Jump to content

Μαρμάρινη εμμονή


Recommended Posts

Όνομα Συγγραφέα: Γιώργος Χριστοδούλου
Είδος: φαντασία
Βία; (Όχι;)
Σεξ; (Όχι)
Αριθμός Λέξεων: 3410
Αυτοτελής; (Ναι)
Σχόλια: Στο πλαίσιο άσκησης για το εργαστήρι δημ. γραφής Tales of the Wyrd
Αρχείο:

Μαρμάρινη Εμμονή.odt Μαρμάρινη Εμμονή.pdf

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...

Μιας και το διάβασα, είπα να αφήσω και ένα σχόλιο (καλοπροαίρετα και ως απλός αναγνώστης, πάντα).

Spoiler

Η κοσμοπλασία έχει ενδιαφέρον. Η γραφή σου σκαλώνει, νομίζω, σε αρκετά σημεία (ίσως ήθελε μερικά περάσματα ακόμα). Ο τίτλος θα μπορούσε να ήταν καλύτερος. Οι διάλογοι στο πρώτο κομμάτι (ίσως και στο δεύτερο) δεν είναι αρκετά ξεκάθαροι ως προς το ποιος μιλάει. Η ιστορία, μου φάνηκε κάπως μπερδεμένη και, νομίζω, σταματάει απότομα (όσο μπερδεμένη ήταν η Ιζαμπελύν στο τέλος, άλλο τόσο ήμουν και εγώ, π.χ. μπορεί να κατάλαβα κάτι λάθος, αλλά είχα την αίσθηση ότι το παιδί ήταν του Κεμιράν. Ωραία η ιδέα της ληστείας, άλλα, πέρα από αυτό, δε βρήκα να χρησιμεύει σε κάτι την ουσία της ιστορίας). Γενικότερα, πολλοί χαρακτήρες για τόσο μικρό κείμενο και μεταφέρεις και την αφήγηση από τον έναν στον άλλο χωρίς να αφήνεις τον αναγνώστη να σταθεί σε κάποιον (αν ήταν μεγαλύτερη η ιστορία σου δεν θα μου χτύπαγε τόσο πολύ. Βέβαια, ο Τζάκωβ τραβάει κάπως τα βλέμματα μιας και, ως ένα βαθμό, όλη η ιστορία είναι γραμμένη επάνω του). Το βασικό μου πρόβλημα, όμως, είναι η Ιζαμπελύν. Κατά τη γνώμη μου, από τη στιγμή που την επαναφέρεις στη ζωή γίνεται ο πιο σημαντικός σου χαρακτήρας και πάνω που αποκτά ενδιαφέρον και η ιστορία, την κλείνεις με συνοπτικές διαδικασίες (στο τέλος την εμφανίζεις να πείθεται με τις ατάκες «ξέχνα τους όλους... ξέχνα τον και αυτόν» Το ότι δεν με πείθεις εμένα ως αναγνώστη, νομίζω σημαίνει ότι η Ιζαμπελύν, ως χαρακτήρας πλέον, ήθελε δουλειά. Από την άλλη, ο Τζακώβ πηγαίνει στην πηγή και δεν πίνει νερό. Αυτό χτυπάει λίγο άσχημα και κάνει και τον Τεράνθιμο να φαίνεται ξεκάρφωτος. Εφόσον επέλεξες να θυσιάσεις τον Τζακώβ, θα έπρεπε, νομίζω, να αναπτύξεις τον Τεράνθιμο περισσότερο για να ισορροπήσεις καλύτερα και την ιστορία -και αυτό γιατί το τέλος, όπως το έχεις γράψει, δεν το βλέπω, εγώ τουλάχιστον, σαν ανατροπή ή κάθαρση. Ίσως θα έπρεπε να το ξαναδείς συνολικά και να το μεγαλώσεις, αν θα σε ενδιέφερε, δηλαδή, να βγεις από το πλαίσιο της άσκησης). 

 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..