Jump to content
Δημήτρης

Alexandre Dumas

Recommended Posts

Δημήτρης

Ο Αλέξανδρος Δουμάς (ο πατέρας, ο γιος του επίσης συγγραφέας είχε το ίδιο όνομα) ήταν Γάλλος συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων. Εγγονός ευγενούς, γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1802  και πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 1870. Καθοριστικό για τον θάνατο του, αποδείχθηκε ατύχημα που τον άφησε παράλυτο δύο μήνες πριν. Τα φτωχικά παιδικά του χρόνια και η ελλιπής του μόρφωση, δεν τον επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό. Με κλίση προς τα γράμματα, άρχισε να συγγράφει θεατρικά έργα τα οποία κέρδισαν το κοινό. Ενώ παράλληλα η γνωριμία του με σπουδαίες προσωπικότητες όπως ο Βίκτωρ Ουγκώ, τον βοήθησαν να αναρριχηθεί στους φιλολογικούς κύκλους. Όσο όμως εύστροφος και οξυδερκής ήταν στα γραπτά του, άλλο τόσο ανεύθυνος και σπάταλος αποδείχθηκε έξω από αυτά. Με αποτέλεσμα παρά τα σημαντικά του έσοδα, να βρίσκεται σχεδόν μονίμως βουτηγμένος στα χρέη.  Ενώ δεν ήταν λίγες και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε σε επαγγελματικό όσο και προσωπικό επίπεδο. Με κατηγορίες λογοκλοπής και επηρεασμένος από τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής του. 

Μεγάλο μέρος του έργου του που δημοσιεύθηκε σε σειρές, κυκλοφορεί και στα Ελληνικά από πολλές διαφορετικές εκδόσεις. Περίοπτη θέση κατέχουν τρία: ''Οι Τρεις Σωματοφύλακες'', ''Το Σιδηρούν Προσωπείο'' και φυσικά ''Ο Κόμης Μοντεχρήστος''. Την σύλληψη του οφείλει σε ταξίδι που έκανε στη Μεσόγειο περνώντας κοντά από το ομώνυμο νησί. Το όνομα του σαγήνευσε την φαντασία του με αποτέλεσμα να έχουμε σήμερα ένα από τα ωραιότερα μυθιστορήματα στην ιστορία της λογοτεχνίας. Για χρόνια νόμιζα ότι το κανονικό κείμενο ήταν της hardcover έκδοσης Δαμιανός που έχω, μία από τις πάμπολλες παιδικές που υπάρχουν. Για να πάρω πρέφα το πλήρες της DeAgostini Hellas οπότε και ξεκίνησε μία μανιώδης αναζήτηση. Το βρήκα πέρσι σε άλλη, επίσης εξαντλημένη έκδοση. Για να το δω να ξαναβγαίνει πριν μισό χρόνο από Καρακώτσογλου, the story of my life :) 

Για την ιστορία δεν χρειάζεται να πω τίποτα, είναι πασίγνωστη. Θα μου άρεζε σαφώς περισσότερο αν δεν είχα δει τις ταινίες, καλύτερη εκ των οποίων η καταπληκτική με τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν. Πολύ δύσκολο αυτό βέβαια, το καταλαβαίνω. Αλλά και πάλι ήταν ωραίο, πέρασα καλά. Βοήθησε αν μη τι άλλο σ' αυτό το κεντρικό θέμα. Ναι, γιατί έχει δίκιο εκείνη η παροιμία που θέλει την εκδίκηση να είναι ένα πιάτο που τρώγεται καλύτερα κρύο. Κατά διαστήματα πλάτιαζε ιδίως με τους ληστές στη Ρώμη. Ήταν όμως καλογραμμένο, με λεπτομέρειες που δεν υπάρχουν στις πιο συντομευμένες εκδοχές. Ορισμένες καταστάσεις φαντάζουν παράταιρες και αδύνατες με τα σημερινά δεδομένα, όπως π.χ. το εσκεμμένο λάθος με τον τηλέγραφο. Κρατά όμως σε αγωνία, στοιχείο αν μη τι άλλο θετικό όταν ξέρει κανείς εκ των προτέρων τι θα συμβεί. Δεν θα πω ότι πρόκειται για κάποιο mind blowing αριστούργημα. Όμως ναι, πιστεύω ότι είναι ένα βιβλίο που πρέπει να έχει διαβάσει κανείς. Θα κοιτάξω κάποια στιγμή να ξαναδιαβάσω, σίγουρα τα άλλα δύο διάσημα του. Και τα ''Μετά Είκοσι Έτη'', ''Η Μαύρη Τουλίπα'', τα μόνα που έχω, είμαι περίεργος να δω πως θα μου φανούν.  

Edited by Δημήτρης
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
aronax

Όντως μεγάλος συγγραφέας ο Δουμάς ο οποίος έγινε γνωστός στη χώρα μας και αυτός απο τις πετσοκομμένες διασκευές.

Οι "τρεις σωματοφύλακες" έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά στην πλήρη μορφή τους απο τις εκδόσεις Ύψιλον σε μια πάρα πολύ καλή μετάφραση του Άγγελου Νίκα. Το βιβλίο έχει εξαντληθεί αλλά όσοι ενδιαφέρεστε αξίζει μια προσπάθεια αναζήτησής του.

Όσο αφορά για υπόλοιπα γνωστά έργα του (πχ σιδηρούν προσωπείο ή τον Κόμη Μοντεχρήστο) απ ότι ξέρω σε πλήρη μορφή έχουν εκδοθεί σχετικά πρόσφατα απο τις εκδόσεις Καρακώτσογλου. Ο μοναδικός λόγος που δεν τα έχω τιμήσει είναι εξαιτίας της χαμηλής ποιότητας του χαρτιού. Xαρτιού που δυστυχώς χρησιμοποιούν πλέον σχεδόν όλοι οι εκδοτικοί οίκοι. Γενικά έχω επιλέξει να μην έχω στην βιβλιοθήκη μου βιβλία με τέτοιας ποιότητας χαρτί.Θέλω πολύ πάντως να διαβάσω τον Κόμη Μοντεχρήστο και νομίζω ότι θεωρείται έργο-σταθμός στη λογοτεχνία.

Φυσικά ο Δουμάς (του οποίου το όνομα έχει ελληνικοποιηθεί απο παλαιότερους συγγραφείς γι'αυτό και "ακούγεται" ελληνικό), 'εγραψε πολλά ακόμη έργα κάποια εκ των οποίων κυκλοφόρησαν και απο τις εκδόσεις Καστανιώτη όπως η "μαύρη τουλίπα" και η "ιστορία ενός καρυοθραύστη". Το τελευταίο δεν γνωρίζω τι σχέση έχει με το πασίγνωστο έργο του Hoffmann. Όποιος γνωρίζει  κάτι ας μας δώσει τα φώτα του.

Επίσης ο Δουμάς έχει μεταφερθεί καλά και στον κινηματογράφο. Προσωπικό αγαπημένο μου το The count of Monte Cristo το οποίο έχω δει αρκετές φορές αλλά και το Τhe Man in the Iron Mask η οποία μου φάνηκε πολύ αξιοπρεπής ταινία.

Edited by aronax
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

The Three Musketeers (Εκδόσεις Penguin Classics)
Δεδομένου ότι τον Dumas τον γνώρισα από κάποιες παιδικές διασκευές, το cartoon Dogtanian και την ταινία του 1993 (όχι καλή), όλα όταν ακόμα ήμουν στο δημοτικό ή νωρίτερα (αυτό σημαίνει πολλά χρόνια πριν), τώρα ήταν η πρώτη μου πραγματική επαφή με το έργο του Dumas.
Επειδή δεν ήμουν σίγουρος για το ποια/αν κάποια από τις διάφορες μη εξαντλημένες ελληνικές εκδόσεις είναι το πλήρες κείμενο και όχι με περικοπές ή κάποια παιδική διασκευή, αποφάσισα να διαβάσω κάποια αγγλική μετάφραση. Αυτή που είδα στο internet ότι θεωρούν οι περισσότεροι πιο πιστή και πλήρης είναι του Pevear, από τις εκδόσεις που αναφέρω παραπάνω.
Η γραφή δείχνει τα χρονάκια της, αλλά είναι πολύ ευκολοδιάβαστη και στρωτή, πολύ πιο ευχάριστη από άλλα έργα αντίστοιχης εποχής. Το δε χιούμορ του Dumas είναι ακόμα φρέσκο, δείχνει μια διαρκώς παιχνιδιάρικη διάθεση από μέρους του, και το σημαντικότερο είναι όντως αστείο.
Οι χαρακτήρες είναι καρικατούρες, αλλά αυτό δεν με ενόχλησε, καθώς τους έδωσε μια larger than life αίσθηση και πολλές φορές ήταν ο λόγος που το χιούμορ λειτουργούσε τόσο καλά.
Η πλοκή είναι δαιδαλώδης, γεμάτη ίντριγκες και δολοπλοκίες, που κρατάει τον αναγνώστη πολύ εύκολα. Έχει όμως μια κάπως επεισοδιακή δομή, πολλές φορές είχα την αίσθηση ότι διάβαζα μια σειρά από τις περιπέτειες των ηρώων και όχι μια συνεχή αφήγηση (το οποίο είναι και σε κάποιο βαθμό η αλήθεια, καθώς αρχικά το βιβλίο γραφόταν/δημοσιευόταν σε συνέχειες). Κάπου, κάπου αυτό χάλαγε τον ρυθμό της ιστορίας και γενικότερα, έδινε την εντύπωση ότι υπήρχε αρκετό filler υλικό. Καλογραμμένα fillers, αλλά fillers.
Αυτό είναι και το μόνο μου μεγάλο παράπονο με το βιβλίο. Θα ήθελα να είναι πιο σύντομο και με λίγο πιο σφιχτοδεμένη πλοκή.
Γενικά πάντως το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ και σίγουρα θα το πρότεινα σε όποιον έχει την επιθυμία, να διαβάσει μια ωραία περιπέτεια με ιστορικό υπόβαθρο, εύθυμη διάθεση και εξαιρετικό χιούμορ. Σίγουρα μέσα στο 2020 θα διαβάσω και τον Κόμη του Μόντε Κρίστο.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..