Jump to content

Η Κόρη και ο Νιός


Recommended Posts

Clerk1038

ΟΝΟΜΑ: Η Κόρη και ο Νιός

ΕΙΔΟΣ: Δραματικό

ΣΤΙΧΟΙ: 98

 

 

 

Άρπα δε θα βρεις σα κι αυτή το νου να ξελογιάζει

μήτε λιανό κιθαριστή με τέτοιο να λαούτο

 

Στον θρόνο απόψε κάθισε τον χρυσοσκαλισμένο

στα χείλη σου φέρε κρασί και ζώσου για ταξίδι

 

Σεργιάνι τέτοιο η καρδιά πως λαχταρά να έβγει

στα λουλουδάτα πρωϊνά στα ψηλωμένα δέντρα

 

Η ιστορία ξεκινά το όνομα θυμήσου

της κόρης που ξεστράτισε πύλες του παραδείσου

 

Μαλαματένια λέγα την με δέρμα λευκό άνθος

σγουρό μαλλί κατάξανθο μάτια μικρά σμαράγδια

 

Κίνησε η κόρη μιαν αυγή μια μέρα ωσάν τις άλλες

να πάει στην λίμνη να πλυθεί μόνη αυτή και οι στάλες

 

Την είδε μάτι αρσενικού άνδρας ξερός και μαύρος

την κλέβει στο λημέρι του δεμένη την κρατάει

 

Άντεξε η κόρη μέρες δυο την τρίτη του μιλάει

παρακαλώ σε άνθρωπέ πες πως μ’ ελευθερώνεις

 

Κι ο Κύρης μου είναι τρανός χρυσάφι σε φορτώνει

όσο αντέχεις να βαστάς και άλογο σου χαρίζει

 

Δεν νοιάζομαι τον Κύρη σου χρυσάφι δεν μ’ αγγίζει

μου φτάνει η ζήση εδώ που ζώ να λείπει το μπαξίσι

 

Εσένα θέλω για αγκαλιά εσένα για περβόλι

το στόμα σου το απαλό αξίζει την πλάση όλη

 

Απέλπιδα η κοπελιά τα κλάματα αρχινάει

μοιρολογάει ως την αυγή ύπνος δεν την κολλάει

 

Το κλάμα της το ήκουσαν τα άγρια τα ζώα

λυπήθηκαν τα άλογα λυπήθηκαν τα αηδόνια

 

Διάλεξαν τότε στα βουβά γιατί λόγια δεν ξέρουν

κόρακα τον περίεργο να φέρει μια βοήθεια

 

Πετάει ο κόρακας ψηλά κοιτάζει τους ανθρώπους

άλλοι του μοιάζουν φορτικοί άλλοι από ξένους τόπους

 

Θωρεί τους άρχοντες της γης καθένας ξιπασμένος

μετρά τους πλούσιους κι αιφνής φεύγει αηδιασμένος

 

Στους στρατηλάτες τους γερούς σκληρότητα μυρίζει

στους ιερείς τους κληρικούς λιβάνι τον ζαλίζει

 

Γυρνοβολά τη θάλασσα καράβια μα και σκούνες

ακούει βλαστήμιες και βρισιές καβγάδες και ανταρσία

 

Τέλος πλανιέται στους αγρούς η πείνα τον θερίζει

βλέπει τα σκιάχτρα κι αλυχτά κρώζει και αναστενάζει

 

Τον ελυπάται ένας νιός λεβέντης κυπαρίσσι

του ρίχνει ευθύς ένα μεζέ σε γούρνα τον ποτίζει

 

Ο κόρακας σαν χόρτασε και ήπιε απ’ το δώρο

απόφαση κάνει ορθή ότι έψαχνε το βρήκε

 

Αρπάζει το σκουφί του νιού το κλέβει και πετάει

καβάλα πίσω του αυτός τρέχει και αγωνιάει

 

Ο σκούφος είναι μπλε πλεχτό της σχωρεμένης μάνας

το τελευταίο τράτο της ανάμνηση παιάνας

 

Δύο μερόνυχτα στρατί την τρίτη μέρα φτάνουν

έξω απ’ τη πόρτα του ληστή τα κλάματα που φτάνουν

 

Αφήνει ο κόραξ το σκουφί χάνεται στο λαγκάδι

ακούει ο νέος την κραυγή την νιώθει σαν σημάδι

 

Μπαίνει ανδρείος στα σκοτεινά χωρίς λαμπάδα ή όπλο

τον οδηγεί η απλότητα τον διακατέχει η ζέση

 

Βρίσκει το αγροτόπουλο τον μαύρο άσχημο αλήτη

τι κλάμα ακούω τον ρωτά ποιο κρίμα εδώ έχεις κρύψει

 

Ποιος είσαι και του λόγου σου του αντιφέρνει ο αχρείος

ενώ τραβά τι σπάθα του και χάσκει σαν γελοίος

 

Με λένε Γιώργη και θαρρώ ξέρω τι έχει γίνει

έκλεψες για του λόγου σου ένα αθώο κορίτσι

 

Χτυπάει ο μαύρος και λυσσά μπαμπέσικα τον νέο

μα εκείνου η παληκαριά γλιτώνει το μοιραίο

 

Στα χέρια πιάνονται άγρια δόντια αίμα και ίδρος

γροικάει η κόρη και σιωπά τι να 'ναι αυτός ο ήχος

 

Τάζει φλουριά τάζει κεριά την προίκα δίνει όλη

μόνο ζητάει λευτεριά σπαράζεται με πόνο

 

Ακούνε οι δύο τον λυγμό της κόρης και τον τρόμο

φουντώνει ο Γιώργης καταγής ξαπλώνει τον ‘μοβόρο

 

Με χέρια δύο σαν τσαπιά πιέζει το μαχαίρι

ανοίγει φλέβα στην κοιλιά στο θάνατο τον φέρνει

 

Πλησιάζει στα ενδότερα στην αλυσοδεμένη

βλέπει για πρώτη του φορά τόση ομορφιά μαζεμένη

 

Η κόρη είναι καχύποπτη τον ερωτά ποιος είναι

τρία σημάδια να της πει και να την λευτερώσει

 

Με λένε Γιώργο και τη γη

δουλεύω για το βιός μου

 

Ένα σου λέω τα ζωντανά σ’ ακούσανε στο κλάμα

αντάμα μαζευτήκανε σου βρήκανε σωτήρα

 

Δεύτερο μάθε πως εδώ εγώ ήρθα για άλλο πράμα

ρούχο γαλάζιο και παλιό με έπιασε σαν αγκίστρι

 

Τρίτο δε βρίσκω βολετό ψέματα να σου είπω

έχεις την τόση ομορφιά ωσάν ουράνιος κήπος

 

Κοκκίνησε η κόρη μαθές λόγο δεν έχει άλλο

την αφόπλισε η ευγένεια η τιμιότης δίχως άλλο

 

Τώρα ανοίγει τα λουριά τώρα την λευτερώνει

ευθύς στον πύργο της την πάει στον Κύρη της την δώνει

 

Σε εκείνον όλα τα εξιστορεί η κόρη τα συμβάντα

και με το σίγμα και το νί του λέει τα μαντάτα

 

Ο Κύρης παίρνει απόφαση και βιάζει και τον νέο

έλα σε κάνω γιόκα μου την κόρη μου σου δίνω

 

Ο Γιώργης κατακόκκινος με τόλμη απαντάει

αν δεν το πει η Μαλαματή φεύγει και την ξεχνάει

 

Στα πόδια της γονατιστός πέφτει και την ζητάει

αυτή με πόθο ολόχαρο το ναι του απαντάει

 

Έτσι με γάμο και χαρά η ιστορία τελειώνει

ευφράνθηκε κάθε καρδιά ετέλειωσε το πάθος

 

Αν κάτι βρίσκετε άρχοντα με εμέ να μοιραστείτε

δώστε απερίσκεπτα πολλά στιγμή μην το σκεφτείτε

 

Γιατί ένα ταξιδιάρικο παιδί είμαι του δρόμου

σήμερα αν σας εύφρανα αυτό είναι το βιό μου

 

Φωτιά στου νού την θημωνιά αλλού αύριο θα βάνω

μέσ’ το ντουνιά θα σεργιανώ ωσότου να αποθάνω

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Nick V.

παιδιά του δρόμου είμαστε κι εμείς αδελφικά σου
σαν ταξιδιάρικα πουλιά νοιώθουμε την καρδιά σου

μας εύφρανες με φώς πολύ μας πήγες στα ουράνια
κι ας ζούμε μέσα σε βυθούς και σκοτεινά ποτάμια

κι εφόσον θέλεις να σου πω θα σου το πω να μάθεις
μες στο ντουνιά να σεριανείς μες στον ντουνιά να ψάχνεις

Edited by Nick V.
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Clerk1038

είσαι ωραίος. τώρα κλεισμένοι όλοι τουλάχιστον να ξέρουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..