Jump to content
Roubiliana

Σοκολατένια ποτάμια

Recommended Posts

Roubiliana

Όνομα Συγγραφέα:Κανάρη Βιβή
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 921
Αυτοτελής;ναι 

Σχόλια : Για τον 52ο διαγωνισμό διηγήματος με θέμα "απαγόρευση"

 

Σοκολατένια ποτάμια

 

Η Χερσαία στάθηκε έξω από το απαγορευμένο κτίριο, μια φωλιά Δίποδων. Λιωμένο βούτυρο και ζεστό ψωμί γέμιζαν ευωδιές τον αέρα, την προκαλούσαν να μπει. Οι κεραίες της λικνίζονταν στο ρυθμό της μυρωδιάς, σα να ακολουθούσαν τα στροβιλίσματα της στον αέρα. Τα πόδια σα να κουνήθηκαν από μόνα τους, την πήγαιναν προς τα κει.

Φτερά ακούστηκαν από πάνω της, χάλασαν τη μαγεία.

“Πού νομίζεις ότι πηγαίνεις;” τη ρώτησε η Ιπτάμενη, κλείνοντας της το δρόμο.

“Όπου θέλω”, της απάντησε και προσπάθησε να την προσπεράσει. Εκείνη, με ένα τίναγμα των φτερών, ξαναπροσγειώθηκε μπροστά της.

“Μα δε βλέπεις τον νεκρό Κουβαλητή;”

Η Χερσαία στράφηκε φευγαλέα προς το πεθαμένο μυρμήγκι. Είχε πέσει ανάσκελα, με τα πόδια στον αέρα. Δεν κουνιόταν. Δίπλα του πεσμένο το ψιχουλάκι που δίχως άλλο θα προόριζε για τη Βασίλισσά του.

“Μπορεί να ήταν τυχαίος θάνατος. Δεν είναι απαραίτητο να φταίει το κτίριο”.

“Ξέρεις τι λένε οι Γηραιές...”

“Οι Γηραιές μπορεί να λένε ο,τι θέλουν. Εγώ όμως πεινάω και δεν αντέχω άλλο τα αποφάγια των υπονόμων”.

Η Ιπτάμενη σήκωσε τις κεραίες της προς τον ουρανό, απελπισμένη. Ύστερα τις χαμήλωσε συγκαταβατικά.

“Άκου, ξέρω πως είσαι διαφορετική και ζητάς διαφορετικά πράγματα από την υπόλοιπη φωλιά. Και το θαυμάζω αυτό επάνω σου, πραγματικά το θαυμάζω. Αλλά το είδος μας έχει επιβιώσει πολύ καιρό και σύμφωνα με τις Γηραιές θα επιβιώσουμε ακόμα κι όταν οι Δίποδοι αφανιστούν. Κι όλα αυτά γιατί ...”

“Ναι, ναι, γιατί ακούμε τις συμβουλές των Γηραιών”.

Η Χερσαία προσπάθησε να συγκρατήσει το τρέμουλο στις κεραίες της. Ο,τι και να έκανε, δε θα κατάφερνε ποτέ να παραβγεί μια Ιπτάμενη. Και η συγκεκριμένη Ιπτάμενη ήταν αποφασισμένη να της κλείσει τον δρόμο.

“Εντάξει”, της είπε αποκαμωμένη, καθώς στρεφόταν προς έναν σκουπιδοτενεκέ, “πάω να φάω αποφάγια. Ικανοποιημένη;”.

Η Ιπτάμενη φτερούγισε γύρω της χαρούμενη.

 

***

 

Την επομένη το πρωί, όλες οι Χερσαίες συγκεντρώθηκαν στη φωλιά τους. Οι Γηραιές τις μέτρησαν μια μια, υπολόγισαν τις απώλειες. Ύστερα ήρθε η ώρα του κηρύγματος. Τα νεογέννητα είχαν φτάσει πρώτα, σκαρφάλωναν το ένα πάνω στο άλλο για να ακούσουν. Η γνωστή ιστορία. Ότι το είδος του θα επιβιώσει, ακόμα κι όταν τα Δίποδα αφανιστούν. Αρκεί να ακούνε τις Γηραιές. Η Χερσαία δεν άντεξε. Δεν ήθελε να ακούσει για άλλη μια φορά τη λίστα με τα απαγορευμένα κτίρια. Κίνησε να φύγει.

Σε ένα απομονωμένο σημείο της φωλιάς, ένα ζευγάρι κεραίες γυάλιζαν στο μισοσκόταδο. Κεραίες ανοιχτόχρωμες. Κεραίες Ιπτάμενης. Πήγε προς το μέρος της.

“Νόμιζα πως οι Ιπτάμενες δε συχνάζουν στους υπονόμους”.

“Ανησυχούσα για σένα”.

“Γιατί;”

Η Ιπτάμενη της χάιδεψε την πλάτη με την κεραία. Η Χερσαία κατάλαβε.

“Οι Ιπτάμενες δε ζευγαρώνουν με τις Χερσαίες”

“Ναι, έτσι λένε οι Γηραιές. Μόνο που… νόμιζα πως δεν άκουγες όσα έλεγαν οι Γηραιές. Πως ήσουν διαφορετική”.

Η Χερσαία κοίταξε τα νεογέννητα να θροΐζουν λίγο πιο πέρα, με τα μικρά, αεικίνητα ποδαράκια τους. Εκείνη δεν είχε προλάβει να τεκνοποιήσει. Φαντάστηκε τα αυγά της να εκκολάπτονται και να βγαίνουν από μέσα ιπτάμενα πλασματάκια. Ιπτάμενα, όχι χερσαία.

Και να περνάνε τη ζωή τους στους υπονόμους.

Και να τρώνε αποφάγια.

Όχι, όχι. Τα δικά της παιδιά θα τρέφονταν με ζάχαρη και σοκολάτα. Τα δικά της παιδιά θα κολυμπάνε σε σοκολατένια ποτάμια.

“Για λίγο μόνο”.

“Για λίγο μόνο τί;” ρώτησε η Ιπτάμενη.

“Θα μπούμε μέσα για λίγο. Μόνο για λίγο. Κι όταν γυρίσουμε πίσω, με τις κεραίες βουτηγμένες στο βούτυρο, τότε θα είμαστε αυτές που τόλμησαν. Και δε θα ακούμε πια τις Γηραιές. Θα φτιάξουμε δική μας φωλιά και τα παιδιά μας δε θα μεγαλώσουν με τα αποφάγια των Δίποδων”.

Η Ιπτάμενη ακινητοποίησε τις κεραίες. Έμεινε σιωπηλή.

“Εντάξει”, είπε τελικά. “Σήμερα το βράδυ”.

Η Χερσαία δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το τρέμουλο στις κεραίες της.

 

 

***

 

Η φωλιά των Δίποδων μύριζε σοκολάτα και ζάχαρη. Όπως στα όνειρά της. Το βρήκε καλό οιωνό. Η Ιπτάμενη έκανε κύκλους από πάνω της. Δεν αποφάσιζε να μπει. Υποτίθεται ότι θα έμπαινε πρώτη και μετά θα έκανε νόημα στη Χερσαία να ακολουθήσει.

Αλλά η Ιπτάμενη συνέχιζε να κόβει κύκλους και η Χερσαία δε μπορούσε πια να αντισταθεί στη σοκολάτα. Κίνησε προς τον τοίχο του απαγορευμένου κτιρίου. Η Ιπτάμενη σταμάτησε για λίγο και μετά έσπευσε να την προλάβει. Η Χερσαία είδε τα πορτοκαλί φτερά να εξαφανίζονται μέσα από ένα παράθυρο. Την ακολούθησε.

Όσο σκαρφάλωνε στον τοίχο, η μυρωδιά γινόταν πιο έντονη, πιο βασανιστική. Δεν άκουγε πια τα φτερά, αλλά φανταζόταν τη σύντροφό της να βουτάει τα πόδια της στη σοκολάτα, να κολυμπάει ολόκληρη μέσα στο καφέ υγρό. Να γίνεται καφέ από πορτοκαλί.

Μόνο που η σύντροφός της δεν ακουγόταν. Ίσως να είχε παρασυρθεί, να είχε μπει πιο βαθιά στη φωλιά. Ε, λοιπόν, δε θα λιποψυχούσε τώρα. Θα την ακολουθούσε, όπου κι αν είχε πάει.

Έφτασε στο περβάζι και μπήκε μέσα. Τα φτερά δεν ακούγονταν. Αλλά τώρα μπορούσε να δει την Ιπτάμενη. Βρισκόταν λίγο πιο πέρα. Γυρισμένη ανάσκελα, τα πόδια να συσπώνται, να χαροπαλεύει. Η Χερσαία πάγωσε. Κι όταν συνήλθε, ενστικτωδώς κίνησε προς το μέρος της ετοιμοθάνατης.

Ένα Δίποδο μπήκε στο δωμάτιο. Έβγαλε μια κραυγή όταν είδε την Ιπτάμενη και σηκώνοντας ψηλά το ένα πόδι, τη συνέθλιψε. Μαζί της συνέθλιψε και όλα τα όνειρα της Χερσαίας, τα ιπτάμενα παιδιά τους που θα μεγάλωναν σε μια δική τους φωλιά, ανάμεσα σε δύο ποτάμια σοκολάτας. Στράφηκε να φύγει, να εγκαταλείψει όσο το δυνατόν ταχύτερα αυτό το καταραμένο μέρος.

Τα πόδια της δε την υπάκουαν πια. Είχαν μουδιάσει. Επιστράτευσε όλη τη δύναμη της θέλησης της αλλά τα πόδια της συνέχισαν να μουδιάζουν ώσπου δε μπορούσαν πια να κρατήσουν το βάρος της και η Χερσαία αναποδογύρισε.

Όταν η σκιά του τεράστιου ποδιού ορθώθηκε από πάνω της, η Χερσαία τέντωσε τις κεραίες και οσφράνθηκε τον αέρα. Τουλάχιστον ο θάνατός της θα είχε μυρωδιά σοκολάτας.

 

σοκολατένια ποτάμια, Κανάρη.odt

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Starbuck

Καλησπέρα @Roubiliana
 

Spoiler

Αυτό το μικρό, μελαγχολικό παραμυθάκι μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ. Είναι το καλύτερό σου που έχω διαβάσει. Σε προηγούμενα φαίνεται σαν να κολλούσε η πένα. Εδώ, αντίθετα έχει μια πολύ ωραία και ονειρική ροή το κείμενο. Μου αρέσουν πάρα πολύ τα ονόματα και οι τόσες-όσες περιγραφές. Μου αρέσει η γλώσσα που έχει μια παιδικότητα ενώ ταυτόχρονα προορίζεται και για μία ενήλικα σαν κι εμένα που την ψάχνει όπου μπορέσει να την βρει. 
Μου άρεσαν οι ονειροπόλες επιθυμίες της Χερσαίας και της Ιπτάμενης και, αν και πολύ μελαγχολικό, μου άρεσε πολύ το τέλος. 
Είναι έτσι δοσμένο ώστε να μην βιώσουμε την ματαιότητα γιατί τουλάχιστον «είχε μυρωδιά σοκολάτας». 
Μου αρέσει που οι χαρακτήρες είναι θηλυκοί. Όχι τόσο για το καθαυτό του φύλου, αλλά γιατί μου λείπει στην λογοτεχνία και στην τέχνη γενικότερα. 
Ειλικρινά, είναι πάρα πολύ όμορφο. Μου βγάζει το ίδιο συναίσθημα που νιώθω όταν ακούω το βαλς των χαμένων ονείρων ή Detektivbyrån. Μια χαρμολύπη.

Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ωραία ιστορία, μέχρι το σχόλιο ότι θα επιζήσουν ακόμα και μετά από τα δίποδα έλεγα ότι πήγαινες για σκληροπυρηνική επιστημονική φαντασία. Μετά κατάλαβα τη φύση των χαρακτήρων. Διδακτική ιστορία επίσης, για τους κανόνες και για τους πειρασμούς!  Η γραφή σου μου άρεσε και τη βρήκα ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Η ιστορία ρέει αβίαστα και παραμυθένια, σαν ποτάμια σοκολάτας (περίπου). Και στο λέει μία φανατική οπαδός του Baygon αυτό. Και της σοκολάτας επίσης.

Κοσμοπλασία:

Τόσο καλή, ώστε ξεχνούσα τι πλάσματα πρωταγωνιστούσαν, το εννοώ. Και πρέπει να πω πως το είχα καταλάβει από τα ονόματα των χαρακτήρων, για κάποιο λόγο.

Χαρακτήρες:

Βλέπε περί κοσμοπλασίας. Λυπάσαι το μυρμήγκι, συμπαθείς τα μικρά, σου φαίνεται χαριτωμένο το θρόισμά τους. Υπάρχει μία φράση στο ratatouille, νομίζω, λέει: ποτέ δεν ξέρεις από πόσο χαμηλά μπορεί να ξεκινήσει κάποιος, ή πόσο χαμηλά μπορεί να βρεθεί ένα μεγάλο όνειρο ή ένα μεγάλο ταλέντο. Ή κάπως έτσι. Τα μικρά, βρωμερά και ταπεινά (κατά την κρίση μας πάντα) πλάσματα μπορεί να ονειρεύονται σπουδαία πράγματα και να τα πραγματοποιήσουν κιόλας. Αυτό μπορεί να μην αφαιρεί από το δίποδο το δικαίωμά του να υπερασπιστεί τη φωλιά του ενάντια στους εισβολείς όπως εκείνο επιθυμεί, αλλά έχει ενδιαφέρον να βλέπει κανείς και την άλλη σκοπιά. 

Γλώσσα:

Όπως πρέπει, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο

Γενικά:

Μία όμορφη ιστορία που θα βλέπαμε άνετα σε παιδικό παραμύθι, ίσως με τα προσφιλέστερα και πιο αποδεκτά μυρμήγκια στη θέση των ιπτάμενων και των χερσαίων κοριτσιών σου. Επίσης, και καθώς δεν έχω την παραμικρή ιδέα για για τις αναπαραγωγικές διαδικασίες που αφορούν στο είδος, αυτές θα ζευγάρωναν μεταξύ τους αν και θηλυκές; Fine by me, αλλά μου φάνηκε ότι ονειρεύονταν να τεκνοποιήσουν κιόλας. Να ωοτοκήσουν, οτιδήποτε δηλαδή. Δεν ξέρω αν στέκει βιολογικά. Διότι Η Ιπτάμενη, Η Χερσαία, παραπέμπει σε θηλυκά άτομα. Θα γονιμοποιούσαν η μία την άλλη; Ή η Ιπτάμενη νοείται ως η αρσενική; (Οπότε μπορούσες να τον ονομάσεις Ο Ιπτάμενος.)

Είσαι στο θέμα και έφτιαξες μια αξιοπρεπή ιστοριούλα. Υποθέτω δεν θα σου πήρε πολύ χρόνο, αλλά πάλι, στέκει μία χαρά. 

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή και καλή επιτυχία στον διαγωνισμό. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Αυτό που μου άρεσε εδώ είναι πως ενώ έχουμε μια πολύ μικρή ιστορία, βρίσκουμε αρκετές μπουκίτσες από σημαντικά πράγματα, όπως το δίκιο και η αδικία, η υποχρέωση, τα όνειρα, η οικογένεια, η αμφιβολία, η συνειδητοποίηση, η διαφορετικότητα, σαν ένας μικρός κύκλος ζωής τυλιγμένος με παραμύθι. Αν και δεν θα το έλεγα παραμύθι, ίσως να μοιάζει, αλλά η βάση του (και το τέλος του) είναι αρκετά σκληρή.

Μια όμορφη και αξιοπρεπής προσπάθεια, που διαβάστηκε με επιπλέον ευχαρίστηση μιας κι εγώ είχα ξεκινήσει κάποτε μια ιστορία με πρωταγωνιστή μια κατσαρίδα, την οποία φέρνω συχνά στο νου μου.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
South of Heaven

Γεια σου Roubiliana και μπράβο για τη συμμετοχή σου!

Ορίστε μερικά σχόλια από μένα:

Γενική εντύπωση: Ωραία και πρωτότυπη ιδέα. Σίγουρα όμως το πολύ μικρό της μέγεθος δεν την βοηθάει να παρουσιαστεί όπως θα έπρεπε και όπως σίγουρα θα μπορούσες να το κάνεις. Ξέρω πως γράφτηκε πολύ γρήγορα και σε ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου. Νομίζω αξίζει να ασχοληθείς περισσότερο με αυτήν όταν θα έχεις χρόνο.

Πλοκή: Λόγω του μικρού μεγέθους της ιστορίας η πλοκή είναι αρκετά απλή και εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο σκοπό. Δείχνει την απαγόρευση της εισόδου στη φωλιά των ανθρώπων και πως αυτή επηρεάζει την Χερσαία, προκαλώντας της την επιθυμία να κάνει παιδιά που θα ζήσουν μια ζωή χωρίς απαγορεύσεις. Είναι σίγουρα εντός θέματος.

Αυτό που με ξένισε περισσότερο είναι η ευκολία που άλλαξε συμπεριφορά η ιπτάμενη. Δηλαδή τη μια προσπαθεί να αποτρέψει την Χερσαία να μπει στο απαγορευμένο σπίτι και την επόμενη σκηνή πείθεται αρκετά εύκολα από την Χερσαία.

Κοσμοπλασία: Πρωτότυπη οπτική γωνία και ιδέα. Η περιγραφή της κοινωνίας και ο διαχωρισμός σε ρόλους (χερσαία, κουβαλητής, ιπτάμενη, γηραιές κτλ) ήταν από τα ενδιαφέροντα στοιχεία.

Χαρακτήρες: Η Χερσαία και οι επιθυμίες της είναι το κυριότερο και δυνατότερο στοιχείο της ιστορίας. Το γεγονός ότι θέλει να παραβιάσει την απαγόρευση και να προσφέρει μια ζωή με περισσότερες απολαύσεις στην επόμενη γενιά νεογέννητων είναι ισχυρό κίνητρο.

Γλώσσα: Χρησιμοποιείς μια χαρά τη γλώσσα. Δεν εντόπισα κανένα λάθος που να με πέταξε εκτός.

Ευχαριστούμε και πάλι για τη συμμετοχή σου και καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Καλησπέρα Βιβή,

 ήταν ωραίο το παραμύθι σου, παρά τις αποκρουστικές σε μας πρωταγωνίστριές του.

Τεχνικά είναι άρτιο, μια μικρή ένσταση έχω μόνο με τα ονόματα: μού φαίνονται πολύ λόγια και βαραίνουν κάπως το κείμενο.

Εγώ δεν λυπήθηκα τόσο με το μελαγχολικό τέλος. Δείχνει ότι η ζωή είναι μια φορά γλυκιά και δέκα φορές σκληρή για αυτά τα πλάσματα. Μια ιστορία για παιδιά που δεν είναι πολύ μικρά, ούτε ιδιαίτερα αθώα. Κι ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι μια κατσαρίδα πρωταγωνιστεί σε ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, την καφκική Μεταμόρφωση. Μήπως αυτά τα έντομα έχουν πολλά πράγματα να μας διδάξουν;

Τα λέμε στον επόμενο διαγωνισμό!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana
Posted (edited)

Καλημέρα. Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια (κάποιοι χρωστάτε ακόμα). Χαίρομαι που όλοι καταλάβατε ότι είναι κατσαρίδες. Είχα αμφιβολία. Ναι, έχω κ εγώ φοβία στις κατσαρίδες Ιρμαντα. Κι είναι Ο Ιπτάμενος κανονικά απλά το έβαλα στο θηλυκό γιατί το είδα ως επίθετο του κατσαρίδα. Όταν είδα το θέμα του διαγωνισμού σκέφτηκα αμέσως τον κήπο της Εδέμ κ το προπατορικό αμάρτημα. Η χερσαία είναι η Εύα, τα ποτάμια ο Τίγρης κ ο Εφρατης κ έβαλα κ λίγο γη της επαγγελίας στη συνταγή, εκεί όπου ρέει μέλι κ γάλα η σοκολάτα στην περίπτωση μας (ναι, λειτουργεί περίεργα το μυαλό μου. Μήπως να επισκεφτώ ψυχολόγο;) 

Edited by Roubiliana
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
9 hours ago, Roubiliana said:

Καλημέρα. Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια (κάποιοι χρωστάτε ακόμα). Χαίρομαι που όλοι καταλάβατε ότι είναι κατσαρίδες. Είχα αμφιβολία. Ναι, έχω κ εγώ φοβία στις κατσαρίδες Ιρμαντα. Κι είναι Ο Ιπτάμενος κανονικά απλά το έβαλα στο θηλυκό γιατί το είδα ως επίθετο του κατσαρίδα. Όταν είδα το θέμα του διαγωνισμού σκέφτηκα αμέσως τον κήπο της Εδέμ κ το προπατορικό αμάρτημα. Η χερσαία είναι η Εύα, τα ποτάμια ο Τίγρης κ ο Εφρατης κ έβαλα κ λίγο γη της επαγγελίας στη συνταγή, εκεί όπου ρέει μέλι κ γάλα η σοκολάτα στην περίπτωση μας (ναι, λειτουργεί περίεργα το μυαλό μου. Μήπως να επισκεφτώ ψυχολόγο;) 

Με μπερδεύεις μάνα μ'....πολύ με μπερδεύεις 😂😂😂

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM
10 hours ago, Roubiliana said:

Καλημέρα. Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια (κάποιοι χρωστάτε ακόμα). Χαίρομαι που όλοι καταλάβατε ότι είναι κατσαρίδες. Είχα αμφιβολία. Ναι, έχω κ εγώ φοβία στις κατσαρίδες Ιρμαντα. Κι είναι Ο Ιπτάμενος κανονικά απλά το έβαλα στο θηλυκό γιατί το είδα ως επίθετο του κατσαρίδα. Όταν είδα το θέμα του διαγωνισμού σκέφτηκα αμέσως τον κήπο της Εδέμ κ το προπατορικό αμάρτημα. Η χερσαία είναι η Εύα, τα ποτάμια ο Τίγρης κ ο Εφρατης κ έβαλα κ λίγο γη της επαγγελίας στη συνταγή, εκεί όπου ρέει μέλι κ γάλα η σοκολάτα στην περίπτωση μας (ναι, λειτουργεί περίεργα το μυαλό μου. Μήπως να επισκεφτώ ψυχολόγο;) 

Όχι μια χαρά είσαι, απλά είναι ο λόγος που γράφεις φάντασι!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ginger
On 6/24/2020 at 12:28 PM, Roubiliana said:

Καλημέρα. Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια (κάποιοι χρωστάτε ακόμα). Χαίρομαι που όλοι καταλάβατε ότι είναι κατσαρίδες. Είχα αμφιβολία. Ναι, έχω κ εγώ φοβία στις κατσαρίδες Ιρμαντα. Κι είναι Ο Ιπτάμενος κανονικά απλά το έβαλα στο θηλυκό γιατί το είδα ως επίθετο του κατσαρίδα. Όταν είδα το θέμα του διαγωνισμού σκέφτηκα αμέσως τον κήπο της Εδέμ κ το προπατορικό αμάρτημα. Η χερσαία είναι η Εύα, τα ποτάμια ο Τίγρης κ ο Εφρατης κ έβαλα κ λίγο γη της επαγγελίας στη συνταγή, εκεί όπου ρέει μέλι κ γάλα η σοκολάτα στην περίπτωση μας (ναι, λειτουργεί περίεργα το μυαλό μου. Μήπως να επισκεφτώ ψυχολόγο;) 

Αμαααν, κατσαρίδες ήταν τελικά; Εγώ κατάλαβα μυρμήγκια! Μάλλον επειδή μισώ τόσο πολυ τις κατσαρίδες αρνούνταν το σύστημα να το δεχτεί 😄

Πολύ ωραία ιστοριούλα αν και τώρα που έμαθα για τις κατσαρίδες δε μου φαινεται και τόσο στενάχωρο το τέλος, καημένα Δίποδα σκέφτομαι περισσότερο 😇

  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..