Jump to content

Το λάδι και η φωτιά


Spark
Message added by Spark,

Νικήτρια ιστορία στον 54ο Διαγωνισμό Σύντομης Ιστορίας.

Recommended Posts

Γιώργος77
Posted (edited)

Όνομα Συγγραφέα: Γιώργος Αλυφαντής
Είδος: urban fantasy
Βία; Όχι
Σεξ; Ναι
Αριθμός Λέξεων: 3200
Αυτοτελής; ναι
Σχόλια: Για τον 54ο γενικό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα: Φωτιά

Το λάδι και η φωτιά.pdf Το λάδι και η φωτιά.doc

Edited by Spark
Προστέθηκε ένα link που παραπέμπει στον 54ο γενικό διαγωνισμό.
  • Like 5
Link to post
Share on other sites
  • Spark locked this topic
  • Spark unlocked this topic
John Ernst

Καλή επιτυχία καταρχάς. 

το κείμενό σου με συνεπήρε αρκετά, βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την πλοκή και κατάφερες να ταυτιστώ με τον ήρωά σου. Επιτυχημένη η χρήση της πρωτοπρόσωπης περιγραφής, είναι σίγουρα ένα ισχυρό πλεονέκτημα του κειμένου σου. 

Spoiler

Η κορύφωση ήταν ιδιαίτερη, μέσα στις προσδοκίες μου. Αυτό όμως που την ακολούθησε μου φάνηκε ιδιαίτερα διεκπαιρεωτικό. Θα προτιμούσα περισσότερο συναίσθημα, ίσως να μια αποτίμηση τι κέρδισε και τι έχασε ο ήρωας. (Σίγουρα είναι μια υποκειμενική άποψη αυτό)

Τι με ενόχλησε; Η απεύθυνσή σου σε μια κάστα ανθρώπων -τους οδηγούς νταλίκας και ταξί- με τρόπο απαξιωτικό.

Καλή επιτυχία. 

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Roubiliana
Spoiler

 

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή!

Τίτλος : πολύ καλός με έκανε να αναρωτιέμαι.

Χαρακτήρες : μου άρεσε που ο ήρωας μιλάει στο πρώτο πρόσωπο. Μου άρεσε η προσωπική του φωνή. 

Κοσμοπλασια : μου άρεσε η ανατροπή με τους δαίμονες. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν ξωτικό η κοπέλα. Και το στοιχείο με το ηφαίστειο πολύ καλό. Το διήγημα ήταν στα όρια μεταξύ τρόμου και χιουμοριστικό.

Διεκπεραίωση : μιλάμε για τις φωτιές της κόλασης, οπότε είναι εντός. Ευχάριστο διήγημα και απολαυστικό. 

 

Σου εύχομαι καλή επιτυχία!

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Ωραία ιστορία, προσεγμένη, με το μυστήριό της και τον αισθησιασμό της, ενώ έχεις πετύχει και την απόδοση των ρεαλιστικών μερών της ιστορίας. Αυτό με απογοήτευσε ήταν που δεν είχαμε μια οριστική απάντηση αλλα ΄μείναμε στις εικασίες.

Καλή επιτυχία.

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Nick V.

Γιώργο, καλή επιτυχία.
Το σχόλιό μου θα είναι λίγο φλύαρο (τι λίγο, δηλαδή, πολύ θα είναι). Ελπίζω να μη σε κουράσω.

Spoiler

Να πω ότι το κείμενό σου είναι για μένα το πιο καλογραμμένο σ’ αυτόν τον διαγωνισμό.
Προσωπικά δεν πολυγράφω πρωτοπρόσωπη γιατί τη βαριέμαι εύκολα και τη θεωρώ κάπως περιοριστική (αλλά αυτά είναι δικά μου θέματα, ξέρεις τώρα, όσα δεν φτάνει η αλεπού και τα σχετικά).

Είπα, λοιπόν, να κάνω ένα σχόλιο λίγο έξω από το πλαίσιο του διαγωνισμού μιας και νομίζω ότι θα σε ενδιέφερε περισσότερο να ακούσεις μια κάπως γενικότερη άποψη (κι ας είναι και λάθος).

Από τα δικά σου κείμενα στο σφφ, είχα διαβάσει μέχρι τώρα τα: Ντρόντεκ και Τέρυνθος. Διαβάζοντας και αυτό σου το διήγημα, μπορώ να πω ότι προβληματίστηκα. Αφενός γιατί περίμενα καλύτερο το τέλος (αλλά αυτό δεν έχει και πολύ σημασία). Αφετέρου γιατί αισθάνθηκα ότι διάβαζα μια παραλλαγή του Ντρόντεκ (τώρα γιατί μπορεί να είναι κακό αυτό, θα προσπαθήσω να στο πω παρακάτω).

Μπήκα, λοιπόν, στον πειρασμό να διαβάσω κι άλλα δικά σου κείμενα και κάθε ένα που διάβαζα με προκαλούσε να διαβάσω και το επόμενο (με τη σειρά που τα διάβασα τελικά: Ο ανιψιός της ζαβής, Το βιντεάκι, Horror Feminae, Tragus, Το Ξό, Ο θείος στο χωριό, Τάρταρα, Η γυναίκα του Ράμνο Μπορ, Goodbye Lovecraft, Πρεζόνι. Πρέπει να παρέλειψα νομίζω κάποια, κάπου θαμμένα. Αν υπάρχουν, πες μου).

Τι κατάλαβα; Ότι σαφώς κατέχεις την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, με ένα πολύ ζωντανό, όμως, και πολύ αυθόρμητο και αβίαστο ύφος. Στο ξεκάρφωτο, εμβαθύνεις σε λεπτομέρειες από εκεί που δεν το περιμένω και με έναν τρόπο που φαίνεται απόλυτα φυσικός και πιστευτός δίνεις στην αφήγησή σου την αίσθηση εξομολόγησης βιδώνοντάς με στην καρέκλα μου (ή στον καναπέ μου). Περιττό να σου πω ότι τόσο το χιούμορ που βγάζεις όσο και η φαντασία σου είναι του γούστου μου (πολύ του γούστου μου, όμως).
Παρόλα αυτά, όμως, (υπάρχει κι αυτό το όμως για να σου χαλάσει λίγο την αγιογραφία) όσες συνταγές για μακαρονάδα κι αν ξέρεις (ή μπορείς ακόμα να εφεύρεις), στην τελική, μακαρονάδα φτιάχνεις (για να μην παρεξηγηθώ, αυτό δεν στο γράφω καθόλου υποτιμητικά. Κι αν αναρωτιέσαι, ναι, είμαι και μακαρονάς).
Το πρόβλημα μου δεν είναι ότι ενδεχομένως να κουράσεις εμένα (τον αναγνώστη εμένα, που παρεμπίπτοντος δεν με κούρασες. Κάθε άλλο. Πέρασα ένα πολύ ευχάριστο Κυριακάτικο απόγευμα, και βράδυ να σου πω). Το πρόβλημα είναι ότι ίσως κάποια στιγμή κουραστείς και βαρεθείς εσύ.

Τι θα πρότεινα; Μην τυποποιείς τόσο πολύ τα διηγήματά σου (και ιδιαίτερα το τέλος που άλλοτε κλείνει απότομα και με συνοπτικές διαδικασίες -λόγω χώρου, ίσως- και άλλοτε πετώντας ερωτήματα προς κάθε κατεύθυνση). Βγάζεις μια αμηχανία που σ' εμένα τουλάχιστον δημιουργεί την αίσθηση ότι ακούω ένα ανέκδοτο μόνο και μόνο λόγω της αφήγησης αλλά στο τέλος δεν γελάω (ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια περιμένω ότι θα ξεκαρδιστώ. Το Ντρόντεκ, βέβαια, λειτούργησε σ' εμένα περισσότερο ως έμπνευση όταν το είχα διαβάσει).
Σίγουρα είναι θετικό να έχεις (και ομολογουμένως έχεις) πολύ καλή και αναγνωρίσιμη γραφή. Αλλά από τη στιγμή που θέτεις ο ίδιος τον πήχη πολύ ψηλά, απαιτώ (εντάξει, θα ήθελα) να τον κρατήσεις ψηλά και σε θέματα πλοκής αλλά και γενικότερης συνοχής της ιστορίας. Με ενοχλεί λίγο η βωμολοχία αλλά την χρησιμοποιώ κι εγώ, οπότε την έκανα γαργάρα όπου ήταν παραπάνω από όσο έπρεπε (ή απ' όσο θα την ήθελα). Μου άρεσες και στην τριτοπρόσωπη.

Θα ήθελα να σε δω και σε κάτι διαφορετικό από πλευράς δομής (ή/και γραφής ή π.χ. για αρχή κάνε τον αφηγητή σου αφηγήτρια, αν σιχαίνεσαι όλα τα άλλα δηλαδή) ώστε να μην γίνεσαι τόσο προβλέψιμος και να μην επαναλαμβάνεσαι.
Για παράδειγμα, την πρώτη φορά που διάβασα τη συμμετοχή σου, το τέλος το περίμενα να έρθει και σχεδόν με απογοήτευσε. Όχι τόσο για αυτή σου την ιστορία, όσο για το ότι έριξε λίγο στα μάτια μου την πολύ θετική εντύπωση που είχα για το Ντροντεκ. Τελικά σε έχω πρήξει μ' αυτό σου το διήγημα ή ακόμα; Να πω ότι και το Το Ξό ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη. Όπως και το Πρεζόνι -που με χτύπησες με ένα deja vu- Όπως και το Goodbye Lovecraft).

Αυτά βέβαια στην πρώτη ανάγνωση. Στην δεύτερη και στην τρίτη άρχισα να έχω αμφιβολίες, οπότε, όπως ήταν φυσικό για μένα, μπήκα στον πειρασμό να ξαναγράψω το τέλος στην ιστορία σου ακολουθώντας το ύφος σου (περισσότερο για να μου αποδείξω ότι είχα δίκιο την πρώτη φορά που το διάβασα. Κατέληξα, λοιπόν, με ένα άνευρο και ολίγον τι άνοστο κειμενάκι και άρχισα να σφυρίζω αδιάφορα).

Τι να κρατήσεις από τα παραπάνω; Τίποτα. Δες τα απλά σαν έναν δικό μου γενικότερο προβληματισμό (σκεπτόμενος περισσότερο ως «συγγραφέας», λέμε τώρα, παρά ως αναγνώστης). Αν είναι να κρατήσεις κάτι, κρατά το εξής: γράφε για ό,τι γουστάρεις και γράφε το όπως το γουστάρεις κι εγώ θα σε διαβάζω.

Κατά τα άλλα (και κλείνοντας την παρένθεση), χαίρομαι πολύ που κατέβηκες στον διαγωνισμό και που με τσίγκλησες με τη γραφή σου να διαβάσω περισσότερα κείμενά σου (μεταξύ μας, θα ήθελα να σε δω να κατεβαίνεις σε ό,τι παίζει στο σφφ, από διαγωνισμούς και συγγραφικά παιχνίδια μέχρι και τις συγγραφικές ασκήσεις της Ιρμάντα).

Θα ψιλοδιαφωνήσω λίγο με τον John Ernst στα σχετικά με την κάστα μιας και η οπτική του χαρακτήρα της ιστορίας σου είναι συγκεκριμένη και αυτήν καταγράφεις. Η προσωποποίηση της φωτιάς δεν με ξάφνιασε (ήταν και η δική μου πρώτη σκέψη για μια fantasy ιστορία) αλλά σαφώς την χειριστικές, τελικά, πολύ ωραία.

 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
Berenice

Ενδιαφέρουσα ιστορία (απ’ αυτές που σου αφήνουν μία «επίγευση» μετά), με στρωτή γλώσσα και χωρίς υπερβολές. Χειρίστηκες ωραία τη σκηνή της κορύφωσης, αν και θα ήταν δύσκολη, φαντάζομαι.

Αυτό που έχω να παρατηρήσω είναι πως μερικά πράγματα μου φάνηκαν να μένουν  λίγο στον αέρα. Εξηγούμαι: Πώς δέχτηκε, για παράδειγμα, η κοπέλα να χορέψει μέσα στο μαγαζί; Και γιατί δεν βλέπει τις φιγούρες, αφού έχει επίγνωση πως προκαλεί παράξενα πράγματα;

Σκεφτόμουν τέλος, πως ίσως θα ήταν καλύτερα (αφού αποφασίζεις να μην εξηγήσεις τι παίζει μ’ αυτήν) να την κάνεις εντελώς μυστηριώδη. Για παράδειγμα να μη λες για το παρελθόν της (χωρισμένοι γονείς κλπ). Καλύτερα να έμενε ένα μυστήριο το τι ή ποια είναι.

Αυτά… καλή επιτυχία.

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Clerk1038

Γειά σου Γιώργο77.

Ξεκινάς την ιστορία σου με ένα πετυχημένο αγκίστρι. Πόθος-Κορίτσι-Άγνωστο. Χρησιμοποιείς πολύ άνετα το σκηνικό της ιστορίας, το μαγαζί, τους γραφικούς ξενύχτηδες. Έχεις φτιάξει έναν αφηγητή με άποψη που μας παρασέρνει να τον ακούσουμε. 

Μια μικρή ένσταση. Το πραγματικό μικρό ηφαίστειο δεν είναι κάπως κωμικό. Η λεμονιά που κάηκε. Εδώ γίνονταν σόδομα και γόμορα, εννοώ τις σκιές. Αν και μικρό και χωρίς κάποια εξήγηση το φανταστικό στοιχείο εξυπηρετεί το θέμα. 

Νομίζω έχεις ξεκάθαρο έλεγχο της γλώσσας και δεν ξέρω να βρω άλλα σημεία για έλεγχο.

Καλή επιτυχία. 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Γεια σου Γιώργο! Τα σχόλιά μου:

Spoiler

Τίτλος: Ναι, περιγράφει την ιστορία, αλλά νομίζω μπορούσες να βρεις κάποιον τίτλο λίγο πιο πετυχημένο. Ή αλλιώς: η ιστορία σου είναι πολύ καλή, ο τίτλος την αδικεί (αν και ταιριάζει φουλ).

Κοσμοπλασία: Ωραία και επιτυχημένη περιγραφή της ζωής σε ένα μαγαζί της εθνικής, ρεαλιστική σκιαγράφηση τόσο των αισθημάτων του ήρωα όσο και των φορτηγατζήδων. Ειπώθηκε ότι ίσως μοιάζει να υποτιμάται η συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων. Μπορεί, αλλά στο παρόν κείμενο εξυπηρετεί μια τέτοια αντιμετώπιση. Ο ήρωας είναι εκτός αυτής της κάστας, βρέθηκε στη δουλειά αυτή από ατυχία, είναι γενικά σε άσχημη φάση και είναι λογικό να νιώθει ότι κατά κάποιον τρόπο την Σαντανέλλα την «μολύνουν» όσοι την πλησιάζουν, ή ότι τους πέφτει πάρα πολύ.

Πλοκή: Γενικά με ικανοποίησε. Έχεις καλή ροή του λόγου και οι ρυθμοί σου είναι σωστοί. Θα ήθελα ίσως να δω τον ήρωα να το ψάχνει λίγο περισσότερο τι σόι δαιμόνια έσκασαν στην αυλή του ξαφνικά μετά το σμίξιμό του με τη σαλαμάνδρα (εγώ κάτι τέτοιο φαντάστηκα πως ήταν, στοιχειακό). Να τη ρωτήσει πιο επίμονα, να σηκωθεί ίσως να κάνει δυο βόλτες εκείνη τη στιγμή, να βάλει τις φωνές. Τον τρόμαξε το θέαμα, τον απομάκρυνε από την κοπέλα αλλά νομίζω εκείνη τη στιγμή που τα πρωτοείδε θα έπρεπε να έχει κάποια πιο ουσιαστική αντίδραση.

Χαρακτήρες, Διάλογοι: Είναι ρεαλιστικοί και σωστοί. Ειπώθηκε πιο πάνω ότι ήταν καλύτερα να μην πεις τίποτα για το παρελθόν της, δεν συμφωνώ. Το ότι έχει παρελθόν καθιστά το αίνιγμά της ακόμη πιο δισεπίλυτο. Εννοώ, ένα πλάσμα που ξεφύτρωσε από το πουθενά είναι σαφώς πιο αναμενόμενο να έχει παρτίδες με τον el diablo παρά μια κοπέλα με μαμά, μπαμπά και γιαγιά (πολύ έξυπνο που δεν είδαμε ποτέ τη γιαγιά. Έτσι δεν ξέρουμε αν υπάρχει καν γιαγιά.) Btw ο ξαποδώς ήταν ο μπάρμπας που της έμαθε να χορεύει; Ο ήρωας όμως θα έπρεπε να έχει περισσότερες απορίες, όπως ήδη είπα. Δεν εννοώ να το ψάξει ιδιαίτερα, εφόσον φοβόταν, αλλά εκείνη τη στιγμή έπρεπε να δείξει πιο δυναμικά την αναστάτωσή του. Ένα άλλο που επίσης δεν με έπεισε απόλυτα είναι το πώς από τη μία την παρατάει και κόβει κάθε επαφή (επειδή είναι σατανοκόριτσο) και από την άλλη δεν μπορεί είκοσι χρόνια να την ξεπεράσει. (Άλλο δηλαδή να τη σκέφτεται που και πού και άλλο είκοσι χρόνια συνέχεια. Πώς μπόρεσε να την κόψει από τη συντροφιά του τόσο απόλυτα και να μην μπορεί ωστόσο να την ξεχάσει; Λίγο αντιφατικό. Εγώ σε μια τέτοια περίπτωση θα είχα πάει σε κανέναν παπά να με διαβάσει. Πάτερ ερωτεύτηκα έναν και έγιναν αυτά και είδα διαόλους και δεν μπορώ να τον ξεχάσω, λύσε τα μάγια, whatever.)

Διεκπεραίωση: Μία χαρά ιστορία, μας έχεις συνηθίσει σε τέτοια ποιότητα εξάλλου. Ο τίτλος μου κλώτσησε, τα ένα δυο σημεία που σου είπα, αλλά γενικά μου άρεσε πολύ το διήγημά σου.

Αυτά και καλή σου επιτυχία!

Edited by Ιρμάντα
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • Spark featured this topic
Γιώργος77

Σας ευχαριστώ όλες και όλους για τα σχόλιά σας, ιδίως τον Nick V. που κάθισε και διάβασε δέκα παλιότερα διηγήματά μου, γεμάτα λάθη και ελλείψεις (ελπίζω κάποια μέρα να με συγχωρέσει).

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι δεν υποτιμώ ούτε τους φορτηγατζήδες ούτε τους ταξιτζήδες.  Εκτιμώ το μπρουτάλ στυλ τους και ακούω πάντα με θρησκευτική ευλάβεια τις ιστορίες τους, τις λίγες φορές που μπαίνω σε ταξί.

Είναι λάθος μου που δεν φαίνεται καλύτερα στην ιστορία ότι ο αφηγητής είναι αρνητικός χαρακτήρας. Είναι ένα συντηρητικό άτομο, και δειλό. Όχι μόνο δεν κάνει καμία θυσία για την κοπέλα, αλλά δεν προσπαθεί καν να μάθει τι γίνεται. Οτιδήποτε έξω από την πεπατημένη, του δημιουργεί πανικό.

Au revoir...

👹

 

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
1 hour ago, Γιώργος77 said:

ελπίζω κάποια μέρα να με συγχωρέσει

τώρα με κάνεις και αισθάνομαι άσχημα...

1 hour ago, Γιώργος77 said:

Είναι λάθος μου που δεν φαίνεται καλύτερα στην ιστορία ότι ο αφηγητής είναι αρνητικός χαρακτήρας. Είναι ένα συντηρητικό άτομο, και δειλό. Όχι μόνο δεν κάνει καμία θυσία για την κοπέλα, αλλά δεν προσπαθεί καν να μάθει τι γίνεται. Οτιδήποτε έξω από την πεπατημένη, του δημιουργεί πανικό

Άντε καλέ. Υπάρχουν αρνητικοί χαρακτήρες στην λογοτεχνία; Ενδιαφέροντες χαρακτήρες, μάλιστα (εγώ έναν τέτοιον είδα στην ιστορία σου. Απλά, θα ήθελα να τον είχες περάσει από ένα καθαρτήριο, έστω, στην ανάγκη, να του έδινες ένα καθαρτικό, τον ορό της αλήθειας, κάτι τέλος πάντων για να μην μείνει μετέωρος π.χ. σκέψου να τον είχες βάλει να πει, πάνω-κάτω, στο τέλος της ιστορίας, μετά το «κάθε βραδιά τα τελευταία είκοσι χρόνια», αυτά που λες εσύ τώρα εδώ για λογαριασμό του μέσα σε δύο γραμμές.)
 

Edited by Nick V.
  • Thanks 1
  • Haha 1
Link to post
Share on other sites

Το να μην παίρνει ρίσκα δεν τον κάνει απαραίτητα αρνητικό χαρακτήρα, και το ότι ξαφνικά βρίσκεται αντιμέτωπος με το αλλόκοσμο δεν τον βοηθάει. Ίσως θα έπρεπε να έχουμε δει λίγο ότι δεν βγαίνει εύκολα από τις συνήθειες και τη ζωή που έχει οργανώσει. Θα μου πεις ο περιορισμός των λέξεων, το κατανοώ απόλυτα.

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..