έγκλημα στην Σουηδία,  αποφάσισε μέσω της νέας του σειράς να καταπολεμίσει και το Ευρωπαικό/Παγκόσμιο  έγκλημα. Το βασικό premise  είναι παρόμοιο με παραπάνω, αλλά εδώ η ομάδα έχει αστυνομικούς από διάφορα  κράτη  της Ευρωπης(υπάρχει και ένας  Έλληνας αλλά τώρα μου διαφεύγει το όνομα του. Ασχολιόταν πάντως με  Πολιτική Διαφθορά όσο ήταν σε εμάς!)

Έχει κυκλοφορίσει μόλις ένα βιβλίο από τα  3  της σειράς{Η σειρά είναι τετραλογία και θα ολοκληρωθεί φέτος}

  • Κινέζικοι Ψίθυροι:    Μαντέψτε τι κάνουν τα πράγματα κι εδώ :) . Δείτε το σχόλιο

 

Κλείνοντας να πω ότι ο  Arne Dahl( ή Jan Arnald όπως είναι και το κανονικό του όνομα)   είναι και πολύ συμπαθητικός σαν άνθρωπος . Όταν είχε έρθει στην Ελλάδα το Φθινόπωρο του 2012, θυμάμαι, είχε κάνει όλη την αίθουσα να ξεκαρδίζεται στα γέλια με τις ατάκες του!

Αυτά!

Edited by jjohn
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
gregacm

Εχω διαβασει το Μισος και Αιμα, το οποιο ναι μεν μου αρεσε, αλλα βρηκα το Νεμεσις του Νεσμπο πιο ωραιο!

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Πρελούδιο Θανάτου- Arne Dahl (σελ 473)

Το εν λόγω ποστ είναι μεγάλο και δεν αφορά μόνο το πρελούδιο Θανάτου, αλλά και την σχέση μου γενικότερα με τον συγγραφέα
Εν πάση περιπτώσει, για να σας γλιτώσω λίγο χρόνο, στην ερώτηση Αξίζει να αγοράσω/διαβάσω το Πρελούδιο Θανάτου; η μόνη απάντηση που μπορώ είναι Ναι, αξίζει...

Πρόκειται για ένα βιβλίο που σέβεται και τα λεφτά και τον χρόνο του αναγνώστη.
Και αυτό ισχύει γενικότερα για τα βιβλία του :)
-----
Η γνωριμία μου με τον Άρνε Νταλ έγινε, αν θυμάμαι καλά, τον Μάρτιο του 2011. Έχοντας μια ΄'κακή' εμπειρία με τον Henning Mankell (Δυστυχώς είδα πως πέθανε πέρυσι ) ήμουν λίγο επιφυλακτικός απέναντι στο Σκανδιναβικό αστυνομικό. Εντούτοις, καθώς χάζευα τα ράφια σε ένα βιβλιοπωλείο, το μάτι μου έπεσε επάνω στο εξώφυλλο από το Τυχαίο Θύμα, που είχε κυκλοφορήσει εκείνες τις μέρες. Είχε ωραίο εξώφυλλο αλλά αυτό που μου τράβηξε κυρίως την προσοχή δεν ήταν άλλο από την συνοδευτική ατάκα του Πέτρου Μάρκαρη στο εξώφυλλο που έλεγε με σιγουρία Ίσως ο πιο ταλαντούχος από όλους τους Σκανδιναβούς Συγγραφείς'
Εκείνον τον καιρό, τα λόγια του Μάρκαρη ήταν για μένα κάτι σαν Ευαγγέλιο. Έτσι, παρά τους δισταγμούς μου για το είδος, αποφάσισα να εμπιστευτώ τον άνθρωπο που μ 'έκανε να αγαπήσω το αστυνομικό ανάγνωσμα. Στο κάτω κάτω δεν με είχε απογοητεύσει μέχρι τότε(δυστυχώς με απογοήτευσε αργότερα όμως...) Όταν με το καλό ήρθε το Πάσχα, λοιπόν, αγόρασα το Misterioso. Το misterioso ήταν ένα βιβλίο το οποίο απόλαυσα αρκετά. Μετά, από λίγο καιρό, προμηθεύτηκα από την Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης το Μίσος Και Αίμα και κάπου εκεί ήταν που κατάλαβα μια κα καλή γιατί ο Μάρκαρης έλεγε όσα έλεγε....
Μετά από αυτά τα δύο, ακολούθησαν ακόμα τρία βιβλία. Δύο για την Ομάδα Α και ένα για την Ομάδα Intercrime. Σχόλια, βλέπω, έχω αφήσει στο φόρουμ, οπότε δεν θα αναφέρω κάτι παραπάνω.
----
Το Πρελουδιο Θανάτου είναι το πέμπτο βιβλίο της σειράς με την Ομάδα Α και βγήκε στην Σουηδία το 2002. Όταν κυκλοφόρησε η Ελληνική μετάφραση τον Νοέμβριο του 2014, με βρήκε στα χακί. Σε μία έξοδο από τον Αυλώνα είχα προσπαθήσει να το αγοράσω από ένα βιβλιοπωλείο στην Χαλκίδα, αλλά είχα υπολογίσει λάθος τις μέρες και το βιβλίο δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη. Τέλος πάντων, τα έφερε η ζωή να το διαβάσω περίπου ενάμιση χρόνο αργότερα. Και δεν μπορώ να πω ότι το μετάνιωσα.
Παρότι είχα να διαβάσω σχεδόν τρία χρόνια βιβλίο του Νταλ και πολλά πράματα δεν τα θυμόμουν, ο συγγραφέας με έκανε ξανά να νιώσω μέλος της Ομάδας Α. Σιγά-σιγά οι αναμνήσεις ήρθαν στην επιφάνεια και κατάλαβα μια και καλή τι με είχε συνεπάρει στην γραφή του. Ο Νταλ δεν γράφει για τον σούπερ ερευνητή τύπου Σέρλοκ Χολμς, αλλά για μία ομάδα από ιδιόκλιτους χαρακτήρες όπου ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Έχω εκφράσει σε πολλά τοπικ του φόρουμ, την 'αγάπη' μου για το τρίτο πρόσωπο και πόσο ψυχρό το βρίσκω (με πιο πρόσφατη αυτήν εδώ), αλλά στην προκειμένη περίπτωση το τρίτο πρόσωπο λειτουργεί σωστά και 'ζεστά'. Νιώθεις τον κάθε χαρακτήρα γύρω από τον οποίον περιστρέφεται το κάθε κεφάλαιο. Μακάρι αυτό το συναίσθημα να μπορούσαν να μου το μεταδώσουν και άλλοι συγγραφείς Θα είχα σίγουρα μία πολύ διαφορετική άποψη για την συγκεκριμένη τεχνική αφήγησης...
Δεν άργησα να θυμηθώ ακόμη πόσο αρέσκεται ο Νταλ στους πειραματισμούς με την γραφή του. Γράφει πολύ παράξενα. Χρησιμοποιεί εκφράσεις που -κανονικά- δεν θα έπρεπε να ταιριάζουν σε ένα αστυνομικό, κι όμως εκείνος τις κάνει να ακούγονται σαν το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου. Το μόνο πρόβλημα που έχει η γραφή του είναι πως κάποιες φορές ενστερνίζεται τον Μελαγχολικό Σουηδό που κρύβει μέσα του (παρότι έχει και αρκετές αστείες σκηνές ) και καταλήγει να χρησιμοποιεί κάποιες ατάκες όπως αναρωτήθηκε τι είχε καταφέρει στην ζωή του μέχρι τότε ή Κάθισε κάτω και έκλαψε που είναι ένας φτηνός τρόπος για να προκαλέσεις αισθήματα στον αναγνώστη.
Όταν τον είχα δει τον Φθινόπωρο του 2012 του είχα προσπαθήσει να του πω περίπου το εξής με τα αμήχανα Αγγλικά μου I think our names are similar. If only though I could write as good .
Το τι βγήκε ακριβώς δεν το κατάλαβα ούτε εγώ, ούτε κι ο ίδιος μάλλον, αν και ένα Thank you το εξέλαβα :p

Ας ασχοληθούμε τώρα με το κομμάτι της πλοκής. Και αυτή τη φορά ο Νταλ καταφεύγει στην χρήση παράλληλων πλοκών που σταδιακά ενώνονται σε μία. Στην πρώτη πλοκή, η Ομάδα Α λειτουργεί σαν να ανήκει στο τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων. Σε μία έφοδο στο σπίτι παράνομων μεταναστών, ένας αστυνόμος πυροβολεί και τραυματίζει θανάσιμα έναν μαύρο μετανάστη. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τον πυροβόλησε σε αυτόαμυνα, αλλά είναι πράγματι έτσι ή κρύβεται κάτι πιο περίεργο από πίσω; Σαν να μην έφτανε αυτό, ο αστυνομικός αυτός είναι ο πρώην γκόμενος της Σερστιν Χολμς(μέλος της ομάδας Α ) από τον οποίον μόνο άσχημες αναμνήσεις είχε...
Στη δεύτερη πλοκή, ένας κλέφτης μπουκάρει σε ένα σπίτι και εκεί ό βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σαπισμένο πτώμα και ένα σχεδόν φρικιαστικό σημείωμα αυτοκτονίας. Τα τερτίπια της μοίρας(αν ο Άρνε Νταλ αγαπάει κάτι είναι οι συμπτώσεις :) ) δεν θα αργήσουν να φέρουν τον κλέφτη πρόσωπο με πρόσωπο με κάποια μέλη της Ομάδας Α. Και τότε η Ομάδα θα μάθει για το σημείωμα και το καλά κρυμμένο μυστικό του...
Κατά το παρελθόν, ο Νταλ μου έχει προσφέρει ορισμένες πλοκές που με άφησαν με το στόμα ανοιχτό. Αυτή δυστυχώς δεν τα κατάφερε ή τουλάχιστον δεν τα κατάφερε στον βαθμό που εγώ θα ήθελα. Η πλοκή λειτουργεί σε δύο σκέλη. Το πρώτο είναι καλό. Το δεύτερο δυστυχώς μου φάνηκε αρκετά κλισέ και ούτε ένα πανέξυπνο plot twist δεν κατάφερε να το σώσει. Ουσιαστικά, από εκεί που διάβαζα ένα ωραίο παράδειγμα κοινωνικοπολιτικού αστυνομικού, ξαφνικά βρέθηκα να διαβάζω ένα έξυπνο μεν σύγχρονο Αμερικάνικο αστυνομικό δε. Για λόγους σποιλερ δεν θα αναφερθώ παραπάνω, αλλά καταλαβαίνετε, θαρρώ, περίπου τι θέλω να πω...
Θα το προτιμούσα με εκατό σελίδες λιγότερες κι ας έλειπε το plot twist που δίνει πραγματικά ένα άλλο βάρος στην όλη ιστορία.
----
Κλείνοντας να αναφέρω ότι μου φάνηκε αρκετά περίεργο σαν ανάγνωσμα δεδομένου ότι τον τελευταίο καιρό τον περναώ κυρίως με Γιαπωνέζικα Αστυνομικά και οι συμπαθείς Ιάπωνες δεν θα μπορούσαν ποτέ να μου προσφέρουν ένα τέτοιο ανάγνωσμα. Όπως και δεν περιμένω, φυσικά, από τον αγαπημένο μου Σουηδό να ξεκινήσει να γράφει locked room murders :)


Έκαστος στο είδος του!

Βαθμολογία: 8/10

Πληροφοριακά, το έκτο βιβλίο της σειράς Όνειρο Καλοκαιρινής Νυχτάς κυκλοφόρησε την Άνοιξη, ενώ απ' ό,τι είδα το επόμενο που θα κυκλοφορήσει θα είναι το Hela Havet Stormar / Μουσικές Καρέκλες από την Σειρά Intercrime
[Το λέω επειδή το Μεταίχμιο έχει τα δικαιώματα γι' αυτό το βιβλίο, αλλά όχι κα για το 7ο]

Edited by jjohn
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Νομίζω ότι θα είναι μέσα στα επόμενα αστυνομικά που θα αγοράσω. Αυτό με την παράξενη γραφή με έψησε.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
rolandofgileaad

Είχα διαβάσει πριν 4-5 χρόνια το Μιστεριόζο. Δε με ενθουσίασε λόγω των πολλών χαρακτήρων στην ομάδα Α χωρίς να εστιάζει σε κάποιον, να σε κάνει να ταυτιστείς μαζί του. Κάπου μέσα στο σωρό βιβλίων, είχα και το τυχαίο θύμα που είναι το 3ο μέρος της ομάδας Α, δε θυμάμαι αν το είχα πάρει πριν διαβάσω το Μιστεριόζο, αν το πήρα μετά κακώς...Είναι σε τσέπης 500 σελίδες, αν οι χαρακτήρες ήταν πολλοί στην ομάδα Α, στο τυχαίο θύμα είναι οι διπλοί. Τεράστιος αριθμός από ονόματα γενικά, τοπωνύμια και πυροβολισμός από σύντομες προτάσεις και δε ξέρω αν φταίει που είναι η έκδοση τσέπης, είναι έτσι στοιχειοθετημένη η γραφή που δε μπορώ να συγκεντρωθώ και νομίζω πως διαβάζω σενάριο. Περίπλοκη πλοκή και εξέλιξη των παράπλευρων υποθέσεων και διαβάζοντάς το ψυχαναγκαστικά γιατί δε μου αρέσει να παρατώ βιβλία, κάπου εδώ σε 80-100 σελίδες έρχεται το τέλος της επαφής μου με Ντάαλ. Νέσμπο και ξερό ψωμί. Έχω στα αδιάβαστα του Μάνκελ και της Λέκμπεργκ, ελπίζω να σταθούν στο ύψος των προσδοκιών- τουλάχιστον ο Μάνκελ βάσει αυτών που λέγονται. Αλλά και για το Ντάαλ, εγγυάται ο Μάρκαρης αλλά για μένα, δεν...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..