Jump to content

Το παλιό αρχοντικό.., μέρος 2ο


Recommended Posts

MadnJim

Όνομα Συγγραφέα: MADnJIM
Είδος ποιήματος: τρόμου
Αριθμός Στίχων: 70
Σχόλια: Δεν νομίζω να στέκεται μόνο του, είναι το δεύτερο μέρος από την ιστορία μου "Το παλιό αρχοντικό" που έχω ανεβάσει στην κατηγορία "Τρόμου", και που προτείνω να τη διαβάσετε πριν συνεχίσετε εδώ..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ, μέρος 2ο

 

 

Δεν έχω άλλο να σκεφτώ, ούτε ν' αποφασίσω
απόψε ήρθε η στιγμή που όλα θα τελειώσουν
πια δε φοβάμαι μη χαθώ, μονάχος μου μη σβήσω
εύχομαι μόνο στους θεούς κουράγιο να μου δώσουν.
                         
Υγρή απόψε η βραδυά στα σύννεφα πνιγμένη
κι ένα αεράκι απαλό παγώνει το κορμί μου
δίχως πια χτύπους, έντεκα, κι η εξώπορτα κλεισμένη
τη σκέψη διώχνω γρήγορα πως παίζω τη ζωή μου.

 

Σπρώχνω κι ανοίγει σιωπηλά, σκοτάδι με τυλίγει
μούχλα μυρίζει κι ερημιά, και φρίκης δυσωδία,
δεν με τρομάζει ο πάταγος της πόρτας όταν κλείνει
κι οι μνήμες που γυρίσανε μιας τρέλας παρωδία.

 

Ένα φακό έχω δυνατό αντί κερί αναμένο
όμως και πάλι οι σκιές ανίερα χορεύουν
το ρίγος που με διαπερνά για κάτι που προσμένω
και η τρελή μου εμμονή επάνω μου παλεύουν.

 

Οι πίνακες ακόμα εκεί στους τοίχους κρεμασμένοι
μα τώρα λεπτομέρειες το βλέμμα μου τραβάνε,
κρυμένος ένας Άραβας στους θάμνους παραμένει
ενώ πιο κει στο ξέφωτο οι μάγισσες μεθάνε.

 

Κι ένα γυμνό μικρό παιδί στους άντρες ξεχωρίζει
τρώει στις φτέρνες καθιστό και με κοιτάει στα μάτια
το αίμα πάνω στο λευκό κορμί του λαμπυρίζει
σαν κόβει από άνθρωπο νεκρό μικρά κομμάτια.

 

Όπως και τότε δώδεκα, τρέμουν τα γόνατά μου
τα λίγα ίχνη λογικής να βγω μου λένε έξω
πριν όπως τότε ξαφνικά να βρω το δαίμονά μου
κι ο φίλος μου δεν είναι εδώ για να χαθεί να τρέξω.

 

Τις σκέψεις διώχνω και ορμώ, τη σκάλα ανεβαίνω
το κρύο ξάφνου έφυγε και ζέστη με τυλίγει
με το φακό μου μια σκηνή που δεν καταλαβαίνω
βλέπω, κι η απόγνωση έρχεται και με πνίγει.

 

Στη μνήμη μου ανασκάλεψα και γρήγορα το βρήκα
είν' ο χοντρός κι ηλίθιος των Παλαιών ο σκύλος
που τ' όνομά του Αζαζώθ έχει για μόνη προίκα
μιας και στις Πύλες που φυλά κανείς δεν είναι φίλος.

 

Αιώνια γέρνει καθιστός και γύρω του χορεύουν
μάγισσες και μιαρές αλλόκοτες υπάρξεις
εδώ ο χρόνος δεν κυλά και τα λεπτά δεν φεύγουν
του Χάους το κάστρο είναι εδώ, κι η τρέλα στις επάλξεις.

 

Μαρμαρωμένος στάθηκα κι άσπρισαν τα μαλλιά μου
είδα την Ρ'Λυέ στα κύματα κι Αυτόν που περιμένει
μετάνιωσα μα είν' αργά για την αποκοτιά μου
γιατί εδώ που βρέθηκα κι ο θάνατος πεθαίνει.

 

Χάθηκα, αιωρήθηκα, σα σκόνη στον αέρα
είδα κόσμους μακρινούς που ανθρώπου νους δε νιώθει
εδώ δεν έχει σκοτεινιά, μα ούτε φως και μέρα
μονάχα Αυτός που καρτερεί το γυρισμό του κλώθει.

 

Είχα συνταξιδιώτη μου τον παιδικό μου φίλο
σιωπηλός μου ξεναγός σε τούτο το ταξίδι
είδα ως και την Εύα του Αδάμ σαν έδινε το μήλο
νομίζω αποτρελάθηκα σα γνώρισα το φίδι.

 

Γιατί πλοκάμι ήτανε των Παλαιών του Πρώτου
του Ανθρώπου όπως ήθελε άλλαξε η Ιστορία
μα όμως εβυθίστηκε κι εκεί κοιμάται ωσότου
στα κύματα αναδυθεί με ανίερη μαγεία.

 

Δεν ξέρω πόσο έλειψα, ούτε πως βγήκα έξω
δεν ξέρω γιατί έκλαιγε το πλάσμα με τα μαύρα
λόγο δεν είχα τώρα πια να φοβηθώ να τρέξω
ούτ' ένιωθα του πρωινού την παγωμένη αύρα.

 

Την καμπαρντίνα τύλιξα γύρω από το κορμί μου
κι έστρωσα το ημίψηλο καπέλο στα μαλλιά μου
το μακρινό της ουρλιαχτό, η κάποτε ψυχή μου
τώρα αντικαταστάθηκε στην κόκκινη ματιά μου.

 

Είμ' επιτέλους λεύτερος να πάω να συναντήσω
τον Μεγαλύτερο Παλιό που περιμένει αιώνια,
και έναν στίχο μου' ρχεται να σιγοτραγουδήσω
που γράφτηκε από τρελό πριν από χίλια χρόνια..:

 

<< Δεν είν' νεκρό αυτό που αιώνια μπορεί και περιμένει
μα με το πέρας των παράξενων αιώνων ως κι ο θάνατος μπορεί να πεθαίνει.. >>

 

                                                    By MADnJIM

Edited by MadnJim
  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Δεν εχω προλαβει να διαβασω την ιστορια σου, οποτε δεν μπορω να πω πως καταλαβα πολλα... συνειδητοποιω βεβαια πως αφου συνδεονται τοσο στενα ειναι λογικο αυτο. Θα μου αρεσε ομως αν αποφασιζες να γραψεις κατι που να στεκεται μονο του ακομα και αν ειχε κοινα στοιχεια με την ιστορια σου, με την εννοια πως θα ειναι κατι με δικη του υποσταση και μπορει να σχολιαστει ανεξαρτητα και πιο ανετα :)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 1 year later...
SymphonyX13

Όπως ήδη ξέρεις, το "Παλιό Αρχοντικό" είναι μια από τις πρώτες σου ιστορίες που διάβασα. Ξέρεις επίσης πόσο μου άρεσε, ακόμα είναι μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες σου.Το γεγονός ότι μέσα από τις συζητήσεις μας και την πρόκληση μου, γεννήθηκε και το δεύτερο μέρος, που επίσης είναι το ίδιο αγαπημένο για μένα με είχε ικανοποιήσει και εξακολουθεί να με ικανοποιεί αφάνταστα.Άλλη μια φορά το διάβασα σήμερα και όπως πάντα, σε συγκεκριμένα σημεία με έκανε να ανατριχιάσω! Καλά τα χιουμοριστικά ποιήματα που ακολούθησαν, αλλά τι θα έλεγες για ακόμα ένα στο ύφος του "...Αρχοντικού;" :clapping:

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..