Jump to content
Sign in to follow this  
danny

Harlan Ellison

Recommended Posts

danny

Ας ανοίξουμε ένα topic και γι'αυτόν τον κύριο! Έχουμε και λέμε: 8,5 Hugo, 3 Nebula, Bram Stoker award, Edgar Allan Poe award, κτλ (γράφει κυρίως short stories). Είναι πραγματικά απίστευτος, αλλά δυστυχώς δεν έχουν μεταφραστεί πολλά διηγήματά του στα ελληνικά. Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής αριστουργήματα: I have no mouth and I must scream, The Deathbird, A boy and his dog, Paingod, "Repent Harlequin", said the Tick-Tock man. Ο τρόπος του είναι άμεσος, κατευθείαν στο κόκαλο, σχεδόν κάφρος! Ποια η γνώμη σας;

Share this post


Link to post
Share on other sites
darky

Δε είναι απλά θεός... είναι ημίθεος.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mort13

Επίσης και τα Jeffty is five, Adrift Just Off the Islets of Langerhans: Latitude 38° 54' N, Longitude 77° 00' 13" W, The Prowler in the City at the Edge of the World κ.ά. Και μην ξεχνάμε την δουλειά του ως ανθολόγος με την περίφημη ανθολογία Dangerous Visions που συγκέντρωσε διηγήματα από τα μεγαλύτερα ονόματα των 60s και των 70s και θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ιστορία της ΕΦ.

 

Πέρα από το στυλ του, πάντα οι ιστορίες του με έκαναν να σκέφτομαι "τον άτιμο, πως το σκέφτηκε αυτό τώρα;" Έχει καταπληκτικές ιδέες, οι οποίες μάλιστα δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν μόνο ως ΕΦ. Στο Jeffty is five πχ, μια εκπληκτική γλυκόπικρη ιστορία, υπάρχει ένα παιδάκι που όχι μόνο παραμένει συνεχώς 5 χρονών, αλλά υπό την παρουσία του όλα τα μέσα (ραδιόφωνο, τηλεόραση, κινηματογράφος, περιοδικά) βρίσκονται στην εποχή όπου πρωτοήταν 5 χρονών!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sitronella

Από αυτά που αναφέρατε έχω διαβάει το I have no mouth and I must scream, το "Repent Harlequin", said the Tick-Tock man και το Jeffty is five.

Το I have no mouth and I must scream, το οποίο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά ως: δεν έχω στόμα και πρέπει να ουρλιάξω, είναι το πιο τρομακτικό βιβλίο που έχω διαβάσει. Τι Κινγκ και αηδίες. Ο άνθρωπος μέσα σε 70 μόνο σελίδες καταφέρνει να δημιουργήσει μια εξαιρετικά εφιαλτική ατμόσφαιρα.

Το Jeffty is five μου άρεσε αρκετά, ενώ το "Repent Harlequin", said the Tick-Tock man, παρότι έχει κερδίσει και το Nebula και το Hugo, θυμάμαι πως μου είχε αφήσει ανάμεικτα συναισθήματα. Ίσως να πρέπει να το ξαναδιαβάσω...

Εκτός από αυτά, έχει γράψει για πάρα πολλές σειρές ΕΦ στην τηλεόραση, ανάμεσα στις οποίες το Σταρ Τρεκ και το Babylon 5. Στο Babylon 5 μάλιστα έχει εμφανιστεί κιόλας (αν θυμάμαι καλα σε κάποιο από τα πρώτα επισόδεια η Ιβάνοβα διαβάζει τη "βιογραφία του Harlan Elison - βιβλίο που δεν υπάρχει πραγματικά)!

Share this post


Link to post
Share on other sites
danny

Αυτή είναι η μαγκιά του! Μέσα σε λιγοστές σελίδες φτιάχνει μια ολοκληρωμένη ιστορία και στο τέλος σου τη λεεί άσχημα! Θυμάται κανείς πως τελειώνει το A boy and his dog? Μπρρρ...

Αυτόν τον καιρό περιμένω από το amazon έναν τόμο (1250 σελίδες περίπου) που ονομάζεται the essential ellison κι έχει σχεδόν τα πάντα!

Edited by danny

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0

Παράγγειλα 2-3 βιβλία του Ellison (SPAM - ΕΛ-Λισον) από ελευθερουδάκη (SPAM - ΕΛ-Λευτερουδάκης), αλλά δεν έχουν έρθει ακόμα. Το ξέρετε πως το I have no mouth and I must scream έχει γίνει PC game με τον ίδιο τον Harlan Ellison να κάνει την φωνή του υπολογιστή ΑΜ; (Το έχω :dancing4dh: )

Επίσης ο κύριος Ellison ήταν είχε μπλεχτεί στην παραγωγή του Babylon 5, δίνοντας συμβουλές στον JMS για το σενάριο!

 

Respect! :mf_bookread:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

To ήξερα ότι το I have no mouth and I must scream ήταν βιβλίο, αλλά ούτε το είχα παίξει ούτε το είχα διαβάσει, αν και θα ήθελα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
danny

Το game δε μου πολυάρεσε αν και γουστάρω πολύ τα adventures. Ίσως έφταιγε το ότι το έπαιξα πρόσφατα κι όχι το '96 που βγήκε (αν δεν κάνω λάθος) ;) Πάντως, ο Ellison ως ΑΜ ήταν όλα τα λεφτά!

Edited by danny

Share this post


Link to post
Share on other sites
BunnyDee

Ο Ellison ειναι ο συγγραφεας που πραγματικα "λατρευω να μισω"... Με το φιλο μου, του οποιου ειναι ο αγαπημενος συγγραφεας ΕΦ μαζι με καποιους τou "Golden Age", εχουμε συχνα και για ωρες συζητησεις για το "ποσο μαλακας ειναι" (λεω εγω) και "ποσο θεος ειναι" (λεει αυτος). Στην πραγματικοτητα, λατρευω και την persona του και τα γραπτα του, αλλα λατρευω ακομα περισσοτερο να του "βγαζω γλωσσα"...

 

Η βλακεια ειναι οτι εδω UK δεν ειναι καθολου γνωστος σε σχεση με αλλους, ειναι αθλος να βρεις βιβλιο του, και τα περισσοτερα τα ειχαμε παραγγειλει απο amazon αμερικης, κι ενα που βρηκαμε καπου καταχωνιασμενο σε ενα second hand βιβλιοπωλειο... Το θεωρω μεγιστο κριμα αυτο...

 

Και ναι, το I Have No Mouth... το παιχνιδι το ευχαριστηθηκα πολυ οταν το ειχα παιξει, με ολα τα τελη κιολας... Και ι ιστορια ηταν απιστευτη.

 

Το A Boy And His Dog ειχε βγει παλιαααα σε ταινια, μου ειχε βγει η πιστη πριν καποια χρονια να την βρω επειδη ο ιδιος ο Harlan ειχε πει οτι του αρεσε οπως το εκαναν... Και οντως για την εποχη της ηταν γλυκια.

 

Και ναι ρε παιδια... ο Jeffty... ω, ο Jeffty...

Αν και πραγματικα, δε ξερω αν μπορω να ξεχωρισω "αγαπημενες μου ιστοριες" του... Νομιζω πως πανω-κατω οποια και να αναφερετε θα κουναω πανω-κατω το κεφαλι μου σαν εκεινα τα σκυλακια-μπιμπελο που βαζουν στο μπροστα μερος του αμαξιου τους ;)

 

Τι να πω για το "κακο παιδι" της sci fi... Ειναι απιθανος!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oberon

Ναι, είναι καλός συγγραφέας (αν και ποτέ από τους πρώτους που προτιμώ). Υποθέτω πως αφού είναι τέτοιο όνομα, και όντας η αντίληψη των ανθρώπων ανάλογη με το όνομα, ότι κάνει θεωρείται απλά εκκεντρικό.

Αν βέβαια αυτό που έκανε το έκανε κάποιος που δεν έχει σαν ασπίδα τη φήμη του...κυρίου Έλλισον, θα τον στόλιζαν με πολλά άλλα κοσμητικά επίθετα, από τα οποία θα έλειπε το "εκκεντρικός".

Δεν είναι ο μόνος πάντως. Και σίγουρα το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται σε ξένες χώρες. το βλέπουμε και εδώ στην Ελλάδα. Τραγουδιστές, ηθοποιοί, πολιτικοί ακόμα και πρόεδροι...συλλόγων, θεωρούν εαυτούς απυρόβλητους γενικώς. Το σύνδρομο του "ξέρεις ποιος είμαι εγώ?" :blackcat:

Edited by Dain

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mort13

Είχε τσακωθεί και με τους δημιουργούς του Penny Arcade σε ένα convention νομίζω...

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Στα conventions λενε παει για τη βολτα,τα λεφτα και τις γκομενες.Εχει πει πολλες φορες οτι δεν του αρεσει το fandom κτλ.Και γενικα παντα μιλαει υπερβολικα εξω απο τα δοντια οποτε ειτε θα τον πεις ντομπρο και μαγκα ειτε θα τον πεις αγενη και δεν ξερω γω τι αλλο.

Περα απο το χαρακτηρα ομως ειναι μεγαλη μορφη στο χωρο.Το Ο πενταχρονος Τζεφτι πχ ειναι ενα εκπληκτικο διηγημα που σε καμια περιπτωση δεν θα μαντευε κανενας οτι γραφτηκε απο τον πιο αθυροστομο επιθετικο συγγραφεα του ειδους.Ακομη και Ο εξολοθρευτης εχει προκυψει απο δικες του ιδεες,μαλιστα ειχε παει στα δικαστηρια για αυτο το λογο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mort13

Και πλέον έχει κάνει trademark το όνομα του: Harlan Ellison®

Share this post


Link to post
Share on other sites
tsathoggua

Διάβασα την ανθολογία Το Πουλί του Θανάτου από τις εκδόσεις Άγνωστη Καντάθ. Η συλλογή περιέχει 19 διηγήματα και τα περισσότερα έχουν να κάνουν με τον Θεό και τις διάφορες μορφές που μπορούν να έχουν οι θεοί της εποχής μας. Αρκεί η ανάγνωση της ομώνυμης ιστορίας για να καταλάβει κανείς πόσο σπουδαίος συγγραφέας είναι ο Ellison. Πρωτότυπες ιδέες, εξαιρετική γραφή αλλά κάποιες φορές το παρακάνει με την εκζήτηση με αποτέλεσμα κάποια -ευτυχώς λίγα- διηγήματα να αποτελούν στην ουσία απλές ασκήσεις ύφους ή να διολισθαίνουν προς την παπαριά. Η μετάφραση καλή αλλά θα έπρεπε να υπάρχει και μια εισαγωγή στη ζωή και το έργο του συγγραφέα. Απαραίτητο ανάγνωσμα σε γενικές γραμμές.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Είπα να διαβάσω για το πρότζεκτ 26 εφ βιβλία για το 2014 και συγκεκριμένα για το γράμμα E τον μεγάλο και τρανό Χάρλαν Έλισον. Διάλεξα ένα μικρό βιβλιαράκι με τρία διηγήματα του που κυκλοφόρησε πριν καμιά εικοσαριά χρόνια από τις εκδόσεις Παρά Πέντε, για να δω επιτέλους γιατί τόση φασαρία γύρω από το όνομα του. Αξίζει όλα αυτά τα βραβεία και τον ντόρο; Ε, λοιπόν, τ'αξίζει και με το παραπάνω.

 

Πρώτα-πρώτα ο τίτλος της συλλογής: Ο πεντάχρονος Τζέφτη. Εκτός από το ομώνυμο, περιέχει το διήγημα Η όμορφη Μάγκι των ασημένιων νομισμάτων και το διήγημα Ένα παιδί κι ο σκύλος του, στο οποίο βασίστηκε και η ταινία του 1975.

 

Δεν θα γράψω περίληψη για το κάθε διήγημα, γιατί νομίζω ότι το καλύτερο για κάποιον είναι να τα διαβάσει δίχως να ξέρει με τι έχει να κάνει, να είναι δηλαδή πλήρως ανυποψίαστος γι'αυτά που τον περιμένουν. Και τον περιμένουν πολλά: Πρωτοτυπία, βία, σκληρή γραφή, δράση, ανεπτυγμένοι χαρακτήρες, τρομερή ατμόσφαιρα. Κι ενώ το ένα διήγημα έχει μια έντονη νοσταλγική και μελαγχολική διάθεση (Ο πεντάχρονος Τζέφτη), το άλλο έχει βία, μπόλικο βρισίδι και έντονες περιγραφές ενός παρακμιακού κόσμου (Ένα παιδί κι ο σκύλος του). Η γραφή στο κάθε διήγημα έχει διαφορετικό ύφος και σκοπό, κάτι που δείχνει την άνεση του συγγραφέα στο να κάνει την κάθε ιστορία ξεχωριστή. Η γραφή γενικά είναι καταπληκτική, στιβαρή, και συνάμα ευκολοδιάβαστη, δεν σε κουράζει καθόλου.

 

Αυτά τα λίγα είχα να πω, πρόκειται για τρία εξαιρετικά διηγήματα, διαμάντια της επιστημονικής φαντασίας, που κάθε φαν του είδους οφείλει και πρέπει να διαβάσει, έστω και μια φορά στην ζωή του.

 

Ας βάλω κι ένα βαθμό για το κάθε διήγημα:

 

*Ο πεντάχρονος Τζέφτη: 10/10

*Η όμορφη Μάγκι των ασημένιων νομισμάτων: 9.5/10

*Ένα παιδί κι ο σκύλος του: 9/10

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Παρόλο που δε θα τον έβαζα στους καλύτερους, κυρίως γιατί πολλά του δεν τα καταλαβαίνω καθόλου και γιατί είχα βρει μια ανθολογία παλιών του διηγημάτων που ήταν χάλια, για το Jeffty is five θα συμφωνήσω απολύτως, είναι εξαιρετικό (αν και, αν είναι δυνατόν, μόνο ένας Αμερικάνος θα νοσταλγούσε τη δεκαετία του 1940. Καλά το '30 ή το '50, αλλά για να νοσταλγείς το '40 πρέπει να είσαι στον κόσμο σου, όπως είναι πολύ περισσότερο οι Αμερικάνοι, συγκριτικά με τους Ευρωπαίους).

Πολύ καλή και η "Μάγκι", ειδικά επειδή μια τέτοια ιδέα χρειάζεται πολύ καλό γράψιμο για να μη γίνει έστω και λιγάκι γελοία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Μόλις τελείωσα τη συλλογή διηγημάτων Ο Πεντάχρονος Τζέφτη από τη σειρά In Orbit, και είπα να ρίξω και εγώ ένα σχόλιο. Τα λέει και πιο πάνω o Blade οπότε...

 

Ο Πεντάχρονο Τζέφτη: Φοβερή ιδέα, έπαθα μια μικρή κατάθλιψη (9,5/10)

Η Όμορφη Μάγκι των Ασημένιων Νομισμάτων: Καλό, αλλά όχι ισάξιο των υπολοίπων. Και πάλι όμως δυνατό (8,5/10)

Ένα Αγόρι και ο Σκύλος του: Τέλειο. Απλά. (10/10)

 

Γενικά, πάρα πολύ καλές εντυπώσεις. Άσε που το πήρα 1,5 ευρώ από παζάρι. Ωραίος ο Έλισον, έχω και το I have no mouth, το οποίο περιμένω να είναι τέλειο.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Είχα διαβάσει πριν από καιρό το I have no mouth and I must scream, με αφορμή το παιχνίδι. Αρκετά ωραίο διήγημα μου φάνηκε, σκοτεινό και ανατριχιαστικό. Το μόνο που με "ενόχλησε" είναι η απόλυτη σεξοποίηση της γυναίκας, που από μόνο του δεν θα με ενοχλούσε σε ένα κείμενο, αλλά διάβασα πως είναι το στυλ του να της σεξοποιεί σε κάθε του κείμενο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Τελείωσα προχθές τη συλλογή I have no mouth and I must scream η οποία δυστυχώς δε με ικανοποίησε όσο περίμενα. Το ομώνυμο διήγημα είνα ΚΑ-ΤΑ-ΠΛ-ΚΤΙ-ΚΟ. Επίσης το Delusions of a Dragonslayer και το World of the Myth ήταν πολύ ωραία. Τα υπόλοιπα όμως, ήταν κάπως χλιαρά. Και μόνο για το I have no mouth and I must scream πάντως, αξίζει να διαβαστεί.

Share this post


Link to post
Share on other sites
volyros

Ειχα και γω την πρωτη μου επαφη με τον Κυριο Ελλισον διαβαζοντας τα Ο πενταχρονος Τζεφτη και Η ομορφη Μαγκυ των ασημενιων δολαριων.Και τα δυο διηγηματα σαν ιδεες μου φανηκαν αρκετα "παραξενα" ομως η γραφη του τα αναδεικνύει και τα κανει να σου αρεσουν και να σου αφηνουν και μια γλυκοπικρη γευση στο τελος.Επισης ολες αυτες οι αναφορες σε εκπομπες,βιβλια,τραγουδια κτλ. αν και μου θυμισαν Stephen King μου αρεσαν γιατι προσεδιδαν μια νοσταλγια στα διηγηματα.

Γραφει καλα λοιπον ο φιλος μας ο Χαρλαν γι αυτο θα τον ξανατιμησω στο μελλον διαβαζοντας κατι δικο του.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
volyros

Διαβασα και αλλες 2 ιστοριες του Ελλισον,Το πουλι του θανατου και το Δεν εχω στομα και πρεπει να ουρλιαξω.Η γνωμη μου παραμενει ιδια,οι ιδεες του παραμενουν πρωτοποριακες και περιπλοκες,απορω που τις σκεφτεται!Η γραφη του ειναι αμεση αλλα και γλαφυρη ταυτοχρονα.Δεν εχω αποφασισει ακομα αν μου αρεσει η οχι βεβαια καθως θεωρω οτι η θεματολογια του ειναι αρκετα περιπλοκη για τα δικα μου γουστα,σιγουρα ομως απολαμβανεις τα κειμενα του σαν εμπειρια.

 

 

7,5/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα ''Το Πουλί του Θανάτου'' που συνιστά τον πρώτο μου Χάρλαν Έλλισον. Και δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι. 

 

Τα διηγήματα του πρωτότυπα και αιρετικά, μου θύμισαν αμυδρά Κλάιβ Μπάρκερ και ''Βιβλία του Αίματος''. Διαβάζοντας τον καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι το ασυνήθιστο, το πρωτοποριακό. Ακόμη και αν είναι κάποιος βετεράνος των μικρών ιστοριών, το ύφος, η θεματολογία του και ο τρόπος που σερβίρει στον αναγνώστη αυτά που θέλει να πει, δεν είναι κάτι που εύκολα συναντά κανείς κάθε μέρα. 

 

''Το Κλαψούρισμα των Δαρμένων Σκυλιών'' μας δείχνει το πραγματικό πρόσωπο που επιμελημένα κρύβουν οι αδηφάγες τσιμεντουπόλεις του σήμερα. Το ''Στον Επαρχιακό Δρόμο με την Υπέροχη Θέα'' ενδείκνυται για τους πορωμένους λάτρεις των αγώνων αυτοκινήτου, ενώ το ''Αλίμονο στους μη Έχοντες Πίστη'' μας ξαναφέρνει στο νου ένα μισοξεχασμένο πλάσμα της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας. Δυνατός ο ''Βασιλίσκος'' ενώ το ίδιο καλό όπως όταν το πρωτοδιάβασα αποδείχθηκε ''Το Πρόσωπο της Έλεν Μπουρνάου''. Μία γυναίκα πανώριας ομορφιάς που όσοι κάνουν το λάθος να μπλέξουν στα δίχτυα της, καλούνται να πληρώσουν το οδυνηρό τίμημα. Ανώτερη όλων ''Η Ομορφούλα Μάγκι που είχε Κέρματα στη Θέση των Ματιών''. Κανένα έλεος για τους άπληστους, το μέτρο είναι το παν  :) Ήταν και άλλες οι αξιόλογες, όπως επίσης και δύο- τρεις που με άφησαν αδιάφορο. 

 

Όπως όμως είπα και παρ' όλη την δεδομένη ποιότητα της συλλογής, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι μου άρεσε. Με εκφράζει η άποψη του volyros πιο πάνω μιας και έχουμε να κάνουμε μ' ένα βιβλίο ορισμό αυτού που λέμε ''όχι για όλους''. Θα περιμένω να περάσει καιρός για να το ξεχάσω (αν γίνεται δηλαδή να ξεχαστεί μία τέτοια εμπειρία) και θα το ξαναπιάσω σίγουρα κάποια στιγμή. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..