Jump to content
Sign in to follow this  
Elli Sketo

WriteIn Short Story Live #2 - Αύγουστος 2016

Write In Short Story Live #2  

9 members have voted

  1. 1. Η ιστορία που μου άρεσε περισσότερο είναι:

    • Το Αίμα Θυμάται (elgalla)
      8
    • Ποντίκια στη Φάκα (Ballerond)
      1
    • Το Σύννεφο (Myyst)
      0


Recommended Posts

Elli Sketo

Ένα παιχνίδι, ένας θεσμός, μία ακόμα συγγραφική καταστροφή έρχεται στις οθόνες σας.
Πρόκειται για το 2ο Write-in (αν και τεχνικά είναι το 3ο αλλά τεσπα) που θα διοργανωθεί αύριο στα φιλόξενα (sic) τραπέζια της καφετέρειας "Starbucks" έξω από τη στάση του μετρό Πανεπιστήμιο.

Αυτή τη φορά, επειδή βαριέμαι να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια και επειδή υποσχέθηκα ότι θα προσπαθήσω να συναγωνιστώ την απότυχία του ΘΕΜΑΤΟΣ το παιχνίδι θα είχει μια ανωμαλία που δεν έχω συναντήσει στο φόρουμ ως τώρα (παρακαλώ διορθώστε με αν κάνω λάθος).
Αύριο το πρωί λοιπών θα μαζευτούμε στο μαγαζί 10-11 το πρωί και εγώ θα έχω μαζί μου 3 μεγάλες εισαγωγές (περί των 500 λέξεων η κάθε μία) από τις οποίες θα πρέπει να διαλέξετε μία για την ιστορία σας.

Για να σας ετοιμάσω, θα έχετε μια με steampunk φόντο, μία με fantasy και μία με cyberpunk.

  • Οι εισαγωγές θα ανέβουν εδώ αύριο στις 10
  • Το όριο των λέξεων θα είναι 2500 (χωρίς την εισαγωγή)
  • Η γλώσσα γραφής θα είναι η Ελληνική
  • Οι ιστορίες θα αναρτηθούν στις αντίστιχες βιβλιοθήκες του forum μέχρι το τέλος της ημέρας (22/08/2016 00:00 πμ)

Ελπίζω να περάσουμε καλά και σας περιμένω αύριο να μου πείτε πιο ΘΕΜΑ τα κατάφερε χειρότερα.


ΘΕΜΑ no1 (steampunk)

 

Τα πάρτυ της υψηλής τάξης πάντα την κούραζαν και δεν βοηθούσε καθόλου το γεγονός ότι ο Αντρέας  την είχε σείρει εκεί σχεδόν με το ζόρι. Ένιωθε λίγο σαν το λάβαρό του, σαν το κοινωνικό του κατόρθωμα.

Κούνησε το κοκτέιλ της και προσπάθησε να μη χαμογελάσει με τις χαιρέκακες σκέψεις που κατέκλυζαν το μυαλό της για το αγόρι της και τους κουλτουριάρηδες φίλους του. Πού να είχε χαθεί ο ανεπρόκοπος πάλι; Κάπου στη σάλα θα ήταν και θα χόρευε. Το φόρεμα ήταν κόλαση και ο κορσές την έσφιγγε. Κατέβασε άλλη μια γουλιά απο το κοκτέιλ και το άφησε στον δίσκο ενός από τους υπηρέτες της βίλας.

Τόσο χρήμα την έκανε να αισθάνεται αηδία.

Όχι, ζήλεια είναι, σκέφτηκε. Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου Μαίρη.

Μέσα από το κουστουμαρισμένο πλήθος ξεπρόβαλε ο Αντρέας. Θα τον έβρισκε γοητευτικό αν η φάτσα του δεν της θύμιζε τον επικό καυγά που είχαν κάνει πριν το πάρτυ. Από το χέρι έσερνε σχεδόν μια κοπέλα λίγο μικρότερή τους.

«Μαίρη» είπε γελαστός και επίσημος, «θα ήθελα να σου συστήσω την Άννα. Εργαζόμαστε μαζί».

Η Μαίρη χαμογέλασε ζεστά αν και την καρδιά της έσφιξε κάτι. Κάπου το ήξερε αυτό το πρόσωπο.

«Χάρηκα» είπε η Μαίρη και τέντωσε το χέρι της στην κοπέλα που έδειχνε να κοιτά ένοχα το παρκέ.

«Παρομοίως» μουρμούρισε κάπως άβολα η κοπέλα και της ανταπέδωσε τη χειραψία.

Η Μαίρη την έσφιξε, όπως είχε κάνει με όλα τα καμένα πλουσιόπαιδα εκείνο το βράδυ, όμως το δανδελωτό γάντι που έκρυβε το χέρι της Άννας ούτε που σάλεψε. Η κοπέλα συνέχισε να αποφεύγει το βλέμμα της και η στιγμή σερνόταν στο χρόνο σα να είχαν παγώσει όλα γύρω. Μια τρελή σκέψη καρφώθηκε στο μυαλό της Μαίρης που δεν θα τολμούσε να ξεστομίσει ποτέ.

Είσαι η μάγισσα!

Η κοπέλα σήκωσε τα καφετιά της μάτια και την κοίταξε τρομαγμένη, σα να είχε διαβάσει τη σκέψη της και για λίγο έμειναν να κοιτιούνται, το ένα χέρι περασμένο μέσα στο άλλο χωρίς καν να αναπνεόυν.

Ο Αντρέας είπε κάτι αδιάφορο που η Μαίρη δεν άκουσε καν, όμως η Άννα σα να ξύπνησε από τον λήθαργο. Έριξε ξανά το βλέμμα της στο παρκέ, ζήτησε συγγνώμη και κατευθύνθηκε τρέχοντας προς τη μεγάλη εσωτερική σκάλα την οποία κατέβηκε σχεδόν τρέχοντας. Ο κυνισμός και η μισανθρωπία επισκέφτηκαν για άλλη μια φορά τη Μαίρη, η οποία χαμογελώντας όλο κακία, της φώναξε από το κάγκελο του μπαλκονιού:

«Ε, Άννα»! Μερικοί από τους κουστουμαρισμένους βλάκες σταμάτησαν τις συζητήσεις τους, κάποια ζευγάρια στη σάλα σταμάτησαν τον χορό, ακόμα και η ορχήστρα έπαιξε λίγο πιο απαλά από πριν. Η Άννα όμως έφτασε στη βάση της σκάλας χωρίς να κοιτάξει πίσω και συνέχισε να τρέχει ανάμεσα στον κόσμο.

“Πού πας; Ξέχασες το γοβάκι σου!” φώναξε κακιασμένα η Μαίρη και έβαλε τα γέλια.

 



ΘΕΜΑ no2 (cyberpunk)

 

 

Το πάρτυ ήταν τέρμα ψόφιο. Ο κόσμος σκατά, η μουσική άθλια και το αλκοόλ χάλια. Η Άννα κατέβασε άλλο ένα ποτήρι από ότι ήλπιζε ότι ήταν σκέτη μπύρα και ευχήθηκε επιτέλους να μεθύσει. Δεν τα πήγαινε ποτέ ιδιαίτερα τα ρέιβ αλλά την είχαν πείσει οι μαλάκες της συμμορίας να σκάσει μύτη και δεν ήθελε να τους χαλάσει χατίρι.

Για την ώρα δηλαδή.

Στεκόταν σε μια γωνιά και παρατηρούσε τον κόσμο. Οι άντρες φορούσαν λίγο καλύτερα κουρέλια από ότι συνήθως όμως τα σιδερικά ήταν πάντα σε θέση που να φαίνονται, έτσι για να τονώνουν την αυτοπεποίθησή τους. Οι γκόμενες από την άλλη φορούσαν ακόμα λιγότερα κουρέλια από ότι συνήθως, έτσι για να τονώνουν την πουτανιά τους. Σβέρκωσε άλλη μια μπύρα και την άνοιξε με τη λαβή του σουγιά της.

“Πώς περνάς;”

Η Άννα κατέβασε μια γενναία γουλιά και μούγκρισε χωρίς να τον κοιτάξει.

“Θα προτιμούσα να βλέπω το ψωμί μου να μουχλιάζει Αντρέα,” του χαμογέλασε. “Εσύ;”

Ο Αντρέας ήταν ως συνήθως πολύ πιο ντροπαλός από ότι ήταν υποφερτό. Όμως η Άννα τον παραδεχόταν που τουλάχιστον έκανε προσπάθειες, αντίθετα με εκείνη.

“Έχω έρθει με το γκομενάκι. Θες να το γνωρίσεις;”

Όχι.

“Φυσικά.”

Πέρασαν ανάμεσα από την πίστα και η Άννα άρχισε να νιώθει επιτέλους τις παρενέργειες του οινοπνεύματος στο αίμα της. Η ιδρωτίλα του κόσμου και το στριμωξίδι άρχισε να την ενοχλεί σε σημείο που ένιωθε ότι θα έκανε εμετό όμως ακολούθησε τον Αντρέα χωρις να παραπονιέται. Η συμμορία έκρινε τις κοπέλες πολύ σκληρά και η Άννα είχε μάθει να κρύβει κάθε αδυναμία πίσω από μία μάσκα ενοχλημένης αδιαφορίας.

Η γκόμενα του Αντρέα στεκόταν στο μπαρ και χάζευε κατιτίς βαριεστημένα τον κόσμο. Ήταν ντυμένη σωστά: μαύρες μπότες, στενό σκισμένο τζιν, κοντό μπλουζάκι με ένα σακάκι από πάνω, τατουάζ και το απαραίτητα υπερβολικό χτένισμα με τα αντίστιχα σκουλαρίκια σε αφτιά, μύτες, παντού. Έδινε την εντύπωση ότι ταίριαζε απόλυτα στον χώρο. Τόσο πολύ που έκανε την Άννα να νιώθει άβολα.

Ο Αντρέας πλησίασε πρώτος όλο καμάρι.

“Μαίρη,” είπε λίγο δυνατά για να ακουστεί πάνω από τη μουσική, “Απο 'δώ Άννα. Είναι με τα παιδιά.”

“Γειά σου Άννα!” είπε η Μαίρη και τέντωσε το χέρι της. Τότε το αίμα της Άννας πάγωσε. Το σκοτάδι, το λέιζερ και το πολύ ποτό δεν βοηθούσαν πριν αλλά τώρα ήταν σίγουρη. Αυτή τη φωνή την είχε ακούσει παλιότερα.

“Τι λέει;” μουρμούρισε μουδιασμένη και έδωσε χέρι της ενώ το θολωμένο της μυαλό προσπαθούσε να συνδέσει τη φωνή με την ανάμνηση.

Η Μαίρη την έσφιξε και εκείνη τη στιγμή θυμήθηκε. Η Μαίρη ήταν εκείνη η μπατσίνα που είχε φάει σφαίρα πριν μερικά χρόνια στην πρώτη της δουλειά με την συμμορία. Θυμόταν ότι έσκυψε να μαζέψει το όπλο της από κάτω και της είχε σφίξει το χέρι, ακριβώς έτσι. Κάτι της είχε πει τότε αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί.

Η Άννα ένιωσε τα πόδια της να κόβονται και οι τρίχες στο σβέρκο της ανασηκώθηκαν. Η κοπέλα την κοιτούσε σταθερά, με ένα βλέμμα διαπεραστικό αλλά ήρεμο.

Ο Αντρέας είπε κάτι όμως η μουσική ήταν πολύ δυνατά για να ακουστεί και το μυαλό της Άννας ήταν άλλου. Έπρεπε να το σκάσει! Τράβηξε το χέρι της απότομα, έκανε μεταβολή και άρχισε να τρέχει προς τις σκάλες.

“Πού πας;” άκουσε τη φωνή της Μαίρης πίσω της. “Ξέχασες το γοβάκι σου!”

 



ΘΕΜΑ no3 (fantasy)

 

Ο Αντρέας αναστέναξε απαγοητευμένος. Το φεστιβάλ του χωριού ήταν μέσα στα χειρότερα που είχαν οργανώθει ποτέ και ένιωθε υπέυθυνος γιατί φέτος δεν είχε βοηθήσει πουθενά. Βέβαια δεν ήταν δουλειά του ούτε τον υποχρέωνε κανείς αλλά είχε γίνει παράδωση τα τελευταία χρόνια. Παρόλαυτά ο κόσμος έμοιαζε να περνάει καλά. Η μουσική ήταν, όπως πάντα, πολύ καλή και στην πλατεία είχε στηθεί χορός και γλέντι σωστό. Μέσα στον κόσμο εντόπισε την Άννα και  ένιωσε μια τσιμπιά στην καρδιά του. Δεν της το είχε παραδεχτεί ακόμα αλλά του άρεσε πάρα πολύ και κάθε φορά που της μίλαγε ο κόσμος γύρω του κατέρρεε. Τέντωσε το πράσινο γιλέκο του και την πλησίασε δειλά. Μια φωνή μέσα στο κεφάλι του επαναλάμβανε ξανά και ξανά
Μη πεις χαζομάρα μη πεις χαζομάρα μη πεις χαζομάρα
“Άννα, καλησπέρα,” της είπε και αιστάνθηκε το πρόσωπό του να κοκκινίζει. Ευτυχώς η Μαίρη έδειχνε αφηριμένη ως συνήθως.
“Καλησπέρα.” απάντησε μονολεκτικά η κοπέλα και εστίασε την προσοχή της στο ποτήρι που κρατούσε.
“Είναι εδώ και η αγαπημένη μου απόψε. Θες να στη γνωρίσω;”
Μπράβο ηλίθιε.
“Γιατί όχι;”
Ο Αντρέας οδήγησε την κοπέλα ανάμεσα από τον χαρωπό σαματά προς το μέρος που ήξερε ότι καθόταν η Μαίρη. Ένιωθε ότι κάνει χαζομάρα, να συστήσει τον κρυφό του έρωτα στην σχέση του. Η Μαίρη τον ήξερε πολύ καλά. Θα το καταλάβαινε αμέσως. Ήταν όμως και αυτη μια δικαιολογία για να κρατήει το χέρι της για λίγο και αυτό του αρκούσε. Με την Μαίρη ούτος ή άλλος μαλλόναν όλη την ώρα τελευταία. Τι ήταν άλλος ένας καυγάς;
Η Μαίρη καθόταν στο σημείο ακριβώς που την είχε αφήσει. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να περάσει καλά και φαινόταν.
Την πλησίασε.
“Να σου γνωρίσω την Άννα,” είπε πρόσχαρος και τράβιξε την Άννα δίπλα του. “Είναι η καινούρια κοπέλα που δουλεύει στο μαγαζί.
“Α, ναι,” είπε με ενδιαφέρων η Μαίρη και της έδωσε το χέρι της. “Χαίρω πολύ Άννα, εγώ είμαι η Μαίρη.”
“Χάρικα,” ψιθίρισε η Άννα τραβόντας μία μπούκλα πίσω από το αφτί της και χαμιλόνωντας το βλέμμα της.
Για λίγο οι κοπέλες έμειναν σιωπιλές χωρίς να διακόψουν τη χειραψεία, σα να επικοινωνούν με τα μάτια ή με μια άλλη γλώσσα η οποία δεν χρειαζόταν λέξεις. Τότε σκέφτηκε για πρώτη φορά ότι η Άννα θα μπορούσε, όπως και η αγαπημένη του, να μην είναι άνθρωπος. Θα μπορούσε, όπως και η αγαπημένη του να κρύβεται.
“Γνωρίζεστε;” ρώτησε αυθόρμητα
Καμία από τις δύο κοπέλες δεν έδειξε να τον έχει ακούσει, μόνο η Άννα σάλεψε λίγο, μουρμούρισε μια δικαιολογία και έφυγε τρέχοντας προς το δάσος.
Η Μαίρη ξεπάγωσε από τη θέση της, χαμογέλασε πονηρά και της φώναξε, “Ξέχασες το γοβάκι σου!”

 

 

 

Η ψηφοφορία λήγει στις 28/08 και οι τρεις ιστορίες που γράφτηκαν ήταν οι εξής:

 

Το Αίμα Θυμάται - elgalla

Ποντίκια στην Φάκα - Ballerond

Το Σϋννεφο - Myyst

Edited by elgalla
προσθήκη ιστοριών
  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Live ανταπόκριση από το starbucks στο κέντρο όπου οι δύο γενναίοι και η μία γενναία συγγραφείς συναντήθηκαν για να αντιμετωπίσουν το θεριό του Θέματος το οποίο μου λένε ότι δεν είναι χειρότερο από το ΘΕΜΑ.

 

Το ρολόι δείχνει 13:30 και μέχρι τις 14:30 θα τα έχουμε μαζέψει γιατί μας έχει κόψει η πείνα. Αναμένουμε τις ιστορίες μέχρι απόψε τα μεσάνυχτα!

post-3737-0-43565100-1471775920_thumb.jpg

Edited by Elli Sketo
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Έχει και χειρόγραφο καλέ; πώπω, αυτό θα πει συγγραφέας με πεποίθηση!

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Γιατί χειρόγραφο όμως δεν είναι διπλός κόπος να το δακτυλογραφείτε μετά; Ελλείψη λάπτοπ;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Ελλειψη λαπτοπ μαγκες δυατυχως :/

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Έχω τελειώσει. Είμαι ακριβώς στις λέξεις. Τώρα πρέπει να βρω τίτλο που να μη θυμίζει διήγημα Κόναν.

 

Edit: δεν βαριέσαι, yolo. Αυτόν θα κρατήσω κι ας θυμίζει Κόναν.

Edited by elgalla
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Ορίστε, να, ανέβασα. Το Αίμα Θυμάται. Σταματήστε να γελάτε με τον τίτλο ΤΩΡΑ.

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Να μαι κι εγώωωωω...δεν ξαναλαμβάνω μέρος σε διαγωνισμό με όριο κάτω από 3500 λέξεις. Ενίσταμαι κύριε πρόεδρε! :p

Γι άλλο ξεκίνησα στην συνάντηση άλλο βγήκε. Το τελευταίο δίωρο πάλευα να το χωρέσω στο όριο. Έσβηνα, έγραφα, έσβηνα, έγραφα.
Δεν γαμιέται. Τουλάχιστον έκανα την προσπάθεια μου.

Ορίστε :)

http://community.sff.gr/topic/16900-%CF%80%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CE%AC%CE%BA%CE%B1/

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Είναι ζόρι να γράφεις με όριο λέξεων. Πολύ ζόρι. 

Αταλάντη εμένα μου άρεσε ο τίτλος και η ιστορία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Εγώ με το ζόρι θα καταφέρω να πιάσω το όριο του χρόνου. Με πολύ ζόρι. Τουτέστιν...

 

...μπορώ να ζητήσω μια (μικρή!) παρατασούλα μιας ώρας; ε; ε; ε;  :rolleyes:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Εγώ με το ζόρι θα καταφέρω να πιάσω το όριο του χρόνου. Με πολύ ζόρι. Τουτέστιν...

 

...μπορώ να ζητήσω μια (μικρή!) παρατασούλα μιας ώρας; ε; ε; ε;  :rolleyes:

Κανένα πρόβλημα από εμένα. Στην τελική δεν είναι παιχνίδι αν κάποιος δεν παρακαλέσει για παράταση.

ΠΑΡΑΚΑΛΑ ΛΠΝ, ΣΚΟΥΛΙΚΙ! ΠΑΡΑΚΑΛΑ!!!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

ΠΑΡΑΚΑΛΩΩ!!! ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑΚΙΑ!!! ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥΥΥΥ!!!  :rolleyes:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Θα φτιάξουμε pollaki??

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Θα φτιάξω όταν γυρίσω.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Bump για να υπενθυμίσω πως το παιχνίδι τρέχει και περιμένουμε τις αναγνώσεις και τα σχόλιά σας!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Μέχρι πότε είναι η προθεσμία για ανάγνωση/ψηφοφορία;

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Συνήθως είναι μία εβδομάδα, οπότε μέχρι τις 28, αλλά αν ζητηθεί είμαι σίγουρη πως η διοργανώτρια θα δώσει παρατασούλα :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ουδείς εψήφισε γιετ. Δεν κάνω την αρχή. Θα χαρακτηριστώ.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Συνήθως είναι μία εβδομάδα, οπότε μέχρι τις 28, αλλά αν ζητηθεί είμαι σίγουρη πως η διοργανώτρια θα δώσει παρατασούλα :)

 

Καλησπέρα! Σήμερα επέστρεψα από διακοπές..

Ισχύει ότι η ψηφοφορία θα είναι μέχρι τις 28/08 Αν μπορεί κάποιος moderator ας κάνει edit το αρχικό Post με την ημερομηνία της λήξης του παιχνιδιού και τα link για κάθε ιστορία που γράφτηκε. 

Σας έχω διαβάσει και τους τρείς. Θα ψηφήσω γιατί δεν με νοιάζει να κάνω ποδαρικό και θα ρήξω από μία κρητική σιγά σιγά. 

Καλό χειμώνα να έχουμε.........     :boat:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Σας έχω διαβάσει και τους τρείς. Θα ψηφήσω γιατί δεν με νοιάζει να κάνω ποδαρικό και θα ρήξω από μία κρητική σιγά σιγά. 

 

Από το Ρέθυμνο ή από το Λασίθι;  :bleh:

 

Καλό χειμώνα επίσης, άντε μπς και πάψει να μας ψήνει ο ήλιος.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Άντε την έριξα κι εγώ. Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντας και στην Έλλη, για την οργάνωση και το τρίπτυχο των προλόγων.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

είμαστε ακόμα στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα αλλά η πυργοδέσποινα φαίνεται να έχει πάρει τον έλεγχο και ένα σαφές προβάδισμα. Πάει να κάνει μια δεύτερη συναπτή νίκη ή την περιμένει τρικλοποδιά στη στροφή; Μείνετε συντονισμένοι!

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Συγχαρητήρια σε όλους και μπράβο για την προσπάθεια! Εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω με όριο χρόνου και λέξεων... :whistling:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ο χρόνος δεν είναι τόσο θέμα, αλλά το όριο λέξεων είναι μεγάλος μπελάς.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..