Jump to content

Ο τελευταίος Δυνάστης


Recommended Posts

Ballerond

Όνομα Συγγραφέα: Γιάννης
Είδος ποιήματος: λυρικό, δραματικό, φάντασυ (δεν ξέρω τι άλλο είμαι λίγο νουμπάκι σε αυτό)
Αριθμός Στίχων: 40
Σχόλια: Είναι η συμμετοχή μου για τον 7ο διαγωνισμό Ποίησης με θέμα τα Ζώα. Είναι η πρώτη μου σοβαρή προσπάθεια για ποίημα με δομή, θέμα, αρχή, τέλος κτλ. Θέλω όσοι ασχοληθούν να μου επισημάνουν ΟΤΙ μπορούν γιατί μόνο καλό θα μου κάνουν για να βελτιωθώ ;)
Ελπίζω να σας αρέσει.

 

 

Ουράνια πλάσματα κι αιώνιες ψυχές

Συγκεντρωθήκανε, κάτω απ' της αυγής την ηλιαχτίδα

Κουβαλώντας πάνω τους όλες τις αρετές

Να τις μοιράσουν θέλησαν σε όλη την πανίδα

 

Ώρες και μέρες ψέλνανε, ο ουρανός βροντούσε

Το έδαφος τραντάχτηκε και δυνατά βογκούσε

Μια σφαίρα λάμψης υψώθηκε, ψηλά στον ουρανό

Και οι ψυχές προσκύνησαν τον φωτεινό ερχομό

 

Το φως απλώθηκε μεμιάς, καλύπτοντας τα πάντα

Μύγες, ακρίδες κι έντομα, σκουλήκια, σαλιγκάρια.

Αδύναμα το αγκάλιασαν, με αγάπη το δεχθήκαν

Με θέρμη και χαρά, στον έξω κόσμο βγήκαν.

 

Η ζέση του φωτός μεγάλωσε, κάλυψε το χορτάρι

Απ'το μικρό στο μεγαλύτερο, την λάμψη του να πάρει

Γατάκια, σκύλοι, σκίουροι, κυλίστηκαν στο χώμα

Κι η καρδιά τους σκίρτησε, αγνή ούσα ακόμα.

 

Τα δένδρα γίναν σύμμαχοι και ρίχθηκαν στην μάχη

Το φως να μεταφέρουνε, στου ουρανού την ράγχη

Γεράκια, γλάροι κι αετοί, κοράκια κι αηδόνια

Με τα φτερά τους σκίρτησαν και έντυσαν την εικόνα.

 

Βουνά γεμίσανε με φως, λαγκάδια ξανανιώσαν

Μεγάλα ζώα ήρθαν να γεμίσουν τις καρδιές τους.

Λιοντάρια, αρκούδες κι ερπετά που πιότερο δεν βιώσαν,

τέτοια ζωντάνια να αλυχτά μέσα από τις φωνές τους

 

Μες στην πλημμύρα της ζωής, της χάσης και της φέξης

Ήρθε εκείνο το Θεριό, να οργώσει και να σπείρει

Ήταν έξυπνος και πονηρός, είχε αγνές προθέσεις

Μα το αχόρταγο του μυαλό ήθελε μόνο να διαφθείρει

 

Άρπαξε γνώση, δύναμη, τους έβαλε κολάρο

Να τα εκπαιδεύσει ήθελε, μες σε κλουβιά να ζούνε.

Και το σκοτάδι κάλυψε της προσμονής τον φάρο

Έγινε θάνατος, σκλαβιά, φως δεν είχαν να δούνε

 

Τα ουράνια πλάσματα κι οι αιώνιες ψυχές,

είδαν τον κόσμο που χτισαν να σπάει, να δακρύζει.

Μετανιωμένα γύρισαν την πλάτη τους στο χθες,

την μοίρα των ζώων άφησαν, ο άνθρωπος να ορίζει.

 

Ο ουρανός εμαύρισε, το φως του κόσμου εχάθει

Τα ζώα μόνα υπέκυψαν, στου σκοταδιού τα βάθη

Όλοι μαζί πιστέψανε πως ήρθε σαν προστάτης

Μα τελικά αποκαλύφθηκε ο τελευταίος δυνάστης.

  • Like 6
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
Morfeas

Καταρχάς, μπράβο σου για την προσπάθεια! Επέλεξες αφηγηματικό ποίημα, με σχετικά στάνταρ δομή και ομοιοκαταληξία. Δύσκολο εγχείρημα για νουμπάκι :p

Ούτε κι εγώ είμαι ειδικός στην ποίηση, οπότε μην δώσεις μεγάλη βαρύτητα.

 

Μου άρεσε η ιστορία (θυμίζει εβραϊκή/χριστιανική Δημιουργία), μου άρεσε που αρχικά τον λες Θεριό (και το μυαλό μου πάει στον διάβολο) και τελικά ο Μέγας Δυνάστης είναι ο άνθρωπος. Μου αρέσει και το μήνυμα που περνάς (γενικά το θεωρώ σημαντικό να λες κάτι με μια ιστορία σου, κι εδώ εσύ κάνεις ένα σχόλιο, και με ωραίο κατ' εμέ τρόπο).

 

Δεν μου πολυάρεσε ο ρυθμός του ποιήματος. Σημείωση: Γενικά δεν είμαι φαν της ομοιοκατηξίας κι είναι ελάχιστα τα ποιήματα με ομοιοκαταληξία που να πετυχαίνουν τελείως, κατά τη γνώμη μου, χωρίς να μου φαίνονται αστεία ή με κάπως βεβιασμένες ρίμες. Στο δικό σου τώρα, από άποψη ρυθμού και ομοιοκαταληξίας πετυχημένο δίστιχο το εξής:

Τα δένδρα γίναν σύμμαχοι και ρίχθηκαν στην μάχη

Το φως να μεταφέρουνε, στου ουρανού την ράγχη

Συνολικά στις στροφές σου μπλέκεις με 2 τύπους ομοικαταληξίας, ζευγαρωτή (1ος στίχος με 2ο, 3ος με 4ο) και πλεχτή (1-3 και 2-4). Αυτό κάπως με σκάλωνε, ιδίως όταν συναντούσα το 2ο (σαν αλλαγή στον ρυθμό το αισθανόμουν). Σε άλλα σημεία έχεις διαφορετικό πλήθος συλλαβών σε κάποιους στίχους που ομοίως, μου χάλασε κάπως τον ρυθμό.

π.χ.

Όλοι μαζί πιστέψανε πως ήρθε σαν προστάτης(15)

Μα τελικά αποκαλύφθηκε ο τελευταίος δυνάστης (17-18)

Κι επίσης θα το προτιμούσα αντί για τελευταίο, μέγα ή ισχυρό, μιας και περισσότερο αυτό είναι, δεν ξέρουμε αν θα είναι τελευταίος δυνάστης. Μπορεί να έρθει κάποτε άλλος εξουσιαστής. Εκτός αν δεν κατάλαβα σωστά και δεν μιλάς για τον άνθρωπο.

π.χ. ο τελευταίος στίχος θα μπορούσε να είναι:

Όλοι μαζί πιστέψανε πως ήρθε σαν προστάτης(15)

Μα φανερώθη τελικά ο ισχυρός δυνάστης (15)

(παρόλο που θα έρθει καμιά Ιρμάντα να σου πει ότι το "-άτης" με το "-άστης" δεν κάνουν τόσο καλή ομοιοκαταληξία :p)

 

Όλα με την επιφύλαξη ότι δεν είναι λάθος, αλλά θέμα γούστου μάλλον.

Αυτά, μπράβο για την προσπάθεια και καλή σου επιτυχία!

Edited by Morfeas
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Καλή προσπάθεια Γιάννη. Πολύ ενδιαφέρον το μήνυμα του ποιήματός σου, και δυστυχώς έτσι είναι, ο άνθρωπος είναι η μεγάλη ασθένεια της Γης. Τεχνικά νομίζω πως χρειαζόταν να το δουλέψεις λίγο ακόμα. Δεν ξέρω πολλά για το σπορ, οπότε μην το δέσεις και κόμπο, αλλά πιστεύω πως είναι βασικό να κρατάς το ίδιο στυλ από την αρχή μέχρι το τέλος. Δηλαδή, τον ίδιο αριθμό συλλαβών, τον ίδιο τονισμό, την ομοιοκαταληξία,κλπ. Κάθε αλλαγή αναγκάζει τον αναγνώστη να χάνει τον ρυθμό, και ο ρυθμός είναι -πάλι νομίζω- το βασικότερο σε ένα ποίημα.

 

Ωραίο ήταν όμως σε γενικές γραμμές, και για πρώτη σοβαρή προσπάθεια είναι μια χαρά. Καλή επιτυχία! :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Γεια σου φίλε Γιάννη!

Το ποίημά σου ήταν σίγουρα μία πολύ καλή προσπάθεια. Για πρώτη σου δουλειά, δεν το συζητώ. Θεματολογικά κατά κάποιον τρόπο μου θύμισε τη συμμετοχή του Μορφέα -επειδή δεν ασχολήθηκες μονάχα με ένα ζώο, νομίζω. Θα σου πω περίπου τα ίδια με τους παραπάνω, ότι τεχνικά έχεις σίγουρα πολλές βελτιώσεις να κάνεις. Το θέμα της ομοιοκαταληξίας είναι σημαντικό, αλλά περισσότερο δες το θέμα της ποσότητας των συλλαβών. Θα προτείνω επίσης, αν βέβαια σε ενδιαφέρει η έμμετρη ποίηση να διαβάσεις και έμμετρη ποίηση. Βάρναλη, Παλαμά, δημοτικά τραγούδια. Θα φτάσουν κάποτε οι στίχοι να τραγουδάνε μες στο μυαλό σου και οι ομοιοκαταληξίες θα σου έρχονται από μόνες τους.

 

Δεν θα σου πω πως το δυνάστης δεν κάνει ομοιοκαταληξία με το προστάτης (δεν με ενόχλησε) αλλά ότι έπρεπε να είχες φτιάξει ισοσύλλαβους στίχους. Και λέω έπρεπε επειδή φαίνεται ότι το πήγαινες για ομοιοκαταληξία και όχι για ελεύθερο, που είναι δυσκολότερο είδος κατά την άποψή μου.

Αλλά θα αντιπροτείνω στο μοντέλο του Μορφέα

Όλοι μαζί πιστέψανε πως ήρθε σαν προστάτης(15)

Μα φανερώθη τελικά ο ισχυρός δυνάστης (15)

το μοντέλο

Όλοι μαζί πιστέψανε πως ήρθε σαν προστάτης(15)

Μα φανερώθη τελικά ο πιο τρανός δυνάστης (15)

 

...για να μην κάνει χασμωδία το ο με το ι. :mf_surrender: :mf_surrender: :mf_surrender:

 

Ελπίζω να κέρδισα τα εύσημα της παραξενιάς. Εσύ πάντως Γιάννη κέρδισες τις εντυπώσεις για την επίσημη πρώτη.

Καλή συνέχεια και καλή επιτυχία στο διαγωνισμό!

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Ωραίο το ποίημα, με μουσικότητα, ωραίες εικόνες και ενδιαφέρον μήνυμα.

 

Δε διαβάζω ποίηση οπότε δεν έχω κάτι συγκεκριμένο να πω στα τεχνικά κομμάτια. Διαβάζοντας πάντως τις στροφές με ρυθμό στο μυαλό μου, θα είχα προτιμήσει ο ρυθμός να ήταν πιο σταθερός.

 

Είναι σίγουρα μια καλή προσπάθεια!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
elgalla

Αφηγηματικά είναι καλή προσπάθεια και μπράβο σου για το τόλμημα. Αν θέλεις να πειραματιστείς κι άλλο με την ποίηση, τότε μπορείς να συνεχίσεις την ανάγνωση.

 

- Πράγματι χρησιμοποιείς δύο είδη ομοιοκαταληξίας, όπως έγραψε ο Μορφές: πλεχτή (Α/Γ και Β/Δ) και ζευγαρωτή (Α/Β και Γ/Δ). Γενικά δεν συνηθίζεται να μπλέκονται αυτοί οι δύο τύποι, εκτός κι αν είναι στο τέλος του ποιήματος (ή ενός κεφαλαίου του ποιήματος), για έμφαση.

 

- Ξεκινάς -και κάπως πας να διατηρήσεις- με ιαμβικό μέτρο στο ποίημα. Ιαμβικό λέμε το μέτρο όταν ο ρυθμός τονισμένων και ατόνιστων συλλαβών πάει έτσι: ταΤΑΜ-ταΤΑΜ-ταΤΑΜ-ταΤΑΜ (αυτό θα ήταν ιαμβικό τετράμετρο, για παράδειγμα). Τροχαϊκό λέμε το μέτρο όταν ο ρυθμός τονισμένων και ατόνιστων συλλαβών πάει έτσι: ΤΑταμ-ΤΑταμ-ΤΑταμ-ΤΑταμ. Όπως και με τις ομοιοκαταληξίες, έτσι κι αυτά δεν τα μπλέκουμε, παρά μόνο για έμφαση. Δες, λοιπόν, τι κάνεις στην παρακάτω στροφή:

 

Μες στην πλημμύρα της ζωής, της χάσης και της φέξης

Ήρθε εκείνο το Θεριό, να οργώσει και να σπείρει

Ήταν έξυπνος και πονηρός, είχε αγνές προθέσεις

Μα το αχόρταγο του μυαλό ήθελε μόνο να διαφθείρει

 

Κατάλαβες γιατί χάνεται ο ρυθμός;

 

- Σε συνδυασμό με το παραπάνω. Χρησιμοποιείς περισσότερες λέξεις απ' όσες χρειάζεται. Στην ποίηση είμαστε πιο αφαιρετικοί. Κυρίως στην ποίηση που χρησιμοποιεί αυστηρές φόρμες όπως μέτρο και ομοιοκαταληξία. Επειδή ο αριθμός των συλλαβών, η σειρά με την οποία τονίζονται και το πώς ομοιοκαταληκτούν έχουν μεγάλη σημασία, παίρνουμε ελευθερίες με τη σύνταξη, τις καταλήξεις, ακόμη και τη γραμματική θυσιάζουμε προκειμένου να βγει η φόρμα.

 

Ωστόσο, για πρώτη σου απόπειρα μια χαρά τα πήγες και, αν θέλεις να δοκιμάσεις κι άλλα πράγματα και να πειραματιστείς με την ποίηση, παίζουμε ποιητικά παιχνίδια εδώ κατά καιρούς, οπότε έχε ένα μάτι στο φόρουμ της ποίησης. Καλή επιτυχία!

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...
GeorgeDamtsios

Φίλε Γιάννη καλησπέρα κι από εδώ! 

Είχα διαβάσει το ποίημά σου όσο ακόμα διαγωνιζόταν, αλλά να που δε βρήκα τον χρόνο να κάνω ούτε ένα στοιχειώδες σχόλιο τότε. (Υποχρεώσεις στο φουλ).

Κάλιο αργά παρά ποτέ όμως!

 

Λοιπόν...

Ως σχετικά άσχετος κι εγώ με την ποίηση, δε βρήκα και πολλά αρνητικά για να παραθέσω, (ειδικά λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι ήταν η πρώτη σου προσπάθεια). Καταρχάς θεωρώ ότι το νόημά του ήταν κατανοητό, -ότι αυτό που ήθελες να πεις, το είπες μια χαρά! Κατά δεύτερον, εμένα μού αρέσουν τα ποιήματα με ομοιοκαταληξία. Μου φαίνονται κάπως, νομίζω, πιο κατανοητά ήδη από την πρώτη ματιά.

 

Να πω και τι με ξένισε λιγάκι. Το οποίο τελικά θα το πω με τη βοήθεια του σχολίου της Αταλάντης παραπάνω: Κάπου ένιωθα ότι ο ρυθμός έχανε λιγάκι. Το σκέφτηκα λίγο και σαν τραγούδι το ποίημά σου, και τότε παρατήρησα ότι μερικές στιγμές υπήρχαν μικρές παραφωνίες σε αυτόν. (Στον ρυθμό. )Προφανώς λοιπόν, την επόμενη φορά, θα πρέπει να προσέξεις κάπως περισσότερο ποιες συλλαβές τονίζονται και λοιπά.

 

Επί του συνόλου, εγώ το θεωρώ μια άκρως αξιοπρεπέστατη προσπάθεια! Αν σου αρέσει και η ποίηση, να συνεχίσεις να ασχολείσαι!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..