Jump to content

Stephen King


Spark
Message added by Spark,

Μπορείτε να διαβάσετε διάφορες απόψεις για το βιβλίο "Ο Μαύρος Πύργος V - Οι Λύκοι της Κάλα" εδώ.

Recommended Posts

Εγω το διαβασα φετος και μια χαρα το εκτιμησα.Ειμαι καλος εκτιμητης φαινεται.:mf_sherlock:

 

Απο την αλλη δεν εχω διαβασει ουτε καν εχω δει τις ταινιες με τους βρικολακες της Μεγιερ,ουτε εκεινη την τρεντοσειρα ουτε τιποτις...Ισως αυτο με βοηθαει.

 

Link to post
Share on other sites
  • Replies 1.3k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • Δημήτρης

    102

  • Μιχάλης

    94

  • BladeRunner

    78

  • terry283

    67

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Το Αυτό   Το βιβλίο αυτό πρέπει να ήταν από τα πρώτα βιβλία του συγγραφέα που αγόρασα, πριν κάμποσα χρόνια, όταν ακόμα πήγαινα Γυμνάσιο. Όμως ο όγκος του με απέτρεπε όλον αυτόν τον καιρό από το να σ

Πριν από λίγες μέρες διάβασα το ''Περί Συγγραφής''. Μου άρεσε, αλλά περισσότερο το πρώτο μέρος το οποίο είναι βιογραφικό σημείωμα. Εκεί ο Κινγκ περιγράφει τα δύσκολα χρόνια της παιδικής του ηλικίας (ο

Σκληροδετες εκδοσεις ε?εχω τα παντα απο Κing(οταλ λεμε τα παντα εννοουμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ) και επειδη τηρω εναν καταλογο βιβλιο με τις τιμες που τα εχω αγορασει,εχω δωσει μεχρι σημερα 693,40 ευρω ετσι και τα

Posted Images

Drake Ramore

Στο σπόιλερ βρίσκεται ο λόγος...

Μετά απο Twillight, True Blood και Vampire Diaries (για να μην αναφέρω καν τα βιβλια της Anne Rice) θα το εκτιμούσες λιγότερο.

 

 

 

 

Link to post
Share on other sites
northerain

Νομίζω θα το εκτιμούσε περισσότερο.

 

Εγώ το ξαναδιάβασα φέτος και σοκαρίστικα για άλλη μια φορά, που ο Κίνγκ καταφέρνει να κάνει τους βρυκόλακες τρομακτικούς.

Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Δεν εννοώ σαν βιβλίο Νόρθε, αλλά σαν θεματολογία.

Κατακλυστήκαμε απο βαμπίρια τα τελευταία χρόνια. Αφου μόλις έγραψα τρία-τέσσερα παραδείγματα πάνω, θυμήθηκα άλλα τόσα. Buffy, Angel, underworld, blade, moonlight...και είμαι σίγουρος πως πάλι ξέχασα κάποια.

 

Πολύ βαμπιρ ρε αδερφε! Θα μας φάνε ζωντανούς σου λέω!laugh.gif

Link to post
Share on other sites
Deus ex Machina

θα με ενδιέφερε να μάθω τη γνώμη σας για τους Νυχτερίτες. Πολλοί το θεωρούν το χειρότερο του Κινγκ λόγω των εξωγήινων. Προσωπικά με ξενέρωσαν λίγο τα τραγουδάκια που είχε, αλλά σαν υπόθεση ήταν ενδιαφέρουσα και με γρήγορο ρυθμό. Οι εξωγήινοι δεν με ενόχλησαν διότι δεν χρησιμοποιήθηκαν όπως στα βιβλία επιστημονικής φαντασίας.

 

 

Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Δεν ξέρω αν είναι το χειρότερο του Κινγκ, αλλά απο τότε που το διάβασα, χρόνια πριν, δεν το ξαναέπιασα ούτε για αστείο. Σε αντίθεση με άλλα έργα του που τα έχω διαβάσει πολλές φορές.

Οχι και απο τις καλύτερες στιγμές του οι Νυχτερίτες.

Link to post
Share on other sites

Εγώ το είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια και με είχε τρομάξει. Δεν ξέρω τώρα πως θα μου φαινόταν βέβαια, αλλά τις σκηνές του τις είχε devil2.gif

Link to post
Share on other sites

Xμ, αν θυμάμαι καλά ήταν μια φάση που ένα παιδί μεταφέρθηκε σε έναν άλλο πλανήτη (Σελήνη) και βρέθηκε να ασφυκτιά από την έλειψη οξυγόνου. Η περιγραφή του περιβάλλοντος ήταν πολύ τζάμι!!!

Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Αυτήν την σκηνη να πω την αλήθεια δεν την θυμάμαι καθόλου!

Ρε μπας να το ξαναπιάσω;

Link to post
Share on other sites

Αν δεν την θυμάσαι, πάει να πει πως δεν σου άρεσε όταν τη διάβασες!

Οπότε, άστο στο ράφι laugh.gif

Link to post
Share on other sites
northerain

Υπάρχει αυτό το πράγμα στο Νυχτερίτες? Εγώ θυμάμαι ήταν για κάτι τέρατα που τα κυνήγαγαν οι γάτες.

Link to post
Share on other sites

Έτσι νομίζω ρε σεις!

Λέτε να έγινε τόσο πουρές η υπόθεση στο μυαλό μου από τα χρόνια που πέρασαν;dazzled.gif

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

θα με ενδιέφερε να μάθω τη γνώμη σας για τους Νυχτερίτες.

Μιλάμε για το The Tommyknockers έτσι; Εμένα μου είχε αρέσει σαν βιβλίο. Η όλη ατμόσφαιρα και η ιδέα/μύθος - ειδικά πριν ανοιχτεί η καταπακτή, ήταν πολύ δελεαστική. Στο εσωτερικό του σκάφους ξεφούσκωσαν κάπως οι προσδοκίες μου. (Η δε μίνι σειρά - μετά από μια σειρά επιτυχιών όπως τα It, The Stand και The Langoliers, βγήκε τελείως απογοητευτική.)

 

Xμ, αν θυμάμαι καλά ήταν μια φάση που ένα παιδί μεταφέρθηκε σε έναν άλλο πλανήτη (Σελήνη) και βρέθηκε να ασφυκτιά από την έλειψη οξυγόνου. Η περιγραφή του περιβάλλοντος ήταν πολύ τζάμι!!!

Σε αυτό είναι που το παιδί κάνει ένα μαγικό κόλπο και εξαφανίζει τον μικρό του αδελφό; Εκείνος καταλήγει στη σελήνη;

Edited by DinoHajiyorgi
Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

θα με ενδιέφερε να μάθω τη γνώμη σας για τους Νυχτερίτες.

Μιλάμε για το The Tommyknockers έτσι; Εμένα μου είχε αρέσει σαν βιβλίο. Η όλη ατμόσφαιρα και η ιδέα/μύθος - ειδικά πριν ανοιχτεί η καταπακτή, ήταν πολύ δελεαστική. Στο εσωτερικό του σκάφους ξεφούσκωσαν κάπως οι προσδοκίες μου. (Η δε μίνι σειρά - μετά από μια σειρά επιτυχιών όπως τα It, The Stand και The Gondoliers, βγήκε τελείως απογοητευτική.)

 

Langoliers ίσως;

 

 

 

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Langoliers ίσως;

Σωστά. Πήγα και τους έκανα... βενετσιάνους. :lol:

Link to post
Share on other sites

Μπράβο ΝτίνοΧ! Αυτό είναι!

 

Είδατε ρε που δεν είμαι (τελείως) καμμένος;

Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Ρωτάει ρε συ και ο Ντίνος!laugh.gif

Δεν λέει οτι αυτό είναι!

Εγώ δεν θυμάμαι καθόλου αυτό το σκηνικό πάντως.

Θυμάμαι την συγγραφέα, τον σκύλο, τον γκόμενο, τις εφευρέσεις που έκανε στην διάρκεια της επήρειας και το βιβλίο που έγραψε...

Θυμάμαι μέχρι και τις αυγοθήκες στις κατασκευές...

Παιδί που κάνει κόλπο και στέλνει τον αδερφό του στην σελήνη δεν θυμάμαι!

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Θυμάμαι την συγγραφέα, τον σκύλο, τον γκόμενο, τις εφευρέσεις που έκανε στην διάρκεια της επήρειας και το βιβλίο που έγραψε...

Θυμάμαι μέχρι και τις αυγοθήκες στις κατασκευές...

 

Αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση από το Tommyknockers, ήταν μια χαρακτήρας (που δεν ήταν στην τηλεοπτική εκδοχή, ήταν η αδελφή της συγγραφέως μήπως; ), μια φριχτή γυναίκα που τσάκιζε ανθρώπους με την συμπεριφορά της και μόνο. Έχουν περάσει χρόνια από τότε που το διάβασα, θυμάμαι όμως τη γεύση που μου είχε αφήσει αυτό το τέρας που είχε χτίσει ο Κινγκ στο βιβλίο, που σίγουρα ήταν πιο τρομακτικό από τους νυκτερίτες.

Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...
Jesus DeSaad

Κατά εμένα ο Στήβεν Κίνγκ πρέπει να είναι από τους πιο υπερεκτιμημένους συγγραφείς τρόμου που υπάρχουν στον πλανήτη.

 

Κανένα από τα βιβλία τρόμου του που έτυχε να έχω διαβάσει δε με φόβισε στο παραμικρό. Από αυτά που μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη, εκείνα που διαφοροποιήθηκαν ήταν στη χειρότερη περίπτωση καλύτερα των βιβλίων, στη καλύτερη αριστουργήματα. Όσα προσπάθησαν να αντιγράψουν τα βιβλία όσο πιο πολύ γίνεται ήταν επιεικώς μάπες.

Προσοχή, μιλάω για τα τρόμου. Τα Stand By Me, Shawshank Redemption, Green Mile, δεν ήταν τρόμου. Αυτά μάλιστα, τα απόλαυσα.

Και τα απόλαυσα για τον ίδιο λόγο που αντιπάθησα τον τρόμο του. Για τους χαρακτήρες.

 

Ο Κίνγκ γράφει δυναμικούς χαρακτήρες, όχι τόσο καρικατούρες όσο άτομα που εαν συναντούσες στην πραγματική ζωή θα τους έλεγες τρελλάρες ή άγιους ή ο,τιδήποτε, αλλά σίγουρα δεν θα τους ξεχνούσες ποτέ.

Γι'αυτό και αποτυγχαίνει να με φοβίσει. Τείνει να περιγράφει τόσο καλά τους χαρακτήρες και τις πράξεις τους, που η ιστορία γύρω τους καταντά δευτερεύουσα. Και σε καταστάσεις τρόμου, όπου η δράση είναι που προχωρά την ιστορία, οι χαρακτήρες αυτοί την πολεμούν απλά και μόνο με την ύπαρξη τους.

 

Τι να ξεκινήσω, με τη τρελόγκα φονταμενταλίστρια στο The Mist; Με την αδερφή της συγγραφέως στο Tommyknockers; Με τον μαλάκα τον γιάπη στο Langoliers;

 

Πρόκειται για μία έκρηξη χαρακτήρα, που βάλλεται να τραβήξει όσο πιο πολλή προσοχή γίνεται, με αποτέλεσμα να κλέβει τη προσοχή από τη κύρια ιστορία (που συνήθως δεν είναι και πολύ ορίτζιναλ, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο).

 

Με άλλα λόγια είναι σα να σταματάς στο κόκκινο φανάρι όχι επειδή αν προχωρήσεις μπορεί να σε χτυπήσει αμάξι, αλλά επειδή στο είπε ο Γκοτζίλα με τη πινακίδα που κρατάει δίπλα στο πεζοδρόμιο. Χάνεις το νόημα, την ουσία της ύπαρξης του φαναριού.

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Γιάννη, το Σάλεμς Λοτ το έχεις διαβάσει; Πιστεύω ότι εκεί έχει πετύχει την τέλεια ισορροπία πλοκής/χαρακτήρων, αν και πάντα συγγραφέας χαρακτήρων ήταν και αυτό είναι που τον κάνει τόσο καλό.

Link to post
Share on other sites
Jesus DeSaad

ωχου ρε μαικ τι με βαζεις τωρα...

ΛΟΙΠΟΝ. Θα πιασω το Shining και μετα το Salem's Lot, αλλά αν δεν μου αρεσουν ούτε αυτα, ΔΕΝ πρόκειται να ξαναασχοληθώ.

 

Και μην ακούσω για dork tower...

Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Έχεις απόλυτο δίκιο. Αυτό ακριβώς κάνει!

Ισως και αυτός να είναι ο λόγος που ιστορίες του Κινγκ που θα μπορούσαν να τελειώσουν σε 150-200 σελίδες καταλήγουν σε βιβλία των 400-500 σελίδων.

 

Δεν μπορώ να πω πάντως οτι με χαλάει προσωπικά το στυλ που ακολουθεί. Εχω απολαύσει την θεόπληκτη στο Mist και μου άρεσε και ο κύριος Τούμι στο Langoliers.

Αυτή η υπερβολή στις λεπτομέρειες των χαρακτήρων και η απόδοση τους είναι εξίσου τρομαχτική μερικές φορές με την κυρίως ιστορία.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..