Jump to content
Mesmer

Νικήτρια ιστορία στον 51ο Διαγωνισμό Διηγήματος.

Message added by Mesmer

Recommended Posts

South of Heaven

Όνομα συγγραφέα: Γρηγόρης Φωτιάδης

Είδος: Dark Urban Sci Fi με λίγο τρόμο; Δεν ξέρω...

Βία; Όχι

Σεξ; Όχι

Αριθμός Λέξεων: 3.844

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια: Για τον 51ο Διαγωνισμό Σύντομης Ιστορίας με θέμα: Κάθοδος.

Happier than thou.doc

Edited by South of Heaven
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana

Καλησπέρα 

Spoiler

Τίτλος : με προβλημάτισε που ήταν στα αγγλικά αλλά τελικά ταιριάζει

Πλοκή : αν κ δε φαίνεται να γίνεται κάτι το συνταρακτικό, το διήγημα έχει αγωνία κ σε παρασύρει. Η αφαίρεση πόντων μου προκάλεσε άγχος. Μου άρεσε που άρχιζε κ τελείωνε με το ίδιο τραγούδι.

Χαρακτήρες: ταυτίστηκα απόλυτα με τον ήρωα, πολύ ζωντανός.

Γλώσσα : πολύ καλή ταιριάζει με ύφος διηγήματος.

Κοσμοπλασία : η αγαπημένη μου. Μια τέλεια πλασμένη δυστοπία. Νομίζω ότι έχει πολλά επίπεδα ανάγνωσης. Με ανατριχιασε το πώς η ευτυχία συνδέεται με καταναλωτικά αγαθά κ κοινωνική δικτύωση. Βρήκα τόσους παραλληλισμούς με το παρόν, που ένιωσα ότι ζούσα κ ζω σε αυτόν τον κόσμο. Έξυπνη η εικόνα της μοναξιάς.

Διεκπεραίωση : σαφώς εντός θέματος, έχεις εκφράσει την κάθοδο μέσα από μια πετυχημένη δυστοπία.

 

Καλή επιτυχία

Edited by Roubiliana
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

καλημέρα, 

δε θέλω να κρίνω το κείμενό σου, επειδή η γνώμη μου γι' αυτό ξεπερνάει τα όρια ενός διαγωνισμού. Θέλω να πω ότι η κοσμοπλασία σου, ο κόσμος που έχεις φτιάξει (για να είμαι καθαρός είναι το ύφος που γράφω εγώ μυθιστορήματα) με εξέπληξε θετικά. Δεν ξέρω κατά πόσο θες να το δεις σοβαρά, αλλά θα έκανες, κατά τη γνώμη μου, μια εκπληκτική νουβέλα αν τον ανέπτυσσες. Σε συμβουλεύω να ξεχάσεις την πλοκή που μας παρουσίασες εδώ (οδηγείσαι σε μια ανατροπή στο τέλος χιλιοειπωμένη) και να επικεντρωθείς στη δυστοπία που έχεις φτιάξει. Δεν επεκτείνομαι παραπάνω, αν θες το συζητάμε και με μνμ

Για τη γλώσσα σου θα ήθελα να παρατηρήσω ότι πέρα από λίγα λάθη που έχεις, (ψηλά κτήρια) που αν τα δεις και πάλι θα τα διορθώσεις, δείχνουν άνθρωπο που ξέρει να γράφει

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Γρηγόρη, καλημέρα.

Πολύ χάρηκα που σε είδα στον διαγωνισμό κι ελπίζω να σε βλέπουμε συχνότερα 😉

 

Spoiler

Με συγκλόνισες. Αλήθεια. Δεν το λέω ειρωνικά. Θυμόμουν τη Μελινόη και όλα τα θετικά που σου είχαμε πει κι εδώ το πήγες ένα βήμα παραπάνω. Η αρχή και το τέλος απίστευτα, ο χαρακτήρας ολοζώντανος και πολύ κοντά σε όλους μας, η κοσμοπλασία δουλεμένη, ανατριχιαστική και - δυστυχώς - σε πολλά σημεία κοντά στη δική μας.

Οι παρατηρήσεις που έχω να σου κάνω είναι ελάχιστες.
Θα μπορούσες ίσως όλες τις πληροφορίες που δίνει η οθόνη στο σπίτι του Άγγελου να τις ενσωματώσεις λίγο πιο αρμονικά στο κείμενο. Π.χ. να τις κάνει σαν σκέψεις ο ίδιος όσο πηγαίνει σπίτι του μετά το μπαρ "ωχ, τώρα θα πάω σπίτι και θα με αρχίσει η άλλη στην οθόνη για τους πόντους που έχασα, για προορισμούς που πρέπει να πάω" κτλ. Μία ιδέα για να μην φάμε όλο το info dump μαζεμένο μετά.
Βλέπω πάρα πολλά κοινά σημεία με ένα επεισόδιο του Black Mirror όπου όλοι είχανε βαθμό ευτυχίας/ικανοποίησης μέσω μίας εφαρμογής όπου βαθμολογούσες τους πάντες γύρω σου. Δεν λέω ότι είναι "κλεμμένο", ούτε καν, εξ' άλλου δεν υπάρχει σε τέτοια θέματα πλέον παρθενογέννηση. Θα μπορούσες ίσως να δώσεις μερικές διαφορετικές λεπτομέρειες, όπως "πόσους ανήμπορους βοηθήσατε σήμερα;" ή "πόσα κέρματα δώσατε σε παιδιά των φαναριών;" τονίζοντας έτσι την υποκρισία της καλής πράξης και ελεημοσύνης που γίνεται για να νιώσουμε "καλύτεροι".

Τέλος, σκέψου το εξής: Το σκηνικό όπου εφαρμόζεται καθολικά μία νέα πραγματικότητα κι ο κοσμος την δέχεται αβίαστα είναι μύθος. Πάντα θα υπάρξουν αντιδράσεις και επαναστάσεις. Μπορείς να βάλεις και μία ομάδα που πολεμούσε αυτήν την νέα τεχνολογία, ένα κίνημα που δεν πίστευε σε βαθμούς ευτυχίας κι ίσως να έκανε επιθέσεις στην Happier than you, αλλά όλα αυτά ταιριάζουν καλύτερα αν μεγαλώσεις το κείμενο και το κάνεις νουβέλα. Που του αξίζει, πίστεψέ με.

Είσαι εντός θέματος, πιο εντός δεν πάει, και με το στυλ που μου αρέσει. Ψυχική και συναισθηματική κάθοδος. Αυτό ήθελα.
Μπράβο, Γρηγόρη!



Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Δεν έχω πολλά να πω γι' αυτό το διήγημα. Το ευχαριστήθηκα με το παραπάνω. Βρήκα κι εγώ την ομοιότητα με επεισόδιο του Black Mirror, αλλά αυτή η δυστοπική και σκοτεινή πλευρά που μας έδειξες, της ταιριάζει πολύ περισσότερο. Πολύ καλή η γραφή, πολύ καλή η εξερεύνηση του μπερδεμένου μυαλού του ήρωα, κι όλα όμορφα συνδυασμένα σ' ένα μυστήριο που θέλεις να ακολουθήσεις.

Αν πρέπει να γκρινιάξω για κάτι, θα πω κι εγώ για το τέλος. Όχι ότι έχει τίποτα κακό, απλά ίσως είναι πολύ ρεαλιστικό και θα θέλαμε να δούμε κάτι διαφορετικό εδώ.

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Unicron

Καλημέρα,

Όπως πολύ σωστά ανέφεραν και άλλοι, η κοσμοπλασία της ιστορίας είναι αρκετά καλή όπως επίσης και η δόμηση των χαρακτήρων. Κατά τη γνώμη μου όμως, η δράση της ιστορίας είναι αρκετά περιορισμένη. Ουσιαστικά έχεις περιγράψει μια πεζή, καθημερινή πραγματικότητα του σήμερα, πλαισιωμένη με τεχνολογία του μέλλοντος. Νομίζω, και θέλω να πιστεύω, πως θα μπορούσες να κάνεις κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Πολλοί αναγνώστες (βάζω και τον εαυτό μου μέσα σε αυτούς) όταν επιλέγουν να διαβάσουν κάτι το κάνουν για να ξεφύγουν από την καθημερινότητά τους, όχι για να διαβάσουν πάλι για διαπροσωπικές σχέσεις...

Υ.Γ.: Ένας καλύτερος τίτλος θα ήταν ο εξής: «Λόγω τιμής 100 χρόνια μετά!»

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
hidedora

Ενδιαφέρουσα ιστορία. Πραγματικά πολύ καλή ανάπτυξη! Σε κάποια σημεία μου θύμισε και το συγκεκριμένο sci fi short film. 

 Πιστεύω πως θα έπρεπε να αναπτύξεις περισσότερο την συγκεκριμένη ιστορία, θα μπορούσες άνετα να την κάνεις νουβέλα.

Συγχαρητήρια και πάλι!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Starbuck

Καλησπέρα South of Heaven, 

Spoiler

Το κείμενό σου είναι το αγαπημένο μου. Καταπιάνεσαι με ένα πολύ σοβαρό και επίκαιρο θέμα και αναδεικνύεις τους κινδύνους του με μαεστρία. Αγαπώ την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αγαπώ την γλώσσα σου, τις μικρές εκρήξεις σαρκασμού εδώ κι εκεί, τις πολύ δυνατές και πραγματικά δυστοπικές σου εικόνες αλλά και την άνεση με την οποία όλο αυτό υπάρχει ξαφνικά στην Θεσσαλονίκη. Καταλαβαίνω απόλυτα τον ήρωα, τον συναισθάνομαι και τον συμπονώ. Αν έχω κάτι να προσάψω σε αυτό το κείμενο  είναι το τέλος του. Το ότι η συνάντηση με την Νάξυ καταλήγει να είναι ένα ψέμα και αποτέλεσμα μιας σχιζοτυπικής διαταραχής μου πήρε πίσω αυτόν τον τόσο έντονο κόσμο αλλά και τα συναισθήματα που είχα χτίσει κατά την ανάγνωση. Νομίζω ότι ήθελες να το εντείνεις, αλλά πέτυχες το αντίθετο. Θα προτιμούσα αυτόν τον ίδιο ήρωα, όπως τον χτίζεις, να τον βλέπουμε να κάνει πράγματι τις συναντήσεις του με την ψυχολόγο, η οποία αντί να τον βοηθάει, τον πιέζει παραπάνω κατά κάποιο τρόπο,  αλλά μέσα σ' όλο αυτό που ζει να βιώνουμε μαζί του ένα ξέσπασμα, μια κατάρρευση, κάτι αντίστοιχο της περίστασης εν πάση περιπτώσει. 
Σε γενικές γραμμές θεωρώ αυτό το κείμενο ένα φανταστικό υλικό, που με ένα διαφορετικό τέλος μπορεί να είναι ένα άψογο και πολύ δυνατό διήγημα που έχει κάτι πολύ σημαντικό να πει. Μου πείραξε το κεφάλι κι αυτό είναι ότι πολυτιμότερο έχει να προσφέρει ένα κείμενο και μπράβο σου γι' αυτό.  
 

Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Καλησπέρα Γρηγόρη, τα σχόλιά μου για το πολύ ενδιαφέρον διήγημά σου:

Spoiler

Τίτλος, εξαιρετικός. Αν και δεν συμπαθώ τους ξενόγλωσσους παρά μονάχα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Εδώ με κέρδισε. Και το αρχαϊκό thou, όλα τα λεφτά. 

Πλοκή: Πολύ καλή και ενδιαφέρουσα, δεν με πείραξε τόσο που θύμιζε εκείνο το εντελώς ροζ και εντελώς τρομακτικό επεισόδιο του Black Mirror. Το 'χεις κάνει δικό σου. Στην κλιμάκωση της πλοκής θα παρατηρήσω ότι το τέλος, αν και συμπαθώ τις ανατροπές, προέκυψε κάπως βιαστικό. Σαν να μην σου χωρούσε, που πιθανώς αυτό συνέβη, ή σαν να το αποφάσισες τελευταία στιγμή και το στρίμωξες κάπως άτσαλα. Η σκηνή στο μπάνιο τέλεια btw.

Γλώσσα: Εκείνη που έπρεπε. Δεν υπάρχει να πω κάτι άλλο εδώ. 

Χαρακτήρες: Ο ήρωάς σου με κέρδισε και τον λυπήθηκα, αλλά νομίζω ήθελες περισσότερη δουλειά με την Νάξυ. Κυρίως προς το τέλος όπου αποκαλύπτεται η ταυτότητά της, αλλά η παρατήρηση αυτή εμπίπτει στο σχόλιό μου περί πλοκής. 

Κοσμοπλασία: Η δυστοπία αυτή είναι υπερβολικά καλοφτιαγμένη για να χαραμιστεί σε ένα μονάχα διήγημα. Παρένθεση: Έχετε παρατηρήσει πώς οι πιο σωστά δομημένοι κόσμοι είναι συχνά και οι λιγότερο ευχάριστοι για να ζει κάποιος; Κλείνει η παρένθεση.

Διεκπεραίωση: Στο τεχνικό μέρος, κυρίως εξαιτίας της βιασύνης που κλείνεις την ιστορία, υπάρχουν κάποια θέματα. Το κορυφώνεις πολύ ωραία και ατμοσφαιρικά και ξαφνικά μας πετάς την παραίσθησή του εντελώς αμάσητη. Αυτό το κομμάτι θέλει δουλειά, κατά τα λοιπά, κάθοδος όσο δεν παίρνει, εντός θέματος και εντός κλίματος.

Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι έμοιαζε με επεισόδιο black mirror αλλά σε πιο δυστοπικη έκδοση. Μου άρεσε πάρα πολύ η γλώσσα που το έγραψες καθώς και το λεπτομερές ψυχογραφημα του πρωταγωνιστή που μοιάζει ολοζώντανος. Ωραίες περιγραφές, δυνατή κοσμοπλασια, πλούσιες περιγραφές, ζωντανές εικόνες και πολύ αγωνία. Έχω μια μικρή ένσταση κι εγώ για το τέλος αλλά γενικά το ευχαριστήθηκα. Μπράβο και καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..