Jump to content

Recommended Posts

Ψυχρή φωτιά.

Πρώτο βιβλίο του Κουντζ που διαβάζω και πρέπει να πω ότι απογοητεύτηκα. Πρωταγωνιστής είναι ο Τζιμ Άιρονχαρτ ο οποίος "ακούει" φωνές μέσα στο κεφάλι του, οι οποίες τον παροτρύνουν να σώσει αθώους ανθρώπους από βίαιο θάνατο σε διάφορα μέρη της Αμερικής, προσπαθώντας ταυτόχρονα να διατηρήσει την ανωνυμία του. Σε μια από αυτές τις αποστολές του, συναντά την δημοσιογράφο Χόλι Θορν η οποία αφού τον ερωτεύεται, ψάχνει και τον βρίσκει και μαζί προσπαθούν να ανακαλύψουν τι είναι οι "φωνές" που ακούει και ποιός του τις στέλνει.
Ο λόγος που δεν μου άρεσε είναι ότι, παρόλο που είναι καλογραμμένο, σε  καμμιά περίπτωση δεν σε κάνει να τρομάζεις ή έστω να αγωνιάς για την τύχη των δυο πρωταγωνιστών, μιάς και σε ότι περιπέτειες και αν μπλέκουν είσαι βέβαιος ότι στο τέλος όλα θα κυλήσουν ομαλά και δεν θα πάθουν τίποτα. Από την αρχή σχεδόν μαντεύεις ότι θα έχει ευτυχισμένο τέλος, οπότε παύει και η όποια αγωνία μπορείς να έχεις.  Σε πολλά σημεία μου θύμισε εφηβικό ανάγνωσμα, αν και νομίζω ότι ούτε οι έφηβοι δεν θα τρόμαζαν διαβάζοντάς το.

6/10 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • Replies 83
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • BladeRunner

    15

  • Mictantecutli

    9

  • Nihilio

    6

  • volyros

    6

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Φαντάσματα. Τα τρία τελευταία βιβλία του Κουντζ που διάβασα ήταν θριλεράκια δίχως ίχνος φανταστικού, οπότε καιρός ήταν να πιάσω και ένα από τα του τρόμου του. Το όλο πρότζεκτ και το στιλ μου θύμισαν λ

Εγώ έχω τελειώσει 2 έργα του, το "Ο Εφιάλτης παραφυλάει" και τα "Φαντάσματα". Έχω ξεκινήσει και άλλα που τα άφησα, όμως αυτά τα τελείωσα όταν ήμουν 17. Το ότι τα διάβασα σε τόσο νεαρή ηλικία μετράει γ

Αστραπή Τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του Ντιν Κουντζ ήταν τον Μάρτιο του 2016, δηλαδή πέντε και βάλε χρόνια πριν. Εντάξει, μου έλειψε κάπως, έστω και αν δεν είναι από τους συγγραφείς που με

Mictantecutli

Φαντάσματα
 

3/10 και πολύ του είναι.
4η και λογικά τελευταία ευκαιρία που δίνω στον κύριο. Πιο πολιτικά ορθός πεθαίνεις. Ευκολίες και κενά στην υπόθεση για γέλια. Και ένα τέλος σα να βγήκε από το μικρό σπίτι στο λιβάδι. ΑΣΕ ΜΑΣ ΚΟΥΚΛΙΤΣΑ ΜΟΥ.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 3 months later...
Mictantecutli

Τελικά διάβασα και το Νύχτες τρόμου
7,5/10
Κυρίως γιατί οι προσδοκίες μου είχαν πιάσει πάτο, καθώς δεν πολυσυμπαθώ τον συγγραφέα και ότι έχω διαβάσει μου φάνηκε από κακό εως αδιάφορο. Αλλά ήταν λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Δεν έλειψαν βέβαια οι απίστευτες ευκολίες στην πλοκή, αλλά πέρασα καλά διαβάζοντάς το.

Link to post
Share on other sites
  • 3 months later...
Mictantecutli

Να πω πως πέρασα από το βιβλιοπωλείο του Ψυχογιού σήμερα και είδα πως πουλάνε το βιβλίο του Κουντζ(Τυφλή γωνία αν δεν κάνω λάθος), ενυπόγραφο από τον συγγραφέα. Το αναφέρω για όποιον ενδιαφέρεται.

Link to post
Share on other sites
  • 7 months later...

Φαντάσματα

Μου αρέσει αρκετά ο τρόπος που γράφει ο Koontz. Δεν είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, αλλά θα συνεχίσω να τον διαβάζω μία φορά στο τόσο. Αν και όλα τα βιβλία του που έχω διαβάσει πάσχουν από τα γνωστά και προαναφερθείσα μειονεκτήματα των βιβλίων του, πέρα από αυτά έχει κάτι μοναδικό κατά τη γνώμη μου. Δένομαι με του χαρακτήρες και νοιάζομαι για αυτούς. Το ότι ήξερα από την αρχή προς τα πού το πάει όσον αφορά την τύχη των κεντρικών ηρώων δεν με εμπόδισε καθόλου να απολαύσω το βιβλίο, και πιο συγκεκριμένα, τις εικόνες τρόμου, τις ξέγνοιαστες στιγμές, τους διαλόγους καθώς και το νόημα και τα συμπεράσματα που βγάζει ο συγγραφέας στο τέλος της ιστορίας (ακόμα κι αν διαφωνώ με τη συλλογιστική πορεία). Πρέπει να είναι από τα καλύτερά του. 

9/10

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 10 months later...
Cassandra Gotha

Το σπέρμα του δαίμονα

Αν βιβλία σαν κι αυτό ήταν τα πρώτα δείγματα της επιστημονικής φαντασίας που μεταφράστηκαν στα ελληνικά, τότε δεν ρίχνω άδικο στους ανθρώπους που εκείνη την εποχή ήταν έφηβοι-νέοι και σήμερα δεν θέλουν ν' ακούσουν για φανταστικό γενικότερα.
Δηλαδή, δεν θα σχολιάσω καν.

  • Haha 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...
Δημήτρης

Διάβασα το ''Αστραπή''. Γυναίκα που η μοίρα από την γέννηση της ακόμη της επιφυλάσσει τραγωδίες. Η οποία όμως έχει φύλακα άγγελο στο πλευρό της. Να παρεμβαίνει όποτε χρειάζεται και να την σώζει ως από μηχανής θεός. Ποιος όμως είναι και ποια τα κίνητρα του; Τις εμφανίσεις και τον απώτερο σκοπό του καλύπτουν πάντα ένα πέπλο μυστηρίου. 

Η πλοκή είναι βολική και υποστηρίζεται από πολλές ευκολίες. Πρωταγωνίστριες με δύσκολα παιδικά χρόνια που δεν το βάζουν όμως κάτω και παλεύουν με τις αντιξοότητες. Καταφέρνοντας μεγάλες πλέον να γίνουν διάσημες και πλούσιες. Τέτοιος όμως υπήρξε και ο ίδιος ο Κουντζ με τον βάναυσο αλκοολικό πάτερα του που τον έδερνε συχνά! Δεν είναι λοιπόν κάτι που πρέπει να ξενίζει. Κάτι όμως που δεν ισχύει με επί μέρους καταστάσεις που εξυπηρετούσαν υπερβολικά την υπόθεση. Όπως π.χ. η ψυχραιμία μικρού παιδιού απέναντι σε ψυχρούς φονιάδες. Ολύμπια, σε σημείο που να φτάνει να τους αφοπλίζει. Μου φάνηκε πολύ φανταχτερό, δεν με έπεισε. Ωραία όμως η κεντρική ιδέα. Παίζει πετυχημένα με το γνωστό χρονικό παράδοξο του ότι δεν πρέπει κανείς ταξιδεύοντας να σκοτώσει τον παππού του. Γιατί αν το κάνει δεν θα γεννηθεί ποτέ και άρα δεν θα μπορέσει να ταξιδέψει κλπ. Όπως επίσης και το χρονικό πλαίσιο από το οποίο εφορμά ο προστάτης της, λέξη που εμφανίζεται εκνευριστικά πολλές φορές. Αν και πάλι υπήρξαν ευκολίες και ιδίως προς το τέλος, είχε ωστόσο ενδιαφέρον. 

Όπως γενικά το βιβλίο στο σύνολο του. Έτσι θα το περιέγραφα, ενδιαφέρον. Διανθισμένο με μαύρο χιούμορ και χωρισμένο σε μικρά κεφάλαια, φεύγει γρήγορα σε δύο απογεύματα. Καλό, όχι όμως κάτι που μένει. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...
Spyrex

Αθωότητα

Γενικά, μου αρέσει ο Κουντζ. Έχει κάτι στον τρόπο γραφής του που με αιχμαλωτίζει. Μπορεί μερικές ιδέες του να είναι σαχλές (βλ. Προφητεία), αλλά το γράψιμό του σώζει καταστάσεις. Το συγκεκριμένο βιβλίο, ούτε αυτό δεν το έσωζε. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα για τη μοναξιά, η οποία αντιμετωπίζεται με την αγάπη και που αυτή έρχεται να νικήσει τα πάντα. Σαν να μην έφτανε αυτό, το βιβλίο είναι γεμάτο από εκτενείς και βαρετές περιγραφές και βολικές τροπές της πλοκής μέχρι εκεί που δεν πάει. Ο Κουντζ απλά αποφάσισε να γράψει ένα μυθιστόρημα για τη μοναξιά, το κακό που φωλιάζει στις ψυχές των ανθρώπων και εν τέλει την αγάπη η οποία είναι υπεράνω όλων χωρίς να υπολογίζει εμπόδια. Η αληθοφάνεια δεν θα στεκόταν εμπόδιο σε αυτό το εγχείρημα.

Λοιπόν, αρκετά με τα άσχημα. Όχι ότι έχει κάτι θετικό, πέρα από το ως επί τω πλείστον ωραίο γράψιμο. Απλά, θα συνεχίσω να διαβάζω Κουντζ, πιο επιλεκτικά και επιφυλακτικά, βέβαια.

Link to post
Share on other sites
  • 11 months later...
BladeRunner

Αστραπή

Τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του Ντιν Κουντζ ήταν τον Μάρτιο του 2016, δηλαδή πέντε και βάλε χρόνια πριν. Εντάξει, μου έλειψε κάπως, έστω και αν δεν είναι από τους συγγραφείς που με ξετρελαίνουν κιόλας. Πάντως πλάκα-πλάκα αυτό είναι το δωδέκατο βιβλίο του που διαβάζω, άρα δεν μου είναι και αδιάφορος. Λοιπόν, το "Αστραπή" είναι ένα ιδιαίτερα ψυχαγωγικό και εθιστικό θρίλερ με στοιχεία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, με το οποίο πέρασα εξαιρετικά καλά την ώρα μου, έστω και αν διάφορα στοιχεία της πλοκής και των χαρακτήρων δεν με έπεισαν ιδιαίτερα (κάποια, μάλιστα, δεν με έπεισαν καθόλου). Όπως και να το κάνουμε, το ταξίδι στον χρόνο ποτέ δεν είναι απόλυτα πειστικό, και εδώ γίνεται μια κάποια κατάχρηση, ειδικά προς το τέλος. Φυσικά δεν λείπουν μερικές ευκολίες και χρήσιμες συμπτώσεις για να προχωρήσει η πλοκή και να καταφέρουν οι πρωταγωνιστές να γλιτώσουν από τη μια ή την άλλη δυσκολία, ενώ επίσης ορισμένες αντιδράσεις των χαρακτήρων (βασικά της πρωταγωνίστριας και του μικρού της γιου) σε συγκεκριμένες καταστάσεις ήταν μάλλον βολικές για την εξέλιξη της πλοκής και όχι τόσο πειστικές. Γενικά αν κάποιος κάτσει και ψειρίσει επί μέρους στοιχεία της πλοκής και των χαρακτήρων, όλο και κάτι θα έχει να βρει. Από κει και πέρα όμως, είναι ένα καλογραμμένο, ευκολοδιάβαστο και εθιστικό θρίλερ γεμάτο ένταση και αγωνία, με εξαιρετική ατμόσφαιρα, που χάρη στη γραφή και τα σχετικά μικρά κεφάλαια άνετα μπορεί να διαβαστεί μονορούφι.

8/10 (λίγο χαριστικά γιατί πέρασα καλά)

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..