Jump to content

Βραδυφλεγείς Αντηχήσεις


Recommended Posts

EmberRoar

Όνομα Συγγραφέα: Νικόλαος Κουτσούρης
Είδος: Τρόμος
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 3850 (συν 16 στίγματα και τίτλος)
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για τον 55ο γενικό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα: Οικογένεια
Αρχείο: Βραδυφλεγείς Αντηχήσεις.pdf

  • Like 4
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites
  • Ghost locked this topic
  • Ghost unlocked this topic
gismofbi
Spoiler

Για αρχή, ο τίτλος σου είναι εκπληκτικός. Ο τρόπος γραφής σου μου θύμισε κάτι παλαιικό, όπως έγραφαν οι παλιοί συγγραφείς τρόμου περασμένων αιώνων. Ενώ γενικά μου φαίνεται βαρύς και δύσκολος, στις ιστορίες τρόμου κολλάει γάντι κι εδώ νομίζω πως ενισχύει το κλίμα τρόμου που δημιούργησες. Φαίνεται πως ξέρεις να γράφεις και το κάνεις καλά, με πλούσιες εικόνες, δυνατές περιγραφές και αιχμηρούς διαλόγους. Εύγε!

Καλή σου επιτυχία!

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
freyaO

Η τεχνική σου  και η γλώσσα σου είναι πολύ ιδιαίτερες, με χαρακτηριστική ανάπτυξη και  με πολύ κόπο απο οτι φαίνεται και με δύσκολη δομη έχεις δώσει την ιστορία σου.
Η  ιστορία σου είναι πολύ κοντά και σε παρόμοια δικά μου ενδιαφέροντα,και είναι επίσης σημαντικό που αναφέρθηκες στη συγκεκριμένη και πιο δυσδιάκριτη κάπως κοινωνικη διάσταση, μου άρεσε το στοιχείο του τρόμου και το αποτέλεσμα στον αναγνώστη είναι δυνατό,καλή επιτυχία και συνέχεια σε ότι κάνεις επίσης !
 

Edited by freyaO
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Clerk1038

Γειά σου EmberRoar. Η σουρεαλιστική ιστορία σίγουρα φέρνει αμηχανία. Δύσκολα συναισθήματα. Έχεις να πεις πολλά για αυτούς τους χαρακτήρες. Κατά την ταπεινή μου άποψη τα στολίδια στις προτάσεις, τα επίθετα οι περιγραφές, το λεξιλόγιο, θέλει μια γενναία μείωση. Πρέπει να λογοκρίνεις τον εαυτό σου. Όχι στην ουσία του κειμένου. Αλλά στην εκτέλεση της ιστορίας. Μια ιστορία είναι η ιδέα βέβαια, αλλά είναι και η εκτέλεση. Η εκτέλεση εδώ κουράζει. Βέβαια έχει σπάνιο θέμα και τελικά διαβάζεις ως το τέλος. Μπορείς να δοκιμάσεις και πιο λιτά. Επειδή υποψιάζομαι ότι σου κόστισε να γράψεις τόσα, ένα μπράβο. Εύχομαι καλή επιτυχία.

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Nick V.
Spoiler

Η γραφή σου δεν με τράβηξε όσο θα ήθελα (σε αρκετά σημεία κατά την ανάγνωση έκανα νοερά ένα υποτυπώδες editing). Ο τίτλος σου, επίσης, μου φάνηκε λίγο περίπλοκος (π.χ. θα μπορούσε να ήταν «Πυρίκαυστες Συνηχήσεις» και θα μου έδινε την ίδια αίσθηση. Συνήθως, είμαι οπαδός της απλότητας. Θα μου ακουγόταν καλύτερα το «Αναμνήσεις στη φωτιά» ή κάτι αντίστοιχο). Γενικότερα, είχες πολλές και ωραίες ιδέες αλλά έχω την αίσθηση ότι φόρτωσες αρκετά την πλοκή σου. Σαν να προσπάθησες να βάλεις τα πάντα μέσα στο διήγημα και το βάρυνες. Η μικρή επεξήγηση πριν την τελευταία σκηνή σου είναι ίσως μια ένδειξη ότι το κείμενο χρειαζόταν μεγαλύτερη ανάπτυξη (ή διαφορετική προσέγγιση ώστε να φανούν κάποια πράγματα από πιο νωρίς). Η ιστορία πίσω απ' την πλοκή σου είναι αρκετά σκοτεινή και από ένα σημείο και μετά ακούγεται κάπως τραβηγμένη και υπερβολική. Ίσως θα έπρεπε να δουλέψεις λίγο περισσότερο τους χαρακτήρες σου. Νομίζω υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης ώστε να αποδώσεις καλύτερα και πιο στρωτά αυτό που είχες στο μυαλό σου (και χωρίς να σε περιορίζει ο αριθμός των λέξεων). Θα σου πρότεινα να το αφήσεις για κάνα εξάμηνο στην άκρη, να το ξεχάσεις λίγο, και μετά να το ξαναπιάσεις.

Καλή επιτυχία.

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Nakraal
Spoiler

Χτυπάς την θεματική κατακέφαλα, ίσως περισσότερο από κάθε άλλο κείμενο: μια βαριά, πολύ βαριά δυσλειτουργική οικογένεια. Κάνεις καλή προ-οικονομία, και κατάφερες να μου βγάλεις έντονα αρνητικά συναισθήματα για τους γονείς• την μάνα την σιχάθηκα και τον πατέρα τον φοβήθηκα.

Υπάρχουν μερικά σημεία χρυσάφι στο κείμενο, που όμως είναι θαμμένα σε πολύ βαριά πρόζα. Στην τριτοπρόσωπη γενικά δεν θέλουμε πολύ εξεζητημένη γλώσσα γιατί τραβάμε την προσοχή από τον ήρωα στον αφηγητή, και αυτό είναι κάτι που γίνεται στο κείμενο: η προσοχή φεύγει από τον Μανώλη και το πως αισθάνεται, πως αγωνιά και πάει αλλού. Ίσως για αυτό και να έβγαλα συναισθήματα για τους υπόλοιπους παρά τον ήρωα. Όπως είπα όμως υπάρχουν και κομμάτια χρυσάφι. Όπως το καπνίζοντα προσωπείο του πατέρα• και αμέσως μετά ΣΛΑΠ! “δεν ντρέπεσαι να έρχεσαι εδώ χωρίς να θυμάσαι το πρόσωπο του πατέρα σου;” Ανατριχίλα!

Ο τίτλος είναι εξαιρετικός, πολύ εύστοχος, όπως ήταν και η επιλογή των ονομάτων των χαρακτήρων με πρώτο και καλύτερο του πατέρα. Θύρσος; Δεν το έχω ξανακούσει, αλλά βγάζει κάτι άγριο. Το όνομα της μάνας είχε και διπλό (ίσως και τριπλό;) νόημα.

Το κλείσιμο είναι πολύ πρέπον και όμορφο. Η αποκάλυψη με την σωστή προ-οικονομία της, και με τον ήρωα να βγαίνει από το υπόγειο με μια κάθαρση.

Η ιδέα ήταν πολύ καλή, υπήρχαν πανέμορφα κομμάτια μέσα, και αν είχες επιλέξει απλότερη γλώσσα θα είχες μια υπέροχη ιστορία. Αν όντως είναι το πρώτο διήγημα που γράφεις είναι μια εξαιρετική πρώτη προσπάθεια.

Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Roubiliana
Spoiler

Ο τίτλος εμένα δεν μου άρεσε. Επηρεασμένη αρνητικά από τον τίτλο, και η πρώτη σελίδα μου φάνηκε βαριά κι αν δεν έπρεπε να το διαβάσω μπορεί να το παρατούσα. Ωστόσο στην συνέχεια εξελίχθηκε ωραία. Μου άρεσε αυτό το κλίμα weird. Νομίζω πως σε αυτό το είδος το weird ανήκει η ιστορία σου. 

Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
Ιρμάντα

Καλησπέρα Νίκο!

Spoiler

Γλώσσα: Θα συμφωνήσω με Roubiliana, η πρώτη σελίδα ειδικά δείχνει κάπως βαριά και άκαμπτη. Γενικά είσαι καλός στη γραφή, έχεις λεξιλόγιο και ποιητικό λόγο. Έχεις όμως μία τάση προς την ακαμψία. Σαν να χρειάζεται λίγο πιο χαλαρή αίσθηση στο κείμενο που γράφεις. Είχες κάτι το δύσκαμπτο στη γραφή σου που, μαζί με το σουρεαλιστικό και ονειρικό σου θέμα δυσκόλευε στο να σε διαβάσουμε απρόσκοπτα.

Χαρακτήρες: Και μετά τον Ανώνυμο Μπεκρή Βιαστή Μπαμπά και τον Γιάνναρο το καρέ συμπληρώνεται με Θύρσο και Αρσενία. Μα πόσο ωραία ονόματα διάλεξες. Και τα δύο αποπνέουν κακή και βαριά δόνηση. Τι είναι το σουσουδάκι παρακαλώ να μας πεις, είναι δαντελωτή μανσέτα, μανίκι; Λοιπόν οι χαρακτήρες είναι ανατριχιαστικοί. Σε συνδυασμό με ένα θρησκοληπτικό περιβάλλον γίνονται τέρμα εφιαλτικοί. Αηδιαστικοί, ασφυκτικοί. Πρέπει να τους κάψει και να τους ξανακάψει. Και άλλη μία για σιγουριά. Όπως κατάλαβες θεωρώ πως είναι πειστικοί και πετυχημένοι. Μπρρρρ.

Πλοκή: Διαλέγεις δύσκολες φόρμες. Στο σουρεαλισμό πρέπει να είσαι μεγάλος μάστορας για να μην χάνεται ο αναγνώστης. Εδώ κάπου χανόμουν λίγο. Λίγο μόνο αλλά χανόμουν. Μία λιγότερο άκαμπτη γλώσσα θα σε βοηθούσε. Κάπου η αφήγηση δεν έρρεε και επειδή δεν υπήρχε ακριβώς πλοκή αλλά μόνο σκηνές και άλλες σκηνές και άλλες σκηνές, μπορούσε κανείς να χάσει κάπως το νήμα. Ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ, αν όχι, ρώτα.

Τίτλος: Ταιριαστός αλλά δεν είναι ελκυστικός. Δλδ δεν θα έβλεπα αυτόν τον τίτλο σε μία συλλογή και να πω, α, αυτό θα έχει ενδιαφέρον. Είναι και ο τίτλος, πώς να στο πω, καπως άκαμπτος.

Διάλογοι: Ικανοποιητικοί, σωστοί, θα μπορούσαν και καλύτεροι. Θα ήθελα να ακούσω περισσότερα από την παράνοια της Αρσενίας για παράδειγμα. Και πλεγμένα σε διάλογο, όχι απλά να μονολογεί μέσα σε μία τουαλέτα προσπαθώντας να ποτίσει το παιδί της κολόνια.

Διεκπεραίωση: Εντός θέματος και εντός είδους του τρόμου. Surreal horror θα το έλεγα εγώ. Και weird ίσως. Διάβασε Περικλή Μποζινάκη, θα τον βρεις του γούστου σου.

 

Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου!

Επιπλέον:

Spoiler

 

 

Edited by Ιρμάντα
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Για μένα, η πραγματική ιστορία τρόμου ήταν να εκθέσω γραπτό μου σε κοινό. Και αυτό το φόρουμ μου επέτρεψε κάτι τέτοιο, με έφερε στην θέση να κρίνω και να κριθώ, να μάθω και να εξελιχθώ.

Έβλεπα, με άγχος, τις προβολές του κειμένου να αυξάνονται μέρα με την μέρα. Και μέσα στο δίμηνο του διαγωνισμού το διήγημα κατάφερε να μαζέψει τις περισσότερες προβολές. Ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να αναμένω για την πρώτη φορά που θέτω κάτι στον έξω κόσμο. 😊

Ευχαριστήθηκα πολύ να γράφοντας το κείμενο. Όταν τελείωσα το διήγημα, το διάβασα και το βρήκα όμως αρκετά βαρύ -- επομένως, είναι σημαντικό ότι είχα εντοπίσει το ίδιο θέμα και με αυτό που υπέδειξαν και τα πολύ εποικοδομητικά σχόλια. Η ιστορία χρειάζεται και κάποια απλότητα για να αναδειχθεί. Έτσι έχω ξεκάθαρο στόχο για ποια στοιχεία των κειμένων μου θα προσέχω από δω και μπρος, για να εξελιχθώ. Άλλωστε αυτή είναι η ομορφιά.

Θα περιοριστώ σε ένα απεριόριστο ευχαριστώ. 😄

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
  • Upcoming Events

    No upcoming events found
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..