Jump to content
Sign in to follow this  
Orpheus

__

Recommended Posts

Orpheus

Σκέψεις μπερδεμένες με μελωδίες κι αναμνήσεις του νεαρού Ιάσονα, ακούγονται απ'το κλειστό του δωμάτιο πριν την αναχώρησή του από την Ιολκό.

[π] «Πρέπει άραγε να πιστεύουμε τυφλά την ψυχή μας όταν αναλογιζόμαστε τον έρωτα; Πρέπει τα συναισθήματά μας να ορίζουν τις εσωτερικές, προσωπικές μας αποφάσεις;

[π] Γιατί, αν είναι έτσι, είμαι σίγουρα συνεχώς ερωτευμένος: κάθε λίγο ένα καινούργιο πρόσωπο – ή μάλλον, ένα *άλλο* πρόσωπο – κολλάει στο μυαλό μου. Και, σίγουρα, η καρδιά μου αυτό μου λέει: όταν τη σκέφτομαι το στήθος μου ζητά μια αγκαλιά αναστεναγμούς γι’ αναπνοή, όταν αλλάζουμε μια ματιά χάνω τον ειρμό του βήματος, της σκέψης μου, και σαν την αντικρύζω ν’ανταλάσσει θωπείες και φιλιά γυρνώ ντροπιασμένος αλλού, μελαγχολικός και αγχωμένος (προσπαθώντας ν’απωθήσω το φόβο)… Αν μου χάριζε ένα χαμόγελο, ένα φωτεινό βλέμμα, πώς θα ανέπνεε η ψυχή μου!

[π] Αλλά αν αυτό είν’ο έρωτας, αν αυτό το τόσο απλό κι αβίαστο, το τόσο γρήγορο και περαστικό – εκτός κι αν δεν είναι και τόσο περαστικό… – αν αυτό είναι ο έρωτας, η σταθερότητα δεν έχει καμμιά θέση στην περιγραφή του χαρακτήρα μου… Και, πάλι… δεν τη γνωρίζω καθόλου σχεδόν – πώς γίνεται να ισχυρίζομαι, να επικαλούμαι τον έρωτα; την αγάπη; Έχω ξεχάσει τελείως πώς είναι ο έρωτας; ή μήπως…» …οι σκέψεις χάνονται για μια στιγμή στα παιδικά της μάτια, την τρυφερή μορφή της… «μήπως… δεν τον έχω συναντήσει ποτέ;» λόγια του αέρα: η βεβαιότητα γι’αυτό τον έρωτα γράφει αυτές τις γραμμές «Δεν το πιστεύω. Θέλω να τη γνωρίσω, να την αγκαλιάσω, να τη φιλήσω, να τη φροντίσω, να την αγαπήσω… Αν αυτό δεν είναι σπόρος του έρωτα, τι είναι; Αυτή η ανάλαφρη χάρη της, η δροσερή ομορφιά της ταιριάζει τόσο με τον Μότσαρτ… φαντάζομαι πώς θα έφριττε αν την παραλλήλιζα με κοντσέρτο Μότσαρτ...

[π] Τι θλιβερή, τι απελπιστική σκέψη, πως δεν μοιράζεται τη λαχτάρα μου να την σφίξω στην αγκαλιά μου!»

 

 

____

[π]αράγραφος

edit: <φόβο> - γράφε <φθόνο> (λάθος κατά την αντιγραφή)

 

H πιο φιλοσοφική σκέψη που μπορεί να έχει ένας χαζοερωτευμένος έφηβος, ίσως...

 

Ο well...

 

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Edited by Orpheus

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Χαίρομαι που η εφηβεία μου έχει περάσει ανεπιστρεπτί όταν διαβάζω κάτι τέτοια. [π]Θα ακουστώ πολύ κυνικός, αλλά ο Ιάσωνας πρέπει να κόψει τα ληγμένα.[π] :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Ελάχιστες γυναίκες δεν θα έφριτταν αν τις παρομοίαζε κανείς με κονσέρτο Μότσαρτ, ή οποιουδήποτε άλλου. Αυτές τις λίγες να ερωτευτείς, για να βρεις την υγειά σου! :p

Ο έρωτας γιατί να μην είναι παντού και πάντα; Και γιατί άραγε αναγκαστικά να ακουμπάμε ότι ερωτευόμαστε; Εγώ πάντως είμαι ερωτευμένη με ένα σωρό πράγματα και ανθρώπους... με τη ζωή την ίδια.

 

Και τώρα στο θέμα μας. Που χάθηκες βρε αθεόφοβε τόσες μέρες; Δε φτάνει που λείπει ο Dain...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Θα ήθελα να ήταν στο χέρι μου... ή μήπως είναι;

Πάντως θέλω να την αγκαλιάσω... [ahem]

 

Αλήθεια είναι τόσο αποκρουστικό το Affekt αυτού του κειμένου, Nihilio;

 

Αταλάντη μου μού έχεις λείψει... δεν πάω καλά πάντως... Καθόλου... τέλος πάντων, ελπίζω να τα πούμε...

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Ψυχή μου και μένα μου έχεις λείψει αλλά είσαι άφαντος!

Όσο για τον έρωτα μην εύχεσαι ποτέ να είναι στο χέρι σου, χάνει όλη τη μαγεία, γίνεται κονσέρβα κτλ κτλ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Όπως λέμε, be careful what you wish for, ε;

 

Ναι, έχεις βέβαια δίκιο... Δεν ξέρω αν θα προτιμούσα ακόμη και αυτή την τύχη απ'την τωρινή μου ατυχία...

 

 

Ρε παιδιά (Θρογξ και Ρίκε :angry2: ), γράψτε τίποτα!

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Edited by Orpheus

Share this post


Link to post
Share on other sites
The Blackcloak

Orpheus συγκεντρώσου σε κάτι , θα σε βοηθήσει να αξιοποιήσεις την ενέργεια που σε πνίγει. (σε campaign dnd, εξετάσεις μουσικής κτλ κτλ...).

Ξέρω τι λέω διότι τελευταία νοιώθω κατά καιρούς σκόρπιος και είναι εχμ... παραλυτικό...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Throgos

Χα... ωραίο! Ομολογώ πως καλοπερνώ διαβάζοντας για τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες σου! (Τι σαδιστικό!) Πρέπει να μάθεις πώς να τις θάβεις...

 

Ιάσονα ωρίμασε!!!!

Ο αμετανόητος ρομαντισμός δεν οδηγεί πουθενά...

 

Και πώς τολμάς να συγκρίνεις αυτή με ένα κοντσέρτο Μότσαρτ? Ιεροσυλία!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Blackcloak

Έχω κάποια πράγματα όπου θα ήθελα να συγκεντρωθώ, αλλά περιμένω -και προσπαθώ- να έρθουν οι αντικειμενικές συνθήκες (μιλώ για μουσικό συνολάκι)... Έχεις δίκιο, αλλά τώρα δεν βρίσκομαι σ'αυτή την κατάσταση [απλώς μου έχει πια λείψει]...

 

Thronx

Διαφωνώ και επιμένω να τπο αποδείξω! Μακάρι να ήμουν στ'αλήθεια (μιλάω για την ένταση) ερωτευμένος...

Και δεν την συνέκρινα, την παραλλήλισα [και ούτε καν αυτό!]! Πρόσεχε τα λόγια ...μου! (Εξ άλλου, δεν την έχεις δει... :Ρ)

Γιατί τέτοιος σαδισμός;

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

(και ευχαριστώ για το 'feedback' σας)

-Ορφέας

Edited by Orpheus

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Ορφέα, μην τους ακούς, ο αθεράπευτος ρομαντισμός μπορεί να οδηγήσει σε πολλά μέρη, σε ωραίες συναισθηματικές εμπειρίες, ίσως σε μια απολαυστική ερωτική σχέση, ακόμα και στο nobel ποίησης. :p

Σε αυτά πρόσθεσε τις εκπληκτικές συνθέσεις που μπορείς να δημιουργήσεις, την ίδια την απόλαυση του συναισθήματος όταν είναι μέσα σου, το ότι σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο αλλιώς χωρίς να παίρνεις ναρκωτικά και τη γυναίκα που σε ενδιαφέρει πιο όμορφη χωρίς κρασιά και μπύρες! :beerchug:

Θες κι άλλα;

Φυσικά αν είναι καμιά χαζή και με looks Britney Spears έχεις δύο επιλογές, ή την ξεχνάς ή καθαρίζω το gene pool από τα ίχνη της...

:diablo:

Edited by Nienna

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

O romantismos einai wraios giati mas kanei na niwthoume omorfa oi idioi :wub: .Twra an paralliliseis mia kopela me concerto tou Mozart(i kai tou tiesto) to pithanotero einai pws tha meineis me tin..arpa sto heri! :blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Deodonus

Θα ταυτιστώ με τον Θρόγγο.

 

Καλός ο ρομαντισμός, δεν λέω, αλλά υπάρχουν και κάποια...τεχνικά θέματα που πρέπει να λυθούν/ικανοποιηθούν...

 

Αυτό

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

*λογοκρισία*

Share this post


Link to post
Share on other sites
elminster

Ρε παιδια που ειναι ο τιτλος?

 

Εχω να πω πως το ποιημα ειναι απολυτως συναισθηματικο και καθολου λογικο. Οταν λεω λογικο ενοω κατι μεσα στα ανθρωπινα ορια, Που και αυτα αμα ηθελες θα τα ξεπερναγες. Αν ηθελες ομως πραγματρικα να κανεις αυτο που λες και ηταν και μεσα στις δυνατοτητες σου θα το εκανες σιγουρα αν ησουν τρελα ερωτευμενος. Παρα το υπολειπο ωραιο κειμενο δεν μας λες τι σε κραταει απο το να κανεις αυτα που ποθεις. Δεν θα πω τιποτε αλλο τωρα γιατι θα ειχα πολλα να πω ακομα και ασχημα και καλα.

 

Συμφωνω και με τον Blackcloak

 

Οσο για τι κειμενο πιστευω πως καλοφτιαγμενο ειναι αλλα λιγο απο την τριτη παραγραφο οι σκεψεις σου μπερδευονται τοσο οστε να γινεται ακατανοητο το κειμενο (ειναι σαν να λες παλι τα ιδια με διαφορετικη σειρα (μου φανικε)).

 

 

Και κατι τελευταιο: Πως απο τον Iασονα, απο τους αργοναυτες, εφτασες μεχρι τον Μπαχ (τρομαρα σου)?Πρεπει να κανεις μια επαναληψη στην ιστορια και να δεις, οσο και αν σου φαινεται περιεργο πως ο Μπαχ εζησε πολλα χρονια μετα απο "τον" Ιασονα και συμφονα με μια απλη συνεπαγωγη καταληγεις στο οτι ειναι πρακτικως αδυνατο να ακουγε ο Ιασονας Μπαχ

 

Edit: Πως με επιασε σημερα και λεω συνεχεια καλα λογια?

Edited by elminster

Share this post


Link to post
Share on other sites
Deodonus
Και κατι τελευταιο: Πως απο τον Iασονα, απο τους αργοναυτες, εφτασες μεχρι τον Μπαχ (τρομαρα σου)?Πρεπει να κανεις μια επαναληψη στην ιστορια και να δεις, οσο και αν σου φαινεται περιεργο πως ο Μπαχ εζησε πολλα χρονια μετα απο "τον" Ιασονα και συμφονα με μια απλη συνεπαγωγη καταληγεις στο οτι ειναι πρακτικως αδυνατο να ακουγε ο Ιασονας Μπαχ

 

Ρε παιδια που ειναι ο τιτλος?

 

Ασχολίαστο....

(βλ. και προηγούμενο ποστ του Ορφέα)

 

Αυτό

Edited by Deodonus

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Δεν ξέρω αν υποφώσκει κάποια κωμική αίσθηση, Elm, στο κείμενό σου. Δε θα μιλήσω για τις παραγράφους 2-4 ["Έχω να πω ... (μου φάνικε))."], αλλά για τα υπόλοιπα...

Πρώτη παράγραφος: Είναι νομίζω φανερό πως ήθελα να παραμείνει άτιτλο και έγαλα τους λιγότερο εμφανείς χαρακτήρες όσες φορές ήταν αναγκαίο για να ανέβει το post.

Πέμπτη παράγραφος: Μότσαρτ. Καθώς τόσο ο Μότσαρτ όσο και ο Ιάσονας μου είναι πρόσωπα αρκετά οικεία, για διάφορους λόγους, γνωρίζω για τις εκατονταετίες (indeed χιλιετίες) που τα χωρίζουν. Αλλά όπως εξ άλλου δεν παρέλλειψες να σχολιάσεις παραπάνω, "δεν είναι κείμενο λογικό", αλλά συναισθηματικό. Οπότε σε παρακαλώ να δείξεις λίγο σεβασμό προς τα συναισθήματά μου. Αν το εννοείς σοβαρά, προσβάλλομαι απλώς - αν το εννοείς ειρωνικά, ορίστε ο κυνισμός (που λέγαμε...) [για κάποιο λόγο τείνω να πιστεύω πως το δεύτερο είναι πιθανότερο απ'το πρώτο].

Τελευταία παράγραφος (Edit): Και αναρωτιόμουν πώς θα ήταν όταν θα έλεγες καλά λόγια...

 

 

Οι Μούσες μαζί σου,

-Ορφέας

Share this post


Link to post
Share on other sites
Balidor

"

[π] Γιατί, αν είναι έτσι, είμαι σίγουρα συνεχώς ερωτευμένος: κάθε λίγο ένα καινούργιο πρόσωπο – ή μάλλον, ένα *άλλο* πρόσωπο – κολλάει στο μυαλό μου. Και, σίγουρα, η καρδιά μου αυτό μου λέει: όταν τη σκέφτομαι το στήθος μου ζητά μια αγκαλιά αναστεναγμούς γι’ αναπνοή, όταν αλλάζουμε μια ματιά χάνω τον ειρμό του βήματος, της σκέψης μου, και σαν την αντικρύζω ν’ανταλάσσει θωπείες και φιλιά γυρνώ ντροπιασμένος αλλού, μελαγχολικός και αγχωμένος (προσπαθώντας ν’απωθήσω το φόβο)… Αν μου χάριζε ένα χαμόγελο, ένα φωτεινό βλέμμα, πώς θα ανέπνεε η ψυχή μου!"

 

Κι εγω τελικα εφηβος ειμαι... :dazzled: :dazzled: :dazzled:

Γαμωτο ποτε θα ωριμασωωωωωωωωωωωωωωωωωωω :crybaby: :crybaby: :crybaby: !!!

 

Πολυ καλο btw και σε καταλαβαινω απολυτα !!!

Γιατί, αν είναι έτσι, είμαι σίγουρα συνεχώς ερωτευμένος: κάθε λίγο ένα καινούργιο πρόσωπο – ή μάλλον, ένα *άλλο* πρόσωπο

 

Γαμωτο !!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elsanor

Όντως, περίεργο πράγμα ο έρωτας. Αλλά για περίεργα πράγματα αξίζει να ζει κανείς, δεν είναι; ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
elminster

Σωστα, για Τετοια επριεργα πραγματα αξιζει να ζεις Ελσανορ. Οχι για αλλα "ηλιθια" περιεργα πρεγματα

 

 

:crybaby: Σνιφ. Κια εγω που προσπαθησα βρε Οργεα να γραψω οσο πιο σοβαρο μπορω το ποστ μου... δεν πειραζει ομως, σε καταλαβαινω.

Edited by elminster

Share this post


Link to post
Share on other sites
Orpheus

Αν όντως προσπάθησες, πρέπει να ζητήσω συγγνώμη.

 

Keep walking, you have some way to go still... :p

 

 

Οι Μούσες μαζί σου,

-Ορφέας

Share this post


Link to post
Share on other sites
Deodonus
Κι εγω τελικα εφηβος ειμαι...   

Γαμωτο ποτε θα ωριμασωωωωωωωωωωωωωωωωωωω    !!!

 

Και γιατί να ωριμάσεις; Η εφηβία είναι ό,τι πιο ωραίο. Πότε άλλωτε θα είσαι τόσο ελεύθερος να αισθανθείς και να ερωτευθείς;

 

(σπαμίζει λίγο...συγγνώμη Ορφέα που μόλυνα το τόπικ σου με σπάμ (ειρωνία...) )

 

Αυτό

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..