Jump to content
Sign in to follow this  
Throgos

Παραμύθι με στρείδια

Recommended Posts

Throgos

Όνομα Συγγραφέα: Θρόγγος το Εγωκεντρικό Τσόφλι

Είδος: παραμύθι

Βία; Ναι

Σεξ; Όχι (τα στρείδια δεν κάνουν σαικς)

Αριθμός Λέξεων: 760

Αυτοτελής; Ναι

 

 

 

Μια φορά κι έναν καιρό, στο λασπώδη βυθό του απέραντου ωκεανού, ζούσε ένα μικρό στρείδι που το ‘λέγαν Αμαλία. Συνήθως ήταν χωμένο στην άμμο, για να αποφεύγει τα βλέμματα των μεγάλων ψαριών, και όταν δεν φαινόταν κανείς τριγύρω άνοιγε ελάχιστα το όστρακό του, ίσα ίσα για να μπει μέσα λίγο φρέσκο θαλασσινό νερό, και ρουφούσε αχόρταγα το νόστιμο πλαγκτόν.

 

Δεν είχε πολλούς φίλους· είχε όμως λίγους και καλούς. Και ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ένα άλλο στρείδι, η Νάντια, που έμενε πολύ κοντά. Όταν έκανε κρύο, έμπαιναν μαζί βαθιά στο χώμα και συζητούσαν χαμηλόφωνα στο απόλυτο σκοτάδι για τους θρύλους του ωκεανού. Η Νάντια πάντα φοβόταν και ανατρίχιαζε, αλλά η Αμαλία την καθησύχαζε, και πάντα η συζήτηση τελείωνε με ένα αστείο· μετά από αυτό τα γέλια τους ήταν τόσο δυνατά που ακουγόντουσαν μέχρι τον κοντινό ύφαλο.

 

Μια τέτοια κρύα νύχτα, τα δυο στρείδια χώθηκαν στην άμμο και άρχισαν να λένε ιστορίες. Αυτή τη φορά άρχισε η Αμαλία: «Μια φορά η γιαγιά μου μού είχε διηγηθεί μια ιστορία για το Μεγάλο Δίχτυ. Μού ‘χε πει πως όταν ήταν μικρή, της άρεσε να πηγαίνει κοντά στον ύφαλο μαζί με τις φίλες της. Έτσι, μια μέρα ξεκίνησαν να πάνε κατά ‘κει, αλλά επειδή δεν την άφηναν να πάει μόνη της, ήρθε και ο θείος της να προσέχει όλα τα μικρά στρείδια.

 

Έτσι, ανέβηκαν στον ύφαλο, που ήταν πιο ζεστά και φωτεινά. Ξαφνικά όμως μια σκιά φάνηκε και έκρυψε τον ήλιο, και είδαν ένα μεγάλο πλάσμα να κατεβαίνει απ’ την επιφάνεια με τρομερό θόρυβο. Αμέσως όλοι έκλεισαν τα όστρακά τους και προσπάθησαν να χωθούν στην άμμο· όμως ο ύφαλος ήταν από πέτρα, και δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα. Το πλάσμα όμως όλο και κατέβαινε, και τότε φάνηκε η μορφή του: ήταν μαύρο, με τέσσερα πτερύγια πολύ μακριά και επιδέξια, και είχε δύο τεράστια γυάλινα μάτια. Στο ένα πτερύγιο κρατούσε ένα τεράστιο δίχτυ, το Μεγάλο Δίχτυ.

 

Πλησίασε προς το μέρος όπου κρυβόντουσαν, και προς στιγμήν είχε φανεί πως θα έφευγε. Το μάτι του όμως πήρε το όστρακο του θείου που φαινόταν περισσότερο, και αμέσως το γράπωσε με το Μεγάλο Δίχτυ και έφυγε. Η γιαγιά μου τη γλίτωσε, γιατί ήταν μικρή, αλλά στους εφιάλτες της συνέχεια άκουγε τις κραυγές του θείου της μέσα στο δίχτυ».

 

Η Νάντια όσο κράτησε η διήγηση έβγαζε μικρές τρομαγμένες κραυγές, και έκλεινε τα μάτια της. Μόλις τελείωσε, είπε στην Αμαλία φοβισμένη: «Αχ, Αμαλία, με τρόμαξες τώρα! Πάμε έξω στο φως, φοβάμαι στα σκοτεινά!». Έτσι τίναξαν την άμμο από πάνω τους και βγήκαν στο φως του ηλίου· η Νάντια αναστέναξε προς στιγμήν.

 

Όμως ξαφνικά, μια μεγάλη σκιά σκέπασε τον ήλιο...και λίγες στιγμές αργότερα, το Μεγάλο Δίχτυ βρισκόταν εκατοστά μακριά τους, και τα δύο στρείδια ήταν κοκαλωμένα απ’ τον τρόμο. Ο δύτης τα κοίταξε προσεκτικά, και άπλωσε το χέρι του προς την πλευρά της Αμαλίας. Την γράπωσε, και την έριξε μέσα στο δίχτυ· εκείνη άρχισε να φωνάζει, και η Νάντια έκλαιγε και φώναζε τη φίλη της. Τίποτα όμως δεν μπορούσε να κάνει, δεν ήταν καν ένα μεγάλο στρείδι.

 

Ο δύτης χωρίς να χάσει καιρό αναδύθηκε στην επιφάνεια, όπου βρισκόταν μια φουσκωτή βάρκα. Σκαρφάλωσε και μπήκε μέσα της, και άδειασε την απόχη μέσα σε μια λεκάνη με θαλασσινό νερό. Ο άλλος άντρας που βρισκόταν στη βάρκα έβαλε μπρος τη μηχανή, και σε λίγα λεπτά βρέθηκαν στην προβλήτα ενός μικρού λιμανιού. Ο δύτης έπιασε τη λεκάνη και κατευθύνθηκε προς ένα μεγάλο κτήριο που ήταν χτισμένο δίπλα στη θάλασσα: ένα ξενοδοχείο. Μπήκε από μια πίσω πόρτα, και άφησε τη λεκάνη πάνω σε έναν πάγκο.

Μετά από λίγη ώρα ήρθε ο μάγειρας και περιεργάστηκε τη λεκάνη. Χωρίς να χάνει χρόνο, έπιασε μερικά στρείδια και τα έβαλε σε ένα πιάτο, παρέα με δυο λεμόνια και δυο φύλλα μαρούλι. Το πιάτο το πήρε ένας σερβιτόρος, και πέρασε από την πόρτα του προσωπικού στη σάλα του μεσημεριανού.

 

Εκεί κάθονταν διάφοροι θαμώνες του ξενοδοχείου, τουρίστες πρώτης κλάσης, που περίμεναν το φαγητό να σερβιριστεί. Όλοι συζητούσαν χαρούμενα και έπιναν και έτρωγαν τη σαλάτα τους, κάνοντας πιρούνια, πιάτα και ποτήρια να κουδουνίζουν. Η Αμαλία κοιτούσε τον χώρο έντρομη, θρονιασμένη πάνω σε ένα μαρούλι. Πριν προλάβει όμως να καταλάβει τι γινόταν, την εναπόθεσαν σε ένα τραπέζι όπου κάθονταν τρεις ηλικιωμένες κυρίες.

 

Η γριά μπροστά της έβγαλε ένα επιφώνημα χαράς, και έπιασε την Αμαλία χαμογελώντας στην αρχή και έπειτα γελώντας κακαριστά με τα αστεία που έλεγαν οι φίλες της. Άρπαξε το μαχαίρι της και με μια κίνηση εξουδετέρωσε την άμυνα που προσέφερε το όστρακό της Αμαλίας. Αφού άνοιξε το όστρακο, την περιέχυσε με λεμόνι. Το τελευταίο πράγμα που είδε η Αμαλία ήταν το μεγάλο στόμα της γριάς, και το χρυσό δόντι που ξεχώριζε στο βάθος...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Bardoulas©
Το τελευταίο πράγμα που είδε η Αμαλία ήταν το μεγάλο στόμα της γριάς, και το χρυσό δόντι που ξεχώριζε στο βάθος...

 

AAAAAAAAAAAAAAAA!!! Θα έχω εφιάλτες για πολλά βράδυα! Το κείμενο φωνάζει Εφιαλτικό Σύνδρομο

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΡΡΡΓΚΓΚ!!!

(Το ονομα φταιει για την αντιδραση)

Ναι,απο εκει που ειναι ενα χαζοχαρουμενο μεταφορικο παραμυθακι γινεται εφιαλτης συνδρομος!Με κακες γριες και τα λοιπα...

Βεβαια δε μου φαινεται και τοσο ρεαλιστικο να τηρηθει αυτη η διαδικασια,αλλα η Α*λια θα ηταν καλος μεζες για τσιπουρο.

Επισης οι επιρροες απο Μπομπ Σφουγγαρακι ειναι εντονες...

ΕΙναι πολυ πιο καλογραμμενο απο αλλες ιστοριες σου που ηταν ομως καλυτερες. :wacko:

Share this post


Link to post
Share on other sites
RaspK

Όμορφη γραφή, αλλά πολύ στενάχωρο για να το απολαύσω όπως πρέπει: δε μου αφήνει τη σωστή επίγευση (μου αφήνει επίγευση «Αλλαντοπωλείου Σούλτζ,» για όσους ξέρουν τι λέω).

Share this post


Link to post
Share on other sites
distaros

Θρώγγε,γλυκέ μου,ξέρεις υποθέτω που πρέπει να το postάρεις τώρα δα....

(σατανικόν)

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Πάντα ξεκινώ να διαβάζω τα κείμενα του Θρώγγου με χαμόγελο. Σ' αυτό εδώ, πρέπει να πω ότι μου κόπηκε στη μέση. Αν και η τελευταία ατάκα με το δόντι κάτι πήγε να κάνει... Ναι, ο τίτλος είναι αποπροσανατολιστικός (έπρεπε να δώσω περισσότερη σημασία στη δήλωση: Βία: ναι)

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Μια πολύ χαριτωμένη ιστορία φρίκης. Κάπου έχω ξαναγράψει πως χάρη σε αυτήν την ιστορία βρήκα το φόρουμ του σφφ οπότε πάντα θα έχει ξεχωριστή «γλύκα» για μένα. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Αναρωτιέμαι αν αυτό που σε τράβηξε ήταν το "παραμύθι" ή τα "στρείδια";!

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

post-1004-1220608201_thumb.jpg

Eat me baby!!

 

Έξοχο παραμύθι! Από τα καλύτερα του συγγραφέα!

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos
Αναρωτιέμαι αν αυτό που σε τράβηξε ήταν το "παραμύθι" ή τα "στρείδια";!

 

Τα στρείδια βέβαια. :)

Έγραφα μια παιδική ιστορία με ψαράκια και άλλα είδη του βυθού και στο ψάξιμο μου βγήκε Θρόγγος. ;)

Μετά την προσθήκη του Ντίνου, η ιστορία έγινε πιο γλυκιά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eric Draven

Φίλε Throgo συγχαρητήρια, εξαιρετικο παραμυθάκι. Λόγω του ότι έχω τρέλα με τα στρείδια (κυδώνια συγκεκριμένα) και κάθε καλοκαίρι ψαρεύω και μόνος μου (εκτος από ταβέρνες που τα τσακίζω) ήταν πιο ιδιαίτερη αυτή η ιστορία για μένα. Πάντως αυτό με την 'οπτική' των γευμάτων μας, το έχω σκεφτεί και εγώ. Θα μπορούσαν να γίνουν έξοχες φρικαλέες ιστορίες με τέτοια σενάρια. πχ κοτέτσια, γουρούνια, αγελάδες, σαλιγκάρια κλπ.

Αν και να σου πω την ασπρη αλήθεια μου, θα προτιμούσα στην ιστορία σου, να μην αναφέρεις τις λέξεις 'αντρες' 'δύτης', 'μαγειρας' κλπ. αλλα να τους περιέγραφες μέσα απτα 'ματια' των στρειδιών και να συμπληρώναμε εμείς τα υπόλοιπα με τη φαντασία μας. Όπως και να'χει όμως, εξαιρετική ιστορία, την απήλαυσα! :beerchug:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..