Jump to content
DinMacXanthi

Οι σκιές στους τοίχους

Recommended Posts

DinMacXanthi

Όνομα Συγγραφέα: Κωνσταντίνος Κέλλης
Είδος: Τρόμος
Αυτοτελής; (Ναι)
Σεξ: όχι
Βία: ναι
Σχόλια: Για το Διαγωνισμό "Εικόνα κι επι τόπου #11 DinMacXanthi Vs Morfeas Vs Nienor", με αφορμή εικόνα του Adicto. (και ο λόγος του edit, το έκλεψα από την Κιάρα που το έκλεψε από τον Μορφέα γιατί είμαστε όλοι μαζί απαράδεκτοι :rolleyes: )

οι σκιές στους τοίχους.pdf

Edited by DinMacXanthi
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Υπέροχα ανατριχιαστική! "Παίζεις" με τον κλασικό φόβο που προκαλούν τα σκοτεινά γεμάτα ανίερα μυστικά υπόγεια. Καλογραμμένη, αν και υπήρχαν που και που μικρά λαθάκια που δεν αξίζει να αναφέρω γιατί το σύνολο τα υπερκάλυψε. Μου θύμισε μία σειρά που έβλεπα προ καιρού, την "666-Park Avenue", υπέροχη, με ανάλογο ύφος και θέμα. Το ότι κατάλαβα πολύ νωρίς τι συνέβαινε δεν είναι καθόλου μειονέκτημα, αντίθετα με κράτησε περισσότερο δημιουργώντας μου μια ανάγκη να δω τους υπεύθυνους να πληρώνουν.

 

Μου άρεσε πολύ, σ' ευχαριστώ..:)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

  Πωπω! Αυτό ήταν πάρα πολύ τρομακτικό! Μιλάμε ανατριχίλες από πάνω μέχρι κάτω όσο έφτανα προς το τέλος.

 

Έχει ένα-δυο σημεία που θα ήθελα να γίνουν λίγο πιο σαφή στις εξηγήσεις για το πώς

 

 

βρέθηκαν αυτοί παγιδευμένοι στο υπόγειο

 

 

αλλά μπορεί πάλι να τα προσπέρασα από τη βιασύνη που κατάπινα την ιστορία για να φτάσω παρακάτω.

Τρομερές οι κινήσεις στις σκιές. Κι ακόμα πιο τρομακτικό για μένα επειδή είναι ακριβώς το είδος του τρόμου που δεν μπορείς να αποφύγεις: μέσα στο σπίτι σου, αίμα σου -που είπε και η θεία- δεν το έχεις προκαλέσει, είναι εκεί.

 

Φίλοι του τρόμου, διαβάστε αυτή την ιστορία! Μπορεί να φαίνεται μεγάλη αλλά κυλάει νεράκι. Παγωμένο. :cold:

Edited by Tiessa
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Καλό. Το γράψιμο επαγγελματικό, αλλά έχεις αποδείξει ότι μπορείς και καλύτερα -ξέρω, έτρεχες να προλάβεις. Καλή κλιμάκωση αγωνίας και τρόμου. Ωραίος και ο εφιάλτης. Αν με χάλασε λίγο κάτι, αυτό ήταν το

χάπυ εντ.

Ο Αντρίκος παρότι δεν βγάζει μιλιά, με κέρδισε πιο πολύ κι από τη θεία. Ίσως ήθελα τη Χαρά με κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να ξεχωρίζει. Όπως είναι, φαίνεται σαν το τυπικό, τίποτα ιδιαίτερο κορίτσι-που-ψάχνει-για-σπίτι-και-δουλειά. 

Γκρινιάζω, αλλά είναι για τις λεπτομέρειες. Η ιστορία ξεκινάει από πολύ υψηλό επίπεδο, τόσο γραψίματος όσο και ατμόσφαιρας.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Εδώ έχουμε μια πολύ καλή ιστορία τρόμου. Ατμοσφαιρική, σκοτεινή, με μπόλικες δόσεις ανατριχίλας και σωστή κλιμάκωση.

 

Γενικά, με άφησε αρκετά ικανοποιημένο, οπότε αναφέρω κάποιες λεπτομέρειες, που θα τις ήθελα λίγο διαφορετικές.

 

 

 

Συνήθως, και στις περισσότερες ιστορίες τρόμου που διαβάζω, νιώθω πως τα όνειρα αποδυναμώνουν την αίσθηση του τρόμου. Δηλαδή, γνωρίζουμε ότι, έτσι κι αλλιώς, αυτά που συμβαίνουν δεν είναι αληθινά, οπότε, ποιος ο λόγος να μας τρομάξουν; Και στο διήγημά σου τα όνειρα καταλαμβάνουν ένα σημαντικό κομμάτι, τόσο μεγέθους όσο και υπόθεσης. Απ' την άλλη, η σκηνή με τη Χαρά στο υπόγειο είναι αρκετά πιο τρομακτική, χωρίς να συμβαίνει και τίποτα το ιδιαίτερο. Ίσως να χρειάζεσαι πιο πολλές τέτοιες σκηνές. Κάτι που να έχει να κάνει με την πραγματική πραγματικότητα. Πχ, αν έβλεπε η Χαρά τον Αντρίκο να κατεβάζει κάτι στο υπόγειο (κάτι τυλιγμένο που μπορεί να κουνιόταν ανεπαίσθητα).

 

Το διήγημα είναι σχετικά μεγάλο, οπότε οι χαρακτήρες μπορούν να αναπτυχθούν περισσότερο. Εδώ μου φάνηκε ότι δεν τους γνώρισα όσο θα ήθελα. Για να κατανοήσω το λόγο που κάνουν αυτό που κάνουν, θέλω να μάθω πιο πολλά γι' αυτούς. Για το λόγο αυτό, όπως αναφέρει κι ο Μιχάλης πιο πάνω, ο Αντρίκος φαίνεται πιο πειστικός, λόγω της κατάστασής του, που τον κάνει απόμακρο και λιγομίλητο.

 

Δεν μου ήταν πολύ ξεκάθαρος ο λόγος που γίνονταν οι θυσίες. Ναι, εντάξει κέρδιζαν κάποια πράγματα από αυτές, είτε υλικά είτε άυλα, αλλά γιατί και πώς; Δεν με ενοχλεί το να είναι κάτι πιο αφηρημένο και ανεξήγητο σε μια ιστορία τρόμου, αλλά εδώ μου φάνηκε ότι υπήρχε και κάτι άλλο από πίσω για το οποίο δεν έμαθα τίποτα.

 

 

 

Τέλος, να πω κι εγώ ότι η γραφή είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα, όπως ήταν και το αναμενόμενο άλλωστε.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Κωνσταντίνε, πολύ καλή ιστορία!

Επαγγελματική, πήρες μια σχετικά κλασική ιστορία φαντασμάτων και της έδωσες ιδιαιτερότητα

(βλ. θυσίες παιδιών-τροφή φαντασμάτων τα οποία ήθελαν την τιμωρία των θυτών, αλλά και όσων ανέχονταν την κατάσταση),

την έκανες ενδιαφέρουσα! Πώς κύλησαν τόσες σελίδες ούτε που το κατάλαβα. Την απόλαυσα. Καλογραμμένη, ενδιαφέρουσα, κυλούσε χωρίς προβλήματα, σε τραβούσε να συνεχίσεις.

 

Και τώρα για τα μικρά θεματάκια που υπήρχαν (σίγουρα λόγω βιασύνης τα περισσότερα):

 

 

 

Στο τέλος θα μπορούσαν να υπήρχαν περισσότερες εξηγήσεις, αν και για να είμαι ειλικρινής δε μου έλειψαν. Απλώς αυτό που ξύπνησε από το όνειρο κι είχε καταλάβει τι είχε συμβεί, δεν ξέρω αν με έπεισε. Δηλαδή (εμένα) δε μου ήταν ξεκάθαρο το σημείο της “μεταστροφής” της, πότε άρχισε να πιστεύει στα όνειρα και στα φαντάσματα, δεδομένου ότι δεν είδε παρά ελάχιστα μεταφυσικά πράγματα να συμβαίνουν. Και βάσει των ονείρων έλυσε και τον γρίφο. Ελπίζω να καταλαβαίνεις τι εννοώ, θα το προτιμούσα πιο καθαρό.

Αυτό βέβαια το αναφέρω μόνο και μόνο λόγω των υφηλών στάνταρ που θέτει η ιστορία, γιατί δεν το θεωρώ τόσο σημαντικό.

 

Και αυτό με το όνειρο, συμφωνώ με τον Mesmer, κι εμένα ενώ μου αρέσουν πολύ τα όνειρα (ιδίως για τους συμβολισμούς τους), εδώ ένιωθα ότι τρώνε μεγάλο μέρος που θα μπορούσε να είναι τρόμος ή ατμόσφαιρα στον πραγματικό κόσμο. Κι έτσι θα λυνόταν και το παραπάνω πρόβλημα.

 

 

 

Πάντως σίγουρα εντυπωσιακό κείμενο, που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί με μικρές αλλαγές και στην επόμενη συλλογή σου :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Πραγματικά μια εξαιρετική ιστορία και μια εξαιρετική ιδέα ως προς την εικόνα που είχαμε. Συμφωνώ με τον Μορφέα ότι καλά θα ήτανε να μπει σε βιβλιαράκι μαζί με άλλες αδερφούλες της.

Θεωρώ κι εγώ πως υπάρχει και κάτι άλλο εκεί που δεν το έχω πιάσει ακριβώς, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είμαι σίγουρη για το αν θα έπρεπε να το μάθω, γιατί έτσι ως έχει που μάλλον ψυλλιάζομαι περισσότερο παρά ξέρω είναι ακόμα πιο σπούκι (υπέροχος ο Αντρίκος).

Κορυφαίες και για μένα οι κινήσεις των σκιών (τα μαύρα στίγματα που ίδρωνε ο τοίχος πσσσς) κι όλη αυτή η περιγραφή εκεί λίγο προ φινάλε.

 

Παρόλο που δε με ενόχλησαν στην ανάγνωση κι εγώ έχω τις επιφυλάξεις μου για τα όνειρα, περισσότερο επειδή έχω την αίσθηση πως όταν θα την ξαναπιάσεις για να πάρει το δρόμο της ενδεχομένως να βρεις ακόμα καλύτερο τρόπο για να λύσει τον γρίφο. Ξαναλέω όμως, δε με ενόχλησαν, μόνο επειδή θα τα χρησιμοποιήσεις κάποτε τα σχόλια και επειδή ξέρω τι μπορείς να κάνεις είπα να το έχεις καταχωρημένο.

 

Το μόνο δυστύχημα για μένα είναι ότι η δική μας πολυκατοικία έχει ακάλυπτο (νιαχ, και υπόγειο φυσικά το οποίο μοιάζει φρικτά με την περιγραφή αν εξαιρέσεις τους ιστούς και τη ρόδα) και είμαι σίγουρη πως θα κουραστώ πολύ για τον ξαναδώ με το ίδιο μάτι. Ήδη έχω πιάσει τον εαυτό μου αρκετές φορές να σκέφτομαι αν όντως το υπόγειο συνεχίζει κάτω από τον ακάλυπτο...

 

Τα συγχαρητήριά μου από τώρα, κύριος, θα το θεωρήσω πραγματικά από τα πιο σημαντικά πράγματα που θα έχω καταφέρει συγγραφικά αν κάποια στιγμή καταφέρω να σε κερδίσω σε διαγωνισμό τρόμου. Για την προσπάθεια που σκοπεύω να κάνω για αυτό, αλλά και για τις ανατριχίλες απλά σ' ευχαριστώ :friends:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
stratigos

Υπαρχει καπου το αρχειο? Δεν το βρισκω στο πρωτο ποστ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Στρατηγέ μου, το είχα κατεβάσει για διορθώσεις αλλά όταν το έπιασα οι αλλαγές το έστειλαν σε πολύ διαφορετικό μονοπάτι, γι'αυτό θα ανεβάσω σε λίγο τη μορφή που είχε για τον διαγωνισμό.

 

Έτοιμο, καλή ανάγνωση κι ευχαριστώ για τον αναγνωστικό χρόνο :friends:

Edited by DinMacXanthi
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Τι όνειρα βλέπεις Κωνσταντίνε μου το βράδυ;

Καλό και ανατριχιαχστικό! Μιλάμε εγώ θα είχα φύγει τρέχοντας (ακόμα θα έτρεχα) μακριά από τέτοιο σπίτι.


Αν κάτι θα άλλαζα, θα ήταν το πόσο σχετικά απότομα, μετά το τελευταίο όνειρο, ήταν από πάνω της η θείτσα και τα ξέρασε όλα, χαρτί και καλαμάρι. Και δεν κατάλαβα τι περίμενε να ονειρευτεί η Χαρά τελευταία φορά. Να δει τη θεια της και τον Αντρίκο (φοβερός) να βασανίζονται; Αφού τα στοιχειώματα είχαν καταλάβει ποιοι τους κρατούσαν κλεισμένους και ποιοι είχαν φύγει πια από την ενεργό δράση του θυροφύλακα. Δεν θα περίμεναν να αρπάξουν αμέσως όποιον ξεστράτιζε προς εκείνο το μέρος πλέον; Και στερημένα όπως θα ήταν από το delivery του Αντρίκου;

 

 

Απορίες, ναι, αλλά γενικά μου άρεσε πολύ! Και μεγάλη ήταν, και γρήγορα κυλούσε, και απ' όλα!

Edited by DinMacXanthi
spoiler boxes
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Ευχαριστώ για το χρόνο, Ειρήνη, χαίρομαι που ήταν της αρεσκείας σου.
Καταρχάς τα όνειρά μου μπορώ να πω ότι είναι πολύ ήρεμα, και ευτυχώς δεν έχω δει ποτέ κάτι τέτοιο :rolleyes:

για τις απορίες τώρα:

 

 

Νομίζω οτι οι κάτω θα ήξεραν ποιά (και ποιοι) ήταν η υπεύθυνη για αυτό που τους συνέβαινε, και θα τους περιποιούνταν όπως θα τους άξιζε. Και άλλωστε, η ίδια η Χαρά δεν θα ήταν πραγματικά εκεί κάτω. Μόνο θα το ονειρευόταν. Γι'αυτό και η τελευταία-τελευταία φράση του κειμένου. Δεν θα είχε σκοπό να παραμείνει περισσότερο από εκείνο το βράδυ.
Όσο για το απότομο που λες: πέρα από τις ανάγκες της ιστορίας από πλευράς χώρου -ήταν μεγάλη ιστορία, και θα κατέληγε νοβελέτα αν την άπλωνα περισσότερο- νομίζω αναγκάζεται η θεία και τα λέει. Την θέλει την Χαρά στο πλευρό της, είναι αίμα της, όπως έχει τονίσει και στην αρχή κι ελπίζω να γίνεται κατανοητό πως έπαιζε τον ρόλο του κι αυτό.

Αλλά -όπως μονολογεί κι η ίδια η θεία- ξέρει οτι χρειαζόταν τον χρόνο της να της τα φέρει μαλακά, αλλά δεν τον είχε ποτέ γιατί η Χαρά τα κατάλαβε γρηγορότερα απ'όσο ήλπιζε.

 

 

Edited by DinMacXanthi
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Οκ. Πάντως, αν και μεγάλη, κυλούσε τόσο όμορφα που δεν θα με χάλαγαν κανα δυο σελίδες ακόμη. Ευχαριστώ!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..