Jump to content

Τα λάφυρα του νέου κόσμου


Recommended Posts

John Ernst

Όνομα Συγγραφέα: Νίκος Φερεντίνος
Είδος: dark fantasy
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 3813 (και χωρίς να κόψω!)
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για τον 53ο γενικό διαγωνισμό με θέμα: Λαβύρινθος

Βοηθητικά στοιχεία:  Μια ομάδα Βίκινγκ επιστρέφει από εκστρατεία στην Αμερική, με λάφυρα 5 Ιθαγενείς Αμερικανούς. Τα τέρατα που εξιστορούνται και ο λαβύρινθος ανήκουν στη μυθολογία των φυλών των Ιθαγενών Αμερικανών στην ευρύτερη περιοχή των σημερινών ΗΠΑ. 
ΑρχείοΤα λάφυρα του Νέου Κόσμου.pdf

 

Edited by Mesmer
Προσθήκη αρχείου
  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • Mesmer locked this topic
  • Mesmer unlocked this topic
  • 2 weeks later...
Nick V.

Καλή επιτυχία Νίκο.

Spoiler

Η ιστορία σου με μπέρδεψε λίγο. Χρειάστηκε να τη διαβάσω δύο και τρείς φορές για να πιάσω όλη τη δράση (και πάλι δεν ξέρω αν την έπιασα όλη). Αν δεν υπήρχε η λέξη λαβύρινθος μέσα στο κείμενο (και δεν ήξερα το θέμα του διαγωνισμού) δύσκολα θα σκεφτόμουν ότι υπήρχε ένας μέσα στην ιστορία.

Πλοκή:
Μια ομάδα Βίκινγκ κάνει ένα υπερατλαντικό ταξιδάκι, αιχμαλωτίζει πέντε ιθαγενείς ινδιάνους και επιστρέφει στην πατρίδα για να πάει να τους πουλήσει. Έλα όμως που ο ένας από τους ιθαγενείς, αυτός ντε, ο μεγαλόσωμος, έχει μαγικές ικανότητες και θα τους κάνει το βίο αβίωτο βάζοντάς τους μέσα σε έναν «μαγικό» λαβύρινθο. Promising? Hell yeah.

Γιατί όμως τους ακολούθησε οικιοθελώς και χωρίς να προβάλει αντίσταση; Ήξερε τι θα συμβεί τελικά και αποδέχθηκε τη μοίρα του; Μήπως δεν κατάλαβα κάτι; Ίσως. Θα ήταν περισσότερο πιστευτή η πλοκή αν είχε προβάλλει αντίσταση; Νομίζω πως ναι.

Κοσμοπλασία:
Νομίζω έχεις απ’ όλα. Βίκινγκς, ινδιάνους, σπαθιά, ασπίδες, αγριεμένη θάλασσα, κοφτερά βράχια, δράκο, υπερμεγέθεις αράχνες, ιπτάμενα κεφάλια με κοφτερά δόντια, φωτιές, ρούνους που φωσφορίζουν κ.λ.π.

Χαρακτήρες:
Ο Μπράντρ φαίνεται περισσότερο. Βέβαια είναι βουτηγμένος μέσα στη δράση (και στα μάγια) και δε σκέφτεται και πολύ.

Γλώσσα:
Θέλησες να δώσεις δραματικό ύφος στην αφήγησή σου και με ξένισες λίγο (π.χ. σε κάποια σημεία βρέθηκα να ξαναδιαβάζω την πρόταση αλλάζοντας τη σειρά των λέξεων). Επίσης με ξένισε και ο Λέιφ ή το Λέιφ (στο κείμενο το χρησιμοποιείς περισσότερο σαν ουδέτερο, ίσως εκ παραδρομής, π.χ. «...κάποια στιγμή το Λέιφ κυριεύει το μένος...»).

Συνολικά:
Χμμ. Η ιστορία σου με τράβηξε αλλά δεν με ενθουσίασε όσο θα ήθελα. Παρόλα αυτά, νομίζω ότι δεν είναι και εύκολο να έχεις τους ήρωες σου από την αρχή μέχρι το τέλος του διηγήματος μέσα στην δράση.
Τι θα ήθελα να δω; Ίσως λιγότερη δράση και περισσότερη αλληλεπίδραση μεταξύ των χαρακτήρων.
Έχω την αίσθηση ότι άφησες ένα καράβι Βίκινγκς και ινδιάνους στο ντεκόρ, περισσότερο απ' ό,τι θα έπρεπε (θα ήθελα να είχαν αντισταθεί και όλοι οι ινδιάνοι και να είχαν βγάλει το λάδι στους Βίκινγς μέχρι να τους δέσουνε).
Επίσης, αν έκανες την υπέρβαση και έβαζες τον ινδιάνο να καταλαβαίνει τη γλώσσα των Βίκινγκ (ή το ανάποδο) η ιστορία θα είχε, κατά τη γνώμη μου, περισσότερο ενδιαφέρον (π.χ. Ινδιάνος: «Τώρα να σε δω ρε χλωμέ κοκκινοτρίχη που θα σου πετάξω ένα δράκο από το πουθενά και θα τρέχετε όλοι σαν τα παιδάκια πάνω-κάτω στο κατάστρωμα να φωνάζετε τη μαμάκα σας», Μπράντρ: «Πλάκα κάνεις; Μην το καθυστεράς καθόλου. Φέρε μου τον να τον σφάξω! Ξέρεις πώς θα τρέχει το ασήμι στην αγορά του αλ χαλίλι; Νύχια, δόντια και κέρατα θα τα μοσχοπουλήσω.» Εντάξει, υπερβάλω λίγο αλλά σίγουρα θα μπορούσες να φέρεις την αλληλεπίδραση των χαρακτήρων στο δραματικό ύφος που ήθελες να περάσεις στους αναγνώστες σου. Από την άλλη, βέβαια, το τι μου αρέσει εμένα σίγουρα δεν είναι και κριτήριο για το τι θα γράψεις εσύ).
Θα χώραγαν όλα αυτά μέσα σε 3850 λέξεις; Ίσως ναι, ίσως και όχι (Για να πω την αλήθεια, προσωπικά και καλώς ή κακώς, λίγο θα με ενδιέφερε αν θα χωρούσαν. Θα προτιμούσα να με είχες κάπου επάνω στο κατάστρωμα να τρώω τα νύχια μου για να δω τι θα γίνει μετά. Βέβαια, ως ένα βαθμό το πέτυχες αλλά όχι όσο θα ήθελα).

 

Link to post
Share on other sites
Roubiliana

Καλή επιτυχία, Νίκο

Spoiler

Τίτλος : όχι πολύ ελκυστικός.

Πλοκή/χαρακτήρες : το αδύναμο στοιχείο. Δεν κατάλαβα γιατί προτίμησε να κρατήσει ζωντανό τον σκλάβο και να θυσιάσει το καράβι του και τον εαυτό του. Τους συντρόφους του το καταλαβαίνω. Τους έχει γραμμένους. Αλλά όταν ξεκίνησε η φθορά στο καράβι, έπρεπε να σκοτώσει τον σκλάβο. Ή όταν κινδύνευσε η δική του ζωή. 

Επίσης μπέρδεψα καπως τους κεντρικούς χαρακτήρες. Κι ήταν μόνο δύο. Δεν ήταν ξεκάθαροι οι στόχοι τους. Ούτε ο σκλάβος με έπεισε. Γιατί απλά δεν έσωνε τους συντρόφους του και τον εαυτό του; Στο τέλος όλοι πέθαναν.

Κοσμοπλασια : το δυνατό σημείο. Πρωτότυπη ιδέα ο υδάτινος λαβύρινθος. Μου άρεσε και το σχεδιάκι στο τέλος του διηγήματος. Επίσης το αγαπημένο μου κομμάτι ήταν η αυξομείωση της ταχύτητας του πλοίου. Σε κάθε στροφή δεν ήξερα αν θα πάνε γρήγορα ή αργά, αν θα είναι στενό ή φαρδύ το πέρασμα. Και αυτό δημιουργούσε μία ευχάριστη ατμόσφαιρα άγχους. Ο δράκος στο τέλος ήταν λίγο κλισέ αλλά ο υπόλοιπος λαβύρινθος ήταν πολύ πρωτότυπος κι έτσι το παραβλέπω.

Γενικά ήτανε μία καλή ιστορία που θα την είχα απολαύσει αν δεν με χαλούσαν τα θέματα της πλοκής. Δηλαδή εκεί που έμπαινα μέσα στην ιστορία, έλεγα, μα καλά, του καταστρέφουν το καράβι, Έλα τώρα, και αυτή η σκέψη με πετούσε έξω από την ατμόσφαιρα. Το τέλος μάλιστα με άφησε προβληματισμένη γιατί είχα μπερδέψει τους δύο χαρακτήρες και νόμιζα πως ο Λειφ είχε προδώσει τους συντρόφους του. Αλλά και όταν ξεκαθάρισα κάπως τους χαρακτήρες, πάλι δεν με έπεισε.

 

Link to post
Share on other sites
Starbuck

Καλησπέρα Νίκο, 

Spoiler

Ξεκινώντας, η ιστορία σου μού κίνησε την περιέργεια. Μου άρεσε το τοπίο, η γλώσσα, η όλη σκηνή. Ήθελα πολύ να δω τι θα γίνει παρακάτω. Αυτό χάλασε, όταν πολύ νωρίς με προϊδέασες, μου τό δωσες σχεδόν στο πιάτο, για το ποιος ευθύνεται για τις ανωμαλίες του ταξιδιού. Αυτό, πιστεύω,  είναι ένα στοιχείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί καλύτερα υπέρ της ιστορίας, θα μπορούσε, δηλαδή, να εντείνει την αγωνία και την περιέργεια αντί να μας την αφαιρέσει νωρίς νωρίς. Αμέσως μετά, άρχισα να νιώθω περίεργα με τον χρόνο στον οποίο είναι γραμμένο το κείμενο. Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, και θα μπορούσε να τίθεται απλώς ως ζήτημα γούστου. Με έχασες όταν συνειδητοποίησα ότι το κείμενο κυλάει με τον ίδιο ρυθμό από την αρχή μέχρι το τέλος (το οποίο μου άρεσε παρεμπιπτόντως). Και σε αυτή, όπως και στην προηγούμενη ιστορία σου που διάβασα, υπάρχει ένας καταιγισμός γεγονότων, τα οποία παρατίθενται περιγραφικά, χωρίς ιδιαίτερες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Και εδώ, αυτό που μου έλειψε είναι μια πιο βαθιά συσχέτιση του χώρου και των γεγονότων με τους χαρακτήρες. Θα προτιμούσα, ας πούμε, λιγότερα γεγονότα με επαρκή χρόνο το καθένα, για να προλάβω να τα βιώσω μαζί με τους ήρωες. Γενικά, η φαντασία σου οργιάζει κι αυτό είναι καλό! ίσως χρειάζεται ένα χαλινάρι πού και πού, όταν αρχίζει να αφαιρεί από την ιστορία, αντί να της προσφέρει. 

Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία! 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..