Jump to content
Elli Sketo

Φωσφοριζέ Σκουπίδια

Recommended Posts

Eugenia Rose

Δίποδη κουράδα λέει! :p

 

Ωραία ιστορία αν και η τελευταια παράγραφος πάλι φαίνεται σαν να μιλάει σε κάποιον ενώ πλέον δεν υπάρχει κανείς άλλος. Αλλά δεν βαριέσαι :beerchug:

Edited by Eugenia Rose
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Τώρα, δεν ξέρω, νομίζω θα γράψω τα ίδια που έχω γράψει σε άλλες ιστορίες σου που έχω διαβάσει:

 

+ Πολύ ζωντανή γραφή, με πηγαίο χιούμορ.

+ Ένας κεντρικός ήρωας συμπαθής, αν και ελαφρώς μαλ...ας. Το εντυπωσιακό είναι ότι, χωρίς να ξέρουμε πολλά γι' αυτόν, πετυχαίνεις να μας δείξεις ακριβώς τον χαρακτήρα του.

+ Ενδιαφέρουσα κεντρική ιδέα, ιδανική για τέτοιου τύπου μικρό, χιουμοριστικό σφηνάκι, εκτελεσμένη με πολύ διασκεδαστικό τρόπο.

+ Είναι ωραίο που μιλάει σε κάποιον, δίνει αμεσότητα.

 

Τώρα, όσον αφορά τα αρνητικά:

 

- Υπάρχουν κάποια θεματάκια σύνταξης και στίξης.

- Με χάλασε λίγο το πώς προσπάθησες να φέρεις περιφραστικά στα ελληνικά το "emotional roller-coaster".

- Μου φάνηκε πως το έτρεξες πάρα πολύ. Εξαλογία μπορεί να μη βγάζει, αλλά σίγουρα βγάζει με άνεση 5.000-7.000 λέξεις.

- Γιατί τα σκουπίδια είναι φωσφοριζέ; Εντάξει, αυτό δεν είναι ακριβώς αρνητικό και μπορείς πάντα να μου πεις "γιατί έτσι τα φαντάστηκα", απλά εγώ έμεινα με την απορία.

 

Γενικά, πάντως, ήταν απολαυστικότατο όπως και κάθε τι δικό σου που έχω διαβάσει.

-

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rhialto

Δεν ξέρω πόσο παραπάνω θα μπορούσες να τραβήξεις την ιστορία αλλά μου άρεσε πολύ η λογική πως υπάρχουν άτομα με τις δυνάμεις της Όλγας. Επίσης μου άρεσε το πως προσέγγισες σοβαρά θέματα μ' ενα χιουμοριστικό τρόπο. Όσον αφορά την παρομοίωση με το τρενάκι. Η σχέση των ηρωίδων είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας (κατά την άποψη μου πάντα) και με χάλασε ελαφρώς το γεγονός πως η Όλγα έρχεται - γίνεται ο χαμός - φεύγει. Θα ήθελα να αντιμετωπίσουν μαζί την μέγγενη του νόμου ή έστω να ξαναεμφανιστεί μπροστά στην πρωταγωνίστρια προς το τέλος της ιστορίας και να της πετάξει καμιά ατάκα... Κατ' τα άλλα πολύ διασκεδαστική και to the point ιστορία... 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Χμμ...

Χμμμ...

 

Λοιπόν, μακράν ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει από σένα. Κλασικά η γραφή σου με παρασέρνει (γελασα σε δεν-ξέρω-κι-εγώ-πόσα σημεία), όντως έτρεξες πολύ (αλλά του πήγαινε να τρέχεις, δηλαδή εγώ -αν και θα το ήθελα μεγαλύτερο, γιατί τελείωσε γρήγορα- αισθάνθηκα ότι ταίριαζε πολύ ο ρυθμός της αφήγησης με τον ρυθμό που ξεπέταγες την πλοκή και δεν θα σου πρότεινα να το αλλάξεις) και η πλοκή σου (για πρώτη φορά) με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο. Ωραία ιδέα, ωραίος χαρακτήρας (μου έμεινε ως γυναίκα, αλλά δεν θυμάμαι αν το λες κάπου καθαρά ή το διαψεύδεις), ωραίο τέλος, γενικά ωραίο.

Δεν έχω πράγματα για διόρθωση. Μόνο τη φράση "Τώρα ήταν ένα.(με τα πάντα, υποθέτω)" δεν μπορώ να την κάνω εικόνα, πλας το χρειάζεται ένα πέρασμα ακόμη για λίγα θεματάκια, αλλά αυτά είναι ψιλοπράγματα.

 

Μπράβο σου! Και να γράφεις συχνότερα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Μου αρέσουν πολύ τα κείμενα τα οποία είναι έξυπνα και με κάνουν και γελάω με ευφάνταστο  χιούμορ ;)
ΚΙ εμένα μου άρεσε πολύ και όπως είπαν και τα παιδιά πιο πάνω θα το ήθελα λίγο μεγαλύτερο. Σϊγουρα 1000 λέξεις ακόμα για να μπορέσουμε να πάμε κλιμακωτά μέχρι το σημείο που μπαίνουν μέσα μαζί.

Μου άρεσε και σαν κείμενο και σαν ιδέα και η ανάπλαση των χαρακτήρων. Ευχαρίστως θα διάβασα μία συλλογή με τέτοιες ιστορίες αν έγραφες όντως κάτι τέτοιο ;)

Good job!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alkinem

Πέρασα πολύ ωραία με την ιστορία σου.

Εκμεταλλεύτηκες πολύ καλά το θέμα που είχε δοθεί και μας χάρισες μια ιστορία καλογραμμένη, με έξυπνη φαντασία κι ακόμα πιο έξυπνο χιούμορ. Το γέλιο έβγαινε αβίαστα και τα αστεία ήταν εξαιρετικά ταιριασμένα με την πλοκή- ήταν αυθεντικά και κανένα δεν πεταγόταν εκεί που δεν ήταν απαραίτητο.

Στα αρνητικά τώρα. Χμ... πραγματικά τίποτε σπουδαίο. Απλώς σε κάποια σημεία η ιστορία σου έτρεχε τόσο που σου ξέφυγαν μερικά συντακτικά λαθάκια. Τίποτε που δεν διορθώνεται ακόμα και με έναν πεταχτό επανέλεγχο.

Προσωπικό παράπονο: Μικρό το μέγεθος. Τέλειωσα την ανάγνωση στο άψε-σβήσε και θα ήθελα να διαβάσω ακόμα άλλο τόσο... ή και ακόμα περισσότερο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Sequel!

 

Οι δυο πρωταγωνίστριες μπαίνουνε στο αμαξάκι και ψάχνουνε να βρούνε τον πατέρα της για να του δώσουνε τον ντολμαδοποιητή. Ο οποίος πατέρας έχει γίνει μεζεδάκι στα σαγόνια ενός τεράστιο ντολμά που δημιουργήθηκε μετά από χρόνια συσσωρεύσης ντολμάδων και μούχλας και έχει περάσει σε μια παράλληλη διάσταση όπου τρέφονται μόνο με μιλκ σέικ ροδάκινο και φοράνε κάλτσες μαζί με πέδιλο.

Καινούριο αντίσιον στους χαρακτήρες είναι ο ντολμαδοποιητής που τελικά είναι και κανονικός ποιητής και φτιάχνει κάθε τόσο στοίχους που εξυμνούν τα ντολμαδάκια με αμπελόφυλλα αλλά όχι με λαχανόφυλλα. Ο λαχανοντολμαδοποιητής είναι η Νέμεσις του και θα τον συναντήσει στην άλλη πλευρά της πραγματικότητας.

 

Τι θα κάνουνε οι ήρωες μας; Παρακαλώ μείνετε στο ακουστικό σας. :p

Edited by Eugenia Rose
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Λοιπόν,  έχεις μία ενδιαφέρουσα ιδέα και το κείμενο είναι γραμμένο με απλό  στυλάκι που δεν κουράζει τον αναγνώστη.

 

Προσωπικά, όμως, το τόσο  συχνό σπάσιμο του λεγόμενου fourth wall μου χτύπησε κάπως.   Παίζει να είναι ο πιο 'εξυπνάκιας' χαρακτήρας που έχω διαβάσει ποτέ μου.

      Λατρεύω τους εξυπνάκηδες  χαρακτήρες, αλλά  δεν μπορεί να είναι το μόνο  feature ενός χαρακτήρα, γιατί -αναγκαστικά- πάει προς την μεριά της υπερβολής(όπως εδώ) και αυτό κατ'εμέ  περισσότερο κακό κάνει  στον χαρακτήρα παρά  καλό.

        Case in point, το άβαταρ μου. O Χάρης ο Ντρέσντεν  είναι  εξυπνάκιας όσο δεν πάει, αλλά έχει ένα σωρό καλά που τον κάνουν  αξιαγάπητο  :inlove:

Εν τούτοις,  το σημείο με το καθίκια είναι  πολύ ωραίο :)

 

Αυτά!

Καλή σου επιτυχία!

------

6a0120a85dcdae970b01538e3ee72e970b-800wi

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Sequel!

 

Οι δυο πρωταγωνίστριες μπαίνουνε στο αμαξάκι και ψάχνουνε να βρούνε τον πατέρα της για να του δώσουνε τον ντολμαδοποιητή. Ο οποίος πατέρας έχει γίνει μεζεδάκι στα σαγόνια ενός τεράστιο ντολμά που δημιουργήθηκε μετά από χρόνια συσσωρεύσης ντολμάδων και μούχλας και έχει περάσει σε μια παράλληλη διάσταση όπου τρέφονται μόνο με μιλκ σέικ ροδάκινο και φοράνε κάλτσες μαζί με πέδιλο.

Καινούριο αντίσιον στους χαρακτήρες είναι ο ντολμαδοποιητής που τελικά είναι και κανονικός ποιητής και φτιάχνει κάθε τόσο στοίχους που εξυμνούν τα ντολμαδάκια με αμπελόφυλλα αλλά όχι με λαχανόφυλλα. Ο λαχανοντολμαδοποιητής είναι η Νέμεσις του και θα τον συναντήσει στην άλλη πλευρά της πραγματικότητας.

 

Τι θα κάνουνε οι ήρωες μας; Παρακαλώ μείνετε στο ακουστικό σας. :p

Αυτό δεν είναι sequel αυτού εδώ μόνο του διηγήματος, είναι sequel της "Επίθεσης του γιγαντιαίου μουσακά"/ντολμαδοποιητή. :alaugh:

Αρκετή πλάκα, σουρεαλιστικά στοιχεία και καλογραμμένο. Μου άρεσε η ιδέα (τα αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονται και γίνονται μια μάζα που μας κυνηγάει) και κυρίως το ότι μια τέτοια ιδέα, κατάλληλη για πολύ πιο μελαγχολικό urban fantasy, την έκανες χιουμοριστικό φλασάκι. Πολύ πετυχημένη η γλώσσα, ούτε υπερβολικά προφορική ούτε υπερβολικά σαν μετάφραση από τα αγγλικά. Χρειαζόμαστε κι άλλα κείμενα γραμμένα έτσι, μπράβο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Δεν είναι το καλύτερο κείμενό σου, για 'μένα, αλλά το ευχαριστήθηκα. Η ιδέα κυρίως με κέρδισε,όχι τόσο η εκτέλεση. Είχε την πλάκα του, αλλά φαινόταν ότι ήθελε κάτι παραπάνω αυτή τη φορά, ότι δεν τέλειωσε με την πρώτη γραφή.

Λάτρεψα τον ντολμαδοποιητή του μπαμπά, τα φωσφοριζέ σκουπίδια και τον έρημο δρόμο. Με "σκότωσε" (γιατί θα μπορούσε να το κάνει χωρίς εισαγωγικά, αν έπεφτε από τον ουρανό) η καπναποθήκη. Μήπως καπνοθήκη (και όχι μια αποθήκη που μαζεύουν και απλώνουν τα καπνά) ; :p

 

Μια αίσθηση που έχω από τα κείμενά σου (και που μου είναι λίγο ενοχλητική) : είναι σαν να γράφει κάποια που έχει ζήσει στο εξωτερικό -κατά προτίμηση στην Αγγλία- και τώρα μένει και γράφει στην Ελλάδα. Ο τρόπος σκέψης σου, η γλώσσα σου, μου αφήνουν την αίσθηση μιας όχι Ελληνίδας ( "a xeno!" :p ). 

 

Αυτά, και με το μπαρδόν δηλαδίς.

 

Θα το ξέχναγα: η σύνδεση με το θέμα είναι άψογη!

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Με "σκότωσε" (γιατί θα μπορούσε να το κάνει χωρίς εισαγωγικά, αν έπεφτε από τον ουρανό) η καπναποθήκη. Μήπως καπνοθήκη (και όχι μια αποθήκη που μαζεύουν και απλώνουν τα καπνά) ; :p

 

 

"Καπνοθήκη" είναι εκείνο το μακρουλό δερμάτινο συνήθως πορτοφολάκι που έχουν στην τσέπη τους κάποιοι από αυτούς που καπνίζουν στριφτά. "Καπναποθήκη" είναι ένα δωμάτιο όπου αποθηκεύονται τα καπνά. Είσαι σίγουρη, Έλλη, ότι εννοούσες "καπναποθήκες" να πέφτουν από τον ουρανό και όχι "καπνοθήκες"; Εγώ ψηφίζω καπναποθήκες, έχει πιο πολλή πλάκα :first:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Το απόλαυσα. Ανάλαφρο, χιουμοριστικό, έβγαζε μια παιζο/κεφο/μιζέρια που ταυτιζόσουν και συμπαθούσες. Ένα τατς εξηγήσεων προς το τέλος του μαγειρέματος το ζητούσε ακόμη για να έρθει και να δέσει. Εκεί με την εξαφάνιση και την επανεμφάνιση. Πώς ήταν η τύπισσα μετά, ένα ηλιοβασίλεμα, ένα κάτι μέσα στο ηλιοβασίλεμα, όλα και τα πάντα; Αλλά νοστιμότατο το πιάτο παρ' όλ' αυτά. Δεν ήξερα ότι υπάρχουν ντολμαδοποιητές για παράδειγμα, και μου αρέσει να μαθαίνω καινούρια πράγματα.

Αλήθεια, υπάρχουν; (ντολμαδοποιητές, όχι καινούρια πράγματα.)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Καλημέρα σουφουφίτες και σουφουφίτισσες. Νομίζω ήρθε η ώρα να σπάσω τη σιωπή και να απαντήσω σε κάνα σχόλιο. Βασικά να ξεκουλαθώ και να απαντήσω το ρεμάλι.
Πάμε:

@Eugenia Rose

 

τελευταία παράγραφος πάλι φαίνεται σαν να μιλάει σε κάποιον ενώ πλέον δεν υπάρχει κανείς άλλος. Αλλά δεν βαριέσαι :beerchug:

Συνήθως το κάνω αυτό, δηλαδή έχω στο νου ότι ο πρωταγωνιστής μου είναι σαλεμένος και όλα γίνονται στο κεφάλι του αλλά αυτή ήταν ίσως η μόνη φορά που όλα όντως έγιναν!  :bleh: 


@ elgalla

 

Τώρα, δεν ξέρω, νομίζω θα γράψω τα ίδια που έχω γράψει σε άλλες ιστορίες σου που έχω διαβάσει:
Ένας κεντρικός ήρωας συμπαθής, αν και ελαφρώς μαλ...ας.

Χα! Όλοι μου οι ήρωες είναι ελαφρώς μ@λ@κες; Θα το πάρω σαν κοπλιμάν αυτό, αν και ο συγκεκριμένος είναι ένα πρόσωπο που έχω πολύ στην καρδιά μου.  :whistling: 
 

Γιατί τα σκουπίδια είναι φωσφοριζέ; Εντάξει, αυτό δεν είναι ακριβώς αρνητικό και μπορείς πάντα να μου πεις "γιατί έτσι τα φαντάστηκα", απλά εγώ έμεινα με την απορία.

Παραδόξως, για αυτό υπάρχει εξήγηση. Τα σκουπίδια είναι φωσφοριζέ επειδή γυαλίζουν αλλά δεν έχουν αξία. Είναι απλά σκουπίδια που κάπως, κάποιος, έπρεπε να τους δώσει αξία. Σα το glitter ή τη χρυσόσκονη.


@ Rhialto

 

μου άρεσε πολύ η λογική πως υπάρχουν άτομα με τις δυνάμεις της Όλγας.

Καλή ιδέα, όμως δεν γίνεται αυτό. Η Όλγα είναι μεν το μόνο όνομα που αναφέρω στο κείμενο αλλά δεν είναι ούτε η (ο;) πρωταγωνίστρια. Αναφέρεται απλά ως υπεύθυνη για τον χωρισμό του πρωταγωνιστή (ήταν πρώην; ήταν κάποια που αποπλάνησε τον πρώην; δεν θα μάθετε ποτέ!).  :beach:

 

Επίσης μου άρεσε το πως προσέγγισες σοβαρά θέματα μ' ένα χιουμοριστικό τρόπο

Θενκς! Πάντα αυτό προσπαθώ να κάνω – αλλά δε μου βγαίνει πάντα.

 

με χάλασε ελαφρώς το γεγονός πως η Όλγα έρχεται - γίνεται ο χαμός - φεύγει. Θα ήθελα να αντιμετωπίσουν μαζί την μέγγενη του νόμου ή έστω να ξαναεμφανιστεί μπροστά στην πρωταγωνίστρια προς το τέλος της ιστορίας και να της πετάξει καμιά ατάκα...

Χμ.. Δε ξέρω τι παραπάνω μπορεί να συμβεί χωρίς να το κουράσω. Η πρωταγωνίστρια πάει ξανά στο λόφο να βρει τη μάγισσα και τη βλέπει να είναι όντως εκεί και να τη περιμένει. Το Χάος το νικήσαν μαζί, η αστυνομία δεν κατάλαβε τίποτα και τα δύο κύρια πρόσωπα της ιστορίας συναντήθηκαν ξανά στο τέλος. Δε ξέρω πόσο περισσότερο closure μπορώ να δώσω στην ιστορία.

Μπάμπη νομίζω ότι κάπου με έχασες στην ανάγνωση και δεν ξέρω πόσο για αυτό φταίω εγώ.
:sweatdrop: 



@ Morfeas

 

Λοιπόν, μακράν ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει από σένα.

Α στο διάολο!
 

και η πλοκή σου (για πρώτη φορά) με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο.

Στην αρχή σκεφτόμουν να τελειώσω το διήγημα εκεί που καταφτάνει η αστυνομία και το πρώτο πράγμα που μου πέρασε από το μυαλό ήταν η γκρίνια σου και το πόσο παρατάω τις ιστορίες μου χωρίς τέλος. Από ότι κατάλαβα οι έξτρα αράδες που έδωσαν το closure στο διήγημα άρεσαν και για αυτό έχω εσένα να ευχαριστώ. Να και μια φορά που το constructive criticism κάθισε καλά και κάποιος βελτιώθηκε!
As a side note, μη σταματήσεις να γράφεις την άποψή σου σε σεντόνια όπως είπες. Εμένα προσωπικά με βοηθάει και σέβομαι τον κόπο σου.

ωραίος χαρακτήρας (μου έμεινε ως γυναίκα, αλλά δεν θυμάμαι αν το λες κάπου καθαρά ή το διαψεύδεις)

Έκανα συνειδητές προσπάθειες να κρύψω το φύλλο του πρωταγωνιστή. Είναι ό,τι θέτε εσείς να είναι (αν και κατά συνέπεια είναι και ότι θέλω και εγώ).

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Θα προσπαθήσω να γράφω συχνότερα.
:victory: 


@ Ballerond

 

Μου άρεσε και σαν κείμενο και σαν ιδέα και η ανάπλαση των χαρακτήρων. Ευχαρίστως θα διάβασα μία συλλογή με τέτοιες ιστορίες αν έγραφες όντως κάτι τέτοιο ;)

Κατ αρχάς ευχαριστώ για την ανάγνωση και το σχόλιο! Τιμή μου που σου άρεσα και γενικά με κάνεις να κοκκινίζω.
Δεν έχω “συλλογή” αλλά αν θες σου στέλνω Link για τις ιστορίες που έχω εδώ στο φόρουμ και ακολουθούν αυτή τη φόρμα (δηλαδή χιουμοριστικό υφάκι με εξυπνάκηδες χαρακτήρες που προσπαθούν να πουν κάτι και άλλοτε τα καταφέρνουν άλλοτε τα κάνω σαλάτα και δε βγαίνει νόημα)

Και πάλι ευχαριστώ.


@ alkinem

 

Προσωπικό παράπονο: Μικρό το μέγεθος. Τέλειωσα την ανάγνωση στο άψε-σβήσε και θα ήθελα να διαβάσω ακόμα άλλο τόσο... ή και ακόμα περισσότερο.

Γιάννη μου ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Δυστυχώς ο χρόνος με πίεζε και δεν είχα την ευχέρεια να το μεγαλώσω άλλο. Ήδη πρόσθεσα καμία 500ρια λέξεις την επομένη της συνάντησης. Ύστερα ήθελα να το κρατήσω μικρό στο μεγαλύτερο του κομμάτι επίτηδες γιατί έτσι θεώρησα ότι η αίσθηση της καταδίωξης θα περνούσε και στον αναγνώστη.
Να'σαι καλά και πάλι ευχαριστώ!


@Cassandra Gotha

 

Δεν είναι το καλύτερο κείμενό σου

Συμφωνώ
 

Μια αίσθηση που έχω από τα κείμενά σου (και που μου είναι λίγο ενοχλητική) : είναι σαν να γράφει κάποια που έχει ζήσει στο εξωτερικό -κατά προτίμηση στην Αγγλία- και τώρα μένει και γράφει στην Ελλάδα. Ο τρόπος σκέψης σου, η γλώσσα σου, μου αφήνουν την αίσθηση μιας όχι Ελληνίδας ( "a xeno!" :p ).

Το έχω αυτό, ναι. Για κάποιο λόγο (ίσως επειδή έχω διαβάσει πολύ περισσότερο στα αγγλικά απ'ότι στα ελληνικά;) σκέφτομαι πολύ αγγλιστί. Δε ξέρω πως να το διορθώσω ακόμα και είναι κάτι που μου το λένε συχνά – ακόμα και στις εκθέσεις που γράφω για το δίπλωμα των ιταλικών μου τη λέει συχνά η δασκάλα μου για το συγκεκριμένο λόγο.

Άννα ευχαριστώ πολύ που με διάβασες και να ξες – ήταν καπνοθήκη, όχι καπναποθήκη. I blame auto correct!
:rtfm: 


@ jjohn

 

Προσωπικά, όμως, το τόσο συχνό σπάσιμο του λεγόμενου fourth wall μου χτύπησε κάπως.

Και εμένα μου τη σπάει το σπάσιμο του fourth wall και για αυτό το λόγο δεν το έχω κάνει. Ο χαρακτήρας δήνει αναφορά στην αστυνομία για τα όσα έγιναν το βράδυ που πέρασε.

Γιαυτό ζητά και νερό:

 

Ναι, λίγο νερό παρακαλώ.

 
Υποδεικνύει τον καθρέυτη του δωματίου της ανάκρυσης:
 

Της τα είπα όλα, ακούς ρεμάλι; Και εσείς! Πίσω από τον καθρέφτη! Το ξέρω ότι κάποιος είναι εκεί! Έχω δει αρκετά CSI ώστε να ξέρω ότι ακούτε γατάκια!

 
Και μιλά για τις καταστροφές που έχουν γίνει στη πόλη:
 

Α, τι; Τώρα θέλετε να μάθετε πώς βρέθηκε ο ντολμαδοποιητής στην καμινάδα της γιαγιάς Μέλπως, γιατί ένας ξύλινος βούδας παραλίγο να αφήσει στον τόπο έναν άτυχο ποδηλάτη και γενικότερα γιατί παραλίγο να πνιγεί η πόλη σας στα φωσφοριζέ σκουπίδια;

 

Ναι, έτσι βρέθηκε εκείνο το πέτρινο ελεφαντάκι στο παρτέρι σας κύριε. Το ξέρω ότι δε με πιστεύετε. Όμως αυτό έγινε.

 
Νόμιζα ότι ήταν ξεκάθαρο γενικότερα αλλά στο τέλος το τερματίζω λέγοντας ότι:
 

Με κράτησαν μέσα σχεδόν μια μέρα. Όταν επιτέλους αποφάσισαν ότι τα έχω χαμένα με άφησαν να πάω στην ευχή του θεού.

 
 

Παίζει να είναι ο πιο 'εξυπνάκιας' χαρακτήρας που έχω διαβάσει ποτέ μου.

Χαχα! Βασίζεται σε υπαρκτό πρόσωπο που παίζει να είναι ο πιο (η πιο;) “εξυπνάκιας” χαρακτήρας που έχω συναντήσει και εγώ η ίδια!   :blush-anim-cl: 

Ευχαριστώ για την ανάγνωση και τα σχόλια σου Γίαννη! 


@ wordsmith


wordsmith, on 26 Feb 2016 - 23:22, said:
Χρειαζόμαστε κι άλλα κείμενα γραμμένα έτσι, μπράβο.
Κέλλυ με τιμάς. Ευχαριστώ πολύ.


@ Ιρμάντα


Ιρμάντα, on 27 Feb 2016 - 12:00, said:
Ένα τατς εξηγήσεων προς το τέλος του μαγειρέματος το ζητούσε ακόμη για να έρθει και να δέσει. Εκεί με την εξαφάνιση και την επανεμφάνιση. Πώς ήταν η τύπισσα μετά, ένα ηλιοβασίλεμα, ένα κάτι μέσα στο ηλιοβασίλεμα, όλα και τα πάντα;
ίσως να έχεις δίκαιο αλλά ήθελα να αφήσω και κάτι να αιωρείται – ένα αίσθημα μυστηρίου ή ακόμα καλύτερα αν θες, κάτι να έχει να σκέφτεται ο αναγνώστης αφού τελειώσει την ανάγνωση. Τα θαλάσσωσα; Μπορεί.. :boat:

Ιρμάντα, on 27 Feb 2016 - 12:00, said:
Δεν ήξερα ότι υπάρχουν ντολμαδοποιητές για παράδειγμα, και μου αρέσει να μαθαίνω καινούρια πράγματα.
Αλήθεια, υπάρχουν; (ντολμαδοποιητές, όχι καινούρια πράγματα.)
Υπάρχουν, ναι. Μάλιστα ο ντολαμδοποιητής του “μπαμπά” και η μανία του με τους ντολμάδες είναι κάτι που μου είπε μια κοπέλα. Είχα πάει σπίτι της και είχε ένα κουτί στη κουζίνα.
“Τι είναι αυτό;” ρώτησα.
“Ντολμαδοποιητής.”
“Γιατί έχεις ντολμαδοποιητή;”
και τότε μου είπε για τον ψυχαναγκασμό του πατέρα της, τον οποίο αποφάσισα πως πρέπει οπωσδήποτε να ενσωματώσω στο επόμενό μου διήγημα.

Ευχαριστώ και εσένα για τα καλά σου λόγια και την ανάγνωση!



Σας ευχαριστώ όλους και όλες για το χρόνο και την υπομονή σας!    :kissing:

Edited by Elli Sketo
  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Με breaking the fourth wall εννοούσα ότι διακόπτει την αφήγηση για να απαντήσει/ασχοληθεί με τα άτομα στα οποία  αφηγείται στην ιστορία ^_^

Ίσως να  χρησιμοποίησα λάθος έκφραση :) αλλά δεν  μου ερχόταν κάτι άλλο ^_^

Πάω πάσο αφού είναι ρεαλιστικός χαρακτήαρς :p

Edited by jjohn
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Κρίμα που δεν είναι "καπναποθήκες", θα έμοιαζε στο στυλ με το "Σούπερ Δημήτριο" (αν δεν το έχεις δει, δες το, έχει πολλή πλάκα):

 

https://www.youtube.com/watch?v=yBai40rVRVQ

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Κρίμα που δεν είναι "καπναποθήκες"

Μα το κρατάω καπναποθήκες. Έκλεισε!  :dance2: 

Καλά ο Super Dimitrios φαίνεται όλα τα λεφτά. Θα κάτσω να το δω απόψες

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Με breaking the fourth wall εννοούσα ότι διακόπτει την αφήγηση για να απαντήσει/ασχοληθεί με τα άτομα στα οποία  αφηγείται στην ιστορία ^_^

Ίσως να  χρησιμοποίησα λάθος έκφραση :) αλλά δεν  μου ερχόταν κάτι άλλο ^_^

Πάω πάσο αφού είναι ρεαλιστικός χαρακτήαρς :p

 

Χρησιμοποιείται όταν γράφεις meta fiction και ο χαρακτήρας ξέρει ότι είναι μέσα στην ιστορία και ότι ξέρει ότι τον διαβάζουνε. Εδώ ο χαρακτήρας μιλάει σε άλλους χαρακτήρες και όχι σε εμάς σαν αφηγητής. :p

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

   Με έκανες και γέλασα, ήταν μια καλή χιουμοριστική ιστορία. Φέρνεις αβίαστα το γέλιο στον αναγνώστη με κορυφαίες τις διακοπές για να απευθυνθεί στους ανακριτές. Το τέλος ήταν λίγο φλου αλλά ταιριάζει στο όλο διήγημα. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ρε, συ, αυτό ήταν καταπληκτικό!

Κέφι, αχαλίνωτη φαντασία, φοβερές ατάκες, και όλα μαζί και σχετικά με το θέμα και γρήγορα δοσμένα και-και… και τι;

Τέλεια! Για μένα δεν χρειαζόταν ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Ήταν τόσο όσο ήθελα.

 

Η απόφαση για ψήφο σ' αυτή την ιστορία πάρθηκε με το που τη διάβασα και πριν τελειώσω όλη την ανάγνωση. Δεν άλλαξα γνώμη μέχρι το τέλος.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Το χω διαβάσει τρεις-τέσσερις φορές μέχρι τώρα, παραήτανε καλό για να μην το κάνω.

 

Και βασικά στη δική μου περίπτωση η δεύτερη ανάγνωση ήταν και φορέας καινούριων πληροφοριών, μιας και στην πρώτη έχασα κάτι ψιλά - για την ακρίβεια μου ξέφυγε το ποιος ήτανε ο δεύτερος αφηγητής της ιστορίας, τον φανταζόμουν σαν κάποιον άσχετο να λέει την ιστορία σε κάποιους τυχαίους. Να πω βέβαια, ότι και πριν καταλάβω ότι ο δεύτερος αφηγητής ταυτίζεται με τον πρωταγωνιστή, πάλι τον θεώρησα το πιο κουλ πρόσωπο της ιστορίας.

 

Επειδή ανέφερες σε άλλο τόπικ πως θεωρείς ότι κάνεις πολλές επεξηγήσεις στους διαλόγους, δε νομίζω ότι το παρατραβάς σ' αυτό το κομμάτι, μια χαρά κυλούσαν οι διάλογοι.

 

Οι πρωταγωνιστές σου είχαν φοβερή χημεία μεταξύ τους - το σημείο με το φακόριζο με αγγίζει κάθε φορά.

 

Έχοντας διαβάσει κι άλλες ιστορίες σου, θεώρησα δεδομένο ότι και αυτή θα είχε χιούμορ και όντως, το έκανε πολύ καλά.

 

Αν υπάρχει κάτι που δεν πολυέπιασα είναι το πώς 'έγινε ένα με τα πάντα' η κοπελιά.

 

Καλή δουλειά μαντάμ. Πολύ καλή δουλειά.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Ναι, δεν έχω να πω κάτι. Γενικά ξέρεις ότι γουστάρω ατέλευτα το χαοτικό κι αγύρτικο στυλάκι σου και συγγραφικά και διά ζώσης, γουστέρνω χυμαριό και καφριλοσύνη. Με χόρτασες, με ικανοποίησες και σ' αγαπώ με πάθος.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..