Jump to content

Πιστεύετε όσα γράφετε;


Recommended Posts

Σε ένα άλλο topic ο Βάρδος έγραψε:

 

Ο Ελσάνορας (...) Ρώτησε αν ο North πιστεύει αυτά που γράφει: αν τα θεωρεί σωστά και τα γράφει.

 

Η απάντηση πάντα είναι υποκειμενική και διαφορετική για τον κάθε συγγραφέα, αλλά εγώ, προσωπικά, νομίζω ότι σπάνια ένας συγγραφέας πιστεύει πραγματικά αυτά που γράφει. Όταν κάποιος γράφει, προσπαθεί να αποδώσει μια ιστορία, και μια γενικότερη αίσθηση: δεν είναι απαραίτητο ότι πρέπει μέσα από αυτήν να προσπαθεί να περάσει τις δικές του αντιλήψεις. Για παράδειγμα, έχω γράψει για χαρακτήρες που είναι αντιδιαμετρικά αντίθετοι με εμένα, κι όμως, έχω απολαύσει γράφοντάς τους. Ήταν η ευκαιρία να δω διαφορετικά τη ζωή, να είμαι κάποιος άλλος --καλύτερος ή χειρότερος, δεν έχει σημασία. Και, στην τελική, κάποιος που γράφει για έναν δολοφόνο (αχέμ... οι ιστορίες που γράφω αυτό τον καιρό έχουν ένα δολοφόνο ως πολύ βσαικό χαρακτήρα) σημαίνει ότι απολαμβάνει τους φόνους; Όχι... όχι απαραίτητα. (:-ΡΡ)

 

Ο RaspK FOG έγραψε:

Η παρατήρηση μου είναι ότι ο συγγραφέας συνήθως αποδέχεται, επιθυμεί, ή και αναγκάζεται ακόμα να αναφερθεί σε γεγονότα, καταστάσεις και οπτικές γωνίες (πόσο λατρέυω τη δισημία!) που κανονικά θα απέφευγε ή θα θεωρούσε τουλάχιστον ξένες. Άλλες φορές, βέβαια, εκφράζει κάτι το οποίο κρύβει σε σχέση με τον άνθρωπο ο οποίος πραγματικά είναι.

 

Προσωπικά πιστεύω ότι δεν είναι αναγκαίο να θεωρεί σωστά όσα περιγράφουν τους χαρακτήρες των ηρώων τους, αλλά όπως και να έχει, αν το γραπτό ο άλλος το έχει δημιουργήσει (και όταν λέω "δημιουργήσει", εννοώ να το έχει βγάλει από την ψυχή του και να είναι αληθινό), τότε σίγουρα έχει αισθανθεί και έχει "ζήσει" τους χαρακτήρες αυτούς. Δηλαδή όταν για παράδειγμα γράφω για έναν δολοφόνο, τη στιγμή που δημιουργώ την προσωπικότητά του προσπαθώ να σκέφτομαι όπως νομίζω ότι θα σκεφτόταν ένας δολοφόνος. Για μία στιγμή, πάντα απόλυτα ελεγχόμενα (για να μη παρεξηγηθούμε κιόλας :p ) γινόμαστε δυνάμει δολοφόνοι, δυνάμει παρανοϊκοί, δυνάμει ήρωες...

Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Παίρνεις το ρόλο του τάδε χαρακτήρα, αλλά δεν είσαι αυτός. Ναι, κάπως έτσι το βλέπω κι εγώ. Αλλιώς δε θα μπορούσες ποτέ να γράψεις χαρακτήρες που δεν είσαι ίδιος με εκείνους.

 

Αλλά υπάρχουν κι άλλα νοήματα...

 

Αν, πχ, γράψει ο Ψ ότι, στο τέλος του μυθιστορήματός του, έρχεται ο εξόριστος βασιληάς και βάζει σε μια σωστή τάξη την κατάσταση που έχει γίνει χάος, όσο δεν υπήρχε μονάρχης, αυτό σημαίνει ότι ο συγγραφάς είναι βασιλόφρων;

 

Ο Moorcock στο Glorianna γράφει, μέσα από τις σκέψεις της εν λόγω βασίλισσας, ότι η δημοκρατία οδηγεί σε αποδιοργάνωση και φιλονικίες, χωρίς να υπάρχει βασική κατευθυντήρια γραμμή. Και, γενικά, αυτή η λογική παρουσιάζεται ως "σωστή" σε όλο το βιβλίο. Ο Moorcock, όμως, είναι, ως άνθρωπος, φιλελεύθερος --από όσα, τουλάχιστον, γνωρίζουμε γι'αυτόν, από άρθρα και το τι έχει πει.

 

Πάντως, πιστεύω ότι ένας καλός συγγραφέας πρέπει (α) να μπορεί να δει και τις δύο όψεις (ή και περισσότερες) του νομίσματος, άσχετα με το ποιες είναι οι προσωπικές του αντιλήψεις, και (β) να μπορεί να παίξει καλό role-play: να μπει στο πετσί των χαρακτήρων του.

Link to post
Share on other sites
northerain

ta teleytaia logia tou bardou me kalypsan apolytos.Nai, isos merikes fores na paizoume enan rolo, alla den simainei oti eimaste aytoi oi idioi...

Link to post
Share on other sites

ΜΆΛΙΣΤΑ! Μετά από τις τελευταίες δηλώσεις του Βάρδου, προτείνω να καθαιρεθεί από τη θέση του ως αντμινηστράτορα επ' αορίστω για λόγους ψυχικής υγείας (το υπογραμμισμένο κείμενο αποτελεί δική μου επισήμανση):

 

Πάντως, πιστεύω ότι ένας καλός συγγραφέας πρέπει (α) να μπορεί να δει και τις δύο όψεις (ή και περισσότερες) του νομίσματος, άσχετα με το ποιες είναι οι προσωπικές του αντιλήψεις, και (β) να μπορεί να παίξει καλό role-play: να μπει στο πετσί των χαρακτήρων του.

 

:lol:

 

Σοβαρά τώρα, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.

Edited by RaspK FOG
Link to post
Share on other sites
Βάρδος

LOL, man.

 

Πρέπει να το παραδεχτώ, είμαι πολυ-χασμένη προσωπικότητα. :D

Link to post
Share on other sites

Egw pali ton teleytaio kairo grafw gia typoys mes sth mayrh kata8lipsh... Genikws oi "hrwes" moy ka8e fora antikatoptrizoyn se megalo ba8mo ta synaishmata moy... Bgazw thn opoia trela moy kai ta opoia psyxologika moy s'aytoys akoma ki an fainomenika den exoyn kammia sxesh m'emena...

:blink: :oops:

Link to post
Share on other sites
Bardoulas©

Σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να γράψω για έναν επικό χαρακτήρα του τύπου "Περπατάω και τρέμει η γη". Από την άλλη δεν θα μπορούσα να δημιουργούσα ένα χαρακτήρα που να είναι κάτι σαν εμένα. Εκτός και αν ήμουν πολυ-χασμένη προσωπικότητα, θα ήταν πολύ βαρέτος. Αλλά ούτε θα πέσω στη περίπτωση της zoyki. Γενικά προσπαθώ κάθε χαρακτήρας που φτι΄ζχνω να διαφέρει. Τέλος γουστάρω πολύ την παράνοια που βγάζει ο northerain ώρες ώρες. Ειδικά στο Set the controls for the heart of the sun, θα ξενέρωνα πολύ αν έβλεπα ήρωες χωρίς αιτία να προσπαθούν να σώσουν μια χαμένη παρτίδα. Δεν υπάρχει superman στην πραγματικότητα

Edited by Bardoulas©
Link to post
Share on other sites

Ούτε όμως έχει νόημα να επιλέγεις για την ζωή ή το θάνατο των άλλων (κατ' εμέ, ούτε και για τη δική σου, αλλά τέλος πάντων), οπότε δε θα έγραφα κάτι σαν το κείμενο του Northerain, εκτός κι αν ήθελα να τους νικήσει κάποιος...

Link to post
Share on other sites

Ακριβώς. No offence, buddy, αλλά έτσι νιώθω. Φαντάζομαι ότι δεν ενοχλήθηκες, πάντως, έε; :unsure:

Link to post
Share on other sites
northerain

oxi re sy aloimono.Opos eipa kai pio pano, paizo enan rolo.To en logo dihghma, epidiokei na deiksei pos merikes fores, lambaneis oti dineis, akoma kai se universal epipedo.Einai h ekdikisi tou ''mikrou'' an8ropou enantia ston kosmo olokliro.Ena kolodaktylo ston 8eo an protimas.Kai fysika, einai mia fthnh nikh, asimanti ousiastika...

Link to post
Share on other sites
  • 1 year later...

Ειδα τον Βολσουνγκ να το διαβαζει και ειπα να του κανω μια νεκρανασταση.

Βασικα βλεπω σε πολλα αρθρα να εχουν λογια συγγραφεων σε εισαγωγικα και να λενε οτι αυτες ηταν οι αποψεις τους ενω στην πραγματικοτητα... ηταν λογια ΗΡΩΩΝ τους.

Ο ηρωας μπορει να εκφραζει αμεσα,εμμεσα-υποσυνειδητα η και πρακτικα καθολου τον συγγραφεα(αυτο το τελευταιο ειναι σπανιο νομιζω).Προσωπικα νομιζω οτι ο ηρωας μπορει να εκφραζει εντελως διαφορετικες αποψεις απο τον συγγραφεα αλλα και να πετα λαθη και βλακιες-αστοχες παρατηρησεις.Δε σημαινει οτι ο συγγραφεας δεν ξερει-ειναι βλακας.Μπορει να ειναι ο ηρωας ηλιθιος η ημιμαθης...κι ας ειναι ο σουπερ κουλ τυπος ηρωα.

Link to post
Share on other sites
Bardoulas©

Κοίτα, αναπόφευκτα θα κάνεις κάποια στιγμή νίξη σε κάτι που πηγάζει από τα πιστεύω σου. Κάποια στιγμή θα πεις κάτι που δεν το λέει το στόμα του ήρωα, αλλά το στόμα του συγγραφέα.

Link to post
Share on other sites
Κοίτα, αναπόφευκτα θα κάνεις κάποια στιγμή νίξη σε κάτι που πηγάζει από τα πιστεύω σου. Κάποια στιγμή θα πεις κάτι που δεν το λέει το στόμα του ήρωα, αλλά το στόμα του συγγραφέα.

 

Αναγκαστικά, θα'λεγα. Δεν θα πεις τις απόψεις σου; Δεν θα μεταφέρεις τη στάση ζωής που έχεις; Μου φαίνεται λίγο παράλογο να μην υπάρχουν στοιχεία σου σ'αυτά που γράφεις, εφόσον πηγάζουν από μέσα σου. Εξάλλου, αυτός ο "διαμετρικά αντίθετος" χαρακτήρας που θα δημιουργήσεις δεν είναι παρά μια εικόνα του τι εσύ θεωρείς πως θα'ταν ένας τέτοιος άνθρωπος.

Link to post
Share on other sites

E,kala...

Εννοειται οτι περνουν καποια στοιχεια του συγγραφεα στον ηρωα.Και μονο αν γραψει καποιος λευκος για ενα λευκο...αρκει!

Παντως εχει φαση που πολλοι συγγραφεις σε ψιλοαθλια κατασταση γραφουν για larger than life heroes οι οποιοι εχουν 3-4 κοινα στοιχεια με το συγγραφεα βεβαια...

Εχετε παρατηρησει καπια μοτιβα στους ηρωες ορισμενων συγγραφεων;Μπορεις να παρεις μια ιδεα για τον ιδιο τον συγγραφεα...

Link to post
Share on other sites

Κάθε χαρακτήρας έχει μέσα έστω και ένα απειροελάχιστο κομμάτι του συγγραφέα. Κάθε φράση ενός οποιουδήποτε χαρακτήρα, είναι μια σκέψη που κάποια στιγμή, για τον οποιονδήποτε λόγο, πέρασε απ' το μυαλό του συγγραφέα του, ακόμα κι αν την απέρριψε ως λάθος.

 

Θα συμφωνήσω 100% με την Ερωβιάνα, αυτά που γράφουμε είναι ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε πτυχές του κόσμου.

Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ με τις παραπάνω δεσποινίδες.

 

-----

 

Αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μέσα από τα δικά μας αισθητήρια όργανα, σκεφτόμαστε με το δικό μας μυαλό. Ό,τι και να δημιουργήσουμε, ό,τι ρόλο και να υποδυθούμε, έχει - και πρέπει να έχει, αλλιώς είναι ρηχό, άδειο το αποτέλεσμα - κομμάτια δικά μας. Δεν είναι ανάγκη να συμφωνούμε με όλους τους χαρακτήρες μας, αλλά σίγουρα όλοι έχουν μια πτυχή του εαυτού μας, εκφράζουν ιδέες που μας πέρασαν από το μυαλό κάποτε (είτε τις απορρίψαμε είτε όχι), βιώνουν διάφορες ψυχολογικές καταστάσεις από τις οποίες περάσαμε κτλ. Ακόμα και αν δεν έχουμε ζήσει κάτι, με το δικό μας μυαλό κάνουμε υποθέσεις...

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites

Νομίζω έχω ξαναγράψει τις απόψεις μου επ αυτού.

Πιστεύω πως οι ήρωες, απο τους κεντρικούς έως τους κομπάρσους, οι καλοί, οι κακοί, ακόμα και τα τέρατα (ή τα ρομπότ) έχουν πάντα ένα κομμάτι απο το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του συγγραφέα.

Οταν γράφει κάποιος, στην πραγματικότητα ξεδιπλώνει αυτό που έχει μέσα του ο ίδιος.

Ακόμα κι αν οι ήρωές του είναι εμπνευσμένοι απο κάποιους γνωστούς του, πάλι περιγράφονται με τον τρόπο που ο ίδιος τους αντιλαμβάνεται.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..