Η αλήθεια είναι ότι, πριν το παιχνιδάκι αυτό, δεν μπορούσα να σε φανταστώ σε χιούμορ - μάλλον ακόμα δυσκολεύομαι, δεν ξέρω, δεν μου μοιάζε τόσο του στυλ σου, όχι ότι αυτό είναι κακό, ούτε το δικό μου είναι. Κι όμως, τα κατάφερες και με το παραπάνω. Μπορεί να μη γέλασα ιδιαίτερα, όμως η ανάγνωση κύλησε ευχάριστα, δεν βαρέθηκα, ακόμη και τώρα που έχει περάσει καιρός θυμόμουν την ιστορία σου (η γιαγιά δεν ξεχνιέται) και βρήκα τη φωνή του αφηγητή σου συνεπή μεν, αν και λιγότερο συνεπή προς τη φωνή της εισαγωγής - που μάλλον παραήταν κάφρικη για τα δεδομένα σου. Το πλέξιμο της ιστορίας γύρω από τη γιαγιά ήταν πρωτότυπη σκέψη, η Τζωρτζίνα σου ήταν πολύ διαφορετική από τις άλλες δύο Τζωρτζίνες και, γενικά, το διήγημα είχε ωραίες στιγμές και ήταν μια πραγματικά τίμια προσπάθεια. Εκτιμώ πάνω απ' όλα σε σένα τη διάθεσή σου να δοκιμάζεις πολλά διαφορετικά πράγματα και να εκμεταλλεύεσαι κάθε δραστηριότητα του φόρουμ για να γράψεις, να σχολιαστείς και να βελτιωθείς.
    • Thanks
    1