Jump to content

Recommended Posts



ΕΙΔΟΣ: Δραματικό




Κι αν ήμουν του καθρέφτη σου μιλιά

ψέματα θα ‘λεγα με μάτια σταθερά


Στον πάτο αν κατοικούσα του πιοτού

πάντα θα απέφευγα την ώρα του πρωϊνού


Μιας μελωδίας της χαράς εγώ απομίμηση

χρόνια θα βάραινα στη δόλια τη συνείδηση


Κιθάρα χάλκινη χορδή από κριθάρι

άδειο θα τύλιγα το ωραίο σου κεφάλι


Σαν μεντεσές σαν σκαλωσιά που δεν κρατάει

αίμα θα έπινα κρύσταλλο που δεν σπάει


Πως ξόδεψες χρόνια πολλά πως έπλασες σκουπίδια

τώρα θα πεις μονότονα πως φταίγαν τα παιχνίδια


Γυμνός στο φως του σκοταδιού μια κρύα λευκή λάμπα

άγριος καιρός θα 'ρθεί στιγμή να κλάψει η δόλια μάνα


Κάνεις στροφές δεν οδηγείς ρεύμα σε παρασέρνει

μιλάς θα ξέρεις λες το αύριο τι θα φέρει


Μην αρνηθείς ο πόνος σου ανάπηρη ήταν γλώσσα

κι αν θα χαθείς μην φοβηθείς σε έθαψε η δόξα

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..