Jump to content

Αφυπνίζοντας τα Αστέρια


Recommended Posts

Ιρμάντα

Γειά σου Νίκο και καλή χρονιά!

 

Spoiler

Πλοκή: Λοιπόν η ιστορία σου είναι καλή και σίγουρα το σύμπαν σου, η κοσμοπλασία, από τη μια οι Αστροφόροι και όλη τους η προϊστορία και από την άλλη οι άνθρωποι έχει πολύ ενδιαφέρον. Κάπου προς το τέλος έχασα λίγο το νόημα της θυσίας. Ότι δηλαδή ο Σερσάζ είχε συμμαχήσει με τον Νοθ το καταλαβαίνουμε, αλλά ήθελα νομίζω κάπως περισσότερα στοιχεία σχετικά με αυτό. Γενικά η τελική μεταστροφή μου φάνηκε υπερβολικά γρήγορα, ή υπερβολικά εύκολη. Τι ακριβώς πέτυχε ο Σερσάζ θυσιαζόμενος; Δεν είμαι σίγουρη πως το κατανόησα ακριβώς. Να συγκινηθούν οι λοιποί αστροφόροι και να επέμβουν; Επίσης η πλοκή σου μου δίνει κάπως την εντύπωση πως αποτελείται από στιγμιότυπα. Σαν να ήταν η ιστορία σου ξέρω ‘γω πέντε σελίδες μεγαλύτερη και να διέγραψες παραγράφους για να σου βγουν οι λέξεις. Είδα βιαστική ελαφρώς την κορύφωση του δράματος. Δεν ξέρω αν ο Ρέις όντως είχε ελπίδες να πετύχει το τέχνασμά του. Αν νικούσε η πολεμίστριά του θα έπρεπε να αποκαλυφθεί ότι ήταν αστροφόρα και ενδεχομένως θα ακυρωνόταν η μονομαχία.

Γλώσσα: Είναι πολύ θετικό ότι έχεις το προσωπικό σου ύφος. Ίσως το παράκανες κατά τόπους που έλειπαν τα άρθρα σου, έγειρε κεφάλι, έκλεισε μάτια, έχεις κάποια τέτοια.

Χαρακτήρες: Διακριτοί οι ρόλοι και ξεκάθαροι. Επειδή μου δίνεις όντως την εντύπωση ότι βιάστηκες λίγο στο τέλος θα πω ότι μπορούσαν να είναι πιο ανάγλυφοι, πιο άρτιοι, αν υπήρχαν περισσότερες λέξεις. Επίσης οπτικοποίησα πολύ ωραία τους αστροφόρους, με σκούρο δέρμα, κρυσταλοδομές και όλα.

Διεκπεραίωση: Τήρησες όλα τα στοιχεία που δόθηκαν. Γενικά μία καλή ιστορία. Νομίζω θα την διάβαζα ευχάριστα και σε πιο ανεπτυγμένη εκδοχή.

Αυτά από μένα και καλή επιτυχία στο παιχνίδι!

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Roubiliana
Spoiler

Η ιστορία σου είναι σίγουρα πρωτότυπη. Μου άρεσε η μονομαχία ανάμεσα σε διαφορετικά είδη. Περιέγραψες με πολύ ωραίο τρόπο το άλλο είδος. Μου αρέσει επίσης πως η όλη ιστορία είχε και παρελθόν και πλούσια κοσμοπλασια. Ο τίτλος επίσης είναι πολύ καλός. Στο μεταξύ έχω και μία ευαισθησία απέναντι στις έγκυες και τα παιδιά, οπότε με κέρδισες και σε αυτό το κομμάτι. Θα συμφωνήσω με την προηγούμενη κριτική, δεν κατάλαβα πλήρως πού κολλούσε η θυσία του Σερσαζ. Ούτε πώς πείστηκαν οι κάτοικοι του ουρανού ξαφνικά μετά από τόσα χρόνια απουσίας να επέμβουν. 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Clerk1038

Γειά σου Νίκο. Καλή χρονιά και με έμπνευση. Και τι όμορφη έμπνευση έχεις σε τόσες λίγες λέξεις. Ένα υπέροχο αλληγορικό story που δείχνει πως φταίμε για την μοναξιά που φέρνουμε στον εαυτό μας. Δεν γίνεται πάντα να φταίνε όλοι οι άλλοι. Κάποτε αποφασίσαμε εμείς να φύγουμε στα αστέρια. Να εγκαταλείψουμε τους κοινούς ανθρώπους στη μοίρα τους. Σίγουρα όμως ο καθένας έχει τον λόγο του. Οι ελεύθεροι και ωραίοι ζουν σε κάποιες φυλακές. 

Να σου πω πως η έλλειψη κάποιων απλών άρθρων είναι ακόμα και ενοχλητική ενώ μου φαίνεται ότι το έκανες σκόπιμα δεν καταλαβαίνω τον λόγο. Η περιγραφή της ηρωίδας ήθελε λίγο ακόμα. Το όνομα τρομερό. Αλλά δεν κατάλαβα είναι πέτρινα πλάσματα; Είναι θαλάσσια πλάσματα; Μάλλον όχι δεν ήξερε κολύμπι. Είναι κάτι από τα αστέρια. Πάντως μου φτάνει για να με ταξιδέψει. Αν και αναμενόμενη, η συνάντηση-μονομαχία με τον αγαπημένο, έρχεται για μένα εντελώς φυσικά. Άλλωστε ποιος άλλος θα μας έκανε να νοιώσουμε κάτι εκτός από τον σύντροφο; Η μάχη έχει σωστή διάρκεια αλλά μερικές λάθος περιγραφές. τίποτα που δεν αλλάζει με λίγο προσοχή. Να πω την αλήθεια αυτό που με χάλασε είναι η τελευταία χαλαρή σκηνή με τους ανθρώπους. Είχε μαζευτεί μια ένταση, ένα κάτι. Το να αλλάζεις ονόματα στους πειρατές τους τυχαίους κακούς δεν δίνει τίποτα. Ίσως μια μικρή συνομιλία με την αστροφόρο να ταίριαζε καλύτερα. 

Ένα κείμενο που δείχνει ζωηρή φαντασία και μεράκι. Εύχομαι να γράφεις και να ανακαλύπτεις τον δρόμο της έκφρασης σου. Να είσαι καλά. Καλή επιτυχία.   

Edited by Clerk1038
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
Nick V.

Θα αφήσω κι εγώ ένα σχόλιο:

Spoiler

Μου άρεσε πολύ αυτό που έκανες με την κοσμοπλασία σου. Η γραφή σου με ενόχλησε λίγο σε κάποια σημεία (τελικά νομίζω ότι έχουμε λίγο διαφορετικά γούστα σε κάποιες λέξεις, αλλά θα σταματήσω να το κάνω θέμα γιατί αφενός ισχύει το «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα» και αφετέρου η συνολική εικόνα που μου έδωσες ήταν αρκετά καλή).

Γενικότερα, έχω την αίσθηση (μπορεί και να κάνω λάθος, βέβαια) ότι όπου μπορούσες (και όπως μπορούσες -και σ' εμένα χτύπησαν τα άρθρα) πετσόκοψες το κείμενό σου για να στριμώξεις την ιστορία σου μέσα σε 3500 λέξεις. Αν θες τη γνώμη μου, δεν χρειαζόταν να το κάνεις (αν το πόδι σου είναι για 45 νούμερο παπούτσι, δεν μπορείς να πεις: «θα το χωρέσω σε 43αρι και θα μαζέψω τα δάχτυλα μου μέσα στο παπούτσι.» Δηλαδή, αν το προσπαθήσεις πολύ, μπορεί και να το καταφέρεις, αλλά να ξέρεις ότι ενδέχεται να περπατάς λίγο περίεργα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οφείλεις πρώτα απ’ όλα στον εαυτό σου αλλά και στην ιστορία σου να την αφήσεις να αναπνεύσει. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να σεβόμαστε τους κανόνες του παιχνιδιού. Αυτό που λέω είναι ότι είναι λάθος, νομίζω, να πετσοκόβεις όταν δεν πρέπει).

Όσον αφορά το Πλοτς, νομίζω ότι έπεσες στην παγίδα του. Όπως κινήθηκε η ιστορία σου ήταν σχεδόν από την πρώτη σελίδα προβλέψιμη μιας και ήξερα τα βασικά σημεία της πλοκής. Όταν τελείωσες με τα ζητούμενα, αφέθηκες και έβγαλες συναίσθημα. Ο περιορισμός στην έκταση, όμως, νομίζω, σου έκοψε τη φόρα αναγκάζοντάς σε να κλείσεις απότομα και να με αφήσεις με απορίες (κοινώς, το τέλος έπρεπε να το αναπτύξεις αρκετά για να κλείσεις πιο ομαλά).

Συνολικά με άφησες με θετικότατες εντυπώσεις (μην το αφήσεις έτσι. Αν έχεις την όρεξη, δηλαδή, δούλεψέ το περισσότερο και μεγάλωσέ το).

 

  • Like 1
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
freyaO

Exω αργήσει λίγο με τα σχόλια,η ιστορία έχει ενδιαφέροντα στοιχεία ,αλλά αρκετά γενικά και επικρατεί ένα χάος προσπαθώντας να περιγράψεις ένα ενδιαφέρον χάος ίσως,και εδώ  υπάρχει περιγραφή για το κάθε νεύμα και πράγμα και ίσως η γλώσσα και οι πολλές εναλλαγές είναι λίγο κουραστική,και εγώ δεν κατάλαβα αρκετά πράγματα,καλή συνέχεια!

Edited by freyaO
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Πυθαρίων

(σύμφωνα, πάντα, με τον μπούσουλα σχολίων της Ιρμάντας)

 

Spoiler

 

Πλοκή: Η πρόσθετη δράση πέρα από τη μονομαχία, κάνει την πλοκή πιο συναρπαστική.

Γλώσσα: Όμορφη εκφραστικά, λογοτεχνική σχηματικά και λεκτικά, με ποιητικές αποχρώσεις και ωραίες περιγραφές. Απόλυτα συμβατή με το νοηματικό περιεχόμενο της ιστορίας και την κοσμοπλασία.

Κοσμοπλασία: Ένα σκηνικό δημιουργημένο με φαντασία. Οι Αστροφόροι με τα υπέροχα, εξωτικά φυσικά χαρακτηριστικά, ο ουρανός με τα αστέρια –(Αστροφόρους, τελικά) που “χορεύουν”, ο δίσκος –νησί πεδίο μονομαχίας, οι φεγγαρόπετρες.

Και μέσα σ’ αυτό το σκηνικό, εγείρονται τα ζητήματα συνύπαρξης και σύγκρουσης διαφορετικών ειδών και πολιτισμών (μου αρέσει το ότι η ιστορία είναι δοσμένη από την οπτική της Θέχουα, οι άνθρωποι είναι το άλλο είδος. Αυτή η οπτική, προσδίδει έμφαση στη διπολικότητα και τις διαστροφές της ανθρώπινης φύσης και απελευθερώνει μια πιο κριτική ανάλυση).  

Χαρακτήρες: Έντονοι, προκαλούν συναισθηματική εμπλοκή.

Διεκπεραίωση: Απόλυτη συνέπεια και τήρηση των στοιχείων του διαγωνισμού, υψηλό επίπεδο απόδοσης της ιστορίας.

 

 

Συγχαρητήρια Νικόλαε- EmbeRoar, καλή επιτυχία.  

 

 

***  Ασήμαντη απορία:

Spoiler

 

Παραλείπεις άρθρα και αντωνυμίες, συχνά, μιμούμενος έναν αόριστο, γενικό τρόπο έκφρασης (όταν για παράδειγμα αναφερόμαστε σε επανάληψη, σε συνήθεια κλπ.).  

Λες: “έγειρε κεφάλι”, “έφερε χέρια στην κοιλιά“, ”στερέωσε λάμπα σε τσιγκέλι“ “βαστούσε σακί“, “ακούστηκε σφύριγμα“, “φύτρωνε βελάκι“, “άνοιξε στόμα“ κλπ.

Φυσικά, αυτό δεν αφαιρεί τίποτα από τη γλωσσική γοητεία του κειμένου.    

Πιθανολογώ μόνο ότι η παράλειψη αποτελεί κάτι σαν λογοτεχνικό ιδίωμα, προσωπικό στυλ, ποιητική αδεία. Και θα ‘θελα να ρωτήσω: Είναι έτσι; Ή, είναι κάποιος γλωσσικός ιδιωματισμός συγκεκριμένου μέρους της Ελλάδας;  

 

 

  • Like 2
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
EmberRoar

Ευχαριστώ Γιώργο, για να μην υπάρχει η απορία για μέρες, θα απαντήσω πριν τη λήξη:

Spoiler

Ο λόγος που κόβω άρθρα είναι δυστυχώς πιο... πεζός: το όριο των λέξεων.

Μόλις γράψω το draft, περνάω μια φορά το κείμενο και προσπαθώ να πυκνώσω τον λόγο μου, κόβοντας λέξεις που δεν επηρεάζουν το νόημα. Κατάλαβα, τελικά, ότι δεν είναι δόκιμη προσέγγιση, οπότε θα μου είναι χρήσιμο μάθημα. Σε αυτό το κείμενο το παράκανα για να συναντήσω το όριο των 3500 λέξεων του διαγωνισμού καθώς είχα πάρα πολλά πράγματα να πω (και τελικά τα περισσότερα έμειναν στο κεφάλι μου γιατί απλά δεν χωρούσαν). Από εδώ και μπρος θα προσπαθήσω να διαχειριστώ καλύτερα το στάδιο της επιμέλειας για περικοπή λέξεων.

 

Ευχαριστώ και πάλι!

 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..