Jump to content

Clark Ashton Smith


Recommended Posts

Βάρδος

Επειδή μου αρέσει απίστευτα, ο C.A. Smith, είπα ν'ανοίξω ένα topic αφιερωμένο σε αυτόν. (Εδώ μπορείτε να βρείτε ιστορίες του δωρεάν.)

 

Έχει διαβάσει κανένας αυτό τον συγγραφέα; Είναι, επιοικώς... μαμάτος. :book: :book: :book:

Link to post
Share on other sites
  • Replies 71
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • Δημήτρης

    16

  • tsathoggua

    13

  • Nihilio

    9

  • Mr. R.Carter

    8

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Η Πόλη της Τραγουδιστής Φλόγας Χαίρομαι πάρα πολύ που διάβασα αυτό το βιβλίο, και σίγουρα θα ξαναδιαβάσω κάποιες ιστορίες του. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσαν όλες, ούτε ότι βρίσκω τον τρόπο αφήγη

Προσκύνημα! Γίγαντας της φαντασίας! Θα χαρακτήριζα το ύφος του ως κάτι μεταξύ fantasy και τρόμου με μια έντονη αίσθηση του αλλόκοτου. Εξαιρετικά είναι και τα ποιήματα του, ενώ επιπλέον ήταν και ζωγράφ

Από το "τι διαβάζετε", η γνώμη μου για το Γιουβόραν και τον Σμιθ τελικά. Μπορείτε να μου εξηγήσετε πώς γίνεται να ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο μισό κόσμο και έναν αιώνα μακριά σου;

northerain

re sy...sto fantasy den eprepe na nai? Tespa...isos oxi...CAS rules!

 

Exei tromeri ikanotita to atomo, einai basika o 3os agapimenos mou.

Link to post
Share on other sites
Βάρδος
re sy...sto fantasy den eprepe na nai?

 

Τρόμο γράφει κατά κύριο λόγο. Έχει, βέβαια, και κάποια fantasy διηγήματα, αλλά, ακόμα κι αυτά, έχουν ένα ιδιαίτερα σκοτεινό ύφος.

Link to post
Share on other sites
  • 6 months later...
northerain

asxeto, alla epeidh agapo ton kyrio CAS apofasisa na kano revive to thread...genika prepei na ksypnyso to horror thread.Nai ontos, grafei horror, alla se fantasy settings kata kapoio tromo.Eixa diabasei prin poly kairo ena poly oraio dihghma me 2 necromancers...8ymasai titlo?

Link to post
Share on other sites
Μελδόκιος

Το The Empire Of The Necromancers. Το αγαπημένο μου διήγημα από CAS. Εγώ τους τελευταίους μήνες άρχισα να διαβάζω CAS, και όντως είναι εντυπωσιακός.

 

Nai ontos, grafei horror, alla se fantasy settings kata kapoio tromo.

 

Βασικά έχει 3-4 βασικούς κόσμους/backgrounds στα οποία κινείται. Ένα-δυο από αυτά είναι ιδιαίτερα μεσαιωνικά (όπως η Averoigne αν δεν κάνω λάθος, που μοιάζει με μεσαιωνική Γαλλία). Αλλά ναι, ο πυρήνας είναι ο τρόμος.

Edited by Μελδόκιος
Link to post
Share on other sites
The Blackcloak

Το αγαπημένο μου είναι το "Νεκρομαντεία στο Νάατ", που περιέχει σκοτεινές σκέψεις και υπονοούμενα πάνω στο θάνατο, την απομόνωση και τη νεκροφιλία :cold: . (όχι δεν ειμαι νεκρόφιλος :p )

Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...

Επίσης καταπληκτικό το "Σκοτεινό Είδωλο", το οποίο δημοσιεύτηκε σε μια ανθλογία Φαντασίας πριν αρκετό καιρό...

Μπορώ να πω ότι πραγματικά με ενθουσίασε το στυλ του!

Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...

Αν και κινδυνεύω να γίνω κουραστικός με το ζήτημα των ανθολογιών της Ωρόρα, ενημερώνω τους αγαπητούς συνομιλητές πως το τελευταίο βιβλίο της σειράς, "Ιστορίες του Μοναχικού Ερημίτη", περιέχει 9 διηγήματα του μεγάλου δημιουργού:

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΛΟΥΑ

Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΒΑΤΡΑΧΩΝ

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΜΑΛΝΕΑΝΤ

ΦΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Η ΛΕΥΚΗ ΠΡΟΦΗΤΙΣΣΑ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΓΚΑΖΟΜΠΑ

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΜΑΟΥΣ (Απαιχτο!!!)

ΣΑΔΑΣΤΩΡ

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΚΑΒΟΥΡΙΩΝ

 

Θ.Μ.

Link to post
Share on other sites
  • 3 years later...
Δημήτρης

Κλαρκ Άστον Σμιθ διάβασα για πρώτη φορά στη τρυφερή αναγνωστική ηλικία των 15 χρόνων, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να ανατιναχτεί το μυαλό μου. Έχοντας διαβάσει ως τότε μονάχα Ι. Βέρν και Enid Blyton δεν είναι να απορεί και κανείς που συνέβη αυτό. Φυσικά πέρα από την - εκείνο το καιρό - αναγνωστική μου απειρία, σπουδαίο ρόλο για την έκρηξη, έπαιξε και το γεγονός ότι ο Σμιθ είναι ένας πραγματικός τιτάνας του φανταστικού. Είναι απίστευτος. Έτσι απλά. Ιδίως στους fans του Λάβκραφτ τον συστήνω ανεπιφύλακτα. Έχει γράψει φυσικά και κάποια διήγηματα πιο προσωπικού ύφους (Ο Κάτοικος της Αβύσσου και η Πόλη της Τραγουδιστής Φλόγας θα σας στείλουν αδιάβαστους). Θα έλεγα πως πάνω- κάτω συμφωνώ μ' όσα ειπώθηκαν στο thread, ότι δηλαδή τρόμο έχει γράψει κατά κύριο λόγο. Πάντως και οι λίγες επικές ιστορίες του είναι και αυτές τρομερές :D . Είναι πραγματικά κρίμα που παραμένει ακόμη σχετικά άγνωστος. Και για αυτούς που δεν τον ξέρουν, παραθέτω ένα σχόλιο του Λάβκραφτ για τον Σμιθ. Γιατί άλλο Λάβκραφτ και άλλο εγώ όπως και να το κάνουμε:

 

................. In sheet demonic strangeness and fertility of conception, Mr. Smith is perhaps unexcelled by, any, other writer dead or living.................

Link to post
Share on other sites

Εγώ έχω διαβάσει μόνο την "Πολη της τραγουδιστής φλόγας"(αντε και κάποια διηγηματάκια και πoιήματά του ακόμη...) αλλά συμφωνώ ότι είναι πολύ καλός.Βασικά μου φαίνεται μια πιο ποιοτική-φαντασυ εκδοχή του Λάβκραφτ.Χωρίς τις παραξενιές με τις τεράστιες παραγράφους του Λαβκραφτ δηλαδή και όχι τόσος ανείπωτος τρόμος που δε μπορεί να περιγράψει.

 

Ξεχωρίζετε κάποια ιστορία του;

Edited by heiron
Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Εγώ σχεδόν ότι έχω διαβάσει από αυτόν μου άρεσε, είναι θέμα γούστου φαντάζομαι. Θυμάμαι ότι δεν μου είχε αρέσει μία ιστορία του με τίτλο ''Οι Περιπατητές της Σκόνης", μου φάνηκε λίγο πεζή. Σμιθ μπορεί να βρει κανείς εκτός από την Ωρόρα, και στον Αίολο, ο οποίος έχει βγάλει την συλλογή ''Η Πόλη της Τραγουδιστής Φλόγας'', δεν ξέρω heiron αν από εκεί το διάβασες. Πολύ όμορφες ιστορίες του υπάρχουν και στα ''Μαγικά Ταξίδια'' από την Τerra Nova. Επίσης θα πρέπει να πω πως ο Σμιθ θεωρούσε τον εαυτό του περισσότερο ποιητή παρά συγγραφέα

Link to post
Share on other sites
Naroualis

Αν και όλος ο CAS είναι πολύ αγαπημένος, εκείνο που δε θα ξεχάσω ποτέ είναι ο Σπόρος από το Μαυσωλείο. Πολύ πριν το Ruins, είχε φτιάξει τον απόλυτο τρόπο.

Link to post
Share on other sites
Electroscribe

O CAS είναι ένας από τους 2 όλους κι όλους συγγραφείς που έχω αποφασίσει σταδιακά να διαβάσω τα απαντά τους. Όχι ότι δεν έχει και πατάτες στο ενεργητικό του, αλλά τα διαμάντια ανάμεσά τους, και πολύ περισσότερα είναι και αποζημιώνουν πλήρως.

 

Μερικές φορές κάνει απλά επίδειξη καλολογικών στοιχείων με "ζαφειρένιες θάλασσες και δάση από νεφρίτη" χωρίς να έχει καν θέμα. Αλλά όταν βρίσκει πλοκή, το ιδιαίτερο ύφος του τη ντύνει με καταπληκτικό τρόπο.

 

Στον τρόμο είναι συχνά αδύναμος κατά τη γνώμη μου (ειδικά στα διάφορα με την Αβερουάν), αν και συχνά "κεντάει", παράγοντας κείμενα άξια μελέτης από άποψης τεχνικής και δομής. Εκτός από στυλ, έχει και ενδιαφέροντες τρόπους να στήνει τις πλοκές του.

 

Αλλά εκεί που (και καλά) δεν γράφει τρόμο (π.χ. Ο κάτοικος της Αβύσσου, Ο θάνατος του Μάλιγκρις, Ο λαβύρινθος του Μαάλ Ντουέμπ, Νεκρομαντεία στο Νάατ, ) διαπρέπει. Απίστευτα ανελέητος και σκοτεινός. Οι τυχεροί πρωταγωνιστές του απλά πεθαίνουν. Στους πιο πολλούς είναι εφευρετικότερος. Είναι μέγας μάστορας στο να δείχνει χωρίς υπερβολές και καρικατούρες μια μεγάλη αλήθεια: όλοι αυτοί που ο μέσος συγγραφέας χρησιμοποιεί ως ήρωες, είναι άθλια ανθρωπάκια όσο οπιοσδήποτε άλλος και διαθέτουν ελαττώματα αντάξια... αντίστοιχης τιμωρίας :evil:

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
To Ruins είναι πολύ καλό όμως. Το ίδιο και η ταινία.

 

Τι είναι αυτό; Δεν το ξέρω.

Link to post
Share on other sites
northerain
Ε δεν είναι Clark Ashton Smith αυτό

 

Απαντούσα σε κάποιον παραπάνω που το ανέφερε.

Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
Απαντούσα σε κάποιον παραπάνω που το ανέφερε.

 

Ναι, και εγώ αυτό κατάλαβα ότι έκανες. Α ρε Naroualis μας μπέρδεψες όλους

Link to post
Share on other sites
  • 2 years later...
tsathoggua

Προσκύνημα! Γίγαντας της φαντασίας! Θα χαρακτήριζα το ύφος του ως κάτι μεταξύ fantasy και τρόμου με μια έντονη αίσθηση του αλλόκοτου. Εξαιρετικά είναι και τα ποιήματα του, ενώ επιπλέον ήταν και ζωγράφος και γλύπτης! Για τις ιστορίες του τι να πει κανείς; Μεταξύ άλλων, προτείνω ανεπιφύλακτα τα Η διπλή σκιά, Η επιστροφή του μάγου, Η αυτοκρατορία των νεκρομαντών, Seven geases, Το σκοτεινό είδωλο, Ο κάτοικος της αβύσσου (αυτό πρέπει να το έχει συμπληρώσει ο Lin Carter) και φυσικά το θρυλικό Ούμπο Σάθλα. Όλα κυκλοφορούν στα ελληνικά ενώ σχετικά πρόσφατα ο Αίολος κυκλοφόρησε μια ακόμα συλλογή του Σμιθ με τίτλο Το ταξίδι του βασιλιά Γιουβόραν. Κλείνω όπως ξεκίνησα: προσκύνημα!

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Συμφωνώ λέξη προς λέξη. Τιτάνας ο Smith με όλη την σημασία της λέξης και είναι κρίμα που δεν είναι τόσο γνωστός όσο θα του άξιζε. Χαρακτηριστικά θα πω ότι όταν πέθανε η χήρα του πούλησε ένα διήγημα του στον παραγωγό της ''Ζώνης του Λυκόφωτος'', παίρνοντας για τα δικαιώματα πιο πολλά λεφτά, απ' όσα είχε βγάλει ο Smith στη ζωή του πουλώντας όλες τις ιστορίες του! Ειρωνικό όσο δεν πάει έτσι; Αγαπημένο μου διήγημα το εφιαλτικό ''Ο Κάτοικος της Αβύσσου'' και αυτό με τον Carter που είπες, ομολογώ ότι δεν το γνώριζα. Εδώ υπάρχει μία συλλογή που πιθανώς να μην την ξέρεις. Σε όποιον αρέσουν οι Lovecraft, Howard ''οφείλει'' να διαβάσει και Smith.

Link to post
Share on other sites
tsathoggua

Συμφωνώ λέξη προς λέξη. Τιτάνας ο Smith με όλη την σημασία της λέξης και είναι κρίμα που δεν είναι τόσο γνωστός όσο θα του άξιζε. Χαρακτηριστικά θα πω ότι όταν πέθανε η χήρα του πούλησε ένα διήγημα του στον παραγωγό της ''Ζώνης του Λυκόφωτος'', παίρνοντας για τα δικαιώματα πιο πολλά λεφτά, απ' όσα είχε βγάλει ο Smith στη ζωή του πουλώντας όλες τις ιστορίες του! Ειρωνικό όσο δεν πάει έτσι; Αγαπημένο μου διήγημα το εφιαλτικό ''Ο Κάτοικος της Αβύσσου'' και αυτό με τον Carter που είπες, ομολογώ ότι δεν το γνώριζα. Εδώ υπάρχει μία συλλογή που πιθανώς να μην την ξέρεις. Σε όποιον αρέσουν οι Lovecraft, Howard ''οφείλει'' να διαβάσει και Smith.

 

Δημήτρη αυτό με τον Carter ευλόγως δεν το γνώριζες διότι έκανα λάθος :-) Μπέρδεψα τον Κάτοικο με κάποια άλλη ιστορία. Τη συλλογή του Μπαλάνου την έχω υπόψη αλλά έχω διαβάσει όλα τα διηγήματα που περιέχει σε άλλες εκδόσεις ή στο http://www.eldritchdark.com. Και φυσικά να παρατηρήσω πως είναι ο δημιουργός της βατραχόμορφης οντότητας της οποίας το τιμημένο όνομα φέρω ως ψευδώνυμο!

Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Συμφωνώ λέξη προς λέξη. Τιτάνας ο Smith με όλη την σημασία της λέξης και είναι κρίμα που δεν είναι τόσο γνωστός όσο θα του άξιζε. Χαρακτηριστικά θα πω ότι όταν πέθανε η χήρα του πούλησε ένα διήγημα του στον παραγωγό της ''Ζώνης του Λυκόφωτος'', παίρνοντας για τα δικαιώματα πιο πολλά λεφτά, απ' όσα είχε βγάλει ο Smith στη ζωή του πουλώντας όλες τις ιστορίες του! Ειρωνικό όσο δεν πάει έτσι; Αγαπημένο μου διήγημα το εφιαλτικό ''Ο Κάτοικος της Αβύσσου'' και αυτό με τον Carter που είπες, ομολογώ ότι δεν το γνώριζα. Εδώ υπάρχει μία συλλογή που πιθανώς να μην την ξέρεις. Σε όποιον αρέσουν οι Lovecraft, Howard ''οφείλει'' να διαβάσει και Smith.

 

Δημήτρη αυτό με τον Carter ευλόγως δεν το γνώριζες διότι έκανα λάθος :-) Μπέρδεψα τον Κάτοικο με κάποια άλλη ιστορία. Τη συλλογή του Μπαλάνου την έχω υπόψη αλλά έχω διαβάσει όλα τα διηγήματα που περιέχει σε άλλες εκδόσεις ή στο http://www.eldritchdark.com. Και φυσικά να παρατηρήσω πως είναι ο δημιουργός της βατραχόμορφης οντότητας της οποίας το τιμημένο όνομα φέρω ως ψευδώνυμο!

 

Αν θα το ήξερα για τον Κάτοικο, θα το ήξερα μονάχα αν το είχε αναφέρει ο Μπαλάνος στον πρόλογο της Ωρόρα. Μικρό το κακό πάντως αφού η ιστορία αυτή καθαυτή μας άρεσε :good: Καλά κάνεις και διαβάζεις στο πρωτότυπο γιατί είναι άλλη η αίσθηση του, όσο καλή και αν είναι η μετάφραση. Το ξέρω το Eldritch Dark και έχω αποθηκεύσει ένα μέρος του στον h/y μου γιατί πραγματικά έχει πολύ καλό υλικό. Μερικά αγαπημένα μου διηγήματα: ''Η Πόλη της Τραγουδιστής Φλόγας'', ''Η Μαρτυρία του Αθαμαούς'' (απίστευτο), ''Ο Λαβύρινθος του Μάαλ Γουέμπ''. Και ναι, δοξασμένο το όνομα του Tsathoggua :lol:

Link to post
Share on other sites
  • 3 months later...
Nihilio

90-κάτι σελίδες μέσα στο "The Return of the Sorcerer - The Best of CAS" και έχω ως τώρα μέτριες εντυπώσεις. Αισθάνομαι ότι διαβάζω HPL με τεχνικά πολύ καλύτερη γραφή, αλλά χωρίς την θέρμη που είχε ο Lovecraft στις ιστορίες του.

Πχ το εναρκτήριο The Return of the Sorcerer ήταν Λαβκραφτικό αλλά του έλειπε η νότα τρόμου που θα το εκτόξευε.

Το City of the Singing Flame μου έφερε στο νου το Ασημένιο Κλειδί του HPL, αλλά οι περιγραφές του CAS κάνουν τη σύγκριση άνιση, εξαιρετική ιστορία Fantasy. Το Beyond the Singing Flame από την άλλη μου φάνηκε αδιάφορο.

Το The Vaults of Yoh-Vombris θα ήταν ακριβώς αυτό που θα περίμενα να διαβάσω στο βιβλίο αυτό, αν βέβαια όλα όσα περιγράφονταν δε συνέβαιναν στον Άρη αλλά στην Υπερβορέα. Ήταν όμως πολύ δυνατή ιστορία Space&Sorcery τρόμου.

 

Επίσης παρατηρώ ότι οι μισές ιστορίες που αναφέρονται εδώ δεν υπάρχουν στη συλλογή και μάλλον πρέπει να αρχίσω να συμπληρώνω και από Ωρόρες.

Edited by Nihilio
Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Nihilio από ποιες εκδόσεις είναι ο τόμος που διαβάζεις; Μονάχα οι δύο πρώτοι τίτλοι μου είναι γνωστοί, οι άλλοι δεν μου λένε κάτι. Εκτός και αν δεν μπορώ να αναγνωρίσω στους τίτλους τους αυτά που διάβασα μεταφρασμένα. Και ναι, τρομερή ιστορία ''Η Πόλη της Τραγουδιστής Φλόγας''.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..